Penicylina benzylowaStreptococcus grupy A, C i GIzolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
Penicylina benzylowapaciorkowce grupy BS. agalactiaeIzolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
LewofloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: · dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
Kwas nalidyksowywyłącznie badanie przesiewowe
—
Norfloksacynawyłącznie badanie przesiewoweDawka standardowa: Dawka wysoka: Niepowikłane ZUM: (wyłącznie badanie przesiewowe) · dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: ·
CyprofloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: · dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
—
OfloksacynaDawka standardowa: Dawka wysoka: · dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
—
Glikopeptydy
DalbawancynaIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Przypis do tłumaczenia polskiego:
—
OrytawancynaIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
—
TeikoplaninaIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Przypis do tłumaczenia polskiego:
WankomycynaIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Uwaga:
TelawancynaDawka standardowa: Dawka wysoka:
—
Tetracykliny
TygecyklinaIzolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
KlindamycynaIndukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może zostać wykryty w teście badającym antagonizm klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów. Jeśli nie stwierdza się antagonizmu, izolat należy raportować zgodnie z klinicznymi wartościami granicznymi. Jeśli stwierdza się antagonizm, izolat należy raportować jako oporny i rozważyć dodanie do wyniku komentarza: „Klindamycyna może być nadal używana w krótkotrwałej terapii lżejszych zakażeń skóry i tkanek miękkich, ponieważ konstytutywna oporność na klindamycynę nie powinna rozwinąć się w trakcie takiej terapii”. Znaczenie kliniczne indukcyjnego mechanizmu oporności na klindamycynę w leczeniu poważnych zakażeń wywoływanych przez S. pyogenes nie jest znane.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Uwaga:
TedizolidIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka:
LinezolidIzolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
Trimetoprim-sulfametoksazolTrimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne wyrażono jako stężenie trimetoprimu.Dawka standardowa: Dawka wysoka: Niepowikłane ZUM: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
DaptomycynaIzolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Uwaga:
CefazolinaDawka standardowa: Dawka wysoka: S. aureus:
—
CefepimDawka standardowa: Dawka wysoka: Poważne zakażenia wywołane przez P. aeruginosa: S. aureus:
—
Cefepim-enmetazobaktamDodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.Dawka standardowa — ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
—
CefotaksymDawka standardowa: Dawka wysoka: Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: S. aureus:
Ceftolozan-tazobaktamDodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc:
Mupirocyna · dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: ·
—
—
—
—
—
Retapamulina · dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G:
—
—
—
—
—
Penicyliny
Penicylina benzylowa
Streptococcus grupy A, C i G
Krążek
1 jednostka µg
MIC wrażliwy
≤ 0,03 mg/L
MIC oporny
> 0,03 mg/L
Strefa wrażliwy
≥ 23 mm
Strefa oporny
< 23 mm
2Izolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,6 g (1 mln.j.m.) co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 1,2 g (2 mln.j.m.) co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2,4 g (4 mln.j.m.) co 4 godz. iv
Penicylina benzylowa
paciorkowce grupy B · S. agalactiae
Krążek
1 jednostka µg
MIC wrażliwy
≤ 0,125 mg/L
MIC oporny
> 0,125 mg/L
Strefa wrażliwy
≥ 18 mm
Strefa oporny
< 18 mm
2Izolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 4 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 4 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
3Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 6 godz. iv (30-minutowe wlewy) lub co 8 godz. (przedłużone 4-godzinne wlewy)
Dawka wysoka: piperacyliny 4 g + tazobaktamu 0,5 g co 6 godz. dożylnie przedłużone 3 - godzinne wlewy
Uwaga: Niższa dawka (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 8 godz. iv (30-minutowe wlewy) jest odpowiednia w niektórych zakażeniach, takich jak powikłane ZUM, zakażenia wewnątrzbrzuszne i zakażenia stopy cukrzycowej, ale nie w przypadku zakażeń wywołanych przez izolaty oporne na cefalosporyny trzeciej generacji.
