1 dawka (1,5 ml) zawiera:

Ludzki rotawirus szczep RIX4414 (żywy, atenuowany)* nie mniej niż 106,0 CCID50

*Produkowany na linii komórek Vero

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Ta szczepionka zawiera 1 073 mg sacharozy, 32 mg sodu, 10 mikrogramów glukozy i 0,15 mikrograma fenyloalaniny na dawkę (patrz punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Zawiesina doustna. Rotarix jest przezroczystym, bezbarwnym płynem.

Szczepionka Rotarix jest wskazana do czynnej immunizacji niemowląt w wieku od 6 do 24 tygodni w celu zapobiegania zapaleniu żołądka i jelit spowodowanemu zakażeniem rotawirusem (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).

Stosowanie szczepionki Rotarix powinno opierać się na oficjalnych zaleceniach.

Dawkowanie

Cykl szczepień składa się z dwóch dawek. Pierwszą dawkę można podać po ukończeniu 6. tygodnia życia. Odstęp pomiędzy dawkami powinien wynosić przynajmniej 4 tygodnie. Dwudawkowy cykl szczepienia musi zostać ukończony przed upływem 24. tygodnia życia dziecka, ale najlepiej, aby został ukończony przed 16. tygodniem życia.

Rotarix można podawać według tego schematu także wcześniakom, urodzonym nie wcześniej niż po 27. tygodniu ciąży (patrz punkty 4.8 i 5.1).

W badaniach klinicznych rzadko obserwowano podanie niepełnej dawki szczepionki z powodu wyplucia jej przez dziecko czy zwrócenia z pokarmem, a w przypadku wystąpienia takich okoliczności drugiej dawki dzieciom nie podawano. Jednakże w sytuacji, gdy dziecko wypluje lub zwróci większą część dawki szczepionki z pokarmem, w czasie tej samej wizyty można podać pojedynczą dawkę zastępczą.

Zalecane jest, aby u dzieci, które jako pierwszą dawkę otrzymały Rotarix, dwudawkowy schemat szczepienia został ukończony również szczepionką Rotarix. Nie ma danych na temat bezpieczeństwa stosowania, immunogenności lub skuteczności szczepienia, w którym jako pierwsza dawka zostałby podany Rotarix, a jako druga dawka inna szczepionka przeciwko rotawirusom lub też odwrotnie.

Dzieci i młodzież

Szczepionka Rotarix nie powinna być podawana dzieciom w wieku powyżej 24 tygodni.

Sposób podawania

Szczepionka Rotarix jest przeznaczona wyłącznie do stosowania doustnego.

Szczepionki Rotarix w żadnym przypadku nie wolno wstrzykiwać.

Instrukcje dotyczące podawania, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Reakcje nadwrażliwości po poprzednim podaniu szczepionek przeciw rotawirusom.

Uprzednie występowanie wgłobienia.

Osoby z nieskorygowanymi wrodzonymi wadami przewodu pokarmowego predysponującymi do występowania wgłobienia.

Osoby z ciężkim złożonym niedoborem odporności (SCID) (patrz punkt 4.8).

Podanie szczepionki Rotarix należy odroczyć u pacjentów z ostrymi infekcjami przebiegającymi z gorączką. Występowanie zakażenia o mniejszym nasileniu nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia.

Podanie szczepionki Rotarix należy odroczyć u pacjentów z biegunką lub wymiotami.

Do dobrej praktyki klinicznej należy poprzedzenie szczepienia zebraniem wywiadu, szczególnie w odniesieniu do przeciwwskazań, oraz zbadaniem pacjenta.

Należy zawsze zapewnić możliwość odpowiedniego leczenia na wypadek wystąpienia reakcji anafilaktycznej po podaniu szczepionki (patrz punkt 4.8).

Brak danych na temat bezpieczeństwa stosowania i skuteczności stosowania szczepionki Rotarix u dzieci z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi lub opóźnieniem wzrostu. U tych dzieci podanie szczepionki Rotarix może być rozważane z zachowaniem ostrożności, jeśli w opinii lekarza niezaszczepienie ich stwarza większe ryzyko.

Pracownicy służby zdrowia powinni zwracać uwagę na objawy mogące sugerować wystąpienie wgłobienia (ostry ból brzucha, utrzymujące się wymioty, krwawe stolce, wzdęcie brzucha i (lub) wysoka gorączka), ponieważ dane z badań obserwacyjnych wskazują na zwiększone ryzyko wgłobienia, przede wszystkim w okresie 7 dni po podaniu szczepionki (patrz punkt 4.8). Należy zwrócić uwagę rodzicom/opiekunom zaszczepionego dziecka, aby natychmiast zgłaszali wystąpienie takich objawów lekarzowi.

Osoby z predyspozycją do występowania wgłobienia, patrz punkt 4.3.

Nie przewiduje się, że bezobjawowe lub o niewielkim nasileniu objawów zakażenie wirusem HIV będzie miało wpływ na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność szczepionki Rotarix. Badanie kliniczne przeprowadzone na ograniczonej liczbie niemowląt z bezobjawowym lub o niewielkim nasileniu objawów zakażeniem wirusem HIV nie wykazało dostrzegalnych problemów dotyczących bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Podanie szczepionki Rotarix dzieciom ze stwierdzonym lub podejrzewanym niedoborem odporności (w tym po ekspozycji na leczenie immunosupresyjne w okresie życia płodowego (in utero)) powinno być poprzedzone dokładnym rozważeniem potencjalnych korzyści i ryzyka.

Wiadomo, iż po szczepieniu dochodzi do wydalania wirusa szczepionkowego w kale. Wydalanie to osiąga maksimum około 7. dnia po szczepieniu. Cząstki antygenu wirusowego wykrywane metodą ELISA stwierdzono w 50% próbek kału po podaniu pierwszej szczepionki Rotarix w formie liofilizowanej oraz w 4% próbek po podaniu drugiej dawki szczepionki. Próbki te zbadano także na obecność żywego szczepu szczepionkowego: jedynie 17% dało wynik dodatni. W dwóch kontrolowanych badaniach porównawczych wydalanie wirusa szczepionkowego po szczepieniu Rotarixem w postaci płynnej było porównywalne do obserwowanego po podaniu Rotarixu w postaci liofilizowanej.

