Celsunax

Każdy mililitr produktu zawiera 74 MBq joflupanu (123I) w czasie aktywności referencyjnej (0,07 do 0,13 μg/ml joflupanu).

Każda fiolka zawierająca pojedynczą dawkę 2,5 ml zawiera 185 MBq joflupanu (123I) (zakres aktywności 2,5 do 4,5 x 1014 Bq/mmol) w czasie aktywności referencyjnej. Każda 5 ml fiolka zawiera pojedynczą dawkę 370 MBq joflupanu (123I) (zakres aktywności 2,5 do 4,5 x 1014 Bq/mmol) w czasie aktywności referencyjnej.

Fizyczny czas połowicznego rozpadu jodu 123 wynosi 13,2 godziny. Ulega on rozpadowi z emisją promieniowania gamma o podstawowej energii 159 keV i promieniowania X o energii 27 keV.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Ten produkt leczniczy zawiera 39,5 g/l etanolu, co odpowiada do 197 mg etanolu w 5 ml roztworu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór do wstrzykiwań Przejrzysty, klarowny roztwór.

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Celsunax przeznaczony jest do wykrywania zmniejszenia liczby funkcjonalnych dopaminergicznych zakończeń neuronalnych w prążkowiu:

• u dorosłych pacjentów z klinicznie niejasnymi zespołami parkinsonowskimi, na przykład tych na wczesnym etapie, w celu odróżnienia drżenia samoistnego od zespołów parkinsonowskich powiązanych z idiopatyczną chorobą Parkinsona, zanikiem wieloukładowym i postępującym porażeniem nadjądrowym. Celsunax nie pozwala na rozróżnienie choroby Parkinsona, zaniku wieloukładowego oraz postępującego porażenia nadjądrowego;
• u dorosłych pacjentów ułatwia różnicowanie prawdopodobnego rozpoznania demencji z obecnością ciałek Lewy’ego oraz choroby Alzheimera; Celsunax nie pozwala na różnicowanie demencji z obecnością ciałek Lewy’ego oraz demencji w przebiegu choroby Parkinsona.

Przed podaniem należy upewnić się, że dostępny jest zestaw reanimacyjny.

Produkt Celsunax należy stosować wyłącznie u pacjentów skierowanych przez lekarzy doświadczonych w leczeniu zaburzeń ruchowych i (lub) demencji. Produkt Celsunaxpowinien być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel, posiadający odpowiednie uprawnienia do wykonywania badań z zastosowaniem produktów radiofarmaceutycznych, w wyznaczonej jednostce klinicznej.

Dawkowanie

Skuteczność kliniczną udokumentowano w zakresie dawek od 110 MBq do 185 MBq. Nie należy stosować dawki większej niż 185 MBq ani stosować, jeżeli aktywność wynosi mniej niż 110 MBq. W celu zminimalizowania wychwytu radioaktywnego jodu przez tarczycę przed podaniem należy zastosować u pacjentów odpowiednie zablokowanie gruczołu tarczowego, np. poprzez doustne podanie 120 mg jodku potasu, od 1 do 4 godzin przed podaniem Celsunax.

Populacje specjalne

Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie przeprowadzono oficjalnych badań u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Brak dostępnych danych (patrz punkt 4.4). Należy dokładnie ustalić aktywność podawanej dawki, ponieważ u takich pacjentów możliwe jest wystąpienie zwiększonego narażenia na promieniowanie.

Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Celsunax u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Brak dostępnych danych.

Sposób podawania Do stosowania dożylnego.

Fiolka do jednorazowego użytku.

Przygotowanie pacjenta, patrz punkt 4.4.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego

Produkt Celsunax powinien być stosowany bez rozcieńczania. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia bólu w miejscu iniekcji podczas podawania leku, zalecane jest podawanie w formie powolnej iniekcji dożylnej (w czasie co najmniej 15 do 20 sekund) do żyły kończyny górnej.

Uzyskiwanie obrazu Obrazowanie metodą SPECT należy wykonać w okresie od trzech do sześciu godzin po iniekcji. Obrazy należy uzyskiwać za pomocą gammakamery wyposażonej w kolimator o wysokiej rozdzielczości, skalibrowany przy użyciu fotopiku 159keV oraz ± 10% okna energii. Korzystne jest, aby próbkowanie kątowe wynosiło nie mniej niż 120 projekcji na 360 stopni. Dla kolimatorów o wysokiej rozdzielczości promień rotacji powinien być zgodny i jak najmniejszy (zwykle 11-15 cm). Badania doświadczalne wykonane za pomocą fantomu prążkowia sugerują, że w przypadku obecnie używanych systemów, najlepsze obrazy uzyskuje się przy dobraniu rozmiaru macierzy oraz współczynnika zbliżenia tak, aby rozmiar piksela wynosił 3,5-4,5 mm. W celu uzyskania optymalnych obrazów należy uzyskać co najmniej 500 000 zliczeń. W prawidłowych obrazach występują dwa symetryczne obszary o kształcie półksiężyca i jednakowej intensywności. Obrazy nieprawidłowe wykazują brak symetrii lub symetrię przy niejednakowej intensywności lub utracie kształtu półksiężyca.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Ciąża (patrz punkt 4.6).

