Dalbawancynagrupa S. anginosusIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Przypis do tłumaczenia polskiego:
—
Orytawancynagrupa S. anginosusIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
—
TeikoplaninaIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Przypis do tłumaczenia polskiego:
WankomycynaIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Uwaga:
CefuroksymdożylnieDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
Cefepim-enmetazobaktamDodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.Dawka standardowa — ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
—
CefazolinaDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
—
Cefoksytyna
—
Ceftolozan-tazobaktamgrupa S. anginosusDodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
—
CefaklorDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
Meropenem-waborbaktamDodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.Dawka standardowa:
—
Makrolidy i linkozamidy
KlindamycynaIndukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może zostać wykryty w teście badającym antagonizm klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów. Jeśli nie stwierdza się antagonizmu, izolat należy raportować zgodnie z klinicznymi wartościami granicznymi. Jeśli stwierdza się antagonizm, izolat należy raportować jako oporny.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Uwaga:
Streptococcus grupa viridans są oporne na aminoglikozydy, gdy leki te są użyte w monoterapii. Jednakże jest ciągle prawdopodobne wystąpienie synergizmu z beta-laktamami lub glikopeptydami, o ile izolat nie wykazuje ekspresji nabytego enzymu modyfikującego aminoglikozydy.
Przypis do tłumaczenia polskiego:
Dodatkowe informacje o aminoglikozydach i oznaczeniach w przypadku
konieczności zastosowania w terapii amikacyny, patrz aktualna wersja
dokumentu „Stanowisko Zespołu Roboczego ds. oznaczania lekowrażliwości
zgodnie z zaleceniami EUCAST w sprawie najczęściej zgłaszanych pytań
dotyczących stosowania rekomendacji EUCAST”, dostępna na stronie KORLD
DaptomycynaDawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Uwaga:
Moksifloksacyna była stosowana w doustnej terapii sekwencyjnej w zapaleniu wsierdzia wywołanym przez Streptococcus grupy viridans. Dla moksifloksacyny brak jest klinicznych wartości granicznych, ale należy wykluczyć występowanie nabytej oporności (izolaty o MIC >0,5 mg/L lub strefie zahamowania wzrostu wokół krążka z moksifloksacyną 5 µg <21 mm). W przypadku ujemnego wyniku badania izolat należy raportować jako „pozbawiony mechanizmów oporności na fluorochinolony”, ale nie jako wrażliwy na moksifloksacynę.
Dawka standardowa: 0,4 g co 24 godz. doustnie · 0,4 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,4 g co 24 godz. iv
≤ 0,125 mg/LDo oznaczania MIC podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie (metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.Izolaty wrażliwe na wankomycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na dalbawancynę i oritawancynę.
MIC oporny
> 0,125 mg/LDo oznaczania MIC podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie (metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.
Strefa
Wartości graniczne dla metody dyfuzyjno-krążkowej nie zostały określone i należy używać metod oznaczania MIC.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 1 g dawka jednorazowa iv w ciągu 30 min. pierwszego dnia. Jeśli trzeba, 0,5 g dawka jednorazowa iv w ciągu 30 min. ósmego dnia
Dawka wysoka: Brak
Przypis do tłumaczenia polskiego: Można podać w jednej dawce 1,5 g iv
≤ 0,25 mg/LDo oznaczania MIC podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie (metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.Izolaty wrażliwe na wankomycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na dalbawancynę i oritawancynę.
MIC oporny
> 0,25 mg/LDo oznaczania MIC podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie (metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.
Strefa
Wartości graniczne dla metody dyfuzyjno-krążkowej nie zostały określone i należy używać metod oznaczania MIC.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 1.2 g x 1 (pojedyncza dawka) iv w ciągu 3 godz.
≥ 16 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
Strefa oporny
< 16 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,4 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Przypis do tłumaczenia polskiego: Zwykle pierwsze trzy dawki 400 mg co 12 godz. iv, a następnie 400 mg co 24 godz.
≥ 15 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
Strefa oporny
< 15 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego izolatu z wyższymi wartościami MIC powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,5 g co 6 godz. dożylnie · 1 g co 12 godz. dożylnie · 2 g co 24 godz. bez wskazanej drogi we wlewie ciągłym
Dawka wysoka: Brak
Uwaga: W zależności od masy ciała. Wskazane monitorowanie stężenia terapeutycznego leku w surowicy w celu dostosowania dawkowania.
