dożylnie
inne niż zapalenie wsierdzia i ZOMR
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,5 mg/L
- MIC oporny
- > 1 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 22 mm
- Strefa oporny
- < 19 mm
Ampitar
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji
Podmiot odpowiedzialny: Tarchomińskie zakłady farmaceutyczne "polfa" s.a.
Ampitar
Postać farmaceutyczna: Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji
Substancje czynne:Ampicylina sodowa
Opakowania i refundacja
Dawka 1 g
DCPdomięśniowo, dożylna| Opakowanie | |
|---|---|
| 1 fiol. 1 g proszku | Pełna odpłatność |
| 10 fiol. 1 g proszku | Pełna odpłatność |
Dawka 2 g
DCPdożylna, domięśniowa| Opakowanie | |
|---|---|
| 1 fiol. 2 g proszku | Pełna odpłatność |
| 10 fiol. 2 g proszku | Pełna odpłatność |
Standardowe dawkowanie
Dorośli
Dorośli: 500 mg domięśniowo 4 razy na dobę. Dożylnie: 500–2000 mg 4–6 razy na dobę.
Dzieci
Dzieci: domięśniowo 50 mg/kg mc. na dobę, w 4 dawkach podzielonych podawanych co 6 godzin.
Charakterystyka Produktu Leczniczego
Ampitar, 1 g: 1 fiolka zawiera 1 g ampicyliny (w postaci ampicyliny sodowej).
Każda fiolka zawiera 70,2 mg sodu.
Ampitar, 2 g: 1 fiolka zawiera 2 g ampicyliny (w postaci ampicyliny sodowej).
Każda fiolka zawiera 140,4 mg sodu.
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji
Proszek barwy białej do jasnożółtej. pH sporządzonego roztworu wynosi 8,0÷10,0.
Ampitar jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci (patrz punkt 5.1):
- Ostre nasilenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- Odmiedniczkowe zapalenie nerek
- Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- Pozaszpitalne zapalenie płuc, gdy penicylina G nie wywiera pożądanego działania lub jest nieodpowiednia z innych powodów
- Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
- Bakteriemia występująca w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń albo bakteriemia, w przypadku której podejrzewa się taki związek
- Leczenie i profilaktyka zapalenia wsierdzia.
Należy uwzględniać oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Dawkowanie
Dorośli:
Domięśniowo: 500 mg 4 razy na dobę.
Wstrzyknięcie dożylne: 500 mg do 2 g 4-6 razy na dobę. Powoli wstrzykiwać 2 g przez co najmniej 3-4 minuty. Ciągła infuzja dożylna: 6 do 12 g na dobę. W miarę możliwości należy zastosować pompę infuzyjną.
Infuzja dożylna przerywany: 2 g 4-6 razy na dobę.
Profilaktyka zapalenia wsierdzia - można podać 2 g dożylnie w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem.
W razie konieczności można podawać dożylnie większe dawki niż zalecane.
Dzieci:
Domięśniowo: 50 mg/kg masy ciała na dobę. Dawkę dobową należy podzielić na cztery dawki podawane w odstępach 6-godzinnych. U noworodków i wcześniaków zaleca się podawanie 25-50 mg/kg w dwóch dawkach podzielonych.
Dożylnie: 100-200 mg/kg masy ciała na dobę w ciężkich zakażeniach. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkę dożylną u dzieci można w razie konieczności zwiększyć do 400 mg/kg masy ciała na dobę (podzieloną na cztery dawki).
Profilaktyka zapalenia wsierdzia - u dzieci można podać 50 mg/kg dożylnie w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem.
Kontrola leczenia
W przypadku długotrwałego leczenia (powyżej 2-3 tygodni) należy monitorować czynność wątroby i nerek oraz morfologię krwi.
W przypadku ostrego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez Listeria monocytogenes i posocznicy u noworodków ampicylinę podaje się w skojarzeniu z innym antybiotykiem.
W zakażeniach w obrębie jamy brzusznej ampicylinę należy stosować w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi, gdy wiadomo lub podejrzewa się, że patogeny beztlenowe i(lub) patogeny Gram-ujemne przyczyniają się do powstawania procesu zakaźnego.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) >30 mL/min.
W przypadku ciężkiej niewydolności nerek ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej wynoszącym 30 mL/min i mniej zaleca się zmniejszenie dawki, ponieważ należy spodziewać się kumulacji ampicyliny:
- przy klirensie kreatyniny wynoszącym od 20 do 30 mL/min należy zmniejszyć zwykle stosowaną dawkę do ⅔,
- przy klirensie kreatyniny poniżej 20 mL/min należy zmniejszyć zwykle stosowaną dawkę do ⅓.
