Gozetotyd

Radiofarmaceutyk diagnostyczny stosowany w diagnostyce nowotworowej; kod ATC V09IX14. Galu (68Ga) gozetotyd wiąże się z antygenem błonowym gruczołu krokowego (PSMA). Wiąże się z komórkami wykazującymi ekspresję PSMA, w tym z komórkami nowotworowymi raka gruczołu krokowego, w których zwykle występuje nadmierna ekspresja PSMA. Cząsteczka znakowana galem-68 – radionuklidem emitującym promienie β+, który umożliwia wykonanie badania pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Na podstawie intensywności sygnałów obrazy PET uzyskane przy użyciu galu (68Ga) gozetotydu wskazują na obecność białka PSMA w tkankach. W stężeniach chemicznych stosowanych w badaniach diagnostycznych galu (68Ga) gozetotyd nie wykazuje żadnego działania farmakodynamicznego.

Radiofarmaceutyk przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Po znakowaniu radionuklidem galu-68 wskazany do wykrywania zmian z obecnością antygenu błonowego gruczołu krokowego (PSMA) za pomocą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) u dorosłych pacjentów z rakiem gruczołu krokowego w następujących sytuacjach: Ocena stopnia zaawansowania: wstępna ocena stopnia zaawansowania zmian u pacjentów z PCa o dużym ryzyku przed podjęciem pierwszej terapii mającej na celu wyleczenie. Podejrzenie nawrotu: podejrzenie nawrotu PCa u pacjentów ze zwiększającym się stężeniem swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA) w surowicy, po pierwszej terapii mającej na celu wyleczenie. Kwalifikacja do terapii ukierunkowanej na PSMA: identyfikacja pacjentów z PSMA-dodatnim postępującym rozsianym rakiem gruczołu krokowego opornym na kastrację (mCRPC), u których wskazane jest zastosowanie leczenia ukierunkowanego na PSMA.

Podawany wyłącznie przez przeszkolony personel medyczny posiadający wiedzę techniczną w zakresie stosowania preparatów diagnostycznych medycyny nuklearnej, w wyznaczonej placówce medycyny nuklearnej. Dawka: 1,8–2,2 MBq/kg masy ciała; minimalnie 111 MBq, maksymalnie do 259 MBq. Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Zaburzenia czynności nerek: brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego/schyłkowego; uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne. Ze względu na możliwość zwiększonego narażenia na promieniowanie u tych pacjentów konieczne jest dokładne rozważenie dawki radioaktywności, jaka ma być podana. Zaburzenia czynności wątroby: nie ma konieczności dostosowania dawki. Dzieci i młodzież: stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w celu identyfikacji zmian PSMA-dodatnich w raku gruczołu krokowego. Droga i sposób podania: podawany dożylnie w postaci pojedynczego wstrzyknięcia; wymaga rekonstytucji i znakowania radionuklidem przed podaniem. Po wyznakowaniu podawany w powolnym wstrzyknięciu dożylnym; należy unikać miejscowego wynaczynienia powodującego niezamierzone narażenie na promieniowanie i artefakty w badaniu obrazowym. Po wstrzyknięciu podaje się dożylnie roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), aby zapewnić dostarczenie pełnej dawki. Całkowitą radioaktywność w strzykawce weryfikuje się kalibratorem dawki bezpośrednio przed i po podaniu; kalibrator musi być skalibrowany i odpowiadać międzynarodowym standardom. Akwizycja obrazu: odpowiedni do obrazowania metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Bezpośrednio przed badaniem pacjent powinien oddać mocz; pozycja leżąca na plecach z ramionami uniesionymi nad głową, w zakresie tolerowanym. Zaleca się wykonanie tomografii komputerowej (TK) lub rezonansu magnetycznego (MRI) w celu korekcji atenuacji oraz korelacji anatomicznej. Akwizycja musi obejmować całe ciało, od połowy uda aż po podstawę czaszki. Obrazowanie PET: od 50 do 100 minut (najlepiej 60 minut) po dożylnym podaniu. Czas rozpoczęcia i czas trwania akwizycji dostosowuje się do używanego aparatu, pacjenta i charakterystyki nowotworu, aby uzyskać obrazy o możliwie najwyższej jakości.