Potencjał wywoływania nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznych

Jeżeli wystąpi reakcja nadwrażliwości lub anafilaktyczna, należy natychmiast przerwać podawanie produktu leczniczego i jeżeli jest to konieczne, rozpocząć leczenie dożylnie. Niezbędne produkty lecznicze stosowane w reanimacji oraz wyposażenie reanimacyjne (np. rurka dotchawiczna i respirator) muszą być gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe podjęcie działania w nagłych przypadkach.

Ten produkt radiofarmaceutyczny może być stosowany i podawany wyłącznie przez osoby upoważnione, w wyznaczonych do tego jednostkach klinicznych. Jego przyjmowanie na stan, przechowywanie, stosowanie, transport oraz niszczenie podlegają przepisom i wymagają posiadania licencji wydawanych przez upoważnione do tego instytucje.

Indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka

U każdego pacjenta narażenie na promieniowanie jonizujące powinno być uzasadnione spodziewanymi korzyściami. Podawana aktywność musi być taka, aby dawka promieniowania była możliwie najmniejsza, przy uzyskaniu zamierzonego wyniku diagnostycznego.

Zaburzenia nerek / zaburzenia wątroby

Dotychczas nie przeprowadzono badań u pacjentów ze znaczną niewydolnością nerek lub wątroby. Wobec braku takich danych nie zaleca się stosowania Celsunax u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek lub wątroby. W przypadku takich pacjentów należy dokładnie określić stosunek korzyści do ryzyka, ponieważ możliwe jest wystąpienie zwiększonego narażenia na promieniowanie.

Przygotowanie pacjenta

Pacjent powinien być dobrze nawodniony przed i po badaniu oraz zachęcany do oddawania moczu tak często jak to możliwe w ciągu pierwszych 48 godzin po zakończeniu badania, aby zminimalizować ekspozycję na promieniowanie.

Specjalne ostrzeżenia

Ten produkt leczniczy zawiera do 197 mg alkoholu (etanolu) w każdej dawce, co odpowiada stężeniu 39,5 mg/ml (5% obj.). Ilość alkoholu zawarta w 5 ml tego produktu leczniczego odpowiada 5 ml piwa albo 2 ml wina. Niewielka ilość alkoholu obecnego w tym produkcie leczniczym nie wywoła żadnych zauważalnych skutków.

Środki ostrożności dotyczące zagrożenia dla środowiska, patrz punkt 6.6.

Nie przeprowadzono u ludzi badań dotyczących interakcji produktu.

Joflupan wiąże się z transporterem dopaminy. Substancje czynne wiążące się z dużym powinowactwem do transportera dopaminy, mogą więc wpływać na diagnostykę przeprowadzaną za pomocą Celsunax. Dotyczy to takich substancji jak: amfetamina, bupropion, kokaina, kodeina, deksamfetamina, metylfenidat, modafinil i fentermina. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, takie jak sertralina, mogą zwiększać lub zmniejszać wiązanie joflupanu z transporterem dopaminy.

Dla następujących substancji czynnych przeprowadzone badania kliniczne wykazały brak wpływu na obrazowanie z użyciem Celsunax: amantadyna, triheksyfenidyl, budypina, lewodopa, metoprolol, prymidon, propranolol i selegilina. Agoniści dopaminy oraz antagoniści działający na poziomie postsynaptycznych receptorów dopaminy nie powinny wpływać na obrazowanie z wykorzystaniem Celsunax i wobec tego można je stosować w razie potrzeby. W badaniach na zwierzętach wykazano, że do produktów leczniczych, które nie wpływają na obrazowanie z wykorzystaniem Celsunax, należy również pergolid.