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 0,5–2 g co 6–8 godz. doustnie (w zależności od gatunku i/lub rodzaju zakażenia)
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 1 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 0,5 g co 6 godz. doustnie · 1 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
Dikloksacylina
Streptococcus grupa A, C i G
MIC i strefa
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 0,5–1 g co 6 godz. doustnie · 1 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Flukloksacylina
Streptococcus grupa A, C i G
MIC i strefa
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 1 g co 8 godz. doustnie · 2 g co 6 godz. dożylnie · 1 g co 4 godz. dożylnie (alternatywnie)
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 2 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 6 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
3Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: ampicyliny 2 g + sulbaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: ampicyliny 2 g + sulbaktamu 1 g co 6 godz. dożylnie
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Dawka standardowa: 1 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 4 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 4 godz. iv
Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
3Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa: amoksycyliny 1 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 6–8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 2 g + kw. klawulanowego 0,2 g co 8 godz. dożylnie
Dawka standardowa: amoksycyliny 0,5 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Dawka wysoka: amoksycyliny 0,875 g + kw. klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Niepowikłane ZUM: amoksycyliny 0,5 g + kwasu klawulanowego 0,125 g co 8 godz. doustnie
Uwaga: Amoksycylina z kwasem klawulanowym ma osobne wartości graniczne dla zakażeń uogólnionych i niepowikłanych ZUM. Kiedy amoksycylina z kwasem klawulanowym jest raportowana dla niepowikłanych ZUM, należy jasno zaznaczyć, że kategoria wrażliwości odnosi się wyłącznie do niepowikłanych ZUM.
Tikarcylina-kwas klawulanowy
MIC wrażliwy
—
MIC oporny
—
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1–0,2 g co 6 godz. dożylnie
Dawka wysoka: tikarcyliny 3 g + kw. klawulanowego 0,1 co 4 godz. dożylnie
Temocylina
MIC wrażliwy
—
MIC oporny
—
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 2 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 2 g co 8 godz. dożylnie
Uwaga: Dawkę 2 g co 12 godz. iv stosowano w leczeniu niepowikłanego ZUM wywołanego przez bakterie z mechanizmami oporności na antybiotyki β-laktamowe.
≥ 19 mmKrążek z norfloksacyną może być używany do badania przesiewowego w celu wykrycia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz C.C: Izolaty wrażliwe na norfloksacynę mogą być raportowane jako wrażliwe na moksifloksacynę i jako „wrażliwe, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)” na lewofloksacynę. Dla izolatów sklasyfikowanych jako niewrażliwe należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 19 mmKrążek z norfloksacyną może być używany do badania przesiewowego w celu wykrycia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz C.C: Izolaty wrażliwe na norfloksacynę mogą być raportowane jako wrażliwe na moksifloksacynę i jako „wrażliwe, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)” na lewofloksacynę. Dla izolatów sklasyfikowanych jako niewrażliwe należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,4 g co 24 godz. doustnie · 0,4 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,4 g co 24 godz. iv
brak kategorii S (50 mm)Krążek z norfloksacyną może być używany do badania przesiewowego w celu wykrycia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz C.C: Izolaty wrażliwe na norfloksacynę mogą być raportowane jako wrażliwe na moksifloksacynę i jako „wrażliwe, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)” na lewofloksacynę. Dla izolatów sklasyfikowanych jako niewrażliwe należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 17 mmKrążek z norfloksacyną może być używany do badania przesiewowego w celu wykrycia oporności na fluorochinolony, patrz komentarz C.C: Izolaty wrażliwe na norfloksacynę mogą być raportowane jako wrażliwe na moksifloksacynę i jako „wrażliwe, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)” na lewofloksacynę. Dla izolatów sklasyfikowanych jako niewrażliwe należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,5 g co 24 godz. doustnie · 0,5 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,5 g co 12 godz. doustnie · 0,5 g co 12 godz. dożylnie
· dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
≥ 12 mmIzolaty wrażliwe na norfloksacynę mogą być raportowane jako wrażliwe na moksifloksacynę i jako „wrażliwe, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)” na lewofloksacynę. Dla izolatów sklasyfikowanych jako niewrażliwe należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 12 mmIzolaty wrażliwe na norfloksacynę mogą być raportowane jako wrażliwe na moksifloksacynę i jako „wrażliwe, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)” na lewofloksacynę. Dla izolatów sklasyfikowanych jako niewrażliwe należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: Brak
Dawka wysoka: Brak
Niepowikłane ZUM: 0,4 g co 12 godz. doustnie
(wyłącznie badanie przesiewowe) · dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: ·
Dawka standardowa: 0,5 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,75 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 8 godz. dożylnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,4 g co 8 godz. iv
· dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: · · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
Dawka standardowa: 0,2 g co 12 godz. doustnie · 0,2 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: 0,4 g co 12 godz. doustnie · 0,4 g co 12 godz. dożylnie
· dotyczy Streptococcus grupa A, B, C i G: · Antybiotyki stosowane do badania przesiewowego w kierunku oporności na fluorochinolony (pefloksacyna dla Enterobacterales, norfloksacyna dla bakterii Gram-dodatnich i kwas nalidyksowy dla H. influenzae i M. catarrhalis).
