Albutrepenonakog alfa

Hemofilia B (wrodzony niedobór czynnika IX): leczenie oraz zapobieganie krwawieniom. Wszystkie grupy wiekowe.

Podanie dożylne; po rekonstytucji wstrzykiwać powoli, z szybkością do 5 ml/min, zapewniającą komfort pacjenta. Dawka i czas trwania terapii zastępczej zależą od ciężkości niedoboru czynnika IX, umiejscowienia i nasilenia krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta. Jedna j.m. aktywności czynnika IX odpowiada zawartości czynnika IX w jednym ml prawidłowego osocza ludzkiego. Odzysk przyrostowy zależny od wieku: 1 j.m./kg mc. zwiększa aktywność czynnika IX w osoczu średnio o 1,3 j.m./dl (1,3% normalnej aktywności) u pacjentów w wieku ≥12 lat oraz o 1,0 j.m./dl (1,0% normalnej aktywności) u pacjentów młodszych. Wzór na dawkę: Wiek poniżej 12 lat (odzysk 1 j.m./dl na 1 j.m./kg): dawka (j.m.) = masa ciała (kg) × pożądany wzrost poziomu czynnika IX (j.m./dl) × 1 dl/kg. Wiek powyżej 12 lat (odzysk 1,3 j.m./dl na 1 j.m./kg): dawka (j.m.) = masa ciała (kg) × pożądany wzrost poziomu czynnika IX (j.m./dl) × 0,77 dl/kg. Leczenie na żądanie – docelowe minimalne poziomy aktywności i częstość: Krwawienie niewielkie lub umiarkowane (do stawów, mięśni z wyjątkiem biodrowo-lędźwiowego, z jamy ustnej): 30–60%; pojedyncza dawka zwykle wystarcza, a przy utrzymującym się krwawieniu może być potrzebna dawka podtrzymująca po 24–72 godzinach. Znaczny krwotok – krwawienia zagrażające życiu, do mięśni głębokich, w tym biodrowo-lędźwiowego: 60–100%; powtarzać co 24–72 godziny przez pierwszy tydzień, a następnie raz w tygodniu dawka podtrzymująca, do ustąpienia krwawienia i zagojenia rany. Małe zabiegi chirurgiczne (w tym nieskomplikowana ekstrakcja zęba): 50–80% (poziom przed- i pooperacyjny); pojedyncza dawka zwykle wystarcza, w razie potrzeby dawka podtrzymująca po 24–72 godzinach do ustąpienia krwawienia i zagojenia rany. Duże zabiegi chirurgiczne: 60–100% (poziom przed- i pooperacyjny); powtarzać co 24–72 godziny przez pierwszy tydzień, następnie 1–2 razy w tygodniu dawka podtrzymująca, do ustąpienia krwawienia i zagojenia rany. Profilaktyka długoterminowa w ciężkiej hemofilii B: zwykle 35–50 j.m./kg raz w tygodniu. U pacjentów dobrze kontrolowanych schematem raz w tygodniu można stosować dawki do 75 j.m./kg w odstępach 10–14 dni. U pacjentów powyżej 18 roku życia można rozważyć dalsze wydłużanie przerw w leczeniu. U młodszych pacjentów mogą być konieczne krótsze odstępy między dawkami lub większe dawki. Nawrót krwawienia w trakcie profilaktyki: możliwie szybki powrót do dawkowania profilaktycznego, z dwiema dawkami podanymi w odstępie co najmniej 24 godzin, dłuższym jeśli uznany za odpowiedni. Dzieci i młodzież – profilaktyka długoterminowa: 35–50 j.m./kg raz w tygodniu. U młodzieży w wieku 12 lat i starszej zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u dorosłych. Dawkę ustaloną wg masy ciała może być konieczne dostosować u pacjentów z niedowagą lub nadwagą.

Bezwzględne przeciwwskazania: - stwierdzona alergia na białko chomika Ostrożnie: - ryzyko reakcji nadwrażliwości typu alergicznego, m.in. z powodu śladowej zawartości białka chomika - obecność inhibitorów czynnika IX, związana ze zwiększonym ryzykiem reakcji anafilaktycznej po kolejnym podaniu - choroby wątroby, ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowych - stan po zabiegach chirurgicznych - okres noworodkowy - grupy ryzyka zdarzeń zakrzepowych lub rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) - czynniki ryzyka zaburzeń sercowo-naczyniowych, które terapia substytucyjna może nasilać - stosowanie centralnego dostępu żylnego, z ryzykiem zakażeń miejscowych, bakteriemii i zakrzepicy w miejscu wprowadzenia cewnika

Nie odnotowano interakcji ludzkiego rekombinowanego czynnika krzepnięcia IX (rDNA) z innymi lekami.