Obserwowano przypadki przeniesienia wydalonego wirusa szczepionkowego na seroujemne osoby mające kontakt z osobami szczepionymi. U osób z kontaktu nie obserwowano jakichkolwiek objawów klinicznych.

Szczepionka Rotarix powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u osób blisko kontaktujących się z osobami z niedoborem odporności takich jak: osoby chorujące na nowotwór złośliwy, osoby z niedoborami immunologicznymi wywołanymi innymi czynnikami oraz osoby leczone immunosupresyjnie.

Osoby kontaktujące się z osobami niedawno szczepionymi powinny przestrzegać higieny osobistej (np. myć ręce po zmianie pieluszki).

Należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48 do 72 godzin w przypadku podawania dawek szczepienia pierwotnego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym ≤ 28. tygodnia ciąży), szczególnie dotyczy to dzieci, u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego.

Z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tej grupy niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia ani go odraczać.

Ochronna odpowiedź immunologiczna może nie zostać wywołana u wszystkich szczepionych osób (patrz punkt 5.1).

Stopień ochrony, jaki może zapewnić szczepionka Rotarix przed innymi szczepami rotawirusa, które nie występowały w badaniach klinicznych, jest obecnie nieznany. Badania kliniczne, z których pochodzą dane dotyczące skuteczności były prowadzone w Europie, Ameryce Środkowej i Południowej, Afryce i Azji (patrz punkt 5.1).

Szczepionka Rotarix nie chroni przed zapaleniem żołądka i jelit wywołanym przez inne patogeny niż rotawirus.

Nie ma żadnych dostępnych danych dotyczących stosowania szczepionki Rotarix w profilaktyce po narażeniu na kontakt z wirusem.

Szczepionki Rotarix w żadnym przypadku nie wolno wstrzykiwać.

Substancje pomocnicze

Ta szczepionka, jako substancje pomocnicze, zawiera sacharozę i glukozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami jak: nietolerancja fruktozy, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tej szczepionki.

Ta szczepionka zawiera 0,15 mikrograma fenyloalaniny w każdej dawce. Fenyloalanina może być szkodliwa dla pacjentów z fenyloketonurią (PKU).

Ta szczepionka zawiera 32 mg sodu w każdej dawce.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Szczepionka Rotarix może być podawana jednocześnie ze wszystkimi wymienionymi poniżej szczepionkami monowalentnymi lub skojarzonymi [w tym szczepionkami sześciowalentnymi (DTPa-HBV-IPV/Hib)]: szczepionką błoniczo-tężcowo-krztuścową pełnokomórkową (DTPw), szczepionką błoniczo-tężcowo-krztuścową bezkomórkową (DTPa), szczepionką przeciw Haemophilus influenzae typ b (Hib), szczepionką inaktywowaną przeciw poliomyelitis (IPV), szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (HBV), skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom oraz skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom grupy C. Badania kliniczne wykazały brak zmian odpowiedzi immunologicznej i profilu bezpieczeństwa podawanych szczepionek.

Jednoczesne podawanie szczepionki Rotarix i szczepionki doustnej przeciw poliomyelitis (OPV) nie miało wpływu na odpowiedź immunologiczną na antygeny wirusa poliomyelitis. Mimo, że jednoczesne podawanie OPV może nieznacznie zmniejszać odpowiedź immunologiczną na szczepionkę rotawirusową, to w badaniu klinicznym, w którym uczestniczyło ponad 4 200 pacjentów wykazano, że ochrona kliniczna przeciw ciężkim zapaleniom żołądka i jelit jest utrzymana u osób, które otrzymały Rotarix jednocześnie z OPV.

Nie ma żadnych ograniczeń dotyczących spożywania przez niemowlę pokarmów i płynów, w tym mleka kobiecego, przed i po szczepieniu.

Szczepionka Rotarix nie jest przeznaczona do stosowania u osób dorosłych. Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania szczepionki Rotarix w okresie ciąży i laktacji.

Na podstawie wyników uzyskanych w badaniach klinicznych wykazano, że karmienie piersią nie redukuje skuteczności działania szczepionki Rotarix przeciwko zapaleniu żołądka i jelit spowodowanemu przez rotawirusy. Dlatego karmienie piersią podczas szczepienia szczepionką Rotarix może być kontynuowane.

mechanicznych w ruchu

Nie dotyczy.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Przedstawiony poniżej profil bezpieczeństwa jest oparty na danych z badań klinicznych przeprowadzonych zarówno z liofilizowaną jak i płynną postacią szczepionki Rotarix. W czterech badaniach klinicznych podano około 3 800 dawek szczepionki Rotarix w postaci płynnej około 1 900 niemowlętom. Badania te wykazały, iż profil bezpieczeństwa postaci płynnej jest porównywalny z profilem postaci liofilizowanej.

W przeprowadzonych łącznie 23 badaniach klinicznych podano około 106 000 dawek szczepionki Rotarix (w postaci liofilizowanej lub płynnej) około 51 000 niemowlętom.

W trzech badaniach klinicznych z grupą placebo (Finlandia, Indie i Bangladesz), w których szczepionka Rotarix była podawana pojedynczo (rutynowe szczepionki pediatryczne były podawane naprzemiennie) częstość występowania i nasilenie objawów, o które aktywnie pytano (dane zebrane 8 dni po szczepieniu), biegunki, wymiotów, braku apetytu, gorączki, rozdrażnienia i kaszlu/kataru nie różniła się istotnie w grupie otrzymującej szczepionkę Rotarix w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Nie stwierdzono wzrostu częstości występowania oraz nasilenia takich zdarzeń po podaniu drugiej dawki szczepionki.