≤ 0,125 mg/LDo oznaczania MIC dla metody rozcieńczeń w bulionie podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 (do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie; metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.Izolaty wrażliwe na wankomycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na dalbawancynę i oritawancynę.
MIC oporny
> 0,125 mg/LDo oznaczania MIC dla metody rozcieńczeń w bulionie podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 (do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie; metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.
Strefa
Wartości graniczne dla metody dyfuzyjno-krążkowej nie zostały określone i należy używać metody oznaczania MIC.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 1 g dawka jednorazowa iv w ciągu 30 min. pierwszego dnia. Jeśli trzeba, 0,5 g dawka jednorazowa iv w ciągu 30 min. ósmego dnia
Dawka wysoka: Brak
Przypis do tłumaczenia polskiego: Można podać w jednej dawce 1,5 g iv
≤ 0,25 mg/LDo oznaczania MIC dla metody rozcieńczeń w bulionie podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 (do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie; metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.Izolaty wrażliwe na wankomycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na dalbawancynę i oritawancynę.
MIC oporny
> 0,25 mg/LDo oznaczania MIC dla metody rozcieńczeń w bulionie podłoże musi być uzupełnione polisorbatem-80 (do końcowego stężenia 0,002% dla metody rozcieńczeń w bulionie; metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku metod komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.
Strefa
Wartości graniczne dla metody dyfuzyjno-krążkowej nie zostały określone i należy używać metody oznaczania MIC.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 1.2 g x 1 (pojedyncza dawka) iv w ciągu 3 godz.
≥ 15 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
Strefa oporny
< 15 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,4 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Przypis do tłumaczenia polskiego: Zwykle pierwsze trzy dawki 400 mg co 12 godz. iv, a następnie 400 mg co 24 godz.
≥ 13 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
Strefa oporny
< 13 mmPodczas opracowywania metody dyfuzyjno-krążkowej szczepy inne niż dzikie nie były dostępne.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,5 g co 6 godz. dożylnie · 1 g co 12 godz. dożylnie · 2 g co 24 godz. bez wskazanej drogi we wlewie ciągłym
Dawka wysoka: Brak
Uwaga: W zależności od masy ciała. Wskazane monitorowanie stężenia terapeutycznego leku w surowicy w celu dostosowania dawkowania.
Telawancyna
MIC wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
MIC oporny
niewystarczające dowody (IE)
Strefa wrażliwy
niewystarczające dowody (IE)
Strefa oporny
niewystarczające dowody (IE)
Dawka standardowa: 10 mg/kg co 24 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
≤ 0,125 mg/LDo oznaczania MIC tigecykliny metodą mikrorozcieńczeń w bulionie należy stosować podłoża przygotowane w dniu wykonania oznaczeń.
MIC oporny
> 0,125 mg/LDo oznaczania MIC tigecykliny metodą mikrorozcieńczeń w bulionie należy stosować podłoża przygotowane w dniu wykonania oznaczeń.
