Vaxneuvance
Zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
Podmiot odpowiedzialny: Merck sharp & dohme b.v.
Vaxneuvance
Opakowania i refundacja
Dawka 1 dawka 0,5 ml
CENdomięśniowa| Opakowanie | |
|---|---|
| 1 amp.-strzyk. 0,5 ml, 2 igły | Pełna odpłatność |
| 10 amp.-strzyk. 0,5 ml, 20 igieł | Pełna odpłatność |
Standardowe dawkowanie
Dorośli
Osoby w wieku 18 lat i starsze: 1 dawka (0,5 ml) domięśniowo.
Dzieci
Niemowlęta od 6. tygodnia życia: 3 dawki po 0,5 ml domięśniowo – druga 8 tygodni po pierwszej, dawka przypominająca między 11. a 15. miesiącem życia. Nieszczepione dzieci i młodzież od 2 do poniżej 18 lat: 1 dawka 0,5 ml.
Charakterystyka Produktu Leczniczego
1 dawka (0,5 ml) zawiera:
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 1¹,² | 2,0 mikrogramy |
|---|---|
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 3¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 4¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 5¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 6A¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 6B¹,² | 4,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 7F¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 9V¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 14¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 18C¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 19A¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 19F¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 22F¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 23F¹,² | 2,0 mikrogramy |
| Polisacharyd pneumokokowy serotyp 33F¹,² | 2,0 mikrogramy |
¹Skoniugowany z białkiem nośnikowym CRM₁₉₇. CRM₁₉₇ jest nietoksycznym zmutowanym toksoidem błoniczym (pochodzącym ze szczepu C7 Corynebacterium diphtheriae) uzyskiwanym z zastosowaniem technologii rekombinacji w komórkach bakterii Pseudomonas fluorescens. ²Adsorbowany na adiuwancie, fosforanie glinu.
1 dawka (0,5 ml) zawiera 125 mikrogramów glinu (Al³⁺) oraz około 30 mikrogramów białka nośnikowego CRM₁₉₇.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
1 dawka (0,5 ml) zawiera 1 mg polisorbatu 20.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Zawiesina do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań)
Szczepionka jest opalizującą zawiesiną.
Szczepionka Vaxneuvance jest wskazana do czynnego uodparniania niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od 6 tygodni do poniżej 18 lat w celu zapobiegania chorobie inwazyjnej, zapaleniu płuc i ostremu zapaleniu ucha środkowego wywoływanym przez bakterie Streptococcus pneumoniae.
Szczepionka Vaxneuvance jest wskazana do czynnego uodparniania osób w wieku 18 lat i starszych w celu zapobiegania chorobie inwazyjnej i zapaleniu płuc wywoływanym przez bakterie Streptococcus pneumoniae.
Informacje dotyczące ochrony przeciw określonym serotypom pneumokokowym, patrz punkty 4.4 i 5.1.
Zastosowanie szczepionki Vaxneuvance powinno być zgodne z oficjalnymi zaleceniami.
Dawkowanie
| Standardowy schemat szczepienia niemowląt i dzieci w wieku od 6 tygodni do poniżej 2 lat | |
|---|---|
| 2-dawkowy cykl szczepienia podstawowego, po którym następuje dawka przypominająca |
Zalecany schemat uodparniania składa się z 3 dawek szczepionki Vaxneuvance, każda po 0,5 ml. Pierwszą dawkę podaje się w wieku od 6 tygodni, a drugą dawkę podaje się 8 tygodni później. Trzecia (przypominająca) dawka zalecana jest między 11. a 15. miesiącem życia. |
| 3-dawkowy cykl szczepienia podstawowego, po którym następuje dawka przypominająca |
Można zastosować schemat uodparniania składający się z 4 dawek szczepionki Vaxneuvance, każda po 0,5 ml. W tym przypadku cykl szczepienia podstawowego składa się z 3 dawek, przy czym pierwszą dawkę podaje się w wieku od 6 tygodni, w odstępie między dawkami wynoszącym od 4 do 8 tygodni w cyklu szczepienia podstawowego. Czwarta (przypominająca) dawka jest zalecana między 11. a 15. miesiącem życia i co najmniej 2 miesiące po trzeciej dawce. |
| Wcześniaki (urodzone < 37 tygodnia ciąży) |
Zalecany schemat uodparniania składa się z 3-dawkowego cyklu szczepienia podstawowego szczepionką Vaxneuvance, a następnie czwartej (przypominającej) dawki, każda dawka po 0,5 ml, jak w 3-dawkowym cyklu szczepienia podstawowego, po którym następuje podanie dawki przypominającej (patrz punkty 4.4 i 5.1). |
| Wcześniejsze szczepienie inną skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom |
U niemowląt i dzieci, u których rozpoczęto uodparnianie inną skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom, można zamienić na szczepionkę Vaxneuvance na każdym etapie stosowanego schematu (patrz punkt 5.1). |
| Schemat szczepienia uzupełniającego dla dzieci w wieku od 7 miesięcy do poniżej 18 lat | |
| Niezaszczepione niemowlęta w wieku od 7 do poniżej 12 miesięcy |
3 dawki, każda po 0,5 ml, przy czym pierwsze dwie dawki należy podawać w odstępie co najmniej 4 tygodni. Trzecia (przypominająca) dawka jest zalecana po 12. miesiącu życia, w odstępie co najmniej 2 miesięcy po drugiej dawce. |
| Niezaszczepione dzieci w wieku od 12 miesięcy do poniżej 2 lat |
2 dawki, każda po 0,5 ml, w odstępie między dawkami wynoszącym 2 miesiące. |
| Niezaszczepione dzieci i młodzież w wieku od 2 do poniżej 18 lat |
1 dawka (0,5 ml). Jeśli wcześniej podano skoniugowaną szczepionkę przeciw pneumokokom, przed podaniem szczepionki Vaxneuvance powinny upłynąć co najmniej 2 miesiące. |
| Schemat szczepienia dla osób w wieku 18 lat i starszych | |
| Osoby w wieku 18 lat i starsze |
1 dawka (0,5 ml). Nie określono potrzeby ponownego szczepienia kolejną dawką szczepionki Vaxneuvance. |
Specjalne grupy pacjentów
Jedna lub więcej dawek szczepionki Vaxneuvance może być podawana pacjentom, u których występuje jedna lub więcej chorób współistniejących predysponujących do zwiększonego ryzyka wystąpienia choroby pneumokokowej (takim jak pacjenci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub zakażeni ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub pacjenci po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. HSCT, haematopoietic stem cell transplant) lub pacjenci immunokompetentni w wieku od 18 do 49 lat z czynnikami ryzyka wystąpienia choroby pneumokokowej; patrz punkt 5.1).
Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 6 tygodni)
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności szczepionki Vaxneuvance u niemowląt w wieku poniżej 6 tygodni.
Dane nie są dostępne.
Sposób podawania
Szczepionkę należy podawać w formie wstrzyknięcia domięśniowego. Preferowane miejsce wstrzyknięcia to przednio-boczna część uda u niemowląt lub mięsień naramienny w górnej części ramienia u dzieci i osób dorosłych.
Instrukcja dotycząca przygotowywania szczepionki przed podaniem, patrz punkt 6.6.
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, lub na jakąkolwiek szczepionkę zawierającą toksoid błoniczy.
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.
Środki ostrożności związane z drogą podania
Szczepionki Vaxneuvance nie wolno podawać donaczyniowo.
Anafilaksja
Podobnie jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych we wstrzyknięciu należy zawsze zapewnić nadzór nad pacjentem oraz szybki dostęp do właściwego leczenia na wypadek wystąpienia rzadkiej reakcji anafilaktycznej spowodowanej podaniem szczepionki.
Choroba współistniejąca
Szczepienie należy odroczyć u osób z ostrą ciężką chorobą przebiegającą z gorączką lub z ostrą infekcją. Występowanie łagodnego zakażenia i (lub) niewielkiej gorączki nie powinno prowadzić do odroczenia szczepienia.
Małopłytkowość i zaburzenia krzepnięcia krwi
Podobnie jak w przypadku innych wstrzyknięć domięśniowych, szczepionkę należy podawać z zachowaniem ostrożności osobom otrzymującym leki przeciwzakrzepowe, osobom z małopłytkowością lub jakimikolwiek zaburzeniami krzepnięcia krwi, takimi jak hemofilia. U tych osób po podaniu domięśniowym może wystąpić krwawienie lub zasinienie. Szczepionka Vaxneuvance może być podawana podskórnie, jeśli potencjalne korzyści wyraźnie przewyższają ryzyka (patrz punkt 5.1).
Bezdech u wcześniaków
Należy wziąć pod uwagę potencjalne ryzyko wystąpienia bezdechu i konieczność monitorowania oddechu przez 48-72 godziny przy podawaniu cyklu szczepienia podstawowego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzone < 28. tygodnia ciąży), a zwłaszcza tym z niedojrzałością układu oddechowego w wywiadzie. Z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia w tej grupie niemowląt, zasadniczo nie należy rezygnować ze szczepienia ani go opóźniać.
Osoby z obniżoną odpornością
U osób z obniżoną odpornością w wyniku stosowania leczenia immunosupresyjnego, wady genetycznej, zakażenia wirusem HIV bądź z innych przyczyn może pojawić się zmniejszona odpowiedź przeciwciał na czynne uodparnianie organizmu.
Dostępne są dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i immunogenności szczepionki Vaxneuvance u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub zakażonych wirusem HIV lub po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych (patrz punkt 5.1). Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i immunogenności szczepionki Vaxneuvance u osób z innych szczególnych grup z obniżoną odpornością nie są dostępne, a każde szczepienie należy rozważać indywidualnie.
Ochrona
Podobnie jak w przypadku jakiejkolwiek szczepionki, uodparnianie szczepionką Vaxneuvance może nie zapewnić ochrony wszystkim osobom zaszczepionym. Szczepionka Vaxneuvance chroni wyłącznie przed serotypami Streptococcus pneumoniae zawartymi w szczepionce (patrz punkty 2 i 5.1).
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
Polisorbat 20
Ten produkt leczniczy zawiera 1 mg polisorbatu 20 w każdej 0,5 mg dawce. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.
Różne szczepionki podawane w postaci wstrzyknięć należy zawsze podawać w różne miejsca wstrzyknięcia.
Leki immunosupresyjne mogą zmniejszać odpowiedź immunologiczną na szczepionki.
Niemowlęta i dzieci w wieku od 6 tygodni do poniżej 2 lat
Szczepionkę Vaxneuvance można podawać jednocześnie z dowolnym z następujących antygenów szczepionkowych, zarówno w postaci szczepionek monowalentnych, jak i skojarzonych: szczepionką przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis (serotypy 1, 2 i 3), wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, szczepionką przeciw Haemophilus influenzae typu b, szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej i szczepionką przeciw rotawirusom.