Często: nadwrażliwość; ból głowy; zawroty głowy; wysypka; odczyny w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: wyprysk. Częstość nieznana: zahamowanie/rozwój inhibitora czynnika IX. Reakcje nadwrażliwości/alergiczne: rzadko obserwowano reakcje nadwrażliwości lub alergiczne, mogące obejmować obrzęk naczynioruchowy, pieczenie i kłucie w miejscu infuzji, dreszcze, zaczerwienienie, pokrzywkę uogólnioną, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, senność, nudności, niepokój, tachykardię, uczucie ucisku w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty, świszczący oddech, z możliwą progresją do ciężkiej anafilaksji łącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Progresja do ciężkiej anafilaksji pozostawała w ścisłym związku czasowym z wytworzeniem inhibitorów czynnika IX. Immunogenność: u pacjentów z hemofilią B możliwe wytworzenie przeciwciał neutralizujących czynnik IX (inhibitorów), których objawem jest niewystarczająca odpowiedź kliniczna na leczenie. Bardzo rzadko obserwowano wytworzenie przeciwciał przeciwko białku chomika, powiązane z reakcjami nadwrażliwości. Zgłaszano zespół nerczycowy po próbach indukcji tolerancji immunologicznej u pacjentów z hemofilią B i obecnością inhibitorów oraz reakcjami alergicznymi w wywiadzie. Powikłania zakrzepowo-zatorowe: istnieje potencjalne ryzyko epizodów zakrzepowo-zatorowych po podaniu produktów zawierających czynnik IX, większe w przypadku preparatów niskooczyszczonych. stosowanie niskooczyszczonych produktów czynnika IX wiązało się z zawałem serca, rozsianym wykrzepianiem wewnątrznaczyniowym, zakrzepicą żylną i zatorem płucnym, natomiast czynnik IX wysokooczyszczony rzadko wiąże się z tego rodzaju działaniami. Dzieci i młodzież: częstość, rodzaj i stopień ciężkości działań niepożądanych są takie same jak u dorosłych.

Ze względu na rzadkie występowanie hemofilii B u kobiet brak danych dotyczących stosowania czynnika IX w ciąży i podczas karmienia piersią. Nie przeprowadzono badań wpływu czynnika IX na reprodukcję u zwierząt. Dopuszczalny w ciąży i w okresie karmienia piersią wyłącznie w przypadku wyraźnych wskazań. Płodność: brak informacji o wpływie czynnika IX na płodność.

Nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Parametry farmakokinetyczne oparto na aktywności czynnika IX w osoczu oznaczanej za pomocą jednostopniowego testu wykrzepiania. PK oceniano po dożylnym wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25, 50 i 75 j.m./kg. Dorośli (dawka 50 j.m./kg): mediana odzysku przyrostowego 1,18 (IU/dl)/(IU/kg), Cmax 62,7 IU/dl, AUC0-inf 6638 h*IU/dl, okres półtrwania w fazie eliminacji 95,3 h, klirens 0,875 ml/h/kg. Średnia aktywność czynnika IX w 7. i 14. dniu po pojedynczej dawce 50 j.m./kg wynosiła odpowiednio 13,76% i 6,10%. Czas do osiągnięcia 5% aktywności FIX w osoczu po pojedynczym wstrzyknięciu 50 j.m./kg wynosi u dorosłych 12,5 dnia. Profil w czasie: powtórne oceny w okresie do 30 tygodni wykazały stabilny profil farmakokinetyczny, a odzysk przyrostowy pozostawał stały. Dzieci i młodzież (dawka 50 j.m./kg): parametry oceniano u młodzieży (od 12 do mniej niż 18 lat) oraz u niemowląt i dzieci (od 1 roku do mniej niż 12 lat) po dożylnym wstrzyknięciu. W grupie od 1 roku mediana okresu półtrwania w fazie eliminacji wynosiła 86,2 h, a klirens 1,16 ml/h/kg; w grupie od 6 lat okres półtrwania 89,3 h, klirens 1,06 ml/h/kg; w najstarszej grupie okres półtrwania 88,8 h, klirens 1,04 ml/h/kg. Odzysk przyrostowy i Cmax rosły z wiekiem – od 0,968 (IU/dl)/(IU/kg) i Cmax 48,2 IU/dl u najmłodszych do 1,11 (IU/dl)/(IU/kg) i Cmax 55,3 IU/dl u najstarszych. Czas do osiągnięcia 5% aktywności FIX w osoczu po pojedynczym wstrzyknięciu 50 j.m./kg wynosi 7 dni dla 1–<6 lat, 9 dni dla 6–<12 lat i 11 dni dla 12–<18 lat. Profilaktyka: minimalne poziomy 5–10% pozwalały uzyskać kontrolę krwawień.