Sodu hialuronian

Glikozaminoglikan (polisacharydowy kwas) o dużej masie cząsteczkowej; naturalny składnik macierzy pozakomórkowej, obecny w wysokich stężeniach w chrząstce i płynie stawowym. Podany dostawowo w chorobie zwyrodnieniowej stawów przywraca prawidłową lepkość i elastyczność płynu stawowego oraz pobudza procesy naprawcze chrząstki. W modelach doświadczalnych wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, poprawiając ruchomość stawu.

Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu.

Bezwzględne przeciwwskazania: - alergia na białko pochodzenia drobiowego w wywiadzie - ciężka niewydolność wątroby Ostrożnie: - zakażenie zlokalizowane w okolicy miejsca wstrzyknięcia, ze względu na ryzyko bakteryjnego zapalenia stawów - ostre zapalenie stawów, które przed podaniem należy wykluczyć - obecność wysięku w stawie, wymagająca usunięcia punkcją przed wstrzyknięciem

Miejscowe leki znieczulające – wydłużenie czasu trwania znieczulenia.

Reakcje miejscowe w miejscu podania: ból, wysięk, obrzęk, miejscowe wzmożone ucieplenie, zaczerwienienie. Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: zapalenie stawu, a także zapalenie błony maziowej. Zakażenia: infekcyjne zapalenie stawu. Reakcje ze strony układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości, anafilaksja. Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd. Dolegliwości w miejscu wstrzyknięcia miały charakter przemijający i ustępowały samoistnie w ciągu kilku dni, po jednoczesnym stosowaniu okładów z lodu i odciążeniu stawu. Powyższe działania niepożądane jedynie bardzo rzadko miały cięższy przebieg i utrzymywały się dłużej. Zastosowanie iniekcji kwasu hialuronowego przy objawach wskazujących na zaostrzenie przewlekłego procesu zapalnego rzadko powodowało pogorszenie przebiegu choroby. Reakcje nadwrażliwości oraz anafilaktyczne ustępowały bez trwałych następstw.

W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego kwasu hialuronowego. U kobiet w ciąży oraz w okresie karmienia piersią zaleca się stosowanie wyłącznie w przypadkach bezwzględnie koniecznych, po uprzednim rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści.

Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.

Egzogenny kwas hialuronowy po podaniu pozajelitowym jest metabolizowany tak samo jak fizjologiczny kwas hialuronowy obecny w organizmie, tj. poprzez heksozowy szlak metaboliczny. W badaniach na psach i królikach po jednokrotnym lub wielokrotnym podaniu dostawowym kwas hialuronowy szybko wchłaniał się do tkanek stawu, a jego stężenia utrzymywały się długo. Znakowany kwas hialuronowy wykrywano w błonie maziowej już po 2 godzinach od podania, a jego stężenia utrzymywały się przez 7 dni. Dystrybucja tkankowa: największe stężenia w płynie stawowym, mniejsze w torebce stawowej, więzadłach i sąsiadujących mięśniach; promieniotwórczość wykrywano także w wątrobie, nerkach, szpiku kostnym i węzłach chłonnych. Po dożylnym podaniu znakowanego kwasu hialuronowego ciężarnym szczurom promieniotwórczość wykrywano w łożysku i narządach płodu. Eliminacja: wydalany głównie z moczem.