Monografia substancji czynnej
Kwas szczawiowy
Acidum oxalicum
Monografia
Substancja o wysokiej skuteczności roztoczobójczej wobec Varroa destructor. Mechanizm wynika przede wszystkim z niskiego pH – badania nad sposobem działania wykazały, że głównym czynnikiem powodującym działanie roztoczobójcze jest niskie pH. Gromadzi się na odnóżach roztoczy i szkielecie zewnętrznym, ale nie wykryto jej obecności w układzie pokarmowym roztoczy. Uważa się zatem, że roztocze otrzymują kwas poprzez kontakt z substancją o kwaśnym odczynie.
Kwas szczawiowy działa jako trucizna kontaktowa na roztocza Varroa destructor. Dwuwodny roztwór kwasu szczawiowego jest rozprowadzany miejscowo poprzez fizyczny kontakt między pszczołami.
Bezwzględne przeciwwskazania: Ostrożnie: - rodziny silnie porażone, które mogą zginąć mimo prawidłowego zastosowania - rodziny z czerwiem, gdzie skuteczność jest znacznie obniżona, dlatego stosowanie ogranicza się do rodzin bez czerwiu lub z małą jego ilością
Brak danych w dostarczonych dokumentach.
Kwas szczawiowy występuje naturalnie w miodzie, a jego zawartość zależy od składu miodu; przy prawidłowym podawaniu nie przewiduje się wzrostu pozostałości kwasu szczawiowego powyżej naturalnej zawartości w miodzie. Po zastosowaniu ulega rozprowadzeniu w strukturach anatomicznych pszczół, gdzie jego stężenie przejściowo wzrasta. Wykrywany w układzie pokarmowym oraz w hemolimfie pszczół.
Informacje przedstawione w monografii substancji zostały opracowane na podstawie wybranych Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) leków zawierających tę substancję. Aktualna ChPL danego preparatu pozostaje zawsze ostatecznym i wiążącym źródłem informacji o leku.