Monografia substancji czynnej
Denotiwir
Denotivirum
Monografia
Przeciwwirusowy do stosowania miejscowego; hamuje replikację wirusów, w tym wirusa opryszczki zwykłej (Herpes simplex). Skraca czas trwania choroby, a zastosowany w okresie prodromalnym, może zapobiec rozwojowi choroby (nie zapobiega nawrotom opryszczki). Ponadto wykazuje właściwości przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne.
Miejscowo w leczeniu opryszczki warg i twarzy wywołanej przez wirus opryszczki zwykłej (Herpes simplex).
Stosowany miejscowo na skórę. Terapię opryszczki rozpoczyna się przy pierwszych objawach, takich jak swędzenie i pieczenie. Niewielką ilość nanosi się na zmienioną chorobowo skórę kilka razy na dobę. Kuracja trwa zwykle około 5 dni. W razie nawrotu choroby konieczne jest natychmiastowe zastosowanie, aby zapobiec tworzeniu się pęcherzyków.
Bezwzględne przeciwwskazania: - nadwrażliwość na alkohol cetylowy lub stearylowy, glikol propylenowy oraz parahydroksybenzoesany metylu i propylu Ostrożnie: - wyłącznie na opryszczkę warg i twarzy; nie na błony śluzowe jamy ustnej i oczu ani na opryszczkę narządów płciowych - szczególnie ciężka nawrotowa opryszczka wargowa wymaga konsultacji lekarskiej - unikanie kontaktu z oczami - osłabiona bariera skórna, np. atopowe zapalenie skóry, zwiększa wrażliwość na działanie drażniące
Nie badano interakcji tej substancji.
Z częstością nieznaną reakcje miejscowe: podrażnienia skóry w miejscu zastosowania oraz kontaktowe zapalenie skóry. Ponadto z częstością nieznaną objawy nadwrażliwości.
Ciąża: nie zaleca się stosowania w ciąży z uwagi na brak danych dotyczących wpływu na jej przebieg. Laktacja: przeciwwskazany – brak badań nad przenikaniem denotywiru do mleka kobiecego, dlatego stosowanie w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.
Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Po zastosowaniu miejscowym w postaci kremu przenika do zmienionych chorobowo warstw skóry. Nie przenika do głębszych warstw skóry, a jego stężenie we krwi pozostaje niewykrywalne.
Informacje przedstawione w monografii substancji zostały opracowane na podstawie wybranych Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) leków zawierających tę substancję. Aktualna ChPL danego preparatu pozostaje zawsze ostatecznym i wiążącym źródłem informacji o leku.