Deqsiga
Roztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialny: Takeda manufacturing austria ag
Deqsiga
Opakowania i refundacja
Opakowania są niedostępne dla tego produktu.
Charakterystyka Produktu Leczniczego
Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg)
Jeden ml zawiera:
Immunoglobulina ludzka normalna…………… 100 mg (czystość co najmniej 98% IgG)
Każda fiolka 50 ml zawiera: 5 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej.
Każda fiolka 100 ml zawiera: 10 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej.
Rozkład poszczególnych podklas IgG (wartości przybliżone):
IgG1 ≥ 56,9%
IgG2 ≥ 26,6%
IgG3 ≥ 3,4%
IgG4 ≥ 0,3%
Maksymalna zawartość IgA wynosi 2 mikrogramy/ml.
Wytworzono z osocza od dawców ludzkich.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Roztwór do infuzji
Roztwór jest przejrzysty lub lekko opalizujący, bezbarwny lub jasnożółty. Roztwór ma pH 4,6–5,1 i osmolalność 240–300 mOsmol/kg.
Leczenie substytucyjne u dorosłych, dzieci i młodzieży (0 do 18 lat):
- Zespoły pierwotnych niedoborów odporności (ang. primary immunodeficiency syndromes, PID) z upośledzeniem wytwarzania przeciwciał.
- Wtórne niedobory odporności (ang. secondary immunodeficiencies, SID) u pacjentów, u których występują ciężkie lub nawracające zakażenia, w przypadku których leczenie przeciwdrobnoustrojowe okazało się nieskuteczne oraz u których brak jest wykrywalnych swoistych przeciwciał (ang. proven specific antibody failure, PSAF)* lub stężenie IgG w surowicy wynosi < 4 g/l.
*PSAF = niemożność uzyskania co najmniej dwukrotnego wzrostu miana przeciwciał IgG w odpowiedzi na szczepionkę polisacharydową i polipeptydową przeciwko pneumokokom
Immunomodulacja u dorosłych, dzieci i młodzieży (0 do 18 lat):
- Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ang. primary immune thrombocytopenia, ITP) u pacjentów z dużym ryzykiem krwawień albo przed zabiegiem chirurgicznym w celu skorygowania liczby płytek krwi.
- Zespół Guillain-Barré.
- Choroba Kawasaki (w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym; patrz punkt 4.2).
- Przewlekła zapalna poliradikuloneuropatia demielinizacyjna (ang. chronic inflammatory demyelinating polyradiculoneuropathy, CIDP).
- Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (ang. multifocal motor neuropathy, MMN).
Leczenie IVIg należy rozpoczynać i monitorować pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń układu odpornościowego.
Dawkowanie
Dawka oraz schemat dawkowania zależą od wskazań do stosowania produktu leczniczego.
Może zachodzić potrzeba ustalenia indywidualnej dawki leku dla każdego pacjenta w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z nadwagą lub niedowagą może zaistnieć konieczność dostosowania dawki ustalanej w oparciu o masę ciała.
Poniższe schematy dawkowania podano jako wskazówki.
Leczenie substytucyjne w pierwotnych zespołach niedoboru odporności
Schemat dawkowania powinien doprowadzić do osiągnięcia stężenia minimalnego IgG (oznaczanego przed kolejnym wlewem dożylnym) o wartości co najmniej 6 g/l lub mieszczącego się w prawidłowym zakresie dla danej grupy wiekowej. Zrównoważenie poziomu przeciwciał (stężenia IgG w stanie stacjonarnym) wymaga 3–6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Zalecana dawka początkowa wynosi 0,4–0,8 g/kg jednorazowo, po czym podaje się dawkę co najmniej 0,2 g/kg co 3–4 tygodnie.
Do osiągnięcia stężenia minimalnego IgG wynoszącego 6 g/l jest wymagana dawka rzędu 0,2–0,8 g/kg/miesiąc. Odstęp pomiędzy dawkami po osiągnięciu stanu stacjonarnego wynosi 3–4 tygodni. Należy dokonywać oznaczania i oceny stężeń minimalnych IgG w odniesieniu do częstości występowania zakażeń. W celu zmniejszenia częstości występowania zakażeń bakteryjnych może być konieczne zwiększenie dawki w celu uzyskania wyższego stężenia minimalnego.
Leczenie substytucyjne we wtórnych niedoborach odporności (zgodnie z definicją w punkcie 4.1)
Zalecana dawka wynosi 0,2–0,4 g/kg co 3–4 tygodnie.
Należy dokonywać oznaczania i oceny stężeń minimalnych IgG w odniesieniu do częstości występowania zakażeń. W razie konieczności należy dostosować dawkę w celu uzyskania optymalnej ochrony przed zakażeniami. U pacjentów z utrzymującym się zakażeniem konieczne może być zwiększenie dawki; w przypadku niewystępowania zakażenia u pacjenta można rozważyć zmniejszenie dawki.
