5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: połączenia penicylin, w tym z inhibitorami beta-laktamazy; kod ATC: J01CR02.
Mechanizm działania
Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną (antybiotyk beta-laktamowy), która hamuje jeden lub więcej enzymów (często zwanych bi ałkami wiążącymi penicylinę, PBP – ang. penicillin-binding proteins) w szlaku biosyntezy bakteryjnego peptydoglikanu, będącego integralnym strukturalnym składnikiem ściany komórki bakteryjnej. Zahamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ścian y komórki, po czym następuje zazwyczaj liza komórki i śmierć bakterii.
Amoksycylina podlega rozkładowi przez beta-laktamazy wytwarzane przez oporne bakterie i dlatego zakres działania samej amoksycyliny nie obejmuje organizmów, które wytwarzają te enzymy.
Kwas klawulanowy jest beta -laktamem o budowie podobnej do penicylin. Unieczynnia niektóre beta laktamazy, co zapobiega unieczynnieniu amoksycyliny. Sam kwas klawulanowy nie wywiera klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Czas powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC) jest uznawany za główny wyznacznik skuteczności amoksycyliny.
Mechanizmy oporności
Istnieją dwa główne mechanizmy oporności na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.
.
| • Unieczynnienie przez beta-laktamazy bakteryjne, które nie są hamowane przez kwas klawulanowy |
| w tym klasy B, C i D. |
• Zmiana struktury PBP, co zmniejsza powinowactwo leku przeciwbakteryjnego do miejsca docelowego.
| Nieprzepuszczalność błony komórkowej bakterii lub mechanizmy pompy wyrzutowej mogą |
| wywoływać oporność bakterii lub przyczyniać się do jej wystąpienia, szczególnie u bakterii Gram - |
| ujemnych. |
| Wartości graniczne |
| Wartości graniczne MIC amoksycyliny z kwasem klawulanowym zostały określone przez European |
| Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST). |
| Drobnoustrój |
Wartości graniczne wrażliwości [μg/mL]1 |
|
Wrażliwy Pośredni2 Oporny |
| Haemophilus influenzae |
≤1 - >1 |
| Moraxella catarrhalis1 |
≤1 - >1 |
| Staphylococcus aureus2 |
≤2 - >2 |
| Gronkowce koagulazo -ujemne 2 |
≤0,25 >0,25 |
| Enterococcus1 |
≤4 8 >8 |
| Streptococcus A, B, C, G5 |
≤0,25 - >0,25 |
| Streptococcus pneumoniae3 |
≤0,5 1-2 >2 |
| Enterobacte riaceae 1 ' 4 |
- - >8 |
| Gram -ujemne bakterie beztlenowe 1 |
≤4 8 >8 |
| Gram -dodatnie bakterie beztlenowe 1 |
≤4 8 >8 |
| Wartości graniczne nie związane z gatunkiem1 |
≤2 4-8 >8 |
| 1 Opisywane wartości dotyczą stężeń amoksycyliny. Na potrzeby badania wrażliwości stężenie |
|
| kwasu klawulanowego zostało ustalone na poziomie 2 mg/L. |
|
| 2 Opisywane wartości dotyczą stężeń oksacyliny. |
|
| 3 Wartości graniczne podane w tabeli opierają się na wartościach granicznych dla ampicyliny. |
|
| 4 Wartości graniczne dla szczepów opornych R >8 mg/L zapewniają, że wszystkie wyizolowane |
|
| szczepy, w których występują mechanizmy oporności są określane jako oporne. |
|
| 5 Wartości graniczne w tabeli są oparte na wartościach granicznych penicyliny benzylowej. |
|
| Częstość występowania oporności wybranych gatunków może zmieniać się z upływem czasu i być |
|
| różna w różnych rejonach geograficznych. Należy odnieść się do lokalnych danych dotyczących |
|
| oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności należy zasięgnąć |
|
| opinii specjalistycznej, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność leku |
|
| jest wątpliwa, przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń. |
|
Szczepy zwykle wrażliwe
Tlenowe bakterie Gram - dodatnie Enterococcus faecalis Gardnerella vaginalis Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę)£ Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes i inne paciorkowce beta -hemolizujące Grupa Streptococcus viridans
Tlenowe bakterie Gram -ujemne Capnocytophaga spp.
