Omegaflex plus
Emulsja do infuzji
Podmiot odpowiedzialny: B. braun melsungen ag
Omegaflex plus
Opakowania i refundacja
Dawka Produkt złożony
DCPdożylna| Opakowanie | |
|---|---|
| 5 worków 1250 ml | Pełna odpłatność |
| 5 worków 2500 ml | Pełna odpłatność |
| 5 worków 1875 ml | Pełna odpłatność |
Standardowe dawkowanie
Dorośli
Dorośli: maksymalna dawka dobowa 40 ml/kg mc. na dobę (co odpowiada 1,54 g aminokwasów/kg mc., 4,8 g glukozy/kg mc. i 1,6 g tłuszczów/kg mc. na dobę). Maksymalna szybkość infuzji 2,0 ml/kg mc. na godzinę. Podanie dożylne, wyłącznie w infuzji ciągłej do żyły centralnej.
Dzieci
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat: maksymalna dawka dobowa zależnie od fazy choroby, ok. 30–31 ml/kg mc. na dobę (faza ostra 30 ml/kg mc., faza stabilizacji 31 ml/kg mc.). Maksymalna szybkość infuzji 0,75–2,0 ml/kg mc. na godzinę. Podanie dożylne do żyły centralnej. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2. roku życia.
Charakterystyka Produktu Leczniczego
Gotowa do użycia emulsja do infuzji dożylnej po zmieszaniu zawartości komór zawiera:
| z górnej komory (roztwór glukozy) | w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml |
|---|---|---|---|---|
| Glukoza jednowodna | 132,0 g | 165,0 g | 247,5 g | 330,0 g |
| co odpowiada zawartości glukozy | 120,0 g | 150,0 g | 225,0 g | 300,0 g |
| Sodu diwodorofosforan dwuwodny | 1,872 g | 2,340 g | 3,510 g | 4,680 g |
| Octan cynku dwuwodny | 5,264 mg | 6,580 mg | 9,870 mg | 13,16 mg |
| ze środkowej komory (emulsja tłuszczowa) | w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml |
| Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha | 20,00 g | 25,00 g | 37,50 g | 50,00 g |
| Olej sojowy oczyszczony | 16,00 g | 20,00 g | 30,00 g | 40,00 g |
| Omega-3 kwasów triglicerydy | 4,000 g | 5,000 g | 7,500 g | 10,00 g |
| z dolnej komory (roztwór aminokwasów) | w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml |
| Izoleucyna | 2,256 g | 2,820 g | 4,230 g | 5,640 g |
| Leucyna | 3,008 g | 3,760 g | 5,640 g | 7,520 g |
| Chlorowodorek lizyny | 2,728 g | 3,410 g | 5,115 g | 6,820 g |
| co odpowiada zawartości lizyny | 2,184 g | 2,729 g | 4,094 g | 5,459 g |
| Metionina | 1,880 g | 2,350 g | 3,525 g | 4,700 g |
| Fenyloalanina | 3,368 g | 4,210 g | 6,315 g | 8,420 g |
| Treonina | 1,744 g | 2,180 g | 3,270 g | 4,360 g |
| Tryptofan | 0,544 g | 0,680 g | 1,020 g | 1,360 g |
| Walina | 2,496 g | 3,120 g | 4,680 g | 6,240 g |
| Arginina | 2,592 g | 3,240 g | 4,860 g | 6,480 g |
| Chlorowodorek histydyny jednowodny | 1,624 g | 2,030 g | 3,045 g | 4,060 g |
| co odpowiada zawartości histydyny | 1,202 g | 1,503 g | 2,254 g | 3,005 g |
| Alanina | 4,656 g | 5,820 g | 8,730 g | 11,64 g |
| Kwas asparaginowy | 1,440 g | 1,800 g | 2,700 g | 3,600 g |
| Kwas glutaminowy | 3,368 g | 4,210 g | 6,315 g | 8,420 g |
| Glicyna | 1,584 g | 1,980 g | 2,970 g | 3,960 g |
| Prolina | 3,264 g | 4,080 g | 6,120 g | 8,160 g |
| Seryna | 2,880 g | 3,600 g | 5,400 g | 7,200 g |
| Wodorotlenek sodu | 0,781 g | 0,976 g | 1,464 g | 1,952 g |
| Sodu chlorek | 0,402 g | 0,503 g | 0,755 g | 1,006 g |
| Sodu octan trójwodny | 0,222 g | 0,277 g | 0,416 g | 0,554 g |
| Potasu octan | 2,747 g | 3,434 g | 5,151 g | 6,868 g |
| Magnezu octan czterowodny | 0,686 g | 0,858 g | 1,287 g | 1,716 g |
| Wapnia chlorek dwuwodny | 0,470 g | 0,588 g | 0,882 g | 1,176 g |
| Zawartość aminokwasów [g] |
|---|
| Zawartość azotu [g] |
| Zawartość węglowodanów [g] |
| Zawartość tłuszczów [g] |
w 1000 ml w 1250 ml w 1875 ml w 2500 ml 38 48 72 96 5,4 6,8 10,2 13,7 120 150 225 300 40 50 75 100
| Elektrolity [mmol] |
|---|
| Sód |
| Potas |
| Magnez |
| Wapń |
| Cynk |
| Chlorki |
| Octany |
| Fosforany |
w 1000 ml w 1250 ml w 1875 ml w 2500 ml 40 50 75 100 28 35 52,5 70 3,2 4,0 6,0 8,0 3,2 4,0 6,0 8,0 0,024 0,03 0,045 0,06 36 45 67,5 90 36 45 67,5 90 12 15 22,5 30
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Całkowita zawartość sodu w1000 ml gotowej do użycia emulsji wynosi 40,5 mmol (931 mg).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Emulsja do infuzji Roztwory aminokwasów i glukozy: roztwory przezroczyste, bezbarwne do słomkowych Emulsja tłuszczowa: mlecznobiała emulsja typu „olej w wodzie”
| w 1000 ml | w 1250 ml | w 1875 ml | w 2500 ml | |
|---|---|---|---|---|
| Wartość kaloryczna w postaci tłuszczów [kJ (kcal)] | 1590 (380) | 1990 (475) | 2985 (715) | 3980 (950) |
| Wartość kaloryczna w postaci węglowodanów [kJ (kcal)] | 2010 (480) | 2510 (600) | 3765 (900) | 5020 (1200) |
| Wartość kaloryczna w postaci aminokwasów[kJ (kcal)] | 635 (150) | 800 (190) | 1200 (285) | 1600 (380) |
| Wartość kaloryczna ze źródeł innych niż białka [kJ (kcal)] | 3600 (860) | 4500 (1075) | 6750 (1615) | 9000 (2155) |
| Całkowita wartość kaloryczna [kJ (kcal)] | 4235 (1010) | 5300 (1265) | 7950 (1900) | 10600 (2530) |
Osmolalność [mOsm/kg] 1540 Osmolarność teoretyczna [mOsm/l] 1215 pH 5,0 - 6,0
Dostarczanie energii, niezbędnych kwasów tłuszczowych, w tym kwasów omega-3 i omega-6, aminokwasów, elektrolitów i płynów w ramach żywienia pozajelitowego w stanach umiarkowanego do ciężkiego katabolizmu, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.