Z reguły u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie należy przekraczać dawki 1 g ampicyliny co 8 godzin.
Sposób przygotowania roztworów, patrz punkt 6.6.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny).
Występuje alergia krzyżowa pomiędzy penicylinami i cefalosporynami.
Duże stężenie w moczu może spowodować fałszywie dodatni wynik niektórych oznaczeń glukozy.
Biegunka może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile. Dlatego też pacjentów z biegunką należy poddawać ścisłej obserwacji.
Ampitar, 1 g:
Produkt leczniczy zawiera 70,2 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 3,51% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Maksymalna dawka dobowa produktu leczniczego Ampitar zawiera 42,1% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Uważa się, że lek Ampitar zawiera wysokie stężenie sodu. Należy wziąć to pod uwagę zwłaszcza u osób stosujących dietę niskosodową.
Jeśli produkt leczniczy zostanie rozpuszczony lub rozcieńczony izotonicznym roztworem chlorku sodu należy również wziąć pod uwagę dodatkową ilość sodu z rozpuszczalnika.
Ampitar, 2 g:
Produkt leczniczy zawiera 140,4 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 7,02% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Maksymalna dawka dobowa produktu leczniczego Ampitar zawiera 42,1% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Uważa się, że lek Ampitar zawiera wysokie stężenie sodu. Należy wziąć to pod uwagę zwłaszcza u osób stosujących dietę niskosodową.
Jeśli produkt leczniczy zostanie rozpuszczony lub rozcieńczony w izotonicznym roztworze chlorku sodu należy również wziąć pod uwagę dodatkową ilość sodu z rozpuszczalnika.
Podawanie następujących leków w skojarzeniu z ampicyliną może wymagać dostosowania dawki: Allopurynol i metotreksat.
Allopurynol
Jednoczesne podawanie allopurynolu z ampicyliną zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji alergicznych.
Metotreksat
Ciężka reakcja toksyczna na metotreksat została opisana u jednego pacjenta leczonego jednocześnie furosemidem i penicyliną V. Te kwasy organiczne mogą hamować wydzielanie metotreksatu w kanalikach nerkowych. Możliwe interakcje opisane zostały również po zastosowaniu metotreksatu w skojarzeniu z mezlocyliną i metotreksatu w skojarzeniu z amoksycyliną.
Ciąża
Długoletnie doświadczenia kliniczne wskazują na niewielkie ryzyko reakcji niepożądanych dotyczących ciąży, płodu lub noworodka. Nie przeprowadzono jednak kontrolowanych badań na większą skalę z udziałem kobiet w ciąży. Ten produkt leczniczy może być stosowany w okresie ciąży, jeśli lekarz prowadzący uzna, że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia zarówno dla matki, jak i dla dziecka.
Karmienie piersią
Ampicylina podawana w dawkach terapeutycznych jest wydzielana do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach (1 µg/mL po wstrzyknięciu 2-4 g ampicyliny). Dlatego u niemowląt karmionych piersią mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, biegunka lub kolonizacja błony śluzowej drożdżakami, które w niektórych przypadkach mogą wymagać przerwania karmienia piersią.
Płodność
W badaniach na zwierzętach ampicylina nie wykazywała wpływu na płodność.
Produkt leczniczy Ampitar nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco:
Bardzo często (≥1/10); Często (≥1/100 do <1/10); Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100),
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), Bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Najczęściej pojawia się wysypka, która występuje u około 5% leczonych pacjentów.
| Klasyfikacja układów i narządów | Częstość występowania |
Działania niepożądane |
|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | niezbyt często | rzekomobłoniaste zapalenie jelit |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | niezbyt często | niedokrwistość, małopłytkowość, eozynofilia, leukopenia i agranulocytoza |
| Zaburzenia układu immunologicznego | rzadko | reakcja anafilaktyczna |
| Zaburzenia żołądka i jelit | często | luźne stolce |
| niezbyt często | zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, nudności, wymioty, zapalenie jelit, biegunka |
|
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | często | wykwity skórne |
| niezbyt często | pokrzywka | |
| rzadko | złuszczające zapalenie skóry i rumień wielopostaciowy |
W przypadku wstrzyknięcia domięśniowego może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia.