Telawancyna
MIC wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
MIC oporny
niewystarczające dowody (IE)
Strefa wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
Strefa oporny
niewystarczające dowody (IE)
Dawka standardowa: 10 mg/kg co 24 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Penicyliny
Penicylina benzylowa
wyłącznie badanie przesiewowe
Krążek
1 jednostka µg
MIC wrażliwy
≤ 0,25 mg/LOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne.
MIC oporny
> 0,25 mg/LOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne.
Strefa wrażliwy
≥ 21 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne.
Strefa oporny
< 21 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne.
Dawka standardowa: 0,6 g (1 mln.j.m.) co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 1,2 g (2 mln.j.m.) co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2,4 g (4 mln.j.m.) co 4 godz. iv
Penicylina benzylowa
inne niż zapalenie wsierdzia
Krążek
1 jednostka µg
MIC wrażliwy
≤ 0,25 mg/L
MIC oporny
> 1 mg/L
Strefa wrażliwy
≥ 21 mm
Strefa oporny
< 12 mm
Penicylina benzylowa
zapalenie wsierdzia
MIC wrażliwy
≤ 0,25 mg/L
MIC oporny
> 0,25 mg/L
Strefa wrażliwy
≥ 21 mm
Strefa oporny
< 21 mm
Penicylina benzylowa
zapalenie wsierdzia, w połączeniu z innym leczeniem przeciwbakteryjnym
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne. Wrażliwość może być wywnioskowana z wyniku badania przesiewowego z użyciem penicyliny benzylowej albo z rubryki „Ampicylina (iv) (zapalenie wsierdzia)”
Dawka standardowa: 1 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne. Dla izolatów wrażliwych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość może być wywnioskowana z wyniku oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową lub ampicylinę. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość wywnioskowana jest z wyniku oznaczenia wrażliwości na ampicylinę.
Dawka standardowa: 1 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne. Dla izolatów wrażliwych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość może być wywnioskowana z wyniku oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową lub ampicylinę. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość wywnioskowana jest z wyniku oznaczenia wrażliwości na ampicylinę.
Dawka standardowa: 4 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 4 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne. Dla izolatów wrażliwych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość może być wywnioskowana z wyniku oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową lub ampicylinę. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość wywnioskowana jest z wyniku oznaczenia wrażliwości na ampicylinę.
3Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 6 godz. iv (30-minutowe wlewy) lub co 8 godz. (przedłużone 4-godzinne wlewy)
Dawka wysoka: piperacyliny 4 g + tazobaktamu 0,5 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
Uwaga: Niższa dawka (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 8 godz. iv (30-minutowe wlewy) jest odpowiednia w niektórych zakażeniach, takich jak powikłane ZUM, zakażenia wewnątrzbrzuszne i zakażenia stopy cukrzycowej, ale nie w przypadku zakażeń wywołanych przez izolaty oporne na cefalosporyny trzeciej generacji.
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne. Dla izolatów wrażliwych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość może być wywnioskowana z wyniku oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową lub ampicylinę. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość wywnioskowana jest z wyniku oznaczenia wrażliwości na ampicylinę.
3Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: ampicyliny 2 g + sulbaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: ampicyliny 2 g + sulbaktamu 1 g co 6 godz. dożylnie
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans. Izolaty wrażliwe należy raportować jako wrażliwe na β-laktamy, dla których ustalono wartości graniczne, w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach. Dla izolatów opornych w teście przesiewowym należy oznaczyć lekowrażliwość na poszczególne antybiotyki lub raportować jako oporne. Dla izolatów wrażliwych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość może być wywnioskowana z wyniku oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową lub ampicylinę. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową w badaniu przesiewowym, wrażliwość wywnioskowana jest z wyniku oznaczenia wrażliwości na ampicylinę.
3Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: amoksycyliny 1 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 2 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 8 godz. dożylnie
Dawka standardowa: amoksycyliny 0,5 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 0,875 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Niepowikłane ZUM: amoksycyliny 0,5 g + kwasu klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Uwaga: Amoksycylina z kwasem klawulanowym ma osobne wartości graniczne dla zakażeń uogólnionych i niepowikłanych ZUM. Kiedy amoksycylina z kwasem klawulanowym jest raportowana dla niepowikłanych ZUM, należy jasno zaznaczyć, że kategoria wrażliwości odnosi się wyłącznie do niepowikłanych ZUM.