Na podstawie połączonej analizy siedemnastu badań klinicznych z grupami placebo (Europa, Ameryka Północna, Ameryka Łacińska, Azja, Afryka) obejmującej badania, w których Rotarix był podawany jednocześnie z rutynowo stosowanymi szczepionkami pediatrycznymi (patrz punkt 4.5) uznano, że możliwe jest powiązanie ze szczepieniem następujących działań niepożądanych (dane zebrano 31 dni po szczepieniu).

Tabelaryczna lista działań niepożądanych

Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych, w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu oraz pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych zostały wymienione według następujących częstości występowania:

Częstości występowania są zgłaszane jako: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość	Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego	Nieznana	Reakcja anafilaktyczna1
Zaburzenia żołądka i jelit	Często	Biegunka
	Niezbyt często	Ból brzucha, wzdęcie
	Bardzo rzadko	Wgłobienie (patrz punkt 4.4)
	Nieznana	Obecność krwi w stolcu1
	Nieznana	Zapalenie jelit z wydalaniem wirusa szczepionkowego u dzieci z Ciężkim Złożonym Niedoborem Odporności (SCID) 1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Niezbyt często	Zapalenie skóry
	Bardzo rzadko	Pokrzywka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Drażliwość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Nieznana	Bezdech u bardzo niedojrzałych wcześniaków (≤ 28 tygodnia ciąży)1 (patrz punkt 4.4)

1 Działanie niepożądane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych.

Opis wybranych działań niepożądanych

Wgłobienie

Dane z badań obserwacyjnych przeprowadzonych w kilku państwach wykazały, że po podaniu szczepionek przeciw rotawirusom występuje zwiększone ryzyko wystąpienia wgłobienia, głównie w okresie 7 dni od podania szczepionki. W tych państwach zaobserwowano do 6 dodatkowych przypadków wgłobienia na 100 000 niemowląt, w porównaniu z wcześniejszą zapadalnością, która wynosiła odpowiednio 25 do 101 przypadków wgłobienia na 100 000 niemowląt (w wieku poniżej 1 roku) rocznie. Ograniczona ilość danych wskazuje na mniejsze ryzyko po podaniu drugiej dawki. W oparciu o dane z dłuższych okresów obserwacji nie jest jasne, czy podawanie szczepionek przeciw rotawirusom ma wpływ na ogólną częstość występowania wgłobienia jelita (patrz punkt 4.4).

Inne szczególne populacje

Bezpieczeństwo u wcześniaków

W badaniu klinicznym szczepionkę Rotarix podano 670 wcześniakom, urodzonym między ukończonym 27. a 36. tygodniem ciąży, natomiast 339 wcześniaków otrzymało placebo. Pierwsza dawka była podawana od 6. tygodnia życia. Ciężkie działania niepożądane obserwowano u 5,1% dzieci, które otrzymały szczepionkę Rotarix, w porównaniu do 6,8% dzieci, które otrzymały placebo. Obserwowano podobną częstość innych działań niepożądanych u dzieci, które otrzymały szczepionkę Rotarix i dzieci, które otrzymały placebo. Nie odnotowano przypadków wgłobienia.

Bezpieczeństwo u niemowląt zakażonych wirusem niedoboru odporności (HIV)

W badaniu klinicznym, 100 niemowląt zakażonych wirusem HIV otrzymało szczepionkę Rotarix lub placebo. Profil bezpieczeństwa dla niemowląt, które otrzymały szczepionkę Rotarix i niemowląt, które otrzymały placebo był podobny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Raportowano przypadki przedawkowania. Profil działań niepożądanych raportowanych w tych przypadkach był zbliżony do obserwowanego po podaniu zalecanej dawki szczepionki Rotarix.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: szczepionka przeciw rotawirusom, żywa kod ATC: J07BH01

Skuteczność działania ochronnego szczepionki w postaci liofilizowanej

W badaniach klinicznych wykazano skuteczność przeciw występowaniu zapalenia żołądka i jelit wywołanego przez rotawirusy genotypu G1P[8], G2P[4], G3P[8], G4P[8] oraz G9P[8]. Dodatkowo wykazano skuteczność przeciw rzadziej występującym genotypom rotawirusa G8P[4] (ciężkie zapalenie żołądka i jelit) i G12P[6] (jakiekolwiek zapalenie żołądka i jelit). Te szczepy występują na całym świecie.

Badania kliniczne prowadzone w Europie, Ameryce Łacińskiej, Afryce i Azji miały na celu ocenę skuteczności działania ochronnego szczepionki Rotarix przed wszystkimi oraz ciężkimi postaciami zapalenia żołądka i jelit wywoływanymi przez rotawirusy (RVGE).

Ciężkość zapalenia żołądka i jelit została zdefiniowana zgodnie z dwoma różnymi kryteriami:

• 20-punktową skaląVesikari, która ocenia pełny obraz kliniczny zapalenia żołądka i jelit wywołanego przez rotawirusy, uwzględniając nasilenie i okres trwania biegunki i wymiotów, nasilenie gorączki i odwodnienia oraz konieczność leczenia lub
• definicją kliniczną, opartą na kryteriach Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).

Skuteczność ochrony została oceniona w kohorcie ATP (according to protocol - zgodnie z protokołem) wyodrębnionej dla oceny skuteczności, która obejmowała wszystkie osoby z kohorty ATP wyodrębnionej dla oceny bezpieczeństwa, u których kontynuowano ocenę skuteczności w kolejnym okresie.

Skuteczność działania ochronnego w Europie

W badaniu klinicznym przeprowadzonym w Europie zastosowanie szczepionki Rotarix według różnych schematów szczepienia obowiązujących w Europie (tj. 2., 3. miesiąc; 2., 4. miesiąc; 3., 4. miesiąc; 3., 5. miesiąc) było oceniane u 4 000 badanych osób.