W przypadku zakażenia mononukleozą częstość występowania wykwitów skórnych jest wysoka. W przypadku białaczki również zwiększa się częstość występowania wykwitów skórnych.
W białaczce obserwowano też zwiększoną częstość występowania wysypki.
Wykazano, że zwiększenie aktywności AST (aminotransferaza asparaginianowa) występuje w wyniku miejscowego uwolnienia w miejscu wstrzyknięcia leku i niekoniecznie świadczy o zburzeniu czynności wątroby. Leczenie reakcji anafilaktycznej, patrz punkt 4.9.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Toksyczność: Duże dawki są zazwyczaj dobrze tolerowane. Jednak na przykład u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i zaburzoną barierą płynu mózgowo-rdzeniowego podanie pozajelitowe dużych dawek produktu powodowało objawy toksyczne. Ostre reakcje są spowodowane głównie reakcjami alergicznymi.
Objawy: Reakcje toksyczne; nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia elektrolitowe, obniżenie świadomości, drgania mięśni, mioklonie, skurcze, śpiączka. Reakcje hemolityczne, zaburzenia czynności nerek, kwasica.
W wyjątkowych przypadkach może wystąpić reakcja anafilaktyczna w ciągu 20-40 minut.
Leczenie: Leczenie objawowe. W ciężkich przypadkach hemoperfuzja lub hemodializa.
W przypadku reakcji anafilaktycznej: Epinefryna (adrenalina) 0,1-0,5 mg powoli dożylnie. Hydrokortyzon 200 mg dożylnie, opcjonalnie prometazyna 25 mg dożylnie. Płyny. Korekta kwasów.
5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: Penicylina o rozszerzonym spektrum działania
Kod ATC: J01CA01
Ampitar (ampicylina) jest penicyliną o rozszerzonym spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ampicylina hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. Ma działanie bakteriobójcze.
Wartości graniczne oznaczania lekowrażliwości
Wartości graniczne MIC dla ampicyliny są wyznaczane przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST - The European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing ), wersja 12.0, obowiązująca od 01.01.2022 r.
| Drobnoustrój | Stężenie graniczne MIC (mg/l) | |
|---|---|---|
| Wrażliwy | Oporny | |
| Enterobacterales | ≤ 8 | > 8 |
| Enterococcus spp. | ≤ 4 | > 8 |
| Haemophilus influenzae 1,4 | ≤ 1 | > 1 |
| Staphylococcus spp.² | - | - |
| Streptococcus z grup A, B, C, G 3 Streptococcus pneumoniae¹ Streptococcus pneumoniae 5 |
- ≤ 0,5 ≤ 0,5 |
- > 1 > 0,5 |
| Paciorkowce zieleniejące | ≤ 0,5 | > 2 |
| Neisseria meningitidis¹ | ≤ 0,125 | > 1 |
| Listeria monocytogenes | ≤ 1 | > 1 |
| Aerococcus sanguinicola i urinae | ≤ 0,25 | > 0,25 |
| Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem⁶ |
≤ 2 | > 8 |
| ¹ Ze wskazań innych niż zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. ² Większość gronkowców wytwarza penicylinazy, a niektóre są oporne na metycylinę. Oba mechanizmy powodują oporność gronkowców na ampicylinę. Izolaty oporne na benzylopenicylinę lub cefoksytynę są oporne na ampicylinę. Szczepy Staphylococcus spp. wrażliwe na benzylopenicylinę są również wrażliwe na ampicylinę. ³ O wrażliwości wnioskuje się na podstawie benzylopenicyliny. ⁴ Izolaty beta-laktamazo-dodatnie mogą być opisywane jako oporne na ampicylinę bez inhibitorów. Do wykrywania beta-laktamazy można wykorzystywać testy oparte na chromogennej cefalosporynie. ⁵ Tylko we wskazaniu dotyczącym zapalenia opon mózgowych. ⁶ Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem ustalono na podstawie dawek co najmniej 2 g x 3 lub 4 razy na dobę (6 do 8 g/dobę). |
||
Częstość występowania oporności dla poszczególnych gatunków może być różna w zależności od położenia geograficznego oraz zmienna w czasie, dlatego zaleca się informowanie o oporności na poziomie lokalnym, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności należy zasięgnąć opinii ekspertów, gdy lokalna częstość występowania oporności jest tak duża, że przydatność leku, przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń, jest wątpliwa.