Kobiety w wieku rozrodczym Jeżeli konieczne jest podanie radiofarmaceutycznych produktów leczniczych kobietom w wieku rozrodczym, należy zawsze najpierw zebrać wywiad w kierunku ciąży. U każdej kobiety, u której nie wystąpiło w terminie ostatnie krwawienie miesiączkowe, należy przed badaniem wykluczyć ciążę. Jeżeli kwestia ta nie zostanie rozstrzygnięta, narażenie na promieniowanie należy ograniczyć do minimum niezbędnego dla uzyskania satysfakcjonującego obrazowania. Należy rozważyć wykorzystanie alternatywnych technik, niewykorzystujących promieniowania jonizującego.

Ciąża Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję. Poddanie kobiety ciężarnej badaniom z użyciem radionuklidów powoduje również napromieniowanie płodu. Podanie 185 MBq joflupanu (123I) powoduje pochłonięcie przez macicę dawki 3,0 mGy. Produkt Celsunax jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią Nie wiadomo czy joflupan (123I) jest wydzielany z mlekiem kobiet karmiących piersią. Przed podaniem radioaktywnego produktu leczniczego kobiecie karmiącej piersią należy rozpatrzyć możliwość odroczenia badania do zakończenia okresu laktacji oraz ponownie rozważyć wybór najbardziej odpowiedniego radiofarmaceutyku z uwzględnieniem wydzielania związków aktywnych promieniotwórczo z mlekiem. Jeżeli uzna się, że podanie preparatu jest konieczne, kobieta powinna na 3 dni przerwać karmienie piersią i zastosować sztuczne żywienie. W tym czasie należy w regularnych odstępach czasu odciągać i usuwać pokarm naturalny.

Płodność Nie przeprowadzono badań nad wpływem na płodność. Brak dostępnych danych.

mechanicznych w ruchu

Produkt Celsunax nie ma znanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Dla joflupanu (123I) zidentyfikowano następujące działania niepożądane:

Podsumowanie dotyczące objawów niepożądanych w Tabeli Częstość występowania objawów niepożądanych została zdefiniowana w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Działanie niepożądane	Częstość
Zaburzenia układu immunologicznego	Nadwrażliwość	Nieznana
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Działanie niepożądane	Częstość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Nasilone łaknienie	Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Często
	Zawroty głowy, mrowienie (parestezja), zaburzenia smaku	Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika	Zawrotygłowy	Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe	Spadekciśnienia krwi	Nieznana
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Duszności	Nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności, suchość wustach	Niezbyt często
	tómioty	Nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Rumień, świąd, wysypka, pokrzywka, nadmierna potliwość	Nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Ból w miejscu podania (intensywny ból lub uczucie pieczenia po podaniu do małych żył)	Niezbyt często
	Uczucie gorąca	Nieznana

Narażenie na promieniowanie jonizujące ma potencjalne działanie rakotwórcze i wiąże się z ryzykiem powstania wad genetycznych. Ponieważ dawka skuteczna wynikająca z podania maksymalnej zalecanej aktywności 185 MBq wynosi 4,63 mSv, prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych jest niewielkie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

W razie podania dawki promieniowania skutkującej przedawkowaniem należy zalecić częste oddawanie moczu i stolca w celu zminimalizowania dawki promieniowania dla pacjenta. Należy uważać, aby podczas stosowania tych metod nie doszło do zanieczyszczenia przez substancje radioaktywne wydalane przez pacjenta.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: radiofarmaceutyki do diagnostyki ośrodkowego układu nerwowego, kod ATC: V09AB03.

W stężeniu stosowanym w badaniach diagnostycznych produkt leczniczy Celsunax prawdopodobnie nie wykazuje aktywności farmakodynamicznej.

Mechanizm działania Joflupan jest analogiem kokainy. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że joflupan wiąże się z wysokim powinowactwem z presynaptycznym transporterem dopaminy i wobec tego znakowany radioaktywnie joflupan (123I) można stosować jako marker zastępczy do badania integralności neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej i w prążkowiu. Joflupan wiąże się również z transporterem serotoniny na neuronach 5-HT, lecz z mniejszym powinowactwem (średnio 10-krotnie).

Nie ma danych dotyczących drżenia innego typu niż drżenie samoistne.