Strefa wrażliwy
≥ 19 mm
Strefa oporny
< 19 mm
2Izolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: dawka nasycająca 0,1 g, następnie 50 mg co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Minocyklina
Krążek
30 µg
MIC wrażliwy
≤ 0,5 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,5 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa wrażliwy
≥ 23 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 23 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
≤ 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Tetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,1 g co 24 godz. doustnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
≤ 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 1 mg/LTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa wrażliwy
≥ 23 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 23 mmTetracyklina może być stosowana do badania przesiewowego w kierunku oporności na inne antybiotyki tetracyklinowe. Izolaty wrażliwe na tetracyklinę mogą być raportowane jako wrażliwe na doksycyklinę i minocyklinę. Dla izolatów opornych na tetracyklinę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,25 g co 6 godz. doustnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
≤ 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Erytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,5 g co 24 godz. doustnie · 0,5 g co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Niepowikłana rzeżączka: 2 g doustnie w dawce jednorazowej
≤ 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Erytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,25 g co 12 godz. doustnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Uwaga: W niektórych krajach dostępna jest klarytromycyna do podawania dożylnego (0,5 g co 12 godz.), stosowana głównie do leczenia zapalenia płuc.
≤ 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,25 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa wrażliwy
≥ 21 mmErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa oporny
< 21 mmErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Dawka standardowa: 0,5 g co 6–12 godz. doustnie · 0,5 g co 6–12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
≤ 0,5 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
MIC oporny
> 0,5 mg/LErytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
Strefa
Erytromycyna może być stosowana do wykrywania oporności na makrolidy u paciorkowców grupy A, B, C i G. Izolaty wrażliwe na erytromycynę mogą być raportowane jako wrażliwe na azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę. Dla izolatów opornych na erytromycynę należy wykonać oznaczenie wrażliwości na poszczególne leki z tej grupy albo raportować je jako oporne.
≥ 17 mmW celu wykrycia indukcyjnej oporności na klindamycynę na podstawie antagonizmu klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów należy umieścić krążki z klindamycyną i erytromycyną w odległości 12-16 mm (od krawędzi do krawędzi krążków). Antagonizm jest widoczny jako spłaszczenie strefy (strefa w kształcie litery D).
Strefa oporny
< 17 mmW celu wykrycia indukcyjnej oporności na klindamycynę na podstawie antagonizmu klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów należy umieścić krążki z klindamycyną i erytromycyną w odległości 12-16 mm (od krawędzi do krawędzi krążków). Antagonizm jest widoczny jako spłaszczenie strefy (strefa w kształcie litery D).
2Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może zostać wykryty w teście badającym antagonizm klindamycyny i antybiotyku z grupy makrolidów. Jeśli nie stwierdza się antagonizmu, izolat należy raportować zgodnie z klinicznymi wartościami granicznymi. Jeśli stwierdza się antagonizm, izolat należy raportować jako oporny i rozważyć dodanie do wyniku komentarza: „Klindamycyna może być nadal używana w krótkotrwałej terapii lżejszych zakażeń skóry i tkanek miękkich, ponieważ konstytutywna oporność na klindamycynę nie powinna rozwinąć się w trakcie takiej terapii”. Znaczenie kliniczne indukcyjnego mechanizmu oporności na klindamycynę w leczeniu poważnych zakażeń wywoływanych przez S. pyogenes nie jest znane.
Dawka standardowa: 0,3 g co 12 godz. doustnie · 0,6 g co 8 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Uwaga: Stosowanie wyższych dawek jest zależne od przebiegu i typu zakażenia lub ekspozycji na lek w miejscu zakażenia.
Chinupristyna-dalfopristyna
MIC wrażliwy
—
MIC oporny
—
Strefa wrażliwy
—
Strefa oporny
—
Dawka standardowa: 7,5 mg/kg co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Dawki różnią się w zależności od wskazania
Przypis do tłumaczenia polskiego:
Informacje o raportowaniu w Polsce w przypadku wykrycia antagonizmu
klindamycyny i erytromycyny, patrz aktualna wersja dokumentu „Stanowisko Zespołu
Roboczego ds. oznaczania lekowrażliwości zgodnie z zaleceniami EUCAST w
sprawie najczęściej zgłaszanych pytań dotyczących stosowania rekomendacji
≤ 0,5 mg/LIzolaty wrażliwe na linezolid mogą być raportowane jako wrażliwe na tedizolid.
