Omegaflex peri
Emulsja do infuzji
Podmiot odpowiedzialny: B. braun melsungen ag
Omegaflex peri
Opakowania i refundacja
Omegaflex peri
DCPdożylna| Opakowanie | |
|---|---|
| 5 worków 2500 ml | Pełna odpłatność |
| 5 worków 1250 ml | Pełna odpłatność |
| 5 worków 1875 ml | Pełna odpłatność |
Standardowe dawkowanie
Dorośli
Dorośli: infuzja dożylna (do żyły obwodowej lub centralnej) w sposób ciągły. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg mc. na dobę, a maksymalna szybkość infuzji 2,5 ml/kg mc. na godzinę. Dawkę dostosowuje się indywidualnie.
Dzieci
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat: infuzja dożylna, maksymalna dawka dobowa 41,5 ml/kg mc. na dobę (co odpowiada ok. 1,33 g aminokwasów/kg mc. na dobę). Dawkę dostosowuje się indywidualnie zależnie od wieku, masy ciała i fazy choroby; często leczenie rozpoczyna się od połowy dawki docelowej. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2. roku życia.
Charakterystyka Produktu Leczniczego
Gotowa do użycia emulsja to infuzji dożylnej po wymieszaniu komór zawiera następujące składniki:
| z komory górnej (roztwór glukozy) | w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml |
|---|---|---|---|---|
| Glukoza jednowodna | 70,40 g | 88,00 g | 132,0 g | 176,0 g |
| co odpowiada zawartości glukozy | 64,00 g | 80,00 g | 120,0 g | 160,0 g |
| Sodu diwodorofosforan dwuwodny | 0,936 g | 1,170 g | 1,755 g | 2,340 g |
| Cynku octan dwuwodny | 5,280 mg | 6,600 mg | 9,900 mg | 13,20 mg |
| z komory pośredniej (emulsja tłuszczowa) | w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml |
| Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha | 20,00 g | 25,00 g | 37,50 g | 50,00 g |
| Olej sojowy oczyszczony | 16,00 g | 20,00 g | 30,00 g | 40,00 g |
| Omega-3 kwasów triglicerydy | 4,000 g | 5,000 g | 7,500 g | 10,00 g |
| z dolnej komory (roztwór aminokwasów) | w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml |
| Izoleucyna | 1,872 g | 2,340 g | 3,510 g | 4,680 g |
| Leucyna | 2,504 g | 3,130 g | 4,695 g | 6,260 g |
| Lizyny chlorowodorek | 2,272 g | 2,840 g | 4,260 g | 5,680 g |
| co odpowiada zawartości lizyny | 1,818 g | 2,273 g | 3,410 g | 4,546 g |
| Metionina | 1,568 g | 1,960 g | 2,940 g | 3,920 g |
| Fenyloalanina | 2,808 g | 3,510 g | 5,265 g | 7,020 g |
| Treonina | 1,456 g | 1,820 g | 2,730 g | 3,640 g |
| Tryptofan | 0,456 g | 0,570 g | 0,855 g | 1,140 g |
| Walina | 2,080 g | 2,600 g | 3,900 g | 5,200 g |
| Arginina | 2,160 g | 2,700 g | 4,050 g | 5,400 g |
| Histydyny chlorowodorek jednowodny | 1,352 g | 1,690 g | 2,535 g | 3,380 g |
| co odpowiada zawartości histydyny | 1,000 g | 1,251 g | 1,876 g | 2,502 g |
| Alanina | 3,880 g | 4,850 g | 7,275 g | 9,700 g |
| Kwas asparaginowy | 1,200 g | 1,500 g | 2,250 g | 3,000 g |
| Kwas glutaminowy | 2,800 g | 3,500 g | 5,250 g | 7,000 g |
| Glicyna | 1,320 g | 1,650 g | 2,475 g | 3,300 g |
| Prolina | 2,720 g | 3,400 g | 5,100 g | 6,800 g |
| Seryna | 2,400 g | 3,000 g | 4,500 g | 6,000 g |
| Sodu wodorotlenek | 0,640 g | 0,800 g | 1,200 g | 1,600 g |
| Sodu chlorek | 0,865 g | 1,081 g | 1,622 g | 2,162 g |
| Sodu octan trójwodny | 0,435 g | 0,544 g | 0,816 g | 1,088 g |
| Potasu octan | 2,354 g | 2,943 g | 4,415 g | 5,886 g |
| Magnezu octan czterowodny | 0,515 g | 0,644 g | 0,966 g | 1,288 g |
| Wapnia chlorek dwuwodny | 0,353 g | 0,441 g | 0,662 g | 0,882 g |
| Elektrolity [mmol] | w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml |
| Sód | 40 | 50 | 75 | 100 |
| Potas | 24 | 30 | 45 | 60 |
| Magnez | 2,4 | 3,0 | 4,5 | 6,0 |
| Wapń | 2,4 | 3,0 | 4,5 | 6,0 |
| Cynk | 0,024 | 0,03 | 0,045 | 0,06 |
| Chlorki | 38 | 48 | 72 | 96 |
| Octany | 32 | 40 | 60 | 80 |
| Fosforany | 6,0 | 7,5 | 11,25 | 15,0 |
| w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml | |
| Zawartość aminokwasów [g] | 32 | 40 | 60 | 80 |
| Zawartość azotu [g] | 4,6 | 5,7 | 8,6 | 11,4 |
| Zawartość węglowodanów [g] | 64 | 80 | 120 | 160 |
| Zawartość tłuszczów [g] | 40 | 50 | 75 | 100 |
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Całkowita zawartość sodu w 1000 ml gotowej do użycia emulsji wynosi 40,5 mmol (931 mg)
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Emulsja do infuzji
Roztwory aminokwasów i glukozy: roztwory przezroczyste, bezbarwne do słomkowych. Emulsja tłuszczu: mlecznobiała emulsja typu „olej w wodzie”
| w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml | |
|---|---|---|---|---|
| Wartość kaloryczna w postaci tłuszczów [kJ (kcal)] | 1590 (380) | 1990 (475) | 2985 (715) | 3980 (950) |
| Wartość kaloryczna w postaci węglowodanów [kJ (kcal)] | 1075 (255) | 1340 (320) | 2010 (480) | 2680 (640) |
| Wartość kaloryczna w postaci aminokwasów [kJ (kcal)] | 535 (130) | 670 (160) | 1005 (240) | 1340 (320) |
| Wartość kaloryczna ze źródeł innych niż białka [kJ (kcal)] | 2665 (635) | 3330 (795) | 4995 (1195) | 6660 (1590) |
| Całkowita wartość kaloryczna [kJ (kcal)] | 3200 (765) | 4000 (955) | 6000 (1435) | 8000 (1910) |
Osmolalność [mOsm/kg] 950 Osmolarność teoretyczna [mOsm/l] 840 pH 5,0–6,0
Dostarczanie energii, niezbędnych kwasów tłuszczowych, w tym kwasów omega-3 i omega-6, aminokwasów, elektrolitów i płynów do żywienia pozajelitowego w stanach łagodnego do umiarkowanie ciężkiego katabolizmu, gdy odżywianie doustne jest niemożliwe, niewystarczające lub niewskazane.