Skuteczność kliniczna Badania kliniczne obejmujące pacjentów, u których rozpoznano demencję z ciałkami Lewy’ego (DLB)

W głównym badaniu klinicznym obejmującym 288 uczestników, u 144 osób rozpoznano DLB, u 124 — chorobę Alzheimera, u 9 — demencję pochodzenia naczyniowego, a u 11 — inne choroby. Wyniki niezależnej oceny obrazów, wykonanej zgodnie z metodą ślepej próby po podaniu joflupanu (123I), porównano z rozpoznaniami klinicznymi ustalonymi przez lekarzy dysponujących doświadczeniem w zakresie diagnostyki i leczenia otępień. Kwalifikację do odnośnych grup otępień prowadzono w oparciu o kryteria kliniczne, na podstawie standaryzowanej, całościowej oceny klinicznej i neuropsychiatrycznej. Czułość różnicowania prawdopodobnego rozpoznania DLB lub braku DLB z zastosowaniem joflupanu (123I) wynosiła 75,0-80,2%, a swoistość 88,6-91,4%. Wartość zwiastunowa dodatnia zawierała się w przedziale 78,9-84,4%, natomiast wartość zwiastunowa ujemna odpowiednio 86,1-88,7%. W badaniach porównujących pacjentów z podejrzewaniem lub prawdopodobnym rozpoznaniem DLB oraz pacjentów dotkniętych demencją niewywołaną DLB wykazano, że czułość diagnostyczna joflupanu (123I) wynosiła 75,0-80,2%, a swoistość 81,3-83,9%, gdy pacjentów z podejrzewaniem DLB zakwalifikowano do grupy pacjentów bez DLB. Z kolei gdy pacjentów z podejrzewaniem DLB włączono do grupy DLB czułość wynosiła 60,6-63,4%, a swoistość 88,6 91,4%.

5.2 Farmakokinetyka

Dystrybucja Joflupan (123I) jest szybko usuwany z krwi po iniekcji dożylnej; tylko 5% podanej aktywności pozostaje w krwi pełnej 5 minut po iniekcji.

Wychwyt w narządach Wychwyt w mózgu jest szybki i osiąga około 7% podanej aktywności 10 minut po iniekcji, a następnie zmniejsza się do 3% po 5 godzinach. Około 30% aktywności w mózgu przypisywane jest wychwytowi przez prążkowie.

Wydalanie Czterdzieści osiem godzin po iniekcji, około 60% podanej radioaktywności wydalane jest z moczem, przy wydalaniu z kałem obliczonym na poziomie około 14%.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Niekliniczne dane uzyskane w wyniku konwencjonalnych badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności i genotoksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki joflupanu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.

Nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej ani oceny działania rakotwórczego joflupanu.

Ocena ryzyka dla środowiska

Po wykorzystaniu, wszystkie materiały stosowane do przygotowania i podania radiofarmaceutyku, w tym również nie zużytą część produktu leczniczego i jego opakowanie, należy poddać dekontaminacji lub traktować jako odpady radioaktywne i usunąć zgodnie z warunkami wymienionymi przez odnośne władze. Skażony materiał należy usunąć jako odpady radioaktywne, zgodnie z przepisami.

6.1 Substancje pomocnicze

Kwas octowy, lodowaty (E260) Sodu octan trójwodny (E262) Etanol (96%) (E1510) Woda do wstrzykiwań

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

6.3 Okres ważności

24 godziny od czasu zakończenia syntezy (EOS) podanego na etykiecie.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 ˚C. Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnej osłonie ołowianej.

Przechowywanie preparatów radiofarmaceutycznych powinno odbywać się zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi materiałów radioaktywnych.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Jałowa fiolka szklana o pojemności 10 ml (typ I) z gumowym korkiem i kołpakiem. Fiolka umieszczana jest w ochronnej osłonie ołowianej.

Wielkość opakowania: 1 fiolka zawierająca 2,5 ml albo 5 ml roztworu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Ogólna przestroga Przestrzegać należy zwykłych zasad bezpieczeństwa obowiązujących przy postępowaniu z materiałami radioaktywnymi.

Radiofarmaceutyki powinny być odbierane, stosowane i podawane wyłącznie przez upoważniony personel w wyznaczonych placówkach klinicznych. Odbiór, przechowywanie, stosowanie, przesyłanie i usuwanie podlegają przepisom lub odpowiednim zgodom wydanym przez właściwe, oficjalne organizacje.

Radiofarmaceutyki należy przygotowywać w sposób zgodny z wymogami bezpieczeństwa radiacyjnego i wymogami jakościowymi dla produktów farmaceutycznych. Należy stosować właściwe zasady aseptyki.

Jeśli na dowolnym etapie przygotowania produktu integralność fiolki zostanie naruszona, nie należy używać produktu.

Procedury związane z podaniem należy prowadzić w sposób ograniczający ryzyko zanieczyszczenia produktu leczniczego i napromieniowania operatorów. Obowiązkowe jest stosowanie odpowiednich osłon.

Podawanie radiofarmaceutyków stanowi zagrożenie dla innych osób w związku z promieniowaniem z zewnętrznych źródeł lub zanieczyszczeniem z powodu rozlania moczu, wymiocin itd. W związku z tym należy stosować zgodne z krajowymi przepisami środki ostrożności dotyczące ochrony przed promieniowaniem.