Immunomodulacja:
Pierwotna małopłytkowość immunologiczna
Istnieją dwa alternatywne schematy leczenia:
- 0,8–1 g/kg w pierwszym dniu leczenia, dawkę można powtórzyć jeden raz w ciągu 3 dni.
- 0,4 g/kg na dobę przez okres 2–5 dni.
- Leczenie można powtórzyć w przypadku nawrotu choroby.
Zespół Guillain- Barré
0,4 g/kg/dobę przez okres 5 dni (możliwe jest powtórzenie dawki w przypadku nawrotu).
Choroba Kawasaki
Należy podawać 2 g/kg w postaci pojedynczej dawki. Pacjenci powinni otrzymywać równocześnie kwas acetylosalicylowy.
Przewlekła zapalna poliradikuloneuropatia demielinizacyjna (CIDP)
Dawka początkowa: 2 g/kg w dawkach podzielonych przez okres 2–5 kolejnych dni.
Dawki podtrzymujące: 1 g/kg przez okres 1–2 kolejnych dni co 3 tygodnie.
Efekt leczenia powinien być oceniany po każdym cyklu; w przypadku braku efektu leczenia po 6 miesiącach leczenie powinno zostać przerwane.
W przypadku, gdy leczenie jest skuteczne, decyzja o długoterminowym leczeniu będzie podejmowana wedle uznania lekarza w zależności od odpowiedzi pacjenta i odpowiedzi na leczenie podtrzymujące. Może być konieczne dostosowanie dawkowania i przerw między dawkami do indywidualnego przebiegu choroby.
Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN)
Dawka początkowa: 2 g/kg w dawkach podzielonych przez 2–5 kolejnych dni.
Dawka podtrzymująca: 1 g/kg co 2–4 tygodnie lub 2 g/kg co 4–8 tygodni przez 2–5 dni.
Efekt leczenia powinien być oceniany po każdym cyklu; w przypadku braku efektu leczenia po 6 miesiącach leczenie powinno zostać przerwane.
W przypadku, gdy leczenie jest skuteczne, decyzja o długoterminowym leczeniu będzie podejmowana wedle uznania lekarza w zależności od odpowiedzi pacjenta i odpowiedzi na leczenie podtrzymujące. Może być konieczne dostosowanie dawkowania i przerw między dawkami do indywidualnego przebiegu choroby. W poniższej tabeli podsumowano zalecenia dotyczące dawki produktu leczniczego:
Tabela 1: Wskazania i zalecenia dotyczące dawkowania
Leczenie substytucyjne
| Wskazania do stosowania | Dawka | Częstość wlewów | ||
|---|---|---|---|---|
| Zespoły pierwotnego niedoboru odporności |
dawka początkowa: 0,4–0,8 g/kg dawka podtrzymująca: 0,2–0,8 g/kg |
co 3–4 tygodnie | ||
| Wtórne niedobory odporności (zgodnie z definicją w punkcie 4.1) |
0,2–0,4 g/kg | co 3–4 tygodnie | ||
| Wskazania do stosowania | Dawka | Częstość wlewów | ||
| Pierwotna małopłytkowość immunologiczna |
0,8–1 g/kg lub |
w 1. dniu, możliwość jednokrotnego powtórzenia dawki w ciągu 3 dni przez 2–5 dni |
||
| 0,4 | g/kg/dobę | |||
| Zespół Guillain-Barré | 0,4 | g/kg/dobę | przez 5 dni | |
| Choroba Kawasaki | 2 g/kg | w jednej dawce w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym |
||
| Przewlekła zapalna poliradikuloneuropatia demielinizacyjna (CIDP) |
dawka początkowa: 2 g/kg dawka podtrzymująca: 1 g/kg |
w dawkach podzielonych przez okres 2–5 kolejnych dni co 3 tygodnie w dawkach podzielonych przez okres 1–2 dni |
||
| Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN) |
dawka początkowa: 2 g/kg dawka podtrzymująca: 1 g/kg lub 2 g/kg |
w dawkach podzielonych przez okres 2–5 kolejnych dni co 2–4 tygodnie lub co 4–8 tygodni w dawkach podzielonych przez okres 2–5 dni |
||
Immunomodulacja
Dzieci i młodzież
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0–18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, ponieważ dla każdego ze wskazań jest określane na podstawie masy ciała i musi być dostosowane do odpowiedzi klinicznej w stanach wymienionych powyżej.
Zaburzenia czynności wątroby
Brak dowodów wskazujących na konieczność dostosowania dawki.
Zaburzenia czynności nerek
Nie należy dostosowywać dawki, jeśli nie jest to klinicznie uzasadnione, patrz punkt 4.4.
Osoby w podeszłym wieku
Nie należy dostosowywać dawki u pacjentów w wieku ≥65 lat, jeśli nie jest to klinicznie uzasadnione, patrz punkt 4.4.
Sposób podawania
Do stosowania dożylnego.