Produkt leczniczy Omegaflex peri jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej dwóch lat.
Dawkowanie Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych wymagań pacjenta.
Zaleca się, by produkt Omegaflex peri był podawany w sposób ciągły. Stopniowe zwiększanie szybkości infuzji w ciągu pierwszych 30 minut do żądanej szybkości infuzji pozwala uniknąć możliwych powikłań.
Dorośli Maksymalna dawka dzienna wynosi 40 ml/kg masy ciała, co odpowiada 1,28 g aminokwasów /kg masy ciała na dobę 2,56 g glukozy /kg masy ciała na dobę 1,6 g tłuszczów /kg masy ciała na dobę
Maksymalna szybkość infuzji wynosi 2,5 ml/kg masy ciała na godzinę, co odpowiada 0,08 g aminokwasów /kg masy ciała na godzinę 0,16 g glukozy /kg masy ciała na godzinę 0,1 g tłuszczów /kg masy ciała na godzinę
W przypadku pacjenta o masie 70 kg odpowiada to maksymalnej szybkości infuzji wynoszącej 175 ml na godzinę. Ilość substratu podanego w takich warunkach wynosi 5,6 g aminokwasów na godzinę, 11,2 g glukozy na godzinę i 7,0 g tłuszczów na godzinę.
Dzieci i młodzież Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku poniżej dwóch lat Produkt leczniczy Omegaflex peri jest przeciwwskazany u noworodków, niemowląt i małych dzieci w wieku poniżej dwóch lat, u których aminokwas cysteinę można uznać za warunkowo niezbędny (patrz punkt 4.3).
Dzieci w wieku od 2 do 18 lat U dzieci i młodzieży nie przeprowadzono badań klinicznych. Produkt leczniczy Omegaflex peri może zapewnić dzieciom i młodzieży jedynie podstawowe zaopatrzenie w składniki odżywcze i energię. U dzieci i młodzieży, które mają być żywione pozajelitowo przez okres dłuższy niż 4 tygodnie, można w zależności od indywidualnych potrzeb rozważyć suplementację karnityną. Dokładna dawka zależy od wydatku energetycznego pacjenta i zdolności metabolizowania substancji czynnych zawartych w produkcie leczniczym Omegaflex peri, dlatego należy ją dostosować indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego i choroby podstawowej. Ze względu na indywidualne potrzeby dzieci i młodzieży, produkt leczniczy Omegaflex peri może nie pokrywać w wystarczającym stopniu całkowitego zapotrzebowania na energię, składniki odżywcze, elektrolity i płyny. W takich przypadkach należy dodatkowo dostarczać aminokwasy, węglowodany i (lub) tłuszcze, minerały i (lub) płyny, jeśli jest to konieczne Obliczając dawkę u dzieci i młodzieży, należy wziąć pod uwagę ich nawodnienie. Należy dobrać odpowiednią wielkość worka. Ponadto dzienne zapotrzebowanie na płyny, glukozę i energię zmniejsza się wraz z wiekiem. W związku z tym uwzględnia się dwie grupy wiekowe, od 2 do 12 lat i od 12 do 18 lat.
Maksymalna dawka dobowa Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi dzieci i młodzieży dawka zależy nie tylko od wieku, ale także od fazy choroby (faza ostra, faza stabilizacji i faza rekonwalescencji) pacjenta z grupy dzieci i młodzieży. W przypadku produktu leczniczego Omegaflex peri w grupie wiekowej od 2 do 12 lat stężenie magnezu jest czynnikiem ograniczającym maksymalną dawkę dobową we wszystkich fazach choroby.
W przypadku pacjentów w wieku od 12 do 18 lat stężenie glukozy staje się czynnikiem ograniczającym w fazie ostrej, natomiast w fazie stabilizacji i w fazie rekonwalescencji czynnikiem ograniczającym staje się stężenie magnezu. Wynikające z powyższych ograniczeń maksymalne dawki dobowe podano w tabeli poniżej.
| od 2 do ≤ 12 lat | od 12 do 18 lat | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zalecana | Omegaflex peri | Zalecana | Omegaflex peri | |||||
| Faza ostra | Faza stabili zacji | Faza rekon wales cencji | Faza ostra | Faza stabili- zacji | Faza rekonwa lescencji | |||
| Maksymalna dawka dobowa [ml/kg/dobę] | 41,5 | 21,5 | 41,5 | |||||
| co odpowiada | co odpowiada | |||||||
| Płyny [ml/kg/dobę] | 60 – 100 | 41,5 | 50 – 70 | 21,5 | 41,5 | |||
| Aminokwasy [g/kg/dobę] | 1,0 – 2,0 (2,5) | 1,33 | 1,0 – 2,0 | 0,69 | 1,33 | |||
| Glukoza [g/kg/dobę] | ||||||||
| Faza ostra | 1,4 – 3,6 | 2,66 | 0,7 – 1,4 | 1,38 | - | |||
| Faza stabilizacji | 2,2 – 5,8 | 1,4 – 2,9 | - | 2,66 | ||||
| Faza rekonwalescencji | 4,3 – 8,6 | 2,9 – 4,3 | - | |||||
| Tłuszcze [g/kg/dobę] | ≤ 3 | 1,66 | ≤ 3 | 0,86 | 1,66 | |||
| Energia [kcal/kg/dobę] | ||||||||
| Faza ostra | 30 – 45 | 31,7 | 20 – 30 | 16,4 | - | |||
| Faza stabilizacji | 40 – 60 | 25 – 40 | - | 31,7 | ||||
| Faza rekonwalescencji | 55 – 75 | 30 – 55 | - | |||||
| Sód [mmol/kg/dobę] | 1 – 3 | 1,66 | 1 – 3 | 0,86 | 1,66 | |||
| Potas [mmol/kg/dobę] | 1 – 3 | 1,0 | 1 – 3 | 0,52 | 1,0 | |||
| Wapń [mmol/kg/dobę] | 0,25 – 0,4 | 0,10 | 0,25 – 0,4 | 0,05 | 0,10 | |||
| Magnez [mmol/kg/dobę] | 0,1 | 0,10 | 0,1 | 0,05 | 0,10 | |||
| Chlorki [mmol/kg/dobę] | 2 – 4 | 1,58 | 2 – 4 | 0,82 | 1,58 | |||
| Fosforan [mmol/kg/dobę] | 0,2 – 0,7 | 0,25 | 0,2 – 0,7 | 0,13 | 0,25 | |||
| Faza ostra = faza resuscytacji, gdy pacjent wymaga wsparcia ważnych dla życia narządów (sedacja, wentylacja mechaniczna, leki wazopresyjne, resuscytacja płynowa). Faza stabilizacji = stan pacjenta jest stabilny przy wsparciu czynności życiowych lub można go odstawić od tego wsparcia. Faza rekonwalescencji = pacjent w trakcie mobilizacji. |
U dzieci konieczne może być rozpoczęcie leczenia żywieniowego z zastosowaniem połowy dawki docelowej. Dawkę należy zwiększać stopniowo w oparciu o indywidualną czynność metaboliczną, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej.
Maksymalna szybkość infuzji Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi dzieci i młodzieży maksymalna szybkość infuzji zależy nie tylko od wieku, ale także od fazy choroby (faza ostra, faza stabilizacji i faza rekonwalescencji) pacjenta z grupy dzieci i młodzieży.
W przypadku produktu leczniczego Omegaflex peri w grupie wiekowej od 2 do 12 lat szybkość infuzji glukozy jest czynnikiem ograniczającym w fazie ostrej i fazie stabilizacji, a szybkość infuzji aminokwasów w fazie rekonwalescencji. W grupie wiekowej od 12 do 18 lat szybkość infuzji glukozy ogranicza maksymalną szybkość infuzji we wszystkich fazach choroby. Wynikające z powyższych ograniczeń maksymalne szybkości infuzji na godzinę podano w tabeli poniżej.
| Grupa wiekowa dzieci i młodzieży | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| od 2 do ≤ 12 lat | od 12 do 18 lat | |||||||
| Zalecana | Omegaflex peri | Zalecana | Omegaflex peri | |||||
| Faza ostra | Faza stabili zacji | Faza rekon wales cencji | Faza ostra | Faza stabili- zacji | Faza rekonwa lescencji | |||
| Maksymalna szybkość infuzji [ml/kg/godz.] | 1,41 | 2,81 | 3,13 | 0,94 | 1,88 | 2,81 | ||
| co odpowiada | co odpowiada | |||||||
| Aminokwasy [g/kg/godz.] | ≤ 0,1 | 0,045 | 0,09 | 0,100 | ≤ 0,1 | 0,03 | 0,06 | 0,09 |
| Glukoza [g/kg/godz.] | ||||||||
| Faza ostra | 0,09 | 0,09 | - | - | 0,03 – 0,06 | 0,06 | - | - |
| Faza stabilizacji | 0,09 – 0,18 | - | 0,18 | - | 0,06 – 0,12 | - | 0,12 | - |
| Faza rekonwalescencji | 0,18 – 0,24 | - | - | 0,20 | 0,12 – 0,18 | - | - | 0,18 |
| Tłuszcze [g/kg/godz.] | ≤ 0,15 | 0,056 | 0,112 | 0,125 | ≤ 0,15 | 0,038 | 0,075 | 0,112 |
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek/wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawki należy dostosować indywidualnie (patrz punkt 4.4).
Czas trwania leczenia Czas trwania leczenia dla podanych wskazań nie powinien przekraczać 7 dni przy podawaniu za pośrednictwem tego samego dostępu obwodowego. Podczas podawania produktu leczniczego Omegaflex peri konieczne jest dostarczanie odpowiednich ilości pierwiastków śladowych i witamin.
Czas trwania infuzji z jednego worka Zalecany czas trwania infuzji dla pojedynczego worka z emulsją do żywienia pozajelitowego wynosi maksymalnie 24 godziny.
Sposób podawania Podanie dożylne. Infuzja do żyły obwodowej lub centralnej.
● nadwrażliwość na substancje czynne, białko jaj, ryb, orzechów ziemnych lub soi, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; ● wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów; ● ciężka hiperlipidemia przejawiająca się hipertriglicerydemią (≥ 1000 mg/dl lub 11,4 mmol/l); ● ciężka koagulopatia; ● hiperglikemia nie reagująca na dawki insuliny do 6 jednostek na godzinę; ● kwasica;
● cholestaza wewnątrzwątrobowa; ● ciężka niewydolność wątroby; ● ciężka niewydolność nerek przy braku terapii nerkozastępczej; ● nasilające się skazy krwotoczne; ● ostre zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zator tłuszczowy.
Ze względu na skład produkt leczniczy Omegaflex peri nie może być stosowany u noworodków, niemowląt i małych dzieci poniżej 2 lat.