Dane dotyczące skuteczności ochronnej, ocenianej w pierwszym i drugim roku życia, po podaniu dwóch dawek szczepionki Rotarix przedstawiono w poniższej tabeli:

	Pierwszy rok życia Rotarix N = 2 572 Placebo N = 1 302		Drugi rok życia Rotarix N = 2 554 Placebo N = 1 294
Skuteczność szczepionki (%) przeciwko jakiemukolwiek oraz ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit wywoływanemu przez rotawirus [95% CI]
Genotyp	Jakiekolwiek zapalenie	Ciężkie zapalenie†	Jakiekolwiek zapalenie	Ciężkie zapalenie†
G1P[8]	95,6 [87,9;98,8]	96,4 [85,7;99,6]	82,7 [67,8;91,3]	96,5 [86,2;99,6]
G2P[4]	62,0* [<0,0;94,4]	74,7* [<0,0;99,6]	57,1 [<0,0;82,6]	89,9 [9,4;99,8]
G3P[8]	89,9 [9,5;99,8]	100 [44,8;100]	79,7 [<0,0;98,1]	83,1* [<0,0;99,7]
G4P[8]	88,3 [57,5;97,9]	100 [64,9;100]	69,6* [<0,0;95,3]	87,3 [<0,0;99,7]
G9P[8]	75,6 [51,1;88,5]	94,7 [77,9;99,4]	70,5 [50,7;82,8]	76,8 [50,8;89,7]
Szczepy z genotypem P[8]	88,2 [80,8;93,0]	96,5 [90,6;99,1]	75,7 [65,0;83,4]	87,5 [77,8;93,4]
Krążące szczepy rotawirusa	87,1 [79,6;92,1]	95,8 [89,6;98,7]	71,9 [61,2;79,8]	85,6 [75,8;91,9]
Skuteczność szczepionki (%) przeciwko zapaleniu żołądka i jelit wywoływanemu przez rotawirus wymagającemu interwencji medycznej [95% CI]
Krążące szczepy rotawirusa	91,8 [84;96,3]		76,2 [63,0;85,0]
Skuteczność szczepionki (%) przeciwko zapaleniu żołądka i jelit w wyniku którego doszło do hospitalizacji [95% CI]
Krążące szczepy rotawirusa	100 [81,8;100]		92,2 [65,6;99,1]

† Ciężkie zapalenie żołądka i jelit zdefiniowane jako ≥11 punktów w skali Vesikari

• Statystycznie nieistotne (p ≥ 0,05). Należy ostrożnie interpretować te dane.

Skuteczność szczepionki obserwowana w pierwszym roku życia zwiększała się wraz z nasileniem ciężkości choroby, osiągając 100% (95% CI: 84,7;100) w przypadku ciężkości ≥ 17 punktów w skali Vesikari.

Skuteczność działania ochronnego w Ameryce Łacińskiej

W badaniu klinicznym przeprowadzonym w Ameryce Łacińskiej, szczepionkę Rotarix oceniano u ponad 20 000 badanych osób. Ciężkość zapalenia żołądka i jelit (GE) wywoływanego przez rotawirus była zdefiniowana według kryteriów WHO. Informacje na temat skuteczności ochronnej szczepionki w zapobieganiu ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit (RV), wymagającemu leczenia szpitalnego i (lub) nawadniania w placówce opieki zdrowotnej jak również skuteczności swoistej przeciw poszczególnym typom po dwóch dawkach szczepionki Rotarix przedstawiono w poniższej tabeli:

Genotyp	Ciężkie zapalenie żołądka i jelit wywoływane przez rotawirus † (pierwszy rok życia) Rotarix N=9 009 Placebo N=8 858	Ciężkie zapalenie żołądka i jelit wywoływane przez rotawirus † (drugi rok życia) Rotarix N=7 175 Placebo N=7 062
	Skuteczność (%) [95% CI]	Skuteczność (%) [95% CI]
Wszystkie zapalenia żołądka i jelit wywoływane przez rotawirus	84,7 [71,7;92,4]	79,0 [66,4;87,4]
G1P[8]	91,8 [74,1;98,4]	72,4 [34,5;89,9]
G3P[8]	87,7 [8,3;99,7]	71,9* [<0,0;97,1]
G4P[8]	50,8#* [<0,0;99,2]	63,1 [0,7;88,2]
G9P[8]	90,6 [61,7;98,9]	87,7 [72,9;95,3]
Szczepy z genotypem P[8]	90,9 [79,2;96,8]	79,5 [67,0;87,9]

† Ciężkie zapalenie żołądka wywoływane przez rotawirus zostało zdefiniowane jako epizod biegunki z wymiotami lub bez wymiotów, który wymagał hospitalizacji i (lub) nawodnienia w placówce opieki zdrowotnej (kryteria WHO)

• Statystycznie nieistotne (p ≥ 0,05). Należy ostrożnie interpretować te dane.

Liczba przypadków, na których oparto ocenę skuteczności przeciwko G4P[8] była bardzo mała (1 przypadek w grupie otrzymującej Rotarix i 2 przypadki w grupie otrzymującej placebo)

Analiza zbiorcza wyników pięciu badań dotyczących skuteczności szczepienia∗ wykazała 71,4%-ową skuteczność (95% CI: 20,1 ; 91,1) przeciwko ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit wywoływanemu przez rotawirus (skala Vesikari ≥ 11) genotypu G2P[4] w ciągu pierwszego roku życia. ∗ W badaniach tych punkt estymacji i przedział ufności wynosiły odpowiednio: 100% (95% CI: -1 858,0 ; 100), 100% (95% CI: 21,1 ; 100), 45,4% (95% CI: -81,5 ; 86,6), 74,7% (95% CI: -386,2 ; 99,6). Punkt estymacji nie był dostępny dla pozostałego badania.

