Eptinezumab

Antagonista peptydu związanego z genem kalcytoniny (CGRP); leki przeciwbólowe, kod ATC N02CD05. Rekombinowane humanizowane przeciwciało monoklonalne klasy IgG1 wiążące postacie α i β ludzkiego ligandu CGRP z powinowactwem pikomolarnym (Kd odpowiednio 4 i 3 pM). Zapobiega aktywacji receptorów CGRP, a przez to kaskadzie zdarzeń fizjologicznych związanych z inicjacją napadu migreny. Hamuje zapalenie neurogenne oraz rozszerzenie naczyń, w których pośredniczą α- i β-CGRP. Wysoce selektywny (> 100 000 razy w porównaniu z pokrewnymi neuropeptydami: amyliną, kalcytoniną, adrenomeduliną i intermedyną).

Profilaktyka migreny u dorosłych, u których napady występują przez co najmniej 4 dni w miesiącu.

Droga podania: wyłącznie dożylnie, po rozcieńczeniu; infuzja trwa ok. 30 min. Nie podawać w postaci wstrzyknięcia bolusa. Dorośli: zalecana dawka 100 mg w infuzji dożylnej co 12 tygodni; u niektórych pacjentów korzystna dawka 300 mg w infuzji dożylnej co 12 tygodni. Potrzebę zwiększenia dawki ocenia się w ciągu 12 tygodni od rozpoczęcia leczenia; przy zmianie schematu pierwszą dawkę nowego schematu podaje się w kolejnym zaplanowanym terminie dawkowania. Ogólne korzyści i celowość kontynuacji ocenia się po 6 miesiącach od rozpoczęcia; dalsze decyzje o kontynuacji podejmuje się indywidualnie. Osoby w podeszłym wieku (≥65 lat): bez konieczności dostosowania dawki, ponieważ wiek nie wpływa na farmakokinetykę eptinezumabu. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby: nie ma konieczności dostosowania dawki. Dzieci i młodzież: nie określono dotychczas bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci w wieku od 6 do 18 lat; dane nie są dostępne. Stosowanie poniżej 6 lat nie ma uzasadnienia w profilaktyce migreny.

Bezwzględne przeciwwskazania: - dziedziczna nietolerancja fruktozy, chyba że podanie jest bezwzględnie konieczne Ostrożnie: - klinicznie istotne choroby układu krążenia w wywiadzie (m.in. choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń mózgowych, niedokrwienie naczyniowe, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe) – pacjentów tych wykluczano z badań klinicznych - czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, takie jak cukrzyca, choroby krążenia i hiperlipidemia (ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa) - niekontrolowane lub nieleczone choroby neurologiczne albo psychiczne w wywiadzie (ograniczone dane o bezpieczeństwie) - ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym reakcji anafilaktycznych, mogących wystąpić w ciągu kilku minut od infuzji

Eptinezumab nie podlega metabolizmowi przez enzymy cytochromu P450, wobec czego interakcje z lekami będącymi substratami, induktorami lub inhibitorami cytochromu P450 uznaje się za mało prawdopodobne.

Reakcje nadwrażliwości oraz reakcje związane z infuzją – często; większość reakcji nadwrażliwości pojawia się w trakcie infuzji i ma przebieg nieciężki. Reakcja anafilaktyczna – niezbyt często. Zmęczenie – często; występuje najczęściej w dniu pierwszej infuzji, a po pierwszym tygodniu i kolejnych infuzjach zgłaszane rzadziej, z częstością porównywalną do placebo. Ciężkie reakcje nadwrażliwości: opisywano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne, mogące wystąpić w ciągu kilku minut od rozpoczęcia infuzji; reakcje anafilaktyczne obejmowały niedociśnienie i trudności w oddychaniu, prowadząc do przerwania leczenia. Inne reakcje nadwrażliwości: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, zaczerwienienie twarzy, wysypka i świąd. Objawy związane z infuzją ze strony układu oddechowego: obrzęk błony śluzowej nosa, nieżyt nosa, podrażnienie gardła, kaszel, kichanie, duszność oraz zmęczenie; w większości nieciężkie i przemijające. Immunogenność: powstawanie przeciwciał przeciwlekowych (ADA) oraz przeciwciał neutralizujących (NAb); u pacjentów z wytworzonymi przeciwciałami minimalne stężenia eptinezumabu w osoczu były niższe, jednak nie wykazano wpływu wytworzenia przeciwciał na skuteczność ani bezpieczeństwo.

Dane u kobiet w ciąży ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. Ludzka IgG przenika przez łożysko, więc eptinezumab może być przenoszony z matki na płód. Zaleca się unikanie stosowania w ciąży. Laktacja: brak danych o obecności eptinezumabu w mleku ludzkim, o wpływie na dziecko karmione piersią ani na laktację. Ludzka IgG przenika do mleka w pierwszych kilku dniach po porodzie, następnie jej stężenie spada do niskiego poziomu; nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka w tym krótkim okresie. W dalszym okresie karmienia piersią stosowanie można rozważyć wyłącznie, gdy wymaga tego stan kliniczny. Płodność: nie oceniano wpływu na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu na płodność samic ani samców.

Nie wpływa lub wpływa w stopniu nieistotnym na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.