.
Eikenella corrodens Haemophilus influenzae2 Moraxella catarrhalis Pasteurella multocida
Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Fusobacterium nucleatum Prevotella spp.
Szczepy, w których może wystąpić problem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecium$
Tlenowe bakterie Gram-ujemne Escherichia coli Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Proteus mirabilis Proteus vulgaris
Drobnoustroje z opornością wrodzoną Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter spp. Citrobacter freundii Enterobacter spp. Legionella pneumophila Morganella morganii Providencia spp. Pseudomonas spp. Serratia spp. Stenotrophomonas maltophilia
Inne drobnoustroje Chlamydophila pneumoniae Chlamydophila psittaci Coxiella burnetti Mycoplasma pneumoniae $ Naturalna pośrednia wrażliwość i brak nabytego mechanizmu oporności. Ł Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę są oporne na amoksycylinę z kwasem klawulanowym.
1 W leczeniu zakażeń Streptococcus pneumoniae, który jest oporny na penicyliny nie należy
stosować tej postaci amoksycyliny z kwasem klawulanowym (patrz punkty 4.2 i 4.4).
2 W niektórych krajach UE zgłaszano występowanie szczepów o zmniejszonej wrażliwości u
więcej niż 10% szczepów.
5.2 Farmakokinetyka
Wchłanianie
Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w wodnych roztworach w zakresie fizjologicznego pH. Oba składniki szybko i dobrze wchłaniają się po podaniu doustnym. Wchłanianie amoksycyliny i kwasu klawulanowego jest optymalne, gdy są podawane na początku posiłk u. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego po podaniu doustnym wynosi około 70%.
.
Krzywe stężeń obu składników w osoczu są podobne i czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) wynosi około 1 godziny.
Poniżej przedstawiono wyniki farmakokinetyczne badania, w którym preparat amoksycylina z kwasem klawulanowym (tabletki 875 mg + 125 mg, dwa razy na dobę) była podawana na czczo grupom zdrowych ochotników.
| Średnie (± SD) parametry farmakokinetyczne |
|
|
|
|
|
| Podawa ne |
Dawka |
Cmax |
Tmax* |
AU C(0-24h) |
T1/2 |
| substancje czynne |
|
|
|
|
|
|
[mg] |
[µg/mL] |
[h] |
[µg.h/m L] |
[h] |
| Amoksycylina |
|
|
|
|
|
| AMX + CA |
875 |
11,64 |
1,50 (1,0 - 2,5) |
53,52 ±12,3 1 |
1,19 ±0,2 1 |
| 875 mg + 125 mg |
|
±2,78 |
|
|
|
| Kwas klawulanowy |
|
|
|
|
|
| AMX + CA |
125 |
2,18 ±0,99 |
1,25 (1,0 - 2,0) |
10,16 |
0,96 ±0,12 |
| 875 mg + 125 mg |
|
|
|
±3,04 |
|
| AMX – amoksycylina, CA – kwas klawulanowy * Mediana (zakres) |
|
|
|
|
|
Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego występujące w surowicy po podaniu amoksycyliny z kwasem klawulanowym są podobne do stężeń uzyskanych po doustnym podaniu równoważnych, oddzielnie podawanych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego.
Dystrybucja
Z całkowitej ilości leku w osoczu, około 25% kwasu klawulanowego i 18% amoksycyliny jest związane z białkami. Objętość dystrybucji wynosi około 0,3-0,4 L/kg dla amoksycyliny i około 0,2 L/kg dla kwasu klawulanowego.
