Hypromeloza

Grupa: leki okulistyczne, tzw. sztuczne łzy; kod ATC S01XA20. Pod względem chemicznym hypromeloza jest częściowo metylowaną i hydroksypropylowaną celulozą. Mechanizm miejscowy: w roztworze wodnym zmniejsza napięcie powierzchniowe, zwiększając jednocześnie lepkość roztworu; dobrze przylega do powierzchni spojówek i rogówki oka, zapewniając odpowiednie nawilżenie. Przy niedostatecznej ilości płynu łzowego podanie hypromelozy zapobiega podrażnieniu oka wywołanego mruganiem i wysuszaniu nabłonka. Właściwości zbliżone do metylocelulozy; preferowana względem niej, gdyż mucyloidy hypromelozy cechują się większą klarownością i zwykle zawierają mniej nierozproszonych włókien. Działa jako środek zwiększający lepkość – stosowana do przedłużenia działania kropli ocznych oraz, samodzielnie lub z innymi substancjami zwiększającymi lepkość, w preparatach sztucznych łez w zespole suchego oka. Śródgałkowo pełni funkcję środka wiskoelastycznego chroniącego oko podczas zabiegu, a w operacji zaćmy służy do utrzymania komory przedniej i pokrycia soczewki wewnątrzgałkowej dla ułatwienia jej implantacji.

Objawowe leczenie zespołu suchego oka. Nawilżanie twardych soczewek kontaktowych.

Podanie do oka; zwykle 1 kropla do worka spojówkowego 3–5 razy na dobę lub częściej, zależnie od potrzeb. Zespół suchego oka wymaga indywidualnego dawkowania. Możliwe zwilżanie twardych soczewek kontaktowych – w większości przypadków przez czas nieograniczony.

Bezwzględne przeciwwskazania: - nadwrażliwość na hypromelozę Ostrożnie: - wystąpienie lub nasilenie podrażnienia, bólu, zaczerwienienia oczu bądź zaburzeń widzenia (wymaga przerwania i ponownej oceny) - utrzymywanie się lub nasilanie objawów suchego oka (wskazana konsultacja okulistyczna) - noszenie soczewek kontaktowych (usunąć przed podaniem, założyć ponownie po ok. 15 minutach) - długotrwałe lub ciągłe leczenie zespołu suchego oka postacią z cetrymidem, który może podrażniać oko i uszkadzać nabłonek rogówki (zalecane postacie bez środków konserwujących)

Przy jednoczesnym stosowaniu miejscowym z innymi lekami okulistycznymi zaleca się zachowanie 15-minutowej przerwy między podaniem poszczególnych leków. Hypromeloza powinna być podawana jako ostatnia, po upływie 15 minut od podania innego leku, aby zapewnić wystarczający czas działania i efekt nawilżający.

Głównie objawy miejscowe ze strony narządu wzroku (postać oftalmiczna). Częstość nieznana: przekrwienie spojówek, podrażnienie oka, ból oka, świąd oka, pieczenie oka, zaczerwienienie oka, uczucie obecności ciała obcego w oku, nadmierne łzawienie, sklejanie powiek oraz zaburzenia widzenia. Zaburzenia układu immunologicznego (częstość nieznana): nadwrażliwość; zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (częstość nieznana): świąd, wysypka. Zastosowanie śródgałkowe jako środek wiskoelastyczny: po podaniu śródgałkowym opisywano zwiększoną częstość nieprawidłowości źrenicy (niereagujące, średnio poszerzone źrenice), choć inni autorzy tego nie potwierdzili. Zgłaszano również przypadki zmętnień rogówki u części pacjentów po zastosowaniu śródgałkowym.

Brak wystarczających, dobrze kontrolowanych badań u ciężarnych; stosowanie w ciąży dopuszczalne jedynie, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko działań niepożądanych u płodu i noworodka. Laktacja: nie wiadomo, czy hypromeloza przenika do mleka kobiecego po podaniu do oka; stosowanie w okresie karmienia piersią dopuszczalne tylko, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Płodność: wpływ na płodność u ludzi nie był badany; w badaniach na zwierzętach nie wykazano wchłaniania hypromelozy do organizmu.

Krótko po zakropleniu do oka może przejściowo zaburzać ostrość widzenia; do czasu ustąpienia zaburzeń widzenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

W badaniach farmakokinetycznych na świnkach morskich, psach i królikach nie wykazano wchłaniania hypromelozy do organizmu.