Tikarcylina-kwas klawulanowy
MIC wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
MIC oporny
niewystarczające dowody (IE)
Strefa wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
Strefa oporny
niewystarczające dowody (IE)
3Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1–0,2 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1 co 4 godz. dożylnie
≥ 25 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Strefa oporny
< 25 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: 1 g co 8 godz. dożylnie · 2 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie
Poważne zakażenia wywołane przez P. aeruginosa: 2 g co 8 godz. (przedłużone 4-godzinne wlewy)
≥ 23 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Strefa oporny
< 23 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: 1 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 6 godz. iv
≥ 27 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Strefa oporny
< 27 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: 2 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 12 godz. dożylnie · 4 g co 24 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 12 godz. iv lub 4 g co 24 godz. iv
S. aureus: tylko wysoka dawka
Niepowikłana rzeżączka: 0,5-1 g domięśniowo w dawce jednorazowej
≥ 26 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Strefa oporny
< 26 mmOznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Strefa
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u paciorkowców z grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
1Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa — ZUM: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 2 godzin
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin
1Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: ceftolozanu 1 g + tazobaktamu 0,5 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Brak
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: ceftolozanu 2 g + tazobaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Brak
Dawka standardowa: 0,6 g co 12 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 0,6 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 2 godz.
Uwaga: S. aureus w powikłanych zapaleniach skóry i tkanki podskórnej: istnieją oparte o dane FK/FD dowody, że w przypadku izolatów o MIC 4 mg/L powinno się stosować wysokie dawkowanie.
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie relebaktamu na 4 mg/L.
Dawka standardowa: 1 g co 24 godz. dożylnie w ciągu 30 min.
Dawka wysoka: Brak
Doripenem
MIC wrażliwy
≤ 1 mg/L
MIC oporny
> 1 mg/L
Strefa
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie relebaktamu na 4 mg/L.
Dawka standardowa: 0,5 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 1 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Uwaga: HAP/VAP (szpitalne zapalenie płuc/odrespiratorowe zapalenie płuc) wywołane niefermentującymi bakteriami Gram-ujemnymi (takimi jak Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp.) należy leczyć z użyciem dawki 1 g co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin.
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie relebaktamu na 4 mg/L.
Dawka standardowa: 0,5 g co 6 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 30 min.
Dawka wysoka: 1 g co 6 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 30 min.
Imipenem-relebaktam
MIC wrażliwy
≤ 2 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie relebaktamu na 4 mg/L.
MIC oporny
> 2 mg/LDla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie relebaktamu na 4 mg/L.
Strefa
Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii. Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie relebaktamu na 4 mg/L.
2/BDodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: imipenemu 0,5 g + relebaktamu 0,25 g co 6 godz. dożylnie w ciągu 30 min.
Oznaczenie MIC penicyliny benzylowej lub metoda dyfuzyjno-krążkowa z użyciem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. mogą być stosowane w badaniu przesiewowym w celu wykrycia oporności na antybiotyki β-laktamowe u Streptococcus grupy viridans, patrz komentarz 1/A w tabeli dotyczącej penicylin.1: Dla celów oznaczania lekowrażliwości ustalono stężenie relebaktamu na 4 mg/L.
Dawka standardowa: 1 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 30 min.
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 3 godz.
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 8 godz. iv w ciągu 30 min. (lub w ciągu 3 godz.)
≥ 19 mmW celu wykrycia indukcyjnej oporności na klindamycynę na podstawie antagonizmu klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów należy umieścić krążki z klindamycyną i erytromycyną w odległości 12-16 mm (od krawędzi do krawędzi krążków). Antagonizm jest widoczny jako spłaszczenie od strony krążka z erytromycyną (strefa w kształcie litery D).
Strefa oporny
< 19 mmW celu wykrycia indukcyjnej oporności na klindamycynę na podstawie antagonizmu klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów należy umieścić krążki z klindamycyną i erytromycyną w odległości 12-16 mm (od krawędzi do krawędzi krążków). Antagonizm jest widoczny jako spłaszczenie od strony krążka z erytromycyną (strefa w kształcie litery D).
1Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może zostać wykryty w teście badającym antagonizm klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów. Jeśli nie stwierdza się antagonizmu, izolat należy raportować zgodnie z klinicznymi wartościami granicznymi. Jeśli stwierdza się antagonizm, izolat należy raportować jako oporny.
Dawka standardowa: 0,3 g co 12 godz. doustnie · 0,6 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Uwaga: Stosowanie wyższych dawek jest zależne od przebiegu i typu zakażenia lub ekspozycji na lek w miejscu zakażenia.
niewystarczające dowody (IE)Linezolid był stosowany w doustnej terapii sekwencyjnej w zapaleniu wsierdzia wywołanym przez Streptococcus spp. grupy viridans. Dla linezolidu brak jest klinicznych wartości granicznych, ale należy wykluczyć występowanie nabytej oporności (izolaty o MIC >2 mg/L). W przypadku ujemnego wyniku badania izolat należy raportować jako „pozbawiony mechanizmów oporności na linezolid”, ale nie jako wrażliwy na linezolid.
MIC oporny
niewystarczające dowody (IE)Linezolid był stosowany w doustnej terapii sekwencyjnej w zapaleniu wsierdzia wywołanym przez Streptococcus spp. grupy viridans. Dla linezolidu brak jest klinicznych wartości granicznych, ale należy wykluczyć występowanie nabytej oporności (izolaty o MIC >2 mg/L). W przypadku ujemnego wyniku badania izolat należy raportować jako „pozbawiony mechanizmów oporności na linezolid”, ale nie jako wrażliwy na linezolid.
Strefa wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
Strefa oporny
niewystarczające dowody (IE)
Dawka standardowa: 0,6 g co 12 godz. doustnie · 0,6 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,6 g co 12 godz. iv
Gentamycyna może być użyta do badania przesiewowego w kierunku wykrycia enzymów modyfikujących aminoglikozydy (oporność wysokiego stopnia na aminoglikozydy HLAR). Wynik negatywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny ≤128 mg/L. Są to izolaty typu dzikiego względem gentamycyny (nie zawierają enzymów modyfikujących aminoglikozydy). Należy oczekiwać synergizmu z penicylinami lub glikopeptydami, jeśli izolaty są wrażliwe na te leki. Wynik pozytywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny >128 mg/L wykazują obecność enzymów modyfikujących aminoglikozydy. Kombinacje penicylin lub glikopeptydów z aminoglikozydami nie będą wykazywać synergizmu.
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 25–30 mg/kg co 24 godz. dożylnie
test na wykrywanie nabytego enzymu modyfikującego aminoglikozydy
MIC
Gentamycyna może być użyta do badania przesiewowego w kierunku wykrycia enzymów modyfikujących aminoglikozydy (oporność wysokiego stopnia na aminoglikozydy HLAR). Wynik negatywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny ≤128 mg/L. Są to izolaty typu dzikiego względem gentamycyny (nie zawierają enzymów modyfikujących aminoglikozydy). Należy oczekiwać synergizmu z penicylinami lub glikopeptydami, jeśli izolaty są wrażliwe na te leki. Wynik pozytywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny >128 mg/L wykazują obecność enzymów modyfikujących aminoglikozydy. Kombinacje penicylin lub glikopeptydów z aminoglikozydami nie będą wykazywać synergizmu.
Gentamycyna może być użyta do badania przesiewowego w kierunku wykrycia enzymów modyfikujących aminoglikozydy (oporność wysokiego stopnia na aminoglikozydy HLAR). Wynik negatywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny ≤128 mg/L. Są to izolaty typu dzikiego względem gentamycyny (nie zawierają enzymów modyfikujących aminoglikozydy). Należy oczekiwać synergizmu z penicylinami lub glikopeptydami, jeśli izolaty są wrażliwe na te leki. Wynik pozytywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny >128 mg/L wykazują obecność enzymów modyfikujących aminoglikozydy. Kombinacje penicylin lub glikopeptydów z aminoglikozydami nie będą wykazywać synergizmu.
Gentamycyna może być użyta do badania przesiewowego w kierunku wykrycia enzymów modyfikujących aminoglikozydy (oporność wysokiego stopnia na aminoglikozydy HLAR). Wynik negatywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny ≤128 mg/L. Są to izolaty typu dzikiego względem gentamycyny (nie zawierają enzymów modyfikujących aminoglikozydy). Należy oczekiwać synergizmu z penicylinami lub glikopeptydami, jeśli izolaty są wrażliwe na te leki. Wynik pozytywny: Izolaty o wartości MIC gentamycyny >128 mg/L wykazują obecność enzymów modyfikujących aminoglikozydy. Kombinacje penicylin lub glikopeptydów z aminoglikozydami nie będą wykazywać synergizmu.
