Alglukozydaza alfa

Rekombinowana postać ludzkiej lizosomalnej kwaśnej α-glukozydazy (rhGAA); enzymatyczna terapia zastępcza w chorobie Pompego (glikogenoza typu II). Grupa: inne leki działające na przewód pokarmowy i metabolizm, enzymy. Mechanizm: uzupełnia niedobór enzymu, którego brak leży u podłoża choroby – kwaśna α-glukozydaza rozcina wiązania α-1,4- i α-1,6-glukozydowe glikogenu lizosomalnego, uwalniając glukozę; jej niedobór prowadzi do gromadzenia glikogenu i postępującej miopatii mięśni szkieletowych oraz serca. Przywraca aktywność lizosomalnej kwaśnej glukozydazy alfa, co prowadzi do stabilizacji lub odbudowy funkcji mięśnia sercowego i mięśni szkieletowych (w tym oddechowych). Przenikanie do ośrodkowego układu nerwowego jest mało prawdopodobne ze względu na barierę krew-mózg oraz wielkość cząsteczki enzymu.

Długotrwała enzymatyczna terapia zastępcza (ERT) w chorobie Pompego – niedoborze kwaśnej alfa-glukozydazy – u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem. Dorośli, dzieci i młodzież w każdym wieku.

Leczenie prowadzone pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii choroby Pompego lub innych wrodzonych chorób metabolicznych lub nerwowo-mięśniowych. Dawka: 20 mg/kg mc., podawana raz na dwa tygodnie. Droga podania: infuzja dożylna, podawana stopniowo. Szybkość początkowa 1 mg/kg mc./h, zwiększana o 2 mg/kg mc./h co 30 minut, do maksymalnie 7 mg/kg mc./h, o ile nie wystąpią objawy reakcji związanej z infuzją. Odpowiedź na leczenie: regularnie oceniana na podstawie pełnej analizy wszystkich objawów klinicznych choroby. Dzieci i osoby w podeszłym wieku: brak podstaw do stosowania specjalnych zasad podawania dzieciom i młodzieży w każdym wieku oraz osobom w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek i wątroby: nie oceniono bezpieczeństwa i skuteczności; nie można zalecić specjalnego sposobu dawkowania. Infuzja domowa: możliwa do rozważenia u pacjentów dobrze tolerujących wlewy, u których w okresie kilku miesięcy nie wystąpiły umiarkowane lub ciężkie IAR. Dawka i szybkość infuzji w warunkach domowych powinny pozostać stałe i nie należy ich zmieniać bez nadzoru fachowego personelu medycznego. W razie wystąpienia działań niepożądanych wlew należy natychmiast przerwać i rozpocząć właściwe leczenie; kolejne wlewy mogą wymagać wykonania w szpitalu lub w warunkach ambulatoryjnych do czasu ustąpienia działania niepożądanego.

Bezwzględne przeciwwskazania: - zagrażająca życiu reakcja anafilaktyczna po ponownej nieudanej próbie podania Ostrożnie: - ponowne podawanie u pacjentów, u których wystąpiły reakcje związane z infuzją, zwłaszcza reakcja anafilaktyczna - obecność przeciwciał IgE przeciwko alglukozydazie alfa, ze względu na większe ryzyko reakcji związanych z infuzją po ponownym podaniu - zaawansowana choroba Pompego z zaburzeniami czynności serca i układu oddechowego - ostra choroba współistniejąca podczas infuzji (np. zapalenie płuc, posocznica) - wysokie miano przeciwciał IgG, z ryzykiem zespołu nerczycowego - jednoczesne leczenie immunosupresyjne, z ryzykiem ciężkich, w tym śmiertelnych zakażeń układu oddechowego

Nie przeprowadzono badań interakcji z innymi lekami. Jako rekombinowane białko ludzkie, nie wydaje się, aby alglukozydaza alfa wykazywała interakcje z innymi lekami, w których pośredniczy cytochrom P450.

Najczęstsze i dominujące działania niepożądane to reakcje związane z infuzją (IARs), występujące w trakcie infuzji lub w ciągu 2 godzin po jej zakończeniu; przeważnie o przebiegu łagodnym do umiarkowanego. Objawy mogą ustępować po zmniejszeniu szybkości wlewu, czasowym przerwaniu infuzji i (lub) podaniu leków przeciwhistaminowych i (lub) przeciwgorączkowych. Opisywano również poważne reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, podczas infuzji. Część reakcji ma podłoże uczuleniowe z udziałem IgE jako mediatora. Poważne reakcje związane z infuzją obejmowały pokrzywkę, rzężenia, tachykardię, zmniejszenie saturacji krwi tlenem, skurcz oskrzeli, zwiększenie częstotliwości oddechów, obrzęk tkanek okołogałkowych i nadciśnienie tętnicze. W późnej postaci choroby do poważnych zdarzeń należały obrzęk naczynioruchowy, ból w klatce piersiowej, uczucie zaciskania w gardle, ból w klatce piersiowej inny niż pochodzenia sercowego oraz tachykardia nadkomorowa. Postać wczesna choroby Pompego: Bardzo często: tachykardia; uderzenia gorąca; przyspieszenie oddechu; kaszel; wymioty; pokrzywka; wysypka; gorączka; zmniejszenie nasycenia krwi tlenem. Często: pobudzenie; drżenie; sinica; nadciśnienie tętnicze; bladość; odbijanie; nudności; rumień; wysypka plamkowo-grudkowa; wysypka plamkowa; wysypka grudkowa; świąd; drażliwość; dreszcze; przyspieszenie rytmu serca; zwiększenie ciśnienia tętniczego; podwyższenie temperatury ciała. Późna postać choroby Pompego: Często: nadwrażliwość; zawroty głowy; drętwienia; ból głowy; uderzenia gorąca; ucisk w gardle; biegunka; wymioty; nudności; pokrzywka; wysypka grudkowa; świąd; nadmierna potliwość; skurcze mięśni; drżenie mięśni; ból mięśni; gorączka; dyskomfort w klatce piersiowej; obrzęk obwodowy; obrzęk miejscowy; zmęczenie; uczucie gorąca; zwiększenie ciśnienia tętniczego. Częstość nieznana (dodatkowe działania zgłoszone po wprowadzeniu do obrotu, w programach rozszerzonego dostępu i niekontrolowanych badaniach, dla wczesnej i późnej postaci): Pobudzenie; niepokój; drżenie; ból głowy; senność; omdlenie; uczucie pieczenia; zapalenie spojówek; zatrzymanie akcji serca; bradykardia; tachykardia; sinica; kołatanie serca; nadciśnienie tętnicze; niedociśnienie tętnicze; skurcz naczyń; bladość; zatrzymanie oddechu; bezdech; niewydolność oddechowa; astma; skurcz oskrzeli; świszczący oddech; obrzęk gardła; duszność; przyspieszenie oddechu; ucisk w gardle; podrażnienie gardła; świst krtaniowy; kaszel; niedotlenienie; ból brzucha; odbijanie; niestrawność; dysfagia. Ponadto: obrzęk okołooczodołowy; siność siatkowata; zwiększone łzawienie; wysypka; rumień; nadmierna potliwość; rumień dłoni; przemijające przebarwienia skóry; pęcherzyk; ból stawów; zespół nerczycowy; białkomocz. Z zaburzeń ogólnych i badań diagnostycznych: ból w klatce piersiowej; obrzęk twarzy; uczucie gorąca; gorączka; dreszcze; dyskomfort w klatce piersiowej; drażliwość; uczucie zimna w obwodowych częściach ciała; osłabienie; złe samopoczucie; uczucie zimna; ból, reakcja, obrzęk, stwardnienie, wynaczynienie, rumień, pokrzywka i świąd w miejscu infuzji; zmniejszenie nasycenia krwi tlenem; przyspieszenie rytmu serca; obniżenie ciśnienia tętniczego.

Dane kliniczne dotyczące ciąży ograniczone; w badaniach na zwierzętach obserwowano szkodliwy wpływ na reprodukcję. Nie stosować w ciąży, chyba że stan kliniczny bezwzględnie wymaga leczenia alglukozydazą alfa. Laktacja: ograniczone – wg ograniczonych danych alglukozydaza alfa przenika do mleka kobiecego w bardzo małych stężeniach; z uwagi na małe przenikanie oraz słabą biodostępność nie oczekuje się działania klinicznego u karmionych niemowląt. Karmienie piersią w trakcie leczenia dopuszczalne; jako środek ostrożności można rozważyć przerwanie karmienia przez pierwsze 24 h po podaniu. Płodność: dane kliniczne zbyt skąpe, by ocenić wpływ; dane niekliniczne nie wykazały niekorzystnych skutków.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możliwy wpływ na te czynności w dniu infuzji, ponieważ wśród reakcji związanych z infuzją zgłaszano zawroty głowy, senność, drżenie oraz niedociśnienie tętnicze.