Spektrum przeciwbakteryjne
| Wrażliwy | Pneumokoki Paciorkowce Enterokoki Listeria monocytogenes Meningokoki Haemophilus influenzae Proteus mirabilis Beztlenowe szczepy paciorkowców i peptostreptokoki |
|---|---|
| Pośredni | Escherichia coli i Acinetobacter |
| Oporny | Gronkowce Moraxella catarrhalis Haemophilus influenzae wytwarzający beta-laktamazy Citrobacter Klebsiella Enterobacter Morganella morganii Proteus vulgaris Providencia Serratia Pseudomonas Legionella Clostridioides difficile Bacteroides fragilis Mycoplasma spp. Chlamydia |
Oporność występuje (1-10%) u pneumokoków i Enterococcus faecalis.
Oporność występuje często (>10%) u Enterococcus faecium, Haemophilus influenzae i Gram-ujemnych bakterii jelitowych.
Mechanizm oporności
Oporność może wynikać z syntetyzowania przez bakterie dużej liczby beta-laktamaz, które hydrolizują penicylinę. Niektóre z nich mogą być hamowane przez kwas klawulanowy. Ponadto oporność może wystąpić na skutek produkcji zmienionych białek wiążących penicylinę (ang. PBP - Penicillin Binding Proteins). Oporność jest często zależna od plazmidu.
Oporność krzyżowa występuje w obrębie grupy beta-laktamowej (penicylin i cefalosporyn).
Rozwój oporności
Pneumokoki oporne na penicylinę są oporne na ampicylinę. Są one rzadkie w Szwecji, ale występują często w niektórych częściach Europy.
Oporność bakterii różni się w zależności od położenia geograficznego i należy uzyskać informacje na temat lokalnych warunków w zakresie oporności z lokalnego laboratorium mikrobiologicznego.
5.2 Farmakokinetyka
Po podaniu 2 g ampicyliny w postaci infuzji przerywanego maksymalne stężenie w surowicy wynosi około 100 mikrogramów/mL, a po około 4 godzinach od podania wynosi około 4 mikrogramów/mL. Biologiczny okres półtrwania w surowicy wynosi 55-60 minut. Ampicylina lepiej przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Średnie stężenie wynosi 10-35% stężenia w surowicy.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie ma danych przedklinicznych, które miałyby znaczenie dla oceny bezpieczeństwa, poza tym, co zostało już uwzględnione w ChPL.
6.1 Substancje pomocnicze
Nie zawiera.
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Do roztworów penicyliny nie należy dodawać substancji, dla których brak jest badań dotyczących zgodności.
6.3 Okres ważności
2 lata.
Roztwór po rekonstytucji należy zużyć natychmiast po przygotowaniu.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Fiolki ze szkła bezbarwnego typu III o pojemności nominalnej 20 mL. Fiolki zamknięte są korkami z gumy chlorobutylowej i aluminiowymi wieczkami.
1 lub 10 fiolek w tekturowym pudełku.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Przed podaniem leku należy sprawdzić wygląd roztworu. Roztwór powinien być przejrzysty i praktycznie wolny od cząstek.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Sporządzanie roztworu
Wstrzyknięcia domięśniowe
Rozpuścić 1 g w 4 mL wody do wstrzykiwań.
Wstrzyknięcia dożylne
Rozpuścić 1 g w 10 mL wody do wstrzykiwań.
Rozpuścić 2 g w 20 mL wody do wstrzykiwań.
Infuzja przerywana
Rozpuścić 1 g w 100 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9 %). Roztwór sporządza się w pojemnikach poliolefinowych.
Rozpuścić 2 g w 100 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9 %) lub wody do wstrzykiwań. Roztwór sporządza się w pojemniku poliolefinowym.
Infuzja ciągła
Rozpuścić 2 g w 15 mL wody do wstrzykiwań. Otrzymany roztwór należy dodać do 500 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9 %). Roztwór sporządza się w pojemniku poliolefinowym.
7. Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa
Polska
8. Numer pozwolenia
Ampitar, 1 g: Nr pozwolenia
Ampitar, 2 g: Nr pozwolenia
9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Dokumenty
Lekowrażliwość
Wartości graniczne EUCAST na podstawie dokumentu Tabele interpretacji wyników oznaczania lekowrażliwości zgodnie z zaleceniami EUCAST 2026 (16.0, obowiązuje od 2026-01-01).