Normalną immunoglobulinę ludzką należy podawać we wlewie dożylnym z początkową szybkością wynoszącą 0,5 ml/kg mc./h przez 30 minut. W razie wystąpienia działania niepożądanego należy zmniejszyć szybkość podawania produktu leczniczego lub przerwać wlew dożylny. Przy dobrej tolerancji szybkość podawania można stopniowo zwiększać maksymalnie do wartości 6 ml/kg mc./h. Dane kliniczne uzyskane od ograniczonej liczby pacjentów wskazują ponadto, że pacjenci dorośli z pierwotnym niedoborem odporności (PNO) mogą tolerować szybkość podawania aż do 8 ml/kg mc./h. Dodatkowe środki ostrożności dotyczące stosowania, patrz punkt 4.4.
Jeżeli wymagane jest rozcieńczenie przed wlewem, to produkt leczniczy Deqsiga można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy do docelowego stężenia 50 mg/ml (5% immunoglobulina). Instrukcje dotyczące rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
Nadwrażliwość na substancję czynną (immunoglobuliny ludzkie) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkty 4.4 i 6.1).
Pacjenci z selektywnym niedoborem IgA, u których doszło do rozwoju przeciwciał przeciwko IgA, ponieważ podanie produktu leczniczego zawierającego IgA może spowodować wystąpienie reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.4).
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu leczniczego.
Środki ostrożności dotyczące stosowania
Możliwych powikłań można często uniknąć, upewniając się, że pacjenci:
- nie wykazują nadwrażliwości na normalną immunoglobulinę ludzką poprzez początkowe powolne podawanie produktu leczniczego (0,5 ml/kg mc/h);
- w ciągu całego okresu podawania produktu leczniczego są starannie monitorowani pod kątem wszelkich objawów. Szczególnie pacjenci nie leczeni wcześniej normalną immunoglobuliną ludzką, pacjenci otrzymujący dotychczas alternatywny produkt leczniczy IVIg oraz , u których od poprzedniego wlewu upłynął długi okres, powinni być monitorowani w kontrolowanym środowisku opieki medycznej podczas podawania pierwszego wlewu i w pierwszej godzinie po jego podaniu w celu wykrycia oznak możliwych działań niepożądanych oraz w celu upewnienia się, że niezwłocznie otrzymają leczenie w nagłych przypadkach, jeśli wystąpią jakieś problemy. Wszystkich pozostałych pacjentów należy obserwować przez okres przynajmniej 20 minut po podaniu produktu leczniczego.
W przypadku wszystkich pacjentów podawanie produktów leczniczych IVIg powoduje konieczność:
- dostatecznego nawodnienia przed rozpoczęciem wlewu dożylnego IVIg,
- monitorowania objętości wydalanego moczu,
- monitorowania stężenia kreatyniny w surowicy,
- unikania równoczesnego stosowania diuretyków pętlowych (patrz punkt 4.5).
W razie wystąpienia działania niepożądanego należy zmniejszyć szybkość wlewu lub przerwać wlew dożylny. Wymagane leczenie zależy od istoty i ciężkości działania niepożądanego.
Jeżeli u pacjentów chorych na cukrzycę wymagane jest rozcieńczenie produktu leczniczego Deqsiga do mniejszych stężeń, to można rozważyć użycie do rozcieńczenia 5% roztworu glukozy.
Reakcja na wlew dożylny
Niektóre działania niepożądane (np. ból głowy, zaczerwienienie skóry, dreszcze, ból mięśni, świszczący oddech, tachykardia, ból dolnej części pleców, nudności i obniżone ciśnienie krwi) mogą być związane z szybkością podawania wlewu dożylnego. Należy ściśle przestrzegać zalecanej szybkości wlewu podanej w punkcie 4.2. W trakcie podawania produktu leczniczego należy starannie monitorować pacjentów i obserwować ich stan, by zauważyć wszelkie objawy niepożądane.
Działania niepożądane mogą występować częściej:
- u pacjentów otrzymujących normalną immunoglobulinę ludzką po raz pierwszy albo, w rzadkich przypadkach, po zmianie produktu leczniczego normalnej immunoglobuliny ludzkiej lub po dłuższej przerwie od czasu ostatniego podania produktu leczniczego.
- u pacjentów z aktywnym zakażeniem lub współistniejącym przewlekłym stanem zapalnym.
Nadwrażliwość
Reakcje nadwrażliwości występują rzadko.
Produkt leczniczy Deqsiga posiada bardzo niską zawartość IgA (nie więcej niż 2 mikrogramy/ml). Preparaty pozbawione IgA wykazały lepszą tolerancję u niektórych pacjentów, którzy reagowali na preparaty IVIg z wyższym stężeniem IgA. Jednak nie jest znane progowe stężenie IgA, przy którym u pacjentów występuje nadwrażliwość.