Produkt leczniczy Omegaflex plus jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej dwóch lat.
Dawkowanie
Dawkę należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Zaleca się, by produkt leczniczy Omegaflex plus był podawany w sposób ciągły. Stopniowe zwiększanie szybkości infuzji w ciągu pierwszych 30 minut do szybkości pożądanej pozwala uniknąć potencjalnych powikłań.
Dorośli Maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg masy ciała, co odpowiada: 1,54 g aminokwasów /kg masy ciała na dobę, 4,8 g glukozy /kg masy ciała na dobę, 1,6 g tłuszczów /kg masy ciała na dobę.
Maksymalna szybkość infuzji wynosi 2,0 ml/kg masy ciała na godzinę, co odpowiada: 0,08 g aminokwasów /kg masy ciała na godzinę, 0,24 g glukozy /kg masy ciała na godzinę, 0,08 g tłuszczów /kg masy ciała na godzinę.
W przypadku pacjenta ważącego 70 kg odpowiada to maksymalnej szybkości infuzji wynoszącej 140 ml na godzinę. W takim przypadku ilość podawanych substratów wynosi: 5,4 g aminokwasów na godzinę, 16,8 g glukozy na godzinę i 5,6 g tłuszczów na godzinę.
Dzieci i młodzież Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku poniżej dwóch lat Produkt leczniczy Omegaflex plus jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków, niemowląt i małych dzieci w wieku poniżej dwóch lat, u których aminokwas cysteinę można uznać za warunkowo niezbędny (patrz punkt 4.3).
Dzieci w wieku od 2 do 18 lat U dzieci i młodzieży nie przeprowadzono badań klinicznych.
Produkt leczniczy Omegaflex plus może zapewnić dzieciom i młodzieży jedynie podstawowe zaopatrzenie w składniki odżywcze i energię. U dzieci i młodzieży, które mają być żywione pozajelitowo przez okres dłuższy niż 4 tygodnie, można w zależności od indywidualnych potrzeb rozważyć suplementację karnityną. Dokładna dawka zależy od wydatku energetycznego pacjenta i zdolności metabolizowania substancji czynnych zawartych w produkcie leczniczym Omegaflex plus, dlatego należy ją dostosować indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego i choroby podstawowej.
Ze względu na indywidualne potrzeby dzieci i młodzieży, produkt leczniczy Omegaflex plus może nie pokrywać w wystarczającym stopniu całkowitego zapotrzebowania na energię, składniki odżywcze, elektrolity i płyny. W takich przypadkach należy dodatkowo dostarczać aminokwasy, węglowodany i (lub) tłuszcze, minerały i (lub) płyny, jeśli jest to konieczne.
Obliczając dawkę u dzieci i młodzieży, należy wziąć pod uwagę ich nawodnienie. Należy dobrać odpowiednią wielkość worka.
Ponadto dzienne zapotrzebowanie na płyny, glukozę i energię zmniejsza się wraz z wiekiem. W związku z tym uwzględnia się dwie grupy wiekowe, od 2 do 12 lat i od 12 do 18 lat.
Maksymalna dawka dobowa Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi dzieci i młodzieży dawka zależy nie tylko od wieku, ale także od fazy choroby (faza ostra, faza stabilizacji i faza rekonwalescencji) pacjenta z grupy dzieci i młodzieży.
W przypadku produktu leczniczego Omegaflex plus w grupie wiekowej od 2 do 12 lat stężenie glukozy jest czynnikiem ograniczającym maksymalną dawkę dobową w fazie ostrej, a stężenie magnezu w fazie stabilizacji i fazie rekonwalescencji.
W przypadku pacjentów w wieku od 12 do 18 lat stężenie glukozy staje się czynnikiem ograniczającym w fazie ostrej i fazie stabilizacji, natomiast w fazie rekonwalescencji czynnikiem ograniczającym staje się stężenie magnezu.
