- MIC i strefa
- Większość S. aureus wytwarza penicylinazę, a niektóre są oporne na metycylinę. Oba mechanizmy skutkują ich opornością na penicylinę benzylową, fenoksymetylopenicylinę, ampicylinę, amoksycylinę, piperacylinę i tikarcylinę. Izolaty wykazujące wrażliwość na penicylinę benzylową i cefoksytynę mogą być raportowane jako wrażliwe na wszystkie penicyliny. Izolaty oporne na penicylinę benzylową, ale wrażliwe na cefoksytynę są wrażliwe na połączenia β-laktamów z inhibitorami β-laktamaz, na penicyliny izoksazolilowe (oksacylinę, kloksacylinę, dikloksacylinę i flukloksacylinę) oraz na nafcylinę. W przypadku leków podawanych doustnie należy zapewnić wystarczającą ekspozycję w miejscu zakażenia. Izolaty oporne na cefoksytynę są oporne na wszystkie penicyliny. Większość gronkowców wytwarza penicylinę i część jest opornych na metycylinę. Oba mechanizmy skutkują ich opornością na penicylinę benzylową, fenoksymetylopenicylinę, ampicylinę, amoksycylinę, piperacylinę i tikarcylinę. Żadna z dotychczas stosowanych metod wykrywania produkcji penicylinazy przez wszystkie gatunki gronkowców nie jest wiarygodna, natomiast oporność na metycylinę może być wykryta z użyciem krążka z cefoksytyną, tak jak opisano poniżej.
Cloxacillin Eugia
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji
Podmiot odpowiedzialny: Eugia pharma (malta) ltd.
Cloxacillin Eugia
Postać farmaceutyczna: Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji
Substancje czynne:Kloksacylina sodowa
Opakowania i refundacja
Dawka 1 g
DCPdomięśniowa, dożylna| Opakowanie | |
|---|---|
| Brak danych o dostępności w aptekach 1 fiol. 1 g proszku | Pełna odpłatność |
| Brak danych o dostępności w aptekach 10 fiol. 1 g proszku | Pełna odpłatność |
| Brak danych o dostępności w aptekach 25 fiol. 1 g proszku | Pełna odpłatność |
Dawka 2 g
DCPdożylna, domięśniowa| Opakowanie | |
|---|---|
| Brak danych o dostępności w aptekach 1 fiol. 2 g proszku | Pełna odpłatność |
| Brak danych o dostępności w aptekach 10 fiol. 2 g proszku | Pełna odpłatność |
| Brak danych o dostępności w aptekach 25 fiol. 2 g proszku | Pełna odpłatność |
Charakterystyka Produktu Leczniczego
Ten lek ma osobne charakterystyki dla poszczególnych mocy. Wybierz moc, aby zobaczyć właściwy dokument.
Każda fiolka zawiera 1,092 g kloksacyliny sodowej (jednowodnej), w ilości odpowiadającej 1 g kloksacyliny. Każda fiolka zawiera 2,184 g kloksacyliny sodowej (jednowodnej), w ilości odpowiadającej 2 g kloksacyliny.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 g: 52,77 mg sodu 2 g: 105,55 mg sodu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji
Biały lub prawie biały, krystaliczny proszek.
Produkt leczniczy Cloxacillin Eugia jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci: Leczniczo:
- W zakażeniach wywołanych przez wrażliwe gronkowce (patrz punkt 5.1): o Zakażenia układu oddechowego o Zakażenia laryngologiczne o Zakażenia nerek o Zakażenia układu moczowo-płciowego o Zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych o Zakażenia układu kostno-stawowego o Zapalenie wsierdzia
- Zakażenia skóry wywołane przez wrażliwe gronkowce i (lub) paciorkowce (patrz punkt 5.1)
W leczeniu profilaktycznym
- W profilaktyce zakażeń pooperacyjnych w neurochirurgii; zakładanie wewnętrznej przetoki płynu mózgowo-rdzeniowego.
Należy uwzględnić oficjalne wytyczne, dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Dawkowanie Dawka zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Należy wziąć pod uwagę lokalne wytyczne terapeutyczne.
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek Leczniczo 8 do 12 g/dobę, podzielone na 4 do 6 podań na dobę.
Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym w chirurgii: Profilaktyka antybiotykowa powinna być krótkoterminowa, najczęściej ograniczona do okresu śródoperacyjnego, czasem 24 godzin, ale nigdy dłużej niż 48 godzin.
- 2 g dożylnie podczas indukcji znieczulenia.
- Następnie ponowne wstrzyknięcie 1 g dożylnie co 2 godziny w przypadku przedłużającej się operacji. Czas trwania leczenia powinien obejmować cały czas trwania zabiegu aż do zamknięcia skóry.
Niewydolność nerek:
- Klirens kreatyniny > 30 mL/min: brak dostosowania dawki;
- Klirens kreatyniny < 30 mL/min: zmniejszenie dawki dobowej o połowę.