Ogólne przeciwwskazania do żywienia pozajelitowego obejmują: ● niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia (stany zapaści i wstrząsu); ● ostre fazy zawału mięśnia sercowego i udaru; ● niestabilny metabolizm (np. ciężki zespół powstrząsowy, śpiączka nieznanego pochodzenia); ● niedostateczne zaopatrzenie komórek w tlen; ● zaburzenia równowagi elektrolitów i płynów; ● ostry obrzęk płuc; ● niewyrównana niewydolność serca.
Należy zachować ostrożność w przypadku podwyższonej osmolarności surowicy.
Przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej.
Zbyt szybka infuzja może prowadzić do przeciążenia płynami z patologicznymi stężeniami elektrolitów w surowicy, nadmiernego nawodnienia i obrzęku płuc.
W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek objawów reakcji anafilaktycznej (takich jak gorączka, dreszcze, wysypka lub duszność) należy natychmiast przerwać infuzję.
W trakcie infuzji produktu leczniczego Omegaflex peri należy monitorować stężenie triglicerydów w surowicy.
W zależności od stanu metabolicznego pacjenta możliwe jest sporadyczne występowanie hipertriglicerydemii. Jeśli stężenie triglicerydów w osoczu przekroczy 4,6 mmol/l (400 mg/dl) podczas podawania tłuszczów, zaleca się zmniejszenie szybkości infuzji. Infuzję należy przerwać, jeśli stężenie triglicerydów w osoczu przekroczy 11,4 mmol/l (1000 mg/dl), ponieważ takie stężenia wiązały się z ostrym zapaleniem trzustki.
Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów Produkt leczniczy Omegaflex peri należy podawać ostrożnie pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów z podwyższonymi stężeniami triglicerydów w surowicy, np. niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, zaburzeniami czynności wątroby, niedoczynnością tarczycy (z hipertriglicerydemią), posocznicą i zespołem metabolicznym. W przypadku podawania produktu leczniczego Omegaflex peri pacjentom z tymi chorobami, konieczne jest częstsze monitorowanie stężenia triglicerydów w surowicy w celu zapewnienia eliminacji triglicerydów i stabilnych stężeń triglicerydów poniżej 11,4 mmol/l (1000 mg/dl). W hiperlipidemiach złożonych i zespole metabolicznym, stężenia triglicerydów reagują na glukozę, tłuszcze i nadmierną podaż substancji odżywczych. Należy odpowiednio dostosować dawkę. Należy ocenić i monitorować inne źródła tłuszczów i glukozy oraz leki zakłócające ich metabolizm.
Obecność hipertriglicerydemii po upływie 12 godzin po podaniu tłuszczów również wskazuje na zaburzenie metabolizmu tłuszczów.
Podobnie jak w przypadku wszystkich roztworów zawierających węglowodany, podawanie produktu leczniczego Omegaflex peri może prowadzić do hiperglikemii. Należy monitorować stężenie glukozy we krwi. W przypadku wystąpienia hiperglikemii należy zmniejszyć szybkość infuzji lub podać insulinę. Jeśli pacjent równocześnie otrzymuje dożylnie inne roztwory glukozy, należy uwzględnić ilość dodatkowo podawanej glukozy.
Przerwanie podawania emulsji może być w wskazane, jeśli stężenie glukozy we krwi podczas podawania wzrośnie powyżej 14 mmol/l (250 mg/dl).
Ponowne odżywienie lub przekarmienie pacjentów niedożywionych lub wyczerpanych może prowadzić do hipokalemii, hipofosfatemii i hipomagnezemii. Konieczne jest uważne monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy. Konieczna jest odpowiednia suplementacja elektrolitów zgodnie z odchyleniami od wartości prawidłowych.
Konieczne jest kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy, równowagi wodnej, równowagi kwasowo-zasadowej i morfologii krwi, czynników krzepnięcia oraz czynności wątroby i nerek.
W zależności od potrzeb konieczne może być uzupełnianie elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Ponieważ produkt leczniczy Omegaflex peri zawiera cynk, magnez, wapń i fosforan, należy zachować ostrożność w przypadku równoczesnego podawania roztworów zawierających te substancje.
Produkt leczniczy Omegaflex peri jest preparatem o złożonym składzie. Dlatego też zdecydowanie nie zaleca się dodawania innych roztworów (chyba, że udowodniono zgodność – patrz punkt 6.2). Dodatki mogą zwiększyć całkowitą osmolarność emulsji, co należy rozważyć biorąc pod uwagę obwodowe podawanie i monitorowanie miejsca iniekcji.
Ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji produktu leczniczego Omegaflex peri nie należy podawać jednocześnie z krwią w tym samym zestawie do infuzji.
Podobnie jak w przypadku wszystkich roztworów dożylnych, szczególnie do żywienia pozajelitowego, przy infuzji produktu leczniczego Omegaflex peri konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki.
Infuzja do żył obwodowych może powodować zakrzepowe zapalenie żył. Należy codziennie monitorować miejsce infuzji pod kątem objawów zakrzepowego zapalenia żył.
Dzieci i młodzież Nie odnotowano dotychczas przypadków klinicznego stosowania produktu leczniczego Omegaflex peri u dzieci i młodzieży.
Pacjenci w podeszłym wieku Zasadniczo stosuje się takie samo dawkowanie jak dla dorosłych, jednak należy zachować ostrożność u pacjentów cierpiących na inne choroby, takie jak niewydolność serca lub niewydolność nerek, które mogą często występować u osób w podeszłym wieku.
Pacjenci z cukrzycą, zaburzeniami czynności serca lub nerek Podobnie jak w przypadku wszystkich roztworów do infuzji o dużej objętości, produkt leczniczy Omegaflex peri należy podawać ostrożnie pacjentom z zaburzeniami czynności serca lub nerek. Dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tego produktu u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek.
