Vaxelis

Jedna dawka (0,5 ml) zawiera:

Toksoid błoniczy1 15 Lf (≥ 20 j.m.)6 Toksoid tężcowy1 5 Lf (≥ 40 j.m.)6 Antygeny Bordetella pertussis1 Toksoid krztuścowy (PT) 20 mikrogramów Hemaglutynina włókienkowa (FHA) 20 mikrogramów Pertaktyna 3 mikrogramy Fimbrie typu 2 i 3 (FIM) 5 mikrogramów Antygen powierzchniowy wzw B2,3 10 mikrogramów Wirus poliomyelitis (inaktywowany)4 Typ 1 (Mahoney) 29 jednostek antygenu D5 Typ 2 (MEF-1) 7 jednostek antygenu D5 Typ 3 (Saukett) 26 jednostek antygenu D5 Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b (fosforan polirybozylorybitolu) 3 mikrogramy skoniugowany z białkiem meningokokowym2 50 mikrogramów 1 adsorbowany na fosforanie glinu (0,17 mg Al3+) 2 adsorbowany na amorficznym siarczanie hydroksyfosforanu glinu (0,15 mg Al3+) 3 wytwarzany w komórkach drożdży (Saccharomyces cerevisiae) metodą rekombinacji DNA 4 namnożony w komórkach Vero 5 te ilości antygenu są dokładnie takie same jak poprzednio wyrażone jako 40-8-32 jednostek antygenu D, odpowiednio dla wirusa typu 1, 2 i 3, mierzone inną odpowiednią metodą immunochemiczną 6 lub ekwiwalent aktywności określony za pomocą oceny immunogenności lub antygenowości.

Szczepionka może zawierać śladowe ilości substancji używanych podczas procesu wytwarzania: glutaraldehydu, formaldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B i albuminy surowicy bydlęcej (patrz punkt 4.3).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Zawiesina do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań). Jednorodna, mętna, biała lub biaława zawiesina.

Szczepionka Vaxelis (DTaP-HB-IPV-Hib) jest wskazana do szczepienia pierwotnego i przypominającego przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (wzw B), poliomyelitis oraz inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Haemophilus influenzae typ b (Hib) u niemowląt i małych dzieci w wieku od 6 tygodni.

Szczepionka Vaxelis powinna być stosowana zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Dawkowanie

Szczepienie pierwotne:

Szczepienie pierwotne: dwie lub trzy dawki (do podawania w odstępach co najmniej 1 miesiąca) podawane od ukończenia 6. tygodnia życia zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

W przypadku podania dawki szczepionki przeciw wzw B po urodzeniu, szczepionkę Vaxelis można podać jako uzupełniające dawki szczepionki przeciw wzw B po ukończeniu 6. tygodnia życia. Jeśli konieczna jest druga dawka szczepionki przeciw wzw B przed ukończeniem 6. tygodnia życia, należy podać monowalentną szczepionkę przeciw wzw B. Szczepionkę Vaxelis można stosować w schemacie szczepień z zastosowaniem szczepionki sześciowalentnej/pięciowalentnej/sześciowalentnej.

Szczepienie przypominające:

Po podaniu 2 lub 3 dawek szczepienia pierwotnego szczepionką Vaxelis, szczepienie przypominające należy podać co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce szczepienia pierwotnego. Szczepionkę Vaxelis można podać jako dawkę przypominającą dzieciom, które otrzymały inną szczepionkę sześciowalentną w cyklu szczepienia pierwotnego. Jeżeli nie jest dostępna dawka przypominająca w postaci sześciowalentnej szczepionki DTaP (zawierającej składnik błoniczy, tężcowy i krztuścowy bezkomórkowy), należy podać co najmniej jedną dawkę szczepionki przeciw Hib.

Inne grupy dzieci i młodzieży

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności szczepionki Vaxelis u niemowląt poniżej 6. tygodnia życia. Dane nie są dostępne.

Brak jest dostępnych danych dotyczących stosowania u dzieci starszych (patrz punkt 4.8 i 5.1).