Niewydolność wątroby: W przypadku niewydolności wątroby współistniejącej z niewydolnością nerek, niezależnie od stopnia niewydolności nerek: zmniejszenie dawki dobowej o połowę.
Dzieci i młodzież: U pacjentów z prawidłową czynnością nerek: Leczniczo 100 do 200 mg/kg/dobę podzielone na 4 do 6 podań dobowych, nie przekraczać 12 g/dobę. Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania u dzieci z niewydolnością nerek i (lub) wątroby.
Zapalenie wsierdzia: 1 g 6 razy na dobę lub 2 g 4 razy na dobę. W pierwszym tygodniu leczenia kloksacylinę należy podawać w skojarzeniu z aminoglikozydem. W ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć do 12 g/dobę, podając 2 g 6 razy na dobę lub 12 g/dobę w postaci ciągłej infuzji.
Sposób podawania Podanie dożylne.
Kloksacylina musi być podawana w infuzji dożylnej. Czas trwania infuzji wynosi 60 minut (patrz punkt 6.6).
Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne penicyliny i cefalosporyny (reakcja typu 1).
Podanie podspojówkowe.
Wystąpienie jakichkolwiek objawów alergicznych wymaga przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
U pacjentów leczonych antybiotykami beta-laktamamowymi wyjątkowo obserwowano ciężkie, a czasem zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości (anafilaksja).
Dlatego też przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad. Jeśli u pacjenta wystąpiła w przeszłości typowa reakcja alergiczna na te produkty stosowanie ich jest przeciwskazane.
Alergia na penicyliny krzyżuje się z alergią na cefalosporyny w 5 do 10% przypadków. Prowadzi to do zakazu stosowania penicylin w przypadku, gdy wiadomo, że pacjent jest uczulony na cefalosporyny.
W przypadku stosowania praktycznie wszystkich antybiotyków, w tym kloksacyliny, zgłaszano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Dlatego należy wziąć pod uwagę to rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpiła uporczywa i (lub) ciężką biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia antybiotykami. W takim przypadku należy natychmiast rozpocząć odpowiednie działania terapeutyczne. Należy rozważyć przerwanie leczenia antybiotykami. Leki hamujące perystaltykę jelit są w tej sytuacji przeciwwskazane (patrz punkt 4.8).
Długotrwałe stosowanie kloksacyliny może czasami powodować nadmierny wzrost opornych bakterii lub drożdżaków. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadkażenia.
Podczas stosowania kloksacyliny (zwłaszcza w postaci dożylnej) zgłaszano występowanie hipokaliemii (potencjalnie zagrażającej życiu). Należy rozważyć monitorowanie stężenia potasu biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta i inne potencjalne czynniki ryzyka.
W przypadku niewydolności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, jeśli klirens kreatyniny wynosi poniżej 30 mL/min (patrz punkt 4.2).
W okresie po wprowadzeniu do obrotu kloksacyliny zgłaszano przypadki ostrego uszkodzenia nerek u pacjentów leczonych kloksacyliną (patrz punkt 4.8). Przypadki te były na ogół zgłaszane u pacjentów, którzy otrzymali dużą dawkę kloksacyliny (zwłaszcza w postaci dożylnej) i (lub) u których występował jeden lub więcej czynników ryzyka ostrego uszkodzenia nerek (podeszły wiek, cukrzyca typu II, nadciśnienie tętnicze, istniejące wcześniej zaburzenia czynności nerek lub jednoczesne stosowanie leków nefrotoksycznych). Należy zachować ostrożność stosując kloksacylinę w tej grupie pacjentów.
W przypadku niewydolności wątroby współistniejącej z niewydolnością nerek, niezależnie od stopnia niewydolności nerek, konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).
Antybiotyki beta-laktamowe narażają na ryzyko wystąpienia encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy) oraz, w szczególności, w przypadku przedawkowania lub niewydolności nerek.
Należy zachować ostrożność przy podawaniu u noworodków ze względu na ryzyko hiperbilirubinemii spowodowanej konkurencyjnym wiązaniem białek surowicy (kernicterus).
Produkt leczniczy zawiera 52,77 mg sodu na dawkę (1 g), co odpowiada 2,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera 105,55 mg sodu na dawkę (2 g), co odpowiada 5,3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Maksymalna dobowa dawka tego produktu odpowiada 31,68% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Uważa się, że produkt leczniczy reprezentuje wysoką zawartość sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów na diecie o niskiej zawartości sodu.
Probenecyd: Jednoczesne podawanie probenecydu hamuje wydzielanie kanalikowe penicyliny.
Metotreksat: Jednoczesne stosowanie metotreksatu może zwiększać skuteczność i (lub)toksyczność metotreksatu z powodu zmniejszonej eliminacji.
Produkty lecznicze zawierające dikumarol: Skuteczność warfaryny i (lub) dikumarolu może być zmniejszona przy jednoczesnym leczeniu kloksacyliną. Połączenie może wymagać dostosowania dawki.
Zaburzenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. International Normalized Ratio, INR) Zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących antybiotyki (w szczególności fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny), dlatego zaleca się ostrożność podczas podawania kloksacyliny pacjentom leczonym przeciwzakrzepowo w celu dostosowania częstości kontroli INR (Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego). Czynnikami ryzyka wydają się być podłoże zakaźne lub zapalne, wiek i stan ogólny pacjenta. W tych okolicznościach w przypadku wystąpienia zaburzeń równowagi INR trudno jest odróżnić patologię zakaźną od jej leczenia.
Ciąża
Jeśli jest to konieczne, stosowanie kloksacyliny można rozważyć w okresie ciąży, niezależnie od etapu ciąży. Rzeczywiście, dane z badań klinicznych przeprowadzonych na ograniczonej liczbie pacjentów oraz dane z badań na zwierzętach, nie wykazały ryzyka powstawania wad wrodzonych i działania toksycznego dla płodu.
Karmienie piersią
Produkt leczniczy w niewielkim stopniu przenika do mleka ludzkiego. Wpływ na dzieci karmione piersią jest mało prawdopodobny, chociaż nie można wykluczyć ryzyka wpływu na florę jelitową i florę jamy ustnej dziecka. Niewielkie ilości substancji czynnej w mleku matki mogą powodować zwiększone ryzyko uczulenia.
Podczas stosowania tego produktu leczniczego można rozważyć karmienie piersią. Jeśli jednak podczas karmienia piersią u niemowlęcia wystąpi biegunka lub kandydoza, musi zostać podjęta decyzja o przerwaniu karmienia piersią lub odstawieniu leku.
Ten produkt leczniczy może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, w szczególności ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
Do klasyfikacji działań niepożądanych zastosowano następującą konwencję: Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
| Częstość Klasyfikacja układów i narządów | Często (≥ 1/100 do < 1/10) | Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) | Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) | Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) |
|---|---|---|---|---|
| Infekcje i zakażenia | Nadkażenia (wtórne) zakażenia bakteryjne | Nadmierny wzrost drożdżaków w jamie ustnej i żeńskich narządach płciowych | ||
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Eozynofilia | Agranulocytoza, leukopenia | Anemia, trombocytopenia | |
| Zaburzenia układu odpornościowego | Reakcje anafilaktyczne | Obrzęk Quinckego | ||
| Zaburzenia układu nerwowego | Encefalopatia | |||
| Zaburzenia naczyniowe | Zakrzepowe zapalenie żył (po wstrzyknięciu dożylnym) | |||
| Zaburzenia żołądkowo-jelitowe | Biegunka | Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego | Nudności, wymioty | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Cholestatyczne uszkodzenie wątroby | |||
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Osutka | Pokrzywka | Zespół DRESS | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Uszkodzenie nerek, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy | Śródmiąższowe zapalenie nerek | ||
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Złe samopoczucie |
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Stosowanie antybiotyków beta-laktamowych zwiększa ryzyko encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy), zwłaszcza w przypadku przedawkowania lub niewydolności nerek. W przypadku penicylin M zgłaszano objawy przedawkowania, neuropsychiczne, nerkowe i trawienne.
5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: Penicyliny oporne na beta-laktamazy, kod ATC: J01CF02.
Mechanizm działania Kloksacylina należy do grupy penicylin izoksazolilowych, które są aktywne wobec gronkowców wytwarzających beta-laktamazy o stabilności kwasowej. Kloksacylina hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. Jej działanie jest bakteriobójcze.
Mechanizmy oporności Oporność na penicyliny izoksazoilowe (tzw. oporność na metycylinę) jest spowodowana wytwarzaniem przez bakterie zmienionego białka wiążącego penicylinę. Oporność krzyżowa występuje w grupie beta-laktamów (penicylin i cefalosporyn). Gronkowce oporne na metycylinę mają zazwyczaj niską wrażliwość na wszystkie antybiotyki beta-laktamowe.
Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) dla kloksacyliny. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic breakpoints_en.xlsx
Spektrum antybakteryjne Częstość występowania oporności może różnić się geograficznie i czasowo dla wybranych gatunków, a lokalne informacje na temat oporności są pożądane, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć porady eksperta, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że użyteczność produktu leczniczego w co najmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa.
GATUNKI POWSZECHNIE WRAŻLIWE Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes
Mikroorganizmy beztlenowe Clostridium perfringens
GATUNKI, DLA KTÓRYCH NABYTA ODPORNOŚĆ MOŻE STANOWIĆ PROBLEMEM (oporność nabyta ≥ 10%) Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (1) Koagulaza ujemna Staphylococci (+)
(+) W niektórych krajach częstość występowania oporności wynosi ≥ 50% (1) Częstotliwość występowania oporności na metycylinę wynosi około 20-30% w przypadku Staphylococcus aureus i jest obserwowana szczególnie w warunkach szpitalnych
5.2 Farmakokinetyka
Wchłanianie Kloksacylina zachowuje stabilność w środowisku żołądka. Jest dobrze wchłaniana przez błonę śluzową przewodu pokarmowego (70%).