Produkt leczniczy Omegaflex peri zawiera 0,931 mg sodu na ml, co odpowiada 0,047% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych, wynoszącej 2 g. Maksymalna dawka dobowa tego produktu leczniczego dla osoby dorosłej o masie ciała 70 kg odpowiada 130% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu. Produkt leczniczy Omegaflex peri to produkt o dużej zawartości sodu. Należy to wziąć pod uwagę zwłaszcza u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Zawartość tłuszczu może wpłynąć na pewne pomiary laboratoryjne (np. stężenie bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, wysycenia tlenem), jeśli krew zostanie pobrana zanim tłuszcz zostanie odpowiednio usunięty z krążenia.
Niektóre leki, takie jak insulina, mogą wpływać na system lipazy organizmu. Jednakże tego typu interakcje wydają się mieć tylko ograniczone znaczenie kliniczne.
Heparyna podawana w dawkach klinicznych powoduje przejściowe uwolnienie lipazy lipoproteinowej do krążenia. Może to początkowo prowadzić do zwiększonej lipolizy w osoczu, po której następuje przejściowe zmniejszenie klirensu triglicerydów.
Olej sojowy zawiera również naturalną witaminę K1. Może to wpływać na działanie terapeutyczne pochodnych kumaryny, które należy ściśle monitorować u pacjentów leczonych takimi lekami.
Roztwory zawierające potas, takie jak produkt leczniczy Omegaflex peri, powinny być stosowane z zachowaniem ostrożności u pacjentów otrzymujących leki zwiększające stężenie potasu w surowicy, takie jak diuretyki oszczędzające potas (triamteren, amiloryd, spironolakton), inhibitory ACE (np. kaptopryl, enalapryl), antagoniści receptora angiotensyny II (np. losartan, walsartan), cyklosporyna i takrolimus.
Kortykosteroidy i ACTH wiążą się z zatrzymywaniem sodu i płynu.
Ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji produktu leczniczego Omegaflex peri nie należy podawać jednocześnie z krwią w tym samym zestawie do infuzji.
Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Omegaflex peri u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach, w toku których podawano emulsję tłuszczową zawierającą dwukrotnie większą dawkę triglicerydów omega-3 i odpowiednio mniejszą dawkę triglicerydów omega-6 w porównaniu z produktem leczniczym Omegaflex peri, nie wykazują bezpośredniego bądź pośredniego szkodliwego wpływu w odniesieniu do toksyczności reprodukcyjnej (patrz punkt 5.3). Żywienie pozajelitowe może okazać się konieczne podczas ciąży. Produkt leczniczy Omegaflex peri powinien być podawany kobietom w ciąży jedynie po starannym rozważeniu.
Karmienie piersią Składniki/metabolity produktu leczniczego Omegaflex peri przenikają do mleka ludzkiego, ale przy dawkach terapeutycznych nie należy się spodziewać wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią. Pomimo tego, karmienie piersią nie jest zalecane dla matek otrzymujących żywienie pozajelitowe.
Płodność Brak jest danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Omegaflex peri.
Produkt leczniczy Omegaflex peri nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Nawet w warunkach prawidłowego stosowania w zakresie monitorowania dawki, przestrzegania ograniczeń dotyczących bezpieczeństwa oraz instrukcji, mogą wystąpić działania niepożądane. Poniższa lista obejmuje reakcje ogólnoustrojowe, które mogą być powiązane ze stosowaniem produktu leczniczego Omegaflex peri.
Działania niepożądane wymieniono na podstawie częstości występowania: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: nadkrzepliwość Nieznana: leukopenia, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje alergiczne (np. reakcje anafilaktyczne, wykwity skórne, obrzęk gardła, ust i twarzy)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: utrata apetytu. Bardzo rzadko: hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna Częstość występowania tych działań niepożądanych zależy od dawki i może być wyższa w warunkach bezwzględnego lub względnego przedawkowania tłuszczów.
Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: ból głowy, senność
Zaburzenia naczyniowe Rzadko: nadciśnienie lub niedociśnienie, zaczerwienienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: duszność, sinica
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, wymioty.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieznana: cholestaza
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: rumień, pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Rzadko: ból w plecach, kościach, klatce piersiowej lub okolicy lędźwiowej
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: po kilku dniach możliwe jest wystąpienie podrażnienia żyły, zapalenia żyły lub zakrzepowego zapalenia żyły. Rzadko: podwyższona temperatura, uczucie zimna, dreszcze Bardzo rzadko: zespół przeciążenia tłuszczami (patrz szczegóły poniżej)
W przypadku wystąpienia objawów podrażnienia ściany żyły, zapalenia żyły lub zakrzepowego zapalenia żyły, należy rozważyć zmianę miejsca infuzji.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych infuzję należy przerwać.
W razie wzrostu stężenia triglicerydów podczas infuzji powyżej 11,4 mmol/l (1000 mg/dl), należy ją przerwać. Przy stężeniach powyżej 4,6 mmol/l (400 mg/dl) infuzję można kontynuować przy zmniejszonym dawkowaniu (patrz punkt 4.4).
Po wznowieniu infuzji pacjenta należy uważnie monitorować, szczególnie na początku, i w krótkich odstępach oznaczać stężenie triglicerydów w osoczu.
Informacje dotyczące poszczególnych działań niepożądanych Nudności, wymioty i brak apetytu to objawy często związane ze stanami, w których wskazane jest żywienie pozajelitowe a jednocześnie mogą być powiązane z żywieniem pozajelitowym.
