CyprofloksacynaSalmonella spp.Istnieją dane kliniczne potwierdzające słaby efekt terapeutyczny leczenia ciprofloksacyną zakażeń układowych wywołanych przez szczepy Salmonella spp., posiadające jakiekolwiek wykrywalne mechanizmy oporności na fluorochinolony. Dostępne dane dotyczą przede wszystkim Salmonella Typhi, ale pojawiają się także doniesienia opisujące słaby efekt terapeutyczny w przypadku innych serotypów Salmonella.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: : · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
—
Cyprofloksacynainne niż ZOMR Obszar niepewności technicznej (ATU):
CyprofloksacynaZOMRW przypadku ZOMR, dla którego trzeba wykluczyć występowanie w szczepie jakichkolwiek mechanizmów oporności na fluorochinolony, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.
LewofloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: : · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
MoksyfloksacynaEnterobacterales z wyjątkiem Morganella morganii, Proteus spp. i Serratia spp.Wartości graniczne fluorochinolonów są dostępne dla innych lekówDawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
OfloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: : · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
Ceftibutenwyłącznie zakażenia wychodzące z ukł. moczowegoDawka standardowa: Dawka wysoka:
Ceftolozan-tazobaktam Obszar niepewności technicznej (ATU): Patrz tabela dawkowania dla schematów dawkowania przy różnych wskazaniach.Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
Ceftriaksoninne niż ZOMRDawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: S. aureus: Niepowikłana rzeżączka:
Cefuroksymdoustniewyłącznie niepowikłane ZUM; z wyjątkiem K. aerogenesE. coli, Klebsiella spp. Raoultella spp. i P. mirabilisDawka standardowa: Dawka wysoka: Niepowikłane ZUM:
Cefazolinawyłącznie zakażenia wychodzące z układu moczowego; z wyjątkiem K. aerogenesE. coli i Klebsiella spp.Dawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
Cefoksytynawyłącznie badanie przesiewoweZastosowanie epidemiologicznej wartości granicznej ECOFF cefoksytyny (8 mg/L) wykazuje wysoką czułość, ale niską specyficzność wykrywania obecności mechanizmu AmpC u Enterobacterales ze względu na fakt, że wartość MIC tego antybiotyku jest także zależna od zmian przepuszczalności osłon komórkowych oraz obecności niektórych karbapenemaz. Typowo szczepy nie wytwarzające AmpC są klasyfikowane jako dzikie. Producenci AmpC z genami plazmidowymi lub hiperproducenci AmpC z genami zlokalizowanymi chromosomalnie zaliczani są do kategorii szczepów „nie-dzikich”.
Cefuroksymdożylniez wyjątkiem K. aerogenesE. coli, Klebsiella spp. Raoultella spp. i P. mirabilisDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
Cefaklorwyłącznie niepowikłane ZUMDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
—
Wartości graniczne cefalosporyn dla Enterobacterales umożliwiają wykrycie wszystkich klinicznie istotnych mechanizmów oporności (włącznie z ESBL i plazmidowym AmpC). Niektóre szczepy wytwarzające β-laktamazy są wrażliwe na cefalosporyny trzeciej i czwartej generacji na podstawie proponowanych wartości granicznych i powinny być raportowane zgodnie z uzyskanym wynikiem. Oznacza to, że zarówno wytwarzanie, jak i brak produkcji ESBL nie ma wpływu na zakwalifikowanie szczepu do kategorii wrażliwy. Wykrywanie i określanie typu ESBL jest zalecane w kontroli zakażeń, ze względów epidemiologicznych dla zdrowia publicznego.
ImipenemEnterobacterales, z wyjątkiem MorganellaceaeDawka standardowa: Dawka wysoka:
ImipenemMorganellaceaeNaturalny niski poziom aktywności imipenemu wobec Morganella morganii, Proteus spp. i Providencia spp. wymaga wysokiej ekspozycji na imipenem.
Imipenem-relebaktamEnterobacterales, z wyjątkiem Morganellaceae Obszar niepewności technicznej (ATU): Dawka standardowa: Dawka wysoka:
Meropeneminne niż ZOMRDawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
Meropenem-waborbaktam Obszar niepewności technicznej (ATU): Dla izolatów w kategorii ATU – jeśli są oporne na meropenem należy je raportować jako oporne na meropenem-waborbaktam. Jeśli nie są oporne na meropenem, należy badać je dalej.Dawka standardowa:
W przypadku wykrycia karbapenemazy, odpowiedź kliniczna na leczenie karbapenemami może być osłabiona, nawet jeśli lek jest klasyfikowany jako S lub I. Preferowane są inne leki przeciwdrobnoustrojowe, zwłaszcza w przypadku zakażeń powikłanych. Jeśli inne leki przeciwdrobnoustrojowe są niedostępne, karbapenemy można stosować w skojarzeniu z innym lekiem przeciwdrobnoustrojowym z zastosowaniem wysokich dawek. W badaniach przesiewowych w kierunku wytwarzania karbapenemaz zalecana wartość odcięcia dla meropenemu wynosi >0,125 mg/L (strefa zahamowania wzrostu <28 mm).