Sposób podawania

Szczepionkę Valexis podaje się wyłącznie poprzez wstrzyknięcie domięśniowe. Zalecane miejsca wstrzyknięcia to przednio-boczna powierzchnia uda (zalecane miejsce u niemowląt poniżej 1. roku życia) lub mięsień naramienny.

Instrukcje dotyczące przygotowania produktu leczniczego do stosowania przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Reakcja anafilaktyczna po poprzednim podaniu szczepionki Vaxelis lub szczepionki zawierającej te same składniki.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub jakiekolwiek substancje pomocnicze wymienione w punkcie 6.1, lub na śladowe pozostałości z procesu wytwarzania (glutaraldehyd, formaldehyd, neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B i albumina surowicy bydlęcej).

Encefalopatia o nieznanej etiologii, która wystąpiła w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki zawierającej komponentę krztuścową. W takich przypadkach należy przerwać szczepienie przeciw krztuścowi i kontynuować schemat szczepienia szczepionkami przeciw błonicy i tężcowi, wzw B, poliomyelitis oraz Hib.

Osoby z niekontrolowanymi zaburzeniami neurologicznymi lub niekontrolowaną padaczką: szczepionka przeciw krztuścowi nie powinna być podawana do czasu ustalenia sposobu leczenia, ustabilizowania się stanu zdrowia oraz gdy korzyści przeważają nad ryzykiem.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Ochrona

Szczepionka Vaxelis nie chroni przed chorobami wywołanymi przez inne patogeny niż Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani, Bordetella pertussis, wirus wzw B, wirus poliomyelitis lub Haemophilus influezae typ b. Jednakże można się spodziewać, że szczepienie może chronić przed wirusowym zapaleniem wątroby typu D (wywoływanym przez czynnik delta), które nie występuje bez współistniejącej infekcji wzw B.

Szczepionka Vaxelis nie chroni przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A, C, E ani innymi rodzajami zapalenia wątroby.

Ze względu na długi okres inkubacji wzw B, w chwili podawania szczepionki istnieje możliwość wystąpienia nierozpoznanego zakażenia wzw B. W takim przypadku szczepionka może nie zapobiec zakażeniu wzw B.

Szczepionka Vaxelis nie chroni przed zakażeniami spowodowanymi przez Haemophilus influenzae innego typu niż typ b oraz przed chorobami zakaźnymi (takimi jak zapalenie opon mózgowych lub posocznica) spowodowanymi przez inne drobnoustroje, w tym N. meningitidis.

Podobnie jak w przypadku innych szczepionek nie wszyscy zaszczepieni mogą uzyskać ochronną odpowiedź immunologiczną.

Przed rozpoczęciem szczepienia

Przed podaniem szczepionki należy przeprowadzić wywiad lekarski ze szczególnym uwzględnieniem dotychczasowych szczepień i ewentualnych działań niepożądanych.

Jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych we wstrzyknięciach, powinno być łatwo dostępne właściwe natychmiastowe leczenie i powinien być zapewniony nadzór lekarski na wypadek wystąpienia rzadkiej reakcji anafilaktycznej po podaniu szczepionki (patrz punkt 4.3).

Podobnie jak w przypadku innych szczepionek, podanie produktu leczniczego Vaxelis należy odłożyć na późniejszy termin u dzieci, u których występuje ostra choroba o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu z gorączką lub bez. Obecność niewielkiego zakażenia i/lub niewielkiej gorączki nie jest przeciwwskazaniem.

Jeśli jakikolwiek z niżej wymienionych objawów wystąpił po podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca, decyzja o podaniu kolejnych dawek szczepionki zawierającej antygeny krztuśca powinna być podjęta ostrożnie:

• gorączka 40,5°C w ciągu 48 godzin niespowodowana inną zidentyfikowaną przyczyną;
• zapaść lub stan podobny do wstrząsu (epizod hipotensyjno-hiporeaktywny) w ciągu 48 godzin od zaszczepienia;
• długotrwały płacz trwający 3 godziny lub dłużej, który wystąpił w ciągu 48 godzin od zaszczepienia;
• drgawki z lub bez gorączki, które wystąpiły w ciągu 3 dni od zaszczepienia.

