CyprofloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: · dotyczy M. catarrhalis: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
LewofloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: · dotyczy M. catarrhalis: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
OfloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: · dotyczy M. catarrhalis: · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
CefepimDawka standardowa: Dawka wysoka: Poważne zakażenia wywołane przez P. aeruginosa: S. aureus:
CefuroksymdożylnieDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
Cefepim-enmetazobaktamDodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii. Wytwarzane przez organizm β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystej cefalosporyny, albo inhibitor nie ma na nią wpływu.Dawka standardowa — ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
Ceftolozan-tazobaktamDawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
—
CefaklorDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
ErtapenemIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
DoripenemIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Uwaga:
ImipenemIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
MeropenemIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
Imipenem-relebaktamWytwarzane przez organizmy β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystego karbapenemu, albo inhibitor nie ma na nie wpływu. Dlatego dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
—
Meropenem-waborbaktamWytwarzane przez organizmy β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystego karbapenemu, albo inhibitor nie ma na nie wpływu. Dlatego dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.Dawka standardowa:
Trimetoprim-sulfametoksazolTrimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne wyrażono jako stężenie trimetoprimu.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Niepowikłane ZUM: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
ChloramfenikolDawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: · dotyczy M. catarrhalis: · ·
DaptomycynaDawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Uwaga:
≥ 31 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 31 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,5 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,75 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 8 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,4 g co 8 godz. iv
· dotyczy M. catarrhalis: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
≥ 29 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 29 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,5 g co 24 godz. doustnie · 0,5 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,5 g co 12 godz. doustnie · 0,5 g co 12 godz. dożylnie
· dotyczy M. catarrhalis: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
≥ 26 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 26 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,4 g co 24 godz. doustnie · 0,4 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,4 g co 24 godz. iv
≥ 28 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 28 mmKrążek z kwasem nalidyksowym może być stosowany w badaniu przesiewowym w celu oznaczenia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz B.B: Izolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,2 g co 12 godz. doustnie · 0,2 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,4 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 12 godz. dożylnie
· dotyczy M. catarrhalis: · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
Dawka standardowa: 0,45 g co 12 godz. doustnie · 0,3 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Kwas nalidyksowy
wyłącznie badanie przesiewowe
Krążek
30 µg
MIC wrażliwy
nie dotyczy
MIC oporny
nie dotyczy
Strefa wrażliwy
≥ 23 mmIzolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 23 mmIzolaty klasyfikowane jako wrażliwe na kwas nalidyksowy mogą być raportowane jako wrażliwe na ciprofloksacynę, lewofloksacynę, moksifloksacynę i ofloksacynę. Dla izolatów klasyfikowanych jako niewrażliwe na kwas nalidyksowy należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
(wyłącznie badanie przesiewowe) · dotyczy M. catarrhalis: ·
Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii. Wytwarzane przez organizm β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystej cefalosporyny, albo inhibitor nie ma na nią wpływu.
1/ADodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii. Wytwarzane przez organizm β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystej cefalosporyny, albo inhibitor nie ma na nią wpływu.
Dawka standardowa — ZUM: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 2 godzin
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin
Dawka standardowa: 0,6 g co 12 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 0,6 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 2 godz.
Uwaga: S. aureus w powikłanych zapaleniach skóry i tkanki podskórnej: istnieją oparte o dane FK/FD dowody, że w przypadku izolatów o MIC 4 mg/L powinno się stosować wysokie dawkowanie.
Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: ceftolozanu 1 g + tazobaktamu 0,5 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Brak
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: ceftolozanu 2 g + tazobaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Brak
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 1 g co 24 godz. dożylnie w ciągu 30 min.
Dawka wysoka: Brak
Doripenem
Krążek
10 µg
MIC wrażliwy
≤ 1 mg/L
MIC oporny
> 1 mg/L
Strefa wrażliwy
≥ 30 mm
Strefa oporny
< 30 mm
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,5 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 1 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Uwaga: HAP/VAP (szpitalne zapalenie płuc/odrespiratorowe zapalenie płuc) wywołane niefermentującymi bakteriami Gram-ujemnymi (takimi jak Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp.) należy leczyć z użyciem dawki 1 g co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,5 g co 6 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 30 min.