Dawkowanie
dożylnie
Dawka standardowa:
Dawka wysoka:
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
Wartości graniczne EUCAST odnoszą się do przedstawionych dawek leków (patrz sekcja 8 w Rationale Documents). Inne schematy dawkowania, które skutkują równoważną ekspozycją na lek, również są dopuszczalne. Poniższa tabela nie powinna być używana jako kompletny przewodnik do dawkowania w praktyce klinicznej, gdyż dawki mogą się znacznie różnić w zależności od wskazania. Nie zastępuje ona szczegółowych wytycznych krajowych, regionalnych czy lokalnych. Jeżeli wytyczne krajowe znacząco różnią się od wymienionych poniżej, wartości graniczne EUCAST mogą być nieodpowiednie. Sytuacje, w których stosowane są dawki mniejsze niż standardowe lub wysokie, powinny być omawiane lokalnie.
Niepowikłane ZUM: ostre, sporadyczne lub nawracające zakażenia dolnych dróg moczowych (niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego) u pacjentów bez znanych, istotnych nieprawidłowości anatomicznych lub czynnościowych w obrębie dróg moczowych lub chorób towarzyszących.
Wartości graniczne EUCAST są oparte na standardowych i, tam gdzie ma to zastosowanie, na wysokich dawkach antybiotyków. Schematy dawkowania pochodzą albo z Charakterystyk Produktu Leczniczego, zatwierdzonych przez EMA, albo (szczególnie w przypadku starszych leków) są to dawki powszechnie stosowane w krajach europejskich. Dla niektórych często występujących infekcji lub w przypadku, gdy ciężkość przebiegu danego rodzaju zakażenia wymaga specjalnego postępowania, EUCAST opracował dodatkowe wytyczne dotyczące dawkowania (np. zakażenia układu moczowego) i/lub osobne wartości graniczne (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).
| Drobnoustrój | Krążek | MIC wrażliwy | MIC oporny | Strefa wrażliwy | Strefa oporny |
|---|
| Streptococcus pneumoniae | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| dożylnieinne niż zapalenie wsierdzia i ZOMR | |||||
| dożylniezapalenie wsierdzia i ZOMR | — | ||||
| Neisseria meningitidis | |||||
| inne niż ZOMR | — | ||||
| ZOMR | — | ||||
| Kingella kingae | |||||
| — | |||||
| Streptococcus grupa viridans | |||||
| dożylniezapalenie wsierdzia | |||||
| inne niż zapalenie wsierdzia | |||||
| Bakterie beztlenowe | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Aerococcus sanguinicola i A. urinae | |||||
| Haemophilus influenzae | |||||
| inne niż ZOMRIzolaty wytwarzające β-laktamazy mogą być raportowane jako oporne na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (bez inhibitorów). Do wykrywania β-laktamaz można stosować testy oparte na cefalosporynach chromogennych. | |||||
| dożylnieZOMRIzolaty wytwarzające β-laktamazy mogą być raportowane jako oporne na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (bez inhibitorów). Do wykrywania β-laktamaz można stosować testy oparte na cefalosporynach chromogennych. | — | ||||
| Listeria monocytogenes | |||||
| dożylniewszystkie wskazania | |||||
| Pasteurella spp. | |||||
| — | |||||
| Enterobacterales | |||||
| dożylnieInformacje, jak wprowadzić nowe wartości graniczne dla aminopenicylin https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments | |||||
| doustniewyłącznie niepowikłane ZUMInformacje, jak wprowadzić nowe wartości graniczne dla aminopenicylin https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments | |||||
| Enterococcus spp. | |||||
| dożylnie | |||||
| Staphylococcus spp. | |||||
| S. saprophyticus | |||||
| Streptococcus grupy A, B, C i G | |||||
| — | |||||
| Neisseria gonorrhoeae | |||||
| Zawsze należy oznaczać wytwarzanie β-laktamazy (można stosować testy oparte na cefalosporynach chromogennych). Szczepy wytwarzające β-laktamazę należy raportować jako oporne na ampicylinę i amoksycylinę. Jeżeli szczep nie wytwarza β-laktamaz, należy oznaczyć wartość MIC penicyliny benzylowej. Wrażliwość na ampicylinę i amoksycylinę można przewidywać na podstawie oznaczania wartości MIC penicyliny benzylowej (nie należy raportować wrażliwości na penicylinę benzylową). | — | ||||
| Pseudomonas spp. | |||||
| — | |||||
| Acinetobacter spp. | |||||
| — | |||||
| Moraxella catarrhalis | |||||
| — | |||||
| Stenotrophomonas maltophilia | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Helicobacter pylori | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Campylobacter jejuni i C. coli | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Corynebacterium spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Corynebacterium diphteriae i C. ulcerans | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Aeromonas spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Achromobacter xylosoxidans | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Vibrio spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Bacillus spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Bacillus anthracis | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Brucella melitensis | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Burkholderia pseudomallei | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Burkholderia cepacia complex | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Legionella pneumophila | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Mycobacterium tuberculosis | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