Mogą być pewne okoliczności, takie jak wysoka zapadalność na krztusiec, kiedy potencjalne korzyści przeważają możliwe ryzyko.

Jeśli w ciągu 6 tygodni od poprzedniego podania szczepionki zawierającej toksoid tężcowy wystąpił zespół Guillain-Barré, decyzja o podaniu jakiejkolwiek szczepionki zawierającej toksoid tężcowy, w tym szczepionki Vaxelis, powinna być oparta na starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i możliwego ryzyka.

Występowanie w przeszłości drgawek z gorączką, drgawek w rodzinie lub zespołu nagłej śmierci niemowlęcia (SIDS) nie stanowi przeciwwskazania do zastosowania szczepionki Vaxelis. Dzieci zaszczepione, u których w wywiadzie stwierdzono drgawki gorączkowe, powinny być uważnie monitorowane, ponieważ drgawki gorączkowe mogą wystąpić w ciągu 2 do 3 dni po szczepieniu.

Nie wstrzykiwać dożylnie, śródskórnie lub podskórnie.

Szczególne populacje

Wcześniaki Ograniczone dane uzyskane w badaniach klinicznych u 111 przedwcześnie urodzonych niemowląt wskazują, że szczepionka Vaxelis może być podana wcześniakom. Odpowiedź immunologiczna na szczepionkę Vaxelis u tych niemowląt była podobna do odnotowanej u całej populacji badanej. Jednakże w takim przypadku odpowiedź immunologiczna może być słabsza, a stopień ochrony klinicznej pozostaje nieznany.

Należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48-72 godzin w przypadku podawania dawek szczepienia pierwotnego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym w 28. tygodniu ciąży lub wcześniej), szczególnie dotyczy to dzieci, u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego. Z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tej grupy niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia ani go odraczać.

Polimorfizm genetyczny Nie badano zależności pomiędzy odpowiedzią immunologiczną na szczepionkę a polimorfizmem genetycznym.

Dzieci z upośledzoną odpornością Leczenie immunosupresyjne lub niedobory odporności mogą zmniejszać immunogenność szczepionki. Zaleca się przełożenie szczepienia do zakończenia takiego leczenia lub choroby. Jednakże szczepienie osób z przewlekłym niedoborem odporności, takim jak zakażenie wirusem HIV, jest zalecane nawet, jeśli odpowiedź immunologiczna może być ograniczona.

Zaburzenia krwi Tak jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych we wstrzyknięciach, szczepionkę należy podawać z zachowaniem ostrożności osobom z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia, ponieważ może wystąpić krwawienie po wstrzyknięciu domięśniowym.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Ponieważ polisacharydowy antygen otoczkowy Hib jest wydalany z moczem, w ciągu co najmniej 30 dni po szczepieniu mogą być obserwowane fałszywie dodatnie wyniki badania moczu. W tym czasie w celu potwierdzenia zakażenia Hib należy przeprowadzić inne badania.

Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Szczepionkę Vaxelis można podawać równocześnie z polisacharydowymi, skoniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom, szczepionkami przeciw rotawirusom, szczepionkami przeciwko odrze, śwince, różyczce (MMR) i ospie oraz skoniugowanym szczepionkom przeciw meningokokom grupy B i C. Dane z badania klinicznego wskazują, że po podaniu szczepionki Vaxelis równocześnie ze skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom (PCV13), częstotliwość występowania gorączki była wyższa po podaniu szczepionki przypominającej w drugim roku życia w porównaniu z serią pierwotną. Gorączka miała na ogół łagodny lub umiarkowany przebieg (poniżej 39,5°C) i przejściowy charakter (czas trwania 2 dni lub krócej) (patrz punkt 4.8).

Szczepionki stosowane jednocześnie ze szczepionką Vaxelis powinny być podawane w inne miejsca, najlepiej w różne kończyny.

Szczepionki Vaxelis nie wolno mieszać z żadnymi innymi szczepionkami ani lekami podawanymi pozajelitowo.

U dzieci otrzymujących leki immunosupresyjne może nie pojawić się oczekiwana odpowiedź immunologiczna (patrz punkt 4.4).

Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia gorączki, tkliwości w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych i drażliwości w przypadku jednoczesnego podania innej szczepionki sześciowalentnej o podobnym profilu reaktogenności do szczepionki Vaxelis ze szczepionką przeciw meningokokom grupy B, można rozważyć oddzielne szczepienie.

Szczepionka ta nie jest przeznaczona dla kobiet w wieku rozrodczym.

Szczepionka Vaxelis jest wskazana do stosowania u niemowląt i małych dzieci, dlatego nie przeprowadzono badań mających na celu ocenę jej wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Oczekuje się, że szczepionka będzie wywierała nieistotny wpływ lub nie będzie miała żadnego wpływu w tym zakresie.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych po podaniu szczepionki Vaxelis należały: drażliwość, płacz, senność, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, rumień, obrzęk), gorączka (≥38°C), zmniejszenie apetytu i wymioty.

Nie prowadzono badań klinicznych nad bezpieczeństwem szczepionki Vaxelis u dzieci powyżej 15. miesiąca życia.

W badaniu klinicznym, w którym podano szczepionkę Vaxelis równocześnie ze szczepionką Prevenar 13 (PCV13) w dawkach przypominających, zgłaszano częstotliwość występowania gorączki równej lub większej niż 38,0°C u 52,5% dzieci w porównaniu z częstotliwością od 33,1% do 40,7% dzieci podczas serii pierwotnej. Odnotowano gorączkę równą lub większą niż 39,5°C u 3,7% dzieci (po dawce przypominającej) i od 0,2% do 0,8% dzieci (po dawce pierwotnej) po podaniu szczepionki Vaxelis równocześnie z PCV13 (patrz punkty 4.4 i 4.5). Gorączka, która wystąpiła po szczepieniu pierwotnym i przypominającym, miała na ogół łagodny lub umiarkowany przebieg (poniżej 39,5°C) i przejściowy charakter (czas trwania 2 dni lub krócej).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Do klasyfikacji działań niepożądanych zastosowano następującą konwencję: Bardzo często ( 1/10) Często ( od 1/100 do <1/10) Niezbyt często ( od 1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Tabela 1: Zestawienie działań niepożądanych obserwowane w badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu do obrotu

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Częstość	Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Niezbyt często	Nieżyt nosa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Niezbyt często	Uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu immunologicznego	Rzadko	Nadwrażliwość*, Reakcja anafilaktyczna*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Bardzo często	Utrata apetytu
	Niezbyt często	Zwiększony apetyt
Zaburzenia psychiczne	Niezbyt często	Zaburzenia snu, w tym bezsenność, niepokój ruchowy
Zaburzenia układu nerwowego	Bardzo często	Senność
	Niezbyt często	Hipotonia
	Nieznana	Drgawki z gorączką lub bez gorączki†, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny (ang. HHE, hypotonic-hyporesponsive episode)†
Zaburzenia naczyniowe	Niezbyt często	Bladość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Niezbyt często	Kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit	Bardzo często	Wymioty
	Często	Biegunka
	Niezbyt często	Ból brzucha
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Niezbyt często	Wysypka, nadmierne pocenie się
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Bardzo często	Płacz, drażliwość
		Rumień w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, opuchnięcie w miejscu wstrzyknięcia
		Gorączka
	Często	Zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, guzek w miejscu wstrzyknięcia
	Niezbyt często	Wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ucieplenie w miejscu wstrzyknięcia, zmęczenie
	Rzadko	Rozległy obrzęk kończyny, w którą podano szczepionkę§

• Na podstawie raportów po wprowadzeniu do obrotu. † Na podstawie raportów po wprowadzeniu do obrotu. W związku z tym, że te działania niepożądane zostały zgłoszone w populacji o nieokreślonej wielkości, na ogół nie jest możliwe wiarygodne oszacowanie ich częstości występowania lub ustalenie związku przyczynowego ze szczepionką. Patrz punkt 4.4. § Szacunkowa częstość na podstawie raportów po wprowadzeniu do obrotu i niezgłoszona w badaniach klinicznych z udziałem > 5200 uczestników.

Wcześniaki

Bezdech u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych w 28. tygodniu ciąży lub wcześniej) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Nie zgłoszono żadnych przypadków przedawkowania.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: szczepionki, bakteryjne i wirusowe szczepionki skojarzone; kod ATC: J07CA09

Immunogenność po szczepieniu pierwotnym i po podaniu dawek przypominających

Schematy szczepień pierwotnych stosowanych w badaniach klinicznych były następujące: w wieku 2, 4 miesięcy bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu; w wieku 2, 3, 4 miesięcy bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu; i w wieku 2, 4, 6 miesięcy ze szczepieniem i bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu. W badaniach klinicznych dawka przypominająca była podawana w wieku 11-12 miesięcy po 2 dawkach szczepienia pierwotnego, w wieku 12 miesięcy po 3 dawkach szczepienia pierwotnego (2, 3, 4 miesięcy), i w wieku 15 miesięcy po 3 dawkach szczepienia pierwotnego (2, 4, 6 miesięcy). Wyniki uzyskane dla każdego składnika szczepionki są przedstawione w Tabeli 2 i Tabeli 3.

Tabela 2: Wskaźniki seroprotekcji/odpowiedzi na szczepienie 1 miesiąc po cyklu szczepienia pierwotnego

Wartości progowe przeciwciał	Dwie dawki	Trzy dawki
	2, 4 miesiące	2, 3, 4 miesiące	2, 4, 6 miesięcy
	N = 319-609 %	N = 498-550 %	N = 2455-2696 %
Przeciwciała przeciw błonicy (≥ 0,01 j.m./ml)	98,3	99,8	99,8
Przeciwciała przeciw tężcowi (≥ 0,01 j.m./ml)	100,0	100,0	100,0
Przeciwciała przeciw krztuścowi (odpowiedź na szczepienie)a	98,1	99,4	98,9
Przeciwciała anty-FHA (odpowiedź na szczepienie)a	89,0	89,0	88,1
Przeciwciała anty-PRN (odpowiedź na szczepienie)a	80,3	86,7	84,0
Przeciwciała anty-FIM (odpowiedź na szczepienie)a	93,3	97,2	90,0
Przeciwciała przeciw polio typu 1 (rozcieńczenie ≥ 1:8)	93,8	100,0	100,0

Przeciwciała przeciw polio typu 2 (rozcieńczenie ≥ 1:8)		98,0	99,8	100,0
Przeciwciała przeciw polio typu 3 (rozcieńczenie ≥ 1:8)		92,9	100,0	100,0
Przeciwciała anty-HBs Ag (≥ 10 j.m./ml)	Ze szczepieniem przeciw wzw B po urodzeniu	/	/	99,8
	Bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu	98,1	97,8	97,8b
Przeciwciała anty-PRP (≥ 0,15 µg/ml)		96,6	98,4	98,1
aOdpowiedź na szczepienie: jeżeli stężenie przeciwciał oznaczone przed podaniem 1. dawki było mniejsze od dolnej granicy oznaczalności (LLOQ), wówczas stężenie przeciwciał oznaczone po serii szczepień było równe lub większe niż LLOQ; jeżeli stężenie przeciwciał oznaczone przed podaniem 1. dawki było równe lub większe niż LLOQ, wówczas stężenie przeciwciał oznaczone po serii szczepień było równe lub większe niż stężenie oznaczone przed podaniem 1. dawki. LLOQ wynosi 4 EU/ml dla przeciwciał anty-PT, przeciwciał anty-PRN i przeciwciał anty-FIM; oraz LLOQ wynosi 3 EU/ml dla przeciwciał anty-FHA. bN=89 pacjentów z innego badania

Tabela 3: Wskaźniki seroprotekcji/odpowiedzi na szczepienie 1 miesiąc po podaniu dawki przypominającej