Dawka wysoka: 1 g co 6 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 30 min.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 1 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 30 min.
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 3 godz.
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 8 godz. iv w ciągu 30 min. (lub w ciągu 3 godz.)
Imipenem-relebaktam
MIC i strefa
Wytwarzane przez organizmy β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystego karbapenemu, albo inhibitor nie ma na nie wpływu. Dlatego dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
2/AWytwarzane przez organizmy β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystego karbapenemu, albo inhibitor nie ma na nie wpływu. Dlatego dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: imipenemu 0,5 g + relebaktamu 0,25 g co 6 godz. dożylnie w ciągu 30 min.
Wytwarzane przez organizmy β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystego karbapenemu, albo inhibitor nie ma na nie wpływu. Dlatego dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
2/AWytwarzane przez organizmy β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystego karbapenemu, albo inhibitor nie ma na nie wpływu. Dlatego dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: meropenemu 2 g + waborbaktamu 2 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 3 godz.
≤ 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Erytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,5 g co 24 godz. doustnie · 0,5 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Niepowikłana rzeżączka: 2 g doustnie w dawce jednorazowej
≤ 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Erytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,25 g co 12 godz. doustnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Uwaga: W niektórych krajach dostępna jest klarytromycyna do podawania dożylnego (0,5 g co 12 godz.), stosowana głównie do leczenia zapalenia płuc.
≥ 23 mmErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 23 mmErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,5 g co 6–12 godz. doustnie · 0,5 g co 6–12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
≤ 0,5 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,5 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Erytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u Moraxella catarrhalis. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
≤ 1 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie sulbaktamu na 4 mg/L.Wrażliwość wywnioskowana z oznaczenia wrażliwości na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.
MIC oporny
> 1 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie sulbaktamu na 4 mg/L.Wrażliwość wywnioskowana z oznaczenia wrażliwości na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.
Strefa
Wrażliwość wywnioskowana z oznaczenia wrażliwości na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.
Dawka standardowa: ampicyliny 2 g + sulbaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: ampicyliny 2 g + sulbaktamu 1 g co 6 godz. dożylnie
≤ 1 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
MIC oporny
> 1 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 19 mm
Strefa oporny
< 19 mm
Dawka standardowa: amoksycyliny 1 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 2 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 8 godz. dożylnie
Dawka standardowa: amoksycyliny 0,5 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 0,875 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Niepowikłane ZUM: amoksycyliny 0,5 g + kwasu klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Uwaga: Amoksycylina z kwasem klawulanowym ma osobne wartości graniczne dla zakażeń uogólnionych i niepowikłanych ZUM. Kiedy amoksycylina z kwasem klawulanowym jest raportowana dla niepowikłanych ZUM, należy jasno zaznaczyć, że kategoria wrażliwości odnosi się wyłącznie do niepowikłanych ZUM.
Wrażliwość wywnioskowana z oznaczenia wrażliwości na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.
Dawka standardowa: (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 6 godz. iv (30-minutowe wlewy) lub co 8 godz. (przedłużone 4-godzinne wlewy)
Dawka wysoka: piperacyliny 4 g + tazobaktamu 0,5 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
Uwaga: Niższa dawka (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 8 godz. iv (30-minutowe wlewy) jest odpowiednia w niektórych zakażeniach, takich jak powikłane ZUM, zakażenia wewnątrzbrzuszne i zakażenia stopy cukrzycowej, ale nie w przypadku zakażeń wywołanych przez izolaty oporne na cefalosporyny trzeciej generacji.
Tikarcylina-kwas klawulanowy
MIC wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
MIC oporny
niewystarczające dowody (IE)
Strefa wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
Strefa oporny
niewystarczające dowody (IE)
Dawka standardowa: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1–0,2 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1 co 4 godz. dożylnie
Temocylina
MIC wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
MIC oporny
niewystarczające dowody (IE)
Strefa wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
Strefa oporny
niewystarczające dowody (IE)
Dawka standardowa: 2 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie
Uwaga: Dawkę 2 g co 12 godz. iv stosowano w leczeniu niepowikłanego ZUM wywołanego przez bakterie z mechanizmami oporności na antybiotyki β-laktamowe.
