Monografia substancji czynnej
Heksafluorek siarki
Sulfur hexafluoridum
Monografia
Środek kontrastujący do diagnostyki ultrasonograficznej; wzmacnia echogenność krwi lub płynów w drogach moczowych, poprawiając stosunek sygnału do szumu. Wskazany wyłącznie u pacjentów, u których badanie bez wzmocnienia obrazu nie jest rozstrzygające. Echokardiografia: przezpłucny środek kontrastujący u dorosłych z podejrzeniem lub rozpoznaniem chorób układu krążenia, zwiększający cieniowanie komór serca i poprawiający uwidocznienie granicy wsierdzia lewej komory. Badanie dopplerowskie dużych naczyń: u dorosłych zwiększa dokładność wykrywania lub wykluczania nieprawidłowości w tętnicach mózgowych, tętnicach szyjnych zewnętrznych oraz tętnicach obwodowych, poprawiając stosunek sygnału dopplerowskiego do szumu. Żyła wrotna: u dorosłych poprawia jakość obrazowania przepływu w badaniu dopplerowskim i przedłuża czas trwania klinicznie przydatnego wzmocnienia sygnału. Zmiany ogniskowe: w dopplerowskim badaniu mikroprzepływów u dorosłych poprawia obraz unaczynienia zmian w wątrobie i gruczole sutkowym, umożliwiając bardziej swoistą ocenę zmian. Drogi moczowe: w badaniu ultrasonograficznym dróg moczowych u dzieci i młodzieży od noworodka do 18 lat, w celu wykrycia refluksu pęcherzowo-moczowodowego.
Wyłącznie do stosowania przez lekarzy z doświadczeniem w diagnostycznym obrazowaniu ultrasonograficznym; wymagany łatwy dostęp do odpowiedniego sprzętu oraz personelu przeszkolonego w zakresie stosowania. Podanie dożylne (dorośli): obrazowanie komór serca w prezentacji B, w spoczynku lub wysiłkowe – 2 mL; obrazowanie dopplerowskie naczyń – 2,4 mL. W trakcie tego samego badania dawkę można powtórzyć, gdy lekarz uzna to za konieczne. Podawany do żyły obwodowej bezpośrednio po pobraniu do strzykawki; po każdym wstrzyknięciu tą samą drogą podaje się 5 mL roztworu chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%). Pacjenci w podeszłym wieku: obowiązuje dawkowanie dożylne jak u pozostałych dorosłych. Dzieci i młodzież: bezpieczeństwo i skuteczność poniżej 18. roku życia nie zostały ustalone dla podania dożylnego, echokardiografii ani obrazowania naczyń metodą Dopplera. Podanie dopęcherzowe (dzieci i młodzież): zalecana dawka 1 mL. Po wprowadzeniu jałowego cewnika moczowego 6F–8F w warunkach sterylnych i opróżnieniu pęcherza z moczu pęcherz napełnia się solą fizjologiczną (0,9% roztwór chlorku sodu) do około jednej trzeciej lub połowy przewidywanej objętości całkowitej [(wiek w latach + 2) × 30] mL, a następnie podaje przez cewnik moczowy. Podawanie kontynuowane do całkowitego wypełnienia pęcherza solą fizjologiczną – do momentu odczucia parcia na mocz lub pierwszych nieznacznych oznak ciśnienia wstecznego w cewniku. Badanie ultrasonograficzne pęcherza moczowego i nerek prowadzi się podczas napełniania i opróżniania pęcherza. Bezpośrednio po pierwszym opróżnieniu pęcherz można ponownie napełnić solą fizjologiczną do drugiego cyklu opróżniania i obrazowania bez ponownego podania substancji. W ultrasonografii dróg moczowych z kontrastem zaleca się niski współczynnik mechaniczny (≤ 0,4) do obrazowania pęcherza, moczowodów i nerek.
Bezwzględne przeciwwskazania: - przeciek prawo-lewy - ciężkie nadciśnienie płucne z ciśnieniem w tętnicy płucnej >90 mmHg - nieleczone lub niepoddające się leczeniu nadciśnienie tętnicze - zespół niewydolności oddechowej u dorosłych - jednoczesne podanie z dobutaminą u pacjentów z niestabilnością układu krążenia, u których dobutamina jest przeciwwskazana Ostrożnie: - leczenie lekami beta-adrenolitycznymi (osłabiona lub niepożądana odpowiedź na epinefrynę w terapii anafilaksji) - niedawno przebyty ostry zespół wieńcowy lub niestabilna choroba niedokrwienna serca, w tym postępujący lub trwający zawał serca, dławica spoczynkowa w ciągu ostatnich 7 dni, pogorszenie objawów sercowych w ciągu ostatnich 7 dni, niedawna interwencja wieńcowa - ostra niewydolność serca, niewydolność serca klasy III/IV - ciężkie zaburzenia rytmu serca - ostre zapalenie wsierdzia - sztuczne zastawki serca - ostry ogólny stan zapalny i (lub) sepsa - choroby przebiegające z nadmiernym krzepnięciem i (lub) niedawno przebyty incydent zakrzepowo-zatorowy - końcowe stadium niewydolności nerek lub wątroby
Nie badano interakcji z innymi substancjami.
Brak danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój płodu, poród ani rozwój potomstwa po urodzeniu.
Informacje przedstawione w monografii substancji zostały opracowane na podstawie wybranych Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) leków zawierających tę substancję. Aktualna ChPL danego preparatu pozostaje zawsze ostatecznym i wiążącym źródłem informacji o leku.