TetracyklinaWrażliwość na doksycyklinę w leczeniu zakażeń Yersinia enterocolitica jest przewidywana na podstawie oznaczenia wrażliwości na tetracyklinę (MIC tetracykliny ≤4 mg/L dla szczepów dzikich). Odpowiadająca mu średnica strefy zahamowania wzrostu wokół krążka z tetracykliną 30 µg ≥19 mm.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
—
Różne leki
Trimetoprim-sulfametoksazolTrimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne wyrażono jako stężenie trimetoprimu.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Niepowikłane ZUM: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
Trimetoprim-sulfametoksazolSerratia spp.Trimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne wyrażono jako stężenie trimetoprimu.
Trimetoprimwyłącznie niepowikłane ZUM; z wyjątkiem K. aerogenesE. coli i Klebsiella spp.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Niepowikłane ZUM:
KolistynaWartości MIC kolistyny powinny być oznaczane metodą mikrorozcieńczeń w bulionie. Kontrola jakości powinna być wykonywana z 2 szczepami wzorcowymi: wrażliwym na kolistynę (E. coli ATCC 25922 lub P. aeruginosa ATCC 27853) i opornym na kolistynę E. coli NCTC 13846 (mcr-1 dodatni).Dawka standardowa: Dawka wysoka: (dla polimyksyny B):
—
DaptomycynaDawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Uwaga:
Krążki z fosfomycyną 200 µg muszą zawierać 50 µg glukozo-6-fosforanu.
Przypis do tłumaczenia polskiego:
Paski gradientowe z fosfomycyną powinny zawierać glukozo-6-fosforan.
Odczytu dokonuje się zgodnie z zaleceniami producenta testów.
Informacje na temat oznaczania lekowrażliwości, interpretacji wyników
z wykorzystaniem wartości ECOFF i TECOFF oraz stosowania fosfomycyny
iv w leczeniu skojarzonym, patrz aktualna wersja dokumentu „Stanowisko
Zespołu Roboczego ds. oznaczania lekowrażliwości zgodnie z zaleceniami
Monobaktamy
AztreonamWartości graniczne aztreonamu dla Enterobacterales umożliwiają wykrycie wszystkich klinicznie istotnych mechanizmów oporności (włącznie z ESBL). Niektóre szczepy wytwarzające β-laktamazy kwalifikowane są jako wrażliwe na aztreonam na podstawie proponowanych wartości granicznych i powinny być raportowane zgodnie z uzyskanym wynikiem. Oznacza to, że zarówno wytwarzanie, jak i brak produkcji ESBL nie wpływa na zakwalifikowanie szczepu do kategorii wrażliwy. Wykrywanie i określanie typu ESBL jest zalecane dla zdrowia publicznego w kontroli zakażeń ze względów epidemiologicznych.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Poważne zakażenia wywołane przez P. aeruginosa:
Aztreonam-awibaktam Obszar niepewności technicznej (ATU): Dawka standardowa:
Temocylinazakażenia wychodzące z układu moczowego; z wyjątkiem K. aerogenesE. coli, Klebsiella spp. i P. mirabilisDawka standardowa: Dawka wysoka: Uwaga:
AzytromycynaAzytromycynę stosowano w terapii zakażeń jelitowych, głównie wywołanych przez Salmonella Typhi i Shigella spp. Mimo że wyniki dla szczepów typu dzikiego nie są jednorodne, szczepy z wynikiem MIC >16 mg/L lub średnicą stref zahamowania dla krążka azytromycyny 15 μg <12 mm posiadają z dużym prawdopodobieństwem mechanizm oporności na azytromycynę.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Niepowikłana rzeżączka:
Użycie krążka z ciprofloksacyną 5 µg nie daje wiarygodnych wyników umożliwiających wykluczenie wszystkich mechanizmów oporności na fluorochinolony u Salmonella spp. Aby określić wrażliwość na ciprofloksacynę, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.
