Absimky

i

eⁿ

Każda fiolka zawiera 130 mg ustekinumabu w 26 ml roztworu (5 mg/ml).

zₒ

c Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ przecziwk s interleukinie (IL)-12/23, wytworzonym w linii komórkowej mysiego szpiczaka z wykorzystaniem techniki rekombinacji DNA.

pᵘ

Substancje pomocnicze o znanym działaniu dᵒ

Zawartość sodu nᵃ

Każda dawka zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg).

a i 80, co

Zawartość polisorbatu

eⁿ

Każda jednostka objętości zawiera 11,1 mg polisorbatu odpowiada 10,4 mg na dawkę 130 mg.

oˡ

w Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

z

pᵒ

gᵒ

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

jasnożółtego

nᵉ

Roztwór jest bezbarwny do ż i przezroczysty do lekko opalizującego.

wᵃ

bᵉ

y z Choroba Crohna

c Produkt leczniczy ABSIMKY jest wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby nⁱ

Crohna u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, nastąpiła utrata z odpowiedzi nca leczenie lub występuje nietolerancja innych konwencjonalnych terapii lub terapii antagonistąe TNFα, lub występują przeciwwskazania medyczne do zastosowania tych terapii.

l t zapalenie jelita grubego

Wrzuodᵏzi leejcązcneiczy ABSIMKY jest wskazany w leczeniu umiarkowanego lub ciężkiego czynnego Pwrrozdoudkztiejącego zapalenia jelita grubego u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest oᵈ

wystarczająca, nastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancja innych Pʳkonwencjonalnych terapii lub terapii biologicznych, lub występują przeciwwskazania medyczne do zastosowania tych terapii (patrz punkt 5.1).

Produkt leczniczy ABSIMKY, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarzy posiadających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Produkt u leczniczy ABSIMKY koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy stosować wyłącznie w oᵗ celu podania dożylnej dawki rozpoczynającej leczenie. r oᵇ Dawkowanie

dᵒ

Choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Leczenie produktem leczniczym ABSIMKY rozpoczyna się podaniem pojedynczej dożyelnej dawki

₁i

wyliczonej na podstawie masy ciała. Roztwór do infuzji należy przygotować wykorzynstując odpowiednią liczbę fiolek produktu leczniczego ABSIMKY 130 mg zgodnie z tabeelą (przygotowanie roztworu - patrz punkt 6.6). z leczniczegoc z Tabela 1: Początkowe dożylne dawkowanie produktu s ABSIMKY

Masa ciała pacjenta w czasie podania	Zalecana dawkaᵃ	Liczba fiolek produktu pᵘ leczniczego ABSIMKY o d mg
≤ 55 kg	260 mg	2 ¹³⁰
> 55 kg do ≤ 85 kg	390 mg	3 nᵃ
> 85 kg	520 mg	4 a

a około 6 mg/kg

nⁱ

sieę w

Pierwszą dawkę podskórną należy podać w ósmym tygodniu po dawce dożylnej. Informacje na temat l dalszego schematu dawkowania podskórnego z rnoazjtdwuójrąoₒ punkcie 4.2 ChPL produktu leczniczego ABSIMKY roztwór do wstrzykiwań (fiolka) i w d wstrzykiwań w ampułkostrzykawce.

z Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

pᵒ

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

o g Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Nie przeprowadzono badań ustekinumabu w tych populacjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących nᵉ

dawkowania.

aż

Dzieci i młodzież w

Nie określono dotychczas bezzpieczeństwa stosowania ani skuteczności ustekinumabu w leczeniu choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępbneᵉ.

y Sposób podawania z

c Produkt leczn pirczzeyzi ABSIMKY 130 mg jest przeznaczony wyłącznie do stosowania dożylnego. Należy go pod paowdaaćniem,npactorz najmniej godzinę. Instrukcje dotyczące rozcieńczania produktu leczniczego z przed punkt 6.6.

c e l 4.3 Przeciwwskazania

t Nadwurᵏażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkₙcₐie 6.1.

oᵈ

PʳIstot klinicznie, aktywna postać zakażenia (np. czynna gruźlica; patrz punkt 4.4).

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu leczniczego. u oᵗ Zakażenia r Ustekinumab może zwiększać ryzyko wystąpienia nowych zakażeń oraz reaktywować zakażenia oᵇ utajone. W trakcie badań klinicznych i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z łuszczycą, zaobserwowano ciężkie zakażenia bakteryjne, grzybicze i wirusowe dᵒ u pacjentów przyjmujących ustekinumab (patrz punkt 4.8).

e i U pacjentów leczonych ustekinumabem zgłaszano zakażenia oportunistyczne, w tym reaktywację gruźlicy, inne oportunistyczne zakażenia bakteryjne (w tym atypowe zakażenie prątekaⁿmi gruźlicy, zapalenie opon mózgowych wywołane przez pałeczki Listeria, zapalenie płuc wywzołane przez c pałeczki Legionella oraz nokardiozę), oportunistyczne zakażenia grzybicze, opzortunistyczne zakażenia wirusowe (w tym zapalenie mózgu wywołane przez wirus opryszczki pospolistej Herpes simplex 2) oraz zakażenia pasożytnicze (w tym toksoplazmozę oczną).

pᵘ

Ze szczególną uwagą należy rozważyć kwestię stosowania produktu leczniczego ABSIMKY u dᵒ

pacjentów z przewlekłym zakażeniem lub z nawracającymi infekcjami w wywiadzie (patrz punkt 4.3).

nᵃ

Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym ABSIMKY należy zbadać pacjenta, czy nie aproduktu występuje u niego infekcja gruźlicza. Produktu leczniczego ABSIMKY nie wolno podawać pacjentom i z aktywną postacią gruźlicy (patrz punkt 4.3). Przed podaniem leczniczego ABSIMKY należy rozpocząć terapię postaci utajonej gruźlicy. Leczeeniⁿe przeciwgruźlicze należy również rozważyć przed zastosowaniem produktu leczniczego o AˡBSIMKY u pacjentów z utajoną lub aktywną postacią gruźlicy w wywiadzie, u których nie możnaw potwierdzić właściwie przeprowadzonego postępowania leczniczego. Pacjenci, którzy otrzymzują produkt leczniczy ABSIMKY, powinni być leczenia.

ściśle monitorowani, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe aktywnej postaci pᵒ

gruźlicy, w czasie oraz po zakończeniu

gᵒ

Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych lub podmiotowych, sugerujących istnienie zakażenia. W przypadku nᵉ

wystąpienia u pacjenta ciężkiej infekżcji, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a produktu leczniczego ABSIMKY nie należy podawać, aż do momentu ustąpienia objawów infekcji.

wᵃ

Nowotwory złośliwe

z Leki immunosupresyjne, takie jak ustekinumab, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych. U ob nsieerkwtóacryycjnhyb pmᵉacjentów, którzy przyjmowali ustekinumab w trakcie badań klinicznych i w badaniu po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z łuszczycą, pojawiły y się nowotwo zrłyoś zlłiowśeligzwoe skóry lub o innej lokalizacji (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia c nowotworu może być większe u pacjentów z łuszczycą, którzy w trakcie choroby byli i leczeni innymi lenkₙamₒ i biologicznymi.

z c Nie przeproewadzo żadnych badań obejmujących pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku l nowotworów złośliwych lub kontynuujących leczenie po rozwinięciu nowotworu złośliwego w trakcie t przyjmowania ustekinumabu. Dlatego należy ze szczególną uwagą rozważyć zastosowanie produktu uᵏ ABSIMKY u tych pacjentów.

leczniczego

Woᵈszystkich pacjentów, w szczególności w wieku powyżej 60 lat, pacjentów wcześniej poddawanych długotrwałemu leczeniu immunosupresyjnemu lub pacjentów wcześniej poddawanych leczeniu

Pʳ

PUVA, należy monitorować, czy nie występuje u nich rak skóry (patrz punkt 4.8).

Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości

Układowe

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości. Niektóre z nich wystąpiły kilka dni po leczeniu. Występowała reakcja anafilaktyczna i obrzęk naczynioruchowy.

W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub innej ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy u zastosować odpowiednie leczenie i przerwać podawanie produktu leczniczego ABSIMKY (patrz oᵗ punkt 4.8). r oᵇ Reakcje związane z infuzją

W badaniach klinicznych stwierdzano reakcje związane z infuzją (patrz punkt 4.8). W okresie po dᵒ wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje związane z infuzją, w tym reakcje anafilaktyczne na infuzję. W przypadku wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu reakecji, należy wdrożyć odpowiednie leczenie i przerwać podawanie ustekinumabu. nⁱ e Oddechowe z c Po wprowadzeniu ustekinumabu do obrotu zgłaszano przypadki alergicznego zzapalenia pęcherzyków płucnych, eozynofilowego zapalenia płuc i niezakaźnego organizującego s pięos zaopdaalneniuia płuc. Do niektórych objawów klinicznych należały: kaszel, duszność i nacieki śródmiąższowe p jednej do trzech pᵘ

dawek. Ciężkie zdarzenia obejmowały niewydolność oddechową i długotrwałą hospitalizację. potwierdzenia

Stwierdzano poprawę po odstawieniu ustekinumabu, a także, w przypadkach, po podaniu dᵒ

kortykosteroidów. W przypadku wykluczenia zakażenia i rozpoznania należy zaprzestać stosowania ustekinumabu i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

nᵃ

a Zdarzenia sercowo-naczyniowe

i W badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u pacjentów z łuszczycą narażonych na działanie ustekinumabu obserwowano zdaerzⁿenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego i incydent naczyniowo-mózgowy. o Poˡdczas leczenia ustekinumabem należy regularnie oceniać czynniki ryzyka chorób sercowo-wnaczyniowych.

oᶻ

Szczepienia

p Nie zaleca się podawania żywych szczepionek wirusowych lub bakteryjnych [takich jak Bacillus Calmette-Guérin (BCG)] jednocześnie z produktem leczniczym ABSIMKY. Nie przeprowadzono gᵒ

szczegółowych badań z udziałem pacjentów, którzy niedawno otrzymali żywą szczepionkę wirusową e lub bakteryjną. Brak dostępnych danych dotyczących wtórnego przeniesienia infekcji przez żywe n szczepionki u pacjentów otr nzayjmmunjiąecjych ustekinumab. Przed rozpoczęciem szczepienia żywą szczepionką wirusową lub bakteryajnżą terapia produktem leczniczym ABSIMKY powinna zostać wstrzymana przez okres co w 15 tygodni od podania ostatniej dawki leku i może być wznowiona po co najmniej 2 tygodniach po wykonaniu szczepienia. Osoba zlecająca zastosowanie leku powinna zapoznać sięe z ᶻCharakterystyką Produktu Leczniczego właściwej szczepionki w celu uzyskania dodatkowych ibnformacji oraz wytycznych na temat podawania leków immunosupresyjnych po wykonaniu szczepieynia.

okresiez

c Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom narażonym w nⁱ płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, z gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.5 i 4.6). Jeśli c istnieje wyreaźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej l szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest t niewykrywalne.

uᵏ

Pacjenci leczeni produktem leczniczym ABSIMKY mogą przyjmować jednocześnie szczepionki ionaᵈktywowane lub zawierające nieżywe drobnoustroje.

Pʳ

Długotrwałe leczenie ustekinumabem nie hamuje humoralnej odpowiedzi immunologicznej na polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom lub szczepionki przeciwtężcowe (patrz punkt 5.1).

Jednoczesna terapia immunosupresyjna

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność skojarzenia ustekinumabu oraz leków immunosupresyjnych, w tym preparatów biologicznych lub fototerapii nie były przedmiotem badań klinicznych dotyczących łuszczycy. W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne stosowanie MTX nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. W u badaniach klinicznych dotyczących choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oᵗ jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na

ʳ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. Szczególną ostrożność należy zachować przy oᵇ rozważaniu jednoczesnego stosowania innych leków immunosupresyjnych i produktu leczniczego ABSIMKY oraz w przypadku zmiany ze stosowania innych biologicznych preparatów dᵒ immunosupresyjnych (patrz punkt 4.5).

e i Immunoterapia n

Ustekinumab nie był badany u pacjentów, u których stosowana była immunoterapiae alergii.

Nie wiadomo, czy ustekinumab wpływa na immunoterapię alergii. z c z Ciężkie zmiany skórne s

Zgłaszano przypadki złuszczającego zapalenia skóry u pacjentów z łuszczycą po zastosowaniu pₙᵘₐ

leczenia ustekinumabem (patrz punkt 4.8). U pacjentów z łuszczycą plackowatą, jako element naturalnego przebiegu choroby, może rozwinąć się łuszczyca erytrodermal z objawami, które nie dᵒ

różnią się klinicznie od złuszczającego zapalenia skóry. Podczas obserwacji pacjenta z łuszczycą lekarz powinien zwracać szczególną uwagę na objawy łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego nᵃ

zapalenia skóry. W razie wystąpienia tych objawów należy wdrożyć odpowiednie leczenie.

a Należy przerwać podawanie produktu leczniczego ABSIMKY, jeśli podejrzewa się reakcję polekową.

i

Choroby związane z toczniem eⁿ

U pacjentów leczonych ustekinumabem zgłaszano przoypˡadki chorób związanych z toczniem, w tym skórnego tocznia rumieniowatego i zespołu toczniopwodobnego. Jeśli wystąpią zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach skóry nara tżoocnzynciehm n,a n dazlieażłyanie promieni słonecznych lub jeśli towarzyszy im oᶻ

ból stawów, pacjent powinien niezwłocznie zwrócić się do lekarza. W przypadku potwierdzenia p rozpoznania choroby związanej z przerwać stosowanie ustekinumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. o eᵍ

Szczególne grupy pacjentów

n Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

U pacjentów w wieku 65 lat i starsazyżch, którzy otrzymywali ustekinumab, generalnie nie stwierdzano różnic w skuteczności i bezpiecwzeństwie stosowania tego leku w badaniach klinicznych w zatwierdzonych wskazaniach w porównaniu z młodszymi pacjentami, jednak liczba pacjentów w wieku 65 lat i starszych niee bᶻyła wystarczająca, by stwierdzić, czy reagują oni inaczej niż młodsi pacjenci. Poniew zaażch zoaswaadbćniocsztoroużn poaścćjentów w podeszłym wieku częstość występowania infekcji jest większa, należy podczas leczenia tych pacjentów.

y z c Zawartość sodu

i Produkt leczniczny ABSIMKY zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce, to znaczy produkt zₑ

uznaje się za „wolny od sodu”. Jednak produkt leczniczy ABSIMKY jest rozcieńczany w 9 mg/ml (0,9%) roztewᶜorz chlorku sodu do infuzji. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących l zawartość sodu w diecie (patrz punkt 6.6).

t uᵏ polisorbatu

ZPraowdaurktot ślećczniczy ABSIMKY zawiera 11,1 mg polisorbatu 80 w każdej jednostce objętości, co oodᵈpowiada 10,4 mg na dawkę 130 mg.

r P

Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane reakcje alergiczne.

Nie należy podawać żadnych żywych szczepionek jednocześnie z produktem leczniczym ABSIMKY.

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom u narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasou,ᵗ gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i 4.6). Jeśli

ʳ istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej oᵇ szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne.

dᵒ W przeprowadzonych populacyjnych analizach farmakokinetycznych badań klinicznyche 3. fazy, u pacjentów chorujących na łuszczycę oceniano wpływ najczęściej jednocześnie stosowaⁱnych stosowanych produktów leczniczych (w tym: paracetamolu, ibuprofenu, kwasu aceteylⁿosalicylowego, metforminy, atorwastatyny, lewotyroksyny) na właściwości farmakokinetyczne usztekinumabu. Nie c wykazano żadnych interakcji z jednocześnie stosowanymi wyżej wymienionymzi produktami leczniczymi. Podstawą tej analizy był fakt, że co najmniej 100 pacjentów (> 5% badanej populacji) uˢ

przyjmowało jednocześnie powyższe produkty lecznicze przez czas wynoszący co najmniej 90% okresu trwania badania. Na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu u pacjentów z

ᵖ łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego nie dᵒ

wpływały jednocześnie stosowane: MTX, NLPZ, 6-merkaptopuryna, azatiopryna i doustne kortykosteroidy, ani wcześniejsza ekspozycja na czynniki anty-TNFα u pacjentów z łuszczycowym nᵃ

zapaleniem stawów lub chorobą Crohna lub wcześniejsza ekspozycja na leki biologiczne (np. czynniki a anty-TNFα i (lub) wedolizumab) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

i

Wyniki badania in vitro i badania fazy 1. u pacjentów z aektⁿywną chorobą Crohna nie wskazują na konieczność dostosowania dawki u pacjentów, którzy o prˡzyjmują jednocześnie substraty CYP450 (patrz punkt 5.2). w z o W badaniach dotyczących łuszczycy nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności p ustekinumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym z preparatami biologicznymi lub fototerapią. W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne gᵒoby stosowanie MTX nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu.

e W badaniach klinicznych dotyczących chor Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego n jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteaczżność ustekinumabu (patrz punkt 4.4).

z

Kobiety w wieku rozrodcbzyᵉm

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne w czasie leczenia y i przez co najmniej 1z5 tygodni po jego zakończeniu.

c i Ciąża n

z Dane zebrane prospektywnie z umiarkowanej liczby ciąż po ekspozycji na ustekinumab, ze znanymi c wynikami, e w tym ponad 450 ciąż narażonych w pierwszym trymestrze ciąży, nie wskazują na l zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych u noworodka.

t uᵏ na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na

Bprazdeabnieiag ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). oᵈ

Dostępne doświadczenie kliniczne jest jednak ograniczone. Jako środek ostrożności, zaleca się

Pʳ

unikanie stosowania produktu leczniczego ABSIMKY w czasie ciąży.

Ustekinumab przenika przez łożysko i był wykrywany w surowicy niemowląt urodzonych przez pacjentki leczone ustekinumabem w czasie ciąży. Kliniczny wpływ tego faktu nie jest znany, jednak ryzyko zakażenia u niemowląt narażonych w okresie płodowym na ustekinumab może być zwiększone po urodzeniu.

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i 4.5). Jeśli u istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej oᵗ szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest

ʳ niewykrywalne.

oᵇ

Karmienie piersią

dᵒ Ograniczone dane pochodzące z literatury sugerują, że ustekinumab przenika do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościach. Nie wiadomo czy ustekinumab jest wchłaniany o ugsótelnkoinuusmtroajbouweo po podaniu i doustnym. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych u noworodków karmionych piersią decyzję o tym, czy przerwać karmienie piersią we cⁿzasie leczenia i do 15 tygodni po jego zakończeniu, czy przerwać leczenie produktem leczniczymz ABSIMKY należy c podjąć, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dzieckaz oraz korzyści ze stosowania produktu leczniczego ABSIMKY dla matki. s pᵘ

Płodność

Nie zbadano wpływu ustekinumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.

dᵒ3).

a ABSIMKY nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i i obsługiwania maszyn.

eⁿ

wᵒ

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

oᶻ

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (> 5%) ustekinumabu u dorosłych p w kontrolowanych okresach badań klinicznych dotyczących łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby Crohna i wrzodziejącego o zapalenia jelita grubego, były stany zapalne jamy nosowo-g gardłowej i ból głowy. Większość z nich była łagodna i nie było konieczne przerwanie leczenia w trakcie badania klinicznego. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które zgłaszano po nᵉ

zastosowaniu ustekinumabu, są ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (patrz punkt 4.4). Ogólny profil bezpieczeństwa był a pożdobny u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzowdziejącym zapaleniem jelita grubego.

z Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Dane dotycząc ues bteekzpinieucmzabebńᵉstwa stosowania produktu znajdujące się poniżej odzwierciedlają ekspozycję na u dorosłych podczas 14 badań klinicznych fazy 2. i 3. przeprowadzonych y z udziałem 6710 paczjentów (4135 pacjentów z łuszczycą i (lub) łuszczycowym zapaleniem stawów, c 1749 pacjentów z chorobą Crohna i 826 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego). Obejmowały onen zⁱastosowanie ustekinumabu w kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań z klinicznych u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna lubi c wrzodziejąceym zapaleniem jelita grubego przez co najmniej 6 miesięcy (4577 pacjentów) lub co l najmniej 1 rok (3648 pacjentów). 2194 pacjentów z łuszczycą, chorobą Crohna lub wrzodziejącym t zapaleniem jelita grubego było narażonych przez co najmniej 4 lata, podczas gdy 1148 z łuszczycą k chorobą Crohna było narażonych przez co najmniej 5 lat.

ˡᵘᵇdᵘ

Toabela 2 przedstawia listę działań niepożądanych pochodzących z badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u

Pʳ

dorosłych, jak również działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu. Działania niepożądane uporządkowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.

Tabela 2: Lista działań niepożądanych

u

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość występowania: działanie niepożądane t o
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Często: zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy r nosowo-gardłowej, zapalenie zatok oᵇ Niezbyt często: zapalenie tkanki łącznej, zakażenia zębów, półpasiec, zakażenie dolnych dróg oddechowych, wirusowe zakażenie gornychó d dróg oddechowych, grzybicze zakażenie sromu i pochwy e i
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, pokrzywka) eⁿ z Rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym reakcja c anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy) z s
Zaburzenia psychiczne	Niezbyt często: depresja pᵘ
Zaburzenia układu nerwowego	Często: zawroty głowy, bóle głowy dᵒ Niezbyt często: porażenie nerwu twarzowego a n
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Często: ból jamy ustnej i gardła a Niezbyt często: przekrwienie jamy nosoweji Rzadko: alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe eⁿ zapalenie płuc Bardzo rzadko: organioujące się zapalenie płuc*z ˡ
Zaburzenia żołądka i jelit	Często: biegunka, nwności, wymiotyud z o
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często: świądp Niezbyt często: łuszczyca krostkowa, złuszczanie skóry, trądzik Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, zapalenie naczyń wywołane gᵒ nadwrażliwością nᵉ adko: pemfigoid pęcherzowy, skórny toczeń rumieniowatyrz o: ᴮᵃaᵈᶻᵒʳ ż
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Częst ból pleców, ból mięśni, ból stawów w Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny
Zaburzenia ogólne zi stany w miejscu podaniabᵉyzc	Często: uczucie zmęczenia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia Niezbyt często: odczyny w miejscu wstrzyknięcia (m.in.: krwawienie, krwiak, stwardnienie, obrzęk i świąd), astenia

• Patrz punkt 4.4 Uikładowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości nziałań

z Opis wybranycch d niepożądanych

e l Zakażenia

badkanᵗiach z kontrolą placebo u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą ᵂ i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania infekcji lub ciężkich

Cinrfdoehkᵘncjai była podobna wśród pacjentów leczonych ustekinumabem i pacjentów otrzymujących o placebo. W okresie badań klinicznych z kontrolą placebo, częstość występowania infekcji wynosiła Pʳ1,36 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab oraz 1,34 w przypadku pacjentów otrzymujących placebo. Ciężkie zakażenia wystąpiły z częstością 0,03 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (30 przypadków ciężkich infekcji w grupie 930 pacjento-lat obserwacji) oraz 0,03 w przypadku pacjentów otrzymujących placebo (15 przypadków ciężkich infekcji w grupie 434 pacjento-lat obserwacji) (patrz punkt 4.4).

W kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, stanowiących 15227 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata w u badaniach nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Częstość występowania infekcji wynosiła oᵗ 0,85 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących

ʳ ustekinumab, a częstość występowania ciężkich infekcji wyniosła 0,02 w przeliczeniu na jednego oᵇ pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (289 przypadków ciężkich infekcji w grupie 15227 pacjento-lat obserwacji), a odnotowane ciężkie infekcje obejmowały dᵒ przypadki zapalenia płuc, ropnia odbytu, zapalenia tkanki łącznej, zapalenia uchyłków, zapalenia żołądka i jelit oraz zakażeń wirusowych. e i

W badaniach klinicznych u pacjentów z postacią gruźlicy utajonej, którzy jednocześenⁿie przyjmowali izoniazyd, nie zaobserwowano rozwoju gruźlicy. z c z Nowotwory złośliwe s

W kontrolowanych placebo okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem pu, wynosiła stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania nowotworów złośliwych, z wyjątkiem raka skóry niebędącego czerniakiem 0,11 w dᵒ

przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab a (1 przypadek w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,23 w przypadku pacjentów n przyjmujących placebo (1 przypadek w grupie 434 pacjento-lat obserwacji). Częstość występowania przypadaki raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,43 w przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów przyjmujących ustekinumab (4 nⁱ w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,46 w przypadku pacjentów przyjmująceych placebo (2 przypadki w grupie 433 pacjento-lat obserwacji). oˡ w W kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym oᶻ

zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, reprezentujących p 15205 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata gᵒᵘ

w badaniach nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Nowotwory złośliwe, z wyjątkiem raków e skóry niebędących czerniakiem, zgłoszono 76 pacjentów z 15205 pacjento-lat obserwacji (częstość n występowania 0,50 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych ustekinumabem).