Anafilaksja może wystąpić u wszystkich pacjentów leczonych IVIg, w tym u tych
- z niewykrywalnym stężeniem IgA, u których występują przeciwciała przeciwko IgA
- uprzednio dobrze tolerujących leczenie normalną immunoglobuliną ludzką
W przypadku wstrząsu należy wdrożyć postępowanie zgodne ze standardami medycznymi dotyczącymi leczenia wstrząsu.
Reakcje zakrzepowo-zatorowe
Istnieją kliniczne dowody potwierdzające związek pomiędzy podawaniem IVIg i epizodami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, incydent naczyniowo-mózgowy (w tym udar), zatorowość płucna i zakrzepica żył głębokich; przypuszcza się, że ich występowanie jest związane z relatywnym wzrostem lepkości krwi wskutek wysokiej podaży immunoglobulin u pacjentów narażonych. Należy zachować ostrożność, przepisując i podając wlewy dożylne IVIg u pacjentów otyłych oraz u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka epizodów zakrzepowych (takimi jak podeszły wiek, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, schorzenia naczyniowe bądź epizody zakrzepowe stwierdzone w wywiadzie, u pacjentów z nabytymi lub wrodzonymi zaburzeniami zakrzepowymi, u pacjentów po długotrwałych okresach unieruchomienia, z ciężką hipowolemią oraz z chorobami zwiększającymi lepkość krwi).
U pacjentów narażonych na niepożądane reakcje zakrzepowo-zatorowe produkty IVIg należy podawać we wlewach o minimalnej szybkości i w najniższej możliwej dawce.
Ostra niewydolność nerek
Donoszono o przypadkach ostrej niewydolności nerek u pacjentów leczonych produktami leczniczymi IVIg. W większości przypadków zidentyfikowano czynniki ryzyka, takie jak istniejąca wcześniej niewydolność nerek, cukrzyca, hipowolemia, nadwaga, równoczesne stosowanie nefrotoksycznych produktów leczniczych lub wiek powyżej 65 lat.
Oceny parametrów nerkowych należy dokonać przed wlewem dożylnym IVIg, szczególnie u pacjentów, u których stwierdzono potencjalnie zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, a następnie w odpowiednich odstępach czasu. W przypadku pacjentów z ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek produkty lecznicze IVIg powinno się podawać z minimalną szybkością wlewu dożylnego oraz w najmniejszej możliwej dawce. W przypadku zaburzenia czynności nerek należy rozważyć przerwanie leczenia produktami leczniczymi IVIg.
Chociaż doniesienia dotyczące dysfunkcji i ostrej niewydolności nerek były związane z zastosowaniem wielu dopuszczonych do obrotu produktów leczniczych IVIg zawierających różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, glukoza i maltoza, to jednak produkty lecznicze zawierające sacharozę jako stabilizator miały nieproporcjonalnie duży udział w ogólnej liczbie przypadków. W przypadku pacjentów z grup ryzyka można rozważać zastosowanie produktów leczniczych IVIg, które nie zawierają tych substancji pomocniczych. Produkt leczniczy Deqsiga nie zawiera sacharozy, maltozy ani glukozy.
Zespół aseptycznego zapalenia opon mózgowych (AMS)
W związku z terapią IVIg zgłaszano AMS. Zespół z reguły rozpoczynał się w ciągu od kilku godzin do 2 dni po terapii IVIg. W badaniach płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) często stwierdza się pleocytozę do kilku tysięcy komórek na mm³, głównie granulocytów, oraz stężenia białka podwyższone do kilkuset mg/dl. AMS może występować częściej w związku z leczeniem dużymi dawkami IVIg (2 g/kg).
Pacjenci, u których występują takie objawy przedmiotowe i podmiotowe, powinni zostać poddani dokładnemu badaniu neurologicznemu, w tym badaniom płynu mózgowo-rdzeniowego, w celu wykluczenia innych przyczyn zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Przerwanie leczenia IVIg powodowało remisję AMS w ciągu kilku dni bez następstw.
Niedokrwistość hemolityczna
Produkty IVIg mogą zawierać przeciwciała grupowe krwi, które mogą działać jak hemolizyny i indukować w warunkach in vivo powlekanie krwinek czerwonych immunoglobulinami, powodując dodatnią bezpośrednią reakcję antyglobulinową (test Coombsa) i rzadko hemolizę. W wyniku terapii IVIg może rozwinąć się niedokrwistość hemolityczna spowodowana zwiększoną sekwestracją krwinek czerwonych. Biorcy IVIg powinni być monitorowani pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych hemolizy (patrz punkt 4.8).
Neutropenia/Leukopenia
Zgłaszano przemijające zmniejszenie liczby neutrofilów i (lub) epizody neutropenii (czasami ciężkie) po zastosowaniu leczenia produktami IVIg. Występują one zwykle w ciągu kilku godzin lub dni po podaniu produktów IVIg i ustępują samoistnie w ciągu 7–14 dni.
Ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc (ang. transfusion-related acute lung injury - TRALI)
U pacjentów otrzymujących produkty lecznicze IVIg zgłaszano ostry niekardiogenny obrzęk płuc (ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc - TRALI). TRALI charakteryzuje się występowaniem ciężkiego niedotlenienia, duszności, przyśpieszonego oddechu, sinicy, gorączki i obniżonego ciśnienia krwi. Objawy TRALI zwykle występują w trakcie lub w ciągu 6 godzin od transfuzji, często w ciągu 1–2 godzin od transfuzji. Z tego powodu pacjenci otrzymujący produkty lecznicze IVIg muszą być monitorowani pod kątem płucnych działań niepożądanych, a w razie wystąpienia takich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać wlew dożylny. TRALI jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowego leczenia na oddziale intensywnej terapii.
Interakcje z testami serologicznymi
Po podaniu immunoglobulin, przemijające zwiększenie poziomu we krwi różnorodnych biernie przeniesionych przeciwciał, może skutkować fałszywie dodatnimi wynikami testów serologicznych.
Bierna transmisja przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. antygenom A, B, D, może zakłócać wyniki niektórych testów serologicznych w kierunku przeciwciał reagujących z krwinkami czerwonymi, na przykład bezpośredniego testu antyglobulinowego (ang. direct antiglobulin test - DAT), bezpośredni test Coombsa.
Podawanie produktu leczniczego Deqsiga może prowadzić do fałszywie dodatnich odczytów oznaczeń zależnych od wykrywania beta-D-glukanów w diagnostyce zakażeń grzybiczych. Ten stan może utrzymywać się przez tygodnie po wlewie produktu leczniczego.
Czynniki zakaźne
Produkt leczniczyDeqsiga jest wytwarzany z osocza ludzkiego. Standardowe działania w celu zapobiegania zakażeniom w związku ze stosowaniem produktów leczniczych przygotowywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych pobranych próbek bądź całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia oraz wprowadzenie skutecznych etapów procesu wytwarzania w celu unieczynnienia/usunięcia wirusów. Pomimo to, w przypadku podawania leków przygotowywanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub pojawiających się od niedawna wirusów oraz innych patogenów.
Podejmowane środki są uważane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), a także wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) i parwowirus B19.
Z doświadczeń klinicznych wynika, że nie występują przypadki transmisji wirusa zapalenia wątroby typu A czy parwowirusa B19 za pośrednictwem produktu leczniczego immunoglobulin; przypuszcza się, że zawartość przeciwciał w leku ma istotny udział w ochronie przeciwko tym wirusom.
Zdecydowanie zaleca się, aby w przypadku każdego podania pacjentowi produktu leczniczego Deqsiga odnotować nazwę i numer serii produktu leczniczego, aby móc powiązać pacjenta z daną serią produktu leczniczego.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży nie występują żadne szczególne zagrożenia dotyczące któregokolwiek z wymienionych powyżej zdarzeń niepożądanych. Ta grupa wiekowa może być bardziej podatna na przeciążenie nadmierną objętością płynów (patrz punkt 4.9).
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
Rozcieńczenie produktu leczniczego Deqsiga za pomocą 5% roztworu glukozy może spowodować podwyższenie stężenia glukozy we krwi.
Szczepionki zawierające żywe atenuowane wirusy
Podanie immunoglobulin może zmniejszać skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy, takie jak wirusy odry, różyczki, świnki i ospy wietrznej, przez okres od co najmniej 6 tygodni do 3 miesięcy. Po podaniu niniejszego produktu leczniczego powinien upłynąć okres 3 miesięcy przed podaniem szczepionki z żywymi atenuowanymi wirusami. W przypadku szczepionki przeciwko odrze wspomniane zmniejszenie jej działania może utrzymywać się do 1 roku. Zatem u pacjentów otrzymujących szczepionkę przeciwko odrze powinno się sprawdzać poziom przeciwciał.
Diuretyki pętlowe
Unikanie jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych.
Dzieci i młodzież
Wymienione interakcje dotyczą zarówno osób dorosłych, jak i dzieci.
Ciąża
Nie prowadzono do tej pory kontrolowanych badań klinicznych z grupą kontrolną oceniających bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego w czasie ciąży, dlatego też należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu leczniczego u kobiet w ciąży. Wykazano, że produkty IVIg przenikają przez łożysko, co nasila się podczas trzeciego trymestru.
Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem immunoglobulin nie wskazuje na występowanie działań szkodliwych dla przebiegu ciąży lub dla płodu czy noworodka.
Karmienie piersią
Immunoglobuliny przenikają do mleka ludzkiego. Nie przewiduje się ich negatywnego wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią.
Płodność
Doświadczenie kliniczne z immunoglobulinami sugeruje, że nie należy oczekiwać ich szkodliwego wpływu na płodność.
