Opfolda

Każda kapsułka twarda zawiera 65 mg miglustatu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Kapsułka twarda

Kapsułka twarda w rozmiarze 2 (6,35x18,0 mm), z szarym nieprzezroczystym wieczkiem i białym nieprzezroczystym korpusem z czarnym nadrukiem „AT2221”, zawierająca proszek o barwie białej do białawej.

Produkt leczniczy Opfolda (miglustat) jest stabilizatorem enzymu w długotrwałej enzymatycznej terapii zastępczej z zastosowaniem cypaglukozydazy alfa u osób dorosłych z późną postacią choroby Pompego (niedobór kwaśnej alfa-glukozydazy [GAA]).

Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów z chorobą Pompego lub innymi dziedzicznymi chorobami metabolicznymi lub nerwowo-mięśniowymi.

Miglustat 65 mg kapsułki twarde należy stosować w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa. Przed przyjęciem miglustatu należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) dla cypaglukozydazy alfa.

Dawkowanie

Zalecana dawka jest przeznaczona do stosowania doustnie co drugi tydzień u dorosłych w wieku co najmniej 18 lat i zależy ona od masy ciała:

• U pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg zalecana dawka wynosi 260 mg (4 kapsułki 65 mg).
• U pacjentów o masie ciała ≥ 40 kg do < 50 kg zalecana dawka wynosi 195 mg (3 kapsułki 65 mg).

Miglustat 65 mg kapsułki twarde należy przyjmować około 1 godzinę, lecz nie wcześniej niż 3 godziny przed rozpoczęciem infuzji cypaglukozydazy alfa.

Rysunek 1. Harmonogram dawkowania

• Miglustat 65 mg kapsułki twarde należy przyjmować około 1 godzinę, lecz nie wcześniej niż 3 godziny przed rozpoczęciem infuzji cypaglukozydazy alfa.

Odpowiedź pacjenta na leczenie powinna być rutynowo oceniana na podstawie kompleksowej oceny wszystkich objawów klinicznych choroby. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi lub nietolerowanego zagrożenia bezpieczeństwa należy rozważyć odstawienie miglustatu 65 mg kapsułki twarde w skojarzeniu z leczeniem cypaglukozydazą alfa. Należy kontynuować lub przerwać stosowanie obu produktów leczniczych.

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki miglustatu należy go przyjąć możliwie jak najszybciej. Jeśli dawka nie zostanie przyjęta, nie należy rozpoczynać infuzji cypaglukozydazy alfa. Infuzję cypaglukozydazy alfa można rozpocząć po upłynięciu 1 godziny od przyjęcia miglustatu.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności miglustatu w skojarzeniu z terapią cypaglukozydazą alfa u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby. W przypadku podawania co drugi tydzień nie oczekuje się, aby zwiększone stężenie miglustatu w osoczu, wynikające z umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek lub wątroby, miało wyraźny wpływ na ekspozycję na cypaglukozydazę alfa i nie przewiduje się, aby miało wpływ na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania cypaglukozydazy alfa w znaczący klinicznie sposób. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku

Istnieje ograniczone doświadczenie w stosowaniu miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.

Sposób podawania

Miglustat jest przeznaczony do stosowania doustnego.

Kapsułka twarda zawierająca miglustat ma zacisk zapobiegający otwarciu otoczki kapsułki i należy ją przyjmować na czczo, połykając w całości.

Pacjenci powinni pozostawać na czczo przez 2 godziny przed i 2 godziny po przyjęciu miglustatu kapsułki twarde 65 mg (patrz punkt 5.2). Podczas 4-godzinnego okresu pozostawania na czczo można spożywać wodę, beztłuszczowe (odtłuszczone) mleko krowie, herbatę lub kawę bez śmietanki, cukru lub słodzików. Pacjent może powrócić do normalnego spożywania pokarmów i napojów po 2 godzinach od przyjęcia miglustatu.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Przeciwwskazanie do stosowania cypaglukozydazy alfa.