Ta częstość występow paonróiaw nnoywwoatlwnaaożrów złośliwych odnotowana u pacjentów leczonych ustekinumabem była w z częstością spodziewaną w populacji ogólnej (standardowy wskaźnik zapadalności = 0,94 [95% przedział ufności: 0,73; 1,18], dostosowany do wieku, płci i rasy).

z Najczęściej zgłaszanymi nowotworami złośliwymi, innymi niż rak skóry niebędący czerniakiem, były raki gruczołu krokowego,b rᵉak okrężnicy i odbytnicy, czerniak i rak piersi. Częstość występowania raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,46 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych y ustekinumabem (69 pzacjentów w grupie 15 165 pacjento-lat obserwacji). Stosunek liczby pacjentów c z rakiem skóry podstawnokomórkowym do liczby pacjentów z rakiem skóry kolczystokomórkowym i (3:1) jest porównnywalny ze spodziewanym w populacji ogólnej (patrz punkt 4.4).

z c Rstewaikecrdjezo nnaodewprrazyżlpiawdokśócwi i reakcje związane z infuzją

l W badaniach dożylnej indukcji leczenia choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie anafilaksji ani innych ciężkich reakcji związanych z infuzją po podaniu kᵗ

u dawki dożylnej. W tych badaniach 2,2% z 785 pacjentów otrzymujących placebo i 1,9% z p⁷o⁹j⁰edpyacnjceznetjów leczonych zalecaną dawką ustekinumabu zgłaszało zdarzenia niepożądane występujące pooᵈdczas lub w ciągu godziny od infuzji. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje związane z infuzją, w tym reakcje anafilaktyczne na infuzję (patrz punkt 4.4).

Pʳ

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież w wieku od 6 lat z łuszczycą plackowatą

Bezpieczeństwo stosowania ustekinumabu oceniano w dwóch badaniach fazy 3. u dzieci i młodzieży z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą. Pierwsze badanie przeprowadzono u 110 pacjentów w wieku od 12 do 17 lat, leczonych do 60 tygodni, a drugie badanie przeprowadzono u 44 pacjentów w wieku od 6 do 11 lat, leczonych do 56 tygodni. Zasadniczo, zdarzenia niepożądane stwierdzone w tych dwóch badaniach z danymi dotyczącymi bezpieczeństwa z okresu 1 roku były podobne do zaobserwowanych we wcześniejszych badaniach u dorosłych z łuszczycą plackowatą.

u Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych oᵗ Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych d stzoiasłoawńania bʳ niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka o produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania dᵒ wymienionego w załączniku V.

e 4.9 Przedawkowanie nⁱ e W badaniach klinicznych stosowano pojedyncze dawki leku do 6 mg/kg, podawanze dożylnie bez c wystąpienia toksyczności zmuszającej do ograniczenia dawki. W przypadku przzedawkowania, zaleca się obserwację pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek objawy przedmiotowse i podmiotowe reakcji niepożądanych, oraz natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego.

pᵘ

dᵒ

5.1 Farmakodynamika

nᵃ

a ry

i Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibito interleukin. Kod ATC: L04AC05.

eⁿ

ABSIMKY jest produktem leczniczym biopodobnym.o Sˡzczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://wwww.ema.europa.eu.

z o Mechanizm działania

p Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ, które wiąże się z wysoką swoistością z dzieloną podjednostką białkowoą p40 ludzkich cytokin – interleukin: IL-12 i IL-23.

g owierzchni

Ustekinumab hamuje bioaktywność ludzkich IL-12 i IL-23 zapobiegając wiązaniu p40 z receptorem e białkowym IL-12Rβ1 znajdującym się na p komórek układu odpornościowego.

n Ustekinumab nie jest w stanie przyłążcₕzₙyᵢć się do interleukiny IL-12 ani IL-23, które są już przyłączone do receptorów IL-12Rβ1 na powiearzc komórek. Dlatego ustekinumab nie oddziałuje na aktywność dopełniacza, ani nie bierze udziawłu w zjawisku cytotoksyczności komórek z receptorami IL-12 i (lub) IL-23. Interleukiny IL-12 oraz IL-23 są cytokinami heterodimerycznymi wydzielanymi przez aktywowane komórki prezeenᶻtujące antygen, takie jak makrofagi i komórki dendrytyczne, i obie cytokiny biorą udział w obdpowiedzi immunologicznej organizmu; IL-12 pobudza komórki NK (ang. natural killer) oryaz różnicowanie komórek CD4+ T w kierunku fenotypu T helper 1 (Th1), IL-23 indukuje szlak T helpzer 17 (Th17). Jednak nieprawidłowa regulacja IL 12 i IL 23 wiąże się c z chorobami o podiłożu immunologicznym, takimi jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, chorobianel Cornoąhna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

c Wiążąc sięe z ᵈᶻᶻ podjednostką p40 interleukin IL-12 i IL-23, ustekinumab może wykazywać l swoje działanie kliniczne w łuszczycy, łuszczycowym zapaleniu stawów, chorobie Crohna i t zapaleniu jelita grubego przez przerwanie szlaków cytokin Th1 i Th17, które są wrzoudᵏziejąwcy pmatologii tych chorób.

kludczowe

Uo pacjentów z chorobą Crohna leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów Pʳreakcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcji, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej. W fazie rozszerzonej badania oceniano stężenie CRP i zmniejszenia stężeń stwierdzone podczas fazy podtrzymującej leczenia utrzymywały się na ogół do tygodnia 252.

U pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów reakcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcji, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej leczenia i fazie rozszerzonej badania do tygodnia 200.

u Immunizacja oᵗ Podczas długoterminowego rozszerzenia badania nad łuszczycą 2 (PHOENIX 2) dorośli pacjenci r przeciwtężcowe, leczeni ustekinumabem przez co najmniej 3,5 roku, wykazali podobną odpowiedź przeciwciał na oᵇ zarówno polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom, jak i szczepionki podobnie jak pacjenci z grupy kontrolnej z łuszczycą nieleczoną ogólnoustrojowo. U podobnego dᵒ

odsetka dorosłych pacjentów wytworzyły się ochronne stężenia przeciwciał przeciwpneumokokowych i przeciwtężcowych, a miana przeciwciał były podobne u pacjentów w grupie leczonej uestekinumabem i w grupie kontrolnej. nⁱ e Skuteczność kliniczna z c z Choroba Crohna kontrolą uˢ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w trzech randomizowanych, podwójnie zaślepionych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych z placebo u osób oᵖ

dorosłych z umiarkowaną do ciężkiej czynną chorobą Crohna (z indeksem CDAI [ang. Crohn’s d Disease Activity Index] wynoszącym ≥ 220 i ≤ 450). Program rozwoju klinicznego składał się z dwóch 8-tygodniowych badań dożylnej indukcji leczenia (UNITI-1 i UNITI-2), a następnie 44-tygodniowego nᵃ

randomizowanego badania leczenia podtrzymującego dawkami podskórnymi (IM-UNITI), łącznie a 52 tygodnie terapii.

i badaniach

Badania indukcji obejmowały 1409 (UNITI-1, n = 769; UeNninITdIu-k2cnji = 640) pacjentów. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu oˡ leczenia był odsetek osób z odpowiedzią kliniczną (definiowaną jako zmniejszwenie wyniku CDAI ≥ 100 punktów) w 6.

Tygodniu. W obu badaniach dane dotyczące skuteczności zbierano i analizowano przez 8 tygodni.

oᶻ

Dopuszczano możliwość jednoczesnego stosowania doustnych kortykosteroidów, leków p immunomodulujących, aminosalicylanów i antybiotyków i 75% pacjentów kontynuowało przyjmowanie co najmniej jednego z tych leoków. W obu badaniach pacjentów przydzielono losowo do dawkgę ₁₃₀

grup, które otrzymały pojedynczą dożylną zalecaną stratyfikowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg (patrz tabela 1, punkt 4.2), lub stałą mg ustekinumabu, lub placebo w 0. tygodniu.

nᵉ

Pacjenci w badaniu UNITI-1 mielia nżiepowodzenie lub nie tolerowali wcześniejszego leczenia anty-TNFα. Około 48% pacjentów mwiało niepowodzenie 1 wcześniejszej terapii anty-TNFα, a 52% miało niepowodzenie 2 lub 3 wcześniejszych terapii anty-TNFα. W tym badaniu 29,1% pacjentów miało niewystarczającą odpowiedeźᶻna początku (primary non-responders), 69,4% utraciło wstępną odpowiedź (secondary nobn-responders), a 36,4% nie tolerowało leczenia anty-TNFα.

y Pacjenci w badaniu UzNITI-2 mieli niepowodzenie co najmniej jednej konwencjonalnej terapii, w tym c kortykosteroidamii lub lekami immunomodulującymi i nie otrzymywali wcześniej anty-TNF-α (68,6%) lub otrz byamdyanwiaalcinh wUcNzeIśTnIi-e1j anty-TNFα, lecz nie mieli niepowodzenia tej terapii (31,4%).

z W obu eᶜ i UNITI-2, u znacząco większego odsetka pacjentów uzyskano odpowiedź l kliniczną i remisję w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu do placebo (tabela 3). Odpowiedź t kliniczna i remisja u pacjentów leczonych ustekinumabem były znamienne już w 3. tygodniu i ulegały k u aż do 8. tygodnia. W tych badaniach indukcji leczenia, skuteczność była większa i trwalsza pʷo gprruawpiiee otrzymującej stratyfikowaną dawkę w porównaniu z grupą otrzymującą stałą dawkę 130 mg. Dolᵈatego też zaleca się, by początkująca dawka dożylna była dostosowana do masy ciała.

Pʳ

Tabela 3: Indukcja odpowiedzi klinicznej i remisja w badaniach UNITI-1 i UNITI-2

	UNITI-1*		UNITI-2**
	Placebo N = 247	Zalecana dawka ustekinumabu N = 249	Placebo N = 209	Zalecana dawka ustekinumabu N = 209 oᵗ
Remisja kliniczna, 8. tydzień	18 (7,3%)	52 (20,9%)ᵃ	41 (19,6%)	84 (40,2%)ᵃ ʳ
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 6. tydzień	53 (21,5%)	84 (33,7%)ᵇ	60 (28,7%)	116 (55oᵇ )ᵃ,5%
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 8. tydzień	50 (20,2%)	94 (37,8%)ᵃ	67 (32,1%)	12dᵒ 7,9%)ᵃ1 (5
Odpowiedź 70 punktów, 3. tydzień	67 (27,1%)	101 (40,6%)ᵇ	66 (31,6%)	i e06 (50,7%)ᵃ 1
Odpowiedź 70 punktów, 6. tydzień	75 (30,4%)	109 (43,8%)ᵇ	81 (38,8%) eⁿ	135 (64,6%)ᵃ

u

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmniejszenie wyniku z CDAI o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej c Odpowiedź 70 punktów definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 70 punktów z

• Niepowodzenia leczenia anty-TNFα

** Niepowodzenia konwencjonalnego leczenia uˢ

a p < 0,001 p

b p < 0,01

dᵒ

W badaniu leczenia podtrzymującego (IM-UNITI), oceniano 388 pacjentów, którzy uzyskali 100 punktów odpowiedzi klinicznej w 8. tygodniu w badaniach inndᵃukcji leczenia ustekinumabem UNITI-1 i UNITI-2. Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących schemat podskórnego a zalecanego dawkowania podtrzymującego 90 mg ustekinumabu co 8 tygiodni, lub 90 mg ustekinumabu co

ₒ

12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnie (informacje na temat dawkowania eⁿ

podtrzymującego, patrz punkt 4.2 ChPL produktu lecznic)z. eg ABSIMKY roztwór do wstrzykiwań oˡ

(fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce w z U znacząco większego odsetka pacjentów utrzymywała się remisja i odpowiedź kliniczna w grupach otrzymujących ustekinumab w porównaniu dop pᵒlacebo w 44. tygodniu (patrz tabela 4).

Tabela 4: Utrzymanie odpowiedzi i remisji klinicznej w badaniu IM-UNITI (44. tydzień; 52 tygodnie gᵒ

od podania dawki początkowej)

nᵉ aż w	Placebo* N = 131†	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 128†	90 mg ustekinumabu co 12 tygodni N = 129†
Remisja kliniczna z e	36%	53%ᵃ	49%ᵇ
Odpowiedź kliniczna b	44%	59%ᵇ	58%ᵇ
Remisja kliniczna bez stosowania y kortykosteroidów z	30%	47%ᵃ	43%ᶜ
Remisja klinicznac pacjentów: u
w remisjn na początku terapiii ⁱ z	46% (36/79)	67% (52/78)ᵃ	56% (44/78)
c zostali włączeni z badania ptóreyymującejkodtzzr ktRrDy002‡Có z3l	44% (31/70)	63% (45/72)ᶜ	57% (41/72)
t nie otrzymywali wcześniej anty- k TNFα u	49% (25/51)	65% (34/52)ᶜ	57% (30/53)
którzy zostali włączeni z badania oᵈ CRD3001§	26% (16/61)	41% (23/56)	39% (22/57)

Pʳ

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej

• Grupa placebo składała się z pacjentów z odpowiedzią na ustekinumab, którzy zostali przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo na początku leczenia podtrzymującego

† Pacjenci z odpowiedzią kliniczną 100 punktów na ustekinumab na początku leczenia podtrzymującego

‡ Pacjenci z niepowodzeniem konwencjonalnego leczenia, lecz nie leczenia anty-TNFα u

§ Pacjenci z nawrotem/nietolerancją terapii anty-TNFα oᵗ

a p < 0,01

ʳ

b p < 0,05 oᵇ

c nominalnie istotne (p < 0,05)

ₛ

dᵒ W badaniu IM-UNITI, 29 ze 129 pacjentów nie utrzymało odpowiedzi na ustekinumab podcza dawkowania co 12 tygodni i zmieniono u nich dawkowanie z co 12 tygodni na co 8 tygoedni.

i Utratę odpowiedzi definiowano jako wynik CDAI ≥ 220 punktów oraz zwiększenie on ≥ 100 punktów początkowego wyniku CDAI. U tych pacjentów remisję kliniczną uzyskano u 41,4%e pacjentów po z 16 tygodniach od zmiany dawkowania.

c z s Pacjentów, którzy nie uzyskali odpowiedzi klinicznej na indukcję leczenia ustekinumabem w u 8. tygodniu w badaniach indukcji UNITI-1 i UNITI-2 (476 pacjentów), włączono do p nierandomizowanej fazy badania leczenia podtrzymującego (IM-UNITI) i podawano im wtedy o podskórnie 90 mg ustekinumabu. Osiem tygodni później, 50,5% pacjedntów osiągnęło odpowiedź kliniczną i kontynuowało leczenie podtrzymujące co 8 tygodni; wśród tych pacjentów, którzy a kontynuowali leczenie podtrzymujące, większość utrzymała odpowiedź (68,1%) i osiągnęła remisję n (50,2%) w 44. tygodniu, z podobnymi odsetkami do pacjentów, u których na początku uzyskano a odpowiedź na indukcję leczenia ustekinumabem.

nⁱ

e Spośród 131 pacjentów, którzy odpowiedzieli na indukcję leczenia ustekinumabem i zostali losowo l przydzieleni do grupy placebo na początku fazy leczenoiaab puodtrzymującego, 51 następnie utraciło odpowiedź i otrzymywało podskórnie 90 mg ustekinwum co 8 tygodni. U większości pacjentów, zSpośród którzy utracili odpowiedź i wznowiono u nich leczenie ustekinumabem, wznowiono to leczenie w ciągu 24 tygodni od infuzji indukującej leczenie. tych 51 pacjentów, 70,6% osiągnęło pᵒ

odpowiedź kliniczną, a 39,2% osiągnęło remisję kliniczną w 16 tygodni od otrzymania pierwszej podskórnej dawki ustekinumabu.

ᵒ e W badaniu IM-UNITI, pacjenci, którzny ukᵍończyli badanie do 44. tygodnia, mogli zostać zakwalifikowani do kontynuacji leczżenia w rozszerzonej fazie badania. Wśród 567 pacjentów, którzy zostali włączeni i byli leczeni usteakinumabem w fazie rozszerzonej, remisja kliniczna i odpowiedź na wᵈᵒ

leczenie utrzymywały się na ogół 252. tygodnia zarówno u pacjentów z niepowodzeniem terapii TNF, jak i u pacjentów z niepzowodzeniem terapii konwencjonalnych.

eᵤ, podczas

żadnychbowych

W tym rozszerzonym badani terapii trwającej do 5 lat, nie stwierdzono u pacjentów z chorobą Crohna y n kwestiii dotyczących bezpieczeństwa.

z c Endoskopia

nⁱ

Wygląd endoskopowy błony śluzowej oceniano w dodatkowym badaniu u 252 pacjentów z spełniającychc początkowe kryteria endoskopowe aktywności choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym we byhłoarozbmieiana początkowego wyniku w uproszczonej skali zmian endoskopowych i ich l nasilenia c Crohna (ang. Simplified Endoscopic Disease Severity Score for Crohn’s Disease, t SES-CkD), skali złożonej z 5 segmentów krętniczo-okrężniczych dotyczących obecności/wielkości u zajęcia powierzchni błony śluzowej przez owrzodzenia, procentowego ozWawjdęrzc.oiadz peońw, iperrozccehnntio bwłoengyo śluzowej przez jakiekolwiek inne zmiany i obecności/rodzaju zwężeń.

o grupie

8 tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, zmiana wyniku SES-CD była większa Pʳw otrzymującej ustekinumab (n = 155, średnia zmiana = -2,8) niż w grupie otrzymującej placebo (n = 97, średnia zmiana = -0,7; p = 0,012).

Odpowiedź dotycząca przetok

W podgrupie pacjentów z drożnymi przetokami na początku badania (8,8%; n = 26), 12/15 (80%) pacjentów leczonych ustekinumabem osiągnęło odpowiedź w zakresie przetok powyżej 44 tygodni (definiowaną jako ≥ 50% zmniejszenie liczby drożnych przetok od punktu początkowego badania indukcji leczenia) w porównaniu do 5/11 (45,5%) pacjentów otrzymujących placebo.

Jakość życia związana ze zdrowiem

Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy IBDQ (ang. Inflammatory u t Bowel Disease Questionnaire) i SF-36. W 8. tygodniu, pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazali o znamienne statystycznie, większe i klinicznie istotne poprawy w całkowitej punktacji IBDQ i r sumarycznej punktacji komponenty psychicznej SF-36 w obu badaniach UNITI-1 i UNITI-2, oraz oᵇ sumarycznej punktacji komponenty fizycznej SF-36 w badaniu UNITI-2, w porównaniu z placebo. Te poprawy utrzymywały się zasadniczo lepiej u pacjentów leczonych ustekinumabem w badaniu IM-dᵒ

UNITI do 44. tygodnia w porównaniu z placebo. Poprawa jakości życia związanej ze zdrowiem utrzymywała się na ogół w czasie fazy rozszerzonej badania do 252. tygodnia. e i

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego eⁿ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w dwóch randozmuidzzoiwałaenmych, c podwójnie zaślepionych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badaniazch z dorosłych pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (wynik uzs w skali Mayo 6 do 12; wynik endoskopii ≥ 2). Program badań klinicznych składał się z jednego p odtrzymujące badania oceniającego dożylną indukcję leczenia (określanego jako UNIFI-I) leczeniem trwającym do 16 tygodni, po którym nastąpiło 44-tygodniowe, randomizowane badanie p z dᵒ

zastosowaniem dawek podskórnych (określane jako UNIFI-M), co odpowiadało co najmniej 52 tygodniom terapii.

nᵃ

a Wyniki skuteczności przedstawione dla badań UNIFI-I i UNIFI-M zostały oparte na centralnym przeglądzie endoskopii. nⁱ e l Badanie UNIFI-I obejmowało 961 pacjentów. Pierwszoorzędowym punktem końcowym badania indukcji był odsetek pacjentów w remisji klinicznejw w tygodniu 8. Pacjentów przydzielono losowo do grupy otrzymującej dożylnie pojedynczą zalecaną,z dostosowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg (patrz tabela 1, punkt 4.2), stałą dawkę 130 mg ustekinumabu lub placebo w tygodniu 0.

pᵒ

Dozwolone było jednocz aemsnineo psrazlyicjmyloanwóawni,oe doustnych kortykosteroidów, leków pagcjentów, u immunomodulujących i a 90% pacjentów nadal otrzymywało co najmniej jeden z e tych leków. Do badania kwalifikowano których nie powiodła się terapia konwencjonalna n (kortykosteroidy lub leki immunomożdulujące) lub co najmniej jedna terapia biologiczna (antagonista TNFα i (lub) wedolizumab). U 49%a pacjentów nieskuteczna była terapia konwencjonalna, ale nie biologiczna (z czego 94% nie mwiało wcześniej terapii biologicznej). U 51% pacjentów terapia biologiczna była nieskuteczna lub nietolerowana. U około 50% pacjentów nie powiodła się co z najmniej 1 wcześniejsza terapia anty-TNFα (z czego 48% pacjentów pierwotnie nie reagowało na leczenie), a u 17% co najbmᵉniej 1 terapia anty-TNFα i wedolizumabem.

y W badaniu UNIFI-I uz znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w grupie c leczonej ustekinumabem w porównaniu z placebo w 8. tygodniu (tabela 5). Już w 2. tygodniu, na i najwcześniej zapnlanowanej wizycie i przy każdej następnej wizycie, u większego odsetka pacjentów z otrzymujących ustekinumab nie występowało krwawienie z odbytu lub częstość stolców była c normalna we porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Istotne różnice w częściowej ocenie w l skali Mayo i remisji objawów zaobserwowano między ustekinumabem a placebo już w 2. tygodniu.

t uᵏ była większa w grupie, gdzie dostosowywano dawkę (6 mg/kg) w porównaniu z grupą Sotkruztyemczunjąocśąć dawkę 130 mg w wybranych punktach końcowych, dlatego zaleca się dostosować dooᵈżylną dawką indukującą.

Pʳ

Tabela 5: Podsumowanie najważniejszych wyników skuteczności w badaniu UNIFI-I (tydzień 8.)

	Placebo N = 319	Zalecana dawka ustekinumabu£ N = 322
Remisja kliniczna*	5%	16%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	9% (15/158)	19% (29/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	1% (2/161)	13% (21/166)ᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	0% (0/47)	10% (6/58)ᶜ
Odpowiedź kliniczna§	31%	62%ᵃ oᵗ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	35% (56/158)	r 67% ( (19054/166))ᵇ/ 156 oᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	27% (44/161)	57% b
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	28% (13/47)	52% (30ᵒ 8)ᶜd /5
Gojenie błony śluzowej†	14%	e i 27%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	21% (33/158)	n e1% (52/156)c 33% z
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną	7% (11/161)	c 2 (35/166)ᵇ
Remisja objawów‡	23% z s	45%ᵇ
Remisja objawów i gojenie błony śluzowej łącznie⸸	8%	21%ᵇ

u

£ Podawana w infuzji dawka ustekinumabu z zastosowaniem schematu dawkowania wp zᵘeagleożności od masy ciała, określonego w tabeli 1.

• Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywdidᵒualn wyniku w podskali> 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jako zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o

≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali nᵃ

krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albo z wynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥ Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab. a

ᵢ

† Gojenie błony śluzowej jest zdefiniowane jako wynik w podskali enndⁱoskopowej Mayo 0 lub 1.