Skuteczność działania ochronnego w Afryce

W badaniu klinicznym przeprowadzonym w Afryce (Rotarix: N = 2 974, placebo: N = 1 443) oceniano szczepionkę Rotarix podawaną w wieku około 10 i 14 tygodni (2 dawki) lub 6, 10 i 14 tygodni (3 dawki). Skuteczność szczepionki przeciw ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit w pierwszym roku życia wynosiła 61,2% (95% CI: 44,0;73,2). Skuteczność ochronna szczepionki (dawki połączone) obserwowana przeciw jakiemukolwiek i ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit jest przedstawiona w poniższej tabeli:

Genotyp	Jakiekolwiek zapalenie żołądka i jelit wywoływane przez rotawirus Rotarix N=2 974 Placebo N=1 443	Ciężkie zapalenie żołądka i jelit wywoływane przez rotawirus† Rotarix N=2 974 Placebo N=1 443
	Skuteczność (%) [95% CI]	Skuteczność (%) [95% CI]
G1P[8]	68,3 [53,6;78,5]	56,6 [11,8;78,8]
G2P[4]	49,3 [4,6;73,0]	83,8 [9,6;98,4]
G3P[8]	43,4* [<0,0;83,7]	51,5* [<0,0;96,5]
G8P[4]	38,7* [<0,0;67,8]	63,6 [5,9;86,5]
G9P[8]	41,8* [<0,0;72,3]	56,9* [<0,0;85,5]
G12P[6]	48,0 [9,7;70,0]	55,5* [<0,0; 82,2]
Szczepy z genotypem P[4]	39,3 [7,7;59,9]	70,9 [37,5;87,0]
Szczepy z genotypem P[6]	46,6 [9,4;68,4]	55,2* [<0,0;81,3]
Szczepy z genotypem P[8]	61,0 [47,3;71,2]	59,1 [32,8;75,3]

† Ciężkie zapalenie żołądka i jelit zdefiniowane jako ≥ 11 punktów w skali Vesikari

• Statystycznie nieistotne (p ≥ 0,05). Należy ostrożnie interpretować te dane.

Utrzymująca się skuteczność do 3. roku życia w Azji

W badaniu klinicznym przeprowadzonym w Azji (Hong-Kong, Singapur i Tajwan) (Cała kohorta zaszczepiona-TVC: Rotarix: N = 5 359; placebo: N = 5 349) oceniono szczepionkę Rotarix podawaną zgodnie z różnymi schematami (w wieku 2, 4 miesięcy; 3, 4 miesięcy).

W czasie pierwszego roku, przy skuteczności szczepionki 100% (95% CI: 72,2; 100), w okresie od 2 tygodni po drugiej dawce do końca pierwszego roku życia, odnotowano znacząco mniej przypadków ciężkiego zapalenia żołądka i jelit, spowodowanych krążącymi, dzikimi szczepami rotawirusa w grupie zaszczepionych Rotarixem w porównaniu do grupy placebo (0,0% versus 0,3%).

Skuteczność ochronna przeciwko ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit do 2. roku życia włącznie po podaniu dwóch dawek szczepionki Rotarix jest przedstawiona w poniższej tabeli:

	Skuteczność do 2 roku życia włącznie Rotarix N= 5 263 Placebo N= 5 256
Skuteczność szczepionki (%) przeciw ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit wywoływanemu przez rotawirusy (95% CI)
Genotyp	Ciężkie zapalenie żołądka i jelit†
G1P[8]	100 [80,8;100]
G2P[4]	100* [<0;100]
G3P[8]	94,5 [64,9;99,9]
G9P[8]	91,7 [43,8;99,8]
Szczepy z genotypem P[8]	95,8 [83,8;99,5]
Krążące szczepy rotawirusa	96,1 [85,1;99,5]
Skuteczność szczepionki (%) przeciw ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit wywoływanemu przez rotawirusy wymagającemu hospitalizacji i/lub nawadniania w placówce opieki zdrowotnej (95% CI)
Krążące szczepy rotawirusa	94,2 [82,2;98,8]

† Ciężkie zapalenie żołądka i jelit zdefiniowane jako ≥ 11 punktów w skali Vesikari

• Statystycznie nieistotne (p ≥ 0,05). Należy ostrożnie interpretować te dane.

W czasie trzeciego roku życia nie obserwowano przypadków ciężkiego zapalenia żołądka i jelit spowodowanego zakażeniem rotawirusowym w grupie zaszczepionych Rotarixem (N=4 222) w porównaniu do 13 (0,3%) w grupie placebo (N=4 185). Skuteczność szczepionki wynosiła 100% (95% CI: 67,5; 100). Ciężkie przypadki rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit były spowodowane przez szczepy G1P[8], G2P[4], G3P[8] i G9P[8]. Zapadalność na ciężkie rotawirusowe zapalenia żołądka i jelit, związane z poszczególnymi genotypami, była zbyt niska, aby pozwolić na ocenę skuteczności. Skuteczność przeciwko ciężkiemu rotawirusowemu zapaleniu żołądka i jelit, wymagającemu hospitalizacji, wynosiła 100% (95% CI: 72,4;100).

Skuteczność działania ochronnego szczepionki w postaci płynnej:

Z uwagi na to, że odpowiedź immunologiczna obserwowana po 2 dawkach szczepionki Rotarix w postaci płynnej była porównywalna z odpowiedzią immunologiczną uzyskaną po 2 dawkach postaci liofilizowanej szczepionki, skuteczność szczepionki obserwowana w przypadku postaci liofilizowanej może być ekstrapolowana na postać płynną.

Odpowiedź immunologiczna

Mechanizm immunologiczny, za pomocą którego Rotarix chroni przez zapaleniem żołądka i jelit nie został ostatecznie wyjaśniony. Zależność pomiędzy poziomem przeciwciał powstającym po szczepieniu, a ochroną przed zapaleniem żołądka i jelit wywołanym przez rotawirus nie została ustalona.

