5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: leki oftalmologiczne; leki stosowane w zakażeniach; fluorochinolony; cyprofloksacyna, kod ATC: S01AE03
Mechanizm działania
Cipronex0,3% zawiera ycprofloksacyny chlorowodorek- antybiotyk z grupy chinolonów. Chinolony działają na etapie syntezy bakteryjnego DNA. Wywierają działanie bakteriobójcze w wyniku hamowania gyrazy DNA.
Działanie farmakodynamiczne Cyprofloksacynawykazuje bardzo wysoką skuteczność in vitro wobec większości tlenowych bakterii Gram-ujemnych, w tym na Pseudomonas aeruginosa. Jest także skuteczna przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, takim jak gronkowce i paciorkowce.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Wrażliwość Wykazano aktywność cyprofloksacyny, zarówno in vitro jak i w klinicznych przypadkach zakażeń oczu, przeciwko większości szczepów następujących bakterii:
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (wraz ze szczepami metycylino-wrażliwymi i metycylino-opornymi) Staphylococcus epidermidis Staphylococcusspp., inne koagulazo-ujemne Staphylococcus spp., włącznie z S. haemolyticus i S. hominis Corynebacteriumspp. Streptococcus pneumoniae Streptococcu,sgrupa viridans
Tlenowe bakterie Gram-ujemne: Acinetobacter spp. Haemophilus influenzae Pseudomonas aeruginosa Moraxellaspp. (włącznie z M. catarrhalis)
Wartości krytyczne W badaniachin vitro wykazano aktywność cyprofloksacyny przeciwko większości szczepów niżej wymienionych mikroorganizmów. Jednakże kliniczna istotność tych danych wenziaakcahżoczu nie jest znana. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność cyprofloksacyny w leczeniu owrzodzeń rogówki lub zapalenia spojówek spowodowanych przez te mikroorganizmy nie zostały ustalone w trakcie pełnych badań klinicznych lub badań z odpowiednriuąpgą kontrolną.
Następujące bakterie uważa się za wrażliwe, kiedy oceniane są z użyciem ogólnoustrojowych wartości krytycznych. Jednakże korelacja pomiędzy ogólnoustrojowymi wartościami krytyciznnvyimtroi a skutecznością oftalmologiczną nie została ustalona. W warunkach in vitro cyprofloksacyna wykazuje najmniejsze stężenie hamujące (MIC) 1 µg/ml lub mniej (ogólnoustrojowa wartość krytyczna wrażliwości) przeciwko większości (90%) szczepów następujących npóatwogoecznych:
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie: Bacillus sp.
Tlenowe bakterie Gram-ujemne: Acinetobacter calcoaceticus Enterobacter aerogenes Escherichia coli Haemophilus parainfluenzae Klebsiella pneumoniae Neisseria gonorrhoeae Proteus mirabilis Proteus vulgaris Serratia marcescens
Inne Wrażliwe są Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium acnes i Clostridium perfringens.
Niewrażliwe Pewne szczepy Burkholderia cepacia i Stenotrophomonas maltophilia są oporne na cyprofloksacynę, tak jak niektóre bakterie beztlenowe, szczególnie Bacteroides fragilis.
Inne informacje Minimalne stężenie bakteriobójcze (MBC) na ogół nie przewyższa minimalnego stężenia hamującego (MIC) więcej niż dwukrotnie.
Oporność na cyprofloksacynę zwykle rozwija się powoli. Jednakże w tej grupie inhibitorów gyrazy obserwowana jest oporność równoległa.
Badania wrażliwości bakterii wykazują, że większość mikroorganizmów opornych na cyprofloksacynę wykazuje również oporność na inne fluorochinolony. W badaniaicnhickzlnych częstość izolowania szczepów z nabytą opornością na cyprofloksacynę była mała.
Z uwagi na swoisty mechanizm działania, nie występuje oporność krzyżowa pomiędzy cyprofloksacyną a lekami przeciwbakteryjnymi o innej budowie chem,ictazkniemj i jak antybiotyki beta-laktamowe, aminoglikozydy, tetracykliny, antybiotyki makrolidowe lub peptydowe, jak również sulfonamidy, trimetoprim i pochodne nitrofuranowe. Z tego względu organizmy oporne na te leki mogą być wrażliwe na cyprofloksacynę.
5.2 Farmakokinetyka
Wchłanianie Wchłanianie układowe cyprofloksacyny po podaniu miejscowym do oka jest małe. Po siedmiu dniach podawania miejscoweg,ostężenia cyprofloksacyny w osoczu mieściły się w zakresie od wartości nieoznaczalnych (<1,25 ng/ml) do 4,7 ng/ml. Przeciętne szczytowe stężenie cyprofloksacyny w osoczu uzyskane po miejscowym podaniu do oka jest około 450-krotnie mniejsze niż po jednej doustnej dawce 250 mg cyprofloksacyny.
Dystrybucja Ogólnoustrojowe właściwości farmakokinetyczne cyprofloksacyny zostały dobrze zbadane. Cyprofloksacyna jest szeroko dystrybuowana w tkankach ciała, przy czym stężenia w tkankach są zwykle wyższe niż w osoczu. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wyn-o2s,i71l/,k7g. Wiązanie z białkami surowicy wynosi 16-43%. U ludzi cyprofloksacyna po podaniu miejscowym bardzo dobrze przenika do tkanek oka. Stężenie cyprofloksacyny osiągalne w filmie łzowym, rogówce i komorze przedniej jest dziesięć do kilkuset razy większe niż wartość MI 90 Cdla wrażliwych patogenów ocznych.
Metabolizm i eliminacja Okres półtrwania cyprofloksacyny w surowicy wynosi 3-5 godzin. Po podaniu doustnym jednej dawki wynoszącej od 250 do 750 mg osobie dorosłej z prawidłową czynnością nerek 15-50% dawki wydalane jest w moczu w postaci nzmieienionej a 1-015% jako metabolity w ciągu 24 godzin. Zarówno cyprofloksacyna jak jej cztery główne metabolity wydzielane są w moczu i w kale. Klirens nerkowy cyprofloksacyny wynosi zwykle 300-479 ml/minutę. Około 20-40% dawki wydalane jest w kale w postaci niezmienionej i jako metabolity w ciągu 5 dni.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wykazano, że cyprofloksacyna i inne chinolony po podaniu doustnym mogą powodować artropatię u niedojrzałych zwierząt większości badanych gatunków. Jednakże trwające jeden miesiąc badanie miejscowego stosowania cyprofloksacyny w postaci kropli do oczu u niedojrzałych psów rasy beagle nie wykazało żadnego uszkodzenia stawów. Podobnie, nie ma dowożdeópwo,stać leku do podawania miejscowego wywiera jakikolwiek efekt na obciążone stawy. Ponadto, monitorowanie kliniczne i radiologiczne u 634 dzieci leczonych doustnie cyprofloksacyną nie wykazało jakiejkolwiek toksyczności dotyczącej układu szkieletowego.
Badania rozrodczości u szczurów i myszy po dawkach ponad 50 razy większych niż maksymalna dawka dobowa u ludzi nie wykazały dowodów zaburzenia płodności lub uszkodzenia płodu przez cyprofloksacynę.
Cyprofloksacyna, w dawce 30 i 100 mg/mkgc., podawana doustnie, nie wykazywała działania teratogennego u królików, chociaż obserwowano silną tozknsoyścć dla samic po obu dawkacNh.ie obserwowano toksyczności u samic ani działania embriotoksycznego lub teratogennego po dożylnych dawkach do 20 mg/kg mc.