Dystrybucja Po podaniu dożylnym 2 g w infuzji trwającej 20 minut maksymalne stężenie w surowicy uzyskane pod koniec infuzji wynosi 280 mg/L.
Wiązanie z białkami osocza wynosi około 90%.
Kloksacylina przenika do płynu owodniowego, krwi płodowej, płynu maziowego, tkanki kostnej.
Metabolizm Kloksacylina jest słabo metabolizowana.
Eliminacja Okres półtrwania wynosi około 45 minut u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
Po podaniu pozajelitowym eliminacja jest następująca:
- z moczem, w postaci aktywnej, w ciągu 6 godzin, około 70 do 80% podanej dawki
- z żółcią, w postaci aktywnej, 20 do 30% podanej dawki
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane z badań na zwierzętach nie wykazały ryzyka występowania wad wrodzonych lub działania toksycznego dla płodu.
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.
6.3 Okres ważności
2 lata.
Roztwór do rekonstytucji: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność w użyciu przez 12 godzin w temperaturze pokojowej (25ºC) przy oświetleniu pokojowym i przez 24 godziny w temperaturze od 2ºC do 8ºC przy ochronie przed światłem.
Rozcieńczony roztwór: Rozcieńczony roztwór należy zużyć natychmiast.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda otwierania/rekonstytucji/rozcieńczania nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji: Fiolka o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła formowanego typu I z szyjką o średnicy 20 mm, zamknięta szarym korkiem z gumy chlorobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem z niebieską polipropylenową nakładką.
2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji: Fiolka o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła formowanego typu I z szyjką o średnicy 20 mm, zamknięta szarym korkiem z gumy chlorobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem z zieloną polipropylenową nakładką.
Należy unikać stosowania worków PVC do przechowywania i rozcieńczania produktu leczniczego.
Opakowania zawierają 1, 10, 25 fiolek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Przygotowanie roztworu: Do rekonstytucji roztworu należy stosować technikę aseptyczną.
W zależności od ilości, która będzie podawana do rozpuszczenia proszku zaleca się użycie wody do wstrzykiwań lub roztworu chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) do wstrzykiwań.
Poniżej podano ilości rozpuszczalnika, które należy dodać w celu przygotowania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji:
Rekonstytucja do wstrzyknięcia dożylnego: 1 g rekonstytuować w 16 mL lub 20 mL wody do wstrzykiwań (lub 5% roztworu dekstrozy lub 0,9% roztworu chlorku sodu). 2 g rekonstytuować w 10 mL lub 40 mL wody do wstrzykiwań (lub 0,9% roztworu chlorku sodu).
Rozcieńczanie do infuzji: Dla 1 g: Rekonstytuowany roztwór 1 g [w 16 mL lub 20 mL wody do wstrzykiwań (lub roztworu dekstrozy albo 0,9% roztworu chlorku sodu)] rozcieńczyć 100 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu dekstrozy.
Dla 2 g: Rekonstytuowany roztwór 2 g [w 10 mL lub 40 mL wody do wstrzykiwań (0,9% chlorek sodu)] rozcieńczyć 90 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu dekstrozy.
Po rekonstytucji roztwór powinien być klarowny. Nie używać roztworu, jeśli znajdują się w nim widoczne cząstki. Sporządzić tylko jedną dawkę. Niewykorzystany roztwór należy usunąć.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7. Podmiot odpowiedzialny
Eugia Pharma (Malta) Limited Vault 14, level 2 Valletta Waterfront Floriana, FRN 1914 Malta
8. Numer pozwolenia
1 g, pozwolenie nr: 2 g, pozwolenie nr:
9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Każda fiolka zawiera 1,092 g kloksacyliny sodowej (jednowodnej), w ilości odpowiadającej 1 g kloksacyliny. Każda fiolka zawiera 2,184 g kloksacyliny sodowej (jednowodnej), w ilości odpowiadającej 2 g kloksacyliny.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 g: 52,77 mg sodu 2 g: 105,55 mg sodu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji
Biały lub prawie biały, krystaliczny proszek.
Produkt leczniczy Cloxacillin Eugia jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci: Leczniczo:
- W zakażeniach wywołanych przez wrażliwe gronkowce (patrz punkt 5.1): o Zakażenia układu oddechowego o Zakażenia laryngologiczne o Zakażenia nerek o Zakażenia układu moczowo-płciowego o Zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych o Zakażenia układu kostno-stawowego o Zapalenie wsierdzia
- Zakażenia skóry wywołane przez wrażliwe gronkowce i (lub) paciorkowce (patrz punkt 5.1)
W leczeniu profilaktycznym
- W profilaktyce zakażeń pooperacyjnych w neurochirurgii; zakładanie wewnętrznej przetoki płynu mózgowo-rdzeniowego.
Należy uwzględnić oficjalne wytyczne, dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Dawkowanie Dawka zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Należy wziąć pod uwagę lokalne wytyczne terapeutyczne.
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek Leczniczo 8 do 12 g/dobę, podzielone na 4 do 6 podań na dobę.
Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym w chirurgii: Profilaktyka antybiotykowa powinna być krótkoterminowa, najczęściej ograniczona do okresu śródoperacyjnego, czasem 24 godzin, ale nigdy dłużej niż 48 godzin.
- 2 g dożylnie podczas indukcji znieczulenia.
- Następnie ponowne wstrzyknięcie 1 g dożylnie co 2 godziny w przypadku przedłużającej się operacji. Czas trwania leczenia powinien obejmować cały czas trwania zabiegu aż do zamknięcia skóry.
Niewydolność nerek:
- Klirens kreatyniny > 30 mL/min: brak dostosowania dawki;
- Klirens kreatyniny < 30 mL/min: zmniejszenie dawki dobowej o połowę.
Niewydolność wątroby: W przypadku niewydolności wątroby współistniejącej z niewydolnością nerek, niezależnie od stopnia niewydolności nerek: zmniejszenie dawki dobowej o połowę.
Dzieci i młodzież: U pacjentów z prawidłową czynnością nerek: Leczniczo 100 do 200 mg/kg/dobę podzielone na 4 do 6 podań dobowych, nie przekraczać 12 g/dobę. Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania u dzieci z niewydolnością nerek i (lub) wątroby.
Zapalenie wsierdzia: 1 g 6 razy na dobę lub 2 g 4 razy na dobę. W pierwszym tygodniu leczenia kloksacylinę należy podawać w skojarzeniu z aminoglikozydem. W ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć do 12 g/dobę, podając 2 g 6 razy na dobę lub 12 g/dobę w postaci ciągłej infuzji.
Sposób podawania Podanie dożylne.
Kloksacylina musi być podawana w infuzji dożylnej. Czas trwania infuzji wynosi 60 minut (patrz punkt 6.6).
Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne penicyliny i cefalosporyny (reakcja typu 1).
Podanie podspojówkowe.
Wystąpienie jakichkolwiek objawów alergicznych wymaga przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
U pacjentów leczonych antybiotykami beta-laktamamowymi wyjątkowo obserwowano ciężkie, a czasem zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości (anafilaksja).
Dlatego też przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad. Jeśli u pacjenta wystąpiła w przeszłości typowa reakcja alergiczna na te produkty stosowanie ich jest przeciwskazane.
Alergia na penicyliny krzyżuje się z alergią na cefalosporyny w 5 do 10% przypadków. Prowadzi to do zakazu stosowania penicylin w przypadku, gdy wiadomo, że pacjent jest uczulony na cefalosporyny.
W przypadku stosowania praktycznie wszystkich antybiotyków, w tym kloksacyliny, zgłaszano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Dlatego należy wziąć pod uwagę to rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpiła uporczywa i (lub) ciężką biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia antybiotykami. W takim przypadku należy natychmiast rozpocząć odpowiednie działania terapeutyczne. Należy rozważyć przerwanie leczenia antybiotykami. Leki hamujące perystaltykę jelit są w tej sytuacji przeciwwskazane (patrz punkt 4.8).
Długotrwałe stosowanie kloksacyliny może czasami powodować nadmierny wzrost opornych bakterii lub drożdżaków. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadkażenia.
Podczas stosowania kloksacyliny (zwłaszcza w postaci dożylnej) zgłaszano występowanie hipokaliemii (potencjalnie zagrażającej życiu). Należy rozważyć monitorowanie stężenia potasu biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta i inne potencjalne czynniki ryzyka.
W przypadku niewydolności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, jeśli klirens kreatyniny wynosi poniżej 30 mL/min (patrz punkt 4.2).
W okresie po wprowadzeniu do obrotu kloksacyliny zgłaszano przypadki ostrego uszkodzenia nerek u pacjentów leczonych kloksacyliną (patrz punkt 4.8). Przypadki te były na ogół zgłaszane u pacjentów, którzy otrzymali dużą dawkę kloksacyliny (zwłaszcza w postaci dożylnej) i (lub) u których występował jeden lub więcej czynników ryzyka ostrego uszkodzenia nerek (podeszły wiek, cukrzyca typu II, nadciśnienie tętnicze, istniejące wcześniej zaburzenia czynności nerek lub jednoczesne stosowanie leków nefrotoksycznych). Należy zachować ostrożność stosując kloksacylinę w tej grupie pacjentów.
W przypadku niewydolności wątroby współistniejącej z niewydolnością nerek, niezależnie od stopnia niewydolności nerek, konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).
Antybiotyki beta-laktamowe narażają na ryzyko wystąpienia encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy) oraz, w szczególności, w przypadku przedawkowania lub niewydolności nerek.
Należy zachować ostrożność przy podawaniu u noworodków ze względu na ryzyko hiperbilirubinemii spowodowanej konkurencyjnym wiązaniem białek surowicy (kernicterus).
Produkt leczniczy zawiera 52,77 mg sodu na dawkę (1 g), co odpowiada 2,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy zawiera 105,55 mg sodu na dawkę (2 g), co odpowiada 5,3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Maksymalna dobowa dawka tego produktu odpowiada 31,68% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Uważa się, że produkt leczniczy reprezentuje wysoką zawartość sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów na diecie o niskiej zawartości sodu.