Zespół przeciążenia tłuszczem Zaburzona zdolność do eliminacji triglicerydów może prowadzić do zespołu przeciążenia tłuszczem, który może być skutkiem przedawkowania. Należy obserwować możliwe oznaki przeciążenia metabolicznego. Przyczyna może być genetyczna (indywidualne różnice metabolizmu) lub też metabolizm tłuszczów może być zmieniony pod wpływem trwającej lub przebytej choroby. Zespół ten może pojawić się podczas ciężkiej hipertriglicerydemii, nawet przy zalecanej szybkości infuzji oraz w skojarzeniu z nagłą zmianą w stanie klinicznym pacjenta, taką jak zaburzenie czynności nerek lub zakażenie. Zespół przeciążenia tłuszczem charakteryzuje się hiperlipidemią, gorączką, naciekami tłuszczowymi, hepatomegalią z żółtaczką lub bez, splenomegalią, niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością, zaburzeniami krzepnięcia krwi, hemolizą i retykulocytozą, nieprawidłowymi wynikami testów wątrobowych i śpiączką. Objawy te są zazwyczaj odwracalne po przerwaniu infuzji emulsji tłuszczowej. W przypadku wystąpienia objawów przeciążenia tłuszczem należy natychmiast przerwać infuzję produktu leczniczego Omegaflex peri.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy przedawkowania płynów i elektrolitów Przewodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej i obrzęk płuc
Objawy przedawkowania aminokwasów Utrata aminokwasów przez nerki prowadząca do zaburzenia równowagi aminokwasów, nudności, wymioty i dreszcze
Objawy przedawkowania glukozy Hiperglikemia, cukromocz, odwodnienie, hiperosmolalność, śpiączka hiperglikemiczna i hiperosmotyczna
Objawy przedawkowania tłuszczów Patrz punkt 4.8.
Leczenie W przypadku przedawkowania wskazane jest natychmiastowe zaprzestanie infuzji. Dalsze działania terapeutyczne zależne są od poszczególnych objawów oraz ich nasilenia. Po wznowieniu infuzji po ustąpieniu objawów zaleca się stopniowe zwiększanie szybkości infuzji oraz częste monitorowanie pacjenta.
5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: roztwory do żywienia pozajelitowego, mieszaniny; kod ATC: B 05BA10
Mechanizm działania Celem żywienia pozajelitowego jest dostarczenie wszystkich niezbędnych składników odżywczych i energii do rozwoju i (lub) regeneracji tkanek oraz utrzymania wszystkich czynności życiowych.
W tym przypadku aminokwasy są szczególnie ważne, gdyż niektóre z nich stanowią niezbędne składniki syntezy białek. Jednoczesne podawanie źródeł energii (węglowodanów/tłuszczów) jest konieczne, aby zachować aminokwasy do regeneracji tkanki i anabolizmu oraz zapobiec ich wykorzystaniu jako źródeł energii.
Glukoza jest metabolizowana przez wszystkie komórki organizmu. Niektóre tkanki i narządy, takie jak OUN, szpik kostny, erytrocyty, nabłonek cewek nerkowych pokrywają swoje zapotrzebowanie na energię wyłącznie z metabolizmu glukozy. Dodatkowo glukoza pełni rolę składnika budulcowego różnych substancji wytwarzanych przez komórki.
Ze względu na swoją dużą gęstość energetyczną tłuszcze stanowią skuteczną formę podaży energii. Triglicerydy o dużej długości łańcucha dostarczają organizmowi niezbędnych kwasów tłuszczowych do syntezy składników komórkowych. Dlatego też emulsja tłuszczowa zawiera triglicerydy o średniej i dużej długości łańcucha (uzyskane z oleju sojowego i rybiego).
Frakcja triglicerydów o dużej długości łańcucha zawiera triglicerydy omega-3 i omega-6 dostarczające wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Ich podstawowym zadaniem jest zapobieganie i leczenie niedoboru niezbędnych kwasów tłuszczowych. Stanowią one również źródło energii. Produkt leczniczy Omegaflex peri zawiera niezbędne kwasy tłuszczowe omega-6, przede wszystkim w postaci kwasu linolowego i kwasy tłuszczowe omega-3 w postaci kwasu alfa-linolowego, kwasu eikozapentaenowego oraz kwasu dokozaheksaenowego. Stosunek zawartości kwasów omega-6 do kwasów omega-3 w produkcie leczniczym Omegaflex peri wynosi około 2,5:1.
Triglicerydy o średniej długości łańcucha ulegają znacznie szybszej hydrolizie, eliminacji z krążenia i całkowitemu utlenieniu niż triglicerydy o dużej długości łańcucha. Stanowią one preferowany substrat energetyczny, zwłaszcza przy zaburzeniach rozkładu i (lub) wykorzystania triglicerydów o dużej długości łańcucha, np. w przypadku niedoboru lipazy lipoproteinowej i (lub) niedoboru kofaktorów lipazy lipoproteinowej.
5.2 Farmakokinetyka
Wchłanianie Produkt leczniczy Omegaflex peri jest podawany w infuzji dożylnej. W związku z tym wszystkie substraty są natychmiast dostępne dla metabolizmu.
Dystrybucja Dawka, szybkość infuzji, stan metaboliczny i indywidualne czynniki pacjenta (poziom niedożywienia) mają decydujące znaczenie dla maksymalnie osiągalnego stężenia triglicerydów. Kiedy produkt jest używany zgodnie z instrukcją z zachowaniem zaleceń dotyczących dawek, stężenia triglicerydów w zasadzie nie przekraczają 4,6 mmol/l (400 mg/dl).
Kwasy tłuszczowe o średniej długości łańcucha wykazują niskie powinowactwo do albuminy. W doświadczeniach na zwierzętach z podawaniem emulsji zawierającej wyłącznie triglicerydy o średniej długości łańcucha wykazano, że kwasy tłuszczowe o średniej długości łańcucha mogą przenikać przez barierę krew-mózg w razie ich przedawkowania. Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych przy stosowaniu emulsji dostarczających mieszaninę triglicerydów o średniej i dużej długości łańcucha, ponieważ triglicerydy o dużej długości łańcucha hamują hydrolizę triglicerydów o średniej długości łańcucha. Dlatego też można wykluczyć toksyczne działanie na mózg po podaniu produktu leczniczego Omegaflex peri.
Aminokwasy wbudowywane są w wiele białek tworzących różne narządy. Ponadto każdy aminokwas występuje w postaci wolnej we krwi i wewnątrz komórek.
Z uwagi na rozpuszczalność glukozy w wodzie, rozprowadzana jest ona przez krew po całym organizmie. Początkowo roztwór glukozy rozprowadzany jest do przestrzeni śródnaczyniowej, a następnie do przestrzeni wewnątrzkomórkowej.