Produkt leczniczy Deqsiga wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze i obsługiwania maszyn, np. zawroty głowy lub nudności (patrz punkt 4.8). Pacjenci doświadczający podczas leczenia działań niepożądanych powinni poczekać na ich ustąpienie przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane wywołane przez normalne ludzkie immunoglobuliny (według malejącej częstości występowania) obejmują (patrz również punkt 4.4):
- dreszcze, bóle głowy, zawroty głowy, gorączkę, wymioty, reakcje alergiczne, nudności, bóle stawów, obniżone ciśnienie krwi i umiarkowany ból dolnej części pleców;
- odwracalne reakcje hemolityczne, szczególnie u pacjentów z grupami krwi A, B i AB oraz (rzadko) niedokrwistością hemolityczną wymagającą przetoczenia krwi;
- (rzadko) nagłe obniżenie ciśnienia krwi oraz, w odosobnionych przypadkach, wstrząs anafilaktyczny, nawet wówczas, gdy pacjent nie wykazywał nadwrażliwości po poprzednim podaniu leku;
- (rzadko) przemijające reakcje skórne (w tym toczeń rumieniowaty skórny – nieznana częstość występowania);
- (bardzo rzadko) reakcje zakrzepowo-zatorowe, takie jak zawał serca, udar, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich;
- odwracalne przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;
- przypadki podwyższonego stężenia kreatyniny w surowicy i/lub występowanie ostrej niewydolności nerek;
- przypadki ostrego poprzetoczeniowego uszkodzenia płuc (TRALI).
Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Tabela poniżej przedstawia klasyfikację układów narządowych MedDRA (SOC i preferowany termin).
Częstości występowania oceniano według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 2: Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
| Klasyfikacja układów Działanie niepożądane i narządowych MedDRA (SOC) |
Częstość w przeliczeniu na pacjenta |
Częstość w przeliczeniu na wlew |
|||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia Aseptyczne zapalenie opon pasożytnicze mózgowych |
Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego Hemoliza |
Niedokrwistość | Często | Niezbyt często | ||||
| Limfadenopatia | Często | Rzadko | |||||
| Nieznana | Nieznana | ||||||
| Zaburzenia układu immunologicznego Wstrząs anafilaktyczny |
Nadwrażliwość | Niezbyt często | Rzadko | ||||
| Reakcja anafilaktyczna | Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Nieznana | Nieznana | ||||||
| Zaburzenia metabolizmu Zmniejszony apetyt i odżywiania |
Często | Niezbyt często | |||||
| Zaburzenia psychiatryczne Lęk Bezsenność |
Często | Niezbyt często | |||||
| Często | Niezbyt często | ||||||
| Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Parastezje |
Bardzo często | Często | |||||
| Zawroty głowy | Często | Niezbyt często | |||||
| Migrena | Często | Niezbyt często | |||||
| Często | Rzadko | ||||||
| Klasyfikacja układów i narządowych MedDRA (SOC) |
Działanie niepożądane | ||||||
| Zaburzenia smaku Zaburzenia równowagi Amnezja |
Niezbyt często | ||||||
| Niezbyt często | |||||||
| Dyzartria | Niezbyt często | ||||||
| Niezbyt często | |||||||
| Przemijający napad niedokrwienny, mózgowy epizod naczyniowy, drżenie |
Nieznana | Nieznana | |||||
| Zaburzenia oka Zapalenie spojówek | Często | ||||||
| Obrzęk oka | Niezbyt często | ||||||
| Ból oka | Niezbyt często | ||||||
| Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy | Niezbyt często | ||||||
| Zaburzenia serca Zawał mięśnia sercowego |
Tachykardia (w tym tachykardia zatokowa) |
Często | |||||
| Nieznana | Nieznana | ||||||
| Zaburzenia naczyniowe Zakrzepica żył głębokich |
Nadciśnienie tętnicze (w tym ciśnienie krwi podwyższone) |
Bardzo często | Często | ||||
| Zaczerwienienie (w tym uderzenia gorąca) |
Często | ||||||
| Zapalenie żył | Niezbyt często | ||||||
| Ochłodzenie obwodowych części ciała |
Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Niedociśnienie | Nieznana | Nieznana | |||||
| Nieznana | Nieznana | ||||||
| Zaburzenia układu Kaszel oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Wydzielina z nosa Zatorowość płucna |
Często | ||||||
| Przekrwienie śluzówki jamy nosowej |
Często | ||||||
| Często | |||||||
| Ból jamy ustnej i gardła | Często | ||||||
| Duszności | Często | ||||||
| Niezbyt często | |||||||
| Obrzęk błony śluzowej jamy ustnej i gardła |
Niezbyt często | ||||||
| Obrzęk płucny | Nieznana | Nieznana | |||||
| Zaburzenia żołądka i jelit Rozdęcie brzucha |
Nudności | ||||||
| Biegunka | Często | ||||||
| Wymioty | Często | ||||||
| Ból brzucha (ból w górnej części jamy brzusznej, ból dolnej części jamy brzusznej i tkliwość jamy |
Często | ||||||
| brzusznej) | |||||||
| Niestrawność | Często | ||||||
| Niezbyt często | |||||||
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Skłonność do siniaków Świąd |