Dzieci i młodzież w wieku od 2 do poniżej 18 lat
Brak danych dotyczących jednoczesnego podawania szczepionki Vaxneuvance z innymi szczepionkami.
Dane z badania klinicznego przeprowadzonego po wprowadzeniu do obrotu oceniającego wpływ profilaktycznego stosowania leków przeciwgorączkowych (ibuprofenu i paracetamolu) na odpowiedź immunologiczną na inne szczepionki przeciw pneumokokom sugerują, że podanie leków przeciwgorączkowych jednocześnie lub tego samego dnia po szczepieniu może zmniejszyć odpowiedź immunologiczną w grupie niemowląt. Odpowiedzi na podaną po 12 miesiącach dawkę przypominającą nie uległy zmianie. Kliniczne znaczenie tej obserwacji nie jest znane.
Osoby dorosłe
Szczepionka Vaxneuvance może być podawana jednocześnie z sezonową czterowalentną szczepionką przeciw grypie (rozszczepiony wirion, inaktywowana). Brak danych dotyczących jednoczesnego podawania szczepionki Vaxneuvance z innymi szczepionkami.
Ciąża
Istnieje ograniczone doświadczenie ze stosowaniem szczepionki Vaxneuvance u kobiet w okresie ciąży.
Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Podawanie szczepionki Vaxneuvance w okresie ciąży należy rozważać tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy szczepionka Vaxneuvance przenika do mleka ludzkiego. Nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania u ludzi, aby ocenić wpływ szczepionki Vaxneuvance na produkcję mleka, jej obecność w mleku matki ani jej wpływu na dziecko karmione piersią. Należy rozważyć korzyści rozwojowe i zdrowotne karmienia piersią, biorąc pod uwagę kliniczne potrzeby matki oraz wszelkie potencjalne działania niepożądane u dziecka karmionego piersią lub wynikające z choroby podstawowej matki. W przypadku szczepionek profilaktycznych, stan podstawowy oznacza podatność na chorobę, której zapobiega szczepionka.
Płodność
Nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu szczepionki Vaxneuvance na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach prowadzone u samic szczurów nie wskazują na szkodliwy wpływ (patrz punkt 5.3).
Szczepionka Vaxneuvance nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak, niektóre objawy wymienione w punkcie 4.8 „Działania niepożądane” mogą tymczasowo wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Niemowlęta i dzieci w wieku od 6 tygodni do poniżej 2 lat
Bezpieczeństwo stosowania szczepionki Vaxneuvance u zdrowych niemowląt, w tym u wcześniaków (w wieku od 6 tygodni w chwili pierwszego szczepienia) i dzieci (od 11. do 15. miesiąca życia) oceniono w 3-dawkowym lub 4-dawkowym schemacie w 5 badaniach klinicznych, w których wzięło udział łącznie 7229 uczestników.
We wszystkich 5 badaniach oceniono bezpieczeństwo stosowania szczepionki Vaxneuvance podawanej jednocześnie z innymi standardowymi szczepionkami stosowanymi u dzieci.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są gorączka ≥ 38°C (75%), drażliwość (75%), senność (55%), ból w miejscu wstrzyknięcia (44%), rumień w miejscu wstrzyknięcia (42%), zmniejszony apetyt (38%), stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia (28%) i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia (28%). Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny do umiarkowanego (w zależności od nasilenia lub wielkości) i krótki czas trwania (≤ 3 dni). Ciężkie reakcje niepożądane (określane jako wyjątkowo uciążliwe lub uniemożliwiające wykonywanie zwykłych czynności lub odczyn w miejscu wstrzyknięcia o wielkości > 8 cm) wystąpiły u ≤ 4% niemowląt i dzieci po podaniu dowolnej dawki, z wyjątkiem drażliwości, która wystąpiła u 11% uczestników.
Dzieci i młodzież w wieku od 2 do poniżej 18 lat
Bezpieczeństwo stosowania szczepionki Vaxneuvance u zdrowych dzieci i młodzieży oceniono w badaniu prowadzonym z udziałem 352 uczestników w wieku od 2 do poniżej 18 lat, spośród których 177 osób otrzymało pojedynczą dawkę szczepionki Vaxneuvance. W tej grupie wiekowej 43% wszystkich uczestników miało w wywiadzie wcześniejsze szczepienie skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom o mniejszej walentności.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są ból w miejscu wstrzyknięcia (55%), ból mięśni (24%), obrzęk w miejscu wstrzyknięcia (21%), rumień w miejscu wstrzyknięcia (19%), zmęczenie (16%), ból głowy (12%), stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia (7%) oraz gorączka ≥ 38°C (6%). Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny do umiarkowanego (w zależności od nasilenia lub wielkości) i krótki czas trwania (≤ 3 dni); ciężkie reakcje (określane jako wyjątkowo uciążliwe lub uniemożliwiające wykonywanie zwykłych czynności lub odczyn w miejscu wstrzyknięcia o wielkości > 8 cm) wystąpiły u ≤ 5% dzieci i młodzieży.
Osoby dorosłe w wieku 18 lat i starsze
Bezpieczeństwo stosowania szczepionki Vaxneuvance u zdrowych i immunokompetentnych osób dorosłych oceniono w 6 badaniach klinicznych z udziałem 7136 osób dorosłych w wieku ≥ 18 lat.
W dodatkowym badaniu klinicznym oceniono 302 osoby dorosłe w wieku ≥ 18 lat zakażone wirusem HIV. Szczepionkę Vaxneuvance podano 5630 osobom dorosłym; 1241 w wieku od 18 do 49 lat, 1911 w wieku od 50 do 64 lat i 2478 w wieku 65 lat i starszych. Spośród osób dorosłych, którzy otrzymali szczepionkę Vaxneuvance, 1134 było immunokompetentnymi osobami dorosłymi w wieku od 18 do 49 lat, którzy nie mieli czynników ryzyka (n=285), mieli 1 czynnik ryzyka (n=620) lub mieli ≥ 2 czynniki ryzyka (n=229) choroby pneumokokowej, a 152 było osobami dorosłymi w wieku ≥ 18 lat zakażonymi wirusem HIV.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są ból w miejscu wstrzyknięcia (65%), zmęczenie (23%), ból mięśni (21%), ból głowy (17%), obrzęk w miejscu wstrzyknięcia (16%), rumień w miejscu wstrzyknięcia (11%) oraz ból stawów (8%). Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny (w zależności od nasilenia lub wielkości) i krótki czas trwania (≤ 3 dni); ciężkie reakcje (określane jako zdarzenie uniemożliwiające wykonywanie zwykłych codziennych czynności lub odczyn w miejscu wstrzyknięcia o wielkości > 10 cm) wystąpiły u ≤ 2% osób dorosłych w całym programie klinicznym.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane związane ze stosowaniem szczepionki Vaxneuvance, uzyskane z badań klinicznych z udziałem uczestników w wieku co najmniej 6 tygodni i starszych (N=10 996) oraz po wprowadzeniu do obrotu zestawiono w tabeli poniżej.
Działania niepożądane zgłoszone dla wszystkich grup wiekowych wymieniono w tym punkcie według klasyfikacji układów i narządów, zgodnie ze zmniejszającą się częstością występowania oraz nasileniem. Częstości występowania są określone następująco:
- Bardzo często (≥ 1/10)
- Często (≥ 1/100 do < 1/10)
- Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
- Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000)
- Bardzo rzadko (< 1/10 000)
- Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 1: Działania niepożądane
| Klasyfikacja układów i narządów |
Działania niepożądane | Częstość występowania | ||
|---|---|---|---|---|
| Niemowlęta/Dzieci/Młodzież◊ | Dorośli¶ | |||
| 6 tydzień do < 2 lat‖ |
2 do < 18 lat§ |
|||
| Zaburzenia układu immunologicznego |
Reakcja nadwrażliwości, w tym obrzęk języka, zaczerwienienie i uczucie ucisku w gardle |
- | - | Rzadko |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania |
Zmniejszony apetyt | Bardzo często | Często | - |
| Zaburzenia psychiczne |
Drażliwość | Bardzo często | Często | - |
| Zaburzenia układu nerwowego |
Senność | Bardzo często | Często | - |
| Ból głowy | - | Bardzo często |
Bardzo często | |
| Zawroty głowy | - | - | Niezbyt często† | |
| Zaburzenia żołądka i jelit |
Nudności | - | Często | Niezbyt często† |
| Wymioty | Często | Niezbyt często |
Niezbyt często | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej |
Pokrzywka | Często | Często | Rzadko |
| Wysypka | Często | Częstość nieznana‡ |
Niezbyt często | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej |
Ból mięśni | - | Bardzo często |
Bardzo często |
| Ból stawów | - | - | Często* | |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania |
Gorączka⸸ | Bardzo często | Często | Niezbyt często† |
| ≥ 39°C | Bardzo często | - | - | |
| ≥ 40°C | Często | - | - | |
| Ból w miejscu wstrzyknięcia |
Bardzo często | Bardzo często |
Bardzo często | |
| Rumień w miejscu wstrzyknięcia |
Bardzo często | Bardzo często |
Bardzo często | |
| Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia |
Bardzo często | Bardzo często |
Bardzo często | |
| Stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia |
Bardzo często | Często | - | |
| Pokrzywka w miejscu wstrzyknięcia |
Niezbyt często | - | - | |
| Zmęczenie | - | Bardzo często |
Bardzo często | |
| Świąd skóry w miejscu wstrzyknięcia |
- | - | Często | |
| Uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia |
- | - | Niezbyt często | |
| Zasinienie w miejscu wstrzyknięcia/krwiak |
Często | Często | Niezbyt często | |
| Dreszcze | - | - | Niezbyt często† | |
¶ Miejscowe i ogólnoustrojowe zdarzenia niepożądane zgłaszane u osób dorosłych codziennie po szczepieniu, odpowiednio przez 5 i 14 dni. ◊Miejscowe i ogólnoustrojowe zdarzenia niepożądane zgłaszane u niemowląt, dzieci i młodzieży do 14 dni po szczepieniu.
§ Inne ogólnoustrojowe zdarzenia niepożądane były zgłaszane u uczestników w wieku od 2 do < 3 lat niż u uczestników w wieku ≥ 3 lat do poniżej 18 lat. Wśród uczestników w wieku < 3 lat (Vaxneuvance N=32, 13-walentna szczepionka PCV N=28) od 1. dnia do 14. dnia po szczepieniu zgłaszano zmniejszenie apetytu, drażliwość, senność i pokrzywkę. Wśród uczestników w wieku od ≥ 3 do poniżej 18 lat od 1. dnia do 14. dnia po szczepieniu zgłaszano zmęczenie, ból głowy, ból mięśni i pokrzywkę.