Bezwzględne przeciwwskazania: - nadwrażliwość na którykolwiek składnik znakowanego preparatu radiofarmaceutycznego Ostrożnie: - ryzyko reakcji nadwrażliwości lub anafilaktycznej wymagającej natychmiastowego przerwania podania i leczenia dożylnego - zaburzenia czynności nerek, u których wobec możliwego zwiększonego narażenia na promieniowanie konieczne jest dokładne rozważenie podawanej dawki radioaktywności - zaburzenia czynności wątroby, dla których nie badano bezpieczeństwa i skuteczności - skumulowane, długoterminowe narażenie na promieniowanie zwiększające ryzyko choroby nowotworowej - kwaśne pH roztworu mogące wywołać reakcję i miejscowe podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, zwłaszcza przy wynaczynieniu - konieczność unikania bliskiego kontaktu z niemowlętami i kobietami w ciąży przez pierwsze 6 godzin po podaniu

Z uwagi na wyjątkowo małą dawkę masową, nieprzekraczającą 10 µg w pojedynczej dawce, nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji galu (68Ga) gozetotydu z innymi produktami leczniczymi. Potwierdzają to badania in vitro, na podstawie których nie należy spodziewać się klinicznie istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Leczenie przeciwandrogenowe i szlak receptorów androgenowych: leczenie przeciwandrogenowe (ADT) oraz inne terapie ukierunkowane na szlak receptorów androgenowych, takie jak antagoniści receptorów androgenowych, mogą powodować zmiany wychwytu galu (68Ga) gozetotydu w raku gruczołu krokowego. Wpływu tych terapii na działanie galu (68Ga) gozetotydu w badaniu PET nie ustalono. Podczas badań diagnostycznych z użyciem galu (68Ga) gozetotydu zaleca się, aby nie przerywać dotychczasowego leczenia.

Ogólny profil: reakcje o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, z wyjątkiem uczucia zmęczenia stopnia 3 (0,1%). Najczęstsze: zmęczenie, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i wysypka; uczucie zmęczenia (1,2%), nudności (0,8%), zaparcie (0,5%) i wymioty (0,5%). Często: uczucie zmęczenia. Niezbyt często – zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, parestezje, bezsenność; zaburzenia żołądka i jelit: mdłości, biegunka, dysfagia; skóra: wysypka; zaburzenia ogólne i miejsce podania: męczliwość, reakcje w miejscu wstrzyknięcia – pieczenie, świąd i ból w miejscu wstrzyknięcia; reakcje w miejscu wstrzyknięcia obejmujące krwiak, ocieplenie miejsca wstrzyknięcia i świąd oraz dreszcze. Ponadto narażenie na promieniowanie jonizujące wiąże się z ryzykiem wystąpienia nowotworu złośliwego i może powodować wady dziedziczne.

Niewskazany u kobiet. Brak danych dotyczących stosowania u kobiet; nie przeprowadzono badań toksycznego wpływu na reprodukcję u zwierząt. Wszystkie preparaty radiofarmaceutyczne, w tym galu (68Ga) gozetotyd, mają potencjalnie szkodliwe działanie na płód. Laktacja: brak danych dotyczących wpływu na noworodka/niemowlę karmione piersią lub na wytwarzanie mleka; nie przeprowadzono badań określających wpływ na laktację u zwierząt. Płodność: w przedłużonym badaniu toksyczności po podaniu pojedynczej dawki nie stwierdzono, aby męskie narządy rozrodcze były narządami docelowymi toksyczności; brak danych dotyczących wpływu na płodność ludzi.

Nie wywiera wpływu lub wpływ nieistotny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Dystrybucja: po podaniu dożylnym szybko usuwany z krwi; kumulacja w nerkach oraz w guzach z ekspresją receptorów PSMA już po 5–10 min. Model dwuwykładniczy we krwi: okres półtrwania składnika szybkiego 6,5 min, składnika wolniejszego 4,4 h. Dystrybucja głównie w osoczu, średni stosunek stężenia we krwi do osocza 0,71; wiązanie z białkami osocza ludzkiego 33%. Maksymalny stosunek guz/tło w 1–2 h po wstrzyknięciu; zmiany nowotworowe widoczne po 3 h. Wychwyt narządowy: największa dawka pochłonięta w nerkach, gruczołach łzowych, śliniankach, ścianie pęcherza moczowego i wątrobie. Metabolizm: na podstawie danych in vitro metabolizm w wątrobie i nerkach jest znikomy. Nie jest substratem, inhibitorem ani induktorem CYP450. Nie jest substratem BCRP, P-gp, MATE1, MATE2-K, OAT1, OAT3 ani OCT2; nie jest inhibitorem BCRP, BSEP, P-gp, MATE1, MATE2-K, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, OCT1 ani OCT2. Eliminacja: wydalany głównie przez nerki; ok. 14% dawki z moczem po 2 h od podania. Okres półtrwania: biologiczny i końcowy 4,4 h, fizyczny galu-68 68 min, efektywny 54 min. Populacje szczególne: nie oczekuje się, by zaburzenia czynności nerek lub wątroby wpływały w klinicznie istotnym stopniu na farmakokinetykę i biodystrybucję. Podeszły wiek: nie stwierdzono ogólnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności względem pacjentów młodszych.