Monografia substancji czynnej
Kłącze imbiru
Zingiberis rhizoma
Informacje przedstawione w monografii substancji zostały opracowane na podstawie wybranych Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) leków zawierających tę substancję. W związku z tym, że niektóre sekcje różnych produktów leczniczych mogą nieść niekoniecznie spójne informacje na temat tej substancji, aktualna ChPL danego preparatu pozostaje zawsze ostatecznym i wiążącym źródłem informacji o leku. Po najechaniu na zdanie pojawiają się przypisy ze źródłem ChPL produktu.
Monografia
Kłącze imbiru pobudza wydzielanie śliny, soku żołądkowego oraz żółci, co prowadzi do zmniejszenia nudności i osłabienia odruchu wymiotnego.
Tradycyjnie w profilaktyce objawów choroby lokomocyjnej (kinetozy): nudności i wymiotów; u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lat.
Droga podania: doustna. Dorośli, młodzież oraz dzieci powyżej 6 lat: 2 kapsułki na pół godziny przed podróżą. W razie pojawienia się dolegliwości w trakcie podróży – 2 kapsułki podczas jej trwania. Poniżej 6 lat: nie stosować. Sposób przyjmowania: kapsułki połykane w całości, popijane wodą. Alternatywnie zawartość kapsułki można wysypać do niewielkiej ilości wody i podać w postaci zawiesiny – sposób przydatny przy trudnościach z połykaniem u dziecka.
Bezwzględne przeciwwskazania: - wiek poniżej 6 lat Ostrożnie: - kamica żółciowa
Dotychczas nie stwierdzono interakcji z innymi lekami. Jednoczesne przyjmowanie z napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol może nasilać pobudzenie perystaltyki jelit.
Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania. Podano progi częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do …).
Dane o stosowaniu w ciąży ograniczone; dostępne obserwacje u kobiet ciężarnych (n=490) nie wskazują na działanie teratogenne ani toksyczne wobec płodu i noworodka. Brak wystarczających badań wpływu na reprodukcję u zwierząt. Z ostrożności zaleca się unikanie stosowania w okresie ciąży. W laktacji z uwagi na niewystarczające dane kliniczne stosowanie nie jest zalecane.
Brak badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Dane farmakokinetyczne u ludzi dotyczą jedynie dwóch składników kłącza imbiru: 6-gingerolu i zingeronu. Wchłanianie: zingeron po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Dystrybucja i eliminacja 6-gingerolu: wiązanie z białkami krwi w 92,4%, szybkie usuwanie z organizmu. Po podaniu dożylnym okres półtrwania 6-gingerolu wynosi jedynie 7,23 min. Metabolizm zingeronu: w wątrobie sprzęgany przede wszystkim z glukuronianami i siarczanami. Wydalanie: zingeron wraz z metabolitami wydalany drogą nerek; ponadto około 40% podanej dawki zingeronu wydalane z żółcią, w ciągu 12 godzin od podania.