† często u osób dorosłych w wieku od 18 do 49 lat
‡ W badaniach klinicznych nie zaobserwowano żadnych zdarzeń po szczepieniu szczepionką Vaxneuvance u zdrowych dzieci i młodzieży oraz dwa zdarzenia zaobserwowano w szczególnych populacjach pacjentów (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa i HIV).
- bardzo często u osób dorosłych w wieku od 18 do 49 lat
⸸ zdefiniowane jako temperatura ≥ 38°C
‖ na podstawie wyników uzyskanych u 3589 uczestników, z wyłączeniem uczestników, którzy otrzymali mieszany schemat dawkowania.
Opis wybranych działań niepożądanych
W badaniach klinicznych starsze osoby dorosłe (w wieku ≥ 50 lat) zgłaszały mniejsze częstości występowania spodziewanych miejscowych i ogólnoustrojowych działań niepożądanych w porównaniu do młodszych osób dorosłych (w wieku 18-49 lat). Różnicę tę obserwowano głównie w odniesieniu do zdarzeń niepożądanych, w tym reakcji w miejscu wstrzyknięcia (ból, rumień i obrzęk) oraz reakcji ogólnoustrojowych, takich jak zmęczenie, ból głowy, ból mięśni, ból stawów i gorączka.
Dodatkowe informacje dla innych schematów dawkowania, schematów szczepienia oraz specjalnych grup pacjentów
Mieszany schemat dawkowania różnych skoniugowanych szczepionek przeciw pneumokokom
Profile bezpieczeństwa stosowania mieszanych schematów 4-dawkowych szczepionki Vaxneuvance i 13-walentnej szczepionki PCV u zdrowych niemowląt i dzieci były zasadniczo porównywalne z profilami bezpieczeństwa stosowania 4-dawkowych pełnych schematów szczepionką Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionką PCV (patrz punkt 5.1).
Schemat szczepienia uzupełniającego
Bezpieczeństwo stosowania oceniono również jako schemat szczepienia uzupełniającego u 126 zdrowych niemowląt i dzieci w wieku od 7 miesięcy do poniżej 2 lat, które otrzymały 2 lub 3 dawki szczepionki Vaxneuvance w zależności od wieku, w jakim zostały włączone do badania. Profil bezpieczeństwa stosowania schematu szczepienia uzupełniającego był zasadniczo zgodny z profilem bezpieczeństwa stosowania standardowego schematu szczepienia rozpoczętego w wieku od 6 tygodni (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież z niedokrwistością sierpowatokrwinkową oraz zakażone wirusem HIV
Bezpieczeństwo stosowania oceniono również u 69 dzieci i młodzieży w wieku od 5 do poniżej 18 lat z niedokrwistością sierpowatokrwinkową oraz u 203 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do poniżej 18 lat zakażonych wirusem HIV, którym podano jedną dawkę szczepionki Vaxneuvance. Profil bezpieczeństwa stosowania szczepionki Vaxneuvance u dzieci z tymi schorzeniami był zasadniczo zgodny z profilem bezpieczeństwa u dzieci zdrowych (patrz punkt 5.1).
Dzieci i dorośli, u których wykonano przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych
Bezpieczeństwo stosowania oceniono również u 131 osób dorosłych i 8 dzieci w wieku ≥ 3 lat, którzy otrzymali allogeniczny przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. allo-HSCT, allogeneic haematopoietic stem cell transplant) w okresie od 3 do 6 miesięcy przed włączeniem do badania, oraz wszystkie te osoby otrzymały od 1 do 4 dawek szczepionki Vaxneuvance. Profil bezpieczeństwa stosowania szczepionki Vaxneuvance u pacjentów po allo-HSCT był zasadniczo zgodny z profilem bezpieczeństwa w zdrowej populacji.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Brak danych dotyczących przedawkowania.
5.1 Farmakodynamika
Grupa farmakoterapeutyczna: szczepionki, szczepionki pneumokokowe, kod ATC: J07AL02
Mechanizm działania
Szczepionka Vaxneuvance zawiera 15 oczyszczonych pneumokokowych polisacharydów otoczkowych należących do gatunku Streptococcus pneumoniae (1, 3, 4, 5, 6A, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19A, 19F, 23F, z dodatkowymi serotypami 22F i 33F), przy czym każdy z nich skoniugowany jest z białkiem nośnikowym (CRM₁₉₇). Szczepionka Vaxneuvance wywołuje odpowiedź immunologiczną zależną od limfocytów T, która pobudza przeciwciała wzmacniające opsonizację, fagocytozę i zabijanie pneumokoków, w celu ochrony przed chorobą pneumokokową.
Odpowiedzi immunologiczne po naturalnej ekspozycji na Streptococcus pneumoniae lub po szczepieniu przeciw pneumokokom można określić mierząc aktywność opsonofagocytarną (ang. OPA, opsonophagocytic activity) i odpowiedzi immunoglobuliny G (ang. IgG). OPA przedstawia pomiar funkcjonalnych przeciwciał i jest uważany za ważny immunologiczny zastępczy wskaźnik protekcji przed chorobą pneumokokową u osób dorosłych. U dzieci, jako progową wartość w ocenie klinicznej skoniugowanych szczepionek przeciw pneumokokom, zastosowano poziom swoistych dla serotypu przeciwciał IgG odpowiadający ≥ 0,35 µg/ml w teście immunoenzymatycznym WHO (ELISA).
Immunogenność kliniczna u zdrowych niemowląt, dzieci i młodzieży
Immunogenność oceniono na podstawie swoistych dla serotypu wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG (odsetek uczestników spełniających swoistą dla serotypu wartość progową przeciwciał IgG ≥ 0,35 µg/ml) oraz średnich geometrycznych stężeń (ang. GMCs, geometric mean concentrations) przeciwciał IgG po 30 dniach po cyklu szczepienia podstawowego i (lub) po dawce (przypominającej) podawanej małym dzieciom. W podgrupie uczestników średnie geometryczne mian (ang. GMTs, geometric mean titres) w teście OPA oznaczano również po 30 dniach po cyklu szczepienia podstawowego i (lub) po dawce podawanej małym dzieciom.
Niemowlęta i dzieci otrzymujące standardowy schemat szczepienia
Trzydawkowy schemat (2-dawkowy cykl szczepienia podstawowego + 1 dawka dla małych dzieci)
W badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator (Protokół 025), 1184 uczestników przydzielono losowo do grupy, w której podano szczepionkę Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionkę PCV w 3-dawkowym schemacie. Pierwsze dwie dawki podawano niemowlętom w wieku 2 i 4 miesięcy (cykl szczepienia podstawowego), a trzecią dawkę podawano dzieciom od 11. do 15. miesiąca życia (dawka podawana małym dzieciom). Uczestnicy otrzymali jednocześnie także inne szczepionki stosowane u dzieci, w tym szczepionkę przeciw rotawirusom (żywa) w cyklu szczepienia podstawowego dla niemowląt oraz szczepionkę skoniugowaną (adsorbowana) przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (acelularna), wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (rDNA), poliomyelitis (inaktywowana), zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae typu b we wszystkich 3 dawkach w pełnym schemacie szczepienia.
Szczepionka Vaxneuvance wywołuje odpowiedzi immunologiczne wobec wszystkich 15 serotypów w niej zawartych, według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG, wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA. Po 30 dniach po podaniu 2-dawkowego cyklu szczepienia podstawowego swoiste dla serotypu wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG oraz wartości GMCs były zasadniczo porównywalne dla 13 wspólnych serotypów i wyższe dla 2 dodatkowych serotypów (22F i 33F) u osób, którym podawano szczepionkę Vaxneuvance, w porównaniu z osobami, którym podawano 13-walentną szczepionkę PCV (Tabela 2). Po 30 dniach od podania dawki małym dzieciom, szczepionka Vaxneuvance nie jest gorsza niż 13-walentna szczepionka PCV wobec 13 serotypów wspólnych i ma przewagę wobec dwóch dodatkowych serotypów, według oceny wskaźnika odpowiedzi przeciwciał IgG, i wartości GMCs przeciwciał IgG (Tabela 3).
Tabela 2: Swoiste dla serotypu wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG i wartości GMCs przeciwciał IgG po 30-dniach po podaniu 2-dawkowego cyklu szczepienia podstawowego (3-dawkowy schemat, Protokół 025)
| Serotyp pneumokokow y |
Wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG ≥ 0,35 µg/ml |
Wartości GMCs przeciwciał IgG | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Vaxneuvance (n=497) |
13-walentna szczepionka PCV (n=468-469) |
Różnica w punktach procentowych * (Vaxneuvance - 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)* |
Vaxneuvance (n=497) |
13-walenta szczepionk a PCV (n=468-469) |
Stosunek GMC** (Vaxneuvance/ 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)** |
|
| Zaobserwowan y procent odpowiedzi |
Zaobserwowan y procent odpowiedzi |
GMC | GMC | |||
| 13 wspólnych serotypów† | ||||||
| 1 | 95,6 | 97,4 | -1,9 (-4,3; 0,5) | 1,30 | 1,60 | 0,81 (0,74; 0,89) |
| 3 | 93,2 | 66,1 | 27,1 (22,3; 31,9) |
0,87 | 0,45 | 1,91 (1,75; 2,08) |
| 4 | 93,8 | 96,8 | -3,0 (-5,9; -0,4) |
1,40 | 1,25 | 1,12 (1,01; 1,24) |
| 5 | 84,1 | 88,1 | -4,0 (-8,3; 0,4) | 0,88 | 1,03 | 0,86 (0,76; 0,97) |
| 6A | 72,6 | 92,3 | -19,7 (-24,3; -15,1) |
0,64 | 1,39 | 0,46 (0,40; 0,53) |
| 6B | 57,7 | 50,2 | 7,5 (1,2; 13,8) | 0,43 | 0,33 | 1,31 (1,11; 1,56) |
| 7F | 97,8 | 98,9 | -1,1 (-3,0; 0,5) | 2,03 | 2,42 | 0,84 (0,76; 0,92) |
| 9V | 88,3 | 95,3 | -7,0 (-10,5; -3,6) |
1,23 | 1,39 | 0,88 (0,78; 0,99) |
| 14 | 96,8 | 97,2 | -0,4 (-2,7; 1,8) | 3,81 | 4,88 | 0,78 (0,68; 0,90) |
| 18C | 92,2 | 92,5 | -0,4 (-3,8; 3,0) | 1,16 | 1,30 | 0,89 (0,80; 0,99) |
| 19A | 96,2 | 97,2 | -1,1 (-3,4; 1,3) | 1,68 | 2,09 | 0,81 (0,72; 0,90) |
| 19F | 98,8 | 99,4 | -0,6 (-2,0; 0,8) | 2,63 | 3,35 | 0,79 (0,71; 0,87) |
| 23F | 77,9 | 70,1 | 7,8 (2,3; 13,3) | 0,75 | 0,58 | 1,30 (1,14; 1,50) |
| 2 dodatkowe serotypy w szczepionce Vaxneuvance‡ | ||||||
| 22F | 95,6 | 5,3 | 90,2 (87,1; 92,6) |
2,74 | 0,05 | 57,67 (50,95; 65,28) |
| 33F | 48,1 | 3,0 | 45,1 (40,4; 49,7) |
0,30 | 0,05 | 6,11 (5,32; 7,02) |
- Różnice i CI dla różnicy punktów procentowych oszacowano w oparciu o metodę Miettinena i Nurminena.