Wynikające z powyższych ograniczeń maksymalne dawki dobowe podano w tabeli poniżej.
| od 2 do ≤ 12 lat | od 12 do 18 lat | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zalecana | Omegaflex plus | Zalecana | Omegaflex plus | |||||
| Faza ostra | Faza stabili zacji | Faza rekon wales cencji | Faza ostra | Faza stabili zacji | Faza rekonwa lescencji | |||
| Maksymalna dawka dobowa [ml/kg/dobę] | 30 | 31 | 11.5 | 24 | 31 | |||
| co odpowiada | co odpowiada | |||||||
| Płyny [ml/kg/dobę] | 60 – 100 | 30 | 31 | 50 – 70 | 11,5 | 24 | 31 | |
| Aminokwasy [g/kg/dobę] | 1,0 – 2,0 (2,5) | 1,14 | 1,18 | 1,0 – 2,0 | 0,44 | 0,91 | 1,18 | |
| Glukoza [g/kg/dobę] | ||||||||
| Faza ostra | 1,4 – 3,6 | 3,6 | 0,7 – 1,4 | 1,38 | - | - | ||
| Faza stabilizacji | 2,2 – 5,8 | - | 3,72 | 1,4 – 2,9 | - | 2,88 | - | |
| Faza rekonwalescencji | 4,3 – 8,6 | - | 2,9 – 4,3 | - | - | 3,72 | ||
| Tłuszcze [g/kg/dobę] | ≤ 3 | 1,2 | 1,24 | ≤ 3 | 0,46 | 0,96 | 1,24 | |
| Energia [kcal/kg/dobę] | ||||||||
| Faza ostra | 30 – 45 | 30,3 | 20 – 30 | 11,6 | - | - | ||
| Faza stabilizacji | 40 – 60 | - | 31,3 | 25 – 40 | - | 24,2 | - | |
| Faza rekonwalescencji | 55 – 75 | - | 30 – 55 | - | - | 31,3 | ||
| Sód [mmol/kg/dobę] | 1 – 3 | 1,2 | 1,24 | 1 – 3 | 0,46 | 0,96 | 1,24 | |
| Potas [mmol/kg/dobę] | 1 – 3 | 0,84 | 0,87 | 1 – 3 | 0,32 | 0,67 | 0,87 | |
| Wapń [mmol/kg/dobę] | 0,25 – 0,4 | 0,096 | 0,099 | 0,25 – 0,4 | 0,037 | 0,077 | 0,099 | |
| Magnez [mmol/kg/dobę] | 0,1 | 0,096 | 0,099 | 0,1 | 0,037 | 0,077 | 0,099 | |
| Chlorki [mmol/kg/dobę] | 2 – 4 | 1,08 | 1,12 | 2 – 4 | 0,41 | 0,86 | 1,12 | |
| Fosforan [mmol/kg/dobę] | 0,2 – 0,7 | 0,36 | 0,37 | 0,2 – 0,7 | 0,14 | 0,29 | 0,37 |
Faza ostra = faza resuscytacji, gdy pacjent wymaga wsparcia ważnych dla życia narządów (sedacja, wentylacja mechaniczna, leki wazopresyjne, resuscytacja płynowa). Faza stabilizacji = stan pacjenta jest stabilny przy wsparciu czynności życiowych lub można go odstawić od tego wsparcia. Faza rekonwalescencji = pacjent w trakcie mobilizacji.
U dzieci konieczne może być rozpoczęcie leczenia żywieniowego z zastosowaniem połowy dawki docelowej. Dawkę należy zwiększać stopniowo w oparciu o indywidualną czynność metaboliczną do osiągnięcia dawki maksymalnej.
Maksymalna szybkość infuzji Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi dzieci i młodzieży maksymalna szybkość infuzji zależy nie tylko od wieku, ale także od fazy choroby (faza ostra, faza stabilizacji i faza rekonwalescencji) pacjenta z grupy dzieci i młodzieży.
W przypadku produktu leczniczego Omegaflex plus szybkość infuzji glukozy jest czynnikiem ograniczającym dla obydwu grup wiekowych dzieci i młodzieży we wszystkich fazach choroby. Wynikające z powyższych ograniczeń maksymalne szybkości infuzji na godzinę podano w tabeli poniżej.
| od 2 do ≤ 12 lat | od 12 do 18 lat | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zalecana | Omegaflex plus | Zalecana | Omegaflex plus | |||||
| Faza ostra | Faza stabili zacji | Faza rekon wales cencji | Faza ostra | Faza stabili- zacji | Faza rekonwa lescencji | |||
| Maksymalna szybkość infuzji [ml/kg/godz. | 0,75 | 1,5 | 2,0 | 0,5 | 1,0 | 1,5 | ||
| co odpowiada | co odpowiada | |||||||
| Aminokwasy [g/kg/godz.] | ≤ 0,1 | 0,029 | 0,057 | 0,076 | ≤ 0,1 | 0,019 | 0,038 | 0,057 |
| Glukoza [g/kg/godz.] | ||||||||
| Faza ostra | 0,09 | 0,09 | - | - | 0,03 – 0,06 | 0,06 | - | |
| Faza stabilizacji | 0,09 – 0,18 | - | 0,18 | - | 0,06 – 0,12 | - | 0,12 | - |
| Faza rekonwalescencji | 0,18 – 0,24 | - | - | 0,24 | 0,12 – 0,18 | - | 0,18 | |
| Tłuszcze [g/kg/godz.] | ≤ 0,15 | 0,03 | 0,06 | 0,08 | ≤ 0,15 | 0,02 | 0,04 | 0,06 |
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek/wątroby Dawki należy dostosować indywidualnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek (patrz również punkt 4.4).
Czas trwania leczenia Czas trwania leczenia w podanych wskazaniach nie jest ograniczony. Podczas podawania produktu leczniczego Omegaflex plus konieczne jest podawanie odpowiednich ilości pierwiastków śladowych i witamin.
Czas trwania infuzji z jednego worka Zalecany czas trwania infuzji dla pojedynczego worka z emulsją do żywienia pozajelitowego wynosi maksymalnie 24 godziny.
Sposób podawania Podanie dożylne. Wyłącznie infuzja do żyły centralnej.