Wysypka (w tym wysypka rumieniowa, swędząca, plamisto-grudkowa, grudkowa) |
Bardzo często | |||||
| Często | |||||||
| Pokrzywka | Często | ||||||
| Często | |||||||
| Zapalenie skóry | Często | ||||||
Częstość Częstość w przeliczeniu w przeliczeniu na pacjenta na wlew
Rzadko Rzadko Bardzo rzadko Bardzo rzadko
Rzadko Rzadko Rzadko Rzadko Niezbyt często
Niezbyt często
Rzadko
Niezbyt często Niezbyt często
Niezbyt często Niezbyt często Rzadko Rzadko Bardzo rzadko
Bardzo często Często Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Rzadko Rzadko Niezbyt często
Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często Rzadko
| Klasyfikacja układów i narządowych MedDRA (SOC) |
Działanie niepożądane | Częstość w przeliczeniu na pacjenta |
Częstość w przeliczeniu na wlew |
||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rumień | Często | Rzadko | |||||
| Nocne poty | Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Reakcja nadwrażliwości na | Niezbyt często | Rzadko | |||||
| światło | |||||||
| Zimne | poty | Niezbyt często | Rzadko | ||||
| Obrzęk naczynioruchowy | Niezbyt często | Bardzo rzadko | |||||
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | Ból pleców | Często | Niezbyt często | ||||
| Ból stawów | Często | Niezbyt często | |||||
| Ból kończyn | Często | Niezbyt często | |||||
| Kurcze | mięśni | Często | Niezbyt często | ||||
| Ból mięśni | Często | Niezbyt często | |||||
| Osłabienie mięśni | Często | Niezbyt często | |||||
| Drganie pęczkowe mięśni | Niezbyt często | Bardzo rzadko | |||||
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych |
Białkomocz | Niezbyt często | Rzadko | ||||
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania |
Odczyny miejscowe Bardzo często | Niezbyt często | |||||
| • Wynaczynienie w miejscu wlewu |
Często | Niezbyt często | |||||
| • Ból w miejscu wlewu (w tym dyskomfort) |
Często | Niezbyt często | |||||
| • Obrzmienie w miejscu wlewu (w tym miejscowe obrzmienie, miejscowy obrzęk) |
Często | Rzadko | |||||
| • Świąd w miejscu wlewu | Niezbyt często | Bardzo rzadko | |||||
| Zmęczenie (w tym letarg) Bardzo często | |||||||
| Gorączka (w tym podwyższona temperatura ciała) |
Bardzo często | Niezbyt często | |||||
| Dreszcze | Często | Niezbyt często | |||||
| Obrzęk (w tym obwodowy, obrzmienie) |
Często | Niezbyt często | |||||
| Dolegliwości grypopodobne | Często | Niezbyt często | |||||
| Złe samopoczucie | Często | Niezbyt często | |||||
| Dyskomfort w klatce piersiowej |
Często | Rzadko | |||||
| Ucisk | w klatce piersiowej | Niezbyt często | Rzadko | ||||
| Uczucie gorąca | Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Uczucie pieczenia | Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Badania diagnostyczne | Zwiększenie stężenia mocznika we krwi |
Niezbyt często | Rzadko | ||||
| Zmniejszenie liczby krwinek białych |
Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej |
Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Zmniejszenie wartości hematokrytu |
Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych |
Niezbyt często | Rzadko | |||||
| Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi |
Niezbyt często | Rzadko | |||||
Często
| Klasyfikacja układów i narządowych MedDRA (SOC) |
Działanie niepożądane | Częstość w przeliczeniu na pacjenta |
Częstość w przeliczeniu na wlew |
|---|---|---|---|
| Zwiększenie częstości oddechów |
Niezbyt często | Bardzo rzadko | |
| Dodatni bezpośredni odczyn Coombsa |
Nieznana | Nieznana | |
| Zmniejszenie nasycenia tlenem |
Nieznana | Nieznana | |
| Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach |
Ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc |
Nieznana | Nieznana |
Opis wybranych reakcji niepożądanych
Drżenia pęczkowe i osłabienie mięśni zgłaszano tylko u pacjentów z MMN.
Dzieci i młodzież
Częstość, rodzaj i nasilenie reakcji niepożądanych u dzieci są takie same, jak u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Kwestie bezpieczeństwa dotyczące czynników zakaźnych, patrz punkt 4.4.
Przedawkowanie może prowadzić do nadmiernej ilości płynu w organizmie oraz zwiększonej lepkości krwi, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, w tym niemowląt, chorych w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności serca lub nerek (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Mniejsze dzieci poniżej 5 lat mogą być szczególnie podatne na przeciążenie nadmierną objętością płynów, dlatego w tej grupie pacjentów należy dokładnie obliczyć dawkę. Ponadto u dzieci z chorobą Kawasaki ryzyko jest szczególnie duże z uwagi na upośledzenie czynności serca, zatem należy ściśle kontrolować dawkę i szybkość podawania produktu leczniczego.