**Stosunek GMC i CI są obliczane przy użyciu rozkładu t-Studenta z oszacowaniem wariancji z modelu liniowego swoistego dla serotypu, z wykorzystaniem przekształcenia logarytmem naturalnym stężenia przeciwciał jako odpowiedź po podstawowym schemacie dla grupy zaszczepionej.
† Wniosek dotyczący co najmniej równoważności wobec 13 wspólnych serotypów oparto na dolnej granicy 95% CI, która wynosi
-10 punktów procentowych dla różnicy we wskaźnikach odpowiedzi przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV) lub > 0,5 dla stosunku GMC przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV).
‡ Wniosek dotyczący przewagi wobec 2 dodatkowych serotypów oparto na dolnej granicy 95% CI, która wynosi > 10 punktów procentowych dla różnicy we wskaźnikach odpowiedzi przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV) lub > 2 dla stosunku GMC przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV).
n=liczba osób poddanych randomizacji, zaszczepionych i objętych analizą.
CI=przedział ufności; GMC=średnia geometryczna stężeń (µg/ml); IgG=immunoglobulina G.
Tabela 3: Swoiste dla serotypu wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG i wartości GMCs przeciwciał IgG po 30 dniach po dawce podawanej małym dzieciom (3-dawkowy schemat, Protokół 025)
| Serotyp pneumokokow y |
Wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG ≥ 0,35 µg/ml |
Wartości GMCs przeciwciał IgG | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Vaxneuvance (n=510-511) |
13-walentna szczepionka PCV (n=504-510) |
Różnica w punktach procentowych * (Vaxneuvance - 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)* |
Vaxneuvance (n=510-511) |
13-walenta szczepionk a PCV (n=504-510) |
Stosunek GMC** (Vaxneuvance/ 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)** |
|
| Zaobserwowan y procent odpowiedzi |
Zaobserwowan y procent odpowiedzi |
GMC | GMC | |||
| 13 wspólnych serotypów† | ||||||
| 1 | 96,5 | 99,4 | -2,9 (-5,0; -1,3) |
1,28 | 2,05 | 0,62 (0,57; 0,68) |
| 3 | 91,8 | 83,7 | 8,1 (4,1; 12,1) | 0,84 | 0,66 | 1,29 (1,18; 1,41) |
| 4 | 95,7 | 97,8 | -2,1 (-4,5; 0,0) | 1,29 | 1,74 | 0,74 (0,67; 0,82) |
| 5 | 99,0 | 100,0 | -1,0 (-2,3; -0,2) |
1,98 | 3,01 | 0,66 (0,60; 0,72) |
| 6A | 98,4 | 98,8 | -0,4 (-2,0; 1,2) | 3,09 | 4,53 | 0,68 (0,61; 0,76) |
| 6B | 97,3 | 99,0 | -1,8 (-3,7; -0,1) |
4,15 | 4,33 | 0,96 (0,85; 1,08) |
| 7F | 99,8 | 99,8 | 0,0 (-0,9; 0,9) | 3,08 | 3,89 | 0,79 (0,73; 0,86) |
| 9V | 98,8 | 100,0 | -1,2 (-2,5; -0,4) |
2,14 | 2,97 | 0,72 (0,66; 0,78) |
| 14 | 99,8 | 100,0 | -0,2 (-1,1; 0,6) | 5,22 | 6,90 | 0,76 (0,68; 0,84) |
| 18C | 98,8 | 99,2 | -0,4 (-1,8; 1,0) | 1,93 | 2,18 | 0,89 (0,81; 0,97) |
| 19A | 99,0 | 100,0 | -1,0 (-2,3; -0,2) |
4,65 | 5,61 | 0,83 (0,75; 0,92) |
| 19F | 99,6 | 100,0 | -0,4 (-1,4; 0,4) | 4,06 | 4,59 | 0,89 (0,81; 0,97) |
| 23F | 96,9 | 97,2 | -0,4 (-2,6; 1,8) | 1,52 | 1,69 | 0,90 (0,81; 1,00) |
| 2 dodatkowe serotypy w szczepionce Vaxneuvance‡ | ||||||
| 22F | 99,6 | 5,9 | 93,7 (91,2; 95,5) |
5,97 | 0,08 | 71,76 (64,88; 79,38) |
| 33F | 99,0 | 4,4 | 94,7 (92,3; 96,3) |
3,38 | 0,07 | 46,38 (41,85; 51,40) |
- Różnice i CI dla różnicy punktów procentowych oszacowano w oparciu o metodę Miettinena i Nurminena.
** Stosunek GMC i CI są obliczane przy użyciu rozkładu t-Studenta z oszacowaniem wariancji z modelu liniowego swoistego dla serotypu, z wykorzystaniem przekształcenia logarytmem naturalnym stężenia przeciwciał jako odpowiedź po podstawowym schemacie dla grupy zaszczepionej.
† Wniosek dotyczący co najmniej równoważności wobec 13 wspólnych serotypów oparto na dolnej granicy 95% CI, która wynosi
-10 punktów procentowych dla różnicy we wskaźnikach odpowiedzi przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV) lub > 0,5 dla stosunku wartości GMC przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV).
‡ Wniosek dotyczący przewagi wobec 2 dodatkowych serotypów opierto na dolnej granicy 95% CI, która wynosi > 10 punktów procentowych dla różnicy we wskaźnikach odpowiedzi przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV) lub > 2 dla stosunku GMC przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV).
n=liczba osób poddanych randomizacji, zaszczepionych i objętych analizą.
CI=przedział ufności; GMC=średnia geometryczna stężeń (µg/ml); IgG=immunoglobulina G.
Ponadto, szczepionka Vaxneuvance wytwarza funkcjonalne przeciwciała, według oceny swoistych dla serotypu wartości GMTs w teście OPA uzyskanych 30 dni po podaniu dawki małym dzieciom, które są zasadniczo porównywalne, ale nieznacznie niższe dla 13 serotypów wspólnych 13-walentnej szczepionki PCV. Kliniczne znaczenie tej nieznacznie mniejszej odpowiedzi nie jest znane. Wartości GMTs w teście OPA wobec obu serotypów 22F i 33F były większe u osób, które otrzymały szczepionkę Vaxneuvance, niż u osób, którym podano 13-walentną szczepionkę PCV.
W innym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator (Protokół 026) 1191 uczestników przydzielono losowo do grup otrzymujących szczepionkę Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionkę PCV w 3-dawkowym schemacie jednocześnie z innymi szczepionkami dla dzieci, w tym szczepionkę Vaxelis podawaną we wszystkich trzech dawkach i szczepionką M-M-RvaxPro oraz szczepionką Varivax podawaną małym dzieciom. Podstawowy cykl szczepień był podawany niemowlętom w wieku 3 i 5 miesięcy, a następnie podano dawkę dla małych dzieci w wieku 12 miesięcy.
Według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG, wartości GMCs przeciwciał IgG oraz wartości GMTs w teście OPA, szczepionka Vaxneuvance wywołuje odpowiedzi immunologiczne wobec wszystkich 15 serotypów w niej zawartych. Według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG, po 30 dniach od podania dawki małym dzieciom, szczepionka Vaxneuvance nie jest gorsza niż 13-walentna szczepionka PCV wobec 13 serotypów wspólnych i ma przewagę wobec 2 dodatkowych serotypów, 22F oraz 33F. Podobnie, według oceny wartości GMCs przeciwciał IgG szczepionka Vaxneuvance nie jest gorsza niż 13-walentna szczepionka PCV wobec 13 serotypów wspólnych i ma przewagę nad 13-walentną szczepionką PCV wobec 2 dodatkowych serotypów. Po podaniu dawki małym dzieciom szczepionka Vaxneuvance wytwarza funkcjonalne przeciwciała (wartości GMTs w teście OPA) dla wszystkich 15 serotypów, które są zasadniczo porównywalne z 13-walentną szczepionką PCV.
Czterodawkowy schemat (3-dawkowy cykl szczepienia podstawowego + 1 dawka dla małych dzieci)
Czterodawkowy schemat oceniono u zdrowych niemowląt w jednym badaniu fazy 2 i trzech badaniach fazy 3. Cykl szczepienia podstawowego był podawany niemowlętom w wieku 2, 4 i 6 miesięcy, a dawkę dla małych dzieci podawano dzieciom od 12. do 15. miesiąca życia.
W badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator (Protokół 029), 1720 uczestników przydzielono losowo do grup otrzymujących szczepionkę Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionkę PCV. Uczestnicy otrzymywali także równocześnie inne szczepionki dla dzieci, w tym HBVaxPro (szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B [rekombinowana]), RotaTeq (szczepionka przeciw rotawirusowi, żywa, doustna, pięciowalentna) oraz szczepionkę adsorbowaną przeciw błonicy, toksoidowi tężcowemu, z bezkomórkowym komponentem krztuścowym, poliomyelitis (inaktywowaną), skoniugowaną przeciw Haemophilus typu b (skoniugowana z toksoidem tężcowym) w grupie niemowląt. Szczepionkę skoniugowaną przeciw Haemophilus typu b (skoniugowana z toksoidem tężcowym), M-M-RvaxPro (szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce, żywa), Varivax (szczepionka przeciw ospie wietrznej, żywa) oraz Vaqta (szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, inaktywowana) podawano jednocześnie z dawką szczepionki Vaxneuvance podawaną małym dzieciom.
Szczepionka Vaxneuvance wywołuje odpowiedzi immunologiczne wobec wszystkich 15 serotypów w niej zawartych, według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG, wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA. Po 30 dniach po podaniu cyklu szczepienia podstawowego, szczepionka Vaxneuvance nie jest gorsza niż 13-walentna szczepionka PCV wobec 13 serotypów wspólnych, według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG (Tabela 4). Szczepionka Vaxneuvance nie jest gorsza wobec 2 serotypów dodatkowych, według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG wobec serotypów 22F i 33F u osób, które otrzymały szczepionkę Vaxneuvance, w porównaniu ze wskaźnikiem odpowiedzi dla serotypu 23F u osób, które otrzymały 13-walentną szczepionkę PCV (najniższy wskaźnik odpowiedzi na którykolwiek z serotypów wspólnych, z wyjątkiem serotypu 3), z różnicami w punktach procentowych wynoszącą odpowiednio 6,7% (95% CI: 4,6; 9,2) i -4,5% (95% CI: -7,8; -1,3).
