CefiderokolP. aeruginosa Obszar niepewności technicznej (ATU): Dawka standardowa: Dawka wysoka:
Ceftazydym-awibaktamP. aeruginosa Obszar niepewności technicznej (ATU): Dawka standardowa:
Ceftolozan-tazobaktamP. aeruginosaPatrz tabela dawkowania dla schematów dawkowania przy różnych wskazaniach.Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
Cefepim Obszar niepewności technicznej (ATU): Dawka standardowa: Dawka wysoka: Poważne zakażenia wywołane przez P. aeruginosa: S. aureus:
Cefepim-enmetazobaktamDawka standardowa — ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
OfloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: · dotyczy P. aeruginosa:
—
Różne leki
KolistynaWartości MIC dla kolistyny powinny być oznaczane metodą mikrorozcieńczeń w bulionie. Kontrola jakości powinna być wykonywana z 2 szczepami wzorcowymi: wrażliwym na kolistynę (E. coli ATCC 25922 lub P. aeruginosa ATCC 27853) i opornym na kolistynę E. coli NCTC 13846 (mcr-1 dodatni).Dawka standardowa: Dawka wysoka: (dla polimyksyny B) · dotyczy P. aeruginosa:
DaptomycynaDawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Uwaga:
≤ 2 mg/LOznaczenie MIC w bulionie należy przeprowadzić z użyciem zubożonego w żelazo bulionu Mueller-Hinton oraz należy przestrzegać specjalnej instrukcji odczytu. Opis warunków testowania i instrukcję odczytu można znaleźć pod adresem: http://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/.
MIC oporny
> 2 mg/LOznaczenie MIC w bulionie należy przeprowadzić z użyciem zubożonego w żelazo bulionu Mueller-Hinton oraz należy przestrzegać specjalnej instrukcji odczytu. Opis warunków testowania i instrukcję odczytu można znaleźć pod adresem: http://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/.
Strefa wrażliwy
≥ 22 mm
Strefa oporny
< 22 mm
Dawka standardowa: 2 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 3 godz.
≤ 4 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
MIC oporny
> 4 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 23 mm
Strefa oporny
< 23 mm
4Patrz tabela dawkowania dla schematów dawkowania przy różnych wskazaniach.
Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: ceftolozanu 1 g + tazobaktamu 0,5 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Brak
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: ceftolozanu 2 g + tazobaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Brak
Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii. Wytwarzane przez organizm β-laktamazy albo nie modyfikują macierzystej cefalosporyny albo są niewystarczająco hamowane przez inhibitor.
Strefa
Komentarz Przypis A — brak treści w dokumencie źródłowym (str. 30)
Dawka standardowa — ZUM: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 2 godzin
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin
Dawka standardowa: 0,6 g co 12 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 0,6 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 2 godz.
Uwaga: S. aureus w powikłanych zapaleniach skóry i tkanki podskórnej: istnieją oparte o dane FK/FD dowody, że w przypadku izolatów o MIC 4 mg/L powinno się stosować wysokie dawkowanie.
≤ 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie waborbaktamu na 8 mg/L.
MIC oporny
> 8 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie waborbaktamu na 8 mg/L.
Strefa wrażliwy
≥ 14 mm
Strefa oporny
< 14 mm
Dawka standardowa: meropenemu 2 g + waborbaktamu 2 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 3 godz.
Doripenem
Krążek
10 µg
MIC wrażliwy
brak kategorii S (0,001 mg/L)
MIC oporny
> 2 mg/L
Strefa wrażliwy
brak kategorii S (50 mm)
Strefa oporny
< 22 mm
Dawka standardowa: 0,5 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 1 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Uwaga: HAP/VAP (szpitalne zapalenie płuc/odrespiratorowe zapalenie płuc) wywołane niefermentującymi bakteriami Gram-ujemnymi (takimi jak Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp.) należy leczyć z użyciem dawki 1 g co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin.
brak kategorii S (0,001 mg/L)Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
MIC oporny
> 16 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie tazobaktamu na 4 mg/L.
Strefa wrażliwy
brak kategorii S (50 mm)
Strefa oporny
< 18 mm
Dawka standardowa: (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 6 godz. iv (30-minutowe wlewy) lub co 8 godz. (przedłużone 4-godzinne wlewy)
Dawka wysoka: piperacyliny 4 g + tazobaktamu 0,5 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
Uwaga: Niższa dawka (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 8 godz. iv (30-minutowe wlewy) jest odpowiednia w niektórych zakażeniach, takich jak powikłane ZUM, zakażenia wewnątrzbrzuszne i zakażenia stopy cukrzycowej, ale nie w przypadku zakażeń wywołanych przez izolaty oporne na cefalosporyny trzeciej generacji.
Tikarcylina-kwas klawulanowy
Krążek
75-10 µg
MIC wrażliwy
brak kategorii S (0,001 mg/L)Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
MIC oporny
> 16 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie kwasu klawulanowego na 2 mg/L.
