Nonakog beta pegylowany

Rekombinowany ludzki czynnik krzepnięcia IX; stosowany jako leczenie substytucyjne w hemofilii B (choroba Christmasa) – genetycznym niedoborze czynnika IX. Postać glikopegylowana: oczyszczony rekombinowany ludzki czynnik IX (rFIX) z połączonym z białkiem glikolem polietylenowym (PEG) o masie cząsteczkowej 40 kDa; średnia masa cząsteczkowa ok. 98 kDa, sam fragment białkowy 56 kDa. Po aktywacji peptyd aktywujący zawierający cząsteczkę glikolu polietylenowego 40 kDa odłącza się, uwalniając naturalny aktywny czynnik IX. Czynnik IX: glikoproteina o pojedynczym łańcuchu; syntetyzowany w wątrobie czynnik krzepnięcia zależny od witaminy K, aktywowany przez czynnik XIa oraz przez kompleks czynnika VII z czynnikiem tkankowym. Aktywowany czynnik IX w skojarzeniu z aktywowanym czynnikiem VIII aktywuje czynnik X; aktywowany czynnik X przekształca protrombinę w trombinę, a trombina – fibrynogen w fibrynę, co prowadzi do powstania skrzepu. W hemofilii B (dziedzicznym, sprzężonym z płcią zaburzeniu krzepnięcia) obniżona aktywność czynnika IX prowadzi do nasilonych krwawień do stawów, mięśni lub narządów wewnętrznych. Leczenie substytucyjne zwiększa aktywność czynnika IX w osoczu, czasowo wyrównując niedobór i zmniejszając skłonność do krwawień.

Leczenie oraz zapobieganie krwawieniom w hemofilii B (wrodzonym niedoborze czynnika IX). Może być stosowany we wszystkich grupach wiekowych.

Podanie dożylne; we wlewie dożylnym (bolus) w ciągu kilku minut po rekonstytucji proszku w rozpuszczalniku zawierającym histydynę. Szybkość wlewu ustala się dla komfortu pacjenta, przy maksymalnej szybkości 4 ml/min. Dawkę wyraża się w jednostkach międzynarodowych (j.m.) odnoszących się do aktualnego wzorca WHO dla produktów zawierających czynnik IX. Profilaktyka: 40 j.m./kg m.c. raz na tydzień. Dawki oraz odstępy między podaniami dostosowuje się do osiąganej aktywności czynnika IX i indywidualnej tendencji do występowania krwawień. Po pominięciu dawki zaleca się jak najszybsze jej przyjęcie i powrót do schematu raz na tydzień; nie stosować dawki podwójnej. Leczenie na żądanie: dawka i czas leczenia substytucyjnego zależą od umiejscowienia i nasilenia krwawienia. Wczesne oraz bardziej nasilone krwawienie do stawów, mięśni lub z jamy ustnej, a także krwiak – 40 j.m./kg m.c. w pojedynczej dawce. Krwawienia ciężkie lub zagrażające życiu – 80 j.m./kg m.c., z możliwością podania dodatkowych dawek po 40 j.m./kg m.c. Zabiegi chirurgiczne: dawki i odstęp między nimi zależą od procedury i lokalnych praktyk. Małe zabiegi, w tym ekstrakcja zęba – 40 j.m./kg m.c., w razie konieczności z dodatkowymi dawkami. Duże zabiegi – dawka w okresie przedoperacyjnym 80 j.m./kg m.c.; w pierwszym tygodniu po zabiegu rozważyć dwie powtórzone dawki po 40 j.m./kg m.c. w odstępie 1–3 dni; ze względu na długi okres półtrwania częstość dawkowania w okresie pooperacyjnym można zmniejszyć do jednego razu na tydzień po pierwszym tygodniu od ustania krwawienia i do momentu zagojenia rany. Dzieci i młodzież: zalecenia dotyczące dawek takie same jak dla dorosłych.

Bezwzględne przeciwwskazania: - stwierdzona reakcja alergiczna na białko chomika Ostrożnie: - ryzyko reakcji nadwrażliwości związane ze śladową zawartością białek chomika - u pacjentów z reakcjami alergicznymi konieczna obserwacja pod kątem inhibitora czynnika IX, których obecność zwiększa ryzyko anafilaksji przy kolejnym podaniu - choroby wątroby ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowych - stan po zabiegach chirurgicznych z uwagi na ryzyko zakrzepowe - okres noworodkowy z uwagi na ryzyko powikłań zakrzepowych - obciążenie ryzykiem zaburzeń zakrzepowych - zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, u których leczenie może to ryzyko zwiększać - konieczność zastosowania centralnego cewnika żylnego ze względu na ryzyko zakażeń miejscowych, bakteriemii i zakrzepicy w miejscu założenia

Nie zgłaszano interakcji między produktami zawierającymi ludzki czynnik krzepnięcia IX (rDNA) a innymi lekami.

Reakcje nadwrażliwości i alergiczne: rzadko po podaniu rekombinowanego czynnika IX; mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy, pieczenie i kłucie w miejscu podania, dreszcze, uderzenia gorąca, pokrzywkę uogólnioną i miejscową, bóle głowy, niedociśnienie, senność, nudności, niepokój, częstoskurcz serca, uczucie ucisku w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty, świszczący oddech. W niektórych przypadkach mogą prowadzić do ciężkiej anafilaksji, w tym wstrząsu. Nasilenie do ciężkiej anafilaksji bywa czasowo powiązane z wytworzeniem inhibitorów czynnika IX. Bardzo rzadko przeciwciała przeciwko białku chomika wywołujące reakcje nadwrażliwości. Immunogenność: u pacjentów z hemofilią B mogą pojawiać się przeciwciała neutralizujące (inhibitory) przeciwko czynnikowi IX, przejawiające się niewystarczającą odpowiedzią kliniczną. Zespół nerczycowy zgłaszano w następstwie próby indukcji tolerancji immunologicznej u chorych na hemofilię B z inhibitorami czynnika IX i alergicznymi reakcjami w wywiadzie. Ryzyko zakrzepowo-zatorowe: z podawaniem czynnika IX związane jest potencjalne ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, większe w przypadku produktów o niskiej czystości. Produkty o niskiej czystości wiązano z zawałem mięśnia sercowego, zespołem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zakrzepowym zapaleniem żył i zatorowością płucną. Produkty o wysokiej czystości rzadko wiążą się z takimi działaniami. Wykrzepianie wewnątrznaczyniowe i zakrzepica opisywano głównie u chorych z chorobą wątroby. Wg klasyfikacji częstości: Często: zahamowanie (inhibitor) czynnika IX; nadwrażliwość; reakcja anafilaktyczna; nudności; świąd (w tym swędzenie uszu); wysypka; zmęczenie; reakcje w miejscu podania. Do reakcji w miejscu podania zalicza się ból w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu podania wlewu, obrzęk, zaczerwienienie i wysypkę w miejscu podania. Niezbyt często: kołatanie serca; uderzenia gorąca. Zahamowania czynnika IX i reakcji anafilaktycznych nie obserwowano u pacjentów uprzednio leczonych; częstość oceniono w badaniu z udziałem 54 pacjentów uprzednio nieleczonych, gdzie zahamowanie wystąpiło u 8%, a reakcja anafilaktyczna u 2%. Reakcja anafilaktyczna wystąpiła u pacjenta, u którego rozwinęło się też zahamowanie czynnika IX. Inne: nudności i wymioty, ból głowy oraz uderzenia gorąca, szczególnie po szybkim wlewie; dreszcze i pokrzywka. Populacja pediatryczna: przewiduje się, że częstość, rodzaj i ciężkość działań niepożądanych u dzieci są podobne jak u dorosłych.

Nie prowadzono badań reprodukcyjnych na zwierzętach. Brak danych o stosowaniu u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią, co wiąże się z rzadkim występowaniem hemofilii B u kobiet. Dopuszczalny w ciąży i podczas laktacji wyłącznie w przypadku bezwzględnej konieczności.

Bez wpływu lub z nieistotnym wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.