Po 30 dniach po podaniu cyklu szczepienia podstawowego, swoiste dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG nie są gorsze niż 13-walentna szczepionka PCV wobec 12 z 13 serotypów wspólnych. Odpowiedź przeciwciał IgG na serotyp 6A nieznacznie odbiegał od określonych z góry kryteriów noninferiority z niewielkim marginesem (0,48 w porównaniu z > 0,5) (Tabela 4). Szczepionka Vaxneuvance nie jest gorsza niż 13-walentna szczepionka PCV wobec 2 serotypów dodatkowych, według oceny swoistych dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG dla serotypów wspólnych 22F i 33F u osób, które otrzymały szczepionkę Vaxneuvance, w porównaniu z wartościami GMCs przeciwciał IgG na serotyp 4 u osób, które otrzymały 13-walentną szczepionkę PCV (najmniejsza wartość GMC przeciwciał IgG na którykolwiek z serotypów wspólnych, z wyjątkiem serotypu 3) ze stosunkiem GMC wynoszącym odpowiednio 3,64 i 1,24.
Ponadto, szczepionka Vaxneuvance wywołuje odpowiedzi immunologiczne wobec wspólnego serotypu 3 i 2 serotypów dodatkowych, które były znacznie wyższe w porównaniu z odpowiedzią immunologiczną wywołaną przez 13-walentną szczepionkę PCV, według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG oraz wartości GMCs przeciwciał IgG po 30 dniach po podaniu cyklu szczepienia podstawowego (Tabela 4).
Tabela 4: Swoiste dla serotypu wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG i wartości GMCs przeciwciał IgG po 30 dniach po podaniu 3-dawkowego cyklu szczepienia podstawowego (4-dawkowy schemat, Protokół 029)
| Serotyp pneumokokowy |
Wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG ≥0,35 µg/ml | Wartości GMCs przeciwciał IgG | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Vaxneuvance (n=698-702) |
13-walentna szczepionka PCV (n=660-665) |
Różnica w punktach procentowych* (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)* |
Vaxneuvance (n=698-702) |
13-walentna szczepionka PCV (n=660-665) |
Stosunek GMC** (Vaxneuvance/ 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)** |
|
| Zaobserwowany procent odpowiedzi |
Zaobserwowany procent odpowiedzi |
GMC | GMC | |||
| 13 wspólnych serotypów† | ||||||
| 1 | 95,7 | 99,1 | -3,4 (-5,2; -1,8) |
1,21 | 1,89 | 0,64 (0,59; 0,69) |
| 3 | 94,7 | 79,2 | 15,6 (12,1; 19,2) |
1,08 | 0,62 | 1,73 (1,61; 1,87) |
| 4 | 96,4 | 98,6 | -2,2 (-4,0; -0,6) |
1,29 | 1,35 | 0,95 (0,88; 1,03) |
| 5 | 95,3 | 97,4 | -2,1 (-4,2; -0,2) |
1,63 | 2,25 | 0,72 (0,66; 0,80) |
| 6A | 93,7 | 98,6 | -4,9 (-7,1; -3,0) |
1,55 | 2,95 | 0,52 (0,48; 0,58) |
| 6B | 88,6 | 92,0 | -3,4 (-6,6; -0,3) |
1,60 | 1,97 | 0,81 (0,71; 0,93) |
| 7F | 99,0 | 99,8 | -0,8 (-1,9; -0,1) |
2,48 | 3,23 | 0,77 (0,71; 0,83) |
| 9V | 97,1 | 98,2 | -1,0 (-2,8; 0,6) | 1,73 | 1,89 | 0,91 (0,84; 1,00) |
| 14 | 97,9 | 97,9 | -0,0 (-1,6; 1,6) | 4,78 | 6,80 | 0,70 (0,63; 0,78) |
| 18C | 97,4 | 98,3 | -0,9 (-2,6; 0,7) | 1,53 | 2,00 | 0,76 (0,70; 0,83) |
| 19A | 97,9 | 99,7 | -1,8 (-3,2; -0,8) |
1,63 | 2,29 | 0,71 (0,65; 0,77) |
| 19F | 99,0 | 100,0 | -1,0 (-2,1; -0,4) |
2,01 | 2,72 | 0,74 (0,69; 0,79) |
| 23F | 91,5 | 91,8 | -0,3 (-3,2; 2,7) | 1,31 | 1,47 | 0,89 (0,80; 0,99) |
| 2 dodatkowe serotypy w szczepionce Vaxneuvance | ||||||
| 22F | 98,6 | 3,5 | 95,1 (93,1; 96,5) |
4,91 | 0,05 | 92,03 (83,47; 101,47) |
| 33F | 87,3 | 2,1 | 85,2 (82,3; 87,7) |
1,67 | 0,06 | 29,50 (26,16; 33,26) |
- Różnicę i CI dla różnicy punktów procentowych oszacowano w oparciu o metodę Miettinena i Nurminena.
** Stosunek GMC i CI są obliczane przy użyciu rozkładu t-Studenta z oszacowaniem wariancji z modelu liniowego swoistego dla serotypu, z wykorzystaniem przekształcenia logarytmem naturalnym stężenia przeciwciał jako odpowiedź po podstawowym schemacie dla grupy zaszczepionej.
† Wniosek dotyczący co najmniej równoważności wobec 13 wspólnych serotypów oparto na dolnej granicy 95% CI, która wynosi
-10 punktów procentowych dla różnicy we wskaźnikach odpowiedzi przeciwciał IgG (Vaxneuvance – 13-walentna szczepionka PCV) lub > 0,5 dla stosunku wartości GMC przeciwciał IgG (Vaxneuvance/13-walentna szczepionka PCV). n=liczba osób poddanych randomizacji, zaszczepionych i objętych analizą.
CI=przedział ufności; GMC=średnia geometryczna stężeń (µg/ml); IgG=immunoglobulina G.
Po 30 dniach od podania dawki małym dzieciom, swoiste dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG dla szczepionki Vaxneuvance nie są gorsze, niż 13-walentna szczepionka PCV wobec wszystkich 13 serotypów wspólnych i 2 dodatkowych serotypów, według oceny wartości GMCs przeciwciał IgG dla serotypów 22F i 33F u osób, które otrzymały szczepionkę Vaxneuvance, w porównaniu z wartością GMC przeciwciał IgG wobec serotypu 4 u osób, które otrzymały 13-walentną szczepionkę PCV (najmniejsza wartość GMC przeciwciał IgG na którykolwiek z serotypów wspólnych, z wyjątkiem serotypu 3) ze stosunkiem GMC wynoszącym odpowiednio 4,69 i 2,59 (Tabela 5).
Szczepionka Vaxneuvance wywołuje odpowiedzi immunologiczne wobec wspólnego serotypu 3 i 2 serotypów dodatkowych, które były znacznie wyższe w porównaniu z odpowiedzią immunologiczną wywołaną przez 13-walentną szczepionkę PCV, według oceny wskaźników odpowiedzi przeciwciał IgG oraz wartości GMCs przeciwciał IgG uzyskanej 30 dni po podaniu dawki małym dzieciom (Tabela 5).
Tabela 5: Swoiste dla serotypu wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG i wartości GMCs przeciwciał IgG po 30 dniach po podaniu dawki dla małych dzieci (4-dawkowy schemat, Protokół 029)
| Serotyp pneumokokowy |
Wskaźniki odpowiedzi przeciwciał IgG ≥ 0,35 µg/mL | Wartości GMCs przeciwciał IgG | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Vaxneuvance (n=712-716) |
13-walentna szczepionka PCV (n=677-686) |
Różnica w punktach procentowych* (Vaxneuvance - 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)* |
Vaxneuvance (n=712-716) |
13-walentna szczepionka PCV (n=677-686) |
Stosunek GMC** (Vaxneuvance/ 13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)** |
|
| Zaobserwowany procent odpowiedzi |
Zaobserwowany procent odpowiedzi |
GMC | GMC | |||
| 13 wspólnych serotypów† | ||||||
| 1 | 96,6 | 99,4 | -2,8 (-4,4; -1,4) |
1,35 | 2,03 | 0,66 (0,62; 0,72) |
| 3 | 94,0 | 86,9 | 7,1 (4,0; 10,2) | 0,96 | 0,71 | 1,35 (1,25; 1,46) |
| 4 | 95,1 | 97,5 | -2,4 (-4,5; -0,4) |
1,23 | 1,60 | 0,77 (0,71; 0,84) |
| 5 | 99,2 | 99,9 | -0,7 (-1,7; 0,1) | 2,49 | 3,95 | 0,63 (0,58; 0,69) |
| 6A | 98,7 | 99,3 | -0,5 (-1,7; 0,6) | 3,70 | 6,21 | 0,60 (0,54; 0,65) |
| 6B | 98,7 | 99,3 | -0,5 (-1,7; 0,6) | 4,76 | 6,43 | 0,74 (0,67; 0,81) |
| 7F | 99,6 | 99,9 | -0,3 (-1,1; 0,4) | 3,42 | 4,85 | 0,70 (0,65; 0,77) |
| 9V | 99,4 | 99,7 | -0,3 (-1,2; 0,6) | 2,40 | 3,29 | 0,73 (0,67; 0,80) |
| 14 | 99,3 | 99,6 | -0,3 (-1,2; 0,7) | 5,61 | 6,95 | 0,81 (0,73; 0,89) |
| 18C | 99,7 | 99,6 | 0,2 (-0,6; 1,0) | 2,62 | 3,08 | 0,85 (0,78; 0,93) |
| 19A | 99,9 | 99,9 | 0,0 (-0,7; 0,7) | 4,10 | 5,53 | 0,74 (0,68; 0,80) |
| 19F | 99,7 | 99,7 | 0,0 (-0,8; 0,8) | 3,55 | 4,47 | 0,79 (0,74; 0,86) |
| 23F | 98,6 | 99,0 | -0,4 (-1,7; 0,9) | 2,04 | 3,32 | 0,61 (0,56; 0,68) |
| 2 dodatkowe serotypy w szczepionce Vaxneuvance | ||||||
| 22F | 99,6 | 7,2 | 92,4 (90,1; 94,2) |
7,52 | 0,11 | 68,80 (63,10; 75,02) |
| 33F | 98,9 | 6,2 | 92,7 (90,4; 94,4) |
4,15 | 0,09 | 44,91 (41,04; 49,14) |
- Różnicę i CI dla różnicy punktów procentowych oszacowano w oparciu o metodę Miettinena i Nurminena.