MIC oporny
> 0,5 mg/L
Strefa wrażliwy
≥ 18 mmIzolaty wrażliwe na linezolid mogą być raportowane jako wrażliwe na tedizolid.
Strefa oporny
< 18 mmIzolaty wrażliwe na linezolid mogą być raportowane jako wrażliwe na tedizolid.
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,2 g co 24 godz. doustnie · 0,2 g co 24 godz. dożylnie
1Izolaty niewrażliwe występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa: 0,6 g co 12 godz. doustnie · 0,6 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: Brak
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 0,6 g co 12 godz. iv
4Trimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne wyrażono jako stężenie trimetoprimu.
Dawka standardowa: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. dożylnie
Dawka wysoka: trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. doustnie · trimetoprimu 0,24 g + sulfametoksazolu 1,2 g co 12 godz. bez wskazanej drogi
Niepowikłane ZUM: trimetoprimu 0,16 g + sulfametoksazolu 0,8 g co 12 godz. doustnie
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: (5 mg/kg, max 0,48 g trimetoprimu + 25 mg/kg, max 2,4 g sulfametoksazolu) co 8 godz. iv
≤ 1 mg/LDo oznaczania MIC daptomycyny podłoże musi być uzupełnione Ca + (do końcowego stężenia 50 mg/L dla metody rozcieńczeń w bulionie; metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku testów komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.
MIC oporny
> 1 mg/LDo oznaczania MIC daptomycyny podłoże musi być uzupełnione Ca + (do końcowego stężenia 50 mg/L dla metody rozcieńczeń w bulionie; metoda rozcieńczeń w agarze nie została jeszcze zwalidowana). W przypadku testów komercyjnych należy stosować się do zaleceń producenta.
Strefa
Wyłącznie oznaczenie MIC.
1Izolaty oporne występują niezwykle rzadko lub nie były dotychczas stwierdzane. Wyniki identyfikacji i oceny lekowrażliwości każdego takiego izolatu powinny zostać potwierdzone, a izolat przesłany do laboratorium referencyjnego.
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: 4 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez współistniejącej bakteriemii wywołanej przez S. aureus: Brak
Dawka standardowa — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: 6 mg/kg co 24 godz. dożylnie
Dawka wysoka — cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich ze współistniejącą bakteriemią wywołaną przez S. aureus; prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez S. aureus: Brak
Uwaga: Enterokokowe zakażenia łożyska krwi i zapalenie wsierdzia – informacje dostępne na stronie: http://www.eucast.org/eucastguidancedocuments/
Nitrofurantoina
wyłącznie niepowikłane ZUM; paciorkowce grupy B · S. agalactiae
wyłącznie niepowikłane ZUM; paciorkowce grupy B · S. agalactiae
MIC i strefa
Aktywność trimetoprimu wobec S. agalactiae jest niepewna i nie ma możliwości przewidzenia efektu klinicznego terapii. Wartości ECOFF trimetoprimu do odróżnienia szczepów dzikich bez mechanizmów oporności od izolatów z nabytymi mechanizmami oporności wynosi 2 mg/L.
Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Strefa
Komentarz Przypis B — brak treści w dokumencie źródłowym (str. 56)
2Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa — ZUM: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 2 godzin
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: (2 g cefepimu + 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin
Wrażliwość paciorkowców grupy A, B, C i G na cefalosporyny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową.
Dawka standardowa: 0,6 g co 12 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 0,6 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 2 godz.
Uwaga: S. aureus w powikłanych zapaleniach skóry i tkanki podskórnej: istnieją oparte o dane FK/FD dowody, że w przypadku izolatów o MIC 4 mg/L powinno się stosować wysokie dawkowanie.
Ceftibuten
MIC i strefa
Wrażliwość paciorkowców grupy A, B, C i G na cefalosporyny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową.
2Dodatek inhibitora β-laktamaz nie ma dodatniego wpływu na efekt kliniczny terapii.
Dawka standardowa — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: ceftolozanu 1 g + tazobaktamu 0,5 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — zakażenia w obrębie jamy brzusznej i ZUM: Brak
Dawka standardowa — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: ceftolozanu 2 g + tazobaktamu 1 g co 8 godz. dożylnie w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka — szpitalne zapalenie płuc, w tym odrespiratorowe zapalenie płuc: Brak
Dawka standardowa: ceftazydymu 2 g + awibaktamu 0,5 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 2 godz.
Karbapenemy
Doripenem
MIC i strefa
Wrażliwość paciorkowców grupy A, B, C i G na karbapenemy można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową.
Dawka standardowa: 0,5 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Dawka wysoka: 1 g co 8 godz. bez wskazanej drogi w ciągu 1 godz.
Uwaga: HAP/VAP (szpitalne zapalenie płuc/odrespiratorowe zapalenie płuc) wywołane niefermentującymi bakteriami Gram-ujemnymi (takimi jak Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp.) należy leczyć z użyciem dawki 1 g co 8 godz. iv w ciągu 4 godzin.
Badanie przesiewowe — antybiotyki stosowane miejscowo.Ze względu na brak danych klinicznych o skuteczności terapii związanych z wartościami MIC drobnoustrojów wywołujących zakażenie, EUCAST nie był w stanie określić właściwych klinicznych wartości granicznych dla miejscowego stosowania antybiotyków. W celu odróżnienia izolatów z nabytymi mechanizmami i bez mechanizmów oporności laboratoriom zaleca się stosowanie standardowych wartości granicznych lub wartości punktów odcięcia wymienionych poniżej (więcej informacji w zakładce Guidance Documents na stronie www.eucast.org). Raportując lekowrażliwość antybiotyków do stosowania miejscowego, należy poinformować, że podane wyniki odnoszą się tylko do stosowania miejscowego.
Metodyka oznaczania
Oznaczanie MIC
Oznaczanie wartości MIC (metodą mikrorozcieńczeń w bulionie zgodnie z normą ISO 20776-1)
Podłoże
Mueller-Hinton bulion z dodatkiem kationów + 5% lizowanej krwi końskiej i 20 mg/L β-NAD (bulion MH-F)
jeśli nie zaznaczono inaczej, wartości MIC należy odczytywać jako najniższe stężenie leku, które całkowicie hamuje widoczny wzrost drobnoustroju. Więcej informacji w dokumencie: „EUCAST reading guide for broth microdilution” (https://www.eucast.org/ast_of_bacteria/mic_determination).
Kontrola jakości
Streptococcus pneumoniae ATCC 49619. Do kontroli antybiotyków, których ten szczep nie obejmuje, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Metoda dyfuzyjno-krążkowa
Metoda dyfuzyjno-krążkowa zgodnie z EUCAST
Podłoże
Mueller-Hinton agar + 5% odwłókniona krew końska i 20 mg/L β-NAD (MH-F)
Streptococcus pneumoniae ATCC 49619. Do kontroli krążków, których ten szczep nie obejmuje, patrz Tabele Kontroli Jakości EUCAST.
Uwagi
Ta grupa bakterii składa się z wielu gatunków, które można podzielić na następujące grupy:
Grupa A: S. pyogenes Grupa B: S. agalactiae Grupa C: S. dysgalactiae (oraz rzadziej izolowany S. equi)
Grupa G: S. dysgalactiae i S. canis Do gatunku S. dysgalactiae należą podgatunki equisimilis i dysgalactiae, a do gatunku S. equi podgatunki equi i zooepidemicus.
Źródło
Wersja
16.0, obowiązuje od 2026-01-01
Rozdział
Streptococcus grupy A, B, C i G (str. 55)
Redakcja
prof. dr hab. n. med. Walerii Hryniewicz, mgr Ewy Gabińskiej i dr n. med. Doroty Żabickiej