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podskali Mayo częestośc stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali l krwawienia z odbytnicy równy 0.

o ⸸ Remisję objawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje jako wynik w podskali częstości stolców równy 0 lub wsię

1 oraz wynik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej 0 lub 1.

z

a p < 0,001

b Nominalnie istotne (p < 0,001) pᵒ

c Nominalnie istotne (p < 0,05)

523oacjentów, którzy

W badaniu UNIFI-M ocenie podlegało eᵍ p uzyskali odpowiedź kliniczną po pojedynczym podaniu dożylnym ustekninumabu w badaniu UNIFI-I. Pacjenci zostali losowo ż przydzieleni do grupy otrzymującej podskórnie dawkę podtrzymującą 90 mg ustekinumabu co a 8 tygodni, 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnie (zalecane dawkowanie w podtrzymujące, patrz punkt 4.2 ChPL ABSIMKY roztwór do wstrzykiwań (fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzyzkawce).

bᵉ

U znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w obu grupach leczonych ustekinumabem w poróywnaniu z grupą otrzymującą placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 6).

z c Tabela 6: Podsumowanie najważniejszych miar skuteczności w badaniu UNIFI-M (tydzień 44.;

nⁱ

tygodnie od rozpoczęcia stosowania dawki indukującej)

⁵²z

c e l t k	Placebo* N = 175	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 176	90 mg ustekinumabu co 12 tygodni N = 172
u pacjentów kliniczna** Red isjam	24%	44% a	38% b
U z nieskuteczną terapią o konwencjonalną, lecz nie biologiczną	31% (27/87)	48% (41/85)ᵈ	49% (50/102)ᵈ
ʳ U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	17% (15/88)	40% (36/91)ᶜ	23% (16/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	15% (4/27)	33% (7/21)ᵉ	23% (5/22)ᵉ

P

Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.§	45%	71% a	68% a
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	51% (44/87)	78% (66/85)ᶜ	77% (78/102)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	39% (34/88)	65% (59/91)ᶜ	56% (39/70)ᵈ oᵗ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	41% (11/27)	67% (14/21)ᵉ	50% (11/bʳe22) o
Gojenie błony śluzowej †	29%	51% a	44% b
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.£	38% (17/45)	58% (22/38)	65%o26/40) cd ( e
Remisja kliniczna bez kortykosteroidów€	23%	42% a	i 38% b
Trwała remisja‖	35%	57% c e	n 48% d
Remisja objawów‡	45%	68% c z	62% d
Remisja objawów i gojenie błony śluzowej łącznie⸸	28%	c c z	41% d

u

• Po odpowiedzi na ustekinumab podany dożylnie. 4u8%ˢ

** Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali > 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jako zmniejszenie w stosunku do wartości począotkᵖowej wyniku w skali Mayo o

≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości pdoczątkowej wyniku w podskali krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albo z wynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥ Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab.

nᵃ

† Gojenie błony śluzowej jest zdefiniowane jako wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

£ Utrzymanie remisji klinicznej do tygodnia 44. zdefiniowano jako odsetaek pacjentów w remisji klinicznej do tygodnia 44.

i wśród pacjentów z remisją kliniczną na początku terapii podtrzymującej.

€ Remisję kliniczną bez kortykosteroidów definiuje się jako odseteek pⁿacjentów w remisji klinicznej i nie otrzymujących kortykosteroidów w tygodniu 44.

oˡ

‖ Trwała remisja jest definiowana jako częściowa remisja wg skali Mayo podczas ≥ 80% wszystkich wizyt przed w 44. tygodniem i częściowa remisja wg skali Mayo podczas ostatniej wizyty (tydzień 44.).

z

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik podskali krwawienia z odbytnicy równy 0.

pᵒ

⸸ Remisję objawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

a p < 0,001

gᵒ

b p < 0,05

nᵉ

c Nominalnie istotne (p < 0,001)

d Nominalnie istotne (p < 0,05) aż

e Nieistotne statystycznie w

z Korzystny wpływ ustekinumabu na odpowiedź kliniczną, gojenie błony śluzowej i remisję kliniczną bᵉ

zaobserwowano w fazie indukcji i podczas leczenia podtrzymującego zarówno u pacjentów, u których konwencjonalna terapiya ₕ okazała się nieskuteczna, ale nie u pacjentów leczonych biologicznie, jak z również u tych, u któryc co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα okazała się c nieskuteczna, w tym u pacjentów z pierwotnym brakiem odpowiedzi na leczenie antagonistą TNFα.

nⁱ

Korzystny efekt zaobserwowano również w fazie indukcji u pacjentów, u których była nieskuteczna co z najmniej jednca wcześniejsza terapia antagonistą TNFα i wedolizumabem, jednak liczba pacjentów w tej podgrupeieₐbₛyła za mała, aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat korzystnego działania w tej l grupie podcz leczenia podtrzymującego.

t

Odpuowᵏiedź na indukcję ustekinumabem w tygodniu 16.

Pacjenci leczeni ustekinumabem, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie w 8. tygodniu oᵈ

badania UNIFI-I, otrzymywali 90 mg ustekinumabu podskórnie w 8. tygodniu (36% pacjentów). PʳSpośród tych pacjentów, u 9% pacjentów, którzy na początku byli losowo przydzieleni do grupy otrzymującej zalecaną dawkę indukującą, uzyskano remisję kliniczną, natomiast u 58% wystąpiła odpowiedź kliniczna w 16. tygodniu.

Pacjenci, u których nie uzyskano odpowiedzi klinicznej na indukcję ustekinumabem w 8. tygodniu badania UNFI-I, ale wystąpiła odpowiedź w 16. tygodniu (157 pacjentów) weszli do nierandomizowanej części badania UNIFI-M i nadal otrzymywali dawkę podtrzymującą co 8 tygodni; spośród tych pacjentów u większości (62%) utrzymała się odpowiedź, natomiast u 30% uzyskano remisję w 44. tygodniu.

Rozszerzona faza badania u t W badaniu UNIFI, pacjenci, którzy ukończyli badanie w 44. tygodniu, mogli kontynuować leczenie o w rozszerzonej fazie badania. Spośród 400 pacjentów, którzy zostali włączeni i byli leczeni r ustekinumabem co 12 lub 8 tygodni w fazie rozszerzonej badania, objawowa remisja utrzymywała się oᵇ na ogół do tygodnia 200. u pacjentów z niepowodzeniem terapii konwencjonalnej (lecz nie biologicznej), a także u pacjentów z niepowodzeniem terapii biologicznej, w tym z niepowodzeniem dᵒ

zarówno terapii anty-TNF, jak i wedolizumabem. Wśród pacjentów, którzy otrzymywali przez 4 lata terapię ustekinumabem i zostali poddani ocenie za pomocą pełnej skali Mayo w 200. tygeodniu leczenia i podtrzymującego, odpowiednio u 74,2% (69/93) i 68,3% (41/60) pacjentów utrzymało się wygojenie błony śluzowej i remisja kliniczna. eⁿ z c Analiza bezpieczeństwa, obejmująca 457 pacjentów (1289,9 osobo-lat) obserwzowanych do 220. tygodnia, wykazała porównywalny profil bezpieczeństwa między 44. a 220. tsygodniem, z obserwowanym do 44. tygodnia.

pᵘ

o Nie stwierdzono żadnych nowych kwestii dotyczących bezpieczeństwa w tej fazie rozszerzonej d badania podczas trwającego do 2 lat leczenia u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

nᵃ

Normalizacja endoskopowa

a Normalizację endoskopową zdefiniowano jako wynik w podskali endoskopowej Mayo wynoszący 0 i i stwierdzono ją już w 8. tygodniu badania UNIFI-I. W 44. tygodniu badania UNIFI-M osiągnęło ją 24% i 29% pacjentów leczonych ustekinumabem, odpoweieⁿdnio co 12 lub 8 tygodni, w porównaniu z 18% pacjentów w grupie otrzymującej placebo. oˡ w Histologiczne i histologiczno-endoskopowe gojenize błony śluzowej

Gojenie histologiczne (zdefiniowane jako nacieki neutrofilowe w < 5% krypt, brak uszkodzeń krypt i pᵒ

brak nadżerek, owrzodzeń lub ziarninowanie tkanki) oceniono w 8. tygodniu badania UNIFI-I i w 44. tygodniu badania UNIFI-M. W 8. tygodoniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, u istotnie większego odsetka pacjentów w grupie otrzymującej zalecaną dawkę wystąpiło gojenie histologiczne eᵍ

(36%) w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (22%). W 44. tygodniu obserwowano utrzymanie n tego efektu gojenia histologicznego u istotnie większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (54%)a i żᶜᵒ 8 tygodni (59%) w porównaniu z placebo (33%).

w Połączony punkt końcowy histologiczno-endoskopowego gojenia błony śluzowej zdefiniowany jako z odsetek osób, u u ksttóerkyicnhum waybstąpiło zarówno gojenie błony śluzowej, jak i gojenie histologiczne oceniano w 8. tygodniu bbadᵉania UNIFI-I i 44. tygodniu badania UNIFI-M. U pacjentów otrzymujących w zalecanej dawce wykazano znaczącą poprawę w punkcie końcowym wyorównaniu gojenia się histologiczzno-endoskopowego błony śluzowej w 8. tygodniu w grupie otrzymującej c ustekinumab (18%) p z grupą placebo (9%). W 44. tygodniu utrzymanie tego efektu i gojenia histologinczno-endoskopowego błony śluzowej stwierdzono u znacznie większej liczby z pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (39%) i co 8 tygodni (46%) w c porównaniue z placebo (24%).

l t Jakość życia związana ze zdrowiem

k u życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy: Inflammatory Bowel

JDWaiksoeśaćse Questionnaire (IBDQ), SF-36 i EuroQoL-5D (EQ-5D).

oᵈ

8. tygodniu badania UNIFI-I pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazywali istotnie większą i

Pʳ

klinicznie znaczącą poprawę w zakresie całkowitego wyniku IBDQ, EQ-5D i EQ-5D VAS oraz sumarycznej punktacji składnika psychicznego SF-36 i sumarycznej punktacji składnika fizycznego SF-36 w porównaniu do placebo. Poprawy te utrzymywały się u pacjentów leczonych ustekinumabem w badaniu UNIFI-M do 44. tygodnia. Poprawa jakości życia związanej ze zdrowiem, wg IBDQ i SF-36, utrzymywała się zasadniczo w fazie rozszerzonej do tygodnia 92.

U pacjentów otrzymujących ustekinumab wystąpiła znacznie większa poprawa wydajności pracy, wyrażona jako większa redukcja ogólnych zakłóceń w pracy i zaburzeń aktywności zgodnie z oceną za pomocą kwestionariusza WPAI-GH niż u pacjentów otrzymujących placebo.

u Hospitalizacje i zabiegi chirurgiczne związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oᵗ W 8. tygodniu badania UNIFI-I odsetek pacjentów, którzy byli hospitalizowani w związku z r wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego był istotnie niższy w grupie pacjentów otrzymujących oᵇ zalecaną dawkę ustekinumabu (1,6%, 5/322) w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących placebo (4,4%, 14/319) i żaden pacjent z grupy otrzymującej ustekinumab w zalecanej dawce indukującej nie dᵒ miał operacji związanej z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w porównaniu z 0,6% (2/319) pacjentów w grupie placebo. e i

W 44. tygodniu badania UNIFI-M zaobserwowano znacznie mniejszą liczbę hospitaeliⁿzacji związanych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u pacjentów w połączonej grup oipee oratrczjyezmzwujiąączeajne c ustekinumab (2,0%, 7/348) w porównaniu z pacjentami z grupy placebo ( g5r,u7p%iez, 1p0la/c1e7b5o). Liczebnie mniejsza liczba pacjentów w grupie ustekinumabu (0,6%, 2/348) przeszła s z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w porównaniu z pacjentami w (1,7%, 3/175) pᵘ

do 44. tygodnia.

dᵒ

Immunogenność

W czasie leczenia ustekinumabem mogą wytworzyć się przeciwciała przeciw ustekinumabowi i nᵃ

większość z nich ma właściwości neutralizujące. Powstawanie przeciwciał przeciwko ustekinumabowi a wiąże się ze zwiększonym klirensem ustekinumabu u pacjentów z chorobą Crohna lub wrzodziejącym i zapaleniem jelita grubego. Nie stwierdzono zmniejszenia snkuteczności. Nie stwierdzono widocznego związku pomiędzy wytworzeniem przeciwciał przeciw uestekinumabowi, a pojawieniem się reakcji w miejscu wstrzyknięcia leku. oˡ w Dzieci i młodzież obowiązezk

Europejska Agencja Leków wstrzymała dołączania wyników badań ustekinumabu w jednej pᵒ

lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

gᵒ

5.2 Farmakokinetyka

nᵉᵉ

surowicy, badanego

Po podaniu zalecanej dożylnej dawakżi indukującej leczenie, mediana maksymalnego stężenia ustekinumabu w w w 1 godzinę po infuzji, wynosiła 126,1 μg/ml u pacjentów z chorobą Crohna i 127,0 μg/ml u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

z ⱼᵢ

Dystrybucja bᵉ

Mediana objętości dystrybuc w fazie końcowej (Vz) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku y pacjentom z łuszczyczą wynosiła od 57 do 83 ml/kg.

c zm

Metabolizm nⁱ

z Dokładny metaboli ustekinumabu nie został poznany.

c e l Eliminacja

t klirensu ustrojowego (Cl) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku pacjentom z k Meduiana wynosił od 1,99 do 2,34 ml/dobę/kg. Mediana okresu półtrwania (t₁/₂) ustekinumabu u łpuasczjceznytócwą z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, chorobą Crohna, łuszczycą i (lub) łousᵈzczycowym zapaleniem stawów wynosiła około 3 tygodnie, w zakresie od 15 do 32 dni we wszystkich badaniach nad łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów.

Pʳ

Liniowość dawki

Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki wynoszącej od 0,09 mg/kg do 4,5 mg/kg ekspozycja ogólnoustrojowa na ustekinumab (Cₘₐₓ oraz AUC) zwiększała się w przybliżeniu proporcjonalnie do dawki leku.

Szczególne grupy pacjentów

Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Nie przeprowadzono szczegółowych badań podawanego dożylnie ustekinumabu z udziałem pacjentów u w podeszłym wieku lub dzieci i młodzieży. oᵗ

bʳ U pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego na zmienność klirensu o ustekinumabu wpływały: masa ciała, stężenie albumin w surowicy, płeć i poziom przeciwciał przeciwko ustekinumabowi; chociaż masa ciała była główną współzmienną wpływającą na objętość dᵒ dystrybucji. Ponadto w chorobie Crohna na klirens wpływały: białko C-reaktywne, status niepowodzenia leczenia anty-TNF i rasa (azjatycka w porównaniu do ras innych niż azjaetycka).

i Wpływ tych współzmiennych był w zakresie ± 20% typowej lub referencyjnej wartośnci odpowiedniego parametru farmakokinetycznego, dlatego nie jest konieczne dostosoewanie dawki dla tych współzmiennych. Jednoczesne stosowanie leków immunomodulujących nie mziało istotnego c wpływu na biodostępność ustekinumabu. z oceniono uˢ

Regulacja aktywności enzymów CYP450

(lub)p

Wpływ IL-12 lub IL-23 na regulację aktywności enzymów CYP450 w badaniu in vitro (CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 2D6 z zastosowaniem ludzkich hepatocytów, które wykazało, że IL-12 i IL-23 w stężeniach 10 ng/ml dᵒ

nie zmieniały aktywności ludzkich enzymów CYP450 lub 3A4; patrz punkt 4.5).

nᵃ

a W celu oceny wpływu ustekinumabu na aktywność cytochromu P450 po podaniu dawek indukcyjnych i i podtrzymujących u pacjentów z aktywną chorobą Crohnan (n=18) przeprowadzono otwarte badanie fazy 1., CNTO1275CRD1003, dotyczące interakcji lekówe.y Nnęie zaobserwowano klinicznie istotnych zmian w ekspozycji na kofeinę (substrat CYP1A2), waorfˡar (substrat CYP2C9), omeprazol (substrat CYP2C19), dekstrometorfan (substrat CYP2D6) lubw midazolam (substrat CYP3A) podczas jednoczesnego stosowania z ustekinumabem w zatzwierdzonym, zalecanym dawkowaniu u pacjentów z chorobą Crohna (patrz punkt 4.5).

pᵒ

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

gᵒ

Dane niekliniczne wynikające z badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań nᵉ

toksyczności po podaniu wielokrotnymwuoraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zaagżrożenia (np. toksyczności narządowej) dla człowieka.

Badania dotyczące toksycznegow wpły na rozwój i reprodukcję, przeprowadzone u małp

Cynomolgus, nie wykazały występowania działań niepożądanych w stosunku do męskich wskaźników z płodności ani uszk IoLd-z1e2n/i2a3 płodu lub toksycznego wpływu na rozwój. Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych wbstᵉosunku do żeńskich wskaźników płodności przy zastosowaniu przeciwciał analogicznych do u myszy.

y zadaniach

c Dawki stosowane w b na zwierzętach były maksymalnie około 45 razy większe niż i największa równnoważna dawka planowana do zastosowania u pacjentów z łuszczycą oraz z powodowały maksymalne stężenia w surowicy małp, które były ponad 100 razy większe niż te c obserwowaene u ludzi.

l t przeprowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego ustekinumabu ze względu na brak ᴺⁱᵉ uᵏ modelu przeciwciał, które nie wykazywałyby reakcji krzyżowej z białkiem oILd-p1o2w/2ie3dpn4ie0g goryzoni.

oᵈ

Pʳ

6.1 Substancje pomocnicze

EDTA disodowa sól dwuwodna (E385)

L-histydyna

L-histydyny chlorowodorek jednowodny

L-metionina

Polisorbat 80 (E433)

Sacharoza u Woda do wstrzykiwań oᵗ r 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

oᵇ

Nie wolno mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie dᵒ wykonywano badań dotyczących zgodności. Produkt leczniczy ABSIMKY należy rozcieńczać w roztworze chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Produktu leczniczego ABSIMKY nieeⱼ nᵢ ależy podawać jednocześnie z innymi produktami leczniczymi w tym samym zestawie do infⁱuz dożylnych. eⁿ

6.3 Okres ważności

c z 2 lata. s

Nie zamrażać.

przepzᵘ

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność rozcieńczonego roztworu 24 godziny w temperaturze dᵒ

23°C do 27°C oraz przez 7 dni w temperaturze 2°C-8°C.

nᵃ

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie a zużyty natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za czas i warunki przechowywania przed i użyciem. Zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanyche i ⁿ zwalidowanych warunkach aseptycznych.

oˡ

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

pᵒ

Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

gᵒ

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

nᵉ

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

aż

26 ml roztworu w fiolce ze szkłwa typu I o pojemności 30 ml, zamkniętej gumową zatyczką. Produkt leczniczy ABSIMKY jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę.

z

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Fiolki z roztworem produktu leczniczego ABSIMKY nie należy wstrząsać. Roztwór przed podaniem i należy n występują obce cząsteczki lub przebarwienia. Roztwór jest bezbarwny do z jasnożółtego i przezroczysty do lekko opalizującego. Produktu leczniczego nie należy stosować, jeżeli roztwór jeset pᶜrzebarwiony, mętny lub zawiera obce cząstki.

l t Rozcieńczanie

uᵏ leczniczy ABSIMKY koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji musi być rozcieńczony i Pprrzoydguokttowany przez fachowy personel medyczny z zachowaniem zasad aseptyki.

oᵈ

r

1. Obliczyć na podstawie masy ciała pacjenta dawkę i liczbę niezbędnych fiolek produktu

P

leczniczego ABSIMKY (patrz punkt 4.2, tabela 1). Każda 26 ml fiolka produktu leczniczego ABSIMKY zawiera 130 mg ustekinumabu. Należy stosować tylko pełne fiolki produktu leczniczego ABSIMKY.

2. Pobrać i usunąć z 250 ml worka infuzyjnego objętość roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) odpowiadającą dodawanej objętości produktu leczniczego ABSIMKY (usunąć 26 ml roztworu

chlorku sodu na każdą fiolkę produktu leczniczego ABSIMKY, dla 2 fiolek usunąć 52 ml, dla 3 fiolek usunąć 78 ml, dla 4 fiolek usunąć 104 ml).

3. Pobrać 26 ml produktu leczniczego ABSIMKY z każdej potrzebnej fiolki i wprowadzić do

250 ml worka infuzyjnego. Końcowa objętość w worku infuzyjnym powinna wynosić 250 ml. Delikatnie wymieszać. u

4. Przed podaniem obejrzeć rozcieńczony roztwór. Nie stosować w razie stwierdzenia widocznycohᵗ nieprzejrzystych cząstek, przebarwień lub obcych cząstek. r

5. Podawać rozcieńczony roztwór przez co najmniej godzinę. Infuzja powinna zakończyć się w oᵇ ciągu 24 godzin od rozcieńczenia w worku infuzyjnym.

6. Należy stosować wyłącznie zestaw infuzyjny posiadający jałowy, apirogenny filtr wiążący dᵒ niskocząsteczkowe białka (wielkość porów 0,2 mikrometra).

7. Każda fiolka jest tylko do jednorazowego użycia i wszelkie niewykorzystane reszetki produktu leczniczego należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ⁱ eⁿ

z c 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIEz NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU s

pᵘ

Accord Healthcare S.L.U.

World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n

dᵒ

Edifici Est, 6a Planta

08039 Barcelona

nᵃ

Hiszpania

a i DOPUSZCZENIE

8. NUMER POZWOLENIA NA eⁿ DO OBROTU oˡ

EU/1/24/1880/003 w z

pᵒ

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWoOLENIA

g Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12 grudzień 2024 nᵉ

ZATWIERDZENIaAż

10. DATA w LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO eᶻ

b tym

Szczegółowe informacje o produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej y Agencji Leków httpsz://www.ema.europa.eu.

c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane - patrz punkt 4.8.

u t o r 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

oᵇ ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

ABSIMKY 90 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce dᵒ

e i 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

eⁿ

z c ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce z s Każda ampułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu.

pᵘ

ABSIMKY 90 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

Każda ampułkostrzykawka zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztwdoᵒru.

a Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnynm IgG1κ przeciwko interleukinie (IL)-12/23, wytworzonym w linii komórkowej mysiego szpiczaka z wykorzystaniem a techniki rekombinacji DNA.

nⁱ

e,

Substancja pomocnicza o znanym działaniu l

Każda jednostka objętości zawiera 0,02 mg p poolliissoorrbbaattuuo8 800, ccoo odpowiada 0,02 mg na dawkę 45 mg.

w Każda jednostka objętości zawiera 0,05 mg odpowiada 0,04 mg na dawkę 90 mg. z6.1.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt

pᵒ

o 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

ᵍ nᵉ

aż

ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce (roztwór do wstrzykiwań) w ABSIMKY 90 mg roztwór doz wstrzykiwań w ampułkostrzykawce (roztwór do wstrzykiwań) easnożółtego b Roztwór jest bezbarwny do j i przezroczysty do nieznacznie opalizującego.

y z c

4. SZCZEGÓiŁOWE DANE KLINICZNE

n z 4.1 Wskazania do stosowania

eᶜ

l Łuszczyca plackowata

t Produkt leczniczy ABSIMKY jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich postaci łuszczycy uᵏ u osób dorosłych, bez odpowiedzi na leczenie lub występują przeciwwskazania, lub pwlyasctkęopwujaetenjietolerancja na inne terapie ogólnoustrojowe obejmujące leczenie cyklosporyną, oᵈ

metotreksatem (MTX) lub metodą PUVA (psoralen i ultrafiolet A) (patrz punkt 5.1).

Pʳ

Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży

Produkt leczniczy ABSIMKY jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich postaci łuszczycy plackowatej u dzieci i młodzieży w wieku od 6 lat, u których leczenie nie jest wystarczająco skuteczne lub występuje nietolerancja innych terapii ogólnoustrojowych lub fototerapii (patrz punkt 5.1).

Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. Psoriatic arthritis, PsA)

Produkt leczniczy ABSIMKY w monoterapii lub w skojarzeniu z MTX, jest wskazany w leczeniu czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, gdy odpowiedź na wcześniejszą niebiologiczną terapię lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (ang. disease-modifying anti-rheumatic drug, DMARD) jest niewystarczająca (patrz punkt 5.1). u oᵗ Choroba Crohna

ʳ Produkt leczniczy ABSIMKY jest wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby oᵇ Crohna u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, nastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancja innych konwencjonalnych terapii lub terapii dᵒ antagonistą TNFα, lub występują przeciwwskazania medyczne do zastosowania tych terapii.

e Wrzodziejące zapalenie jelita grubego ⁱ

Produkt leczniczy ABSIMKY jest wskazany w leczeniu umiarkowanego lub ciężkieegⁿo czynnego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u osób dorosłych, u których odpowiedź nza leczenie nie jest c wystarczająca, nastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietoleranzcja innych konwencjonalnych terapii lub terapii biologicznych, lub występują przeciwwskazania medyczne do uˢ

zastosowania tych terapii (patrz punkt 5.1).