Probenecyd: Jednoczesne podawanie probenecydu hamuje wydzielanie kanalikowe penicyliny.
Metotreksat: Jednoczesne stosowanie metotreksatu może zwiększać skuteczność i (lub)toksyczność metotreksatu z powodu zmniejszonej eliminacji.
Produkty lecznicze zawierające dikumarol: Skuteczność warfaryny i (lub) dikumarolu może być zmniejszona przy jednoczesnym leczeniu kloksacyliną. Połączenie może wymagać dostosowania dawki.
Zaburzenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. International Normalized Ratio, INR) Zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących antybiotyki (w szczególności fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny), dlatego zaleca się ostrożność podczas podawania kloksacyliny pacjentom leczonym przeciwzakrzepowo w celu dostosowania częstości kontroli INR (Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego). Czynnikami ryzyka wydają się być podłoże zakaźne lub zapalne, wiek i stan ogólny pacjenta. W tych okolicznościach w przypadku wystąpienia zaburzeń równowagi INR trudno jest odróżnić patologię zakaźną od jej leczenia.
Ciąża
Jeśli jest to konieczne, stosowanie kloksacyliny można rozważyć w okresie ciąży, niezależnie od etapu ciąży. Rzeczywiście, dane z badań klinicznych przeprowadzonych na ograniczonej liczbie pacjentów oraz dane z badań na zwierzętach, nie wykazały ryzyka powstawania wad wrodzonych i działania toksycznego dla płodu.
Karmienie piersią
Produkt leczniczy w niewielkim stopniu przenika do mleka ludzkiego. Wpływ na dzieci karmione piersią jest mało prawdopodobny, chociaż nie można wykluczyć ryzyka wpływu na florę jelitową i florę jamy ustnej dziecka. Niewielkie ilości substancji czynnej w mleku matki mogą powodować zwiększone ryzyko uczulenia.
Podczas stosowania tego produktu leczniczego można rozważyć karmienie piersią. Jeśli jednak podczas karmienia piersią u niemowlęcia wystąpi biegunka lub kandydoza, musi zostać podjęta decyzja o przerwaniu karmienia piersią lub odstawieniu leku.
Ten produkt leczniczy może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, w szczególności ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
Do klasyfikacji działań niepożądanych zastosowano następującą konwencję: Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
| Częstość Klasyfikacja układów i narządów | Często (≥ 1/100 do < 1/10) | Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) | Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) | Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) |
|---|---|---|---|---|
| Infekcje i zakażenia | Nadkażenia (wtórne) zakażenia bakteryjne | Nadmierny wzrost drożdżaków w jamie ustnej i żeńskich narządach płciowych | ||
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Eozynofilia | Agranulocytoza, leukopenia | Anemia, trombocytopenia | |
| Zaburzenia układu odpornościowego | Reakcje anafilaktyczne | Obrzęk Quinckego | ||
| Zaburzenia układu nerwowego | Encefalopatia | |||
| Zaburzenia naczyniowe | Zakrzepowe zapalenie żył (po wstrzyknięciu dożylnym) | |||
| Zaburzenia żołądkowo-jelitowe | Biegunka | Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego | Nudności, wymioty | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Cholestatyczne uszkodzenie wątroby | |||
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Osutka | Pokrzywka | Zespół DRESS | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Uszkodzenie nerek, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy | Śródmiąższowe zapalenie nerek | ||
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Złe samopoczucie |
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Stosowanie antybiotyków beta-laktamowych zwiększa ryzyko encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy), zwłaszcza w przypadku przedawkowania lub niewydolności nerek. W przypadku penicylin M zgłaszano objawy przedawkowania, neuropsychiczne, nerkowe i trawienne.
5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: Penicyliny oporne na beta-laktamazy, kod ATC: J01CF02.
Mechanizm działania Kloksacylina należy do grupy penicylin izoksazolilowych, które są aktywne wobec gronkowców wytwarzających beta-laktamazy o stabilności kwasowej. Kloksacylina hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. Jej działanie jest bakteriobójcze.
Mechanizmy oporności Oporność na penicyliny izoksazoilowe (tzw. oporność na metycylinę) jest spowodowana wytwarzaniem przez bakterie zmienionego białka wiążącego penicylinę. Oporność krzyżowa występuje w grupie beta-laktamów (penicylin i cefalosporyn). Gronkowce oporne na metycylinę mają zazwyczaj niską wrażliwość na wszystkie antybiotyki beta-laktamowe.
Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) dla kloksacyliny. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic breakpoints_en.xlsx
Spektrum antybakteryjne Częstość występowania oporności może różnić się geograficznie i czasowo dla wybranych gatunków, a lokalne informacje na temat oporności są pożądane, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć porady eksperta, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że użyteczność produktu leczniczego w co najmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa.