1Istnieją dane kliniczne potwierdzające słaby efekt terapeutyczny leczenia ciprofloksacyną zakażeń układowych wywołanych przez szczepy Salmonella spp., posiadające jakiekolwiek wykrywalne mechanizmy oporności na fluorochinolony. Dostępne dane dotyczą przede wszystkim Salmonella Typhi, ale pojawiają się także doniesienia opisujące słaby efekt terapeutyczny w przypadku innych serotypów Salmonella.
Dawka standardowa: 0,5 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,75 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 8 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,4 g co 8 godz. iv
: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
W przypadku ZOMR, dla którego trzeba wykluczyć występowanie w szczepie jakichkolwiek mechanizmów oporności na fluorochinolony, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.
2/BW przypadku ZOMR, dla którego trzeba wykluczyć występowanie w szczepie jakichkolwiek mechanizmów oporności na fluorochinolony, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.
Dawka standardowa: 0,5 g co 24 godz. doustnie · 0,5 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,5 g co 12 godz. doustnie · 0,5 g co 12 godz. dożylnie
: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
Dawka standardowa: 0,2 g co 12 godz. doustnie · 0,2 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,4 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 12 godz. dożylnie
: · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
Pefloksacyna
wyłącznie badanie przesiewowe
Krążek
5 µg
MIC wrażliwy
nie dotyczy
MIC oporny
nie dotyczy
Strefa wrażliwy
≥ 24 mmW przypadku ZOMR, dla którego trzeba wykluczyć występowanie w szczepie jakichkolwiek mechanizmów oporności na fluorochinolony, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.Użycie krążka z ciprofloksacyną 5 µg nie daje wiarygodnych wyników umożliwiających wykluczenie wszystkich mechanizmów oporności na fluorochinolony u Salmonella spp. Aby określić wrażliwość na ciprofloksacynę, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.Badanie przesiewowe z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg może być stosowane także do wykrywania mechanizmów oporności na fluorochinolony u innych Enterobacterales, takich jak E. coli, K. pneumoniae i Shigella spp.
Strefa oporny
< 24 mmW przypadku ZOMR, dla którego trzeba wykluczyć występowanie w szczepie jakichkolwiek mechanizmów oporności na fluorochinolony, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.Użycie krążka z ciprofloksacyną 5 µg nie daje wiarygodnych wyników umożliwiających wykluczenie wszystkich mechanizmów oporności na fluorochinolony u Salmonella spp. Aby określić wrażliwość na ciprofloksacynę, należy wykonać oznaczenie wartości MIC albo przewidzieć wrażliwość szczepu na podstawie wyniku badania przesiewowego z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg.Badanie przesiewowe z użyciem krążka z pefloksacyną 5 µg może być stosowane także do wykrywania mechanizmów oporności na fluorochinolony u innych Enterobacterales, takich jak E. coli, K. pneumoniae i Shigella spp.
Dawka standardowa: 0,6 g co 12 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 0,6 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 2 godz.
Uwaga: S. aureus w powikłanych zapaleniach skóry i tkanki podskórnej: istnieją oparte o dane FK/FD dowody, że w przypadku izolatów o MIC 4 mg/L powinno się stosować wysokie dawkowanie.
≤ 2 mg/LOznaczenie MIC metodą mikrorozcieńczeń należy przeprowadzić z użyciem zubożonego w żelazo bulionu Mueller-Hinton oraz należy przestrzegać określonych instrukcji odczytu. Opis warunków testowania i instrukcję odczytu można znaleźć pod adresem https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments.
MIC oporny
> 2 mg/LOznaczenie MIC metodą mikrorozcieńczeń należy przeprowadzić z użyciem zubożonego w żelazo bulionu Mueller-Hinton oraz należy przestrzegać określonych instrukcji odczytu. Opis warunków testowania i instrukcję odczytu można znaleźć pod adresem https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments.
Strefa wrażliwy
≥ 23 mm
Strefa oporny
< 23 mm
Dawka standardowa: 2 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 3 godz.
≤ 2 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
MIC oporny
> 2 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 22 mm
Strefa oporny
< 22 mm
7Patrz tabela dawkowania dla schematów dawkowania przy różnych wskazaniach.
Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: ceftolozanu 1 g + tazobaktamu 0,5 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Brak
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: ceftolozanu 2 g + tazobaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Brak
≤ 4 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie enmetazobaktamu na 8 mg/L.
MIC oporny
> 4 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie enmetazobaktamu na 8 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 22 mm
Strefa oporny
< 22 mm
Dawka standardowa — ZUM: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 2 godzin
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin
wyłącznie zakażenia wychodzące z układu moczowego; z wyjątkiem K. aerogenes · E. coli i Klebsiella spp.