ᵖ 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

dᵒ

leczeniu

Produkt leczniczy ABSIMKY jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą nᵃ

lekarzy posiadających doświadczenie w rozpoznawaniu i chorób, w których wskazane jest a stosowanie produktu leczniczego ABSIMKY.

nⁱ

Dawkowanie e oˡ

Łuszczyca plackowata w

Zalecanym dawkowaniem produktu leczniczego po AzBSIMKY jest dawka początkowa wynosząca 45 mg podawana podskórnie, następnie dawka 45 mg 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni.

pᵒ

Należy rozważyć możliwość przerwania lecozenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi g klinicznej do 28. tygodnia terapii.

nᵉ

Pacjenci z masą ciała > 100 kg ż

Dla pacjentów z masą ciała > 100 a kg dawka początkowa wynosi 90 mg podawana podskórnie, następnie dawka 90 mg po 4 tygwodniach, a potem co 12 tygodni. Udowodniono, że u tych pacjentów, produkt podany w dawce 45 mg również wykazuje skuteczność. Jednakże w przypadku dawki 90 mg z skuteczność była większa (patrz punkt 5.1, tabela 3).

bᵉwów

Łuszczycowe zapalenie sta (PsA)

y Zalecanym dawkowazniem produktu leczniczego ABSIMKY jest dawka początkowa wynosząca 45 mg c podawana podskórnie, następnie dawka 45 mg po 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni. Alternatywnie i można z raosztwosaożwyćnać dawkę 90 mg u pacjentów z masą ciała > 100 kg.

z Należy eᶜ możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi l klinicznej do 28. tygodnia leczenia.

tw

ₘₐk

podeszłym wieku (≥ 65 lat)

PNaiecjuenc ki onieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

oᵈ

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Pʳ

Nie przeprowadzono badań ustekinumabu w tych populacjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ustekinumabu u dzieci z łuszczycą w wieku poniżej 6 lat oraz u dzieci i młodzieży z łuszczycowym zapaleniem stawów w wieku poniżej 18 lat.

u t Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży (w wieku 6 lat i starszych) o Zalecaną dawkę produktu leczniczego ABSIMKY u pacjentów pediatrycznych o masie ciała powyżreʲ 60 kg przedstawiono poniżej (tabela 1). Produkt leczniczy ABSIMKY należy podawać w oᵇ tygodniach: 0. i 4., a następnie co 12 tygodni.

łuszczycą

dᵒ

Tabela 1: Zalecana dawka produktu leczniczego ABSIMKY u dzieci i młodzieży z

Masa ciała w czasie podawania	Zalecana dawkae i
< 60 kg	-
≥ 60-≤ 100 kg	45 mgen
> 100 kg	zniż 90 mg c
* Produkt leczniczy ABSIMKY nie jest dostępny dla pacjentów, którzy wymagają dawki mniezzej 45 mg. Jeślijs wymagana jest inna dawka, należy użyć innych produktów zawierających ustekinumab, przy których taka opcja jest możliwa. uˢ

umożliwiającejp

Produkt leczniczy ABSIMKY nie jest dostępny w postaci dawkowanie w zależności dᵒ

od masy ciała u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 60 kg. U pacjentów o masie ciała poniżej

60 kg należy stosować dokładne dawki w mg/kg masy ciała przy użyciu innego produktu nᵃ

zawierającego ustekinumab 45 mg w postaci roztworu do wstrzykiwań w fiolkach, który umożliwia dawkowanie w zależności od masy ciała. aktórzy i Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjeentⁿów, nie wykazują odpowiedzi klinicznej do 28. tygodnia leczenia.

oˡ

w Choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grzubego

W schemacie leczenia pierwszą dawkę produktu leczniczego ABSIMKY podaje się dożylnie. Dawkowanie dożylne przedstawiono w punkcipeᵒ 4.2 ChPL produktu leczniczego ABSIMKY 130 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

gᵒ

Pierwszą dawkę podskórną produktu lecezniczego ABSIMKY 90 mg należy podać w ósmym tygodniu n po dawce dożylnej. Następnie zaleca się dawkowanie co 12 tygodni.

aż

Pacjenci z niewystarczającą odpwowiedzią po 8 tygodniach od pierwszej dawki podskórnej mogą otrzymać wtedy drugą dawkę podskórną (patrz punkt 5.1).

z Pacjenci, którzy utracili obdpᵉowiedź przy dawkowaniu co 12 tygodni, mogą osiągnąć lepsze wyniki po zwiększeniu częstości dawkowania na dawkowanie co 8 tygodni (patrz punkt 5.1 i 5.2).

z Na podstawie ocency klʸinicznej pacjenci mogą dalej otrzymywać dawki co 8 tygodni lub co 12 tygodni i (patrz p ruonzkwt a 5ż.1y)ćn.

z c Należy przerwanie leczenia u pacjentów niewykazujących korzyści terapeutycznych po e 16 tygodnilach od dożylnej dawki indukującej lub po 16 tygodniach od zmiany na dawkowanie podtrzymujące co 8 tygodni.

kᵗ

u leczenia produktem leczniczym ABSIMKY można kontynuować stosowanie leków

Podczas

iomᵈmunomodulujących i (lub) kortykosteroidów. U pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie produktem leczniczym ABSIMKY, można zmniejszyć dawkowanie kortykosteroidów lub je odstawić Pʳ

zgodnie ze standardami postępowania.

W chorobie Crohna lub wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, w razie przerwania leczenia, wznowienie leczenia podskórną dawką podawaną co 8 tygodni jest bezpieczne i skuteczne.

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Nie przeprowadzono badań ustekinumabu w tych populacjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących u dawkowania. oᵗ r Dzieci i młodzież

oᵇ Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ustekinumabu w leczeniu choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej dᵒ

18 lat. Dane nie są dostępne.

e i Sposób podawania

Produkt leczniczy ABSIMKY 45 mg i 90 mg ampułkostrzykawki podaje się wyłączenⁿie we wstrzyknięciu podskórnym. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać jako miejsc wstrzzyknięć fragmentów c skóry objętych łuszczycą. z s Za zgodą lekarza oraz po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki podskórnego wstrzykiwania pᵘ

leku, pacjenci lub ich opiekunowie mogą wstrzykiwać produkt leczniczy ABSIMKY. Jednak lekarz powinien zapewnić odpowiednią kontrolę pacjenta. Pacjenci lub ich opiekunowie powinni zostać dᵒ

poinformowani o konieczności wstrzyknięcia przepisanej ilości produktu leczniczego ABSIMKY, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce dla pacjenta.

nᵃ

a Wyczerpujące instrukcje dotyczące podawania leku zostały zamieszczone w ulotce dla pacjenta.

i

W celu zapoznania się z dalszymi instrukcjami dotyczącyemⁿi przygotowania leku i szczególnymi l środkami ostrożności podczas stosowania, patrz punkt 6.6.

wᵒ

4.3 Przeciwwskazania

oᶻ

p Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. zakażenia gᵒ

Istotna klinicznie, aktywna postać (np. czynna gruźlica; patrz punkt 4.4).

nᵉ

4.4 Specjalne ostrzeżenia i śroadᵏżⁱ ostrożności dotyczące stosowania w Identyfikowalność

z W celu poprawienia identyfeikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer sebrii podawanego produktu leczniczego.

y Zakażenia z

c Ustekinumab może zwiększać ryzyko wystąpienia nowych zakażeń oraz reaktywować zakażenia i utajone. W pac trjaeknctnóiewbadań klinicznych i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do z obrotu u z łuszczycą, zaobserwowano ciężkie zakażenia bakteryjne, grzybicze i wirusowe c u p paaccjjeennttóówwe przyjmujących ustekinumab (patrz punkt 4.8).

l t leczonych ustekinumabem zgłaszano zakażenia oportunistyczne, w tym reaktywację ᵁ uᵏ oportunistyczne zakażenia bakteryjne (w tym atypowe zakażenie prątkami gruźlicy, gzarupźalliecnyi,eionpnoen mózgowych wywołane przez pałeczki Listeria, zapalenie płuc wywołane przez poaᵈłeczki Legionella oraz nokardiozę), oportunistyczne zakażenia grzybicze, oportunistyczne zakażenia wirusowe (w tym zapalenie mózgu wywołane przez wirus opryszczki pospolitej Herpes simplex 2)

Pʳ

oraz zakażenia pasożytnicze (w tym toksoplazmozę oczną).

Ze szczególną uwagą należy rozważyć kwestię stosowania produktu leczniczego ABSIMKY u pacjentów z przewlekłym zakażeniem lub z nawracającymi infekcjami w wywiadzie (patrz punkt 4.3).

Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym ABSIMKY należy zbadać pacjenta, czy nie występuje u niego infekcja gruźlicza. Produktu leczniczego ABSIMKY nie wolno podawać pacjentom z aktywną postacią gruźlicy (patrz punkt 4.3). Przed podaniem produktu leczniczego ABSIMKY należy rozpocząć terapię postaci utajonej gruźlicy. Leczenie przeciwgruźlicze należy również rozważyć przed zastosowaniem produktu leczniczego ABSIMKY u pacjentów z utajoną lub aktywną u postacią gruźlicy w wywiadzie, u których nie można potwierdzić właściwie przeprowadzonego oᵗ postępowania leczniczego. Pacjenci, którzy otrzymują produkt leczniczy ABSIMKY, powinni być

ʳ ściśle monitorowani, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe aktywnej postaci oᵇ gruźlicy w czasie oraz po zakończeniu leczenia.

dᵒ

Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych lub podmiotowych, sugerujących istnienie zakażenia. W przyepadku i wystąpienia u pacjenta ciężkiej infekcji, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a produktu leczniczego ABSIMKY nie należy podawać, aż do momentu ustąpienia objawów inefeⁿkcji.

z c Nowotwory złośliwe z Leki immunosupresyjne, takie jak ustekinumab, mogą zwiększać ryzyko wysstąᵢpₑienia nowotworów złośliwych. U niektórych pacjentów, którzy przyjmowali ustekinumab w trakc badań klinicznych pyᵘko i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z łuszczycą, pojawiły y się nowotwory złośliwe skóry lub o innej lokalizacji (patrz punkt 4.8). Ryz wystąpienia dᵒ

nowotworu złośliwego może być większe u pacjentów z łuszczycą, którz w trakcie choroby byli leczeni innymi lekami biologicznymi.

nᵃ

a Nie przeprowadzono żadnych badań obejmujących pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku i nowotworów złośliwych lub kontynuujących leczenie po ronzwinięciu nowotworu złośliwego w trakcie przyjmowania ustekinumabu. Dlatego należy ze szczególeną uwagą rozważyć zastosowanie produktu leczniczego ABSIMKY u tych pacjentów. oˡ w Wszystkich pacjentów, w szczególności w wieku pzowyżej 60 lat, pacjentów wcześniej poddawanych długotrwałemu leczeniu immunosupresyjnemu lub pacjentów wcześniej poddawanych leczeniu pᵒ

PUVA, należy monitorować, czy nie występuje u nich rak skóry (patrz punkt 4.8).

o Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości

eᵍ

Układowe

n Po wprowadzeniu produktu do obrożtu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości. Niektóre z nich wystąpiły kilka dni po leczeniu. Waystępowała reakcja anafilaktyczna i obrzęk naczynioruchowy.

W przypadku wystąpienia reakcwji anafilaktycznej lub innej ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy zastosować odpowiednie leczenie i przerwać podawanie produktu leczniczego ABSIMKY (patrz punkt 4.8). ᶻ

bᵉ

Oddechowe

y Po wprowadzeniu usztekinumabu do obrotu zgłaszano przypadki alergicznego zapalenia pęcherzyków c płucnych,i eozynofilowego zapalenia płuc i niezakaźnego organizującego się zapalenia płuc. Do i objawów klinicznnych należały: kaszel, duszność i nacieki śródmiąższowe po podaniu jednej do trzech dawek. Ciężkie zdarzenia obejmowały niewydolność oddechową i długotrwałą hospitalizację.

c Stwierdzaneo poᶻprawę po odstawieniu ustekinumabu, a także, w niektórych przypadkach, po podaniu l kortykosteroidów. W przypadku wykluczenia zakażenia i potwierdzenia rozpoznania należy t zaprzestać stosowania ustekinumabu i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

uᵏ

Zddarzenia sercowo-naczyniowe

Worbaażdoannyicuh obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u pacjentów z łuszczycą na na działanie ustekinumabu obserwowano zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał

Pʳ

mięśnia sercowego i incydent naczyniowo-mózgowy. Podczas leczenia ustekinumabem należy regularnie oceniać czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Szczepienia

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek wirusowych lub bakteryjnych [takich jak Bacillus Calmette-Guérin (BCG)] jednocześnie z produktem leczniczym ABSIMKY. Nie przeprowadzono szczegółowych badań z udziałem pacjentów, którzy niedawno otrzymali żywą szczepionkę wirusową lub bakteryjną. Brak dostępnych danych dotyczących wtórnego przeniesienia infekcji przez żywe u szczepionki u pacjentów otrzymujących ustekinumab. Przed rozpoczęciem szczepienia żywą oᵗ szczepionką wirusową lub bakteryjną terapia produktem leczniczym ABSIMKY powinna zostać

ʳ wstrzymana przez okres co najmniej 15 tygodni od podania ostatniej dawki leku i może oᵇ być wznowiona po co najmniej 2 tygodniach po wykonaniu szczepienia. Osoba zlecająca zastosowanie leku powinna zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego właściwej szczepionki w celu dᵒ uzyskania dodatkowych informacji oraz wytycznych na temat podawania leków immunosupresyjnych po wykonaniu szczepienia. e i n Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemoewlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urozdzeniu lub do czasu, c gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niewykrywal snuero (wpaitcrzyz punkty 4.5 i 4.6). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyćs podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w niemowlęcia jest pᵘ

niewykrywalne.

przyjmować

dᵒ

Pacjenci leczeni produktem leczniczym ABSIMKY mogą jednocześnie szczepionki inaktywowane lub zawierające nieżywe drobnoustroje.

nᵃ

a Długotrwałe leczenie ustekinumabem nie hamuje humoralnej odpowiedzi immunologicznej na i polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom lub szczepionki przeciwtężcowe (patrz punkt 5.1). eⁿ oˡ

Jednoczesna terapia immunosupresyjna w

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność skojarzeznia ustekinumabu oraz leków immunosupresyjnych, w tym preparatów biologicznych lub fototerapii nie były przedmiotem badań klinicznych dotyczących pᵒ

łuszczycy. W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne stosowanie MTX nie wpływało na b cehzoprieocbzyoeńCsrtowhona stosowania i skuteczność ustekinumabu. W g badaniach klinicznych dotyczących i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na nᵉ

bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. Szczególną ostrożność należy zachować przy rozważaniu jednoczesnego stosowaanżia innych leków immunosupresyjnych i produktu leczniczego ABSIMKY oraz w przypadku zwmiany ze stosowania innych biologicznych preparatów immunosupresyjnych (patrz punkt 4.5).

z

Immunoterapia bᵉ

Ustekinumab nie był badany u pacjentów, u których stosowana była immunoterapia alergii.

y Nie wiadomo, czy usztekinumab wpływa na immunoterapię alergii.

c i Ciężkie zmiany n skórne

z Zgłaszano przypadki złuszczającego zapalenia skóry u pacjentów z łuszczycą po zastosowaniu c leczenia usteekinumabem (patrz punkt 4.8). U pacjentów z łuszczycą plackowatą, jako element l naturalnego przebiegu choroby, może rozwinąć się łuszczyca erytrodermalna z objawami, które nie różnią się klinicznie od złuszczającego zapalenia skóry. Podczas obserwacji pacjenta z łuszczycą k u poᵗwinien zwracać szczególną uwagę na objawy łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego ˡzᵉaᵏpᵃaʳlᶻenia skóry. W razie wystąpienia tych objawów należy wdrożyć odpowiednie leczenie.

Noaᵈleży przerwać podawanie produktu leczniczego ABSIMKY, jeśli podejrzewa się reakcję polekową.

r P

Choroby związane z toczniem

U pacjentów leczonych ustekinumabem zgłaszano przypadki chorób związanych z toczniem, w tym skórnego tocznia rumieniowatego i zespołu toczniopodobnego. Jeśli wystąpią zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub jeśli towarzyszy im ból stawów, pacjent powinien niezwłocznie zwrócić się do lekarza. W przypadku potwierdzenia rozpoznania choroby związanej z toczniem, należy przerwać stosowanie ustekinumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) u t U pacjentów w wieku 65 lat i starszych, którzy otrzymywali ustekinumab, generalnie nie stwierdzanoo różnic w skuteczności i bezpieczeństwie stosowania tego leku w badaniach klinicznych w bʳ zatwierdzonych wskazaniach w porównaniu z młodszymi pacjentami, jednak liczba pacjentów w o wieku 65 lat i starszych nie była wystarczająca, by stwierdzić, czy reagują oni inaczej niż młodsi pacjenci. Ponieważ zasadniczo u pacjentów w podeszłym wieku częstość występowania infekcji jest dᵒ

większa, należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.

e i Zawartość polisorbatu n

Produkt leczniczy ABSIMKY zawiera 0,02 mg polisorbatu 80 w każdej jednostce oebjętości, co odpowiada 0,02 mg na dawkę 45 mg. z c z Produkt leczniczy ABSIMKY zawiera 0,05 mg polisorbatu 80 w każdej jednostce objętości, co uˢ

odpowiada 0,04 mg na dawkę 90 mg.

pkarza, jeśli

Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować le u pacjenta dᵒ

występują znane reakcje alergiczne.

nᵃ

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji a Nie należy podawać żadnych żywych szczepionek jednoczneśⁱⁿⁱᵉ z produktem leczniczym ABSIMKY. jake l Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takicho szczepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab prwzez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlątz będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i 4.6). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej pᵒ

szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne. o

ₙₒ

eᵍ

W przeprowadzonych populacyjnych analizach farmakokinetycznych badań klinicznych 3. fazy, u n pacjentów chorujących na łuszczycęż ocenia wpływ najczęściej jednocześnie stosowanych produktów leczniczych (w tym: n paaaracetamolu, ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego, metforminy, atorwastatyny, lewotyroksyny) w właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu. Nie wykazano żadnych interakcji z jednocześnie stosowanymi wyżej wymienionymi produktami leczniczymi.

z Podstawą tej analizy był faket, że co najmniej 100 pacjentów (> 5% badanej populacji) przyjmowało jednocześnie w płoawścyiwżsozśec pi brordmukatkyo lkeicnzentyicczzene przez czas wynoszący co najmniej 90% okresu trwania badania. Na fa ustekinumabu u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem y stawów, chorobą Crozhna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego nie wpływały jednocześnie c stosowane: MTX, NLPZ, 6-merkaptopuryna, azatiopryna i doustne kortykosteroidy, ani wcześniejsza i ekspozycja na cᵤznyancnjieknitaónwty-TNFα u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów lub chorobą wedolizumab) z

Crohna lub wcześniejsza ekspozycja na leki biologiczne (np. czynniki anty-TNFα i (lub) eᶜ p z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

l t badania in vitro i badania fazy 1. u pacjentów z aktywną chorobą Crohna nie wskazują na ᵂʸⁿuⁱᵏᵏⁱ dostosowania dawki u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie substraty CYP450 k⁽Wᵖoᵃnᵗiʳeᶻcpzunnokśćt 5.2).

oᵈ

r badaniach dotyczących łuszczycy nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności

P

ustekinumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym z preparatami biologicznymi lub fototerapią. W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne stosowanie MTX nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu.

W badaniach klinicznych dotyczących choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu (patrz punkt 4.4).

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

u t Kobiety w wieku rozrodczym o Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne w czasie leczernia i przez co najmniej 15 tygodni po jego zakończeniu.

oᵇ

Ciąża

dᵒ Dane zebrane prospektywnie z umiarkowanej liczby ciąż po ekspozycji na ustekinumab, ze znanymi wynikami, w tym ponad 450 ciąż narażonych w pierwszym trymestrze ciąży, nie wskazueją na zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych u noworodka. nⁱ e Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwegzo wpływu na c przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzenziowy (patrz punkt 5.3).

s Dostępne doświadczenie kliniczne jest jednak ograniczone. Jako środek ostrożności, zaleca się pᵘ

unikanie stosowania produktu leczniczego ABSIMKY w czasie ciąży.

dᵒ

Ustekinumab przenika przez łożysko i był wykrywany w surowicy niemowląt urodzonych przez

ₙₐa

pacjentki leczone ustekinumabem w czasie ciąży. Kliniczny wpływ tego faktu nie jest znany, jednak n ryzyko zakażenia u niemowląt narażonych w okresie płodowym ustekinumab może być zwiększone a po urodzeniu.

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak snzcⁱzepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dewanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będoziˡe niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i 4.5). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowwlęcia, można rozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenzie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne.

pᵒ

Karmienie piersią

gᵒ

Ograniczone dane pochodzące z literatury sugerują, że ustekinumab przenika do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościach. Nie wiadomo ustekinumab jest wchłaniany ogólnoustrojowo po podaniu nᶜᶻʸ

doustnym. Ze względu na możliwość wᵉystąpienia działań niepożądanych ustekinumabu u noworodków karmio znaykcohń pcizeernsiiąua, dżcezcyyzję o tym, czy przerwać karmienie piersią w czasie leczenia i do 15 tygodni po jego w przerwać leczenie produktem leczniczym ABSIMKY należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze z stosowania produktu leczniczego ABSIMKY dla matki.

bᵉ

Płodność

y Nie zbadano wpływuz ustekinumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).

c 4.7 Wpływ nan zⁱdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z c ABSIMKYe nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i l obsługiwania maszyn.

tiałania

Podsuumᵏᴰoᶻwanie niepożądane

4.8 oᵈkontrolowany pcrhofilu bezpieczeństwa

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (> 5%) ustekinumabu u dorosłych

Pʳ

w okresach badań klinicznych dotyczących łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, były stany zapalne jamy nosowo-gardłowej i ból głowy. Większość z nich była łagodna i nie było konieczne przerwanie leczenia w trakcie badania klinicznego. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które zgłaszano po zastosowaniu ustekinumabu, są ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (patrz punkt 4.4).

Ogólny profil bezpieczeństwa był podobny u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu znajdujące się poniżej odzwierciedlają u t ekspozycję na ustekinumab u dorosłych podczas 14 badań klinicznych fazy 2. i 3. przeprowadzonycho z udziałem 6710 pacjentów (4135 pacjentów z łuszczycą i (lub) łuszczycowym zapaleniem bʳ stawów, 1749 pacjentów z chorobą Crohna i 826 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita o grubego). Obejmowały one zastosowanie ustekinumabu w kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą dᵒ

Crohna lubi wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego przez co najmniej 6 miesięcy (4577 pacjentów) lub co najmniej 1 rok (3648 pacjentów). 2194 pacjentów z łuszczycą, chorobą Crohnae lub i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego było narażonych przez co najmniej 4 lata, n podczas gdy

1148 z łuszczycą lub, chorobą Crohna było narażonych przez co najmniej 5 lat). e z c Tabela 2 przedstawia listę działań niepożądanych pochodzących z badań kliniczznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodzie wjąpcryomwa zdapzeanleiunsipemrodjeulkittau grubego u dorosłych, jak również działań niepożądanych zgłoszonych po do obrotu.

pᵘ

Działania niepożądane uporządkowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością o występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), d niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy nᵃ

o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą a się ciężkością.

nⁱ

Tabela 2: Lista działań niepożądanych e

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość występowanoa: działanie niepożądanei ˡ wpalenie
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	nosowo- zaakażoniejz óanych dróg oddechowych, zapalenie jamy Często: g rdłewe gzr, zatok pᵒ Niezbyt często: zapalenie tkanki łącznej, zakażenia zębów, półpasiec, zakażenie dolnych dróg oddechowych, wirusowe zakażenie górnycho g dróg oddechowych, grzybicze zakażenie sromu i pochwy Niezbyt nᵉ
Zaburzenia układu immunologicznego z e	często: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, poarżywka)k z wzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym reakcjaR anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy)
Zaburzenia psychiczne b y	Niezbyt często: depresja
Zaburzenia układu z c nerwowego i nₐₜₖᵢ zₖₗ	Często: zawroty głowy, bóle głowy Niezbyt często: porażenie nerwu twarzowego
Zaburzenia ckładu u oddechowego,e l piersiowej i śródpiersia kᵗ dᵘ	Często: ból jamy ustnej i gardła Niezbyt często: przekrwienie jamy nosowej Rzadko: alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc Bardzo rzadko: organizujące się zapalenie płuc*
o Zaburzenia żołądka i jelit	Często: biegunka, nudności, wymioty

Pʳ

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często: świąd Niezbyt często: łuszczyca krostkowa, złuszczanie skóry, trądzik Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, zapalenie naczyń wywołane nadwrażliwością Bardzo rzadko: pemfigoid pęcherzowy, skórny toczeń rumieniowaty t o
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Często: ból pleców, ból mięśni, ból stawów r Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny oᵇ
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często: uczucie zmęczenia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, ból w o miejscu wstrzyknięcia d Niezbyt często: odczyny w miejscu wstrzyknięcia (m.in.: krwawienie, krwiak, stwardnienie, obrzęk i świąd), asteniᵃe i

u

• patrz punkt 4.4 Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości eⁿ z c Opis wybranych działań niepożądanych z uˢ

Zakażenia

W badaniach z kontrolą placebo u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą oᵖ

Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania infekcji lub ciężkich d infekcji była podobna wśród pacjentów leczonych ustekinumabem i pacjentów otrzymujących a placebo. W okresie badań klinicznych z kontrolą placebo, częstość występowania infekcji wynosiła n 1,36 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab oraz 1,34 w przypadku pacjentów otrzymującycha placebo. Ciężkie zakażenia wystąpiły z

ᵢ częstością 0,03 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obsnerⁱwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (30 przypadków ciężkich infeekcj w grupie 930 pacjento-lat obserwacji) oraz 0,03 w przypadku pacjentów otrzymujących placeobˡo (15 przypadków ciężkich infekcji w grupie 434 pacjento-lat obserwacji) (patrz punkt 4.4). w okresachzadań o W kontrolowanych i niekontrolowanych b klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym p zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, stanowiących 15227 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła gᵒ

1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata e w badaniach nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Częstość występowania infekcji wynosiła nciężkich

0,85 w przeliczeniu na jedn pergzoyp paadckjeunta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab, a częstość występowaażnia infekcji wyniosła 0,02 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w w pacjentów otrzymujących ustekinumab (289 przypadków ciężkich infekcji w grupie 15227 pacjento-lat obserwacji), a odnotowane ciężkie infekcje obejmowały z przypadki zapalenia płuc, reopnia odbytu, zapalenia tkanki łącznej, zapalenia uchyłków, zapalenia żołądka i jelit oraz zakażebń wirusowych.

y W badaniach klinicznzych u pacjentów z postacią gruźlicy utajonej, którzy jednocześnie przyjmowali c izoniazyd, nie zaobserwowano rozwoju gruźlicy.

nⁱ

z Nowotwory złośliwe

cbą

W kontroloewanych placebo okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem nstoawwoótww,o crhólowro Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania t złośliwych, z wyjątkiem raka skóry niebędącego czerniakiem, wynosiła 0,11 w na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab uᵏ

p⁽¹rzd perlzicyzpeandieuk w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,23 w przypadku pacjentów porzyjmujących placebo (1 przypadek w grupie 434 pacjento-lat obserwacji). Częstość występowania r raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,43 w przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w

P

przypadku pacjentów przyjmujących ustekinumab (4 przypadki w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,46 w przypadku pacjentów przyjmujących placebo (2 przypadki w grupie 433 pacjento-lat obserwacji).

W kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego reprezentujących 15205 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata w badaniach nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Nowotwory złośliwe, z wyjątkiem raków u skóry niebędących czerniakiem, zgłoszono u 76 pacjentów z 15 205 pacjento-lat obserwacji (częstośćoᵗ występowania 0,50 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych ustekinumabem).

ʳ Ta częstość występowania nowotworów złośliwych odnotowana u pacjentów leczonych oᵇ ustekinumabem, była porównywalna z częstością spodziewaną w populacji ogólnej (standardowy wskaźnik zapadalności = 0,94 [95% przedział ufności: 0,73; 1,18], dostosowany do wieku, płci i rasy). dᵒ Najczęściej zgłaszanymi nowotworami złośliwymi, innymi niż rak skóry niebędący czerniakiem, były raki gruczołu krokowego, rak okrężnicy i odbytnicy, czerniak i rak piersi. Częstość wysteępowania raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,46 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentóⁱ w leczonych ustekinumabem (69 pacjentów w grupie 15165 pacjento-lat obserwacji). Stosunek leicⁿzby pacjentów z rakiem skóry podstawnokomórkowym do liczby pacjentów z rakiem skóry kolczzystokomórkowym c (3:1) jest porównywalny ze spodziewanym w populacji ogólnej (patrz punkt 4.z4).

s Reakcje nadwrażliwości

pᵘ

W kontrolowanych okresach badań klinicznych dotyczących stosowania ustekinumabu w łuszczycy i łuszczycowym zapaleniu stawów u < 1% pacjentów zaobserwowano wysypkę oraz pokrzywkę dᵒ

(patrz punkt 4.4).

a n Dzieci i młodzież

a Dzieci i młodzież w wieku od 6 lat z łuszczycą plackowatą

Bezpieczeństwo stosowania ustekinumabu oceniano w dwóncⁱh badaniach fazy 3 u dzieci i młodzieży z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą. Pi derruwgsizeee baaddaannieie przeprowadzono u 110 pacjentów w l wieku od 12 do 17 lat, leczonych do 60 tygodni, a o b przeprowadzono u 44 pacjentów w wieku od 6 do 11 lat, leczonych do 56 tygodni. Zasawdniczo, zdarzenia niepożądane stwierdzone w tych dwóch badaniach z danymi dotyczącymi bezpieczzeńdsotrwoasł zyc ohkresu 1 roku były podobne do zaobserwowanych we wcześniejszych badaniach u z łuszczycą plackowatą.

pᵒ

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożąodanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań eᵍ

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania n produktu leczniczego. Osoby należążce do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.wa

4.9 Przedawkowanie eᶻ

btosowano

W badaniach klinicznych s pojedyncze dawki leku do 6 mg/kg, podawane dożylnie bez y wystąpienia toksycznzoₐś,ci zmuszającej do ograniczenia dawki. W przypadku przedawkowania, zaleca c się obserwację pacjent czy nie występują jakiekolwiek objawy przedmiotowe i podmiotowe reakcji niepożądanych, n orⁱᵃᶻ natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego.

z c e l 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

t uᵏWłaściwości farmakodynamiczne

5.1

Gorᵈᵘᵖᵃ farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibitory interleukin. Kod ATC: L04AC05.

Pʳ

ABSIMKY jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

Mechanizm działania

Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ, które wiąże się z wysoką swoistością z dzieloną podjednostką białkową p40 ludzkich cytokin – interleukin: IL-12 i IL-23. Ustekinumab hamuje bioaktywność ludzkich IL-12 i IL-23 zapobiegając wiązaniu p40 z receptorem u białkowym IL-12Rβ1 znajdującym się na powierzchni komórek układu odpornościowego.

Ustekinumab nie jest w stanie przyłączyć się do interleukiny IL-12 ani IL-23, które są już przyłączonoeᵗ do receptorów IL-12Rβ1 na powierzchni komórek. Dlatego ustekinumab nie oddziałuje na aktywność

ʳ dopełniacza, ani nie bierze udziału w zjawisku cytotoksyczności komórek z receptorami IL-12 i (lub) oᵇ IL-23. Interleukiny IL-12 oraz IL-23 są cytokinami heterodimerycznymi wydzielanymi przez aktywowane komórki prezentujące antygen, takie jak makrofagi i komórki dendrytyczne, i obie dᵒ

cytokiny biorą udział w odpowiedzi immunologicznej organizmu; IL-12 pobudza komórki NK (ang. natural killer) oraz różnicowanie komórek CD4+ T w kierunku fenotypu T helper e 1 (Th1), IL-23 indukuje szlak T helper 17 (Th17). Jednak nieprawidłowa regulacja IL 12 i IL 23 wiążeⁱ się z chorobami o podłożu immunologicznym, takimi jak łuszczyca, łuszczycowe zapaleenⁿie z stawów, choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

c z Wiążąc się z dzieloną podjednostką p40 interleukin IL-12 i IL-23, ustekinumsab może wykazywać swoje działanie kliniczne w łuszczycy, łuszczycowym zapaleniu stawów, chorobie Crohna i pᵘ

wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego przez przerwanie szlaków cytokin Th1 i Th17, które są kluczowe w patologii tych chorób. dᵒ

U pacjentów z chorobą Crohna leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów nᵃ

reakcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcji, co a utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej. W fazie rozsizceerjzonej badania oceniano stężenie CRP i zmniejszenia stężenia stwierdzone podczas fazy podtrzymunją leczenia utrzymywały się na ogół do e tygodnia 252.

grubeogoˡ

U pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita w leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów reakcji zapalnej, wz tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny o kałowej w czasie indukcji, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej leczenia i fazie p rozszerzonej badania do tygodnia 200.

o g Immunizacja

ⱼ

Podczas długoterminowego rozszerzenia badania nad łuszczycą 2 (PHOENIX 2) dorośli pacjenci nᵉ

leczeni ustekinumabem przez co najmnie 3,5 roku, wykazali podobną odpowiedź przeciwciał na zarówno polisacharydowe szczepiaonżki przeciw pneumokokom, jak i szczepionki przeciwtężcowe, podobnie jak pacjenci z grupy kwontrolnej z łuszczycą nieleczoną ogólnoustrojowo. U podobnego odsetka dorosłych pacjentówz wytworzyły się ochronne stężenia przeciwciał przeciwpneumokokowych i przeciwtężcowych, a miana przeciwciał były podobne u pacjentów w grupie leczonej ustekinumabem i w grupie kontrolnej. bᵉ

y Skuteczność klinicznza

cₜₐ

i Łuszczyca placknowa (dorośli)

z Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach keliᶜnicznych, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby i kontroli placebo, l przeprowadzonych z udziałem 1996 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy t plackowatej, którzy byli kandydatami do fototerapii lub leczenia systemowego.

k Doduatkowo randomizowane badanie z maskowaniem danych dla oceniającego i aktywną kontrolą porównało ustekinumab i etanercept u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy polaᵈckowatej, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na leczenie, nietolerancja lub Pʳprzeciwwskazania do stosowania cyklosporyny, MTX lub metody PUVA.

Badanie 1. nad łuszczycą (PHOENIX 1) przeprowadzono z udziałem 766 pacjentów. U 53% z nich nie wystąpiła reakcja na leczenie, wystąpiła nietolerancja leku lub występowały przeciwwskazania do innej terapii systemowej. Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumab otrzymali dawki 45 mg lub 90 mg w tygodniach: 0. i 4., a następnie tę samą dawkę co 12 tygodni.

Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo w tygodniach: 0. i 4., przeszli na ustekinumab (45 mg lub 90 mg) w tygodniach: 12. i 16., a następnie przyjmowali tę samą dawkę, co 12 tygodni. Pacjenci początkowo przydzieleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumab, którzy uzyskali odpowiedź w postaci wskaźnika zasięgu i ciężkości procesu chorobowego w łuszczycy (PASI Index) 75 (poprawa PASI co najmniej o 75% w stosunku do wartości wyjściowej), zarówno w 28., jak u i 40. tygodniu, zostali powtórnie przydzieleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumab, co oᵗ 12 tygodni lub do grupy otrzymującej placebo (tj. odstawienie leku). Pacjenci, którzy w 40. tygodniu

ʳ zostali powtórnie przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo, ponownie rozpoczęli oᵇ przyjmowanie ustekinumabu według swojego początkowego sposobu dawkowania w momencie, gdy utracili co najmniej 50% uzyskanej w 40. tygodniu poprawy wartości PASI. Wszyscy pacjenci zostali dᵒ

poddani obserwacji trwającej do 76. tygodnia, licząc od momentu pierwszego podania badanego leku.

e i Badanie 2. nad łuszczycą (PHOENIX 2) przeprowadzono z udziałem 1230 pacjentów. U 61% z nich nie wystąpiła reakcja na leczenie, wystąpiła nietolerancja leku lub wystąpiły przeciwewⁿskazania do innej terapii systemowej. Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej 1 u6st.ezkinumab otrzymali c dawki 45 mg lub 90 mg w tygodniach: 0. i 4. a następnie dodatkową dawkę w z tygodniu.

Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo w tygodniach: 0. i 4., przeszli na uˢ

ustekinumab (45 mg lub 90 mg) w tygodniach: 12. i 16. Wszyscy pacjenci zostali poddani obserwacji trwającej do 52. tygodnia, licząc od momentu rozpoczęcia leczenia.

oᵖ

d Badanie 3. nad łuszczycą (ACCEPT) przeprowadzono z udziałem 903 pacjentów z umiarkowaną do terapii ciężkiej postacią łuszczycy, u których reakcja na leczenie była niewystarczająca, wystąpiła nᵃ

nietolerancja leku lub wystąpiły przeciwwskazania do innej systemowej. W badaniu tym aktywnąa porównywano skuteczność ustekinumabu z etanerceptem oraz oceniano bezpieczeństwo stosowania i obu leków. Podczas 12-tygodniowej części badania z n kontrolą pacjenci zostali losowo przydzieleni do grup otrzymujących etanercept (50 mg dwea razy w tygodniu), ustekinumab w dawce 45 mg w tygodniach: 0. i 4. lub ustekinumab w dawceo 9ˡ0 mg w tygodniach: 0. i 4.

w Wyjściowa charakterystyka chorobowa pacjentówz była generalnie zgodna we wszystkich grupach

ₙᵢ

terapeutycznych badań 1. i 2. nad łuszczycą przy średniej wartości początkowej PASI wynoszącej od pᵒ

17 do 18, średniej wartości wyjściowej powierzch ciała (ang. Body Surface Area, BSA) ≥ 20, i średniej wartości wskaźnika wpływu dolegliwości skórnych na jakość życia (ang. Dermatology Life gᵒ

Quality Index, DLQI) wynoszącym od 10 do 12. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. Psoriatic e Arthritis, PsA) wystąpiło u około jednej trzeciej pacjentów (badanie 1. nad łuszczycą) oraz jednej n czwartej pacjentów (badanie 2. nad ż łuszczycą). Podobne nasilenie choroby stwierdzano również w badaniu 3. nad łuszczycą.

wᵃ

Pierwszorzędowym punktem końcowym w tych badaniach był odsetek pacjentów, którzy uzyskali z odpowiedź P PAoSdIs 7u5m wow satonsieunku do wartości początkowej w 12. tygodniu (patrz tabele 3 i 4).

bᵉ

Tabela 3: uzyskanych odpowiedzi klinicznych w badaniu 1. nad łuszczycą y (PHOENzIX 1) oraz badaniu 2. nad łuszczycą (PHOENIX 2)

c i n z c	12. tydzień 2 dawki (0. tydzień i 4. tydzień)			28. tydzień 3 dawki (0. tydzień, 4. tydzień i 16. tydzień)
e	Placebo	45 mg	90 mg	45 mg	90 mg
l Badanie 1 nad łuszczycą t
pacjentów ᴸrzudᵏielonych losowop ⁱᶜyᵇzᶻ ᵃ	255	255	256	250	243
PdSI 50 odpowiedź N (%)A	26 (10%)	213 (84%)ᵃ	220 (86%)ᵃ	228 (91%)	234 (96%)
o PASI 75 odpowiedź N (%)	8 (3%)	171 (67%)ᵃ	170 (66%)ᵃ	178 (71%)	191 (79%)
PASI 90 odpowiedź N (%)	5 (2%)	106 (42%)ᵃ	94 (37%)ᵃ	123 (49%)	135 (56%)
PGAᵇ brak lub minimalne objawy N (%)	10 (4%)	151 (59%)ᵃ	156 (61%)ᵃ	146 (58%)	160 (66%)
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	166	168	164	164	153

Pʳ

PASI 75 odpowiedź N (%)	6 (4%)	124 (74%)	107 (65%)	130 (79%)	124 (81%)
Liczba pacjentów > 100 kg	89	87	92	86	90
PASI 75 odpowiedź N (%)	2 (2%)	47 (54%)	63 (68%)	48 (56%)	67 (74%)
Badanie 2 nad łuszczycą					t
Liczba pacjentów przydzielonych losowo	410	409	411	397	o r ⁴⁰⁰
PASI 50 odpowiedź N (%)	41 (10%)	342 (84%)ᵃ	367 (89%)ᵃ	369 (93%)	380 (o5ᵇ )9 %
PASI 75 odpowiedź N (%)	15 (4%)	273 (67%)ᵃ	311 (76%)ᵃ	276 (70%)	314 (79%)
PASI 90 odpowiedź N (%)	3 (1%)	173 (42%)ᵃ	209 (51%)ᵃ	178 (45%)	2dᵒ (54%)17₉
PGAᵇ brak lub minimalne objawy N (%)	18 (4%)	277 (68%)ᵃ	300 (73%)ᵃ	241 (61%) i	e 27 (70%)
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	290	297	289	287 110eⁿ	280
PASI 75 odpowiedź N (%)	12 (4%)	218 (73%)	225 (78%)	217 (76%)z	226 (81%)
Liczba pacjentów > 100 kg	120	112	121	c	119
PASI 75 odpowiedź N (%)	3 (3%)	55 (49%)	86 (71%)	z 59 (54%) s	88 (74%)

u

a p < 0,001 dla ustekinumabu w dawce 45 mg lub 90 mg w porównaniu z placebo

b PGA (ang. Physician Global Assessment) = całościowa ocena lekarska pᵘ

dᵒ

Tabela 4: Podsumowanie uzyskanych odpowiedzi klinicznych w 12. tygodniu w badaniu 3. nad łuszczycą (ACCEPT) 3a

	Badanien nad łuszczycą
	Etanercept 24 dawki (50 mg dwa razy we tygodniu) oˡ	a Ustekinumab n i 2 dawki (0. i 4. tydzień)
		45 mg	90 mg
Liczba pacjentów przydzielonych losowo	w z	209	347
PASI 50 odpowiedź N (%)	286³ (⁴⁷ %)82	181 (87%)	320 (92%)ᵃ
PASI 75 odpowiedź N (%)	197 (pᵒ%)57	141 (67%)ᵇ	256 (74%)ᵃ
PASI 90 odpowiedź N (%)	₁ 8₇0₀ (23%)	76 (36%)ᵃ	155 (45%)ᵃ
PGA brak lub minimalne objawy N (%)	gᵒ (49%) nᵉ	136 (65%)ᵃ	245 (71%)ᵃ
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	251	151	244
PASI 75 odpowiedź N (%)	aż 154 (61%)	109 (72%)	189 (77%)
Liczba pacjentów > 100 kg w	96	58	103
PASI 75 odpowiedź N (%)z	43 (45%)	32 (55%)	67 (65%)

a p < 0,001 dla ustekinumabue w dawce 45 mg lub 90 mg w porównaniu z etanerceptem b p = 0,012 dla ustekinumabbu w dawce 45 mg w porównaniu z etanerceptem y W badaniu 1. nad łuszzcdzaywceąk stabilność wskaźnika PASI 75 była znacząco wyższa przy ciągłym c leczeniu w porównaniu z odstawieniem leku (p < 0,001). Podobne wyniki zostały zaobserwowane rwan pdrozympiazdokwuan kayżcndhⁱej z ustekinumabu. Po 1. roku (52. tydzień), 89% pacjentów powtórnie z do leczenia podtrzymującego wykazywało odpowiedź PASI 75 w porównaniu c z 63% pacjeentów powtórnie randomizowanych do grupy otrzymującej placebo (odstawienie leku) l (p < 0,001). Po 18 miesiącach (76. tydzień), 84% pacjentów powtórnie randomizowanych do leczenia t podtrzymującego wykazywało odpowiedź PASI 75, w porównaniu z 19% pacjentów powtórnie k u do grupy otrzymującej placebo (odstawienie leku). Po 3 latach (148. tydzień), r8a2nd%dopmacizjeonwtóanwyc phowtórnie randomizowanych do leczenia podtrzymującego wykazywało odpowiedź PoAdStrIz 7y5m. u Pjoąc 5eg laotach (244. tydzień), 80% pacjentów ponownie przydzielonych losowo do leczenia po miało odpowiedź PASI 75.

Pʳ

Wśród pacjentów powtórnie randomizowanych do grupy otrzymującej placebo, którzy ponownie rozpoczęli leczenie według swojego początkowego sposobu dawkowania ustekinumabu po utracie ≥ 50% uzyskanej poprawy wartości PASI, 85% uzyskało ponownie odpowiedź PASI 75 w ciągu 12 tygodni od ponownego rozpoczęcia terapii.

W badaniu 1. nad łuszczycą, w 2. tygodniu i w 12. tygodniu osiągnięcie znacząco większej poprawy w stosunku do wartości wyjściowej znalazło odzwierciedlenie w wartości DLQI w każdej z grup leczonych ustekinumabem w porównaniu z placebo. Poprawa utrzymywała się do 28. tygodnia. Podobnie, znacząca poprawa została odnotowana w badaniu 2. nad łuszczycą w tygodniach: 4. i 12., u i utrzymywała się do 24. tygodnia. W badaniu 1. nad łuszczycą poprawa osiągnięta w zakresie kontrooliᵗ przebiegu łuszczycy paznokci (wskaźnik ciężkości przebiegu łuszczycy paznokci), w punktacji

ʳ dotyczącej parametrów fizykalnych i umysłowych skali SF-36 oraz analogowo-wzrokowej skali oᵇ świądu (ang. Itch Visual Analogue Scale, VAS) była również znacząca w każdej z grup leczonych ustekinumabem, w porównaniu z placebo. W badaniu 2. nad łuszczycą wyniki uzyskane w szpitalnej dᵒ

skali lęku i depresji (ang. Hospital Anxiety and Depression Scale, HADS) oraz w kwestionariuszu ograniczeń zawodowych (ang. Work Limitations Questionnaire, WLQ) były również znaecząco lepsze w przypadku każdej z grup leczonych ustekinumabem w porównaniu z placebo. nⁱ e Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA) (dorośli) podmiotowe, poprawiazsprawność c Wykazano że ustekinumab łagodzi objawy przedmiotowe i z fizyczną i jakość życia związaną ze stanem zdrowia i zmniejsza postęp uszkodzenia stawów obwodowych u uˢ

dorosłych pacjentów z czynnym PsA.

oᵖ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano u 927 pacjentów w dwóch d randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych z kontrolą placebo u pacjentów z czynnym PsA (≥ 5 stawów z obrzękiem i ≥ 5 tkliwych stawów) pomimo stosowania niesteroidowych nᵃ

leków przeciwzapalnych (NLPZ) lub przeciwreumatycznych leków modyfikujących przebieg choroby a (ang. disease modifying antirheumatic, DMARD). Pacjenci w tych badaniach mieli rozpoznanie PsA i od co najmniej 6 miesięcy. Do badań włączono pacjentów n z każdym podtypem PsA, w tym z zapaleniem wielostawowym bez guzków reumatoidalnyech (39%), ze spondylozą z zapaleniem stawów obwodowych (28%), z asymetrycznym zapaleoniˡem stawów obwodowych (21%), zajęciem dystalnych stawów międzypaliczkowych (12%) i okwaleczającym zapaleniem stawów (0,5%).

Na początku obu badań odpowiednio p przoyndazdie 7l0o%no iz 40% pacjentów miało zapalenie przyczepów ścięgnistych i paliczków. Pacjentów losowo do grup otrzymujących leczenie pᵒ

ustekinumabem w dawce 45 mg, 90 mg lub placebo, podawanych podskórnie w tygodniach: 0. i 4., a następnie co 12 tygodni (q12w). Około 50o% pacjentów kontynuowało przyjmowanie stałych dawek g MTX (≤ 25 mg/tydzień).

eᵢᵤ

n zastosowaniem

W badaniu 1. PsA (PSUMMIT I) i bżadan 2. PsA (PSUMMIT II), odpowiednio 80% i 86% pacjentów, było wcześniej leczonyach z DMARD. W badaniu 1. wcześniejsze leczenie za pomocą antagonistów czynniwka martwicy nowotworów (TNF)α nie było dozwolone. W badaniu 2. większość pacjentów (58%, n = 180) było wcześniej leczonych za pomocą co najmniej jednego z antagonisty czynnika martwicy nowotworów (TNF)α, z czego ponad 70% przerwało w dowolnym czasie leczenie przeciw-TbNᵉFα z powodu braku skuteczności lub nietolerancji.

y Objawy przedmiotowze i podmiotowe

c Leczenie ustekinumabem powodowało znaczącą poprawą parametrów oceny choroby w porównaniu z placebo w 24. n tyⁱgodniu. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, u których z uzyskano odpowiedź 20 punktów wg ACR (ang. American College of Rheumatology) w 24. tygodniu.

c Kluczowe weyLnicikzibaskuteczności przedstawiono poniżej w tabeli 5.

l Tabela 5: pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź kliniczną w badaniu 1. (PSUMMIT I) i kᵗ

u badaniu 2. (PSUMMIT II) nad łuszczycowym zapaleniem stawów w 24. tygodniu.

oᵈ r	Badanie 1 nad łuszczycowym zapaleniem stawów			Badanie 2 nad łuszczycowym zapaleniem stawów
	PBO	45 mg	90 mg	PBO	45 mg	90 mg
Liczba randomizowanych pacjentów	206	205	204	104	103	105
Odpowiedź ACR 20, N (%)	47 (23%)	87 (42%)ᵃ	101 (50%)ᵃ	21 (20%)	45 (44%)ᵃ	46 (44%)ᵃ
Odpowiedź ACR 50, N (%)	18 (9%)	51 (25%)ᵃ	57 (28%)ᵃ	7 (7%)	18 (17%)ᵇ	24 (23%)ᵃ

P

Odpowiedź ACR 70, N (%)	5 (2%)	25 (12%)ᵃ	29 (14%)ᵃ	3 (3%)	7 (7%)ᶜ	9 (9%)ᶜ
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	146	145	149	80	80	81
Odpowiedź PASI 75, N (%)	16 (11%)	83 (57%)ᵃ	93 (62%)ᵃ	4 (5%)	41 (51%)ᵃ	45 (56%)ᵃ
Odpowiedź PASI 90, N (%)	4 (3%)	60 (41%)ᵃ	65 (44%)ᵃ	3 (4%)	24 (30%)ᵃ	36 (44%)ᵃ
Odpowiedź połączona PASI 75 i ACR 20, N (%)	8 (5%)	40 (28%)ᵃ	62 (42%)ᵃ	2 (3%)	24 (30%)ᵃ	31 (38%)ᵃ oᵗ
						bʳ
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	154	153	154	74	74	o3 7
Odpowiedź ACR 20, N (%)	39 (25%)	67 (44%)	78 (51%)	17 (23%)	32 (43%)	34 (47%) o
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	105	105	111	54	58 d	57
Odpowiedź PASI 75, N (%)	14 (13%)	64 (61%)	73 (66%)	4 (7%)	31 (53%) e	32 (56%)
Liczba pacjentów > 100 kg	52	52	50	30	²⁹i	31
Odpowiedź ACR 20, N (%)	8 (15%)	20 (38%)	23 (46%)	4 (13%)	13 n₂ %) (45 ₁e(45%)₀	12 (39%)
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	41	40	38	26	z 2	24
Odpowiedź PASI 75, N (%)	2 (5%)	19 (48%)	20 (53%)	0 c z		13 (54%)

u

a p < 0,001

b p < 0,05 uˢ

c p = NS p

d Liczba pacjentów z ≥ 3% BSA łuszczycowym zajęciem skóry w punkcie początkowym dᵒ

Odpowiedzi ACR wynoszące: 20, 50 i 70, ulegały poprawie lub utrzymywały się do 52. tygodnia (badanie PsA 1 i 2) oraz do 100. tygodnia (badanie PsA 1). W bandaᵃniu PsA 1, odpowiedzi ACR 20 w 100. tygodniu uzyskano u odpowiednio 57% i 64% pacjentówa przyjmujących dawkę 45 mg i 90 mg.