Strefa wrażliwy
brak kategorii S (50 mm)
Strefa oporny
< 18 mm
Dawka standardowa: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1–0,2 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1 co 4 godz. dożylnie
Penicylina benzylowa
MIC wrażliwy
—
MIC oporny
—
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 0,6 g (1 mln.j.m.) co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 1,2 g (2 mln.j.m.) co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2,4 g (4 mln.j.m.) co 4 godz. iv
Temocylina
MIC wrażliwy
—
MIC oporny
—
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 2 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie
Uwaga: Dawkę 2 g co 12 godz. iv stosowano w leczeniu niepowikłanego ZUM wywołanego przez bakterie z mechanizmami oporności na antybiotyki β-laktamowe.
Dawka standardowa: amoksycyliny 1 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 2 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 8 godz. dożylnie
Dawka standardowa: amoksycyliny 0,5 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 0,875 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Niepowikłane ZUM: amoksycyliny 0,5 g + kwasu klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Uwaga: Amoksycylina z kwasem klawulanowym ma osobne wartości graniczne dla zakażeń uogólnionych i niepowikłanych ZUM. Kiedy amoksycylina z kwasem klawulanowym jest raportowana dla niepowikłanych ZUM, należy jasno zaznaczyć, że kategoria wrażliwości odnosi się wyłącznie do niepowikłanych ZUM.
Należy oznaczyć wartości MIC (wyłącznie metodą mikrorozcieńczeń w bulionie).
1Wartości MIC dla kolistyny powinny być oznaczane metodą mikrorozcieńczeń w bulionie. Kontrola jakości powinna być wykonywana z 2 szczepami wzorcowymi: wrażliwym na kolistynę (E. coli ATCC 25922 lub P. aeruginosa ATCC 27853) i opornym na kolistynę E. coli NCTC 13846 (mcr-1 dodatni).
Dawka standardowa: 4,5 mln.j.m. co 12 godz. iv z dawką nasycającą 9 mln.j.m.
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: 4 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Brak
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: 6 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Brak
Uwaga: Enterokokowe zakażenia łożyska krwi i zapalenie wsierdzia – informacje dostępne na stronie: http://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/
Dawka standardowa: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. bez wskazanej drogi
Niepowikłane ZUM: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: (5 mg/kg, max 0,48 g trimetoprimu + 25 mg/kg, max 2,4 g sulfametoksazolu) co 8 godz. iv
Przypisy do tłumaczenia polskiego:
Informacje na temat oznaczania lekowrażliwości, interpretacji wyników
z wykorzystaniem wartości ECOFF i TECOFF oraz stosowania fosfomycyny iv
w leczeniu skojarzonym, patrz aktualna wersja dokumentu „Stanowisko Zespołu
Roboczego ds. oznaczania lekowrażliwości zgodnie z zaleceniami EUCAST w
sprawie najczęściej zgłaszanych pytań dot. stosowania rekomendacji EUCAST”,
Dawka standardowa: 0,2 g co 24 godz. doustnie · 0,2 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Badanie przesiewowe — antybiotyki stosowane miejscowo.Ze względu na brak danych klinicznych o skuteczności terapii związanych z wartościami MIC drobnoustrojów wywołujących zakażenie, EUCAST nie był w stanie określić właściwych klinicznych wartości granicznych dla miejscowego stosowania antybiotyków. W celu odróżnienia izolatów z nabytymi mechanizmami i bez mechanizmów oporności laboratoriom zaleca się stosowanie standardowych wartości granicznych lub wartości punktów odcięcia wymienionych poniżej (więcej informacji w zakładce Guidance Documents na stronie www.eucast.org). Raportując lekowrażliwość antybiotyków do stosowania miejscowego, należy poinformować, że podane wyniki odnoszą się tylko do stosowania miejscowego.
Metodyka oznaczania
Oznaczanie MIC
Oznaczanie wartości MIC (metodą mikrorozcieńczeń w bulionie zgodnie z normą ISO 20776-1)
zakryte płytki, warunki tlenowe, 35±1 ºC, 18±2 godz.
Odczyt
jeśli nie zaznaczono inaczej, wartości MIC należy odczytywać jako najniższe stężenie leku, które całkowicie hamuje widoczny wzrost drobnoustroju. Więcej informacji w dokumencie: „EUCAST reading guide for broth microdilution” (https://www.eucast.org/ast_of_bacteria/mic_determination)
Kontrola jakości
Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853. Do kontroli antybiotyków, których ten szczep nie obejmuje oraz kontroli inhibitora w połączeniach β-laktam-inhibitor, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853. Do kontroli antybiotyków, których ten szczep nie obejmuje oraz kontroli inhibitora dla krążków z połączeniami β-laktam-inhibitor, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Uwagi
Gatunek Pseudomonas aeruginosa jest najczęściej występującym przedstawicielem tego rodzaju. Do gatunków Pseudomonas rzadziej izolowanych z materiałów klinicznych należą grupy P. fluorescens, P. putida i P. stutzeri.
Źródło
Wersja
16.0, obowiązuje od 2026-01-01
Rozdział
Pseudomonas spp. (str. 29)
Redakcja
prof. dr hab. n. med. Walerii Hryniewicz, mgr Ewy Gabińskiej i dr n. med. Doroty Żabickiej