Krążek
30 µg
MIC wrażliwy
brak kategorii S (0,001 mg/L)Izolaty wrażliwe na cefadroksyl i/lub cefaleksynę można raportować jako „wrażliwy, zwiększona ekspozycja” (WZE lub I) na cefazolinę.
MIC oporny
> 4 mg/LIzolaty wrażliwe na cefadroksyl i/lub cefaleksynę można raportować jako „wrażliwy, zwiększona ekspozycja” (WZE lub I) na cefazolinę.
Strefa wrażliwy
brak kategorii S (50 mm)Izolaty wrażliwe na cefadroksyl i/lub cefaleksynę można raportować jako „wrażliwy, zwiększona ekspozycja” (WZE lub I) na cefazolinę.
Strefa oporny
< 20 mmIzolaty wrażliwe na cefadroksyl i/lub cefaleksynę można raportować jako „wrażliwy, zwiększona ekspozycja” (WZE lub I) na cefazolinę.
Dawka standardowa: 1 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie
S. aureus: tylko wysoka dawka
Cefoksytyna
wyłącznie badanie przesiewowe
Krążek
30 µg
MIC
Zastosowanie epidemiologicznej wartości granicznej ECOFF cefoksytyny (8 mg/L) wykazuje wysoką czułość, ale niską specyficzność wykrywania obecności mechanizmu AmpC u Enterobacterales ze względu na fakt, że wartość MIC tego antybiotyku jest także zależna od zmian przepuszczalności osłon komórkowych oraz obecności niektórych karbapenemaz. Typowo szczepy nie wytwarzające AmpC są klasyfikowane jako dzikie. Producenci AmpC z genami plazmidowymi lub hiperproducenci AmpC z genami zlokalizowanymi chromosomalnie zaliczani są do kategorii szczepów „nie-dzikich”.
Strefa wrażliwy
≥ 19 mm
Strefa oporny
< 19 mm
5Zastosowanie epidemiologicznej wartości granicznej ECOFF cefoksytyny (8 mg/L) wykazuje wysoką czułość, ale niską specyficzność wykrywania obecności mechanizmu AmpC u Enterobacterales ze względu na fakt, że wartość MIC tego antybiotyku jest także zależna od zmian przepuszczalności osłon komórkowych oraz obecności niektórych karbapenemaz. Typowo szczepy nie wytwarzające AmpC są klasyfikowane jako dzikie. Producenci AmpC z genami plazmidowymi lub hiperproducenci AmpC z genami zlokalizowanymi chromosomalnie zaliczani są do kategorii szczepów „nie-dzikich”.
Dawka standardowa: 0,25–0,5 g co 8 godz. doustnie (w zależności od gatunku i/lub rodzaju zakażenia)
Dawka wysoka: 1 g co 8 godz. doustnie
S. aureus: dawka minimalna 0,5 g co 8 godz. doustnie
1Wartości graniczne cefalosporyn dla Enterobacterales umożliwiają wykrycie wszystkich klinicznie istotnych mechanizmów oporności (włącznie z ESBL i plazmidowym AmpC). Niektóre szczepy wytwarzające β-laktamazy są wrażliwe na cefalosporyny trzeciej i czwartej generacji na podstawie proponowanych wartości granicznych i powinny być raportowane zgodnie z uzyskanym wynikiem. Oznacza to, że zarówno wytwarzanie, jak i brak produkcji ESBL nie ma wpływu na zakwalifikowanie szczepu do kategorii wrażliwy. Wykrywanie i określanie typu ESBL jest zalecane w kontroli zakażeń, ze względów epidemiologicznych dla zdrowia publicznego.
Dawka standardowa: 1 g co 24 godz. dożylnie w ciągu 30 min.
Dawka wysoka: Brak
Doripenem
Krążek
10 µg
MIC wrażliwy
≤ 1 mg/L
MIC oporny
> 2 mg/L
Strefa wrażliwy
≥ 24 mm
Strefa oporny
< 21 mm
Dawka standardowa: 0,5 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 1 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Uwaga: HAP/VAP (szpitalne zapalenie płuc/odrespiratorowe zapalenie płuc) wywołane niefermentującymi bakteriami Gram-ujemnymi (takimi jak Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp.) należy leczyć z użyciem dawki 1 g co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin.
≤ 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie waborbaktamu na 8 mg/L.
MIC oporny
> 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie waborbaktamu na 8 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 20 mm
Strefa oporny
< 20 mm
ADla izolatów w kategorii ATU – jeśli są oporne na meropenem należy je raportować jako oporne na meropenem-waborbaktam. Jeśli nie są oporne na meropenem, należy badać je dalej.
Dawka standardowa: meropenemu 2 g + waborbaktamu 2 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 3 godz.
