Glikol propylenowy

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w dermatologii; inne leki zmiękczające i osłaniające; kod ATC D02AX. Glikol propylenowy ma właściwości keratolityczne i wiążące wodę; właściwości wiązania wody odpowiadają za działanie nawilżające, co zapobiega suchości skóry. Wykazuje niewielkie działanie przeciwdrobnoustrojowe wobec niektórych zarodników grzybów, zwłaszcza Malassezia furfur. Ma właściwości humektanta i jest stosowany podobnie do glicerolu w miejscowych środkach nawilżających.

Sucha skóra.

Na skórę. Dorośli (w tym w podeszłym wieku), dzieci i młodzież: kilkukrotnie na dobę w zależności od potrzeby, każdorazowo po kontakcie skóry z wodą.

Bezwzględne przeciwwskazania: - stosowanie na skórę poparzoną Ostrożnie: - ryzyko działań toksycznych (hiperosmolalność, kwasica metaboliczna) po nałożeniu dużych ilości na rozległe oparzenia - większa wrażliwość u dzieci niż u dorosłych - unikać podania do kanału słuchowego z uwagi na potencjalną ototoksyczność glikolu propylenowego - możliwość miejscowych reakcji skórnych, w tym kontaktowego zapalenia skóry, związanych z alkoholem cetostearylowym

Po wchłonięciu układowym może osłabiać działanie heparyny.

Po podaniu ogólnoustrojowym toksyczność jest niska, chyba że spożyto duże ilości albo gdy dotyczy noworodków lub chorych z niewydolnością nerek; objawia się najczęściej depresją OUN, zwłaszcza u noworodków i dzieci. Ponadto opisywano zaburzenia czynności wątroby lub nerek, hemolizę wewnątrznaczyniową, drgawki, śpiączkę, zaburzenia rytmu serca oraz zatrzymanie krążeniowo-oddechowe. Hiperosmolalność występowała szczególnie u małych niemowląt i u chorych z niewydolnością nerek; w tej ostatniej grupie większym problemem może być również kwasica mleczanowa. Po zastosowaniu miejscowym możliwe jest miejscowe podrażnienie, zwłaszcza pod opatrunkiem okluzyjnym lub na błonach śluzowych; toksyczność może wystąpić przy nakładaniu na oparzenia. Opisywano także reakcje nadwrażliwości. Miejscową nadwrażliwość obserwowano po zastosowaniu kropli do uszu z glikolem propylenowym jako nośnikiem. Wstrzyknięcie preparatów o dużym stężeniu glikolu propylenowego może wywoływać ból lub podrażnienie. Opisano kwasicę mleczanową u chorego z prawidłową czynnością nerek otrzymującego ciągły wlew lorazepamu w dużej dawce, w którym glikol propylenowy był głównym rozpuszczalnikiem, zakończoną zgonem.

Ciąża: ryzyko stosowania w ciąży nieznane; płodność – ryzyko również nieznane. Laktacja: brak danych o przenikaniu; ze względu na możliwość niezamierzonego doustnego narażenia dziecka na glikol propylenowy nie należy nakładać na piersi ani ich okolicę w okresie karmienia piersią.

Brak danych w dostarczonych dokumentach.

Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego; wchłanianie przez skórę zachodzi po podaniu na uszkodzoną skórę. Metabolizowany w znacznym stopniu w wątrobie, głównie w drodze utleniania do kwasu mlekowego i pirogronowego; częściowo wydalany z moczem w postaci niezmienionej.