Penicylina benzylowa
MIC wrażliwy
—
MIC oporny
—
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 0,6 g (1 mln.j.m.) co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 1,2 g (2 mln.j.m.) co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2,4 g (4 mln.j.m.) co 4 godz. iv
—Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
MIC oporny
—Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 4 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 4 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
—Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
MIC oporny
—Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 2 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 6 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
—Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
MIC oporny
—Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 1 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
≤ 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Tetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,1 g co 24 godz. doustnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Minocyklina
Krążek
30 µg
MIC wrażliwy
≤ 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa wrażliwy
≥ 25 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 25 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
≤ 2 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 2 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa wrażliwy
≥ 26 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 26 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,25 g co 6 godz. doustnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
2Trimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne wyrażono jako stężenie trimetoprimu.
Dawka standardowa: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. bez wskazanej drogi
Niepowikłane ZUM: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: (5 mg/kg, max 0,48 g trimetoprimu + 25 mg/kg, max 2,4 g sulfametoksazolu) co 8 godz. iv
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: 4 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Brak
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: 6 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Brak
Uwaga: Enterokokowe zakażenia łożyska krwi i zapalenie wsierdzia – informacje dostępne na stronie: http://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/
Dawka standardowa: 0,2 g co 24 godz. doustnie · 0,2 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Badanie przesiewowe — antybiotyki stosowane miejscowo.Ze względu na brak danych klinicznych o skuteczności terapii związanych z wartościami MIC drobnoustrojów wywołujących zakażenie, EUCAST nie był w stanie określić właściwych klinicznych wartości granicznych dla miejscowego stosowania antybiotyków. W celu odróżnienia izolatów z nabytymi mechanizmami i bez mechanizmów oporności laboratoriom zaleca się stosowanie standardowych wartości granicznych lub wartości punktów odcięcia wymienionych poniżej (więcej informacji w zakładce Guidance Documents na stronie www.eucast.org). Raportując lekowrażliwość antybiotyków do stosowania miejscowego, należy poinformować, że podane wyniki odnoszą się tylko do stosowania miejscowego.
Metodyka oznaczania
Oznaczanie MIC
Oznaczanie wartości MIC (metodą mikrorozcieńczeń w bulionie zgodnie z normą ISO 20776-1)
Podłoże
Mueller-Hinton bulion z dodatkiem kationów + 5% lizowanej krwi końskiej i 20 mg/L β-NAD (bulion MH-F)
Inokulum
5x10^5 CFU/mL
Hodowla
zakryte płytki, warunki tlenowe, 35±1 ºC, 18±2 godz.
Odczyt
jeśli nie zaznaczono inaczej, wartości MIC należy odczytywać jako najniższe stężenie leku, które całkowicie hamuje widoczny wzrost drobnoustroju. Więcej informacji w dokumencie: „EUCAST reading guide for broth microdilution” (https://www.eucast.org/ast_of_bacteria/mic_determination).
Kontrola jakości
Haemophilus influenzae ATCC 49766. Do kontroli antybiotyków, których ten szczep nie obejmuje oraz kontroli inhibitora w połączeniach β-laktam-inhibitor, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Metoda dyfuzyjno-krążkowa
Metoda dyfuzyjno-krążkowa zgodnie z EUCAST
Podłoże
Mueller-Hinton agar + 5% odwłóknionej krwi końskiej i 20 mg/L β-NAD (MH-F)
Haemophilus influenzae ATCC 49766. Do kontroli krążków, których ten szczep nie obejmuje oraz kontroli inhibitora dla krążków z połączeniami β-laktam-inhibitor, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Źródło
Wersja
16.0, obowiązuje od 2026-01-01
Rozdział
Moraxella catarrhalis (str. 78)
Redakcja
prof. dr hab. n. med. Walerii Hryniewicz, mgr Ewy Gabińskiej i dr n. med. Doroty Żabickiej