Po zastosowaniu miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa mogą wystąpić działania niepożądane (patrz punkt 4.8).

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji związanych ze stosowaniem miglustatu.

Interakcje z żywnością

Wiadomo, że miglustat ma bezpośredni wpływ na enzymatyczną czynność głównych disacharydaz nabłonka jelitowego. W szczególności miglustat hamuje disacharydazy z wiązaniami alfa-glikozydowymi, w tym sacharazę, maltazę i izomaltazę. Siła potencjalnych interakcji może natychmiast zakłócać czynności trawienne sacharozy, maltozy i izomaltozy, prowadząc do nieprawidłowego trawienia, osmotycznego przepływu wody, zwiększonej fermentacji i wytwarzania drażniących metabolitów. Pacjenci powinni pozostawać na czczo przez 2 godziny przed i przez 2 godziny po przyjęciu miglustatu.

Antykoncepcja u kobiet

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w trakcie leczenia miglustatem w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa oraz przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych środków antykoncepcyjnych.

Ciąża

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa u kobiet w okresie ciąży. Miglustat przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach ze stosowaniem miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa, jak również w monoterapii, wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Miglustat w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy miglustat i cypaglukozydaza alfa przenikają do mleka ludzkiego (patrz punkt 5.3). Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie miglustatu i wydzielanie cypaglukozydazy alfa do mleka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu stosowania miglustatu w skojarzeniu z terapią cypaglukozydazą alfa na płodność.

Nie zaobserwowano wpływu na stężenie, ruchliwość ani morfologię nasienia u 7 zdrowych dorosłych mężczyzn, którzy otrzymywali miglustat w dawce 100 mg doustnie, dwa razy na dobę przez 6 tygodni.

U samców szczura nie zaobserwowano wpływu podawania miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa lub w monoterapii na spermatogenezę. Jednak dane przedkliniczne z badania innego produktu miglustatu u szczurów wykazały, że stosowanie miglustatu ma negatywny wpływ na parametry nasienia (ruchliwość i morfologię), prowadzący do zmniejszenia płodności (patrz punkt 5.3).

U samic szczura stwierdzono zwiększenie częstości poronień w okresie przedimplantacyjnym w przypadku podawania miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa lub w monoterapii (patrz punkt 5.3).

Miglustat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym, przypisywanym tylko stosowaniu miglustatu 65 mg, były zaparcia (1,3%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Ocena działań niepożądanych opiera się na informacjach uzyskanych od pacjentów leczonych miglustatem w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa z zbiorczej analizy bezpieczeństwa w 3 badaniach klinicznych. Całkowity średni czas ekspozycji wynosił 28,0 miesięcy.

Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów MedDRA w tabeli 1. Odpowiednie kategorie częstości występowania są określone jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1: Zestawienie działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów leczonych miglustatem

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość	Działanie niepożądane (preferowany termin)
Zaburzenia układu immunologicznego	Często	Reakcja anafilaktyczna⁷
	Niezbyt często	Nadwrażliwość
Zaburzenia układu nerwowego	Bardzo często	Bóle głowy
	Często	Drżenie, zaburzenia smaku, parestezja
	Niezbyt często	Zaburzenia równowagi, migrena⁴
Zaburzenia serca	Często	Częstoskurcz⁶
Zaburzenia naczyniowe	Często	Niedociśnienie tętnicze
	Niezbyt często	Bladość
	Często	Duszność
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Niezbyt często	Astma
Zaburzenia żołądka i jelit	Często	Biegunka, nudności, ból brzucha¹, wzdęcia, rozdęcie brzucha, wymioty, zaparcia†
	Niezbyt często	Dyskomfort w jamie brzusznej †, skurcz przełyku, ból w jamie ustnej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Pokrzywka³, wysypka², świąd, nadmierna potliwość
	Niezbyt często	Przebarwienia skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Często	Skurcze mięśni, ból mięśni, ból stawów, osłabienie mięśni
	Niezbyt często	Ból w okolicy lędźwiowej, zmęczenie mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Zmęczenie, gorączka, dreszcze, obrzęk obwodowy
	Niezbyt często	Astenia, ból twarzy, roztrzęsienie †, niesercowy ból w klatce piersiowej
Badania diagnostyczne	Często	Podwyższone ciśnienie krwi⁵
	Niezbyt często	Zmniejszenie liczby limfocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi †

† Zgłoszone tylko w przypadku miglustatu

¹ Ból brzucha, ból w nadbrzuszy i ból w podbrzuszu są skategoryzowane jako ból brzucha.

² Wysypka i wysypka rumieniowata są skategoryzowane jako wysypka.

3 Pokrzywka, wysypka pokrzywkowa i pokrzywka fizykalna są skategoryzowane jako pokrzywka.

⁴ Migrena i migrena z aurą są skategoryzowane jako migrena.

⁵ Nadciśnienie tętnicze i podwyższone ciśnienie krwi są skategoryzowane jako podwyższone ciśnienie krwi.

⁶ Tachykardia i częstoskurcz zatokowy są skategoryzowane jako częstoskurcz.

⁷ Anafilaksja, reakcja anafilaktyczna i reakcja anafilaktoidalna są skategoryzowane jako reakcja anafilaktyczna.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Objawy

U pacjentów z ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), przyjmujących miglustat w dawce 800 mg/dobę lub większej, obserwowano leukopenię, granulocytopenię, neutropenię, zawroty głowy i parestezję.

Postępowanie

W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zapewnić wspomagającą opiekę medyczną. Należy monitorować morfologię krwi pod kątem zmniejszenia liczby białych krwinek.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty wpływające na układ pokarmowy i metabolizm, różne produkty wpływające na układ pokarmowy i metabolizm. Kod ATC: A16AX06

Mechanizm działania

Miglustat jest farmakokinetycznym stabilizatorem enzymu cypaglukozydazy alfa.

Miglustat wiąże się selektywnie z cypaglukozydazą alfa we krwi podczas infuzji; w ten sposób stabilizując konformację cypaglukozydazy alfa i minimalizując utratę aktywności enzymu w krążeniu. To selektywne wiązanie pomiędzy cypaglukozydazą alfa a miglustatem jest przejściowe z deasocjacją następującą w lizosomie. Sam miglustat nie ma wpływu na zmniejszenie stężenia glikogenu.

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Opfolda w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu choroby spichrzeniowej glikogenu typu II (choroby Pompego) (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2 Farmakokinetyka

Wchłanianie

Szybkość wchłaniania (tₘₐₓ) miglustatu wynosiła około 2 do 3 godzin. W dawce klinicznej 260 mg miglustat w osoczu osiągnął wartość Cₘₐₓ około 3000 ng/ml i AUC0-∞ około 25 000 ng h/ml.

Wpływ pokarmu

Zaobserwowano znaczny wpływ pokarmu, który powodował zmniejszenie Cₘₐₓ o 36% i opóźnienie wchłaniania o około 2 godziny (patrz punkt 4.2).

Metabolizm

Miglustat jest w dużym stopniu niemetabolizowany - odzyskano < 5% znakowanej radioaktywnie dawki w postaci glukuronidów.

Miglustat nie jest substratem enzymów OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, MATE1, MATE2-K, BCRP ani BSEP. Miglustat jest słabym substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz jest substratem transporterów wychwytu OCT1 (ulegających ekspresji w wątrobie) i OCT2 (ulegających ekspresji w nerkach). Jako że miglustat jest w dużym stopniu wydalany w postaci niezmetabolizowanej przez nerki, nie oczekuje się, żeby inhibitory OCT1 powodowały istotne klinicznie interakcje. Na podstawie danych dotyczących pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie oczekuje się, żeby inhibitory OCT2 miały istotny klinicznie wpływ na wydalanie nerkowe miglustatu i ekspozycję na miglustat.