W badaniu PsA 2, odpowiedzi ACR 20 w 52. tygodniu uzyskiano u, odpowiednio 47% i 48% pacjentów przyjmujących dawkę 45 mg i 90 mg. eⁿ oˡ

Odsetek pacjentów, u których uzyskano zmodyfikowane kryteria odpowiedzi PsA (PsARC) były także 52w.

znacząco większe w grupach leczonych ustekinumabem w porównaniu do placebo w 24. tygodniu.

z Odpowiedzi PsARC utrzymywały się do tygodni: i 100. U większego odsetka pacjentów leczonych ustekinumabem, ze spondylozą z zapjęᵒciem stawów obwodowych jako pierwszej lokalizacji, wykazano 50- i 70-procentową poprawę w punktacji BASDAI (ang. Bath Ankylosing Spondylitis Disease Activity Index) w porównaniu dog plᵒacebo w 24. tygodniu.

Odpowiedzi stwierdzone w grupach lencᵉzonych ustekinumabem były podobne u pacjentów otrzymujących i nieotrzymujących jednocześnie MTX i utrzymywały się do tygodni: 52. i 100.

aż

Pacjenci wcześniej leczeni antagonistami TNFα, którzy otrzymywali ustekinumab, uzyskali lepsze w odpowiedzi w 24. tygodniu niż pacjenci otrzymujący placebo (odpowiedź ACR 20 w 24.

z tygodniu dla 45 mg i 90 mg wyniosła, odpowiednio 37% i 34% w porównaniu do placebo 15%;

p < 0,05), i utrzymywały się one do 52. tygodnia.

bᵉ

y U pacjentów z zapaleniem przyczepów ścięgnistych i (lub) paliczków w punkcie początkowym, z stwierd sztwonieord wzo 2n4o. c tygodniu badania PsA 1 znaczącą poprawę w przebiegu zapalenia przyczepów i ścięgnistych i paliczków w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. W badaniu n PsA 2 z w 24. tygodniu znaczącą poprawę w przebiegu zapalenia przyczepów ścięgnistych oraz liczbowąc poprawę (nieistotną statystycznie) punktacji zapalenia paliczków w grupie stosującej e ustekinumlab w dawce 90 mg w porównaniu do placebo. Poprawy punktacji zapalenia przyczepów ścięgnisttych i paliczków utrzymywały się do tygodni: 52. i 100.

uᵏ

radiograficzna

Odpowiedź

Uszkodzenia strukturalne w rękach i nogach wykazano w zmianie całkowitej punktacji van der Heijde-odporównaniu

Sharp (vdH-S), zmodyfikowanej dla PsA przez dodanie dystalnych stawów międzypaliczkowych rąk, Pʳ

w do wartości początkowych. Dokonano wcześniejszej zintegrowanej analizy łączącej dane od 927 osób z obu badań PsA 1 i 2. Ustekinumab wykazał istotne statystycznie zmniejszenie postępu uszkodzeń strukturalnych w porównaniu do placebo, co zmierzono jako zmianę od punktu początkowego do tygodnia 24. całkowitej zmodyfikowanej punktacji vdH-S (średni ± SD wynik wyniósł 0,97 ± 3,85 w grupie placebo w porównaniu do, odpowiednio 0,40 ± 2,11 i 0,39 ± 2,40 w grupach stosujących ustekinumab w dawce 45 mg (p < 0,05) i 90 mg (p < 0,001). Działanie to wykazano w badaniu PsA 1. Działanie to uznano za niezależne od jednoczesnego stosowania MTX i utrzymywało się ono do 52. tygodnia (zintegrowana analiza) i 100. tygodnia (badanie PsA 1).

Sprawność fizyczna i jakość życia związana ze stanem zdrowia u U pacjentów leczonych ustekinumabem wykazano znaczącą poprawę sprawności fizycznej w oᵗ tygodniu 24. w ocenie za pomocą kwestionariusza HAQ-DI (ang. Disability Index of the Health

ʳ Assessment Questionnaire). Odsetek pacjentów, u których uzyskano klinicznie znaczącą poprawę oᵇ ≥ 0,3 wyniku HAQ-DI w stosunku do punktu początkowego, był również znacząco większy w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. Poprawa punktacji HAQ-DI w stosunku dᵒ do wartości początkowych utrzymywała się do tygodni: 52. i 100.

e Stwierdzono znaczącą poprawę wyników DLQI w grupach stosujących ustekinumab wⁱ porównaniu do placebo w 24. tygodniu i utrzymywały się one do tygodni: 52. i 100. W badaniu PsAeⁿ 2 stwierdzono znaczącą poprawę wyników FACIT-F (ang. Functional Assessment of Chronic Illzness Therapy – c Fatigue) w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo w 24. z tygodniu. Odsetek pacjentów, u których uzyskano znaczącą klinicznie poprawę w ocenie zmęczenia (4 punkty w uˢ

FACIT-F) był także znacząco większy w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. Poprawy punktacji FACIT utrzymywały się do 52. tygodnia.

ᵖ dᵒ

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań ustekinumabu w jednej nᵃ

lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów a (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

nⁱ

Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży e

Wykazano, że ustekinumab łagodzi objawy przedmiotoowˡ e i podmiotowe, poprawia jakość życia związaną ze stanem zdrowia u dzieci i młodzieży ww wieku 6 lat i starszych z łuszczycą plackowatą.

z Młodzież (w wieku 12-17 lat)

pᵒ

Skuteczność ustekinumabu oceniano u 110 dzieci i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą w wieloośorodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, g kontrolowanym placebo badaniu fazy 3. (CADMUS). Pacjentów przydzielono losowo do grup e otrzymujących placebo (n = 37) lub zalecaną dawkę ustekinumabu (patrz punkt 4.2; n = 36), lub n połowę zalecanej dawki ustekinumabu (n = 37) we wstrzyknięciu podskórnym w tygodniach: 0. i 4., a następnie co 12 tygodni. W 12. tygaożdniu pacjenci otrzymujący placebo zostali przestawieni na ustekinumab. w z Do badania mogli być włącezeni pacjenci z PASI ≥ 12, PGA ≥ 3 i BSA zajętą w co najmniej 10%, którzy kwalifikowali się dboₐlₘecᵢzenia układowego lub fototerapii. Około 60% pacjentów było wcześniej leczonych klasycznymi lek o działaniu ogólnoustrojowym lub fototerapią. Około 11% pacjentów y stosowało wcześniejz leki biologiczne.

c i Pierwszorzędownym punktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy osiągnęli wynik PGA: czysto 90, zmiaznę

(0) lub minimalny (1) w 12. tygodniu. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały PASI 75, c PASI e od początku badania indeksu CDLQI (ang. Children’s Dermatology Life Quality l Index), zmianę od początku badania punktacji całkowitej w skali PedsQL (ang. Paediatric Quality of Life Inventory) w 12. tygodniu. Osoby leczone ustekinumabem wykazały w 12. tygodniu. znamiennie kᵗ

większą poprawę objawów łuszczycy i jakości życia związanej ze stanem zdrowia w porównaniu do placeᵘbo (tabela 6).

oᵈszystkich

W pacjentów obserwowano pod kątem skuteczności przez 52 tygodnie od pierwszego

Pʳ

podania badanego leku. Odsetek pacjentów z wynikiem PGA: czysto (0) lub minimalnie (1) i odsetek osiągających PASI 75 zaczął różnić się pomiędzy grupami leczonymi ustekinumabem i otrzymującymi placebo na pierwszej wizycie w 4. tygodniu, osiągając maksimum w 12. tygodniu. Poprawy wyników PGA, PASI, CDLQI i PedsQL utrzymywały się do 52. tygodnia (tabela 6).

Tabela 6: Podsumowanie pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych w tygodniach: 12. i 52.

Badanie łuszczycy u dzieci i młodzieży (CADMUS) (w wieku od 12 do 17 lat)
	12. tydzień		52. tydzień
	Placebo	Zalecana dawka ustekinumabu	Zalecana dawka ustekinumabu oᵗ
	N (%)	N (%)	N (%) ʳ
Pacjenci randomizowani	37	36	35 oᵇ
PGA
PGA: czysto (0) lub minimalne (1)	2 (5,4%)	25 (69,4%)ᵃ	20 (57,1%)dᵒ
PGA: czysto (0)	1 (2,7%)	17 (47,2%)ᵃ	e 13 (37,1%)
PASI ⁱ eⁿ
odpowiedzi PASI 75	4 (10,8%)	29 (80,6%)ᵃ	28 (80,0%) z
odpowiedzi PASI 90	2 (5,4%)	22 (61,1%)ᵃ	c 23 (65,7%)
odpowiedzi PASI 100	1 (2,7%)	14 (38,9%)ᵃ z	13 (37,1%)
CDLQI uˢ
CDLQI: 0 lub 1ᵇ	6 (16,2%)	18 (50,0%) c	20 (57,1%)
PedsQL ᵖ
Zmiana od początku badania średnia (SD)ᵈ	3,35 (10,04)	dᵒ 8,03 (10,44)ᵉ nᵃ	7,26 (10,92)

u

a p < 0,001

b CDLQI: dermatologiczne narzędzie do oceny wpływu choroby skóry a na jakość życia związaną ze stanem zdrowia w populacji dzieci i młodzieży. CDLQI 0 lub 1 wskazuje brak wpływu na jakość życia dziecka.

nⁱ

c p = 0,002

e

d PedsQL: ogólna skala jakości życia związanej ze stanem zdrowia opracowana do stosowania w populacji dzieci i oˡ

młodzieży. W grupie placebo w 12. tygodniu., N = 36

e p = 0,028

w z Podczas okresu badania z kontrolą placebo dop 12ᵒ. tygodnia, skuteczność zarówno w grupie otrzymującej zalecaną dawkę, jak i grupie otrzymującej połowę zalecanej dawki była generalnie o porównywalna w zakresie pierwszorzędowego punktu końcowego (odpowiednio 69,4% i 67,6%), bygła chociaż stwierdzono wpływ dawki na kreyteria skuteczności wyższego rzędu (np. PGA : czysto (0), PASI 90). Po 12. tygodniu skutecznośnć generalnie większa i dłużej utrzymywała się w grupie otrzymującej zalecaną dawkę niż jej połowę, w której umiarkowane zmniejszenie skuteczności aż obserwowano częściej pod koniec każdej 12-tygodniowej przerwy w stosowaniu leku.

w Profile bezpieczeństwa zalecanej dawki i połowy zalecanej dawki były porównywalne.

z Dzieci (w wie uksute 6k-i1n1um laat)bueadano

b Skuteczność b u 44 dzieci w wieku od 6 do 11 lat z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowyanUeSgo do ciężkiego w otwartym, jednoramiennym, wieloośrodkowym z badaniu 3. fazy (CADM Jr.). Pacjentów leczono zalecaną dawką ustekinumabu (patrz punkt 4.2;

c n = 44) we wstrzyki nięciu podskórnym w tygodniach 0 i 4, a następnie co 12 tygodni.

n z Do badania kwalifikowali się pacjenci z PASI ≥ 12, PGA ≥ 3 i zajęciem co najmniej 10% powierzchni ciała, którzye bᶜyli kandydatami do terapii systemowej lub fototerapii. Około 43% pacjentów było l wcześniej poddanych konwencjonalnej terapii ogólnoustrojowej lub fototerapii. Około 5% pacjentów wᵗcześniej kontakt z lekami biologicznymi.

miałuo ᵏ

₍P₀ie₎drwubszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy osiągnęli wynik PGA czysto o l minimalne (1) w 12. tygodniu. Drugorzędowymi punktami końcowymi były PASI 75, PASI 90 Pʳi zmiana w stosunku do wartości wyjściowej indeksu CDLQI w tygodniu 12. W 12. tygodniu pacjenci leczeni ustekinumabem wykazali klinicznie znaczące zmniejszenie nasilenia objawów łuszczycy i poprawę jakości życia związanej ze zdrowiem (tabela 7).

Wszystkich pacjentów obserwowano pod kątem skuteczności przez okres do 52 tygodni po pierwszym podaniu badanego leku. Odsetek pacjentów z wynikiem PGA czysto (0) lub minimalne (1) w 12. tygodniu wynosił 77,3%. Skuteczność (zdefiniowana jako PGA 0 lub 1) obserwowano już podczas pierwszej wizyty w 4. tygodniu po wizycie rozpoczynającej badanie, a odsetek pacjentów, którzy osiągnęli wynik PGA równy 0 lub 1, wzrósł do 16. tygodnia, a następnie pozostał względnie stabilny do 52. tygodnia. Poprawa wskaźników PGA, PASI i CDLQI utrzymywała się do tygodnia 52.

(tabela 7). u oᵗ Tabela 7: Podsumowanie pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych w

ʳ tygodniach 12. i 52.

oᵇ

Badanie łuszczycy u dzieci (CADMUS Jr.) (wiek 6-11 lat)
	Tydzień 12.	Tydzień 52. dᵒ
	Zalecana dawka ustekinumabu	Zalecana dawka ustekinumabu e
	N (%)	N (%)ⁱ
Włączeni pacjenci	44	eⁿ 41 z
PGA c
PGA czysto (0) lub minimalne (1)	34 (77,3%)	z 31 (75,6%)
PGA czysto (0)	17 (38,6%)	23 (56,1%) uˢ
PASI
odpowiedzi PASI 75	37 (84,1%)	ᵖ 36 (87,8%)
odpowiedzi PASI 90	28 (63,6%)	dᵒ 29 (70,7%)
odpowiedzi PASI 100	15 (34,1%)	22 (53,7%)
CDLQIᵃ nᵃ
Pacjenci z CDLQI > 1 na początku badania	(N=39) a ⁱ	(N=36)
CDLQI 0 lub 1	24 (61,5%eⁿ)	21 (58,3%)

a CDLQI: dermatologiczne narzędzie do oceny wpływu choroby l skóry na jakość życia związaną ze stanem zdrowia w populacji dzieci i młodzieży. CDLQI 0 lub 1 wskazuje na brak wpływu na jakość życia dziecka.

wᵒ

Choroba Crohna

ᶻ Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustepkiᵒnumabu oceniano w trzech randomizowanych, podwójnie zaślepionych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo u osób o dorosłych z umiarkowaną do ciężkiej czynną chorobą Crohna (z indeksem CDAI [ang. Crohn’s

Disease Activity Index] wynoszącym ≥ 22ᵍ0 i ≤ 450). Program rozwoju klinicznego składał się z dwóch 8-tygodniowych badań dożylnej indukncᵉji leczenia (UNITI-1 i UNITI-2), a następnie 44-tygodniowego ż randomizowanego badania leczenia podtrzymującego dawkami podskórnymi (IM-UNITI), łącznie 52 tygodnie terapii.

wᵃ

Badania indukcji obejmowały 1409 (UNITI-1, n = 769; UNITI-2 n = 640) pacjentów.

ᶻ Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach indukcji leczenia był odsetek osób bᵉ

z odpowiedzią kliniczną (definiowaną jako zmniejszenie wyniku CDAI ≥ 100 punktów) w 6. tygodniu. W obu badaniach daney dotyczące skuteczności zbierano i analizowano przez 8 tygodni.

z Dopuszczano możliwość jednoczesnego stosowania doustnych kortykosteroidów, leków c immunomodulujących, aminosalicylanów i antybiotyków i 75% pacjentów kontynuowało nⁱ

przyjmowanie z co najmniej jednego z tych leków. W obu badaniach pacjentów przydzielono losowo do grup, które otrzymały pojedynczą dożylną zalecaną stratyfikowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg eᶜ

(patrz punkt 4.2 w ChPL dla produktu leczniczego ABSIMKY 130 mg koncentrat do sporządzania l roztworu do infuzji) lub stałą dawkę 130 mg ustekinumabu, lub placebo w 0. tygodniu.

kᵗ

u. w badaniu UNITI-1 mieli niepowodzenie lub nie tolerowali wcześniejszego leczenia anty-Pacjenci

TNFα Około 48% pacjentów miało niepowodzenie 1. wcześniejszej terapii anty-TNFα, a 52% miało oᵈ

niepowodzenie 2. lub 3. wcześniejszych terapii anty-TNFα. W tym badaniu 29,1% pacjentów miało Pʳniewystarczającą odpowiedź na początku (primary non-responders), 69,4% utraciło wstępną odpowiedź (secondary non-responders), a 36,4% nie tolerowało leczenia anty-TNFα.

Pacjenci w badaniu UNITI-2 mieli niepowodzenie co najmniej jednej konwencjonalnej terapii, w tym kortykosteroidami lub lekami immunomodulującymi i nie otrzymywali wcześniej anty-TNF-α (68,6%) lub otrzymywali wcześniej anty-TNFα, lecz nie mieli niepowodzenia tej terapii (31,4%).

W obu badaniach UNITI-1 i UNITI-2, u znacząco większego odsetka pacjentów uzyskano odpowiedź kliniczną i remisję w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu do placebo (tabela 8). Odpowiedź kliniczna i remisja u pacjentów leczonych ustekinumabem były znamienne już w 3. tygodniu i ulegały poprawie aż do 8. tygodnia. W tych badaniach indukcji leczenia, skuteczność była większa i trwalsza u w grupie otrzymującej stratyfikowaną dawkę w porównaniu z grupą otrzymującą stałą dawkę 130 mgo. ᵗ Dlatego też zaleca się, by inicjująca dawka dożylna była dostosowana do masy ciała.

ʳ oᵇ Tabela 8: Indukcja odpowiedzi klinicznej i remisja w badaniach UNITI-1 i UNITI 2

	UNITI-1*		UNITI-2** dᵒ
	Placebo N = 247	Zalecana dawka ustekinumabu N = 249	Placebo N = 209 eⁿ	Zalecana e dawka ⁱ ustekinumabu N = 209
Remisja kliniczna, 8. tydzień	18 (7,3%)	52 (20,9%)ᵃ	z 41 (19,6%) c	84 (40,2%)ᵃ
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 6. tydzień	53 (21,5%)	84 (33,7%)ᵇ	z 60 (28,7%) uˢ	116 (55,5%)ᵃ
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 8. tydzień	50 (20,2%)	94 (37,8%)ᵃ	67 (32,1%) ᵖ	121 (57,9%)ᵃ
Odpowiedź 70 punktów, 3. tydzień	67 (27,1%)	101 (40,6%)dᵒᵇ	66 (31,6%)	106 (50,7%)ᵃ
Odpowiedź 70 punktów, 6. tydzień	75 (30,4%)	109 (43,8%)ᵇ	81 (38,8%)	135 (64,6%)ᵃ

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź klinicznną dᵃefiniowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej

Odpowiedź 70 punktów definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o cao najmniej 70 punktów

• Niepowodzenia leczenia anty-TNFα

ⁱ

** Niepowodzenia konwencjonalnego leczenia

eⁿ

a p < 0,001 l

b p < 0,01

wᵒ

W badaniu leczenia podtrzymującego (IM-UNITI), oceniano 388 pacjentów, którzy uzyskali

ᶻ 100 punktów odpowiedzi klinicznej w 8. tygodpnᵒiu. w badaniach indukcji leczenia ustekinumabem UNITI-1 i UNITI-2. Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących schemat podskórnego o dawkowania podtrzymującego 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, lub 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnieᵍ (informacje na temat zalecanego dawkowania podtrzymującego, patrz punkt 4.2). nᵉ

ż U znacząco większego odsetka pacjentów utrzymywała się remisja i odpowiedź kliniczna w grupach wᵃ

otrzymujących ustekinumab w porównaniu do placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 9).

ᶻ Tabela 9: Utrzymanie odpowiedzi i remisji klinicznej w badaniu IM-UNITI (44. tydzień; 52 tygodnie bᵉ

od podania dawki początkowej)

y z c nⁱ z	Placebo* N = 131†	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 128†	90 mg ustekinumabu co 12 tygodni N = 129†
Remisja kliniczna	36%	53%ᵃ	49%ᵇ
eᶜ Odpowiel ź klinicznad	44%	59%ᵇ	58%ᵇ
Remisja kliniczna bez stosowania kortykosteroidówᵗ	30%	47%ᵃ	43%ᶜ
ᵏ Remisja kliniczna u pacjentów: ᵘ
oᵈ w remisji na początku terapii podtrzymującej	46% (36/79)	67% (52/78)ᵃ	56% (44/78)
którzy zostali włączeni z badania CRD3002‡	44% (31/70)	63% (45/72)ᶜ	57% (41/72)
którzy nie otrzymywali wcześniej anty-TNFα	49% (25/51)	65% (34/52)c	57% (30/53)

Pʳ

którzy zostali włączeni z badania CRD3001§	26% (16/61)	41% (23/56)	39% (22/57)

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej

• Grupa placebo składała się z pacjentów z odpowiedzią na ustekinumab, którzy zostali przydzieleni losowo do grupy u otrzymującej placebo na początku leczenia podtrzymującego

† Pacjenci z odpowiedzią kliniczną 100 punktów na ustekinumab na początku leczenia podtrzymującego oᵗ

‡ Pacjenci z niepowodzeniem konwencjonalnego leczenia, lecz nie leczenia anty-TNFα

ʳ

§ Pacjenci z nawrotem/nietolerancją terapii anty-TNFα oᵇ

a p < 0,01

b p < 0,05

dᵒ

c nominalnie istotne (p < 0,05)

e i W badaniu IM-UNITI, 29 ze 129 pacjentów nie utrzymało odpowiedzi na ustekinumab podczas dawkowania co 12 tygodni i zmieniono u nich dawkowanie z co 12 tygodni na co 8e tyⁿgodni.

z Utratę odpowiedzi definiowano jako wynik CDAI ≥ 220 punktów oraz zwiększenie o ≥ 100 punktów c początkowego wyniku CDAI. U tych pacjentów remisję kliniczną uzyskano u 4z1,4% pacjentów po s 16 tygodniach od zmiany dawkowania.

pᵘ

Pacjentów, którzy nie uzyskali odpowiedzi klinicznej na indukcję leczeonia ustekinumabem w 8. tygodniu w badaniach indukcji UNITI-1 i UNITI-2 (476 pacjentówd), włączono do nierandomizowanej fazy badania leczenia podtrzymującego (IM-UNITI) i podawano im wtedy podskórnie 90 mg ustekinumabu. Osiem tygodni później, 50,5%n paᵃcjentów osiągnęło odpowiedź kliniczną i kontynuowało leczenie podtrzymujące co 8 tygodni; wśród tych pacjentów, którzy a kontynuowali leczenie podtrzymujące, większość utrzymała i owd,powiedź (68,1%) i osiągnęła remisję (50,2%) w 44. tygodniu, z podobnymi odsetkami do pacjenntó u których na początku uzyskano e odpowiedź na indukcję leczenia ustekinumabem.

oˡję

Spośród 131 pacjentów, którzy odpowiedzieli na indwukc leczenia ustekinumabem i zostali losowo z przydzieleni do grupy placebo na początku fazy leczenia podtrzymującego, 51 następnie utraciło leczenie odpowiedź i otrzymywało podskórnie 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni. Większość pacjentów, którzy pᵒ

utracili odpowiedź i wznowiono u nich ustekinumabem, wznowiono to leczenie w ciągu ą 24 tygodni od infuzji indukującej leczenie. Spośród tych 51 pacjentów, 70,6% osiągnęło odpowiedź gᵒ

kliniczną, a 39,2% osiągnęło remisję kliniczn w 16 tygodni od otrzymania pierwszej podskórnej dawki ustekinumabu. nᵉ

ż a W badaniu IM-UNITI, pacjenci, którzy ukończyli badanie do 44. tygodnia, mogli zostać w zakwalifikowani do kontynuacji leczenia w rozszerzonej fazie badania. Wśród 567 pacjentów, którzy zostali włączeni i byli leczeniz ustekinumabem w fazie rozszerzonej, remisja kliniczna i odpowiedź na leczenie utrzymywały się na ogół do 252. tygodnia zarówno u pacjentów z niepowodzeniem terapii bᵉ

TNF, jak i u pacjentów z niepowodzeniem terapii konwencjonalnych.

y W tym rozszerzonymz badaniu, podczas terapii trwającej do 5 lat, nie stwierdzono u pacjentów z c chorobą Crohna żadnych nowych kwestiii dotyczących bezpieczeństwa.

nⁱ

z Endoskopia c

kWoyńgcloąwdy emndeoysłkaopowy błony śluzowej oceniano w dodatkowym badaniu u 252 pacjentów l spełniających początkowe kryteria endoskopowe aktywności choroby. Pierwszorzędowym punktem kᵗ b zmiana początkowego wyniku w uproszczonej skali zmian endoskopowych i ich w chorobie Crohna (ang. Simplified Endoscopic Disease Severity Score for Crohn’s Disease, nSaEdsSilᵘ-eCnDia), skali złożonej z 5 segmentów krętniczo-okrężniczych dotyczących obecności/wielkości ojęcia owrzodzeń, procentowego zajęcia powierzchni błony śluzowej przez owrzodzenia, procentowego Pʳza powierzchni błony śluzowej przez jakiekolwiek inne zmiany i obecności/rodzaju zwężeń.