Streptococcus pneumoniae
dożylnie
zapalenie wsierdzia i ZOMR
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,06 mg/L
- MIC oporny
- > 0,06 mg/L
- Strefa
- Badanie przesiewowe z zastosowaniem krążka z oksacyliną 1 μg lub oznaczenie wartości MIC penicyliny benzylowej powinny być stosowane do wykluczania obecności mechanizmów oporności na antybiotyki β-laktamowe. Jeżeli wynik badania przesiewowego jest ujemny (strefa zahamowania wzrostu wokół krążka z oksacyliną ≥20 mm lub MIC penicyliny benzylowej ≤0,06 mg/L), wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono kliniczne wartości graniczne (w tym antybiotyki, dla których interpretację wyniku podano jako komentarz), mogą być raportowane jako wrażliwe bez dalszych badań; oprócz cefakloru, który jeśli jest podawany na wyniku, powinien być raportowany jako „wrażliwy, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)”. Jeżeli wynik badania przesiewowego jest dodatni (strefa zahamowania wzrostu wokół krążka z oksacyliną <20 mm lub MIC penicyliny benzylowej >0,06 mg/L), patrz schemat blokowy na końcu rozdziału.
Neisseria meningitidis
inne niż ZOMR
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,125 mg/L
- MIC oporny
- > 1 mg/L
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
ZOMR
- MIC wrażliwy
- niewystarczające dowody (IE)
- MIC oporny
- niewystarczające dowody (IE)
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Kingella kingae
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,06 mg/LWrażliwość można wywnioskować z wrażliwości na penicylinę benzylową.
- MIC oporny
- > 0,06 mg/LWrażliwość można wywnioskować z wrażliwości na penicylinę benzylową.
- Strefa
- Wrażliwość można wywnioskować z wrażliwości na penicylinę benzylową.
Streptococcus grupa viridans
dożylnie
zapalenie wsierdzia
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,5 mg/L
- MIC oporny
- > 0,5 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 21 mm
- Strefa oporny
- < 21 mm
inne niż zapalenie wsierdzia
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,5 mg/L
- MIC oporny
- > 2 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 21 mm
- Strefa oporny
- < 15 mm
Bakterie beztlenowe
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,5 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- MIC oporny
- > 0,5 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa wrażliwy
- ≥ 25 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa oporny
- < 25 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,5 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- MIC oporny
- > 0,5 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa wrażliwy
- ≥ 27 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa oporny
- < 27 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,25 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- MIC oporny
- > 0,25 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa wrażliwy
- ≥ 23 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa oporny
- < 23 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,25 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- MIC oporny
- > 0,25 mg/LIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa wrażliwy
- ≥ 23 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
- Strefa oporny
- < 23 mmIzolaty wrażliwe na penicylinę benzylową mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono wartości graniczne (w tym te, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach) bez konieczności dalszych badań. Dla izolatów opornych na penicylinę benzylową należy oznaczać lekowrażliwość dla poszczególnych antybiotyków β-laktamowych.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Aerococcus sanguinicola i A. urinae
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 0,25 mg/L
- MIC oporny
- > 0,25 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 26 mm
- Strefa oporny
- < 26 mm
Haemophilus influenzae
inne niż ZOMR
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 1 mg/L
- MIC oporny
- > 1 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 18 mmBadanie przesiewowe z zastosowaniem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. powinno być stosowane do wykluczenia obecności mechanizmów oporności na antybiotyki β-laktamowe. Jeżeli wynik badania przesiewowego jest ujemny (strefa zahamowania wzrostu ≥12 mm), wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono kliniczne wartości graniczne (w tym antybiotyki, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach), mogą być raportowane jako wrażliwe bez dalszych badań; prócz amoksycyliny w formie doustnej i amoksycyliny z kwasem klawulanowym w formie doustnej, które jeśli są umieszczane na wyniku, powinny być raportowane jako „wrażliwy, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)”. Jeżeli wynik badania przesiewowego jest dodatni (strefa zahamowania wzrostu <12 mm), patrz schemat blokowy poniżej.W przypadkach, kiedy w wyraźnej strefie zahamowania wzrostu pojawia się podrost tuż przy krążku, należy odczytywać zewnętrzną krawędź strefy, patrz zdjęcia poniżej.
