Monografia substancji czynnej
Karbetocyna
Carbetocinum
Informacje przedstawione w monografii substancji zostały opracowane na podstawie wybranych Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) leków zawierających tę substancję. W związku z tym, że niektóre sekcje różnych produktów leczniczych mogą nieść niekoniecznie spójne informacje na temat tej substancji, aktualna ChPL danego preparatu pozostaje zawsze ostatecznym i wiążącym źródłem informacji o leku. Po najechaniu na zdanie pojawiają się przypisy ze źródłem ChPL produktu.
Monografia
Syntetyczny analog oksytocyny, hormonu tylnego płata przysadki; o dłuższym czasie działania. Grupa: oksytocyna i jej analogi (ATC H01BB03); właściwości farmakologiczne i kliniczne takie same jak długodziałających agonistów oksytocyny. Wiąże się wybiórczo z receptorami oksytocyny w mięśniach gładkich macicy, pobudza rytmiczne skurcze macicy, zwiększa częstość istniejących skurczów oraz napięcie mięśniówki macicy. W macicy stymulowanej estrogenami zmienia słabe, samoistne i nieregularne skurcze na zsynchronizowane, regularne, silniejsze i kierunkowe. Po porodzie zwiększa częstość i siłę samoistnych skurczów macicy. W gruczole sutkowym wywołuje fizjologiczne skurcze komórek mięśniowo-nabłonkowych pęcherzyków i małych kanalików mlecznych oraz równoczesne rozluźnienie zwieracza brodawki. Działanie przedłużone, z nasileniem efektu fizjologicznego. Farmakodynamika kliniczna: obkurczanie macicy po podaniu dożylnym lub domięśniowym zaczyna się bardzo szybko, a silne obkurczenie występuje w ciągu 2 minut. Pojedyncza dawka 100 µg podana po urodzeniu dziecka wystarcza do utrzymania odpowiedniego obkurczenia macicy, zapobiegając atonii i nadmiernemu krwawieniu; działanie pojedynczej dawki dożylnej porównywalne z trwającym wiele godzin wlewem oksytocyny.
Zapobieganie krwotokowi poporodowemu spowodowanemu atonią macicy.
Podanie wyłącznie w warunkach szpitalnych z odpowiednim nadzorem medycznym; droga podania: dożylna lub domięśniowa. Dawka jednorazowa: 100 µg (1 ml). Cięcie cesarskie w znieczuleniu zewnątrzoponowym lub podpajęczynówkowym – wyłącznie we wstrzyknięciu dożylnym. Poród naturalny – we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym. Podawana dopiero po urodzeniu dziecka, jak najszybciej po porodzie, najlepiej przed usunięciem łożyska. Przy podaniu dożylnym wstrzykiwana powoli, przez ponad 1 minutę. Tylko do jednorazowego podania; nie podawać kolejnych dawek. Dzieci i młodzież: stosowanie u dzieci w wieku poniżej 12 lat nie jest właściwe. Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności u młodzieży; brak zaleceń dotyczących dawkowania.
Bezwzględne przeciwwskazania: - ciąża i poród przed urodzeniem dziecka - niedopuszczalna indukcja porodu - choroby wątroby lub nerek - ciężkie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego - padaczka Ostrożnie: - migrena - astma - choroby układu sercowo-naczyniowego oraz stany, w których szybkie zwiększenie objętości płynu pozakomórkowego może obciążyć już przeciążony układ - rzucawka i stan przedrzucawkowy, z koniecznością uważnej obserwacji - jednoczesne dożylne podawanie dużych objętości płynów, ze względu na ryzyko hiponatremii
Formalnych badań interakcji nie prowadzono; w badaniach klinicznych karbetocynę łączono z lekami przeciwbólowymi, przeciwskurczowymi oraz środkami do znieczulenia zewnątrzoponowego i podpajęczynówkowego, nie stwierdzając interakcji. Z uwagi na podobieństwo budowy do oksytocyny nie można wykluczyć interakcji znanych dla oksytocyny. Alkaloidy sporyszu (metyloergometryna): oksytocyna i karbetocyna mogą nasilać działanie tych substancji zwiększające ciśnienie tętnicze. Podanie oksytocyny lub metyloergometryny po karbetocynie stwarza ryzyko skumulowanej ekspozycji. Prostaglandyny: mogą nasilać działanie karbetocyny, dlatego jednoczesne stosowanie nie jest zalecane; przy równoczesnym podaniu konieczna obserwacja pacjentki. Wziewne środki znieczulające (halotan, cyklopropan): mogą nasilać działanie hipotensyjne i osłabiać wpływ karbetocyny na macicę. Podczas jednoczesnego stosowania z oksytocyną notowano przypadki arytmii. Leki naczynioskurczowe: opisano ciężkie nadciśnienie tętnicze po podaniu oksytocyny w ciągu 3–4 godzin od profilaktycznego podania leku naczynioskurczowego równocześnie z blokadą ogona końskiego.