** Stosunek GMC i CI są obliczane przy użyciu rozkładu t-Studenta z oszacowaniem wariancji z modelu liniowego swoistego dla serotypu, z wykorzystaniem przekształcenia logarytmem naturalnym stężenia przeciwciał jako odpowiedź po podstawowym schemacie dla grupy zaszczepionej.
† Wniosek dotyczący co najmniej równoważności wobec 13 wspólnych serotypów oparto na dolnej granicy 95% CI, która wynosi > 0,5 dla stosunku wartości GMC przeciwciał IgG (Vaxneuvance/13-walentna szczepionka PCV).
n=liczba osób poddanych randomizacji, zaszczepionych i objętych analizą.
CI=przedział ufności; GMC=średnia geometryczna stężeń (µg/ml); IgG=immunoglobulina G.
Szczepionka Vaxneuvance wytwarza funkcjonalne przeciwciała, według oceny swoistych dla serotypu wartości GMTs w teście OPA uzyskanych 30 dni po podaniu cyklu szczepienia podstawowego oraz po podaniu dawki małym dzieciom, które są zasadniczo porównywalne, ale nieznacznie niższe dla 13 serotypów wspólnych 13-walentnej szczepionki PCV. Kliniczne znaczenie tej nieco mniejszej odpowiedzi nie jest znane. Wartości GMTs w teście OPA wobec obu serotypów 22F i 33F były większe u osób, które otrzymały szczepionkę Vaxneuvance, niż u osób, którym podano 13-walentną szczepionkę PCV.
Niemowlęta i dzieci otrzymujące mieszany schemat dawkowania różnymi skoniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom
W badaniu opisowym prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator (Protokół 027), 900 uczestników przydzielono losowo w stosunku 1:1:1:1:1 do jednej z pięciu grup zaszczepionych otrzymujących pełny lub mieszany schemat dawkowania skoniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom. W dwóch grupach zaszczepionych, uczestnicy otrzymali 4-dawkowy schemat Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionką PCV. W trzech innych grupach zaszczepionych cykle szczepień rozpoczęto od podania 13-walentnej szczepionki PCV i w dawce 2., dawce 3. lub dawce 4. zmieniono na szczepionkę Vaxneuvance. Uczestnicy również otrzymali jednocześnie inne szczepionki dla dzieci, w tym HBVaxPro (szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B [rekombinowana]) i RotaTeq (szczepionka przeciw rotawirusowi, żywa, doustna, pięciowalentna). Po 30 dniach od podania dawki dla małych dzieci swoiste dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG były zasadniczo porównywalne u uczestników, którym podano mieszane schematy szczepień szczepionką Vaxneuvance i 13-walentną szczepionką PCV oraz u uczestników, którym podano pełny schemat dawkowania 13-walentną szczepionką PCV dla 13 wspólnych serotypów, według oceny stosunków wartości GMC przeciwciał IgG.
Wyższy poziom przeciwciał przeciw serotypom 22F i 33F obserwowano tylko w przypadku, gdy co najmniej jedną dawkę szczepionki Vaxneuvance podano podczas pierwszego cyklu szczepień niemowlętom i małym dzieciom.
Immunogenność u wcześniaków
Odpowiedzi immunologiczne (swoiste dla serotypu wartości IgG i OPA) u wcześniaków otrzymujących 4 dawki skoniugowanej szczepionki przeciw pneumokokom w 4 badaniach prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator (Protokół 025, Protokół 027, Protokół 029 i Protokół 031) były zasadniczo zgodne z obserwowanymi w ogólnej populacji zdrowych niemowląt w tych badaniach (w tym wcześniaki i niemowlęta urodzone o czasie).
Niemowlęta, dzieci i młodzież otrzymujące schemat szczepienia uzupełniającego
W badaniu opisowym (Protokół 024) prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator, 606 dzieci, które nie otrzymały wcześniej szczepionki przeciw pneumokokom lub nie zostały w pełni zaszczepione lub ukończyły schemat szczepienia skoniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom o mniejszej walentności, przydzielono losowo do grupy otrzymującej od 1 do 3 dawek szczepionki Vaxneuvance lub 13-walentnej szczepionki PCV w trzech różnych grupach wiekowych (w wieku od 7 do 11 miesięcy, od 12 do 23 miesięcy i od 24 miesięcy do poniżej 18 lat), zgodnie z harmonogramem odpowiednim dla wieku. Szczepienie uzupełniające szczepionką Vaxneuvance wywołało odpowiedzi immunologiczne u dzieci w wieku od 7 miesięcy do poniżej 18 lat, które są porównywalne do odpowiedzi uzyskanych dla 13-walentnej szczepionki PCV dla serotypów wspólnych i wyższe niż odpowiedzi uzyskane dla 13-walentnej szczepionki PCV dla serotypów dodatkowych 22F i 33F. W każdej grupie wiekowej swoiste dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG po 30 dniach po podaniu ostatniej dawki szczepionki były zasadniczo porównywalne między grupami zaszczepionymi dla 13 serotypów wspólnych i wyższe dla szczepionki Vaxneuvance wobec 2 serotypów dodatkowych.
Odpowiedzi immunologiczne po podaniu podskórnym u niemowląt i dzieci
W badaniu opisowym (Protokół 033) prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator, 694 zdrowych niemowląt z Japonii od 2. do 6. miesiąca życia przydzielono losowo do grup, w których podawano drogą podskórną szczepionkę Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionkę PCV w 4-dawkowym schemacie. Pierwszą dawkę podawano od 2.
do 6. miesiąca życia, a drugą i trzecią dawkę podawano w odstępie wynoszącym ≥ 27 dni od poprzedniej dawki. Czwartą dawkę podawano od 12. do 15. miesiąca życia. Szczepionka Vaxneuvance wywołała swoiste dla serotypu odpowiedzi immunologiczne (IgG i OPA) u zdrowych niemowląt i małych dzieci, które były zasadniczo porównywalne do 13-walentnej szczepionki PCV dla serotypów wspólnych i wyższe dla szczepionki Vaxneuvance wobec 2 serotypów dodatkowych.
Immunogenność kliniczna u immunokompetentnych osób dorosłych w wieku ≥ 18 lat
W pięciu badaniach klinicznych (Protokół 007, Protokół 016, Protokół 017, Protokół 019 i Protokół 021) przeprowadzonych w Amerykach, w Europie oraz w krajach Azji i Pacyfiku oceniono immunogenność szczepionki Vaxneuvance u zdrowych immunokompetentnych dorosłych w różnych grupach wiekowych, w tym u osób wcześniej zaszczepionych lub niezaszczepionych szczepionką przeciw pneumokokom. Każde badanie kliniczne obejmowało osoby dorosłe ze stabilnymi chorobami współistniejącymi (np. cukrzyca, zaburzenia nerek, przewlekła choroba serca, przewlekła choroba wątroby, przewlekła choroba płuc włącznie z astmą) i (lub) z behawioralnymi czynnikami ryzyka (np. używanie wyrobów tytoniowych, zwiększone spożycie alkoholu), o których wiadomo, że zwiększają ryzyko występowania choroby pneumokokowej.
W każdym badaniu, immunogenność oceniono na podstawie swoistych dla serotypu odpowiedzi w teście OPA i IgG 30 dni po zaszczepieniu. Punkty końcowe badania obejmowały: średnią geometryczną mian (ang. GMTs, geometric mean titres) przeciwciał w teście OPA i średnią geometryczną stężeń (ang. GMCs, geometric mean concentrations) przeciwciał IgG. Podstawowe badanie (Protokół 019) miało na celu wykazanie co najmniej równoważności wobec 12 z 13 serotypów wspólnych dla szczepionki Vaxneuvance i 13-walentnej polisacharydowej, skoniugowanej, szczepionki przeciw pneumokokom, na podstawie wartości GMTs w teście OPA, wykazanie co najmniej równoważności i wykazanie przewagi wobec wspólnego serotypu 3 oraz przewagę wobec serotypów dodatkowych 22F i 33F dla szczepionki Vaxneuvance. Ocenę przewagi szczepionki Vaxneuvance wobec 13-walentnej szczepionki przeciw pneumokokom, polisacharydowej, skoniugowanej oparto na międzygrupowych porównaniach wartości GMTs w teście OPA i odsetku uczestników z ≥ 4-krotnym wzrostem swoistych dla serotypu mian w teście OPA od czasu poprzedzającego szczepienie do 30 dni po zaszczepieniu.
Osoby dorosłe niezaszczepione wcześniej szczepionką przeciw pneumokokom
W podstawowym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator (Protokół 019) 1205 immunokompetentnych osób w wieku ≥ 50 lat, którzy nie byli wcześniej zaszczepieni szczepionką przeciw pneumokokom przydzielono losowo do grupy, w której podano szczepionkę Vaxneuvance lub do grupy, w której podano 13-walentną szczepionkę przeciw pneumokokom, polisacharydową, skoniugowaną. Mediana wieku uczestników wynosiła 66 lat (zakres: od 50 do 92 lat), z około 69% uczestników powyżej 65 lat i około 12% uczestników powyżej 75 lat; 57,3% stanowiły kobiety, a 87% zgłosiło historię co najmniej jednej choroby współistniejącej.
W tym badaniu wykazano, że szczepionka Vaxneuvance nie jest gorsza niż 13-walentna szczepionka przeciw pneumokokom, polisacharydowa, skoniugowana wobec 13 wspólnych serotypów i ma nad nią przewagę wobec 2 serotypów dodatkowych oraz wspólnego serotypu 3. W Tabeli 6 przedstawiono zestawienie wartości GMTs przeciwciał w teście OPA oznaczonych 30 dni po zaszczepieniu. Wartości GMCs przeciwciał IgG były na ogół zgodne z wynikami obserwowanymi dla wartości GMTs przeciwciał w teście OPA.