- Strefa oporny
- < 18 mmBadanie przesiewowe z zastosowaniem krążka z penicyliną benzylową 1 jedn. powinno być stosowane do wykluczenia obecności mechanizmów oporności na antybiotyki β-laktamowe. Jeżeli wynik badania przesiewowego jest ujemny (strefa zahamowania wzrostu ≥12 mm), wszystkie antybiotyki β-laktamowe, dla których ustalono kliniczne wartości graniczne (w tym antybiotyki, dla których interpretację wyniku podano w komentarzach), mogą być raportowane jako wrażliwe bez dalszych badań; prócz amoksycyliny w formie doustnej i amoksycyliny z kwasem klawulanowym w formie doustnej, które jeśli są umieszczane na wyniku, powinny być raportowane jako „wrażliwy, zwiększona ekspozycja (WZE lub I)”. Jeżeli wynik badania przesiewowego jest dodatni (strefa zahamowania wzrostu <12 mm), patrz schemat blokowy poniżej.W przypadkach, kiedy w wyraźnej strefie zahamowania wzrostu pojawia się podrost tuż przy krążku, należy odczytywać zewnętrzną krawędź strefy, patrz zdjęcia poniżej.
2Izolaty wytwarzające β-laktamazy mogą być raportowane jako oporne na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (bez inhibitorów). Do wykrywania β-laktamaz można stosować testy oparte na cefalosporynach chromogennych.
dożylnie
ZOMR
- MIC
- W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych (ZOMR) H. influenzae ujemny w badaniu przesiewowym z 1 jednostką benzylopenicyliny (średnica strefy ≥12 mm) może zostać uznany za wrażliwy.
- Strefa
- W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych (ZOMR) H. influenzae ujemny w badaniu przesiewowym z 1 jednostką benzylopenicyliny (średnica strefy ≥12 mm) może zostać uznany za wrażliwy. ATU istotne tylko, jeśli badanie przesiewowe z krążkiem z penicyliną benzylową (1 jedn.) ma wynik dodatni (strefa zahamowania wzrostu <12 mm).
2Izolaty wytwarzające β-laktamazy mogą być raportowane jako oporne na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (bez inhibitorów). Do wykrywania β-laktamaz można stosować testy oparte na cefalosporynach chromogennych.
Listeria monocytogenes
dożylnie
wszystkie wskazania
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 1 mg/L
- MIC oporny
- > 1 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 16 mm
- Strefa oporny
- < 16 mm
Pasteurella spp.
- MIC wrażliwy
- ≤ 1 mg/L
- MIC oporny
- > 1 mg/L
- Strefa
- Wrażliwość wywnioskowana z oznaczenia wrażliwości na penicylinę benzylową.
Enterobacterales
dożylnie
- Krążek
- 10 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 8 mg/L
- MIC oporny
- > 8 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
- Strefa oporny
- < 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
1Informacje, jak wprowadzić nowe wartości graniczne dla aminopenicylin https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments
doustnie
wyłącznie niepowikłane ZUM
- Krążek
- 10 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 8 mg/L
- MIC oporny
- > 8 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
- Strefa oporny
- < 14 mmNależy ignorować słaby wzrost, który czasem może wystąpić w strefie zahamowania wzrostu w oznaczeniach na niektórych seriach podłoża Mueller-Hinton.
1Informacje, jak wprowadzić nowe wartości graniczne dla aminopenicylin https://www.eucast.org/eucastguidancedocuments
Enterococcus spp.
dożylnie
- Krążek
- 2 µg
- MIC wrażliwy
- ≤ 4 mg/L
- MIC oporny
- > 4 mg/L
- Strefa wrażliwy
- ≥ 10 mmDla E. faecalis opornych na ampicylinę w oznaczaniu metodą dyfuzyjno-krążkową, należy potwierdzić wynik wykonując oznaczenie MIC.
- Strefa oporny
- < 10 mmDla E. faecalis opornych na ampicylinę w oznaczaniu metodą dyfuzyjno-krążkową, należy potwierdzić wynik wykonując oznaczenie MIC.
Staphylococcus spp.