Po podaniu dożylnym wykryto zarówno amoksycyliny jak i kwasu klawulanowego w pęcherzyku żółciowym, w tkankach narządów jamy brzusznej, skórze, tkanc e tłuszczowej, mięśniach; w płynie maziowym, płynie otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie przenika wystarczająco do płynu mózgowo -rdzeniowego
Badania na zwierzętach nie dostarczyły dowodów na znaczącą retencję tkankową pochodnych żadnego ze składni ków leku. Amoksycylinę, podobnie jak większość penicylin można wykryć w mleku ludzkim. W mleku ludzkim można również wykryć śladowe ilości kwasu klawulanowego (patrz punkt 4.6).
Wykazano, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez łożysko (patrz punkt 4.6).
Metabolizm
Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieczynnego kwasu penicylinowego w ilościach równoważnych do 10 –25% początkowej dawki amoksycyliny. Kwas klawulanowy u ludzi jest w dużym stopniu metabolizowany i wydalany z moczem i kałem, oraz jako dwutlenek węgla wydalany z wydychanym powietrzem.
Eliminacja
.
Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, podczas gdy kwas klawulanowy jest wydalany zarówno przez nerki, jak i w mechanizmie pozanerkowym.
U osób zdrowych średni okres półtrwania w fazie eliminacji amoksycyliny z kwasem klawulanowym wynosi około 1 godziny, a średni klirens całkowity około 25 L/h. Około 60 do 70% amoksycyliny i 40 do 65% kwasu klawulanowego jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w czasie pierwszych 6 godzin od momentu podania doustnego amoksycyliny z kawasem klawulanowym w dawce 250 mg + 125 mg lub 500 mg + 125 mg w postaci tabletek. W różnych badaniach stwierdzono, że w okresie 24 godzin 50-85% amoksycyliny i 27-60% kwasu klawulanowego było wydalane z moczem. Największa ilość kwasu klawulanowego była wydalana w ciągu pierwszych dwóch godzin po podaniu.
Jednoczesne podanie probenecydu opóźnia wydalanie amoksycyliny, ale nie opóźnia nerkowego wydalania kwasu klawulanowego (patrz punkt 4.5).
Wiek
Okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji u małych dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat nie różni się od wartości uzyskiwanych u dzieci starszych i u dorosłych. U bardzo małych dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia leku nie należy podawać częściej niż dwa razy na dobę z powodu niedojrzałości nerkowej drogi wydalania. U pacjentów w podeszłym wieku prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek jest większe, dlatego należy starannie dobierać dawki i przydatne może być monitorowanie czynności nerek.
Płeć
Po podaniu doustnym amoksycyliny z kwasem klawulanowym zdrowym mężczyznom i kobietom nie stwierdzono znaczącego wpływu płci na farmakokinetykę amoksycyliny lub kwasu klawulanowego.
Zaburzenie czynności nerek
Całkowity klirens surowiczy amoksycyliny z kwasem klawulanowym zmniejsza się proporcjonalnie do zmniejszającej się wydolności nerek. Zmniejszenie klirensu leku jest wyraźniejsze dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego , ponieważ proporcjonalnie większa część amoksycyliny jest wydalana drogą nerkową. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dobierać takie dawki, aby zapobiegać niepożądanej kumulacji amoksycyliny jednocześnie zachowując odpowiednie stężen ia kwasu klawulanowego (patrz punkt 4.2).
Zaburzenie czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy podczas dawkowania zachować ostrożność, kontrolując regularnie czynność wątroby.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.
W przeprowadzonych na psach badaniac h, dotyczących toksyczności amoksycyliny z kwasem klawulanowym po podaniu wielokrotnym, obserwowano podrażnienie żołądka, wymioty i przebarwienia języka.
.
Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości amoksycyliny z kwasem klawulanowym lub jego skład ników.