● nadwrażliwość na substancje czynne, białko jaj, ryb, orzechów ziemnych lub soi, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; ● wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów; ● ciężka hiperlipidemia przejawiająca się hipertriglicerydemią (≥ 1000 mg/dl lub 11,4 mmol/l); ● ciężka koagulopatia; ● hiperglikemia nieodpowiadająca na dawki insuliny do maksymalnie 6 jednostek insuliny/godzinę; ● kwasica; ● cholestaza wewnątrzwątrobowa; ● ciężka niewydolność wątroby; ● ciężka niewydolność nerek przy braku terapii nerkozastępczej;
● nasilające się skazy krwotoczne; ● ostre zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zator tłuszczowy.
Ze względu na skład produkt leczniczy Omegaflex plus nie może być stosowany u noworodków, niemowląt i małych dzieci w wieku poniżej 2 lat.
Ogólne przeciwwskazania do żywienia pozajelitowego obejmują: ● niestabilny stan układu krążenia z zagrożeniem życia (stany zapaści i wstrząsu); ● ostre fazy zawału mięśnia sercowego i udaru; ● niestabilny metabolizm (np. ciężki zespół poagresyjny, śpiączka nieznanego pochodzenia); ● niedostateczne zaopatrzenie komórek w tlen; ● zaburzenia równowagi elektrolitów i płynów; ● ostry obrzęk płuc; ● niewyrównana niewydolność serca.
Należy zachować ostrożność w przypadkach zwiększonej osmolarności osocza.
Przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia równowagi płynów, elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej.
Zbyt szybka infuzja może prowadzić do przeciążenia płynami z patologicznymi stężeniami elektrolitów w surowicy, przewodnieniem i obrzękiem płuc.
W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek objawów reakcji anafilaktycznej (takich jak gorączka, dreszcze, wysypka lub duszność) należy natychmiast przerwać infuzję.
W trakcie infuzji produktu leczniczego Omegaflex plus należy monitorować stężenie triglicerydów w surowicy.
W zależności od stanu metabolicznego pacjenta możliwe jest sporadyczne występowanie hipertriglicerydemii. Jeżeli stężenie triglicerydów w osoczu przekroczy 4,6 mmol/l (400 mg/dl) podczas podawania tłuszczów, zaleca się zmniejszenie szybkości infuzji. Infuzję należy przerwać, jeśli stężenie triglicerydów w osoczu przekroczy 11,4 mmol/l (1000 mg/dl), ponieważ takie stężenia wiązały się z ostrym zapaleniem trzustki.
Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów Produkt leczniczy Omegaflex plus należy podawać ostrożnie pacjentom z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów z podwyższonymi stężeniami triglicerydów w surowicy, np. niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniami trzustki, zaburzeniami czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy (z hipertriglicerydemią), posocznicą i zespołem metabolicznym. W razie podawania produktu leczniczego Omegaflex plus pacjentom z tymi chorobami konieczne jest częstsze monitorowanie stężenia triglicerydów w surowicy w celu zapewnienia eliminacji triglicerydów i stabilnych stężeń triglicerydów poniżej 11,4 mmol/l (1000 mg/dl). W hiperlipidemiach złożonych i zespole metabolicznym stężenia triglicerydów reagują na glukozę, tłuszcze i nadmierną podaż substancji odżywczych. Należy odpowiednio dostosować dawkę. Należy ocenić i monitorować inne źródła tłuszczów i glukozy oraz leki zakłócające ich metabolizm.
Obecność hipertriglicerydemii po upływie 12 godzin od podania tłuszczów również wskazuje na zaburzenie metabolizmu tłuszczów. Podobnie jak w przypadku wszystkich roztworów zawierających węglowodany, podanie produktu leczniczego Omegaflex plus może prowadzić do hiperglikemii. Należy monitorować stężenia glukozy we krwi. W razie występowania hiperglikemii szybkość infuzji należy zmniejszyć lub podać insulinę. Jeśli pacjent otrzymuje jednocześnie inne dożylne roztwory glukozy, należy wziąć pod uwagę ilość dodatkowo podawanej glukozy.
Przerwanie podawania emulsji może być wskazane, jeśli stężenie glukozy we krwi podczas jej podawania wzrośnie powyżej 14 mmol/l (250 mg/dl).
Ponowne odżywienie lub przekarmienie pacjentów niedożywionych lub wyczerpanych może prowadzić do hipokaliemii, hipofosfatemii i hipomagnezemii. Niezbędne jest uważne monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy. Konieczna jest odpowiednia suplementacja elektrolitów zgodnie z odchyleniami od wartości prawidłowych.
Konieczne jest kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy, równowagi wodnej, równowagi kwasowo-zasadowej i morfologii krwi, czynników krzepnięcia, czynności wątroby i nerek.
W zależności od potrzeb konieczne może być uzupełnianie elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Ponieważ produkt leczniczy Omegaflex plus zawiera cynk, magnez, wapń i fosfor, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu roztworów zawierających te substancje.
Produkt leczniczy Omegaflex plus to preparat o złożonym składzie. Dlatego też zdecydowanie nie zaleca się dodawania innych roztworów (chyba, że udowodniono zgodność – patrz punkt 6.2).
Ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji produktu leczniczego Omegaflex plus nie należy podawać jednocześnie z krwią w tym samym zestawie do infuzji (patrz także punkt 4.5).
Podobnie jak w przypadku wszystkich roztworów dożylnych, szczególnie do żywienia pozajelitowego, przy infuzjach produktu leczniczego Omegaflex plus konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki.
Dzieci i młodzież Nie odnotowano dotychczas przypadków klinicznego stosowania produktu leczniczego Omegaflex plus u dzieci i młodzieży.
Pacjenci w podeszłym wieku Zasadniczo stosuje się takie samo dawkowanie, jak u osób dorosłych, ale należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów cierpiących na inne choroby, takie jak niewydolność serca lub niewydolność nerek, które często wiążą się z podeszłym wiekiem.
