Monografia substancji czynnej
Mepartrycyna
Mepartricinum
Monografia
Grupa: inne leki stosowane w łagodnym rozroście gruczołu krokowego. Mepartrycyna – ester metylowy partrycyny, półsyntetyczna pochodna substancji wyizolowanej z hodowli Streptomyces aureofaciens; o właściwościach przeciwgrzybiczych i przeciwpierwotniakowych. Chemicznie stanowi mieszaninę estrów metylowych dwóch spokrewnionych antybiotyków polienowych. Mechanizm: tworzy nieodwracalne kompleksy ze sterolami, co prowadzi do ich nasilonego wydalania z organizmu – szczególnie estrogenów; wzrasta wydalanie estrogenów z kałem, a ich stężenie w osoczu maleje. Zmniejsza się liczba receptorów estrogenowych i androgenowych w gruczole krokowym. Zwiększone wydalanie cholesterolu z kałem obniża jego stężenie w gruczole krokowym, przez co przestaje on być dostępny jako prekursor hormonów płciowych. Kontekst patofizjologiczny: z wiekiem u mężczyzn dochodzi do zaburzenia stosunku stężeń androgenów i estrogenów; względny nadmiar estrogenów przyspiesza rozrost gruczołu krokowego, a estrogeny w obrębie gruczołu stymulują proces zapalny. Wpływ na środowisko hormonalne gruczołu jest pośredni – stężenia FSH, PRL i LH pozostają niezmienione. Nie modyfikuje stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA). Nie obserwowano wpływu na florę przewodu pokarmowego.
Objawowe leczenie dolegliwości związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
Doustnie 1 tabletka na dobę; zalecane przyjmowanie wieczorem, w trakcie posiłku.
Nie stwierdzono interakcji z innymi lekami.
Ze strony przewodu pokarmowego często: wymioty, biegunka, ból brzucha, nudności; zaburzenia te są przemijające i o niewielkim nasileniu, w większości ustępujące samoistnie, bez potrzeby przerwania leczenia lub zmiany dawki.
Nie dotyczy – substancja przeznaczona wyłącznie do stosowania u mężczyzn; nie stosuje się u kobiet.
Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń mechanicznych.
Informacje przedstawione w monografii substancji zostały opracowane na podstawie wybranych Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) leków zawierających tę substancję. Aktualna ChPL danego preparatu pozostaje zawsze ostatecznym i wiążącym źródłem informacji o leku.