GATUNKI POWSZECHNIE WRAŻLIWE Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes
Mikroorganizmy beztlenowe Clostridium perfringens
GATUNKI, DLA KTÓRYCH NABYTA ODPORNOŚĆ MOŻE STANOWIĆ PROBLEMEM (oporność nabyta ≥ 10%) Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (1) Koagulaza ujemna Staphylococci (+)
(+) W niektórych krajach częstość występowania oporności wynosi ≥ 50% (1) Częstotliwość występowania oporności na metycylinę wynosi około 20-30% w przypadku Staphylococcus aureus i jest obserwowana szczególnie w warunkach szpitalnych
5.2 Farmakokinetyka
Wchłanianie Kloksacylina zachowuje stabilność w środowisku żołądka. Jest dobrze wchłaniana przez błonę śluzową przewodu pokarmowego (70%).
Dystrybucja Po podaniu dożylnym 2 g w infuzji trwającej 20 minut maksymalne stężenie w surowicy uzyskane pod koniec infuzji wynosi 280 mg/L.
Wiązanie z białkami osocza wynosi około 90%.
Kloksacylina przenika do płynu owodniowego, krwi płodowej, płynu maziowego, tkanki kostnej.
Metabolizm Kloksacylina jest słabo metabolizowana.
Eliminacja Okres półtrwania wynosi około 45 minut u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
Po podaniu pozajelitowym eliminacja jest następująca:
- z moczem, w postaci aktywnej, w ciągu 6 godzin, około 70 do 80% podanej dawki
- z żółcią, w postaci aktywnej, 20 do 30% podanej dawki
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane z badań na zwierzętach nie wykazały ryzyka występowania wad wrodzonych lub działania toksycznego dla płodu.
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.
6.3 Okres ważności
2 lata.
Roztwór do rekonstytucji: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność w użyciu przez 12 godzin w temperaturze pokojowej (25ºC) przy oświetleniu pokojowym i przez 24 godziny w temperaturze od 2ºC do 8ºC przy ochronie przed światłem.
Rozcieńczony roztwór: Rozcieńczony roztwór należy zużyć natychmiast.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda otwierania/rekonstytucji/rozcieńczania nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji: Fiolka o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła formowanego typu I z szyjką o średnicy 20 mm, zamknięta szarym korkiem z gumy chlorobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem z niebieską polipropylenową nakładką.
2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji: Fiolka o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła formowanego typu I z szyjką o średnicy 20 mm, zamknięta szarym korkiem z gumy chlorobutylowej o średnicy 20 mm i aluminiowym uszczelnieniem z zieloną polipropylenową nakładką.
Należy unikać stosowania worków PVC do przechowywania i rozcieńczania produktu leczniczego.
Opakowania zawierają 1, 10, 25 fiolek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Przygotowanie roztworu: Do rekonstytucji roztworu należy stosować technikę aseptyczną.
W zależności od ilości, która będzie podawana do rozpuszczenia proszku zaleca się użycie wody do wstrzykiwań lub roztworu chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) do wstrzykiwań.
Poniżej podano ilości rozpuszczalnika, które należy dodać w celu przygotowania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji:
Rekonstytucja do wstrzyknięcia dożylnego: 1 g rekonstytuować w 16 mL lub 20 mL wody do wstrzykiwań (lub 5% roztworu dekstrozy lub 0,9% roztworu chlorku sodu). 2 g rekonstytuować w 10 mL lub 40 mL wody do wstrzykiwań (lub 0,9% roztworu chlorku sodu).
Rozcieńczanie do infuzji: Dla 1 g: Rekonstytuowany roztwór 1 g [w 16 mL lub 20 mL wody do wstrzykiwań (lub roztworu dekstrozy albo 0,9% roztworu chlorku sodu)] rozcieńczyć 100 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu dekstrozy.
Dla 2 g: Rekonstytuowany roztwór 2 g [w 10 mL lub 40 mL wody do wstrzykiwań (0,9% chlorek sodu)] rozcieńczyć 90 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu dekstrozy.
Po rekonstytucji roztwór powinien być klarowny. Nie używać roztworu, jeśli znajdują się w nim widoczne cząstki. Sporządzić tylko jedną dawkę. Niewykorzystany roztwór należy usunąć.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7. Podmiot odpowiedzialny
Eugia Pharma (Malta) Limited Vault 14, level 2 Valletta Waterfront Floriana, FRN 1914 Malta
8. Numer pozwolenia
1 g, pozwolenie nr: 2 g, pozwolenie nr:
9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Dokumenty
Lekowrażliwość
Wartości graniczne EUCAST na podstawie dokumentu Tabele interpretacji wyników oznaczania lekowrażliwości zgodnie z zaleceniami EUCAST 2026 (16.0, obowiązuje od 2026-01-01).