W związku z zaleceniem dotyczącym stosowania na czczo i szybkim wchłanianiem miglustatu (tₘₐₓ wynosi 2 godziny) nie oczekuje się, żeby inhibitory glikoproteiny P (P-gp) powodowały istotne klinicznie interakcje z miglustatem w jelicie.

Miglustat nie jest znanym substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450, dlatego też znaczące interakcje z lekami będącymi substratami enzymów cytochromu P450 są mało prawdopodobne.

Na podstawie badania in vitro dotyczącego transporterów stwierdzono, że miglustat nie jest inhibitorem transporterów OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1B1, OATP1B3 ani BSEP. W związku z zaleceniem dotyczącym stosowania na czczo i szybkim wchłanianiem miglustatu nie oczekuje się istotnych klinicznie interakcji w jelicie z substratami P-gp i BCRP ani w żyle wrotnej w wątrobie z substratami OCT1, OATP1B1 i OATP1B3.

Eliminacja

Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji miglustatu wynosił około 6 godzin. Klirens po podaniu doustnym wynosił około 10,5 l/h, a objętość dystrybucji w fazie końcowej wynosiła około 90 l.

Liniowość

Miglustat wykazał kinetykę proporcjonalną do dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Płeć, wiek i rasa/pochodzenie etniczne

Na podstawie zbiorczej analizy farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że płeć, wiek (od 18 do 74 lat) oraz rasa/pochodzenie etniczne nie miały klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na miglustat w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie oceniano farmakokinetyki miglustatu w skojarzeniu z terapią cypaglukozydazą alfa u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek

Wartość AUC₀₋₂₄ₕᵣ dla miglustatu zwiększyła się o 21%, 32% i 41% odpowiednio u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny [CLcr] od 60 do 89 ml/minutę, oszacowanym wg wzoru Cockcrofta-Gaulta), umiarkowanymi (CLcr od 30 do 59 ml/minutę) i ciężkimi (CLcr od 15 do 29 ml/minutę) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Nie jest znany wpływ schyłkowej choroby nerek na farmakokinetykę miglustatu.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności i mutagenności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla ludzi.

U myszy sporadycznie występowały nowotwory jelita grubego w okresie 2 lat po otrzymaniu doustnego leczenia miglustatem w dawce 210, 420 i 840/500 mg/kg mc./dobę. Dawki te odpowiadają 8, 16 i 33/19-krotności stosowanej u ludzi dawki wynoszącej 200 mg trzy razy na dobę. Nie jest znane znaczenie tych obserwacji dla ludzi przyjmujących miglustat w znacznie mniejszych badanych dawkach, wynoszących 195 do 260 mg co drugi tydzień w przypadku choroby Pompego.

Toksyczność rozrodcza i rozwojowa

W badaniu segmentu I prowadzonym na samcach szczura nie obserwowano wpływu miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa ani w monoterapii na spermatogenezę.

W innym badaniu miglustatu u szczurów miglustat podawany doustnie powodował atrofię/zwyrodnienie kanalików nasiennych i jąder przy ekspozycji odpowiadającej 2,0-krotności maksymalnej dawki zalecanej dla człowieka (MRHD) określanej na podstawie powierzchni ciała (mg/m² pc.). Ponadto u szczurów, którym podawano doustnie miglustat w dawce odpowiadającej 6,0-krotności ekspozycji na podstawie powierzchni ciała, obserwowano zmniejszoną spermatogenezę ze zmienioną morfologią i ruchliwością plemników oraz zmniejszoną płodność. Zmniejszona spermatogeneza była odwracalna u szczurów po 6 tygodniach od odstawienia substancji czynnej.