W 8. tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, zmiana wyniku SES-CD była większa w grupie otrzymującej ustekinumab (n = 155, średnia zmiana = -2,8) niż w grupie otrzymującej placebo (n = 97, średnia zmiana = -0,7; p = 0,012).

Odpowiedź dotycząca przetok

W podgrupie pacjentów z drożnymi przetokami na początku badania (8,8%; n = 26), 12/15 (80%) pacjentów leczonych ustekinumabem osiągnęło odpowiedź w zakresie przetok powyżej 44 tygodni (definiowaną jako ≥ 50% zmniejszenie liczby drożnych przetok od punktu początkowego badania indukcji leczenia) w porównaniu do 5/11 (45,5%) pacjentów otrzymujących placebo. u oᵗ Jakość życia związana ze zdrowiem Inflammatoryr Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy IBDQ (ang.

oᵇ Bowel Disease Questionnaire) i SF-36. W 8. tygodniu, pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazali znamienne statystycznie, większe i klinicznie istotne poprawy w całkowitej punktac UjiN IBITDIQ-2, iooraz d sumarycznej punktacji komponenty psychicznej SF-36 w obu badaniach UNITI-1 i sumarycznej punktacji komponenty fizycznej SF-36 w badaniu UNITI-2, w porównaniue z placebo. Te zdirowiem poprawy utrzymywały się zasadniczo lepiej u pacjentów leczonych ustekinumabem wn badaniu IM-UNITI do 44. tygodnia w porównaniu z placebo. Poprawa jakości życia związanej zee utrzymywała się na ogół w czasie fazy rozszerzonej badania do 252. tygodnia. z c z Wrzodziejące zapalenie jelita grubego s

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w dwóch randomizowanych, pᵘ

podwójnie zaślepionych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badaniach z udziałem dorosłych

ₕ

pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (wynik dᵒ

w skali Mayo 6 do 12; wynik endoskopii ≥ 2). Program badań klinicznyc składał się z jednego a badania oceniającego dożylną indukcję leczenia (określanego jako UNIFI-I) z leczeniem trwającym do n 16 tygodni, po którym nastąpiło 44-tygodniowe, randomizowane badanie podtrzymujące z a zastosowaniem dawek podskórnych (określane jako UNIFI-M), co odpowiadało co najmniej i 52 tygodniom terapii. nIFI-M e Wyniki skuteczności przedstawione dla badań UNIFI-oI ⁱˡUN zostały oparte na centralnym przeglądzie endoskopii. w z o Badanie UNIFI-I obejmowało 961 pacjentów. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania p indukcji był odsetek pacjentów w remisji klinicznej w tygodniu 8. Pacjentów przydzielono losowo do grupy otrzymującej dożylnie pojedyncz 1ą3 z0aolecaną, dostosowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg g (patrz tabela 1, punkt 4.2), stałą dawkę mg ustekinumabu lub placebo w tygodniu 0.

nᵉów,

Dozwolone było jednoczesne przyjmowanie doustnych kortykosteroidów, leków immunomodulujących i aminosaliacyₐżlₙaₒn a 90% pacjentów nadal otrzymywało co najmniej jeden z tych leków. Do badania kwalifikwow pacjentów, u których nie powiodła się terapia konwencjonalna (kortykosteroidy lub leki immunomodulujące) lub co najmniej jedna terapia biologiczna (antagonista z TNFα i (lub) wedolizumab). ᵁ 49% pacjentów nieskuteczna była terapia konwencjonalna, ale nie biologiczna (z czego 94%b nᵉie miało wcześniej terapii biologicznej). U 51% pacjentów terapia biologiczna była nieskuteczna lub nietolerowana. U około 50% pacjentów nie powiodła się co y najmniej 1. wcześniezjsnzaajm tenraiepjia anty-TNFα (z czego 48% pacjentów pierwotnie nie reagowało na c leczenie), a u 17% co 1. terapia anty-TNFα i wedolizumabem.

nⁱ-I

z W badaniu UNIFI u znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w grupie c leczonej usetekinumabem w porównaniu z placebo w 8. tygodniu (tabela 10). Już w 2. tygodniu, na l najwcześniej zaplanowanej wizycie i przy każdej następnej wizycie, u większego odsetka pacjentów t otrzymujących ustekinumab nie występowało krwawienie z odbytu lub częstość stolców była k u w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Istotne różnice w częściowej ocenie w nˢᵏoᵃrˡmⁱ aMlnaayo i remisji objawów zaobserwowano między ustekinumabem, a placebo już w 2. tygodniu. oᵈuteczność

Sk była większa w grupie, gdzie dostosowywano dawkę (6 mg/kg) w porównaniu z grupą

Pʳ

otrzymującą dawkę 130 mg w wybranych punktach końcowych, dlatego zaleca się dostosować dożylną dawką indukującą.

Tabela 10: Podsumowanie najważniejszych wyników skuteczności w badaniu UNIFI-I (tydzień 8.)

	Placebo N = 319	Zalecana dawka ustekinumabu£ N = 322
Remisja kliniczna*	5%	16%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	9% (15/158)	oᵗ 19% (29/156)ᶜ ʳ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	1% (2/161)	13% (21/166)ᵇ oᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	0% (0/47)	10% (6/58)ᶜ dᵒ
Odpowiedź kliniczna§	31%	62%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	35% (56/158)	e 67% (104/156)ᵇ ⁱ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	27% (44/161)	eⁿ% (95/166)ᵇ 57 z
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	28% (13/47) z	c 52% (30/58)ᶜ
Gojenie błony śluzowej†	14% uˢ	27%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	21% (33/158) ᵖ	33% (52/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną	7% (11d1ᵒ1)/ 6	21% (35/166)ᵇ
Remisja objawów‡	23%	45%ᵇ
Remisja objawów i gojenie błony śluzowej łącznie⸸	nᵃ% 8	21%ᵇ

u

£ Podawana w infuzji dawka ustekinumabu z zastosowaniem schematua dawkowania w zależności od masy ciała, określonego w tabeli 1.

ⁱ

• Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali> 1.

eⁿ

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jako zmniejszenie w stosunklu do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o

≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albo z wynikiem w podskali kwrwᵒawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥ Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab.

† Gojenie błony śluzowej jest zdefiniowane jako wynik w

ᶻ podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podsk

p al

ᵒ i Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0. o

⸸ Remisję objawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali krwawienia z odbytnᵍicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej 0 lub 1.

a p < 0,001 nᵉ

b Nominalnie istotne (p < 0,001)

ż

c Nominalnie istotne (p < 0,05)

wᵃ

W badaniu UNIFI-M ocenie podlegało 523 pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź kliniczną po

ᶻ pojedynczym podaniu dożylnym ustekinumabu w badaniu UNIFI-I. Pacjenci zostali losowo bᵉ

przydzieleni do grupy otrzymującej podskórnie dawkę podtrzymującą 90 mg ustekinumabu co y 8 tygodni, 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnie (zalecane dawkowanie z podtrzymujące, patcrz punkt 4.2 ChPL ABSIMKY roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce).

nⁱ

U znacznie więzkszego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w obu grupach leczonych ustekinumabem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 11).

e₅ᶜ₂

l Tabela 11: Podsumowanie najważniejszych miar skuteczności w badaniu UNIFI-M (tydzień 44.;

ᵗ tygodnie od rozpoczęcia stosowania dawki indukującej)

ᵏ ᵘ oᵈ	Placebo* N = 175	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 176	90 mg ustekinumabu co 12 tygodni N = 172
Remisja kliniczna**	24%	44% a	38% b
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	31% (27/87)	48% (41/85)ᵈ	49% (50/102)ᵈ

Pʳ

U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	17% (15/88)	40% (36/91)ᶜ	23% (16/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	15% (4/27)	33% (7/21)ᵉ	23% (5/22)ᵉ
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.§	45%	71% a	68% a oᵗ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	51% (44/87)	78% (66/85)ᶜ	r 77% (78/102) c oᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	39% (34/88)	65% (59/91)ᶜ	56% (39/70)d do1/22)(1
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	41% (11/27)	67% (14/21)ᵉ	5e % e0 i
Gojenie błony śluzowej †	29%	51% a	n 44% b
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.£	38% (17/45)	e 58% (22/38)z c	65% (26/40)ᶜ
Remisja kliniczna bez kortykosteroidów€	23%	az 42% ᶜsc	38% b
Trwała remisja‖	35%	57%	48% d
Remisja objawów‡	45%	pᵘ	62% d
Remisja objawów i gojenie błony śluzowej łącznie⸸	28%	68% dᵒ48% c	41% d

u

• Po odpowiedzi na ustekinumab podany dożylnie.

** Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bezn inᵃdywidualnego wyniku w podskali > 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jako zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o a ≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albo z wynikiem w podskali krwawieniaⁱ z odbytnicy 0 lub 1.

¥ Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab. eⁿ

† Gojenie błony śluzowej jest zdefiniowane jako wynik w podska l li endoskopowej Mayo 0 lub 1.

£ Utrzymanie remisji klinicznej do tygodnia 44. zdefiniowawno ᵒ jako odsetek pacjentów w remisji klinicznej do tygodnia 44. wśród pacjentów z remisją kliniczną na początku terapii podtrzymującej.

€ Remisję kliniczną bez kortykosteroidów definiuje się jaᶻko odsetek pacjentów w remisji klinicznej i nie otrzymujących kortykosteroidów w tygodniu 44. pᵒ

‖ Trwała remisja jest definiowana jako częściowa remisja wg skali Mayo podczas ≥ 80% wszystkich wizyt przed o 44. tygodniem i częściowa remisja wg skali Mayo podczas ostatniej wizyty (tydzień 44.).

g

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik podskali krwawienia z odbytnicy równy 0. nᵉᶻ

⸸ Remisję objawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali krwawaieżnia odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

a p < 0,001 w

b p < 0,05

z

c Nominalnie istotne (p < 0,0e01)

d Nominalnie istotne (p < 0b,05)

e Nieistotne statystycznie

y z Korzystny wpływ ucstekinumabu na odpowiedź kliniczną, gojenie błony śluzowej i remisję kliniczną zaobserwowanon wⁱ fazie indukcji i podczas leczenia podtrzymującego zarówno u pacjentów, u których konwencjonalnza terapia okazała się nieskuteczna, ale nie u pacjentów leczonych biologicznie, jak również u tych, u których co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα okazała się eᶜ

nieskuteczlna, w tym u pacjentów z pierwotnym brakiem odpowiedzi na leczenie antagonistą TNFα. efekt zaobserwowano również w fazie indukcji u pacjentów, u których była nieskuteczna co

ᵗ jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα i wedolizumabem, jednak liczba pacjentów w Korzyᵏstny nᵗᵉaʲjm pᵘondigejrupie była za mała, aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat korzystnego działania w tej goruᵈpie podczas leczenia podtrzymującego.

Pʳ

Odpowiedź na indukcję ustekinumabem w tygodniu 16.

Pacjenci leczeni ustekinumabem, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie w 8. tygodniu badania UNIFI-I, otrzymywali 90 mg ustekinumabu podskórnie w 8. tygodniu (36% pacjentów). Spośród tych pacjentów, u 9% pacjentów, którzy na początku byli losowo przydzieleni do grupy otrzymującej zalecaną dawkę indukującą, uzyskano remisję kliniczną, natomiast u 58% wystąpiła odpowiedź kliniczna w 16. tygodniu.

Pacjenci, u których nie uzyskano odpowiedzi klinicznej na indukcję ustekinumabem w 8. tygodniu badania UNFI-I, ale wystąpiła odpowiedź w 16. tygodniu (157 pacjentów) weszli do u t nierandomizowanej części badania UNIFI-M i nadal otrzymywali dawkę podtrzymującą co 8 tygodnoi; spośród tych pacjentów u większości (62%) utrzymała się odpowiedź, natomiast u 30% uzyskano r remisję w 44. tygodniu.

oᵇ

Rozszerzona faza badania

dᵒ W badaniu UNIFI, pacjenci, którzy ukończyli badanie w 44. tygodniu, mogli kontynuować leczenie w rozszerzonej fazie badania. Spośród 400 pacjentów, którzy zostali włączeni i byli leczeeni (lecz ustekinumabem co 12 lub 8 tygodni w fazie rozszerzonej badania, objawowa remisjan utⁱrzymywała się na ogół do tygodnia 200. u pacjentów z niepowodzeniem terapii konwencjonalnej e nie biologicznej), a także u pacjentów z niepowodzeniem terapii biologicznej, w tym z z niepowodzeniem wc zarówno terapii anty-TNF, jak i wedolizumabem. Wśród pacjentów, którzy otrzzymywali przez 4 lata terapię ustekinumabem i zostali poddani ocenie za pomocą pełnej skali Mayos 200. tygodniu leczenia podtrzymującego, odpowiednio u 74,2% (69/93) i 68,3% (41/60) pacjentów utrzymało się wygojenie pᵘ

błony śluzowej i remisja kliniczna.

osobo-lat)

dᵒ

Analiza bezpieczeństwa, obejmująca 457 pacjentów (1289,9 obserwowanych do 220.

a tygodnia, wykazała porównywalny profil bezpieczeństwa między 44. a 220. tygodniem, n z obserwowanym do 44. tygodnia.

a i Nie stwierdzono żadnych nowych kwestii dotyczących beznpieczeństwa w tej fazie rozszerzonej badania podczas trwającego do 2 lat leczenia u pacjentówe z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. oˡ

Normalizacja endoskopowa w

Normalizację endoskopową zdefiniowano U jaNkIoF wI-Iyz.nik w podskali endoskopowej Mayo wynoszący 0 i o stwierdzono ją już w 8. tygodniu badania W 44. tygodniu badania UNIFI-M osiągnęło ją p 24% i 29% pacjentów leczonych ustekinumabem, odpowiednio co 12 lub 8 tygodni, w porównaniu z 18% pacjentów h wis gtorluopgiiec ozntroz-yemnduojąsckeojp polwaecebo.

gᵒ

e Histologiczne i gojenie błony śluzowej n Gojenie histologiczne (zdefiniowaneż jako nacieki neutrofilowe w < 5% krypt, brak uszkodzeń krypt i brak nadżerek, owrzodzeń lub ziaraninowanie tkanki) oceniono w 8. tygodniu badania UNIFI-I i w 44. tygodniu badania UNIFI-M.w W 8. tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, u istotnie większego odsetka pacjentów w grupie otrzymującej zalecaną dawkę wystąpiło gojenie histologiczne z (36%) w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (22%). W 44. tygodniu obserwowano utrzymanie tego efektu gojenia t hyigsotodlbnoigᵉicznego u istotnie większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 (54%) i co 8 tygodni (59%) w porównaniu z placebo (33%).

y zₕ

c Połączony punkt końcowy histologiczno-endoskopowego gojenia błony śluzowej zdefiniowany jako odsetek osób, u kntóⁱ ryc wystąpiło zarówno gojenie błony śluzowej, jak i gojenie histologiczne z oceniano w 8. tygodniu badania UNIFI-I i 44. tygodniu badania UNIFI-M. U pacjentów hicstologiczno-endoskopowego otrzymująceych ustekinumab w zalecanej dawce wykazano znaczącą poprawę w punkcie końcowym l gojenia się błony śluzowej w 8. tygodniu w grupie otrzymującej t ustekinumab (18%) w porównaniu z grupą placebo (9%). W 44. tygodniu utrzymanie tego efektu uᵏ histologiczno-endoskopowego błony śluzowej stwierdzono u znacznie większej liczby gpoacjejenniatów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (39%) i co 8 tygodni (46%) w pooᵈrównaniu z placebo (24%).

r P

Jakość życia związana ze zdrowiem

Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy: Inflammatory Bowel

Disease Questionnaire (IBDQ), SF-36 i EuroQoL-5D (EQ-5D).

W 8. tygodniu badania UNIFI-I pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazywali istotnie większą i klinicznie znaczącą poprawę w zakresie całkowitego wyniku IBDQ, EQ-5D i EQ-5D VAS oraz sumarycznej punktacji składnika psychicznego SF-36 i sumarycznej punktacji składnika fizycznego SF-36 w porównaniu do placebo. Poprawy te utrzymywały się u pacjentów leczonych ustekinumabem w badaniu UNIFI-M do 44. tygodnia. Poprawa jakości życia związanej ze zdrowiem, wg IBDQ u i SF-36, utrzymywała się zasadniczo w fazie rozszerzonej do tygodnia 200. oᵗ r U pacjentów otrzymujących ustekinumab wystąpiła znacznie większa poprawa wydajności pracy, oᵇ wyrażona jako większa redukcja ogólnych zakłóceń w pracy i zaburzeń aktywności zgodnie z oceną za pomocą kwestionariusza WPAI-GH niż u pacjentów otrzymujących placebo.

dᵒ Hospitalizacje i zabiegi chirurgiczne związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubegeo i W 8. tygodniu badania UNIFI-I odsetek pacjentów, którzy byli hospitalizowani w zwniązku z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego był istotnie niższy w grupie pacjentów oterzymujących zalecaną dawkę ustekinumabu (1,6%, 5/322) w porównaniu z grupą pacjentów otrzzymujących placebo c (4,4%, 14/319) i żaden pacjent z grupy otrzymującej ustekinumab w zalecanej z dawce indukującej nie miał operacji związanej z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w porównaniu z 0,6% (2/319) uˢ

pacjentów w grupie placebo.

oᵖ

W 44. tygodniu badania UNIFI-M zaobserwowano znacznie mniejszą liczbę hospitalizacji związanych d z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u pacjentów w połączonej grupie otrzymującej a ustekinumab (2,0%, 7/348) w porównaniu z pacjentami z grupy placebo (5,7%, 10/175). Liczebnie n mniejsza liczba pacjentów w grupie ustekinumabu (0,6%, 2/348) przeszła operacje związane z a wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (1,7%, 3/175) i do 44. tygodnia.

eⁿ

Immunogenność oˡ

W czasie leczenia ustekinumabem mo ugsąte wkiyntuwmorazbyućw si pęapcjreznetcóiwwciała przeciw ustekinumabowi i większość z nich ma właściwości neutralizujące. Pzowstawanie przeciwciał przeciwko ustekinumabowi wiąże się ze zwiększonym klirensem u z chorobą Crohna i wrzodziejącym pᵒ

zapaleniem jelita grubego. Nie stwierdzono zmniejszenia skuteczności. Nie stwierdzono widocznego związku pomiędzy wytworzeniem przeciwcoiał przeciw ustekinumabowi, a pojawieniem się reakcji w g miejscu wstrzyknięcia leku.

nᵉ

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków wstrzyamżⱼała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego zawierającego ustekinumab w jewdne lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

z

5.2 Właściwości farmbakᵉokinetyczne

y Wchłanianie z

c Mediana czasu potrzebnego do osiągnięcia maksymalnego stężenia w surowicy (tₘₐₓ) wynosi 8,5 dni po podskórnym n poⁱdaniu pojedynczej dawki wynoszącej 90 mg, zdrowym ochotnikom. Średnie z wartości tₘₐₓ ustekinumabu po podaniu pojedynczej dawki 45 lub 90 mg drogą podskórną pacjentom c z łuszczycąe były porównywalne z wartościami odnotowanymi u zdrowych ochotników.

l t Bezwzględna biodostępność ustekinumabu po podskórnym podaniu pojedynczej dawki wynosiła k Dysturybuu pcajacjentów z łuszczycą.

5M7e,2d%iana

oᵈ

objętości dystrybucji w fazie końcowej (Vz) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku

Pʳ

pacjentom z łuszczycą wynosiła od 57 do 83 ml/kg.

Metabolizm

Dokładny metabolizm ustekinumabu nie został poznany.

Eliminacja

Mediana klirensu ustrojowego (Cl) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku pacjentom z łuszczycą wynosił od 1,99 do 2,34 ml/dobę/kg. Mediana okresu półtrwania (t₁/₂) ustekinumabu u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, wynosiła około 3 tygodnie, w zakresie od 15 do 32 dni we wszystkich u badaniach nad łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów. W populacyjnej analizie oᵗ farmakokinetycznej pozorny klirens (Cl/F) oraz pozorna objętość dystrybucji (V/F) wynosiły u

ʳ pacjentów z łuszczycą, odpowiednio 0,465 l/dobę i 15,7 l. Płeć pacjenta nie miała wpływu na wartość oᵇ Cl/F ustekinumabu. Przeprowadzona populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała istnienie tendencji w kierunku większych wartości klirensu ustekinumabu u pacjentów z dodatnimi wynikami dᵒ

testów na obecność przeciwciał przeciwko ustekinumabowi.

e i Liniowość dawki n

U pacjentów z łuszczycą po podaniu dożylnym pojedynczej dawki wynoszącej odp 0re,o0p9o mrcgjo/kngal dnoie 4,5 mg/kg lub podaniu podskórnym pojedynczej dawki wynoszącej od około 24 dzo 240 mg ekspozycja c ogólnoustrojowa na ustekinumab (Cₘₐₓ oraz AUC) zwiększała się w przybliżenziu do dawki leku.

uˢ

Pojedyncza dawka w stosunku do dawek wielokrotnych

oᵖ

Profile stężenie–czas w surowicy dla ustekinumabu po podaniu podskórnym pojedynczej lub d wielokrotnej dawki leku były w większości przypadków możliwe do przewidzenia. U pacjentów z łuszczycą stężenia odpowiadające stanowi równowagi dynamicznej ustekinumabu w surowicy nᵃ

zostały osiągnięte do 28. tygodnia terapii po podaniu początkowych dawek podskórnych leku a w tygodniach: 0. i 4., a następnie podaniu tej samej dawki co 12 tygodni. Mediana stężenia w stanie i stacjonarnym Ctrough wyniosła od 0,21 do 0,26 μg/ml (45 mgn) oraz od 0,47 do 0,49 μg/ml (90 mg).