Pacjenci z cukrzycą, zaburzeniami czynności serca lub nerek Podobnie jak w przypadku wszystkich roztworów do infuzji o dużej objętości, produkt leczniczy Omegaflex plus należy podawać ostrożnie pacjentom z zaburzeniami czynności serca lub nerek. Dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek.
Produkt leczniczy Omegaflex plus zawiera 0,931 mg sodu na ml, co odpowiada 0,047% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych, wynoszącej 2 g. Maksymalna dawka dobowa tego produktu leczniczego dla osoby dorosłej o masie ciała 70 kg odpowiada 130% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu. Omegaflex plus to produkt o dużej zawartości sodu. Należy to wziąć pod uwagę zwłaszcza u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Zawartość tłuszczu może wpływać na pewne pomiary laboratoryjne (np. stężenia bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, saturacji tlenem) w razie pobrania krwi zanim tłuszcz został odpowiednio usunięty z krwioobiegu.
Niektóre leki, jak insulina, mogą wpływać na system lipazy organizmu. Ten rodzaj interakcji wydaje się jednak mieć tylko ograniczone znaczenie kliniczne.
Heparyna podawana w dawkach klinicznych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej do krwioobiegu. Może to powodować początkowo nasiloną lipolizę osocza, a następnie przejściowy spadek eliminacji triglicerydów.
Olej sojowy zawiera naturalną witaminę K1. Może to wpływać na działanie lecznicze pochodnych kumaryny, co należy ściśle monitorować w przypadku pacjentów leczonych takimi lekami.
Roztwory zawierające potas, takie jak produkt leczniczy Omegaflex plus, należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących leki podwyższające stężenie potasu w surowicy, takie jak leki moczopędne oszczędzające potas (triamteren, amiloryd, spironolakton), inhibitory ACE (np. kaptopryl, enalapryl), antagoniści receptora angiotensyny II (np. losartan, walsartan) cyklosporyna i takrolimus.
Kortykosteroidy i ACTH związane są z zatrzymywaniem sodu i płynów.
Ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji produktu leczniczego Omegaflex plus nie należy podawać jednocześnie z krwią w tym samym zestawie do infuzji.
Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Omegaflex plus u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Żywienie pozajelitowe może być konieczne w okresie ciąży. Produkt leczniczy Omegaflex plus należy podawać kobietom w okresie ciąży po starannym rozważeniu.
Karmienie piersią Składniki/metabolity produktu leczniczego Omegaflex plus przenikają do mleka ludzkiego, ale w dawkach leczniczych nie przewiduje się ich wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią. Pomimo tego, karmienie piersią nie jest zalecane dla matek otrzymujących żywienie pozajelitowe.
Płodność Brak jest danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Omegaflex plus.
Omegaflex plus nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Nawet w warunkach prawidłowego stosowania pod względem monitorowania dawkowania, przestrzegania ograniczeń i zaleceń dotyczących bezpieczeństwa, mogą wystąpić działania niepożądane. Poniższa lista obejmuje liczne ogólnoustrojowe działania niepożądane, które mogą być związane ze stosowaniem produktu leczniczego Omegaflex plus.
Działania niepożądane wymieniono z podziałem na częstość występowania w następujący sposób: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: nadkrzepliwość.
Nieznana: leukopenia, małopłytkowość.
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje alergiczne (np. reakcje anafilaktyczne, wysypki skórne, obrzęk krtani, ust i twarzy).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: utrata apetytu. Bardzo rzadko: hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna. Częstość występowania tych działań niepożądanych zależy od dawki i może być wyższa w warunkach bezwzględnego lub względnego przedawkowania tłuszczów.
Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: ból głowy, senność.
Zaburzenia naczyniowe Rzadko: nadciśnienie lub niedociśnienie, zaczerwienienie.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: duszność, sinica.
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, wymioty.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieznana: cholestaza.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: rumień, pocenie się.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Rzadko: ból w plecach, ból kości, klatki piersiowej i okolicy lędźwiowej.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko: podwyższona temperatura ciała, uczucie zimna, dreszcze. Bardzo rzadko: zespół przeciążenia tłuszczem (szczegóły – patrz poniżej).
W razie wystąpienia działań niepożądanych infuzję należy przerwać.
W razie wzrostu stężenia triglicerydów podczas infuzji powyżej 11,4 mmol/l (1000 mg/dl) należy ją przerwać. Przy stężeniach powyżej 4,6 mmol/l (400 mg/dl) infuzję można kontynuować przy zmniejszonym dawkowaniu (patrz punkt 4.4)
Po wznowieniu infuzji pacjenta należy uważnie monitorować, szczególnie na początku, i w krótkich odstępach oznaczać stężenie triglicerydów w osoczu.
Informacje dotyczące szczególnych działań niepożądanych
Nudności, wymioty i brak apetytu to objawy często związane ze stanami, w których wskazane jest żywienie pozajelitowe i mogą być równocześnie powiązane z żywieniem pozajelitowym.
Zespół przeciążenia tłuszczem Zaburzona zdolność eliminacji triglicerydów może prowadzić do „zespołu przeciążenia tłuszczem”, który może być skutkiem przedawkowania. Należy obserwować możliwe oznaki przeciążenia metabolicznego. Przyczyna może być genetyczna (indywidualne różnice metabolizmu) lub też metabolizm tłuszczów może być zmieniony pod wpływem trwającej lub przebytej choroby. Zespół ten może również pojawić się podczas ciężkiej hipertriglicerydemii, nawet przy zalecanej szybkości infuzji oraz w skojarzeniu z nagłą zmianą stanu klinicznego pacjenta, taką jak zaburzenie czynności nerek lub zakażenie. Zespół przeciążenia tłuszczem charakteryzuje się hiperlipidemią, gorączką, naciekami tłuszczowymi, hepatomegalią z żółtaczką lub bez, splenomegalią, niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością, zaburzeniami krzepnięcia, hemolizą i retikulocytozą, nieprawidłowymi wynikami testów czynnościowych wątroby i śpiączką. Objawy te są zazwyczaj odwracalne po przerwaniu infuzji emulsji tłuszczowej. W razie wystąpienia objawów zespołu przeciążenia tłuszczem należy natychmiast przerwać infuzję produktu leczniczego Omegaflex plus.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy przedawkowania płynów i elektrolitów Przewodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej i obrzęk płuc.