Poniższa tabela przedstawia odsetek osób badanych początkowo seronegatywnych wobec rotawirusa (poziom przeciwciał IgA < 20 j/ml) (ELISA) z poziomem przeciwciał IgA przeciw rotawirusowi w surowicy krwi ≥ 20 j/ml po jednym do dwóch miesięcy od podania drugiej dawki szczepionki lub placebo, obserwowany w różnych badaniach z Rotarixem w postaci liofilizowanej.

		Szczepionka		Placebo
Schemat	Kraj, w którym prowadzono badania	N	% ≥ 20 j/ml [95% CI]	N	% ≥ 20 j/ml [95% CI]
2., 3. miesiąc	Francja, Niemcy	239	82,8 [77,5;87,4]	127	8,7 [4,4;15,0]
2., 4. miesiąc	Hiszpania	186	85,5 [79,6;90,2]	89	12,4 [6,3;21,0]
3., 5. miesiąc	Finlandia, Włochy	180	94,4 [90,0;97,3]	114	3,5 [1,0;8,7]
3., 4. miesiąc	Czechy	182	84,6 [78,5;89,5]	90	2,2 [0,3;7,8]
2., 3. do 4. miesiąca	Ameryka Łacińska; 11 krajów	393	77,9% [73,8;81,6]	341	15,1% [11,7;19,0]
10, 14 tygodni i 6, 10 i 14tygodni (połączone)	Afryka Południowa, Malawi	221	58,4 [51,6;64,9]	111	22,5 [15,1; 31,4]

W trzech kontrolowanych badaniach klinicznych, odpowiedź immunologiczna wywołana przez Rotarix w postaci płynnej była porównywalna do odpowiedzi uzyskanej po podaniu szczepionki w postaci liofilizowanej.

Odpowiedź immunologiczna u wcześniaków

W badaniu klinicznym przeprowadzonym u wcześniaków urodzonych nie wcześniej niż po 27 tygodniu ciąży, ocena immunogenności szczepionki Rotarix u podgrupy 147 dzieci wykazała, że Rotarix jest immunogenny w tej populacji; 85,7% (95% CI: 79,0;90,9) zaszczepionych osiągnęło poziom przeciwciał IgA przeciw rotawirusowi w surowicy ≥ 20 j/ml (ELISA) po jednym miesiącu od podania drugiej dawki szczepionki.

Efektywność

W badaniach obserwacyjnych wykazano efektywność szczepionki w zapobieganiu ciężkiemu zapaleniu żołądka i jelit prowadzącemu do hospitalizacji, wywoływanemu zarówno przez często występujące rotawirusy o genotypie G1P[8], G2P[4], G3P[8], G4P[8] i G9P[8], jak i rzadziej występujące rotawirusy o genotypie G9P[4] i G9P[6]. Wszystkie te szczepy występują na całym świecie.

Efektywność po podaniu dwóch dawek w zapobieganiu rotawirusowemu zapaleniu żołądka i jelit prowadzącemu do hospitalizacji

Państwa Przedział czasowy	Wiek	N(1) Szczepy (przypadków/kontroli)	Efektywność % [95% CI]
Państwa o wysokim dochodzie
Belgia 2008-2010(2)	< 4 lat 3-11 m	160/198 Wszystkie	90 [81;95] 91 [75;97]
	< 4 lat	41/53 G1P[8]	95 [78;99]
	< 4 lat 3-11 m	G2P[4]	85 [64;94] 83 22;96

	< 4 lat		G3P[8]	87* <0;98
	< 4 lat		G4P[8]	90 19;99
Singapur 2008-2010(2)	< 5 lat	136/272	Wszystkie	84 [32;96]
		89/89	G1P[8]	91 [30;99]
Tajwan 2009-2011	< 3 lat	184/1 623(4)	Wszystkie G1P[8]	92 [75;98] 95 [69;100]
USA 2010-2011	< 2 lat	85/1 062(5)	Wszystkie G1P[8] G2P[4]	85 [73;92] 88 [68;95] 88 [68;95]
	8-11 m		Wszystkie	89 [48;98]
USA 2009-2011	< 5 lat	74/255(4)	Wszystkie	68 [34;85]
Państwa o średnim dochodzie
Boliwia 2010-2011	< 3 lat 6-11 m	300/974	Wszystkie
	< 3 lat 6-11 m		G9P[8]
	< 3 lat		G3P[8]	93 [70;98]
			G2P[4]	69 [14;89]
			G9P[6]	87 [19;98]
Brazylia 2008-2011	< 2 lat	115/1 481	Wszystkie	72 44;85
			G1P[8]	89 [78;95]
			G2P[4]	76 [64;84]
Brazylia 2008-2009(2)	< 3 lat 3-11 m	249/249(5)	Wszystkie	76 [58;86] 96 [68;99]
	< 3 lat 3-11 m	222/222(5)	G2P[4]	75 [57;86] 95 66;99
Salwador 2007-2009	< 2 lat 6-11 m	251/770(5)	Wszystkie	76 64;84 83 [68;91]
Gwatemala 2012-2013	< 4 lat	NA(7)	Wszystkie	63 [23;82]
Meksyk 2010	< 2 lat	9/17(5)	G9P[4]	94 [16;100]
Państwa o niskim dochodzie
Malawi 2012-2014	< 2 lat	81/286(5)	Wszystkie	63 [23;83]

77 65;84 77 [51;89] 85 [69;93] 90 [65;97] m: miesiące

• Nieistotne statystycznie (p ≥ 0,05). Należy ostrożnie interpretować te dane. (1) Podana jest liczba zaszczepionych (2 dawki) oraz nie zaszczepionych przypadków i kontroli. (2) Badania sponsorowane przez GSK. (3) Dane z analizy post-hoc. (4) Efektywność szczepionki obliczono na podstawie badania, w którym grupę kontrolną stanowili pacjenci hospitalizowani negatywni w stosunku do rotawirusa (dane z Tajwanu oszacowano w badaniu z grupą kontrolną złożoną z pacjentów negatywnych w stosunku do rotawirusa i pacjentów szpitalnych, u których nie występowała biegunka). (5) Efektywność szczepionki obliczana na podstawie grupy kontrolnej pochodzącej z sąsiedztwa. (6) U pacjentów, którzy nie otrzymali pełnego cyklu szczepienia, efektywność po jednej dawce wynosiła od 51% (95% CI: 26;67, Salwador) do 60% (95% CI: 37;75, Brazylia). (7) NA: brak danych. Szacunkową efektywność szczepionki oparto na 41 pacjentach, którzy otrzymali pełny cykl szczepienia i 175 osobach z grupy kontrolnej, które otrzymały pełny cykl szczepienia.