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 6–7 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
1Streptococcus grupa viridans są oporne na aminoglikozydy, gdy leki te są użyte w monoterapii. Jednakże jest ciągle prawdopodobne wystąpienie synergizmu z beta-laktamami lub glikopeptydami, o ile izolat nie wykazuje ekspresji nabytego enzymu modyfikującego aminoglikozydy.
Przypis do tłumaczenia polskiego:
Dodatkowe informacje o aminoglikozydach i oznaczeniach w przypadku
konieczności zastosowania w terapii amikacyny, patrz aktualna wersja
dokumentu „Stanowisko Zespołu Roboczego ds. oznaczania lekowrażliwości
zgodnie z zaleceniami EUCAST w sprawie najczęściej zgłaszanych pytań
dotyczących stosowania rekomendacji EUCAST”, dostępna na stronie KORLD
Rifampicyna była stosowana w doustnej terapii sekwencyjnej w zapaleniu wsierdzia wywołanym przez Streptococcus spp. grupy viridans. Dla rifampicyny brak jest klinicznych wartości granicznych, ale należy wykluczyć występowanie nabytej oporności (izolaty o MIC >0,25 mg/L lub strefie zahamowania wzrostu wokół krążka z rifampicyną 5 µg <21 mm). W przypadku ujemnego wyniku badania izolat należy raportować jako „pozbawiony mechanizmów oporności na rifampicynę”, ale nie jako wrażliwy na rifampicynę.
Dawka standardowa: 0,6 g co 24 godz. doustnie · 0,6 g co 24 godz. dożylnie
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: 4 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Brak
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: 6 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Brak
Uwaga: Enterokokowe zakażenia łożyska krwi i zapalenie wsierdzia – informacje dostępne na stronie: http://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/
Dawka standardowa: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. bez wskazanej drogi
Niepowikłane ZUM: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: (5 mg/kg, max 0,48 g trimetoprimu + 25 mg/kg, max 2,4 g sulfametoksazolu) co 8 godz. iv
jeśli nie zaznaczono inaczej, wartości MIC należy odczytywać jako najniższe stężenie leku, które całkowicie hamuje widoczny wzrost drobnoustroju. Więcej informacji w dokumencie: „EUCAST reading guide for broth microdilution” (https://www.eucast.org/ast_of_bacteria/mic_determination).
Kontrola jakości
Streptococcus pneumoniae ATCC 49619. Do kontroli antybiotyków, których ten szczep nie obejmuje, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Metoda dyfuzyjno-krążkowa
Metoda dyfuzyjno-krążkowa zgodnie z EUCAST
Podłoże
Mueller-Hinton agar + 5% odwłókniona krew końska i 20 mg/L β-NAD (MH-F)
Streptococcus pneumoniae ATCC 49619. Do kontroli krążków, których ten szczep nie obejmuje, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Uwagi
Wartości graniczne dla Streptococcus grupa viridans w zapaleniu wsierdzia (endocarditis) – patrz wytyczne krajowe lub międzynarodowe dot. leczenia zapalenia wsierdzia.
Ta grupa bakterii zawiera wiele gatunków, które można pogrupować następująco: grupa S. anginosus: S. anginosus, S. constellatus, S. intermedius grupa S. mitis: S. australis, S. cristatus, S. infantis, S. massiliensis, S. mitis, S. oligofermentans, S. oralis, S. peroris, S. pseudopneumoniae, S. sinensis grupa S. sanguinis: S. sanguinis, S. parasanguinis, S. gordonii grupa S. bovis: S. equinus, S. gallolyticus (S. bovis), S. infantarius, S. lutetiensis, S. pasteurianus grupa S. salivarius: S. salivarius, S. vestibularis, S. thermophilus grupa S. mutans: S. mutans, S. sobrinus
Źródło
Wersja
16.0, obowiązuje od 2026-01-01
Rozdział
Streptococcus grupa viridans (str. 66)
Redakcja
prof. dr hab. n. med. Walerii Hryniewicz, mgr Ewy Gabińskiej i dr n. med. Doroty Żabickiej