Tabela 6: Swoiste dla serotypu wartości GMTs w teście OPA 30 dni po zaszczepieniu osób dorosłych w wieku ≥ 50 lat, którzy nie zostali wcześniej zaszczepieni szczepionką przeciw pneumokokom (Protokół 019)
| Serotyp pneumokokowy |
Vaxneuvance (N = 602) |
13-walentna szczepionka PCV (N = 600) |
Stosunek GMT* (Vaxneuvance/13-walentna szczepionka PCV) (95% CI)* |
||
|---|---|---|---|---|---|
| n | GMT* | n | GMT* | ||
| 13 wspólnych serotypów† | |||||
| 1 | 598 | 256,3 | 598 | 322,6 | 0,79 (0,66; 0,96) |
| 3‡ | 598 | 216,2 | 598 | 135,1 | 1,60 (1,38; 1,85) |
| 4 | 598 | 1125,6 | 598 | 1661,6 | 0,68 (0,57; 0,80) |
| 5 | 598 | 447,3 | 598 | 563,5 | 0,79 (0,64; 0,98) |
| 6A | 596 | 5407,2 | 598 | 5424,5 | 1,00 (0,84; 1,19) |
| 6B | 598 | 4011,7 | 598 | 3258,2 | 1,23 (1,02; 1,48) |
| 7F | 597 | 4617,3 | 598 | 5880,6 | 0,79 (0,68; 0,90) |
| 9V | 598 | 1817,3 | 597 | 2232,9 | 0,81 (0,70; 0,94) |
| 14 | 598 | 1999,3 | 598 | 2656,7 | 0,75 (0,64; 0,89) |
| 18C | 598 | 2757,7 | 598 | 2583,7 | 1,07 (0,91; 1,26) |
| 19A | 598 | 3194,3 | 598 | 3979,8 | 0,80 (0,70; 0,93) |
| 19F | 598 | 1695,1 | 598 | 1917,8 | 0,88 (0,76; 1,02) |
| 23F | 598 | 2045,4 | 598 | 1740,4 | 1,18 (0,96; 1,44) |
| 2 serotypy dodatkowe dla szczepionki Vaxneuvance§ | |||||
| 22F | 594 | 2375,2 | 586 | 74,6 | 31,83 (25,35; 39,97) |
| 33F | 598 | 7994,7 | 597 | 1124,9 | 7,11 (6,07; 8,32) |
*Wartości GMTs, stosunek GMT i 95% CI określone na podstawie modelu cLDA.
†Wniosek dotyczący co najmniej równoważności wobec 13 wspólnych serotypów ustalono na podstawie dolnej granicy 95% CI dla szacunkowej wartości stosunku GMT (Vaxneuvance/13-walentna szczepionka PCV) wynoszącego > 0,5.
‡Wniosek dotyczący przewagi wobec serotypu 3 ustalono na podstawie dolnej granicy 95% dla szacunkowej wartości stosunku GMT (Vaxneuvance/13-walentna szczepionka PCV) wynoszącego > 1,2.
§Wniosek dotyczący przewagi wobec 2 serotypów dodatkowych ustalono na podstawie dolnej granicy 95% CI dla szacunkowej wartości stosunku GMT (Vaxneuvance/13-walentna szczepionka PCV) wynoszącego > 2,0.
N=liczba osób poddanych randomizacji i zaszczepionych; n=liczba osób objętych analizą.
CI=przedział ufności; cLDA (ang. constrained longitudinal data analysis)=ograniczona analiza danych wzdłużnych; GMT=średnia wartość geometryczna miana przeciwciał (1/dil); OPA=aktywność opsonofagocytarna; PCV=skoniugowana szczepionka przeciw pneumokokom.
W podwójnie zaślepionym badaniu opisowym (Protokół 017), 1515 immunokompetentnych osób w wieku od 18 do 49 lat z lub bez czynników ryzyka choroby pneumokokowej przydzielono losowo w stosunku 3:1 do grup, w których podano szczepionkę Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionkę przeciw pneumokokom, polisacharydową, skoniugowaną, a następnie PPV23 6 miesięcy później. Czynniki ryzyka choroby pneumokokowej obejmowały: cukrzycę, przewlekłą chorobę serca włącznie z niewydolnością serca, przewlekłą chorobę wątroby ze skompensowaną marskością wątroby, przewlekłą chorobę płuc włącznie z przewlekłą astmą i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), aktywne używanie wyrobów tytoniowych oraz zwiększone spożycie alkoholu. Ogółem u 285 (25,2%) osób, które otrzymały szczepionkę Vaxneuvance, nie występowały czynniki ryzyka, u 620 (54,7%) występował jeden czynnik ryzyka oraz u 228 (20,1%) występowały dwa, bądź więcej czynników ryzyka.
Szczepionka Vaxneuvance wywołała odpowiedzi immunologiczne na wszystkich 15 serotypach w niej zawartych według oceny wartości GMTs w teście OPA (Tabela 7) oraz wartości GMCs przeciwciał IgG. Wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG były zasadniczo porównywalne między dwiema zaszczepionymi grupami wobec 13 wspólnych serotypów i wyższe w grupie zaszczepionej szczepionką Vaxneuvance wobec 2 serotypów dodatkowych. Po podaniu szczepionki PPV23 wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG były zasadniczo porównywalne między dwiema zaszczepionymi grupami wobec wszystkich 15 serotypów.
W analizie podgrupy opartej na liczbie zgłoszonych czynników ryzyka, szczepionka Vaxneuvance wywołała odpowiedź immunologiczną wobec wszystkich 15 serotypów w niej zawartych według oceny wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG 30 dni po zaszczepieniu osób dorosłych bez czynników ryzyka lub z jednym, dwoma lub większą liczbą czynników ryzyka. Wyniki w każdej podgrupie były zasadniczo zgodne z wynikami obserwowanymi w całej badanej populacji. Podanie kolejno szczepionki Vaxneuvance, a następnie szczepionki PPV23 6 miesięcy później, również wywołało odpowiedź immunologiczną wobec wszystkich 15 serotypów zawartych w tej szczepionce.
Tabela 7: Swoiste dla serotypu wartości GMTs w teście OPA 30 dni po zaszczepieniu osób dorosłych w wieku od 18 do 49 lat z czynnikami lub bez czynników ryzyka choroby pneumokokowej, niezaszczepionych wcześniej szczepionką przeciw pneumokokom (Protokół 017)
| Serotyp pneumokokowy |
Vaxneuvance (N = 1133) |
13-walentna szczepionka PCV (N = 379) |
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| n | Obserwowana GMT |
95% CI* | n | Obserwowana GMT |
95% CI* | |
| 13 wspólnych serotypów | ||||||
| 1 | 1019 | 268,6 | (243,7; 296,0) | 341 | 267,2 | (220,4; 323,9) |
| 3 | 1004 | 199,3 | (184,6; 215,2) | 340 | 150,6 | (130,6; 173,8) |
| 4 | 1016 | 1416,0 | (1308,9; 1531,8) | 342 | 2576,1 | (2278,0; 2913,2) |
| 5 | 1018 | 564,8 | (512,7; 622,2) | 343 | 731,1 | (613,6; 871,0) |
| 6A | 1006 | 12928,8 | (11923,4; 14019,0) | 335 | 11282,4 | (9718,8; 13097,5) |
| 6B | 1014 | 10336,9 | (9649,4; 11073,4) | 342 | 6995,7 | (6024,7; 8123,2) |
| 7F | 1019 | 5756,4 | (5410,4; 6124,6) | 342 | 7588,9 | (6775,3; 8500,2) |
| 9V | 1015 | 3355,1 | (3135,4; 3590,1) | 343 | 3983,7 | (3557,8; 4460,7) |
| 14 | 1016 | 5228,9 | (4847,6; 5640,2) | 343 | 5889,8 | (5218,2; 6647,8) |
| 18C | 1014 | 5709,0 | (5331,1; 6113,6) | 343 | 3063,2 | (2699,8; 3475,5) |
| 19A | 1015 | 5369,9 | (5017,7; 5746,8) | 343 | 5888,0 | (5228,2; 6631,0) |
| 19F | 1018 | 3266,3 | (3064,4; 3481,4) | 343 | 3272,7 | (2948,2; 3632,9) |
| 23F | 1016 | 4853,5 | (4469,8; 5270,2) | 340 | 3887,3 | (3335,8; 4530,0) |
| 2 serotypy dodatkowe dla szczepionki Vaxneuvance | ||||||
| 22F | 1005 | 3926,5 | (3645,9; 4228,7) | 320 | 291,6 | (221,8; 383,6) |
| 33F | 1014 | 11627,8 | (10824,6; 12490,7) | 338 | 2180,6 | (1828,7; 2600,2) |
*95% CI dla grup uzyskano przez eksponentę CI dla średnich zlogarytmowanych wartości bazując na rozkładzie t-Studenta.
N=liczba osób poddanych randomizacji i zaszczepionych; n=liczba osób objętych analizą.
CI=przedział ufności; GMT =średnia wartość geometryczna miana przeciwciał (1/dil); OPA=aktywność opsonofagocytarna; PCV=skoniugowana szczepionka przeciw pneumokokom.
Podawanie kolejno szczepionek przeciw pneumokokom osobom dorosłym
Podanie kolejno szczepionki Vaxneuvance, a następnie szczepionki PPV23 oceniono w badaniach Protokół 016, Protokół 017 (patrz punkt 5.1, Osoby dorosłe niezaszczepione wcześniej szczepionką przeciw pneumokokom) i Protokół 018 (patrz punkt 5.1, Osoby dorosłe zakażone wirusem HIV).
W badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą aktywny komparator (Protokół 016) 652 osoby w wieku ≥50 lat, które nie zostały wcześniej zaszczepione szczepionką przeciw pneumokokom przydzielono losowo do grupy, w której otrzymywano szczepionkę Vaxneuvance lub do grupy, w której podano 13-walentną szczepionkę przeciw pneumokokom, polisacharydową, skoniugowaną, a następnie szczepionkę PPV23 rok później.
Po podaniu szczepionki PPV23, wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG były porównywalne między dwiema zaszczepionymi grupami wobec wszystkich 15 serotypów zawartych w szczepionce Vaxneuvance.
Odpowiedzi immunologiczne wywołane przez szczepionkę Vaxneuvance utrzymywały się do 12 miesięcy po zaszczepieniu według oceny wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG. Swoiste dla serotypu wartości GMTs w teście OPA zmniejszały się wraz z upływem czasu, ponieważ były niższe w 12. miesiącu w porównaniu do 30. dnia, ale pozostały powyżej poziomów wyjściowych dla wszystkich serotypów zawartych w szczepionce Vaxneuvance lub w 13-walentnej szczepionce przeciw pneumokokom, polisacharydowej, skoniugowanej. Wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG były zasadniczo porównywalne między grupami interwencyjnymi w 12. miesiącu wobec 13 serotypów wspólnych i wyższe u osób zaszczepionych szczepionką Vaxneuvance wobec 2 serotypów dodatkowych.
Osoby dorosłe zaszczepione wcześniej szczepionką przeciw pneumokokom
W podwójnie zaślepionym badaniu opisowym (Protokół 007) 253 osoby w wieku ≥ 65 lat zaszczepione szczepionką PPV23 co najmniej rok przed włączeniem do badania, przydzielono losowo do grupy, otrzymującej szczepionkę Vaxneuvance lub do grupy, w której podano 13-walentną szczepionkę przeciw pneumokokom, polisacharydową, skoniugowaną.
Wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA były zasadniczo porównywalne między dwiema zaszczepionymi grupami wobec 13 wspólnych serotypów i wyższe w grupie zaszczepionej szczepionką Vaxneuvance wobec 2 serotypów dodatkowych.
W badaniu klinicznym, w którym podawano inną szczepionkę PCV ≤ 1 rok po szczepionce PPV23, zaobserwowano zmniejszoną odpowiedź immunologiczną dla wspólnych serotypów w porównaniu z odpowiedzią immunologiczną obserwowaną, gdy szczepionkę PCV podawano samą lub przed szczepionką PPV23. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest znane.