Wpływ na śmiertelność§

Badania wpływu szczepionki Rotarix przeprowadzone w Panamie, Brazylii i Meksyku wykazały zmniejszenie śmiertelności z powodu jakiejkolwiek biegunki (niezależnie od jej przyczyny), wynoszące od 17% do 73% u dzieci w wieku do 5 lat, w ciągu 2 do 4 lat od wprowadzenia szczepień.

Wpływ na hospitalizacje§

W retrospektywnym badaniu opartym na analizie danych z Belgii, przeprowadzonym u dzieci w wieku 5 lat i młodszych stwierdzono bezpośredni i pośredni wpływ szczepienia szczepionką Rotarix na hospitalizacje spowodowane rotawirusem. Wynosił on od 64% (95% CI: 49;76) do 80% (95% CI: 77;83) dwa lata po wprowadzeniu szczepień. Podobne badania w Armenii, Australii, Brazylii, Kanadzie, Salwadorze i Zambii wykazały redukcję o 45 do 93% w czasie od 2 do 4 lat od wprowadzenia szczepienia.

Dodatkowo w Afryce i Ameryce Łacińskiej przeprowadzono dziewięć badań dotyczących wpływu na wszystkie hospitalizacje wywołane biegunkami, które wykazały spadek o 14% do 57% w okresie 2 do 5 lat po wprowadzeniu szczepień.

§Uwaga: Badania wpływu mają na celu stwierdzenie relacji czasowej, a nie przyczynowej pomiędzy występowaniem choroby i szczepieniem. Naturalne fluktuacje występowania chorób mogą mieć wpływ na obserwowany skutek czasowy.

5.2 Farmakokinetyka

Nie dotyczy.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.

6.1 Substancje pomocnicze

Sacharoza Disodu adypinian Podłoże Dulbecco’s Modified Eagle (DMEM) (zawierające fenyloalaninę, sód, glukozę i inne substancje) Woda jałowa

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami.

6.3 Okres ważności

• Aplikator doustny: 3 lata
• Miękka tubka zabezpieczona membraną oraz zamykana zatyczką: 3 lata
• 5 miękkich tubek (zawierających 5 pojedynczych dawek) połączonych łącznikiem: 2 lata

Szczepionkę należy podać natychmiast po otwarciu.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Aplikator doustny 1,5 ml zawiesiny doustnej w aplikatorze doustnym (ze szkła typu I) z tłokiem zakończonym korkiem (z gumy butylowej) oraz gumową końcówką ochronną (z gumy styrenowo-butadienowej) w opakowaniach po 1, 5, 10 lub 25 sztuk.

Końcówka ochronna oraz korek tłoka aplikatora doustnego są wykonane z gumy syntetycznej.

Miękka tubka 1,5 ml zawiesiny doustnej w miękkiej tubce (z polietylenu) zabezpieczonej membraną oraz zamykanej zatyczką (z polipropylenu) w opakowaniach po 1, 10 lub 50 sztuk.

5 miękkich tubek (zawierających 5 pojedynczych dawek) połączonych łącznikiem: 1,5 ml zawiesiny doustnej w miękkiej tubce (z polietylenu) w prezentacji zawierającej 5 tubek (zawierających 5 pojedynczych dawek) połączonych łącznikiem, w opakowaniach po 50 sztuk.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Szczepionka ma postać przezroczystego, bezbarwnego płynu, bez widocznych cząstek, przeznaczonego do podawania doustnego.

Szczepionka jest przeznaczona do bezpośredniego podania (nie jest wymagana rekonstytucja lub rozpuszczenie). Szczepionkę należy podawać doustnie nie mieszając jej z innymi szczepionkami lub roztworami.

Szczepionkę należy skontrolować wzrokowo pod kątem występowania cząstek obcych i (lub) nieprawidłowego wyglądu fizycznego. W razie ich stwierdzenia należy szczepionkę wyrzucić.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Instrukcje dotyczące podawania szczepionki w aplikatorze doustnym:

Należy przeczytać całość instrukcji przed rozpoczęciem podawania szczepionki.

Końcówka ochronna	Zdjąć końcówkę ochronną z doustnego aplikatora. Nie należy wyjmować tłoka aplikatora doustnego z cylindra. W przypadku jego wyjęcia, nie należy podawać szczepionki.

Wyłącznie do podania doustnego. Niemowlę należy posadzić w pozycji półleżącej. Umieścić aplikator doustny przy wewnętrznej stronie policzka. Następnie podać całą zawartość aplikatora doustnego do jamy ustnej niemowlęcia.
Nie wstrzykiwać.

Pusty aplikator doustny oraz końcówkę ochronną należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów biologicznych.

Instrukcje dotyczące podawania szczepionki w miękkiej tubce:

Należy przeczytać całość instrukcji przed rozpoczęciem podawania szczepionki.

A Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem podawania szczepionki Rotarix
Membrana • Należy sprawdzić termin ważności. Membrana • Należy upewnić się, że tubka nie jest uszkodzona, ani nie została wcześniej Tubka otwarta. • Należy upewnić się, że płyn jest Kolec przezroczysty i bezbarwny, bez widocznych Zatyczka cząstek. tubki W razie obecności jakichkolwiek nieprawidłowości, nie należy podawać takiej szczepionki. • Szczepionkę podaje się doustnie – bezpośrednio z tubki. • Szczepionka jest w postaci gotowej do użycia – nie trzeba jej z niczym mieszać.
B Przygotowanie tubki
1. Należy zdjąć zatyczkę • Zatyczkę tubki należy zachować. Będzie ona potrzebna do przebicia membrany. • Tubkę trzymać w pozycji pionowej. 2. Należy kilkakrotnie stuknąć palcami w górną część tubki do momentu usunięcia całości płynu
• Usunąć cały płyn z najcieńszej części tubki stukając w nią palcami tuż poniżej membrany.