Objawy przedawkowania aminokwasów Utrata aminokwasów przez nerki prowadząca do zaburzenia równowagi aminokwasów, nudności, wymioty i dreszcze.
Objawy przedawkowania glukozy Hiperglikemia, cukromocz, odwodnienie, hiperosmolalność, śpiączka hiperglikemiczna i hiperosmotyczna
Objawy przedawkowania tłuszczów Patrz punkt 4.8.
Leczenie W przypadku przedawkowania wskazane jest natychmiastowe przerwanie infuzji. Dalsze działania terapeutyczne zależą od poszczególnych objawów i ich nasilenia. Po wznowieniu infuzji po ustąpieniu objawów zaleca się stopniowe zwiększanie szybkości infuzji oraz częste monitorowanie pacjenta.
5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: roztwory do żywienia pozajelitowego, mieszaniny, kod ATC: B 05BA10
Mechanizm działania Celem żywienia pozajelitowego jest dostarczenie wszystkich niezbędnych składników odżywczych i energii do rozwoju i (lub) regeneracji tkanek oraz do utrzymania wszystkich czynności życiowych.
W tym przypadku aminokwasy są szczególnie ważne, gdyż niektóre z nich stanowią niezbędne składniki syntezy białek. Jednoczesne podawanie źródeł energii (węglowodanów/tłuszczów) jest konieczne, aby zachować aminokwasy do regeneracji tkanek i anabolizmu oraz zapobiec ich wykorzystywaniu jako źródeł energii.
Glukoza jest metabolizowana przez wszystkie komórki organizmu. Niektóre tkanki i narządy, takie jak OUN, szpik kostny, erytrocyty, nabłonek cewek nerkowych pokrywają swoje zapotrzebowanie na energię wyłącznie z metabolizmu glukozy. Dodatkowo glukoza pełni rolę składnika budulcowego różnych substancji wytwarzanych przez komórki.
Ze względu na swoją dużą gęstość energetyczną tłuszcze stanowią skuteczną formę podaży energii. Triglicerydy o dużej długości łańcucha dostarczają organizmowi niezbędnych kwasów tłuszczowych do syntezy składników komórkowych. Dlatego też emulsja tłuszczowa zawiera triglicerydy o średniej i dużej długości łańcucha (uzyskane z oleju sojowego i rybiego).
Frakcja triglicerydów o dużej długości łańcucha zawiera triglicerydy omega-6 i omega-3 dostarczające wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Ich podstawowym zadaniem jest zapobieganie i leczenie niedoboru niezbędnych kwasów tłuszczowych. Stanowią one również źródło energii. Produkt leczniczy Omegaflex plus zawiera niezbędne kwasy tłuszczowe omega-6, przede wszystkim w postaci kwasu linolowego, i kwasy tłuszczowe omega-3 w postaci kwasu alfa-linolenowego, kwasu eikozapentaenowego i kwasu dokozaheksaenowego. Stosunek kwasów tłuszczowych omega-6 do kwasów omega-3 w produkcie leczniczym Omegaflex plus wynosi około 2,5:1.
Triglicerydy o średniej długości łańcucha ulegają znacznie szybszej hydrolizie, eliminacji z krążenia i całkowitemu utlenieniu niż triglicerydy o dużej długości łańcucha. Stanowią one preferowany substrat energetyczny, zwłaszcza przy zaburzeniach rozkładu i (lub) wykorzystania triglicerydów o dużej długości łańcucha, np. w przypadku niedoboru lipazy lipoproteinowej i (lub) niedoboru kofaktorów lipazy lipoproteinowej.
5.2 Farmakokinetyka
Wchłanianie Produkt leczniczy Omegaflex plus jest podawany w infuzji dożylnej. W związku z tym wszystkie substraty są natychmiast dostępne dla metabolizmu.
Dystrybucja Dawka, szybkość infuzji, stan metaboliczny i indywidualne czynniki pacjenta (poziom niedożywienia) mają decydujące znaczenie dla maksymalnie osiągalnego stężenia triglicerydów. Kiedy produkt jest używany zgodnie z instrukcją z zachowaniem zaleceń dotyczących dawek, stężenia triglicerydów w zasadzie nie przekraczają 4,6 mmol/l (400 mg/dl).
Kwasy tłuszczowe o średniej długości łańcucha wykazują niskie powinowactwo do albuminy. W doświadczeniach na zwierzętach z podawaniem emulsji zawierającej wyłącznie triglicerydy o średniej długości łańcucha wykazano, że kwasy tłuszczowe o średniej długości łańcucha mogą przenikać przez barierę krew-mózg w razie ich przedawkowania. Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych przy stosowaniu emulsji dostarczających mieszaninę triglicerydów o średniej i dużej długości łańcucha, ponieważ triglicerydy o dużej długości łańcucha hamują hydrolizę triglicerydów o średniej długości łańcucha. Dlatego też można wykluczyć toksyczne działanie na mózg po podaniu produktu leczniczego Omegaflex plus.
Aminokwasy wbudowywane są w wiele białek tworzących różne narządy. Ponadto każdy aminokwas występuje w postaci wolnej we krwi i wewnątrz komórek.
Z uwagi na rozpuszczalność glukozy w wodzie, rozprowadzana jest ona przez krew po całym organizmie. Początkowo roztwór glukozy rozprowadzany jest do przestrzeni śródnaczyniowej, a następnie do przestrzeni wewnątrzkomórkowej.
