Tiokolchikozyd

Lek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym; siarkowy analog naturalnego glukozydu kolchicyny. Zwiotcza mięśnie zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Tłumi lub łagodzi napięcia pochodzenia ośrodkowego; w stanach spastycznych obniża bierny opór mięśni podczas rozciągania oraz zmniejsza lub znosi napięcie resztkowe. Wykazuje też działanie zwiotczające na mięśnie trzewne, potwierdzone zwłaszcza dla macicy. Mechanizm ośrodkowy: działanie zwiotczające wynika z agonistycznego pobudzania receptorów glicynowych zlokalizowanych głównie w pniu mózgu i rdzeniu kręgowym. Dodatkowo działa jako antagonista receptorów GABA, umiejscowionych głównie w korze mózgowej; z tym działaniem wiąże się właściwość drgawkotwórcza (sprzyjająca wystąpieniu drgawek). Cechy odróżniające: nie wywołuje efektu kuraryny, ponieważ działa poprzez ośrodkowy układ nerwowy, a nie przez porażenie płytki motorycznej. Nie zaburza motoryki mimowolnej, nie wywołuje porażenia i nie stwarza ryzyka zaburzeń czynności oddechowej. Nie wpływa na układ krążenia.

Leczenie wspomagające bolesnych przykurczów mięśni w ostrych chorobach kręgosłupa; u dorosłych i młodzieży od 16 lat.

Dorośli: doustnie 8 mg co 12 godzin, tj. 16 mg na dobę – jest to zarazem dawka maksymalna. Czas leczenia ograniczony do 7 kolejnych dni. Należy unikać dawek przekraczających zalecane oraz długotrwałego stosowania. Dzieci i młodzież: przeciwwskazane poniżej 16 lat ze względów bezpieczeństwa. Podanie doustne; tabletki połykane, popijane szklanką wody.

Bezwzględne przeciwwskazania: - ciąża przez cały okres jej trwania - okres karmienia piersią - kobiety w wieku rozrodczym niestosujące skutecznej antykoncepcji Ostrożnie: - padaczka lub podwyższone ryzyko napadu drgawkowego - dziedziczna nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Reakcje nadwrażliwości na światło (fotouczulenie) mogą wystąpić.

Dane dotyczące stosowania w ciąży są ograniczone, przez co potencjalne ryzyko dla zarodka i płodu pozostaje nieznane. W badaniach na zwierzętach wykazano działanie teratogenne. Bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Laktacja: przeciwwskazany, ponieważ przenika do mleka matki. Płodność: w badaniu na szczurach nie stwierdzono zaburzeń płodności po dawkach do 12 mg/kg mc., tj. w stężeniach niewywołujących działania klinicznego. Sama substancja oraz jej metabolity wykazują działanie aneugeniczne w różnych stężeniach, co stanowi czynnik ryzyka upośledzenia płodności u ludzi.

Brak danych o wpływie tiokolchikozydu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę urządzeń mechanicznych. Odnotowano jednak pojedyncze przypadki występowania senności. Przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych, wykonywaniem potencjalnie niebezpiecznych czynności lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych w ruchu, należy uwzględnić reakcję na ten produkt leczniczy.

Wchłanianie zależne od drogi podania. Po podaniu domięśniowym Cmax osiągane po 30 min: 113 ng/ml po dawce 4 mg oraz 175 ng/ml po dawce 8 mg; odpowiadające AUC odpowiednio 283 i 417 ng·h/ml. Czynny metabolit SL18.0740 obecny w mniejszych stężeniach – Cmax 11,7 ng/ml po 5 h, AUC 83 ng·h/ml. Po podaniu doustnym tiokolchikozyd nie jest wykrywany w osoczu. Wykrywane są jedynie dwa metabolity – czynny SL18.0740 oraz nieaktywny SL59.0955; maksymalne stężenie obu w osoczu po 1 h. Po pojedynczej dawce doustnej 8 mg Cmax i AUC dla SL18.0740 wynoszą ok. 60 ng/ml oraz 130 ng·h/ml. Dla SL59.0955 wartości znacznie mniejsze: Cmax ok. 13 ng/ml, AUC 15,5–39,7 ng·h/ml. Dystrybucja: pozorna objętość dystrybucji ok. 42,7 l po podaniu domięśniowym 8 mg. Metabolizm: po podaniu doustnym najpierw metabolizowany do aglikonu – 3-demetylotiokolchicyny (SL59.0955), głównie w jelicie, co tłumaczy brak niezmienionego tiokolchikozydu w krążeniu tą drogą. SL59.0955 następnie sprzęgany z kwasem glukuronowym do SL18.0740, wykazującego równie silne działanie farmakologiczne jak tiokolchikozyd, co wspomaga efekt po podaniu doustnym. SL59.0955 ulega też demetylacji do dwumetylotiokolchicyny. Eliminacja: po podaniu domięśniowym pozorny t1/2 wynosi 1,5 h, a klirens osoczowy 19,2 l/h. Po podaniu doustnym wydalany głównie z kałem (79%), z moczem jedynie w 20%. Niezmienionego tiokolchikozydu nie stwierdza się w kale ani moczu; SL18.0740 i SL59.0955 obecne w moczu i kale, a dwudemetylotiokolchicynę odzyskiwano tylko w kale. Po podaniu doustnym t1/2 metabolitu SL18.0740 mieści się w zakresie 3,2–7 h, a SL59.0955 wynosi średnio 0,8 h.