5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: surowice odpornościowe i immunoglobuliny: normalne immunoglobuliny ludzkie do podawania donaczyniowego, kod ATC: J06BA02
Immunoglobulina ludzka normalna zawiera głównie immunoglobulinę G (IgG) o szerokim spektrum przeciwciał przeciw czynnikom zakaźnym.
Immunoglobulina ludzka normalna zawiera przeciwciała IgG obecne w normalnej populacji. Przygotowuje się ją zwykle z puli, w której skład wchodzi nie mniej niż 1000 donacji. Ma ona rozkład podklas immunoglobulin G ściśle proporcjonalny do występującego w naturalnym osoczu ludzkim.
Dostatecznie duże dawki tego produktu leczniczego mogą przywrócić nienormalnie małe stężenie immunoglobulin G do prawidłowego zakresu.
Mechanizm działania produktu leczniczego podawanego ze wskazań innych niż leczenie substytucyjne nie został w pełni wyjaśniony, lecz wiadomo, że obejmuje efekty immunomodulacyjne.
Dzieci i młodzież
Nie ma żadnych uzasadnionych teoretycznie ani obserwowanych w praktyce różnic w działaniu immunoglobulin u dzieci i u dorosłych.
5.2 Farmakokinetyka
Wchłanianie
Normalna ludzka immunoglobulina po podaniu dożylnym cechuje się natychmiastową i pełną biodostępnością w układzie krążenia biorcy.
Dystrybucja
Ulega ona względnie szybkiej dystrybucji pomiędzy osoczem a płynem zewnątrzkomórkowym, po upływie około 3–5 dni powstaje stan równowagi pomiędzy kompartmentami: wewnątrz- i zewnątrznaczyniowym.
Eliminacja
Okres półtrwania dla normalnej immunoglobuliny ludzkiej wynosi około 32,5 dnia. Okres półtrwania może różnić się u poszczególnych pacjentów, zwłaszcza w przypadkach pierwotnego niedoboru odporności.
IgG oraz kompleksy IgG ulegają degradacji w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobuliny są normalnymi składnikami ludzkiego organizmu.
Bezpieczeństwo stosowania normalnej immunoglobuliny ludzkiej (IVIg) 10% wykazano w szeregu badań nieklinicznych. Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa oraz badań toksyczności nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Produkt leczniczy Deqsiga nie wykazał zwiększonego potencjału do stymulowania układu immunologicznego ani powiązanego ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości w porównaniu do normalnej immunoglobuliny ludzkiej (IVIg) 10%.
Badania dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na reprodukcję u zwierząt nie mają znaczenia w praktyce klinicznej ze względu na indukcję powstawania przeciwciał przeciw białkom heterologicznym oraz ich działanie zakłócające. Doświadczenie kliniczne nie dostarcza dowodów możliwego działania rakotwórczego immunoglobulin, wobec powyższego nie przeprowadzono badań eksperymentalnych u gatunków heterogenicznych.
6.1 Substancje pomocnicze
Glicyna
Woda do wstrzykiwań
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych, o których mowa w punkcie 6.6.
6.3 Okres ważności
2 lata.
Wykazano, że chemiczna i fizyczna stabilność w przypadku rozcieńczonego produktu (rozcieńczanie 5% roztworem glukozy do stężenia końcowego 50 mg/ml (5%) immunoglobuliny) wynosi 21 dni w temperaturze 2°C do 8°C jak i w 28°C do 30°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinno ono trwać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 25°C.
Nie zamrażać.
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Fiolki po 50 ml lub 100 ml roztworu (szkło typu I) zamknięte korkiem gumowym (bromobutylowym). Wielkość opakowania: 1 fiolka
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Przed użyciem produkt leczniczy należy doprowadzić do temperatury pokojowej lub temperatury ciała (20°C–37°C). Nie należy używać urządzeń grzewczych, w tym kuchenek mikrofalowych.
Jeśli wymagane jest rozcieńczenie produktu leczniczego, to zalecane jest użycie 5% roztworu glukozy. Dla uzyskania roztworu immunoglobulin 50 mg/ml (5%) produkt leczniczy Deqsiga o mocy 100 mg/ml (10%) należy rozcieńczyć w równej objętości roztworu glukozy. Zalecane jest, aby w czasie rozcieńczania zminimalizować ryzyko zanieczyszczeń mikrobiologicznych.
Przed podaniem produkt leczniczy należy sprawdzić wzrokowo w kierunku występowania zmiany barwy lub obecności zanieczyszczeń. Roztwór powinien być przezroczysty lub lekko opalizujący i bezbarwny lub jasnożółty.
Nie stosować roztworów mętnych lub mających zanieczyszczenia.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7. Podmiot odpowiedzialny
Takeda Manufacturing Austria AG
Industriestrasse 67
1221 Wiedeń
Austria
8. Numer pozwolenia
EU/1/25/1919/001
EU/1/25/1919/002
9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: DD miesiąc RRRR
10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu
MM/RRRR