1W przypadku wykrycia karbapenemazy, odpowiedź kliniczna na leczenie karbapenemami może być osłabiona, nawet jeśli lek jest klasyfikowany jako S lub I. Preferowane są inne leki przeciwdrobnoustrojowe, zwłaszcza w przypadku zakażeń powikłanych. Jeśli inne leki przeciwdrobnoustrojowe są niedostępne, karbapenemy można stosować w skojarzeniu z innym lekiem przeciwdrobnoustrojowym z zastosowaniem wysokich dawek. W badaniach przesiewowych w kierunku wytwarzania karbapenemaz zalecana wartość odcięcia dla meropenemu wynosi >0,125 mg/L (strefa zahamowania wzrostu <28 mm).
≤ 0,5 mg/LDo oznaczania MIC tigecykliny metodą mikrorozcieńczeń w bulionie należy stosować podłoża przygotowane w dniu wykonania oznaczeń.Dla pozostałych Enterobacterales aktywność tigecykliny waha się od niewystarczającej dla Serratia spp., Proteus spp., Morganella morganii i Providencia spp. do zmiennej dla innych gatunków. Więcej informacji na www.eucast.org/eucastguidancedocuments/.
MIC oporny
> 0,5 mg/LDo oznaczania MIC tigecykliny metodą mikrorozcieńczeń w bulionie należy stosować podłoża przygotowane w dniu wykonania oznaczeń.Dla pozostałych Enterobacterales aktywność tigecykliny waha się od niewystarczającej dla Serratia spp., Proteus spp., Morganella morganii i Providencia spp. do zmiennej dla innych gatunków. Więcej informacji na www.eucast.org/eucastguidancedocuments/.
Strefa wrażliwy
≥ 18 mmDla pozostałych Enterobacterales aktywność tigecykliny waha się od niewystarczającej dla Serratia spp., Proteus spp., Morganella morganii i Providencia spp. do zmiennej dla innych gatunków. Więcej informacji na www.eucast.org/eucastguidancedocuments/.Wartości graniczne stref zahamowania wzrostu zwalidowane wyłącznie dla E. coli. Dla C. koseri należy oznaczać wartość MIC.
Strefa oporny
< 18 mmDla pozostałych Enterobacterales aktywność tigecykliny waha się od niewystarczającej dla Serratia spp., Proteus spp., Morganella morganii i Providencia spp. do zmiennej dla innych gatunków. Więcej informacji na www.eucast.org/eucastguidancedocuments/.Wartości graniczne stref zahamowania wzrostu zwalidowane wyłącznie dla E. coli. Dla C. koseri należy oznaczać wartość MIC.
Dawka standardowa: dawka nasycająca 0,1 g, następnie 50 mg co 12 godz. dożylnie
1Wrażliwość na doksycyklinę w leczeniu zakażeń Yersinia enterocolitica jest przewidywana na podstawie oznaczenia wrażliwości na tetracyklinę (MIC tetracykliny ≤4 mg/L dla szczepów dzikich). Odpowiadająca mu średnica strefy zahamowania wzrostu wokół krążka z tetracykliną 30 µg ≥19 mm.
Dawka standardowa: 0,25 g co 6 godz. doustnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
8Trimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne wyrażono jako stężenie trimetoprimu.
Dawka standardowa: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. bez wskazanej drogi
Niepowikłane ZUM: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: (5 mg/kg, max 0,48 g trimetoprimu + 25 mg/kg, max 2,4 g sulfametoksazolu) co 8 godz. iv
W przypadku Proteus spp. brak wystarczających dowodów klinicznych na skuteczność terapii. ECOFF można wykorzystać do wykluczenia nabytych mechanizmów oporności (obecność oporności wskazana przez wartości MIC >8 mg/l lub średnicę strefy krążka trimetoprimu 5 μg <14 mm).
≤ 8 mg/LMetodą referencyjną do oznaczania wrażliwości na fosfomycynę jest metoda rozcieńczeń w agarze. Do oznaczania MIC fosfomycyny podłoże musi być uzupełnione glukozo-6-fosforanem (25 mg/L w podłożu). W przypadku systemów komercyjnych należy przestrzegać zaleceń producenta.
MIC oporny
> 8 mg/LMetodą referencyjną do oznaczania wrażliwości na fosfomycynę jest metoda rozcieńczeń w agarze. Do oznaczania MIC fosfomycyny podłoże musi być uzupełnione glukozo-6-fosforanem (25 mg/L w podłożu). W przypadku systemów komercyjnych należy przestrzegać zaleceń producenta.