W badaniu segmentu I, dotyczącym płodności i wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów, zaobserwowano poronienia w okresie przedimplantacyjnym u samic w części badania dotyczącej płodności zarówno w grupie osobników otrzymujących miglustat w monoterapii, jak i w grupie osobników otrzymujących leczenie skojarzone, i uznano to za związane ze stosowaniem miglustatu. W przypadku podawania w skojarzeniu marginesy wynosiłyiósł odpowiednio 27-krotność i 4-krotność MRHD cypaglukozydazy alfa i miglustatu, określane na podstawie ekspozycji w osoczu (AUC).

W badaniu segmentu II dotyczącym rozwoju zarodka i płodu nie stwierdzono u ciężarnych samic szczura ani ich potomstwa działań niepożądanych, które można byłoby bezpośrednio powiązać ze stosowaniem cypaglukozydazy alfa lub miglustatu.

W badaniu dotyczącym rozwoju zarodka i płodu u królików działania niepożądane u matek, w tym zmniejszenie przyjmowania pokarmu i przyrostów masy ciała, były wyraźne zarówno w grupie przyjmującej miglustat w monoterapii, jak i w grupie otrzymującej miglustat w skojarzeniu. Skojarzenie cypaglukozydazy alfa z miglustatem (lecz nie cypaglukozydaza alfa bez miglustatu) powodowało zwiększenie częstości występowania wad wrodzonych układu krążenia (zarośnięcie pnia płucnego, wada przegrody międzykomorowej i poszerzenie łuku aorty) u królików przy ekspozycjach stanowiących odpowiednio 16-krotność i 3-krotność MRHD cypaglukozydazy alfa i miglustatu, określanych na podstawie dawki pojedynczej, oraz ekspozycjach stanowiących odpowiednio 112-krotność i 21-krotność ich MRHD, określanych na podstawie dawki skumulowanej. Nie można jednakże wykluczyć, że działania niepożądane obserwowane u zarodków i płodów królików nie wystąpiłyby również po pojedynczej ekspozycji na skojarzenie badanych leków. Nie można było określić największej dawki, w przypadku której nie obserwuje się działań niepożądanych (NOAEL) w grupie otrzymującej skojarzenie leków, ponieważ oceniano wyłącznie jedną dawkę tego skojarzenia.

W badaniu segmentu III dotyczącym rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów nie stwierdzono działań niepożądanych u matek ani u ich potomstwa, które można byłoby bezpośrednio powiązać ze stosowaniem cypaglukozydazy alfa lub miglustatu. Ocena mleka samic szczura w grupie otrzymującej skojarzenie leków wykazała przenikanie miglustatu i wydzielanie cypaglukozydazy alfa do mleka szczurzego. Po 2,5 godzinach od podania dawki stosunek ekspozycji na cypaglukozydazę alfa w mleku szczurzym do ekspozycji w osoczu wynosił 0,038.

6.1 Substancje pomocnicze

Zawartość kapsułki

Skrobia żelowana (kukurydziana)

Magnezu stearynian (E470b)

Celuloza mikrokrystaliczna (E-460i)

Sukraloza (E955)

Krzemionka koloidalna

Otoczka kapsułki

Żelatyna

Tytanu dwutlenek (E171)

Żelaza tlenek czarny (E172)

Tusz drukarski jadalny

Żelaza tlenek czarny (E172)

Potasu wodorotlenek (E525)

Glikol propylenowy (E1520)

Szelak (E904)

Amonowy wodorotlenek stężony (E527)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) 40 ml, z 33-mm białą, zabezpieczoną przed dostępem dzieci nakrętką z polipropylenu z etykietą. Otwór butelki jest uszczelniony zgrzewaną indukcyjnie wkładką foliową.

Butelki zawierające 4 i 24 kapsułki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7. Podmiot odpowiedzialny

Amicus Therapeutics Europe Limited

Block 1, Blanchardstown Corporate Park

Ballycoolin Road

Blanchardstown, Dublin

D15 AKK1, Irlandia

e-mail: [email protected]

8. Numer pozwolenia

EU/1/23/1737/001

EU/1/23/1737/002

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 26 czerwca 2023 r.