Bibrokatol

Lek okulistyczny o działaniu antyseptycznym; związek zawierający bizmut, o działaniu antyseptycznym, ściągającym oraz hamującym wydzielanie z błon śluzowych i ran. Podstawą działania jest budowa cząsteczki – pochodna fenolowa łącząca tetrabromopirokatechol z wodorotlenkiem bizmutu. W kontakcie z błonami śluzowymi i ranami wywołuje wytrącanie białek oraz obkurczenie powierzchownych warstw tkanki. W efekcie tworzy się błona stanowiąca barierę chroniącą przed zakażeniem. Działanie ściągające prowadzi do niespecyficznego zahamowania stanu zapalnego i wydzielania.

Przewlekłe zapalenie brzegu powieki (blepharitis chronica) niewymagające antybiotykoterapii.

Droga podania: miejscowo do oka, w postaci maści ocznej. Dorośli: pasek maści o długości 0,5 cm do worka spojówkowego lub na zmieniony chorobowo obszar powieki, 3–5 razy na dobę, maksymalnie przez 14 dni. Dzieci i młodzież w wieku od 6 do poniżej 18 lat: pasek maści 0,5 cm do worka spojówkowego lub na zmienione chorobowo miejsce na powiece, 3 razy na dobę, maksymalnie przez 10 dni. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 6 lat. Można stosować do ustąpienia objawów; przy utrzymywaniu się dolegliwości lub braku poprawy po 7 dniach wskazana konsultacja lekarska.

Bezwzględne przeciwwskazania: Ostrożnie: - możliwość miejscowych reakcji skórnych, w tym kontaktowego zapalenia skóry, wywołanych obecną w postaci lanoliną - niewskazane noszenie soczewek kontaktowych w trakcie stosowania miejscowego

Formalnych badań interakcji nie prowadzono. Przy równoczesnym stosowaniu innych kropli lub maści do oczu należy zachować co najmniej godzinny odstęp między kolejnymi podaniami, podając bibrokatol jako ostatni z preparatów okulistycznych.

Rzadko: miejscowe podrażnienie oka i powiek – świąd, obrzęk oka, ból oka, przekrwienie oka, pieczenie, łzawienie. Reakcje nadwrażliwości i alergiczne – rzadko, m.in. obrzęk twarzy, zaczerwienienie twarzy. Zmiany skórne, również rzadko: rumień, świąd, wysypka.

Ciąża: brak lub ograniczone doświadczenie w stosowaniu u kobiet w ciąży; niewystarczające dane z badań na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję. Stosowanie miejscowe do oczu w ciąży tylko w razie bezwzględnej konieczności. Laktacja: ograniczone – nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego; nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Decyzja o przerwaniu karmienia piersią albo o zaprzestaniu stosowania z uwzględnieniem korzyści z karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki. Płodność: brak danych.

Maść do oczu o tłustej konsystencji przejściowo pogarsza ostrość widzenia po zastosowaniu, co upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do czasu odzyskania wyraźnego widzenia należy powstrzymać się od tych czynności.

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, przez co nie przenika do oka ani cieczy wodnistej. Po podaniu miejscowym nie obserwuje się istotnego wchłaniania ogólnoustrojowego.