Strefa wrażliwy
≥ 24 mmNależy ignorować pojedyncze kolonie widoczne wewnątrz strefy zahamowania wzrostu (patrz zdjęcia poniżej). EUCAST w sprawie najczęściej zgłaszanych pytań dot. stosowania rekomendacji EUCAST”, dostępna na stronie KORLD https://korld.nil.gov.pl/
Strefa oporny
< 24 mmNależy ignorować pojedyncze kolonie widoczne wewnątrz strefy zahamowania wzrostu (patrz zdjęcia poniżej). EUCAST w sprawie najczęściej zgłaszanych pytań dot. stosowania rekomendacji EUCAST”, dostępna na stronie KORLD https://korld.nil.gov.pl/
Dawka standardowa: 16-18 g na dzień podzielone na 3-4 dawki
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Odradza się wykonywania badania lekowrażliwości. Informacje na temat stosowania fosfomycyny dożylnie w terapii skojarzonej u innych gatunków Enterobacterales, patrz: https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/.
≤ 8 mg/LMetodą referencyjną do oznaczania wrażliwości na fosfomycynę jest metoda rozcieńczeń w agarze. Do oznaczania MIC fosfomycyny podłoże musi być uzupełnione glukozo-6-fosforanem (25 mg/L w podłożu). W przypadku systemów komercyjnych należy przestrzegać zaleceń producenta.
MIC oporny
> 8 mg/LMetodą referencyjną do oznaczania wrażliwości na fosfomycynę jest metoda rozcieńczeń w agarze. Do oznaczania MIC fosfomycyny podłoże musi być uzupełnione glukozo-6-fosforanem (25 mg/L w podłożu). W przypadku systemów komercyjnych należy przestrzegać zaleceń producenta.
Strefa wrażliwy
≥ 24 mmNależy ignorować pojedyncze kolonie widoczne wewnątrz strefy zahamowania wzrostu (patrz zdjęcia poniżej). EUCAST w sprawie najczęściej zgłaszanych pytań dot. stosowania rekomendacji EUCAST”, dostępna na stronie KORLD https://korld.nil.gov.pl/
Strefa oporny
< 24 mmNależy ignorować pojedyncze kolonie widoczne wewnątrz strefy zahamowania wzrostu (patrz zdjęcia poniżej). EUCAST w sprawie najczęściej zgłaszanych pytań dot. stosowania rekomendacji EUCAST”, dostępna na stronie KORLD https://korld.nil.gov.pl/
Dawka standardowa: Brak
Dawka wysoka: Brak
Niepowikłane ZUM: 3 g doustnie w dawce jednorazowej
Skuteczność dla Enterobacterales jest niepewna. Mogą być używane przesiewowe wartości graniczne w celu odróżnienia szczepów dzikich od szczepów z nabytą opornością: (MIC >16 mg/L, średnica strefy zahamowania wzrostu wokół krążka z chloramfenikolem 30 µg <17 mm). Informacje o stosowaniu chloramfenikolu w leczeniu w przypadku ZOMR zawarto w tabeli Dawkowanie.
Dawka standardowa: 1 g co 6 godz. doustnie · 1 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 6 godz. doustnie · 2 g co 6 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 6 godz. iv
Należy oznaczyć wartości MIC (wyłącznie metodą mikrorozcieńczeń w bulionie).
2Wartości MIC kolistyny powinny być oznaczane metodą mikrorozcieńczeń w bulionie. Kontrola jakości powinna być wykonywana z 2 szczepami wzorcowymi: wrażliwym na kolistynę (E. coli ATCC 25922 lub P. aeruginosa ATCC 27853) i opornym na kolistynę E. coli NCTC 13846 (mcr-1 dodatni).
Dawka standardowa: 4,5 mln.j.m. co 12 godz. iv z dawką nasycającą 9 mln.j.m.
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: 4 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Brak
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: 6 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Brak
Uwaga: Enterokokowe zakażenia łożyska krwi i zapalenie wsierdzia – informacje dostępne na stronie: http://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/
1Wartości graniczne aztreonamu dla Enterobacterales umożliwiają wykrycie wszystkich klinicznie istotnych mechanizmów oporności (włącznie z ESBL). Niektóre szczepy wytwarzające β-laktamazy kwalifikowane są jako wrażliwe na aztreonam na podstawie proponowanych wartości granicznych i powinny być raportowane zgodnie z uzyskanym wynikiem. Oznacza to, że zarówno wytwarzanie, jak i brak produkcji ESBL nie wpływa na zakwalifikowanie szczepu do kategorii wrażliwy. Wykrywanie i określanie typu ESBL jest zalecane dla zdrowia publicznego w kontroli zakażeń ze względów epidemiologicznych.