Brak danych dotyczących przechodzenia składników przez barierę łożyskową.
Metabolizm Aminokwasy, które nie biorą udziału w syntezie białek, są metabolizowane w następujący sposób: Grupa aminowa jest oddzielana od szkieletu węglowego w wyniku transaminacji. Łańcuch węglowy ulega bezpośredniemu utlenieniu do CO2 lub jest wykorzystywany jako substrat w procesie glukoneogenezy w wątrobie. Grupa aminowa jest również metabolizowana w wątrobie do mocznika.
Glukoza jest metabolizowana do CO2 i H2O poprzez znane ścieżki metaboliczne. Część glukozy jest wykorzystywana do syntezy tłuszczów.
Po infuzji triglicerydy są hydrolizowane do glicerolu i kwasów tłuszczowych. Związki te są włączane do szlaków metabolicznych prowadzących do wytworzenia energii, syntezy biologicznie czynnych cząsteczek, glukoneogenezy i resyntezy tłuszczów.
Dokładniej, wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 o dużej długości łańcucha zastępują kwas arachidonowy jako substrat eikozanowy w błonach komórkowych i powodują zmniejszenie wytwarzania w organizmie związków eikozanowych o charakterze zapalnym oraz cytokin. Może to być korzystne dla pacjentów, u których występuje ryzyko rozwinięcia się nadmiernie nasilonego stanu zapalnego i posocznicy.
Eliminacja Jedynie niewielka ilość aminokwasów wydalana jest z moczem w stanie niezmienionym.
Nadmiar glukozy wydalany jest z moczem wyłącznie wówczas, gdy osiągnięty zostanie próg nerkowy dla glukozy.
Zarówno triglicerydy oleju sojowego, jak i triglicerydy o średniej długości łańcucha są całkowicie metabolizowane do CO i H O. Niewielkie ilości tłuszczów są tracone wraz ze złuszczającymi się 2 2 komórkami skóry i innych nabłonków. Wydalanie triglicerydów przez nerki praktycznie nie zachodzi.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie przeprowadzono badań nieklinicznych z produktem leczniczym Omegaflex plus.
Nie należy oczekiwać toksycznego wpływu mieszanin składników odżywczych podawanych w zalecanych dawkach w ramach terapii substytucyjnej.
Toksyczny wpływ na reprodukcję Różne oleje roślinne, zwłaszcza olej sojowy, mogą zawierać fitoestrogeny, takie jak ß-sitosterol. U szczurów i królików ß-sitosterol podawany podskórnie i dopochwowo powodował zaburzenia płodności. Po podaniu czystego ß-sitosterolu zgłaszano zmniejszenie masy jąder i zmniejszenie stężenia plemników w nasieniu u samców szczura oraz zmniejszony odsetek ciąż u królic. Jednakże zgodnie z obecnym stanem wiedzy działania obserwowane u zwierząt wydają się nie mieć znaczenia w praktyce klinicznej.
6.1 Substancje pomocnicze
Kwas cytrynowy jednowodny (do ustalania pH) Glicerol Fosfolipidy jaja kurzego do wstrzykiwań Sodu oleinian Sodu wodorotlenek (do ustalania pH) all-rac-α-tokoferol Woda do wstrzykiwań
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, dla których nie wykazano zgodności. Patrz punkt 6.6.
Produkt leczniczy Omegaflex plus nie powinien być podawany jednocześnie z krwią, patrz punkt 4.4.
6.3 Okres ważności
Przed otwarciem opakowania 2 lata
Po otwarciu worka zewnętrznego i po zmieszaniu zawartości worka Wykazano stabilność chemiczną i fizykochemiczną przed użyciem mieszaniny aminokwasów, glukozy i tłuszczu przez okres 7 dni w temperaturze 2-8°C i przez dodatkowe 2 dni w temperaturze 25°C.
Po wprowadzeniu zgodnych substancji dodatkowych Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po wprowadzeniu dodatkowych substancji. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast po wprowadzeniu dodatkowych substancji, odpowiedzialność za okres przechowywania i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik.
Po pierwszym otwarciu (przebicie portu do infuzji) Emulsję należy zużyć natychmiast po otwarciu opakowania.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. W razie przypadkowego zamrożenia należy wyrzucić worek. Przechowywać worek w ochronnym worku zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Trzykomorowy worek z wielowarstwowej folii (warstwa wewnętrzna z PP), umieszczony w zewnętrznym ochronnym worku, z saszetką zawierającą substancję pochłaniającą tlen oraz wskaźnikiem tlenu, umieszczonymi w przestrzeni miedzy workiem bezpośrednim i zewnętrznym. Trzykomorowy worek wyposażony jest w system portów z PP i SEBS z zamknięciem z gumy poliizoprenowej. Trzykomorowe worki zawierają:
- 1250 ml (500 ml roztworu aminokwasów + 250 ml emulsji tłuszczowej + 500 ml roztworu glukozy)
- 1875 ml (750 ml roztworu aminokwasów + 375 ml emulsji tłuszczowej + 750 ml roztworu glukozy)
- 2500 ml (1000 ml roztworu aminokwasów + 500 ml emulsji tłuszczowej + 1000 ml roztworu glukozy)
| Punkty nacięć Opakowanie ochronne | Uchwyt/Wieszak Glukoza Emulsja tłuszczowa Roztwór aminokwasów |
|---|---|
| Wskaźnik obecności tlenu Pochłaniacz tlenu | Port infuzyjny Port podania leku |
Rysunek A Rysunek B
Rysunek A: Wielokomorowy worek jest zapakowany w zewnętrzny worek ochronny. Pomiędzy workiem wewnętrznym i zewnętrznym znajduje się pochłaniacz tlenu i wskaźnik tlenu. Saszetka z pochłaniaczem tlenu jest wykonana z materiału obojętnego i zawiera wodorotlenek żelaza.
