Dekwalinium

Antyseptyk i lek przeciwzakaźny stosowany w ginekologii; pochodna chinolonu. Należy do czwartorzędowych związków amoniowych. Wykazuje właściwości powierzchniowo czynne. Mechanizm: zwiększenie przepuszczalności błony komórki bakteryjnej, prowadzące do inaktywacji enzymów i w efekcie śmierci komórki. Działa szybko, bakteriobójczo. Efekt bakteriobójczy występuje po 30–60 minutach, a maksymalne stężenie miejscowe w ciągu pierwszej godziny uznaje się za decydujące o skuteczności. Działa miejscowo w obrębie pochwy. Spektrum – gatunki zwykle wrażliwe: tlenowe Gram-dodatnie – Enterococcus faecalis, Lactobacillus spp., Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae (paciorkowce grupy B), Streptococcus pyogenes (paciorkowce grupy A); tlenowe Gram-ujemne – Enterobacter spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Pseudomonas spp., Serratia spp.; beztlenowce – Atopobium spp., Bacteroides spp., Fusobacterium, Gardnerella vaginalis, Prevotella spp., Peptostreptococcus spp., Poryphyromonas spp. Oporność wrodzona: Proteus spp. Oporność: mechanizmy wywołujące wrodzoną oporność niektórych patogenów są nieznane; nie obserwowano oporności nabytej.

Leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy (postać dopochwowa).

Podanie dopochwowe. Jedna tabletka dopochwowa raz na dobę przez 6 dni. Wprowadzana głęboko do pochwy, wieczorem przed snem, najlepiej w pozycji leżącej z lekko ugiętymi nogami. Podawanie przerywa się na czas miesiączki i kontynuuje po jej zakończeniu. Leczenia nie należy przerywać mimo ustąpienia objawów; wyraźne złagodzenie stanu zapalnego i upławów następuje zwykle po 24–72 godzinach, a kuracja krótsza niż 6 dni może powodować nawrót objawów. W przypadku znacznej suchości pochwy zaleca się zwilżenie tabletki kroplą wody przed wprowadzeniem – w takich warunkach tabletka może nie ulec rozpuszczeniu i zostać wydalona w postaci nienaruszonej, co czyni leczenie nieoptymalnym. Populacje szczególne: brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u kobiet powyżej 55 lat. Brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa u dzieci w wieku do 18 lat.

Bezwzględne przeciwwskazania: - owrzodzenie nabłonka pochwy oraz części pochwowej szyjki macicy - dziewczęta przed pierwszą miesiączką (brak dojrzałości płciowej) Ostrożnie: - okres 12 godzin przed porodem (ryzyko narażenia noworodka) - zwiększona dawka dobowa lub wydłużony czas leczenia (ryzyko owrzodzeń pochwy) - kobiety poniżej 18 lat i powyżej 55 lat w bakteryjnym zapaleniu pochwy - ponowne leczenie po braku odpowiedzi lub wczesnym nawrocie choroby

Związki anionowe – mydła, detergenty, surfaktanty – mogą osłabiać działanie przeciwbakteryjne dekwalinium chlorku; z tego względu nie zaleca się jednoczesnego dopochwowego stosowania mydeł, środków plemnikobójczych ani irygacji. Podanie dopochwowe nie zaburza funkcjonalności prezerwatyw z lateksu. Brak danych o interakcji z prezerwatywami innymi niż lateksowe oraz innymi dopochwowymi metodami antykoncepcyjnymi, np. krążkami dopochwowymi; dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania prezerwatyw nielateksowych ani innych środków dopochwowych przez co najmniej 12 godzin po podaniu.

Ze strony układu rozrodczego i piersi często: upławy, świąd sromu i pochwy, uczucie pieczenia w obrębie sromu i pochwy; niezbyt często: krwotok z pochwy, ból pochwy; z częstością nieznaną: owrzodzenie i maceracja nabłonka pochwy, krwawienie z macicy, zaczerwienienie, suchość pochwy. Zakażenia często: kandydoza pochwy; niezbyt często: bakteryjne zapalenie pochwy, grzybicze zakażenie skóry, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy; z częstością nieznaną: zapalenie pęcherza moczowego. Ze strony układu nerwowego niezbyt często bóle głowy; ze strony żołądka i jelit niezbyt często nudności. Reakcje alergiczne z takimi objawami jak pokrzywka, rumień, wykwity, obrzęk, wysypka lub świąd, gorączka.

Ciąża: ograniczone dane z czterech badań klinicznych obejmujących 181 ciężarnych nie wskazywały na niekorzystny wpływ na przebieg ciąży ani na płód lub noworodka. Nie prowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej u zwierząt, ze względu na przewidywane małe narażenie ogólnoustrojowe po podaniu dopochwowym. Stosowanie w ciąży dopuszczalne wyłącznie w razie bezwzględnej konieczności. Laktacja: dozwolony – narażenie ogólnoustrojowe u kobiet karmiących minimalne, dlatego nie przewiduje się szkodliwego działania na karmione piersią noworodki lub niemowlęta; dopuszczalne w okresie laktacji, gdy istnieją wskazania kliniczne. Okołoporodowo: w celu zminimalizowania kontaktu noworodka z chlorkiem dekwaliniowym nie stosować drogą dopochwową w ciągu 12 godzin przed porodem. Płodność: brak badań na zwierzętach dotyczących wpływu na płodność.

Nie prowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Po podaniu dopochwowym rozpuszcza się w wydzielinie pochwowej o objętości ok. 2,5–5 ml, osiągając w niej stężenie 2000–4000 mg/l. Dane przedkliniczne wskazują na wchłanianie jedynie w bardzo małym stopniu po podaniu dopochwowym. Ekspozycja ogólnoustrojowa jest zatem minimalna, a dalsze dane farmakokinetyczne nie są dostępne.