Brak danych dotyczących przechodzenia składników przez barierę łożyskową.
Metabolizm Aminokwasy, które nie biorą udziału w syntezie białek, są metabolizowane w następujący sposób: Grupa aminowa jest oddzielana od szkieletu węglowego w wyniku transaminacji. Łańcuch węglowy ulega bezpośredniemu utlenieniu do CO lub jest wykorzystywany jako substrat w procesie 2 glukoneogenezy w wątrobie. Grupa aminowa jest również metabolizowana w wątrobie do mocznika.
Glukoza jest metabolizowana do CO2 i H2O przez znane ścieżki metaboliczne. Część glukozy jest wykorzystywana do syntezy tłuszczów.
Po infuzji triglicerydy są hydrolizowane do glicerolu i kwasów tłuszczowych. Związki te są włączane do szlaków metabolicznych prowadzących do wytworzenia energii, syntezy biologicznie czynnych cząsteczek, glukoneogenezy i resyntezy tłuszczów.
Dokładniej, wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 o dużej długości łańcucha zastępują kwas arachidonowy jako substrat eikozanowy w błonach komórkowych i powodują zmniejszenie wytwarzania w organizmie związków eikozanowych o charakterze zapalnym oraz cytokin. Może być to korzystne dla pacjentów, u których występuje ryzyko rozwinięcia się nadmiernie nasilonego stanu zapalnego i posocznicy.
Eliminacja Jedynie niewielka ilość aminokwasów wydalana jest z moczem w stanie niezmienionym.
Nadmiar glukozy wydalany jest z moczem wyłącznie wówczas, gdy osiągnięty zostanie próg nerkowy dla glukozy.
Zarówno triglicerydy oleju sojowego, jak i triglicerydy o średniej długości łańcucha są całkowicie metabolizowane do CO2 i H2O. Niewielkie ilości tłuszczów są tracone wyłączone wraz ze złuszczającymi się komórkami skóry i innych nabłonków. Wydalanie triglicerydów przez nerki praktycznie nie zachodzi.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne obejmujące bezpieczeństwo farmakologiczne oraz toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój, przeprowadzone z użyciem emulsji tłuszczowej zawierającej dwukrotnie większe stężenie triglicerydów kwasów omega-3 z odpowiednio mniejszą ilością triglicerydów omega-6 nie ujawniają innych działań niż oczekiwane, typowe, obserwowane podczas przyjmowania dużych dawek tłuszczów.
Nie należy oczekiwać toksycznego wpływu mieszanin składników odżywczych podawanych w zalecanych dawkach w ramach terapii substytucyjnej.
Toksyczny wpływ na reprodukcję Różne oleje roślinne, zwłaszcza olej sojowy, mogą zawierać fitoestrogeny, takie jak ß-sitosterol. U szczurów i królików ß-sitosterol podawany podskórnie i dopochwowo powodował zaburzenia płodności. Po podaniu czystego ß-sitosterolu zgłaszano zmniejszenie masy jąder i zmniejszenie stężenia plemników w nasieniu u samców szczura oraz zmniejszony odsetek ciąż u królic. Jednakże zgodnie z obecnym stanem wiedzy działania obserwowane u zwierząt wydają się nie mieć znaczenia w praktyce klinicznej.
6.1 Substancje pomocnicze
Kwas cytrynowy jednowodny (do ustalania pH) Glicerol Fosfolipidy jaja kurzego do wstrzykiwań Sodu oleinian Sodu wodorotlenek (do ustalania pH) all-rac-α-Tokoferol Woda do wstrzykiwań
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, dla których nie wykazano zgodności. Patrz punkt 6.6.
Produkt leczniczy Omegaflex peri nie powinien być podawany jednocześnie z krwią, patrz punkt 4.4.
6.3 Okres ważności
Zamknięty worek 2 lata
Po otwarciu worka zewnętrznego i zmieszaniu zawartości worka Wykazano stabilność chemiczną i fizykochemiczną przed użyciem mieszaniny aminokwasów, glukozy i tłuszczu przez okres 7 dni w temperaturze 2-8°C i przez dodatkowe 2 dni w temperaturze 25°C.
Po wprowadzeniu zgodnych substancji dodatkowych Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po wprowadzeniu dodatkowych substancji. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast po wprowadzeniu dodatkowych substancji, odpowiedzialność za okres przechowywania i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik.
Po pierwszym otwarciu (przebicie portu do infuzji) Emulsję należy zużyć natychmiast po otwarciu opakowania.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. W razie przypadkowego zamrożenia, worek należy wyrzucić.
Przechowywać worek w ochronnym worku zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Trzykomorowy worek z wielowarstwowej folii (warstwa wewnętrzna z PP), umieszczony w zewnętrznym ochronnym worku, z saszetką zawierającą substancję pochłaniającą tlen oraz wskaźnikiem tlenu, umieszczonymi w przestrzeni miedzy workiem bezpośrednim i zewnętrznym. Trzykomorowy worek wyposażony jest w system portów z PP i SEBS z zamknięciem z gumy poliizoprenowej. Trzykomorowe worki zawierają:
- 1250 ml (500 ml roztworu aminokwasów + 250 ml emulsji tłuszczowej + 500 ml roztworu glukozy)
- 1875 ml (750 ml roztworu aminokwasów + 375 ml emulsji tłuszczowej + 750 ml roztworu glukozy)
- 2500 ml (1000 ml roztworu aminokwasów + 500 ml emulsji tłuszczowej + 1000 ml roztworu glukozy)
| Punkty nacięć Opakowanie ochronne | Uchwyt/Wieszak Glukoza Emulsja tłuszczowa Roztwór aminokwasów |
|---|---|
| Wskaźnik obecności tlenu Pochłaniacz tlenu | Port infuzyjny Port podania leku |
Rysunek A Rysunek B
Rysunek A: Wielokomorowy worek jest zapakowany w zewnętrzny worek ochronny. Pomiędzy workiem wewnętrznym i zewnętrznym znajduje się pochłaniacz tlenu i wskaźnik tlenu. Saszetka z pochłaniaczem tlenu jest wykonana z materiału obojętnego i zawiera wodorotlenek żelaza.
Rysunek B: Komora górna zawiera roztwór glukozy, komora środkowa — emulsję tłuszczową, a komora dolna — roztwór aminokwasów.
Komorę górną i komorę środkową można połączyć z komorą dolną, otwierając szwy pośrednie (zgrzewy).
Worek został tak zaprojektowany, aby umożliwić wymieszanie aminokwasów, glukozy, tłuszczów i elektrolitów w jednej komorze. Rozerwanie zgrzewu powoduje sterylne zmieszanie zawartości do postaci emulsji.
Rożne wielkości opakowań są dostarczane w tekturowych pudełkach zawierających pięć worków. Wielkości opakowań: 5 x 1250 ml, 5 x 1875 ml i 5 x 2500 ml Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Przed użyciem produkty do żywienia pozajelitowego należy skontrolować wzrokowo w celu wykrycia ewentualnych uszkodzeń, zmian barwy i niestabilności emulsji.
Nie należy używać worków, które są uszkodzone. Worek zewnętrzny i wewnętrzny, jak również zgrzewy pomiędzy komorami powinny być w stanie nienaruszonym. Produkt należy stosować wyłącznie, jeśli roztwory aminokwasów i glukozy są przezroczyste i bezbarwne do słomkowych, a emulsja tłuszczowa jest jednorodna w kolorze mlecznobiałym. Nie używać, jeśli roztwory zawierają stałe cząstki.
Po zmieszaniu zawartości trzech komór nie używać, jeśli emulsja wykazuje odbarwienie lub oznaki rozdzielania faz (krople oleju, warstwa oleju). W razie odbarwienia emulsji lub oznak rozdzielania faz należy natychmiast przerwać infuzję.
Przed otwarciem worka zewnętrznego należy sprawdzić kolor wskaźnika tlenu (patrz Rysunek A). Nie używać, jeśli wskaźnik tlenu zmienił kolor na różowy. Używać wyłącznie, jeśli wskaźnik tlenu jest żółty.
Przygotowanie zmieszanej emulsji
Należy ściśle przestrzegać zasad postępowania aseptycznego.
Otwieranie: Rozerwać worek zewnętrzny, zaczynając od nacięć (Rys. 1). Wyjąć worek wewnętrzny z opakowania ochronnego. Wyrzucić opakowanie zewnętrzne, wskaźnik tlenu i pochłaniacz tlenu.
Skontrolować wzrokowo worek wewnętrzny w celu wykrycia ewentualnych nieszczelności. Przeciekający worek należy wyrzucić, ponieważ nie można zagwarantować jałowości.
Zmieszanie zawartości worka i dodawanie substancji dodatkowych Aby kolejno otwierać komory i mieszać ich zawartość, należy zwinąć worek obiema rękami, zaczynając od otwarcia zgrzewu oddzielającego komorę górną (glukoza) i dolną (aminokwasy) (Rys. 2).
Następnie w dalszym ciągu naciskać, aby otworzył się zgrzew oddzielający komorę środkową (tłuszcze) i komorę dolną (Rys. 3).
Po wymieszaniu zawartości wszystkich komór i usunięciu aluminiowej folii (Rys. 3A) można dodać kompatybilne dodatki przez port do podawania leków (rys. 4). Dokładnie wymieszać zawartość (Rys. 5) i skontrolować wzrokowo mieszaninę (Rys. 6). Mieszanina jest mlecznobiałą jednorodną emulsją typu olej w wodzie. Niedopuszczalne są żadne oznaki rozdzielenia faz emulsji.
Produkt leczniczy Omegaflex peri można mieszać z następującymi dodatkami do określonych poniżej górnych granic stężenia lub maksymalnej ilości dodatków po suplementacji. Powstałe mieszaniny są stabilne przez okres 7 dni w temperaturze od +2°C do +8°C plus 2 dni w temperaturze 25°C.
- Elektrolity: należy uwzględnić elektrolity już obecne w worku; w mieszaninie trójskładnikowej wykazano stabilność do całkowitej ilości 200 mmol/l sodu + potasu (łącznie), 9,6 mmol/l magnezu i 6,4 mmol/l wapnia.
- Fosforan: wykazano stabilność do maksymalnego stężenia 20 mmol/l fosforanu nieorganicznego.
- Alanylo-glutamina do 24 g/l.
- Pierwiastki śladowe i witaminy: wykazano stabilność przy użyciu dostępnych na rynku produktów zawierających dużą liczbę pierwiastków śladowych i witamin (np. Tracutil, Cernevit) do standardowej dawki zalecanej przez odpowiedniego producenta preparatu mikroelementów.
Szczegółowe informacje na temat wyżej wymienionych dodatków i odpowiednich terminów ważności takich mieszanin można uzyskać na żądanie od producenta.
Przygotowanie do infuzji Przed infuzją emulsję należy podgrzać do temperatury pokojowej.
Zdjąć aluminiową plombę z portu infuzyjnego (Rys. 7) i podłączyć zestaw do infuzji (Rys. 8). Należy używać zestawu do podawania infuzji bez otworu odpowietrzającego albo zasłonić otwór odpowietrzający w razie stosowania zestawu z otworem. Zawiesić worek na stojaku do infuzji (Rys. 9) i prowadzić infuzję standardową techniką.
Wyłącznie do jednorazowego użycia. Po użyciu należy wyrzucić opakowanie i niezużyte resztki produktu.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Nie należy ponownie podłączać częściowo zużytych pojemników.
W razie konieczności zastosowania filtrów, muszą to być filtry przepuszczalne dla tłuszczów (wielkość porów ≥ 1,2 µm).
7. Podmiot odpowiedzialny
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Straße 1
34212 Melsungen
Niemcy
8. Numer pozwolenia
Pozwolenie nr 23785
9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2017-03-06
10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu
2024-01-19