Rysunek B: Komora górna zawiera roztwór glukozy, komora środkowa — emulsję tłuszczową, a komora dolna — roztwór aminokwasów.
Komorę górną i komorę środkową można połączyć z komorą dolną, otwierając szwy pośrednie (zgrzewy).
Worek został tak zaprojektowany, aby umożliwić wymieszanie aminokwasów, glukozy, tłuszczów i elektrolitów w jednej komorze. Rozerwanie zgrzewu powoduje sterylne zmieszanie zawartości do postaci emulsji.
Rożne wielkości opakowań są dostarczane w tekturowych pudełkach zawierających pięć worków. Wielkości opakowań: 5 x 1250 ml, 5 x 1875 ml i 5 x 2500 ml Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Przed użyciem produkty do żywienia pozajelitowego należy skontrolować wzrokowo w celu wykrycia ewentualnych uszkodzeń, zmian barwy i niestabilności emulsji.
Nie należy używać worków, które są uszkodzone. Worek zewnętrzny i wewnętrzny, jak również zgrzewy pomiędzy komorami powinny być w stanie nienaruszonym. Produkt należy stosować wyłącznie, jeśli roztwory aminokwasów i glukozy są przezroczyste i bezbarwne do słomkowych, a emulsja tłuszczowa jest jednorodna w kolorze mlecznobiałym. Nie używać, jeśli roztwory zawierają stałe cząstki.
Po zmieszaniu zawartości trzech komór nie używać, jeśli emulsja wykazuje odbarwienie lub oznaki rozdzielania faz (krople oleju, warstwa oleju). W razie odbarwienia emulsji lub oznak rozdzielania faz należy natychmiast przerwać infuzję. Przed otwarciem worka zewnętrznego należy sprawdzić kolor wskaźnika tlenu (patrz Rysunek A). Nie używać, jeśli wskaźnik tlenu zmienił kolor na różowy. Używać wyłącznie, jeśli wskaźnik tlenu jest żółty.
Przygotowanie zmieszanej emulsji Należy ściśle przestrzegać zasad postępowania aseptycznego.
Otwieranie: Rozerwać worek zewnętrzny, zaczynając od nacięć (Rys. 1). Wyjąć worek wewnętrzny z opakowania ochronnego. Wyrzucić opakowanie zewnętrzne, wskaźnik tlenu i pochłaniacz tlenu.
Skontrolować wzrokowo worek wewnętrzny w celu wykrycia ewentualnych nieszczelności. Przeciekający worek należy wyrzucić, ponieważ nie można zagwarantować jałowości.
Zmieszanie zawartości worka i dodawanie substancji dodatkowych Aby kolejno otwierać komory i mieszać ich zawartość, należy zwinąć worek obiema rękami, zaczynając od otwarcia zgrzewu oddzielającego komorę górną (glukoza) i dolną (aminokwasy) (Rys. 2).
Następnie w dalszym ciągu naciskać, aby otworzył się zgrzew oddzielający komorę środkową (tłuszcze) i komorę dolną (Rys. 3).
Po wymieszaniu zawartości wszystkich komór i usunięciu aluminiowej folii (Rys. 3A) można dodać kompatybilne dodatki przez port do podawania leków (rys. 4). Dokładnie wymieszać zawartość (Rys. 5) i skontrolować wzrokowo mieszaninę (Rys. 6). Mieszanina jest mlecznobiałą, jednorodną emulsją typu olej w wodzie. Niedopuszczalne są żadne oznaki rozdzielenia faz emulsji.
Produkt leczniczy Omegaflex plus można mieszać z następującymi dodatkami do określonych poniżej górnych granic stężenia lub maksymalnej ilości dodatków po suplementacji. Powstałe mieszaniny są stabilne przez okres 7 dni w temperaturze od +2°C do +8°C plus 2 dni w temperaturze 25°C.
- Elektrolity: należy uwzględnić elektrolity już obecne w worku; w mieszaninie trójskładnikowej wykazano stabilność do całkowitej ilości 200 mmol/l sodu + potasu (łącznie), 9,6 mmol/l magnezu i 6,4 mmol/l wapnia.
- Fosforan: wykazano stabilność do maksymalnego stężenia 20 mmol/l fosforanu nieorganicznego.
- Alanylo-glutamina do 24 g/l.
- Pierwiastki śladowe i witaminy: wykazano stabilność przy użyciu dostępnych na rynku produktów zawierających dużą liczbę pierwiastków śladowych i witamin (np. Tracutil, Cernevit) do standardowej dawki zalecanej przez odpowiedniego producenta preparatu mikroelementów.
Szczegółowe informacje na temat wyżej wymienionych dodatków i odpowiednich terminów ważności takich mieszanin można uzyskać na żądanie od producenta.
Przygotowanie do infuzji Przed infuzją emulsję należy podgrzać do temperatury pokojowej. Zdjąć aluminiową plombę z portu infuzyjnego (Rys. 7) i podłączyć zestaw do infuzji (Rys. 8). Należy używać zestawu do podawania infuzji bez otworu odpowietrzającego albo zasłonić otwór odpowietrzający w razie stosowania zestawu z otworem. Zawiesić worek na stojaku do infuzji (Rys. 9) i prowadzić infuzję standardową techniką.
Wyłącznie do jednorazowego użycia. Po użyciu należy wyrzucić opakowanie i niezużyte resztki produktu.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Nie należy ponownie podłączać częściowo zużytych pojemników.
W razie konieczności zastosowania filtrów, muszą to być filtry przepuszczalne dla tłuszczów (wielkość porów ≥ 1,2 µm).
7. Podmiot odpowiedzialny
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Straße 1
34212 Melsungen
Niemcy
8. Numer pozwolenia
Pozwolenie nr 23787
9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06.03.2017
10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu
2024-01-19