Hemina

Inne czynniki hematologiczne; kod ATC: B06AB. W porfirii wątrobowej występuje blok enzymatyczny na szlaku biosyntezy hemu, co prowadzi do niedoboru hemu koniecznego do syntezy hemoprotein oraz do nagromadzenia przed blokiem prekursorów hemu, wywierających bezpośrednie lub pośrednie działanie toksyczne. Uzupełnienie niedoboru hemu hamuje na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego aktywność syntazy kwasu delta-aminolewulinowego – kluczowego enzymu syntezy porfiryn – co zmniejsza wytwarzanie porfiryn i toksycznych prekursorów hemu. Prowadzi to do przywrócenia prawidłowych stężeń hemoprotein i barwników oddechowych oraz korekcji zaburzeń biologicznych w porfirii. Biodostępność porównywalna z methemoglobiną, naturalnym białkiem transportującym hem; działanie zarówno w remisji, jak i w ostrym napadzie. W ostrym napadzie wlewy prawdopodobnie korygują wydalanie z moczem kwasu delta-aminolewulinowego i porfobilinogenu – dwóch głównych prekursorów typowo gromadzących się w tej chorobie – zarówno w ostrej porfirii przerywanej, jak i w porfirii variegata. W odróżnieniu od preparatów galenowych wlewy nie powodują istotnych zmian parametrów krzepnięcia i fibrynolizy u zdrowych ochotników; wyjątkiem jest przejściowy spadek stężeń czynników krzepnięcia IX i X o 10–15%.

Leczenie ostrych napadów porfirii wątrobowej: ostra porfiria przerywana, porfiria variegata, dziedziczna koproporfiria.

Dorośli: 3 mg/kg mc. raz na dobę przez 4 dni, we wlewie dożylnym trwającym co najmniej 30 min do dużej żyły przedramienia lub żyły centralnej, przez filtr w linii infuzyjnej; maks. 250 mg/dobę. Wyjątkowo cykl można powtórzyć pod ścisłą kontrolą parametrów biochemicznych, gdy odpowiedź na pierwsze leczenie jest niedostateczna. Podeszły wiek: bez dostosowania dawki. Dzieci i młodzież: dawka nieprzekraczająca 3 mg/kg mc. przez 4 dni, z zachowaniem tych samych środków ostrożności jak u dorosłych. Sposób podania: rozcieńczenie w 100 ml 0,9% chlorku sodu; wlew do dużej żyły przedramienia lub żyły centralnej co najmniej przez 30 min. Po zakończeniu wlewu wymagane przepłukanie żyły 100 ml 0,9% NaCl; zalecane początkowe przepłukanie 3–4 jednorazowymi wstrzyknięciami po 10 ml 0,9% NaCl, następnie podanie pozostałej objętości we wlewie w ciągu 10–15 min.

Bezwzględne przeciwwskazania: Ostrożnie: - objawy sercowo-naczyniowe i neurologiczne towarzyszące napadom porfirii wymagające monitorowania - ryzyko zakrzepicy żylnej, w tym żył głównych oraz ich odgałęzień (żyły biodrowe i podobojczykowe) - zmiany w żyłach obwodowych przy powtarzanych infuzjach, mogące uniemożliwić ich wykorzystanie - ryzyko uszkodzenia naczynia i wynaczynienia z odbarwieniem skóry przy zbyt długim pozostawieniu kaniuli - zwiększone stężenia ferrytyny w surowicy po powtarzanych infuzjach wymagające kontroli gromadzenia żelaza - niewskazane do leczenia zapobiegawczego z uwagi na ryzyko nadmiernego nagromadzenia żelaza przy długotrwałym podawaniu - ryzyko wyzwolenia lub pogorszenia napadów przy głodówce oraz stosowaniu estrogenów, barbituranów i steroidów - ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, w tym nieznanych lub nowo pojawiających się patogenów, jako produkt z ludzkiej krwi i osocza - u osób z chorobą wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką, urazem lub chorobą mózgu, u kobiet ciężarnych i dzieci ze względu na zawartość etanolu

Indukuje aktywność enzymów cytochromu P450, co może nasilać metabolizm równocześnie stosowanych leków metabolizowanych przez ten układ enzymatyczny – m.in. estrogenów, barbituranów i steroidów – prowadząc do zmniejszenia ich ekspozycji układowej.

Najczęstsze są reakcje w miejscu infuzji, zwłaszcza przy podawaniu do zbyt wąskich żył.

Wobec braku swoistych danych doświadczalnych i klinicznych zagrożenia w okresie ciąży nie zostały ustalone. Jak dotąd u noworodków matek leczonych heminą w ciąży nie stwierdzono ujemnych skutków podawania. Nie przeprowadzono badań w okresie karmienia piersią. Ponieważ liczne substancje przenikają do mleka kobiecego, wskazana jest ostrożność przy stosowaniu w okresie laktacji. Wobec ograniczonych danych stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne.

Brak danych wskazujących na niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Po jednorazowej infuzji dożylnej w dawce 3 mg/kg mc. początkowe stężenie w osoczu wynosi ok. 60 µg/ml, okres półtrwania eliminacji ok. 10,8 godziny, całkowity klirens osoczowy ok. 3,7 ml/min, a objętość dystrybucji ok. 3,4 l. Przy dawkowaniu wielokrotnym obserwuje się kumulację – biologiczny okres półtrwania hemu w organizmie wydłuża się, osiągając 18,1 godziny po czwartym wlewie.