3. Należy właściwie umieścić zatyczkę w celu otworzenia tubki • Należy nadal trzymać tubkę w pozycji pionowej. • Chwycić brzegi tubki. • Wewnątrz górnej części zatyczki, na środku, znajduje się mały kolec. • Odwrócić zatyczkę otworem do dołu (o 180o).	Membrana Kolec
4. Aby otworzyć tubkę • Zatyczkę należy wcisnąć tak, aby przebiła membranę. Nie trzeba przekręcać zatyczki. • Następnie zdjąć zatyczkę.	Wcisnąć zatyczkę
C Sprawdzanie poprawności otwarcia tubki	Otwór
1. Należy sprawdzić, czy membrana została przebita • Na górze tubki powinien znajdować się otwór. 2. Co zrobić gdy membrana nie została przebita • Jeśli membrana nie została przebita należy powrócić do sekcji B i powtórzyć kroki 2, 3 i 4.
D Podawanie szczepionki
• Kiedy tubka jest już otwarta, należy upewnić się, że płyn jest przezroczysty, bez widocznych cząstek. W razie obecności jakichkolwiek nieprawidłowości, nie należy podawać takiej szczepionki. • Szczepionkę podać niezwłocznie. 1. Pozycja dziecka przyjmującego szczepionkę
	Tylko do podawania doustnego

• Dziecko należy posadzić w pozycji lekko odchylonej do tyłu. 2. Podanie szczepionki • Podać płyn doustnie (do jamy ustnej w okolicę policzka) poprzez ściśnięcie tubki. • Może być konieczne kilkakrotne ściśnięcie tubki w celu wyciśnięcia całej zawartości. Pojedyncza kropla może pozostać w końcowej części tubki. Pustą tubkę i zatyczkę należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów biologicznych. Instrukcje dotyczące podawania szczepionki w postaci 5 miękkich tubek (zawierających 5

pojedynczych dawek) połączonych łącznikiem:

Należy przeczytać całość instrukcji przed rozpoczęciem podawania szczepionki.

• Ta szczepionka jest podawana doustnie – bezpośrednio z pojedynczej tubki.
• Jedna tubka zawiera jedną dawkę szczepionki.
• Szczepionka jest w postaci gotowej do użycia – nie trzeba jej z niczym mieszać.

A. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem podawania szczepionki Rotarix	Łącznik Termin ważności (EXP): MM/YYYY Szyjka Korpus Uchwyt Tubka doustna zawierająca 1 dawkę
1. Należy sprawdzić termin ważności na łączniku. 2. Należy upewnić się, że płyn jest przezroczysty i bezbarwny, bez widocznych cząstek. - W razie obecności jakichkolwiek nieprawidłowości, nie należy podawać żadnej ze szczepionek połączonych łącznikiem. 3. Należy upewnić się, że żadna tubka nie jest uszkodzona, ani nie została wcześniej otwarta. - W razie obecności jakichkolwiek nieprawidłowości, nie należy podawać takiej szczepionki.
B. Przygotowanie tubki
1. W celu oddzielenia jednej tubki od pozostałych:
a) Należy złapać uchwyt jednej z tubek znajdujących się na brzegu, tak aby oddzielić ją od pozostałych. b) Drugą ręką należy złapać uchwyt sąsiedniej tubki. c) Należy pociągnąć za uchwyt i oderwać go od sąsiedniej tubki. 2. Aby otworzyć oddzieloną tubkę: d) Należy trzymać oddzieloną tubkę pionowo. e) Należy trzymać uchwt oddzielonej tubki jedną ręką a łącznik drugą ręką. Nie należy łapać za korpus tubki, ponieważ może to spowodować wyciek szczepionki. f) Przekręcić oddzieloną tubkę. g) Oderwać tubkę od łącznika.	Termin ważności (EXP): MM/YYYY Pociągnąć
	Przekręcić Pociągnąć

C. Szczepionkę należy podawać od razu po otwarciu 1. Pozycja dziecka przyjmującego szczepionkę: • Dziecko należy posadzić w pozycji lekko odchylonej do tyłu. Tylko do podawania doustnego 2. Podanie szczepionki: • Podać płyn doustnie (do jamy ustnej w okolicę policzka) poprzez ściśnięcie tubki. • Może być konieczne kilkakrotne ściśnięcie tubki w celu wyciśnięcia całej zawartości. Pojedyncza kropla może pozostać w końcowej części tubki.

D. Pozostałe dawki należy niezwłocznie umieścić w lodówce
Pozostałe tubki nadal połączone łącznikiem należy umieścić w lodówce niezwłocznie po użyciu szczepionki, co umożliwi zastosowanie tych tubek do kolejnego szczepienia. Puste tubki należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów biologicznych.	Natychmiast umieścić w lodówce Oral administration 2°C do 8°C only

7. Podmiot odpowiedzialny

GlaxoSmithKline Biologicals SA Rue de l’Institut 89 B-1330 Rixensart, Belgia

8. Numer pozwolenia

Aplikator doustny EU/1/05/330/005 EU/1/05/330/006 EU/1/05/330/007 EU/1/05/330/008

Miękka tubka EU/1/05/330/009 EU/1/05/330/010 EU/1/05/330/011

5 miękkich tubek (zawierających 5 pojedynczych dawek) połączonych łącznikiem: EU/1/05/330/012

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

Data pierwszej rejestracji: 21 lutego 2006 Data przedłużenia pozwolenia: 14 stycznia 2016