Dawka standardowa: 1 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 6 godz. dożylnie
Poważne zakażenia wywołane przez P. aeruginosa: 2 g co 6 godz. (przedłużone 3-godzinne wlewy)
≥ 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
< 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
≥ 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
< 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
≤ 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie sulbaktamu na 4 mg/L.
MIC oporny
> 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie sulbaktamu na 4 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
< 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
≤ 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie sulbaktamu na 4 mg/L.
MIC oporny
> 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie sulbaktamu na 4 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
< 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Izolaty wrażliwe na ampicylinę (iv i forma doustna) mogą być raportowane jako: „wrażliwy, zwiększona ekspozycja” (WZE lub I) na „amoksycylinę (forma doustna) (zakażenia pochodzące z układu moczowego). Izolaty oporne na ampicylinę (iv i forma doustna) mogą być raportowane jako oporne na „amoksycylinę (forma doustna) (zakażenia pochodzące z układu moczowego).
Informacje, jak używać wartości granicznych w nawiasach https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments Izolaty wrażliwe na ampicylinę nie mają wykrywalnych fenotypowo mechanizmów oporności i „amoksycylina (forma doustna) (inne wskazania)” może być użyta w dużej dawce w terapii skojarzonej (patrz Komentarz 3/D). Izolaty oporne na ampicylinę mogą być raportowane jako oporne na amoksycylinę.3/D: Informacje, jak używać wartości granicznych w nawiasach https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments
≤ 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
MIC oporny
> 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 19 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
< 19 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
≤ 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
MIC oporny
> 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 20 mm
Strefa oporny
< 20 mm
Dawka standardowa: (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 6 godz. iv (30-minutowe wlewy) lub co 8 godz. (przedłużone 4-godzinne wlewy)
Dawka wysoka: piperacyliny 4 g + tazobaktamu 0,5 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
Uwaga: Niższa dawka (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 8 godz. iv (30-minutowe wlewy) jest odpowiednia w niektórych zakażeniach, takich jak powikłane ZUM, zakażenia wewnątrzbrzuszne i zakażenia stopy cukrzycowej, ale nie w przypadku zakażeń wywołanych przez izolaty oporne na cefalosporyny trzeciej generacji.
Tikarcylina-kwas klawulanowy
Krążek
75-10 µg
MIC wrażliwy
≤ 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
MIC oporny
> 16 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 23 mm
Strefa oporny
< 20 mm
Dawka standardowa: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1–0,2 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1 co 4 godz. dożylnie
Mecylinam (piwmecylinam)doustnie
wyłącznie niepowikłane ZUM · E. coli, Citrobacter spp., Klebsiella spp., Raoultella spp., Enterobacter spp. i P. mirabilis
Krążek
10 µg
MIC wrażliwy
≤ 8 mg/LMetoda rozcieńczeń w agarze jest metodą referencyjną oznaczania MIC dla mecylinamu.
MIC oporny
> 8 mg/LMetoda rozcieńczeń w agarze jest metodą referencyjną oznaczania MIC dla mecylinamu.
Strefa wrażliwy
≥ 15 mmNależy ignorować pojedyncze kolonie widoczne wewnątrz strefy zahamowania wzrostu.
Strefa oporny
< 15 mmNależy ignorować pojedyncze kolonie widoczne wewnątrz strefy zahamowania wzrostu.
brak kategorii S (0,001 mg/L)Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
MIC oporny
> 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
Strefa wrażliwy
brak kategorii S (50 mm)Należy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
< 19 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Dawka standardowa: amoksycyliny 0,5 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 0,875 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Niepowikłane ZUM: amoksycyliny 0,5 g + kwasu klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Uwaga: Amoksycylina z kwasem klawulanowym ma osobne wartości graniczne dla zakażeń uogólnionych i niepowikłanych ZUM. Kiedy amoksycylina z kwasem klawulanowym jest raportowana dla niepowikłanych ZUM, należy jasno zaznaczyć, że kategoria wrażliwości odnosi się wyłącznie do niepowikłanych ZUM.
≤ 32 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
MIC oporny
> 32 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 16 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
< 16 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
brak kategorii S (0,001 mg/L)Informacje, jak używać wartości granicznych w nawiasach https://www.eucast.org/eucastguidancedocumentsDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
MIC oporny
(> 8 mg/L)Informacje, jak używać wartości granicznych w nawiasach https://www.eucast.org/eucastguidancedocumentsDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
Strefa wrażliwy
brak kategorii S (50 mm)Informacje, jak używać wartości granicznych w nawiasach https://www.eucast.org/eucastguidancedocumentsNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Strefa oporny
(< 19 mm)Informacje, jak używać wartości granicznych w nawiasach https://www.eucast.org/eucastguidancedocumentsNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
Azytromycynę stosowano w terapii zakażeń jelitowych, głównie wywołanych przez Salmonella Typhi i Shigella spp. Mimo że wyniki dla szczepów typu dzikiego nie są jednorodne, szczepy z wynikiem MIC >16 mg/L lub średnicą stref zahamowania dla krążka azytromycyny 15 μg <12 mm posiadają z dużym prawdopodobieństwem mechanizm oporności na azytromycynę.