Rodzaj i częstość działań niepożądanych obserwowanych w badaniach klinicznych z karbetocyną były takie same jak w przypadku oksytocyny. Po podaniu dożylnym (badania dotyczące cięcia cesarskiego): Bardzo często: ból głowy, drżenie; niedociśnienie tętnicze, uderzenia gorąca; nudności, ból brzucha; świąd; uczucie ciepła. Często: niedokrwistość; zawroty głowy; ból w klatce piersiowej, duszność; metaliczny smak w ustach, wymioty; ból pleców; dreszcze, ból. Częstość nieznana: nadwrażliwość (w tym reakcja anafilaktyczna); tachykardia, bradykardia mogąca prowadzić do zatrzymania akcji serca, arytmia, niedokrwienie mięśnia sercowego i wydłużenie odstępu QT – objawy sercowe zgłaszane w przypadku oksytocyny o budowie strukturalnej podobnej do karbetocyny. Ponadto w badaniach klinicznych zgłaszano pojedyncze przypadki nadmiernego pocenia się. Po podaniu domięśniowym (badania dotyczące porodu naturalnego): Niezbyt często: niedokrwistość; ból głowy, zawroty głowy; tachykardia; obniżenie ciśnienia tętniczego; ból w klatce piersiowej; nudności, ból brzucha, wymioty; ból pleców, osłabienie mięśni; dreszcze, gorączka, ból. Rzadko: drżenie; uderzenia gorąca; duszność; świąd; zatrzymanie moczu. Częstość nieznana: nadwrażliwość (w tym reakcja anafilaktyczna); bradykardia, arytmia, niedokrwienie mięśnia sercowego i wydłużenie odstępu QT – zgłaszane w przypadku oksytocyny o budowie chemicznej podobnej do karbetocyny.
Ciąża: przeciwwskazana; nie wolno stosować do indukcji porodu. W bardzo rzadkich przypadkach może nasilać skurcze macicy w późnej ciąży. Laktacja: dozwolony – w badaniach klinicznych nie stwierdzono znaczącego hamowania laktacji. Niewielkie ilości przenikają z osocza do mleka kobiet karmiących. Małe ilości przenikające po pojedynczym wstrzyknięciu do siary lub mleka, następnie połykane przez dziecko, ulegają rozkładowi enzymatycznemu w jelicie. Nie ma konieczności przerywania karmienia piersią po zastosowaniu karbetocyny.
Brak danych.
Karbetocina jest syntetycznym analogiem oksytocyny o dłuższym czasie działania. Wykazuje wyraźnie zwiększoną oporność na peptydazy, przez co jest znacznie wolniej rozkładana in vivo i wyróżnia się przedłużoną skutecznością. Jest też znacznie bardziej lipofilna niż egzogennie stosowana oksytocyna, co prowadzi do lepszej dystrybucji i dłuższego działania na receptory. Eliminacja: po podaniu dożylnym eliminowana jest dwufazowo. W zakresie dawek 400–800 mikrogramów farmakokinetyka ma charakter liniowy. Okres półtrwania: mediana okresu półtrwania w fazie eliminacji wynosi 33 minuty po podaniu dożylnym i 55 minut po podaniu domięśniowym. Wchłanianie i dystrybucja: po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie osiągane jest po 30 minutach, a średnia biodostępność wynosi 77%. Średnia objętość dystrybucji w stanie pseudo-równowagi (Vz) wynosi 22 l. Wydalanie nerkowe: klirens nerkowy postaci niezmienionej jest mały; <1% wstrzykniętej dawki wydalane jest przez nerki w postaci niezmienionej. Przenikanie do mleka: po domięśniowym podaniu 70 mikrogramów u 5 karmiących matek stwierdzono obecność karbetocyny w mleku; średnie maksymalne stężenia wynosiły poniżej 20 pg/ml, czyli około 56 razy mniej niż w osoczu w 120. minucie.