Skala udaru NIHSS

1a. Poziom przytomności

1b. Pytania (miesiąc, wiek)

1c. Polecenia (zamknąć oczy, zacisnąć dłoń)

2. Ruchomość gałek ocznych

3. Pole widzenia

4. Nerw twarzowy

5a. Kończyna górna lewaUniesienie do 90° w pozycji siedzącej lub 45° leżącej na 10 s

5b. Kończyna górna prawaUniesienie do 90° w pozycji siedzącej lub 45° leżącej na 10 s

6a. Kończyna dolna lewaUniesienie do 30° na 5 s w pozycji leżącej

6b. Kończyna dolna prawaUniesienie do 30° na 5 s w pozycji leżącej

7. Ataksja kończyn

8. Czucie

9. Mowa

10. Dyzartria

11. Zaniedbywanie i wygaszanie

Wynik

Uzupełnij pola obok

Zakres

Suma 0–42 pkt z 15 pozycji.

Udar niewielki

Wynik ≤5 pkt — w polskich wytycznych z 2012 r. kryterium udaru niewielkiego w kontekście kwalifikacji do leczenia trombolitycznego.

Udar ciężki

Wynik ≥25 pkt — w polskich wytycznych z 2012 r. udar ciężki; także w tej grupie uzyskuje się poprawę po leczeniu rt-PA.

Przeciwwskazanie względne

Udar oceniany jako ciężki w badaniu przedmiotowym, np. >25 pkt — względne przeciwwskazanie do leczenia trombolitycznego (PTN 2012, tab. 2).

Pozycje nie do oceny

Kończyny po amputacji lub z blokiem stawu, ataksja oraz dyzartria u chorego zaintubowanego oznacza się jako nie do oceny; nie wchodzą one do sumy.

Kończyny ocenia się osobno po stronie lewej i prawej, zgodnie z arkuszem NINDS; polskie tłumaczenie z 2007 r. łączy je w pojedyncze pozycje.

Przy ocenie 3 pkt w pozycji 1a czucie punktuje się na 2, a mowę na 3.

Skala jest w domenie publicznej (National Institute of Neurological Disorders and Stroke).