Ryboflawina

Rozpuszczalna w wodzie witamina z grupy B; należy do witamin z grupy B rozpuszczalnych w wodzie. Niezbędna dla wykorzystania energii z pożywienia. Aktywne, ufosforylowane postacie: koenzymy – mononukleotyd flawinowy (FMN) i dinukleotyd flawoadeninowy (FAD); pełnią funkcję koenzymów w reakcjach oksydacyjno-redukcyjnych. Nukleotydy flawoadeninowe wchodzą w skład wielu enzymów oksydoredukcyjnych; ryboflawina bierze udział w metabolizmie węglowodanów, tłuszczów i białek, katalizując procesy utleniania glukozy, kwasów tłuszczowych i aminokwasów. Kluczowa rola w procesach oddychania tkankowego. Ponadto uczestniczy w procesie widzenia o zmierzchu; wraz z witaminą A potrzebna do utrzymania prawidłowej czynności błon śluzowych i nabłonka naczyń krwionośnych; warunkuje prawidłową czynność układu nerwowego i skóry. Współdziałanie z innymi witaminami: niezbędna dla funkcjonowania pirydoksyny i kwasu nikotynowego; bierze udział w aktywacji witaminy B6 oraz w konwersji tryptofanu do niacyny. W organizmie przekształcana do koenzymu FMN (ryboflawina 5′-fosforan), a następnie do FAD.

Zapobieganie i wyrównywanie niedoborów witaminy B2. Pomocniczo: podczas leczenia lekami moczopędnymi; po antybiotykoterapii; przed zabiegami chirurgicznymi i po nich; w zaburzeniach czynności wątroby, żołądka i jelit przebiegających z uporczywymi biegunkami; w przewlekłych i wyniszczających chorobach – cukrzyca, zakażenia różnego pochodzenia, stany zapalne skóry, nadczynność tarczycy, choroby psychosomatyczne, alkoholizm.

Ostrożnie: - niewydolność nerek, z uwagi na nerkowe wydalanie i ryzyko hiperwitaminozy

Leki przeciwcholinergiczne mogą wpływać na wchłanianie ryboflawiny. Doksorubicyna może opóźniać, a metotreksat zmniejsza działanie witaminy B2. Osłabienie działania możliwe także przy stosowanych w dużych dawkach trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych i pochodnych fenotiazyny (np. chloropromazyna), probenecydzie, hormonalnych środkach antykoncepcyjnych – może być wymagane zwiększenie dawki ryboflawiny. Nie należy stosować jednocześnie z tetracykliną. Długotrwałe stosowanie innych antybiotyków może zmniejszać działanie ryboflawiny. Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać wydalanie witaminy B2 z organizmu. Aktywuje działanie pirydoksyny i kwasu nikotynowego. Alkohol i tytoń zmniejszają wchłanianie ryboflawiny z przewodu pokarmowego. Duże dawki powodują jaskrawożółte zabarwienie moczu, które może zakłócać niektóre badania laboratoryjne.

Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości. Bardzo rzadko: skórne reakcje alergiczne – wysypka, świąd, nadwrażliwość na światło, uczucie pieczenia/kłucia; nudności, wymioty. Duże dawki ryboflawiny powodują jaskrawożółte zabarwienie moczu, mogące zakłócać niektóre badania laboratoryjne. Bardzo rzadko, po dużych dawkach: zafałszowanie oznaczeń stężenia amin katecholowych w moczu metodą fluorymetryczną oraz oznaczeń urobilinogenu z odczynnikiem Ehrlicha.

W dawkach pokrywających dobowe zapotrzebowanie dopuszczona zarówno w ciąży, jak i podczas karmienia piersią; nie stwierdzono zagrożenia dla płodu ani noworodka. Dawki większe dopuszczalne w tych okresach jedynie wówczas, gdy spodziewana korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu lub karmionego piersią noworodka.

Nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego; szeroko dystrybuowana do tkanek, choć w organizmie magazynowana jest w niewielkim stopniu. Okres półtrwania w osoczu wynosi od 1,1 do 1,4 godziny. W organizmie przekształcana do koenzymu mononukleotydu flawinowego (FMN; ryboflawino-5′-fosforan), a następnie do dinukleotydu flawinoadeninowego (FAD); fosforylacja zachodzi głównie w wątrobie, a także w innych tkankach. FMN i FAD w około 60% wiążą się z białkami osocza. Wydalanie głównie nerkowe: z moczem, częściowo w postaci metabolitów, a wraz ze wzrostem dawki większe ilości wydalane są w postaci niezmienionej; obecna również w kale. Przenika przez łożysko i do mleka matki.