Nie stwierdzono widocznej kumulacji ustekinumabu w suerowicy w czasie podskórnego podawania leku co 12 tygodni. oˡ podawaniew dskórne

U pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zzapaleniem jelita grubego po podaniu dożylnej dawki ~6 mg/kg, od 8. tygodnia rozpoczynano po podtrzymujących dawek 90 mg pᵒ

ustekinumabu co 8 lub 12 tygodni. Stan stacjonarny stężenia ustekinumabu został osiągnięty z podaniem drugiej dawki podtrzymującej. Uo pacjentów z chorobą Crohna mediana stężeń minimalnych g w stanie stacjonarnym wynosiła od 1,97 μg/ml do 2,24 μg/ml i od 0,61 μg/ml do 0,76 μg/ml dla dawki 90 mg ustekinumabu podawanego odpowiednio co 8 tygodni lub co 12 tygodni. U pacjentów z nᵉ

wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego mediana stężeń minimalnych w stanie stacjonarnym wynosiła od 2,69 μg/ml do 3,09 μga/mżl i od 0,92 μg/ml do 1,19 μg/ml dla dawki 90 mg ustekinumabu podawanego, odpowiednio co 8w tygodni lub co 12 tygodni. Minimalne stężenia ustekinumabu w stanie stacjonarnym uzyskiwane podczas podawania dawki 90 mg co 8 tygodni wiązały się z większymi z odsetkami remisji klinicznej ʷ porównaniu z minimalnymi stężeniami ustekinumabu w stanie stacjonarnym uzyskiwanybmᵉi podczas podawania dawki 90 mg co 12 tygodni.

y Wpływ masy ciała nazowpłualśacciwyjonśecji farmakokinetyczne

c W przeprowadzonej p analizie farmakokinetycznej z zastosowaniem danych od pacjentów i z łuszczycą, masna ᵤciała pacjenta okazała się być najbardziej znaczącym parametrem mającym wpływ z na wartość klirens ustekinumabu. Mediana wartości Cl/F u pacjentów o masie ciała > 100 kg była c o około 55%e większa w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≤ 100 kg. Mediana wartości V/F u l pacjentów o masie ciała > 100 kg była o około 37% większa w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≤ 100 kg. Mediana najmniejszego stężenia ustekinumabu w surowicy bezpośrednio przed podaniem kᵗ

u dawki u pacjentów z większą masą ciała (> 100 kg) przyjmujących lek w dawce 90 mg była kpoolreójwnenjywalna z wartościami uzyskanymi u pacjentów z mniejszą masą ciała (≤ 100 kg) porzᵈyjmującymi lek w dawce 45 mg. Podobne wyniki uzyskano w potwierdzającej analizie farmakokinetyki populacyjnej z zastosowaniem danych od pacjentów z łuszczycowym zapaleniem

Pʳ

stawów.

Zmiana częstości dawkowania

Wśród pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, na podstawie obserwowanych danych i analiz farmakokinetyki populacyjnej, randomizowani pacjenci, którzy utracili odpowiedź na leczenie, mieli mniejsze stężenia ustekinumabu w surowicy w czasie w porównaniu z pacjentami, którzy nie utracili odpowiedzi. W chorobie Crohna zmiana dawkowania z 90 mg co 12 tygodni na 90 mg co 8 tygodni była związana ze zwiększeniem minimalnych stężeń ustekinumabu w surowicy i towarzyszącym mu zwiększeniem skuteczności. We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego symulacje oparte na farmakokinetycznych modelach populacyjnych u wykazały, że zmiana dawkowania z 90 mg co 12 tygodni na co 8 tygodni powinna spowodować 3-oᵗ krotne zwiększenie minimalnych stężeń ustekinumabu w stanie stacjonarnym. Dodatkowo, na

ʳ podstawie danych z badań klinicznych u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, oᵇ ustalono dodatnią zależność ekspozycja-odpowiedź pomiędzy stężeniem minimalnym, a remisją kliniczną i gojeniem błony śluzowej.

dᵒ Szczególne grupy pacjentów e i Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. eⁿ Nie przeprowadzono szczegółowych badań z udziałem pacjentów w podeszłym wzieku.

c z Właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu były zasadniczo porównywalsne u pacjentów chorych grubego na łuszczycę i wrzodziejące zapalenie jelita grubego rasy azjatyckiej, jak i pacjentów pozostałych ras. pᵘ

surowicy, płeć

U pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita na zmienność klirensu dᵒ

ustekinumabu wpływały: masa ciała, stężenie albumin w i poziom przeciwciał przeciwko ustekinumabowi; chociaż masa ciała była główną współzmienną wpływającą na objętość nᵃ

dystrybucji. Ponadto w chorobie Crohna na klirens wpływały: białko C-reaktywne, status ab niepowodzenia leczenia anty-TNF i rasa (azjatycka w porównaniu do ras innych niż azjatycka) i Wpływ tych współzmiennych był w zakresie ± 20% typownej lu referencyjnej wartości odpowiedniego parametru farmakokinetycznego, dlategoe nie jest konieczne dostosowanie dawki dla tych współzmiennych. Jednoczesne stosowanie lekówo imˡ munomodulujących nie miało istotnego wpływu na biodostępność ustekinumabu. w z W przeprowadzonej populacyjnej analizie farmakokinetycznej nie wykazano wpływu tytoniu ani pᵒ

alkoholu na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu.

dziecio

bgyły

Stężenia ustekinumabu w surowicy u i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z łuszczycą, leczonych e zalecaną, zależną od masy ciała dawką, zwykle porównywalne z osiąganymi w populacji nₐₜ

dorosłych z łuszczycą leczonych dawżką dla dorosłych. Stężenia ustekinumabu w surowicy u młodzieży z łuszczycą w m wnieiekjusz 1e2a-1iż7 l (CADMUS) leczonych połową zalecanej, zależnej od masy ciała dawki były zwykle w n u dorosłych.

z Regulacja aktywności enzyemów CYP450

Wpływ IL-12 lub l IuLd-z2k3ic nhbahreepgautloaccyjętó awkt,y kwtónroeści enzymów CYP450 oceniono w badaniu in vitro z zastosowaniem wykazało, że IL-12 i (lub) IL-23 w stężeniach 10 ng/ml y nie zmieniały aktywnzości ludzkich enzymów CYP450 (CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 2D6 lub 3A4; patrz c punkt 4.5).

i n z W celu oceny wpływu ustekinumabu na aktywność cytochromu P450 po podaniu dawek c indukcyjnyech i podtrzymujących u pacjentów z aktywną chorobą Crohna (n=18) przeprowadzono l otwarte badanie interakcji lekowych fazy 1., CNTO1275CRD1003, dotyczące interakcji leków.

t zaobserwowano klinicznie istotnych zmian w ekspozycji na kofeinę (substrat CYP1A2),

ᴺwⁱaᵉrfuarᵏynę (substrat CYP2C9), omeprazol (substrat CYP2C19), dekstrometorfan (substrat CYP2D6) ˡᵘᵇ midazolam (substrat CYP3A) podczas jednoczesnego stosowania z ustekinumabem w zoatᵈwierdzonym, zalecanym dawkowaniu u pacjentów z chorobą Crohna (patrz punkt 4.5).

Pʳ

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia (np. toksyczności narządowej) dla człowieka.

Badania dotyczące toksycznego wpływu na rozwój i reprodukcję, przeprowadzone u małp

Cynomolgus, nie wykazały występowania działań niepożądanych w stosunku do męskich wskaźników płodności ani uszkodzenia płodu lub toksycznego wpływu na rozwój. Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych w stosunku do żeńskich wskaźników płodności przy zastosowaniu przeciwciał analogicznych do IL-12/23 u myszy. u oᵗ Dawki stosowane w badaniach na zwierzętach były maksymalnie około 45 razy większe niż

ʳ największa równoważna dawka planowana do zastosowania u pacjentów z łuszczycą oraz oᵇ powodowały maksymalne stężenia w surowicy małp, które były ponad 100 razy większe niż te obserwowane u ludzi.

dᵒ Nie przeprowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego ustekinumabu ze wzgelędu na brak odpowiedniego modelu przeciwciał, które nie wykazywałyby reakcji krzyżowej z białkⁱiem IL-12/23 p40 gryzoni. eⁿ z c z 6. DANE FARMACEUTYCZNE

uˢ

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

ᵖ dᵒ

L-histydyna

L-histydyny chlorowodorek jednowodny

nᵃ

Polisorbat 80 (E433)

a Sacharoza

Woda do wstrzykiwań ⁱ eⁿ

l 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

wᵒ

Nie wolno mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie

ᶻ wykonywano badań dotyczących zgodności.

pᵒ

6.3 Okres ważności o

ᵍ ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

nᵉ

3 lata ż

ABSIMKY 90 mg roztwór do wwstrᵃzykiwań w ampułkostrzykawce

3 lata

ᶻ Poszczególne ampułkostrbzyᵉkawki można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, w temperaturze pokojowej do 30°C, maksymalnie przez okres do 30 dni. W miejscach y przewidzianych na ozpakowaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia c ampułkostrzykawki z lodówki i datę usunięcia. Data usunięcia nie może przekraczać terminu ważności wydrukowanegon nⁱa opakowaniu zewnętrznym. Gdy strzykawka była przechowywana w temperaturze z pokojowej (do 30°C), nie należy jej ponownie umieszczać w lodówce. Wyrzucić strzykawkę, jeśli nie zostanie zueżyᶜta w ciągu 30 dni przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, l w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

uᵏSpᵗecjalne środki ostrożności podczas przechowywania

6.4

Porzᵈechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.

Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Pʳ

W razie potrzeby pojedyncze ampułkostrzykawki można przechowywać w temperaturze pokojowej do 30°C (patrz punkt 6.3).

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

0,5 ml roztworu w ampułkostrzykawce o pojemności 1 ml, ze szkła typu I, ze stałą igłą ze stali nierdzewnej o rozmiarze 29, wydłużonym uchwytem na palce oraz z osłoną igły z elastomerową u pokrywą i sztywną plastikową pokrywą. Ampułkostrzykawka wyposażona jest w automatyczną osłonoęᵗ zabezpieczającą igłę. r oᵇ ABSIMKY 90 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

1 ml roztworu w ampułkostrzykawce o pojemności 1 ml, ze szkła typu I, ze stałą igłą ze stali dᵒ nierdzewnej o rozmiarze 29, wydłużonym uchwytem na palce oraz z osłoną igły z elastomerową pokrywą i sztywną plastikową pokrywą. Ampułkostrzykawka wyposażona jest w automeatyczną osłonę zabezpieczającą igłę. ⁱ eⁿ

Produkt leczniczy ABSIMKY jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 ampułzkostrzykawkę.

c z 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania s produktu leczniczego do stosowania

pᵘ

o Ampułkostrzykawka z roztworem produktu leczniczego ABSIMKY nie powinna być wstrząsana.

d Roztwór przed podaniem podskórnym należy obejrzeć, czy nie występują obce cząsteczki lub przebarwienia. Roztwór jest bezbarwny do jasnożółtego i przezroczysty do nieznacznie opalizującego. nᵃ

Wygląd ten nie jest niczym niezwykłym w przypadku roztworu białkowego. Produktu leczniczego nie a należy stosować, jeżeli jest on przebarwiony, mętny lub zawiera obce cząsteczki. Przed podaniem i produkt leczniczy ABSIMKY powinien osiągnąć temperatnurę pokojową (przez około pół godziny). Szczegółowe instrukcje dotyczące stosowania znajdują sieę w ulotce dla pacjenta.

oˡ

Produkt leczniczy ABSIMKY nie zawiera środkóww konserwujących; dlatego nie należy zużywać resztki niewykorzystanego produktu lecznic jazłeogwoe zgznoajdującego się w strzykawce. Produkt ponownie leczniczy ABSIMKY występuje w postaci roztworu w przeznaczonej do jednorazowego pᵒ

użycia ampułkostrzykawce. Nie wolno używać strzykawki ani igły. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczeogo lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

ᵍ nᵉ

7. Podmiot odpowiedzialny

DOPUSZCZENIE DO OwBROTU

z Accord Healthcare S.L.U.

World Trade Center, Molbl ᵈᵉᵉ Barcelona, s/n

Edifici Est, 6a Planta

y

08039 Barcelona z

c Hiszpania

nⁱ

z c

8. Numer pozwolenia

l t EU/1/24/1880/001-002

uᵏ

d 9o. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Pʳ

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12 grudzień 2024

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu. u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a ANEKS II

i

A. WYTWÓRCY BIOLOGICZNEJ SeUⁿBSTANCJI CZYNNEJ l ORAZ WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA

ZWOLNIENIE SERII wᵒ

z B. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE pᵒ

ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA

gᵒ

C. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE

DOPUSZCZENIA OBROTU

nᵉᴰᴼ

D. WARUNKI LaUżB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE

BEZPIECZwNEGO I SKUTECZNEGO STOSOWANIA

PRODUKTU LECZNICZEGO

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

A. WYTWÓRCY BIOLOGICZNEJ SUBSTANCJI CZYNNEJ ORAZ WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA ZWOLNIENIE SERII

Nazwa i adres wytwórców biologicznej substancji czynnej

u STgen Bio Co., Ltd oᵗ 45, Jisikgiban-ro, Yeonsu-gu

ʳ Incheon

oᵇ Republika Korei

dᵒ

Nazwa i adres wytwórcy odpowiedzialnego za zwolnienie serii

e Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. ⁱ ul. Lutomierska 50 eⁿ 95-200 Pabianice z c Polska z uˢ

Accord Healthcare B.V.

Winthontlaan 200

ᵖ

3526 KV Utrecht

dᵒ

Holandia

nᵃ

Wydrukowana ulotka dla pacjenta musi zawierać nazwę i adres wytwórcy odpowiedzialnego za a zwolnienie danej serii produktu leczniczego.

ⁱ

eⁿ

l B. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA wᵒ

Produkt leczniczy wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania (patrz aneks I: Charakterystyka

ᶻ Produktu Leczniczego, punkt 4.2).

pᵒ

o C. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOPUSZCZENIA DO OBROTU

ᵍ nᵉ

• Okresowe raporty o bezpiecżzeństwie stosowania (ang. Periodic safety update reports, PSURs) wᵃ

Wymagania do przedłożenia okresowych raportów o bezpieczeństwie stosowania tego produktu leczniczego są określone w wᶻykazie unijnych dat referencyjnych (wykaz EURD), o którym mowa w art. 107c ust. 7 dyrektywyb 2ᵉ001/83/WE i jego kolejnych aktualizacjach ogłaszanych na europejskiej stronie internetowej doytyczącej leków.

z c WARUNKIi

D. n LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO I z SKUTECZNEGO STOSOWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO c e l

• zarządzania ryzykiem (ang. Risk Management Plan, RMP)

ᴾˡᵃⁿ

ᵗ ᵏ odpowiedzialny podejmie wymagane działania i interwencje z zakresu nadzoru nad

Pbeozdpmᵘieioczt eństwem farmakoterapii wyszczególnione w RMP, przedstawionym w module 1.8.2 dooᵈkumentacji do pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, i wszelkich jego kolejnych aktualizacjach.

Pʳ

Uaktualniony RMP należy przedstawiać:

• na żądanie Europejskiej Agencji Leków,
• w razie zmiany systemu zarządzania ryzykiem, zwłaszcza w wyniku uzyskania nowych informacji, które mogą istotnie wpłynąć na stosunek ryzyka do korzyści, lub w wyniku uzyskania istotnych informacji, dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego lub odnoszących się do minimalizacji ryzyka.

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a ANNEKS III

ⁱ

OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ I UeLⁿOTKA DLA PACJENTA l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a A. OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ

ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE (130 mg)

u t 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO o r

ABSIMKY 130 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji oᵇ ustekinumab

dᵒ

e 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ i

eⁿ

Każda fiolka zawiera 130 mg ustekinumabu w 26 ml roztworu. z c z s 3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH huistydyny o Substancje pomocnicze: EDTA disodowa sól dwuwodna, L-histydyna, ᵖ chlorowodorek dᴸ⁻

jednowodny, L-metionina, polisorbat 80, sacharoza, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

eⁿ

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

130 mg/26 ml oˡ

1 fiolka w z

pᵒ

5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

o

Nie wstrząsać. eᵍ

Należy zapoznać się z treścią u ulżoytkciia p.nrzed zastosowaniem leku.

ż Wyłącznie do jednorazowego

Podanie dożylne po rozcieńczeniu

wa.

z 6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO bᵉ

W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI w y

z Lek przechowywaćc miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

nⁱ

z 7. INN OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE eᶜ

lᴱ

t uᵏ TERMIN WAŻNOŚCI

Toeᵈrmin ważności (EXP):

Pʳ

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu

WŁAŚCIWE oᵗ

ʳ oᵇ 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO dᵒ

Accord Healthcare S.L.U.

e World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n i

Edifici Est, 6a Planta

eⁿ

08039 Barcelona

z Hiszpania c z s

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTUpᵘ

dᵒ

EU/1/24/1880/003

nᵃ

13. NUMER SERII a i

Numer serii (Lot): eⁿ oˡ

w 14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

ᶻ pᵒ

o 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

ᵍ nᵉ

16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A aż

w Zaakceptowano uzasadnienie braku informacji systemem Braille’a.

z Y

bᵉ

17. NIEPOWTARZALN IDENTYFIKATOR – KOD 2D y z Obejmuje kod 2D bcędący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

nⁱ

z

18. NIEPeOᶜWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

l t PC

k

SNNN u

oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA FIOLKI (130 mg)

u t 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO o r

ABSIMKY 130 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji oᵇ ustekinumab

dᵒ

e 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ i

eⁿ

Każda fiolka zawiera 130 mg ustekinumabu w 26 ml roztworu. z c z s 3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH huistydyny o Substancje pomocnicze: EDTA disodowa sól dwuwodna, L-histydyna, ᵖ chlorowodorek dᴸ⁻

jednowodny, L-metionina, polisorbat 80, sacharoza, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

eⁿ

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

130 mg/26 ml oˡ

1 fiolka w z

pᵒ

5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

o

Nie wstrząsać. eᵍ

Należy zapoznać się z treścią u ulżoytkciia p.nrzed zastosowaniem leku.

ż Wyłącznie do jednorazowego

Podanie dożylne po rozcieńczeniu

wa.

z 6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO bᵉ

W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI w y

z Lek przechowywaćc miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

nⁱ

z 7. INN OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE eᶜ

lᴱ

t uᵏ TERMIN WAŻNOŚCI

Toeᵈrmin ważności (EXP):

Pʳ

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

u Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

oᵗ r

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEoGᵇO PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI WŁAŚCIWE

dᵒ

e i 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO eⁿ

z Accord Healthcare S.L.U. c z World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n s

Edifici Est, 6a Planta

08039 Barcelona pᵘ

Hiszpania

dᵒ

nᵃ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU a EU/1/24/1880/003 ⁱ eⁿ

oˡ

13. NUMER SERII w z Numer serii (Lot):

pᵒ

o g 14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

nᵉ

ż 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

wᵃ

z

16. INFORMACJA PbOᵉDANA SYSTEMEM BRAILLE’A

y z c 17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

₂Dnⁱ

z Obejmuje kod będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

eᶜ

l

18. k NᵗIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE Z AMPUŁKOSTRZYKAWKĄ (45 mg) u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO	t o r
ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce ustekinumab	oᵇ dᵒ e
2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ	nⁱ

e Każda ampułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu. z c z

3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH uˢ

ₑₖ

oᵖ

Substancje pomocnicze: sacharoza, L-histydyna, L-histydyny chlorowodor jednowodny, d polisorbat 80, woda do wstrzykiwań. W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta.

nᵃ

a i 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA eⁿ

Roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce oˡ

45 mg/0,5 ml w

1 ampułkostrzykawka

ᶻ pᵒ

5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

gᵒ

Nie wstrząsać. nᵉ

ulotki

Podanie podskórne.

aż

Należy zapoznać się z treścią przed zastosowaniem leku.

w z 6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO bᵉ

W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI w y

z Lek przechowywaćc miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

nⁱ

z 7. INN OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE eᶜ

lᴱ

t uᵏ TERMIN WAŻNOŚCI

Toeᵈrmin ważności (EXP):

PʳData usunięcia, jeśli przechowywano w temperaturze pokojowej: ___________________

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 30°C) przez pojedynczy okres do 30 dni, ale nie dłużej niż do terminu ważności.

u t o 10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGOr PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI oᵇ WŁAŚCIWE

dᵒ

e 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO nⁱ

e Accord Healthcare S.L.U.

z World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n c z Edifici Est, 6a Planta

s

08039 Barcelona

Hiszpania pᵘ

dᵒ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU nᵃ

EU/1/24/1880/001 a

ⁱ

eⁿ

13. NUMER SERII oˡ w Numer serii (Lot):

ᶻ pᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPoNOŚCI

ᵍ nᵉ

15. INSTRUKCJA UŻYCIA ż

wᵃ

z 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A bᵉ

ABSIMKY 45 mg

y z c i

17. NIEPOW₂nTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

zD

Obejmuje kod będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

eᶜ

l tEPOWTARZALNY

ᵏᴺᴵ IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA 18. ᵘ

PoCᵈ

PʳSN

NN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA AMPUŁKOSTRZYKAWKI (45 mg) u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA	oᵗ ʳ
	oᵇ
ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań
ustekinumab sc.	dᵒ e ⁱ eⁿ
2. SPOSÓB PODAWANIA	z

c z

3.	TERMIN WAŻNOŚCI uˢ
	ᵖ
EXP	dᵒ nᵃ
4.	NUMER SERII a
Lot	ⁱ eⁿ l
	wᵒ
5.	ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK ᶻ
	pᵒ
45	mg/0,5 ml o ᵍ
6.	INNE nᵉ ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA BLISTRACH LUB OPAKOWANIACH FOLIOWYCH

BLISTER Z AMPUŁKOSTRZYKAWKĄ (45 mg) u oᵗ 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

ʳ oᵇ ABSIMKY 45 mg roztwór do wstrzykiwań

ustekinumab dᵒ sc.

e ⁱ

eⁿ

2. NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO z

Accord	c z uˢ
	ᵖ
3. TERMIN WAŻNOŚCI	dᵒ
EXP	nᵃ a
4. NUMER SERII	ⁱ eⁿ
	l
Lot	wᵒ ᶻ
5. INNE	pᵒ

o 45 mg/0,5 ml

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE Z AMPUŁKOSTRZYKAWKĄ (90 mg) u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO	t
	o r
ABSIMKY 90 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce
ustekinumab	oᵇ dᵒ
2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ	e
	i
Każda ampułkostrzykawka zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztworu.	eⁿ z c z
3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH	s

pᵘ

Substancje pomocnicze: sacharoza, L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80, woda do wstrzykiwań. W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się dᵒ

z treścią ulotki dla pacjenta.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

eⁿ

Roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

90 mg/1 ml oˡ

1 ampułkostrzykawka w z

pᵒ

5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

gᵒ

Nie wstrząsać.

Podanie podskórne. nᵉed

ż Należy zapoznać się z treścią ulotki prz zastosowaniem leku.

wᵃ

6. OSTRZEŻENIE DOTzYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI mibejsᵉcu

Lek	y przechowywać w niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. z c i n
7.	INNE OzSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE c

e l t 8. TERMIN WAŻNOŚCI

uᵏ

ᵀᵉʳᵐⁱⁿ ważności (EXP):

Doaᵈta usunięcia, jeśli przechowywano w temperaturze pokojowej: ___________________

Pʳ

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 30°C) przez pojedynczy okres do 30 dni, ale nie dłużej niż do terminu ważności.

u t 10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGOo PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLrI WŁAŚCIWE

oᵇ

dᵒ 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO e i Accord Healthcare S.L.U.

eⁿ

World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n

z Edifici Est, 6a Planta c z

08039 Barcelona

Hiszpania

ˢ

pᵘ

dᵒ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

nᵃ

EU/1/24/1880/002

a i

13. NUMER SERII eⁿ oˡ

Numer serii (Lot): w z

pᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

gᵒ

15. INSTRUKCJA UŻYCIA nᵉ

aż

w 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A z ABSIMKY 90 mg

bᵉ

y z

17. NIEPOWTAcRZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

i n Obejmuje kod z 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

eᶜ

l 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA kᵗ

PC u

SoNᵈ

PʳNN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA AMPUŁKOSTRZYKAWKI (90 mg) u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA	oᵗ ʳ
	oᵇ
ABSIMKY 90 mg roztwór do wstrzykiwań
ustekinumab sc.	dᵒ e ⁱ eⁿ
2. SPOSÓB PODAWANIA	z

c z

3.	TERMIN WAŻNOŚCI uˢ
	ᵖ
EXP	dᵒ nᵃ
4.	NUMER SERII a
Lot	ⁱ eⁿ l
	wᵒ
5.	ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK ᶻ
	pᵒ
90	mg/1 ml o ᵍ
6.	INNE nᵉ ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA BLISTRACH LUB OPAKOWANIACH FOLIOWYCH

BLISTER Z AMPUŁKOSTRZYKAWKĄ (90 mg) u oᵗ 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

ʳ oᵇ ABSIMKY 90 mg roztwór do wstrzykiwań

ustekinumab dᵒ sc.

e ⁱ

eⁿ

2. NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO z

Accord	c z uˢ
	ᵖ
3. TERMIN WAŻNOŚCI	dᵒ
EXP	nᵃ a
4. NUMER SERII	ⁱ eⁿ
	l
Lot	wᵒ ᶻ
5. INNE	pᵒ

o 90 mg/1 ml

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a B. ULOTKA DLA PACJENTA

ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