Dawkowanie
Dawka standardowa:
Dawka wysoka:
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych:
Wartości graniczne EUCAST odnoszą się do przedstawionych dawek leków (patrz sekcja 8 w Rationale Documents). Inne schematy dawkowania, które skutkują równoważną ekspozycją na lek, również są dopuszczalne. Poniższa tabela nie powinna być używana jako kompletny przewodnik do dawkowania w praktyce klinicznej, gdyż dawki mogą się znacznie różnić w zależności od wskazania. Nie zastępuje ona szczegółowych wytycznych krajowych, regionalnych czy lokalnych. Jeżeli wytyczne krajowe znacząco różnią się od wymienionych poniżej, wartości graniczne EUCAST mogą być nieodpowiednie. Sytuacje, w których stosowane są dawki mniejsze niż standardowe lub wysokie, powinny być omawiane lokalnie.
Niepowikłane ZUM: ostre, sporadyczne lub nawracające zakażenia dolnych dróg moczowych (niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego) u pacjentów bez znanych, istotnych nieprawidłowości anatomicznych lub czynnościowych w obrębie dróg moczowych lub chorób towarzyszących.
Wartości graniczne EUCAST są oparte na standardowych i, tam gdzie ma to zastosowanie, na wysokich dawkach antybiotyków. Schematy dawkowania pochodzą albo z Charakterystyk Produktu Leczniczego, zatwierdzonych przez EMA, albo (szczególnie w przypadku starszych leków) są to dawki powszechnie stosowane w krajach europejskich. Dla niektórych często występujących infekcji lub w przypadku, gdy ciężkość przebiegu danego rodzaju zakażenia wymaga specjalnego postępowania, EUCAST opracował dodatkowe wytyczne dotyczące dawkowania (np. zakażenia układu moczowego) i/lub osobne wartości graniczne (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).
| Drobnoustrój | Krążek | MIC wrażliwy | MIC oporny | Strefa wrażliwy | Strefa oporny |
|---|
| Staphylococcus spp. | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| — | |||||
| Streptococcus grupy A, B, C i G | |||||
| Streptococcus grupa A, C i G | — | ||||
| Streptococcus pneumoniae | |||||
| — | |||||
| Streptococcus grupa viridans | |||||
| — | |||||
| Enterobacterales | |||||
| — | |||||
| Pseudomonas spp. | |||||
| — | |||||
| Acinetobacter spp. | |||||
| — | |||||
| Enterococcus spp. | |||||
| — | |||||
| Haemophilus influenzae | |||||
| — | |||||
| Moraxella catarrhalis | |||||
| — | |||||
| Neisseria gonorrhoeae | |||||
| — | |||||
| Neisseria meningitidis | |||||
| — | |||||
| Stenotrophomonas maltophilia | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Bakterie beztlenowe | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Helicobacter pylori | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Listeria monocytogenes | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Pasteurella spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Campylobacter jejuni i C. coli | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Corynebacterium spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Corynebacterium diphteriae i C. ulcerans | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Aerococcus sanguinicola i A. urinae | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Kingella kingae | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Aeromonas spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Achromobacter xylosoxidans | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Vibrio spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Bacillus spp. | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Bacillus anthracis | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Brucella melitensis | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Burkholderia pseudomallei | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Burkholderia cepacia complex | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Legionella pneumophila | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
| Mycobacterium tuberculosis | |||||
| drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku | |||||
Staphylococcus spp.
Streptococcus grupy A, B, C i G
Streptococcus grupa A, C i G
- MIC i strefa
- Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na penicyliny można wywnioskować z oznaczenia wrażliwości na penicylinę, z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla paciorkowców grupy B, dla których nie ma wystarczających dowodów dotyczących skuteczności klinicznej.
Streptococcus pneumoniae
- MIC wrażliwy
- niewystarczające dowody (IE)
- MIC oporny
- niewystarczające dowody (IE)
- Strefa wrażliwy
- niewystarczające dowody (IE)
- Strefa oporny
- niewystarczające dowody (IE)
Streptococcus grupa viridans
- MIC wrażliwy
- niewystarczające dowody (IE)
- MIC oporny
- niewystarczające dowody (IE)
- Strefa wrażliwy
- niewystarczające dowody (IE)
- Strefa oporny
- niewystarczające dowody (IE)
Enterobacterales
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Pseudomonas spp.
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Acinetobacter spp.
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Enterococcus spp.
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Haemophilus influenzae
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Moraxella catarrhalis
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Neisseria gonorrhoeae
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Neisseria meningitidis
- MIC wrażliwy
- —
- MIC oporny
- —
- Strefa wrażliwy
- —
- Strefa oporny
- —
Stenotrophomonas maltophilia
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Bakterie beztlenowe
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Helicobacter pylori
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Listeria monocytogenes
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Pasteurella spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Campylobacter jejuni i C. coli
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Corynebacterium spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Corynebacterium diphteriae i C. ulcerans
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Aerococcus sanguinicola i A. urinae
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Kingella kingae
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Aeromonas spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Achromobacter xylosoxidans
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Vibrio spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Bacillus spp.
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Bacillus anthracis
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Brucella melitensis
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Burkholderia pseudomallei
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Burkholderia cepacia complex
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Legionella pneumophila
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.
Mycobacterium tuberculosis
Drobnoustrój nieujęty w tabelach dla tego antybiotyku.