S. saprophyticus
- Krążek
- 2 µg
- MIC
- Większość gronkowców wytwarza penicylinę i część jest opornych na metycylinę. Oba mechanizmy skutkują ich opornością na penicylinę benzylową, fenoksymetylopenicylinę, ampicylinę, amoksycylinę, piperacylinę i tikarcylinę. Żadna z dotychczas stosowanych metod wykrywania produkcji penicylinazy przez wszystkie gatunki gronkowców nie jest wiarygodna, natomiast oporność na metycylinę może być wykryta z użyciem krążka z cefoksytyną, tak jak opisano poniżej. Izolaty S. saprophyticus wrażliwe na ampicylinę nie posiadają genu mecA i są wrażliwe na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (same oraz w połączeniu z inhibitorem β-laktamazy).
- Strefa wrażliwy
- ≥ 18 mmWiększość gronkowców wytwarza penicylinę i część jest opornych na metycylinę. Oba mechanizmy skutkują ich opornością na penicylinę benzylową, fenoksymetylopenicylinę, ampicylinę, amoksycylinę, piperacylinę i tikarcylinę. Żadna z dotychczas stosowanych metod wykrywania produkcji penicylinazy przez wszystkie gatunki gronkowców nie jest wiarygodna, natomiast oporność na metycylinę może być wykryta z użyciem krążka z cefoksytyną, tak jak opisano poniżej.Izolaty S. saprophyticus wrażliwe na ampicylinę nie posiadają genu mecA i są wrażliwe na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (same oraz w połączeniu z inhibitorem β-laktamazy).
- Strefa oporny
- < 18 mmWiększość gronkowców wytwarza penicylinę i część jest opornych na metycylinę. Oba mechanizmy skutkują ich opornością na penicylinę benzylową, fenoksymetylopenicylinę, ampicylinę, amoksycylinę, piperacylinę i tikarcylinę. Żadna z dotychczas stosowanych metod wykrywania produkcji penicylinazy przez wszystkie gatunki gronkowców nie jest wiarygodna, natomiast oporność na metycylinę może być wykryta z użyciem krążka z cefoksytyną, tak jak opisano poniżej.Izolaty S. saprophyticus wrażliwe na ampicylinę nie posiadają genu mecA i są wrażliwe na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (same oraz w połączeniu z inhibitorem β-laktamazy).
Streptococcus grupy A, B, C i G
- MIC i strefa
- Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Neisseria gonorrhoeae
- MIC
- Zawsze należy oznaczać wytwarzanie β-laktamazy (można stosować testy oparte na cefalosporynach chromogennych). Szczepy wytwarzające β-laktamazę należy raportować jako oporne na ampicylinę i amoksycylinę. Jeżeli szczep nie wytwarza β-laktamaz, należy oznaczyć wartość MIC penicyliny benzylowej. Wrażliwość na ampicylinę i amoksycylinę można przewidywać na podstawie oznaczania wartości MIC penicyliny benzylowej (nie należy raportować wrażliwości na penicylinę benzylową).
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
1Zawsze należy oznaczać wytwarzanie β-laktamazy (można stosować testy oparte na cefalosporynach chromogennych). Szczepy wytwarzające β-laktamazę należy raportować jako oporne na ampicylinę i amoksycylinę. Jeżeli szczep nie wytwarza β-laktamaz, należy oznaczyć wartość MIC penicyliny benzylowej. Wrażliwość na ampicylinę i amoksycylinę można przewidywać na podstawie oznaczania wartości MIC penicyliny benzylowej (nie należy raportować wrażliwości na penicylinę benzylową).
Pseudomonas spp.
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Acinetobacter spp.
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Moraxella catarrhalis
- MIC wrażliwy
- —Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
- MIC oporny
- —Większość szczepów M. catarrhalis wytwarza β-laktamazy, choć jest to proces powolny i może skutkować słabymi wynikami dodatnimi w testach in vitro. Szczepy wytwarzające β-laktamazy należy raportować jako oporne na penicyliny i aminopenicyliny bez dodatku inhibitora β-laktamaz.
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Stenotrophomonas maltophilia
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Helicobacter pylori
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Campylobacter jejuni i C. coli
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Corynebacterium spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Corynebacterium diphteriae i C. ulcerans
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Aeromonas spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Achromobacter xylosoxidans
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Vibrio spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Bacillus spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Bacillus anthracis
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Brucella melitensis
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Burkholderia pseudomallei
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Burkholderia cepacia complex
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Legionella pneumophila
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Mycobacterium tuberculosis
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.