Strefa
Azytromycynę stosowano w terapii zakażeń jelitowych, głównie wywołanych przez Salmonella Typhi i Shigella spp. Mimo że wyniki dla szczepów typu dzikiego nie są jednorodne, szczepy z wynikiem MIC >16 mg/L lub średnicą stref zahamowania dla krążka azytromycyny 15 μg <12 mm posiadają z dużym prawdopodobieństwem mechanizm oporności na azytromycynę. Podczas odczytu stref zahamowania wzrostu dla azytromycyny, należy uwzględnić wzrost w postaci cienkiej wewnętrznej strefy, który pojawia się na niektórych partiach podłoża agarowego Mueller-Hinton.
1/AAzytromycynę stosowano w terapii zakażeń jelitowych, głównie wywołanych przez Salmonella Typhi i Shigella spp. Mimo że wyniki dla szczepów typu dzikiego nie są jednorodne, szczepy z wynikiem MIC >16 mg/L lub średnicą stref zahamowania dla krążka azytromycyny 15 μg <12 mm posiadają z dużym prawdopodobieństwem mechanizm oporności na azytromycynę.
Dawka standardowa: 0,5 g co 24 godz. doustnie · 0,5 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Niepowikłana rzeżączka: 2 g doustnie w dawce jednorazowej
Badanie przesiewowe — antybiotyki stosowane miejscowo.Ze względu na brak danych klinicznych o skuteczności terapii związanych z wartościami MIC drobnoustrojów wywołujących zakażenie, EUCAST nie był w stanie określić właściwych klinicznych wartości granicznych dla miejscowego stosowania antybiotyków. W celu odróżnienia izolatów z nabytymi mechanizmami i bez mechanizmów oporności laboratoriom zaleca się stosowanie standardowych wartości granicznych lub wartości punktów odcięcia wymienionych poniżej (więcej informacji w zakładce Guidance Documents na stronie www.eucast.org). Raportując lekowrażliwość antybiotyków do stosowania miejscowego, należy poinformować, że podane wyniki odnoszą się tylko do stosowania miejscowego.
Metodyka oznaczania
Oznaczanie MIC
Oznaczanie wartości MIC (metodą mikrorozcieńczeń w bulionie zgodnie z normą ISO 20776-1 z wyjątkiem mecylinamu i fosfomycyny, dla których zastosowano metodę rozcieńczeń w agarze)
zakryte płytki, warunki tlenowe, 35±1 ºC, 18±2 godz.
Odczyt
jeśli nie zaznaczono inaczej, wartości MIC należy odczytywać jako najniższe stężenie leku, które całkowicie hamuje widoczny wzrost drobnoustroju. Więcej informacji w dokumencie: „EUCAST reading guide for broth microdilution” (https://www.eucast.org/ast_of_bacteria/mic_determination)
Kontrola jakości
Escherichia coli ATCC 25922. Do kontroli antybiotyków, których ten szczep nie obejmuje oraz kontroli inhibitora w połączeniach β-laktam-inhibitor, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Escherichia coli ATCC 25922. Do kontroli antybiotyków, których ten szczep nie obejmuje oraz kontroli inhibitora dla krążków z połączeniami β-laktam-inhibitor, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Ilustracje ze źródła (1)
Enterobacterales — Przykłady stref zahamowania wzrostu wokół krążka z fosfomycyną dla Escherichia coli.
a-c) Należy ignorować pojedyncze kolonie widoczne wewnątrz strefy zahamowania wzrostu.
d) Należy raportować brak strefy zahamowania wzrostu.
Uwagi
Najnowsze badania taksonomiczne zawęziły definicję rodziny Enterobacteriaceae. Niektóre gatunki zaliczane wcześniej do tej rodziny należą teraz do innych rodzin w rzędzie Enterobacterales.
Poniższe wartości graniczne mają zastosowanie do wszystkich Enterobacterales.
Źródło
Wersja
16.0, obowiązuje od 2026-01-01
Rozdział
Enterobacterales (str. 21)
Redakcja
prof. dr hab. n. med. Walerii Hryniewicz, mgr Ewy Gabińskiej i dr n. med. Doroty Żabickiej