Po wykorzystaniu, wszystkie materiały stosowane do przygotowania i podania radiofarmaceutyku, w tym również nie zużytą część produktu leczniczego i jego opakowanie, należy poddać dekontaminacji lub traktować jako odpady radioaktywne i usunąć zgodnie z warunkami wymienionymi przez odnośne władze. Skażony materiał należy usunąć jako odpady radioaktywne, zgodnie z przepisami.

7. Podmiot odpowiedzialny

Pinax Pharma GmbH Lausitz Mühlenweg 5

04924 Bad Liebenwerda

Niemcy

8. Numer pozwolenia

EU/1/21/1560/001 (2,5 ml) EU/1/32/1560/002 (5 ml)

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu

11. DOZYMETRIA

Szacowane dawki promieniowania absorbowanego przez przeciętnego dorosłego pacjenta (70 kg) po dożylnym podaniu joflupanu (123I) wymieniono w tabeli poniżej. Wartości obliczono przy założeniu, że opróżnianie pęcherza moczowego następowało co 4,8 godziny oraz że zastosowano odpowiednie zablokowanie gruczołu tarczowego (wiadomo, że jod 123 jest źródłem emisji elektronów Augera).

W celu zminimalizowania narażenia na promieniowanie należy zalecać częste opróżnianie pęcherza moczowego po podaniu dawki.

Model biokinetyki joflupanu (123I) podany w publikacji 128 (2015) International Commission on Radiological Protection (ICRP) zakłada początkowy wychwyt do 31% podanej dawki przez wątrobę, 11% przez płuca i 4% przez mózg. Zakłada się, że pozostałość ulega jednorodnej dystrybucji w pozostałych narządach i tkankach. W przypadku wszystkich narządów i tkanek zakłada się, że 80% podanej dawki jest wydalane z biologicznym czasem półtrwania wynoszącym 58 godz., a 20% dawki — z czasem półtrwania wynoszącym 1,6 godz. Zakłada się ponadto, że w przypadku wszystkich narządów i tkanek 60% wstrzykniętej dawki ulega wydaleniu z moczem, a 40% — wydaleniu do przewodu pokarmowego. Dawka zakumulowana w wątrobie wydalana jest zgodnie z modelem woreczka żółciowego podanym w publikacji 53 ICRP (1987), przy czym 30% ulega eliminacji przez woreczek żółciowy, a pozostała część przechodzi bezpośrednio do jelita cienkiego.

Narząd	Dawka pochłonięta µGy/MB°
Nadnercza Powierzchnia kości Mózg Pierś Ściana pęcherzyka żółciowego Przewód pokarmowy Ściana żołądka Ściana jelita cienkiego Ściana okrężnicy (Ściana górnego odcinka jelita grubego (Ściana dolnego odcinka jelita grubego Ściana serca Nerki Wątroba Płuca Mięśnie Przełyk Jajniki Trzustka Czerwony szpik kostny Ślinianki Skóra Śledziona Jądra Grasica Tarczyca Ściana pęcherza moczowego Macica Pozostałe organy	17,0 15,0 16,0 7,3 44,0 12,0 26,0 59,0 57,0) 62,0) 32,0 13,0 85,0 42,0 8,9 9,4 18,0 17,0 9,3 41,0 5,2 26,0 6,3 9,4 6,7 35,0 14,0 10,0
Dawka skuteczna (µSv/MBq)	25,0

Ref.: Publication 128 of the Annals of ICRP (Radiation dose to Patients from Radiopharmaceuticals: A Compendium of Current Information Related to Frequently Used Substances, 2015

Dawka skuteczna wynikająca z podania 185 MBq Celsunax w postaci iniekcji wynosi 4,63 mSv (u osoby o masie ciała 70 kg). Powyższe dane dotyczą sytuacji, kiedy farmakokinetyka leku jest prawidłowa. W przypadku niewydolności nerek lub wątroby, dawka łączna oraz dawka dostarczana do pojedynczych narządów może być większa.

W przypadku podania 185 MBq produktu radioaktywnego typowa dawka promieniowania w narządzie docelowym (mózgu) wynosi 3 mGy, a typowe dawki promieniowania w narządach krytycznych (wątrobie i jelicie grubym) wynoszą odpowiednio 16 mGy oraz 11 mGy.

12. INSTRUKCJA PRZYGOTOWANIA PRODUKTÓW RADIOFARMACEUTYCZNYCH

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Patrz punkt 6.6.

Szczegółowea informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.