Cetroreliks

Antagonista hormonu uwalniającego gonadotropiny (gonadoreliny, LHRH); należy do grupy antagonistów gonadoreliny stosowanych w schematach stymulacji jajników w ramach technik wspomaganego rozrodu, w celu zapobiegania przedwczesnemu wyrzutowi LH i przedwczesnej owulacji. Mechanizm: endogenny LHRH wiąże się z receptorami błonowymi komórek przysadki, a cetroreliks kompetycyjnie konkuruje z nim o wiązanie z tymi receptorami. W efekcie kontroluje wydzielanie gonadotropin – LH i FSH – hamując je w sposób zależny od dawki. Hamowanie występuje natychmiast i utrzymuje się w trakcie leczenia, bez początkowej fazy stymulacji. Opóźnia wyrzut LH, a w konsekwencji owulację; u pacjentek poddanych stymulacji jajników czas działania jest zależny od dawki. Działanie antagonistyczne w pełni odwracalne po zakończeniu leczenia (zarówno u zwierząt, jak i u ludzi).

Zapobieganie przedwczesnej owulacji u pacjentek poddawanych kontrolowanej stymulacji jajników, po której następuje pobranie oocytów i zastosowanie technik wspomaganego rozrodu.

Podanie podskórne w dolną część powłok brzusznych. Zawartość jednej fiolki podaje się raz na dobę w 24-godzinnych odstępach, rano lub wieczorem; fiolka zawiera 0,25 mg cetroreliksu, przy czym z uwagi na straty podczas rekonstytucji i podawania faktycznie podać można 0,21 mg. Schemat poranny: leczenie rozpoczyna się piątego lub szóstego dnia stymulacji jajników (ok. 96–120 h po jej rozpoczęciu) gonadotropinami z moczu lub rekombinowanymi i kontynuuje przez cały czas leczenia gonadotropinami, włącznie z dniem indukcji owulacji. Schemat wieczorny: rozpoczęcie piątego dnia stymulacji jajników (ok. 96–108 h po jej rozpoczęciu) gonadotropinami z moczu lub rekombinowanymi, z kontynuacją przez czas leczenia gonadotropinami do wieczora dnia poprzedzającego indukcję owulacji. Dzień rozpoczęcia zależy od reakcji jajników, tj. liczby i wielkości rosnących pęcherzyków i/lub stężenia krążącego estradiolu. W razie braku wzrostu pęcherzyka rozpoczęcie można opóźnić, choć wg doświadczenia klinicznego podawanie rozpoczyna się piątego lub szóstego dnia stymulacji. Pierwsze podanie pod nadzorem lekarza, w warunkach umożliwiających natychmiastowe leczenie reakcji alergicznych lub rzekomoalergicznych (w tym zagrażającej życiu anafilaksji). Po pierwszym wstrzyknięciu zalecana obserwacja przez 30 minut w kierunku reakcji alergicznych lub rzekomoalergicznych. Kolejne wstrzyknięcia pacjentka może wykonywać samodzielnie po poinformowaniu o objawach nadwrażliwości i konieczności natychmiastowej pomocy medycznej. Ograniczenie odczynów w miejscu wstrzyknięcia poprzez zmianę miejsc iniekcji i powolne podawanie. Populacje szczególne: stosowanie u pacjentek w podeszłym wieku nie jest właściwe; stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.

Bezwzględne przeciwwskazania: - nadwrażliwość na analogi hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH) lub zewnątrzpochodne hormony peptydowe - okres ciąży i laktacji - ciężkie zaburzenia czynności nerek - ciężki stan alergiczny Ostrożnie: - czynne stany alergiczne lub predyspozycja do alergii w wywiadzie - zaburzenia czynności wątroby - zaburzenia czynności nerek - powtarzane cykle stymulacji jajników, jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka

Nie oceniano formalnie interakcji cetroreliksu z innymi lekami. Badania in vitro wskazują, że interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450, glukuronizowanymi lub sprzęganymi w inny sposób są mało prawdopodobne. Nie można jednak całkowicie wykluczyć interakcji z gonadotropinami oraz z lekami powodującymi uwalnianie histaminy u podatnych osób.

Najczęściej: miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia – rumień, obrzęk i świąd; zwykle przemijające i łagodne. W związku z procesem stymulacji jajników: często łagodny lub umiarkowany OHSS (stopień I lub II wg WHO) – rozpatrywany jako ryzyko związane z procesem stymulacji; ciężki OHSS – niezbyt często. Reakcje nadwrażliwości: niezbyt często reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje rzekomoalergiczne lub anafilaktoidalne.

Nie jest przeznaczony do stosowania w okresie ciąży i laktacji. W badaniach na zwierzętach cetroreliks wywierał zależny od dawki wpływ na płodność, reprodukcję i ciążę. Nie stwierdzono działania teratogennego po podaniu w czasie wrażliwej fazy ciąży.

Bez wpływu lub wpływ nieistotny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Biodostępność po podaniu podskórnym ok. 85%. Objętość dystrybucji 1,1 l/kg mc. Klirens osoczowy 1,2 ml/min/kg mc., nerkowy 0,1 ml/min/kg mc. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji po podaniu dożylnym ok. 12 h, po podskórnym ok. 30 h, co wskazuje na wchłanianie w miejscu podania. W zakresie dawek podskórnych 0,25–3 mg, także przy podawaniu codziennym powyżej 14 dni, kinetyka liniowa. Nie stosować w umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby.