Piflufolastat

Radiofarmaceutyk diagnostyczny do obrazowania nowotworów; kod ATC V09IX16. Piflufolastat (18F) – selektywny inhibitor swoistego dla stercza antygenu błonowego (PSMA) drugiej generacji, znakowany fluorem-18. PSMA to glikoproteina przezbłonowa, ulegająca ekspresji głównie w prawidłowym nabłonku stercza w małej ilości, mogąca ulegać nadekspresji w tkankach złośliwych, szczególnie w komórkach raka stercza, w tym w przerzutach. Fluor (18F) – radionuklid emitujący promieniowanie β+, umożliwiający obrazowanie metodą pozytonowej tomografii emisyjnej. Obrazy PET uzyskane po podaniu piflufolastatu (18F) wskazują na obecność tkanek z ekspresją PSMA na podstawie natężenia sygnałów. W stężeniach stosowanych diagnostycznie nie wykazuje działania farmakodynamicznego.

Radiofarmaceutyk wyłącznie diagnostyczny. Wykrywanie zmian wykazujących ekspresję swoistego dla stercza antygenu błonowego (PSMA) w badaniu metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) u dorosłych z rakiem stercza (PCa), w sytuacjach: wstępna ocena stopnia zaawansowania u chorych z PCa dużego ryzyka przed pierwszą terapią o założeniu radykalnym; lokalizacja wznowy PCa przy podejrzeniu nawrotu na podstawie rosnącego stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy po pierwszej terapii z zamiarem wyleczenia.

Podawany dożylnie, w pojedynczym wstrzyknięciu. Zalecana aktywność (18F) piflufolastatu wynosi średnio 4 MBq/kg mc., w zakresie 3–5 MBq/kg mc., zależnie od aparatu PET i trybu akwizycji obrazów. Aktywność minimalna nie powinna być mniejsza niż 190 MBq, a maksymalna nie powinna przekraczać 360 MBq. Populacje szczególne: badany wyłącznie u pacjentów z łagodnym upośledzeniem czynności nerek; przy ciężkim upośledzeniu czynności nerek dawkę aktywności należy rozważyć szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko zwiększonej ekspozycji na promieniowanie. Nie jest wskazany u dzieci i młodzieży. Obrazowanie: akwizycję PET rozpoczyna się 90–120 minut po wstrzyknięciu znacznika. Czas akwizycji obrazów wynosi 12–40 minut, zależnie od typu kamer PET, liczby położeń stołu (zwykle 6–8) oraz czasu akwizycji na jedno położenie (zwykle 2–5 minut).

Bezwzględne przeciwwskazania: Ostrożnie: - zaburzenia czynności nerek z uwagi na możliwość zwiększonego narażenia na promieniowanie - ryzyko reakcji nadwrażliwości lub anafilaktycznej, wymagające dostępności zaplecza reanimacyjnego - konieczność indywidualnego uzasadnienia narażenia na promieniowanie i stosowania najmniejszej aktywności diagnostycznej - ograniczenie przez pierwsze 12 godzin po wstrzyknięciu bliskiego kontaktu z niemowlętami i kobietami w ciąży

Nie prowadzono formalnych badań interakcji. Terapia deprywacji androgenów (ADT) oraz inne metody leczenia ukierunkowane na szlak androgenowy mogą zmieniać wychwyt piflufolastatu (18F) w raku stercza; wpływu takiego leczenia na wynik badania PET nie określono. Długotrwałe stosowanie leków moczopędnych nie wydaje się zakłócać interpretacji obrazów uzyskanych z piflufolastatem (18F).

Często: ból głowy, zaburzenia smaku. Niezbyt często: nadwrażliwość; odwodnienie; dezorientacja; zawroty głowy, hiperestezja, migrena; ubytek pola widzenia; zawroty głowy z uczuciem wirowania; suchość skóry, wysypka; bóle stawów, osłabienie mięśni, ból kończyn; dyzuria; zmęczenie; uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, wysypka w miejscu zastosowania, nietypowe samopoczucie, ból w miejscu wstrzyknięcia. Częstość nieznana (z raportów spontanicznych): omdlenie; nudności, wymioty. Najczęstsze zdarzenia niepożądane występujące podczas leczenia to ból głowy (1,4 %), zaburzenia smaku (1,0 %) i zmęczenie (0,5 %). Wśród poważnych zdarzeń związanych z substancją zgłoszono nadwrażliwość, ból głowy i parestezję; wszystkie te zdarzenia wystąpiły u jednego pacjenta i tylko nadwrażliwość została uznana za związaną z lekiem u tego pacjenta, który miał poważne reakcje alergiczne w wywiadzie. Narażenie na promieniowanie jonizujące: wiąże się z rozwojem nowotworów złośliwych i z ryzykiem wad wrodzonych. Jednak ponieważ dawka skuteczna przy podaniu maksymalnej zalecanej aktywności 360 MBq pacjentowi o masie ciała 70 kg wynosi 4,4 mSv, prawdopodobieństwo wystąpienia takich działań niepożądanych jest małe.

Nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet – nie dotyczy zarówno ciąży, jak i okresu karmienia piersią. Brak badań oceniających wpływ na płodność.

Brak lub nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Dwufazowy spadek stężenia we krwi; okres półtrwania w fazie dystrybucji ok. 0,17 h, w fazie eliminacji ok. 3,47 h. Biologiczny okres półtrwania ok. 3,47 h, efektywny ok. 70 min. Wychwyt narządowy w ciągu 60 min od podania dożylnego: fizjologiczna akumulacja w nerkach (16,5% podanej aktywności), wątrobie (9,3%) i płucach (2,9%). Pozostałe ok. 70% aktywności po 60 min rozłożone w reszcie ciała. Metabolizm: w osoczu do 173 min po wstrzyknięciu wykrywany wyłącznie niezmieniony piflufolastat (18F). Eliminacja nerkowa: wydalanie z moczem – w ciągu pierwszych 8 h wydalane ok. 50% podanej radioaktywności. Zaburzenia czynności nerek/wątroby: farmakokinetyka nieokreślona.