Wartości progowe przeciwciał	Dawka przypominająca podana w wieku 11, 12 miesięcy po dawkach szczepienia pierwotnego w 2, 4 miesiącu	Dawka przypominająca podana w wieku 12 miesięcy po dawkach szczepienia pierwotnego w 2, 3, 4 miesiącu
	N = 377-591 %	N = 439-551 %
Przeciwciała przeciw błonicy (≥ 0,1 j.m./ml)	98,6	99,8
Przeciwciała przeciw tężcowi (≥ 0,1 j.m./ml)	99,8	100,0
Przeciwciała przeciw krztuścowi (odpowiedź na szczepienie)a	99,1	99,8
Przeciwciała anty-FHA (odpowiedź na szczepienie)a	97,4	97,2
Przeciwciała anty-PRN (odpowiedź na szczepienie)a	96,9	99,3
Przeciwciała anty-FIM (odpowiedź na szczepienie)a	98,3	99,6
Przeciwciała przeciw polio typu 1 (rozcieńczenie ≥ 1:8)	99,3	99,8
Przeciwciała przeciw polio typu 2 (rozcieńczenie ≥ 1:8)	99,8	100,0
Przeciwciała przeciw polio typu 3 (rozcieńczenie ≥ 1:8)	99,5	100,0
Przeciwciała anty-HBs Ag (≥ 10 j.m./ml)b	98,1	99,6
Przeciwciała (≥ 0,15 µg/ml) anty-PRP (≥ 1,0 µg/ml)	99,6	99,5
	89,9	95,0
a Odpowiedź na szczepienie: jeżeli stężenie przeciwciał oznaczone przed podaniem 1. dawki jest mniejsze od wartości LLOQ, wówczas stężenie przeciwciał oznaczone po szczepieniu przypominającym powinno być równe lub większe niż LLOQ; jeżeli stężenie przeciwciał oznaczone przed podaniem 1. dawki było równe lub większe niż LLOQ, wówczas stężenie przeciwciał oznaczone po szczepieniu przypominającym powinno być równe lub większe niż stężenie oznaczone przed podaniem 1. dawki. LLOQ wynosi 4 EU/ml dla przeciwciał anty-PT, przeciwciał anty-PRN i przeciwciał anty-FIM; oraz LLOQ wynosi 3 EU/ml dla przeciwciał anty-FHA. b Nie otrzymał/a szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu

W odniesieniu do PT i FIM, zaobserwowano podobny wskaźnik odpowiedzi i wyższe wartości GMC zarówno po szczepieniu pierwotnym jak i przypominającym w porównaniu ze szczepionką kontrolną. Niższy poziom odpowiedzi immunologicznej na antygeny FHA, PRN, IPV1 (inaktywowana szczepionka przeciw wirusowi polio) i IPV3 zaobserwowano po szczepieniu pierwotnym w schemacie 2-dawkowym (2, 4 miesiące), jednakże istotność kliniczna tych danych nie została potwierdzona. Po podaniu dawki przypominającej wskaźniki odpowiedzi na krztusiec były podobne, jak po podaniu szczepionki kontrolnej dla wszystkich antygenów krztuśca.

Nie prowadzono badań klinicznych nad immunogennością szczepionki Vaxelis u dzieci powyżej 15. miesiąca życia.

W otwartym badaniu, szczepionkę Vaxelis podano jako dawkę przypominającą 167 zdrowym dzieciom w wieku około 11–13 miesięcy, które wcześniej otrzymały 2-dawkową serię szczepienia pierwotnego szczepionką Vaxelis (N=85) lub inną szczepionkę sześciowalentną zawierającą 2 składniki przeciw krztuścowi (DTaP-HB-IPV-Hib; N=82) w ramach rutynowego szczepienia. Dawka przypominająca szczepionki Vaxelis była dobrze tolerowana i powodowała wzrost humoralnej odpowiedzi immunologicznej przeciw wszystkim antygenom. Po 30 dniach od podania dawki przypominającej u co najmniej 89% dzieci wystąpiła odpowiedź serologiczna zdefiniowana jako chroniąca przed błonicą, tężcem, wirusowym zapaleniem wątroby typu B, poliomyelitis i inwazyjną chorobą wywołaną przez Haemophilus influenzae typu b.

Utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej

Pamięć immunologiczna wobec wirusowego zapalenia wątroby typu B Utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej oceniano u dzieci w wieku do 8 lat po szczepieniu pierwotnym szczepionką Vaxelis. Odsetek dzieci z mianem przeciwciał anty-HBsAg ≥ 10 mj.m./ml po podaniu szczepionki Vaxelis w wieku 2, 4 i 11-12 miesięcy lub w wieku 2, 3, 4 i 12 miesięcy wynosił odpowiednio:

• 65,8% (119 ze 181) i 70,2% (134 ze 191), odpowiednio w wieku 4 lub 5 lat;
• 40,9% (38 z 93) i 49,1% (55 ze 112), odpowiednio w wieku 8 lub 9 lat.

Dawkę prowokacyjną szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B podano dzieciom w wieku 8 lub 9 lat. Po około 1 miesiącu po podaniu tej dawki prowokacyjnej, odsetek z mianem przeciwciał anty-HBsAg ≥ 10 mIU/ml wynosił odpowiednio 100% (93 z 93) i 99,1% (108 z 109). Dane te wykazują anamnestyczną odpowiedź po podaniu dawki prowokacyjnej, wskazując na utrzymywanie się pamięci immunologicznej wobec wirusowego zapalenia wątroby typu B u osób, które wcześniej otrzymały szczepionkę Vaxelis.

Utrzymywanie się przeciwciał przeciwko antygenom krztuśca Badano utrzymywanie się przeciwciał przeciwko krztuścowi u dzieci w wieku 4 lub 5 lat, którym podano szczepionkę Vaxelis w wieku 2, 4 i 11-12 miesięcy. Odsetek tych dzieci z mianami przeciwciał przeciwko antygenom krztuśca ≥ dolnej granicy oznaczalności wynosił: antygen PT – 58,4%, FHA – 80,9%, PRN – 66,1% i antygen FIM – 94,4%.

5.2 Farmakokinetyka

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla ludzi.

6.1 Substancje pomocnicze

Sodu fosforan Woda do wstrzykiwań

Adiuwanty, patrz punkt 2.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności

6.3 Okres ważności

4 lata.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Badania trwałości wykazały, że szczepionka zachowuje trwałość do 228 godzin w temperaturze do 25°C. Po tym czasie szczepionkę Vaxelis należy zużyć lub wyrzucić. Powyższe dane mają służyć jako wskazówka dla fachowego personelu medycznego na wypadek przejściowych skoków temperatury.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

0,5 ml zawiesiny w ampułko-strzykawce (szkło typu I) z zatyczką tłoka (butyl) i nasadką typu tip-cap (butyl), bez igły - opakowanie po 1 lub 10. 0,5 ml zawiesiny w ampułko-strzykawce (szkło typu I) z zatyczką tłoka (butyl) i nasadką typu tip-cap (butyl), bez igły - opakowanie zbiorcze (5 opakowań po 10). 0,5 ml zawiesiny w ampułko-strzykawce (szkło typu I) z zatyczką tłoka (butyl) i nasadką typu tip-cap (butyl), z 1 oddzielną igłą - opakowanie po 1 lub 10. 0,5 ml zawiesiny w ampułko-strzykawce (szkło typu I) z zatyczką tłoka (butyl) i nasadką typu tip-cap (butyl), z 2 oddzielnymi igłami - opakowanie po 1 lub 10.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Instrukcja użycia

Przed podaniem delikatnie wstrząsnąć ampułko-strzykawkę do uzyskania jednorodnej, białawej, mętnej zawiesiny.

Przed podaniem należy ocenić wzrokowo, czy w zawiesinie nie znajdują się ciała obce i (lub) nie wystąpiły zmiany w jej wyglądzie. W przypadku zaobserwowania nieprawidłowości należy wyrzucić ampułko-strzykawkę.

Igła musi być mocno przymocowana do ampułko-strzykawki poprzez obrócenie jej o ćwierć obrotu.

Usuwanie

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7. Podmiot odpowiedzialny

MCM Vaccine B.V. Robert Boyleweg 4

2333 CG Leiden

Holandia

8. Numer pozwolenia

EU/1/15/1079/001 EU/1/15/1079/002 EU/1/15/1079/003

EU/1/15/1079/004 EU/1/15/1079/005 EU/1/15/1079/006 EU/1/15/1079/007

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 15 lutego 2016 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 24 września 2020 r.

10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.