Immunogenność kliniczna w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci zakażone wirusem HIV
W podwójnie zaślepionym badaniu opisowym (Protokół 030) szczepionkę Vaxneuvance oceniono u 203 dzieci w wieku od 6 do poniżej 18 lat zakażonych HIV. Spośród tych dzieci, 17 (8,4%) miało liczbę limfocytów T CD4+ wynoszącą < 500 komórek/μl i liczbę kopii RNA HIV w osoczu wynoszącą < 50 000 kopii/ml. W tym badaniu 407 uczestników przydzielono losowo do grupy, otrzymującej pojedynczą dawkę szczepionki Vaxneuvance lub do grupy, otrzymującej 13-walentną szczepionkę PCV, a następnie szczepionkę PPV23 2 miesiące później. Immunogenność szczepionki Vaxneuvance według oceny swoistych dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA w 30. dniu po zaszczepieniu dla wszystkich 15 serotypów zawartych w szczepionce Vaxneuvance. Swoiste dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA były zasadniczo porównywalne wobec 13 serotypów wspólnych i wyższe wobec 2 serotypów dodatkowych (22F i 33F). Po podaniu kolejno szczepionki PPV23 wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA były zasadniczo porównywalne między dwiema zaszczepionymi grupami wobec wszystkich 15 serotypów zawartych w szczepionce Vaxneuvance 30 dni po zaszczepieniu.
Osoby dorosłe zakażone wirusem HIV
W podwójnie zaślepionym badaniu opisowym (Protokół 018) 302 osoby niezaszczepione wcześniej szczepionką przeciw pneumokokom w wieku ≥ 18 lat zakażone wirusem HIV, z liczbą limfocytów T CD4+ wynoszącą ≥ 50 komórek/µl i liczbą kopii kwasu rybonukleinowego (RNA) wirusa HIV w osoczu wynoszącą < 50 000 kopii/ml, przydzielono losowo do grupy, otrzymującej szczepionkę Vaxneuvance lub do grupy, w której podano 13-walentną szczepionkę przeciw pneumokokom, polisacharydową, skoniugowaną, a następnie szczepionkę PPV23 dwa miesiące później. Większość uczestników miała liczbę limfocytów T CD4+ ≥ 200 komórek/µl; 4 uczestników (1,3%) miało liczbę limfocytów T CD4+ ≥ 50 do < 200 komórek/µl, 152 uczestników (50,3%) miało liczbę limfocytów T CD4+ ≥ 200 do < 500 komórek/µl, a 146 uczestników (48,3%) miało liczbę limfocytów T CD4+ ≥ 500 komórek/µl.
Szczepionka Vaxneuvance wywołała odpowiedzi immunologiczne na wszystkie 15 serotypów w niej zawartych według oceny wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG 30 dni po zaszczepieniu. Odpowiedzi immunologiczne obserwowane u uczestników zakażonych wirusem HIV były konsekwentnie niższe w porównaniu ze zdrowymi uczestnikami, ale porównywalne dla obu zaszczepionych grup, z wyjątkiem serotypu 4. Wartości GMT w teście OPA i wartości GMC przeciwciał IgG dla serotypu 4 były niższe dla szczepionki Vaxneuvance. Po podaniu następnie szczepionki PPV23 wartości GMTs w teście OPA i wartości GMCs przeciwciał IgG były zasadniczo porównywalne między dwiema zaszczepionymi grupami wobec wszystkich 15 serotypów.
Dzieci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową
W podwójnie zaślepionym badaniu opisowym (Protokół 023) szczepionkę Vaxneuvance oceniono u dzieci w wieku od 5 do poniżej 18 lat z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Uczestnicy włączeni w to badanie mogli otrzymywać standardowe szczepionki przeciw pneumokokom w ciągu pierwszych dwóch lat życia, ale nie otrzymywali szczepionek przeciw pneumokokom w ciągu 3 lat przed przystąpieniem do badania. Łącznie 104 uczestników przydzielono losowo w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej pojedynczą dawkę szczepionki Vaxneuvance lub 13-walentnej szczepionki PCV. Immunogenność szczepionki Vaxneuvance według oceny swoistych dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA w 30. dniu po zaszczepieniu dla wszystkich 15 serotypów zawartych w szczepionce Vaxneuvance. Swoiste dla serotypu wartości GMCs przeciwciał IgG i wartości GMTs w teście OPA były zasadniczo porównywalne między dwiema zaszczepionymi grupami wobec 13 serotypów wspólnych i wyższe w grupie zaszczepionej szczepionką Vaxneuvance wobec 2 serotypów dodatkowych 22F i 33F.
Dzieci i dorośli, u których wykonano przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych
W podwójnie zaślepionym badaniu opisowym (Protokół 022) szczepionkę Vaxneuvance oceniono u osób dorosłych i dzieci w wieku ≥ 3 lat, u których wykonano allogeniczny przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. allo-HSCT) w okresie od 3 do 6 miesięcy przed włączeniem do badania. W tym badaniu 277 uczestników przydzielono losowo do grup, w których w miesięcznych odstępach podawano 3 dawki szczepionki Vaxneuvance lub 13-walentnej szczepionki PCV. Dwanaście miesięcy po allo-HSCT uczestnicy bez przewlekłej odmiany choroby „przeszczep przeciw gospodarzowi” (ang. cGvHD, chronic graft-versus-host disease) otrzymali pojedynczą dawkę szczepionki PPV23, a uczestnicy z cGvHD otrzymali czwartą dawkę szczepionki Vaxneuvance lub 13-walentnej szczepionki PCV. Szczepionka Vaxneuvance była immunogenna u osób po allo-HSCT, co oceniono na podstawie wartości GMCs przeciwciał IgG i GMTs w teście OPA uzyskanych 30 dni po podaniu trzeciej dawki szczepionki Vaxneuvance dla wszystkich 15 serotypów w niej zawartych. Swoiste dla serotypu wartości GMCs przeciwciał
IgG i GMTs w teście OPA były zasadniczo porównywalne w obu zaszczepionych grupach wobec 13 serotypów wspólnych i wyższe w grupie zaszczepionej szczepionką Vaxneuvance wobec dwóch dodatkowych serotypów (22F i 33F). Podobnie u uczestników, którzy otrzymali szczepionkę Vaxneuvance lub 13-walentną szczepionkę PCV dwanaście miesięcy po allo-HSCT, odpowiedzi GMCs przeciwciał IgG i GMTs w teście OPA uzyskane 30 dni po szczepieniu były zasadniczo porównywalne w obu zaszczepionych grupach wobec 13 serotypów wspólnych i wyższe w grupie zaszczepionej szczepionką Vaxneuvance wobec dwóch dodatkowych serotypów (22F i 33F).
U uczestników, którzy otrzymali szczepionkę PPV23 dwanaście miesięcy po allo-HSCT, odpowiedzi GMCs przeciwciał IgG i GMTs w teście OPA uzyskane 30 dni po szczepieniu były zasadniczo porównywalne w obu zaszczepionych grupach wobec wszystkich 15 serotypów zawartych w szczepionce Vaxneuvance.
5.2 Farmakokinetyka
Nie dotyczy.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
Szczepionka Vaxneuvance podawana samicom szczura nie wpływała na zdolność kojarzenia się w pary, płodność, rozwój zarodka/płodu lub rozwój potomstwa.
Szczepionka Vaxneuvance podawana ciężarnym samicom szczura spowodowała wystąpienie u ich potomstwa wykrywalnych przeciwciał przeciw wszystkim 15 serotypom. Można to przypisać przekazaniu przeciwciał matczynych poprzez przekazanie przez łożysko w okresie ciąży oraz prawdopodobnie podczas karmienia piersią.
6.1 Substancje pomocnicze
Sodu chlorek (NaCl)
L-histydyna
Polisorbat 20
Woda do wstrzykiwań
Adiuwant, patrz punkt 2.
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie mieszać tej szczepionki z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.
6.3 Okres ważności
3 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).
Nie zamrażać.
Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Po wyjęciu z lodówki szczepionkę Vaxneuvance należy podać tak szybko, jak to możliwe.
W przypadku chwilowych wahań temperatury, szczepionka Vaxneuvance zachowuje stabilność w temperaturze do 25°C przez maksymalnie 48 godzin. Jeśli ten okres zostanie przekroczony, szczepionkę należy wyrzucić.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
0,5 ml zawiesiny w ampułko-strzykawce (ze szkła typu I) z zatyczką tłoka (guma bromobutylowa) z wieczkiem (guma butadienowo-styrenowa lub guma izoprenowo-bromobutylowa).
Opakowania z 1 ampułko-strzykawką lub 10 ampułko-strzykawkami, bez igieł, z 1 igłą lub 2 igłami. Opakowania zbiorcze zawierające 50 (5 opakowań po 10) ampułko-strzykawek bez igieł.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
-
Szczepionkę należy stosować w dostarczonej postaci.
-
Przed wstrząśnięciem szczepionka Vaxneuvance może wyglądać jak klarowny płyn z osadem.
-
Bezpośrednio przed użyciem i przed przymocowaniem igły oraz usunięciem powietrza ze strzykawki, ampułko-strzykawkę należy trzymać w pozycji poziomej i wstrząsnąć energicznie, aby otrzymać opalizującą zawiesinę. Może być konieczne wielokrotne wstrząsanie, aby osiągnąć pełne wymieszanie zawiesiny. Nie stosować szczepionki, jeśli nie można wymieszać zawiesiny.
-
Przed podaniem należy obejrzeć zawiesinę, aby sprawdzić, czy nie zawiera cząstek stałych i czy nie zmieniła barwy. Szczepionkę należy wyrzucić, jeśli po energicznym wstrząśnięciu obecne są w niej cząstki stałe i (lub) wystąpiła zmiana barwy.
-
Należy nałożyć igłę z łącznikiem typu Luer lock, obracając ją w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara do momentu, gdy igła zostanie pewnie zamocowana na strzykawce.
-
Wstrzyknąć niezwłocznie drogą domięśniową, najlepiej w przednio-boczną część uda u niemowląt lub w okolicy mięśnia naramiennego w górnej części ramienia dziecka lub osoby dorosłej.
-
Należy starać się unikać skaleczenia w wyniku przypadkowego ukłucia igłą.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7. Podmiot odpowiedzialny
Merck Sharp & Dohme B.V.
Waarderweg 39
2031 BN Haarlem
Holandia
8. Numer pozwolenia
EU/1/21/1591/001
EU/1/21/1591/002
EU/1/21/1591/003
EU/1/21/1591/004
EU/1/21/1591/005
EU/1/21/1591/006
EU/1/21/1591/007
9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 13 grudnia 2021 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: