Podmiot odpowiedzialny: Aurovitas pharma polska sp. z o.o.

ApoSuprid

Tabletki powlekane

Amisulpryd

Refundacja · Ryczałt

dopłata od 6,12 zł

S Bezpłatnie dla seniorów 65+DZ Bezpłatnie do 18 r.ż.

Opakowania i refundacja

Dawka 400 mg

DCPdoustna

Opakowania i refundacja — dawka 400 mg
Opakowanie
15 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—
20 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—
30 tabl.	113,21 zł	110,29 zł	6,12 zł	Ryczałt	DZS
50 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—
60 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—
80 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—
100 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—
120 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—
150 tabl.	—	—	—	Pełna odpłatność	—	—

Standardowe dawkowanie

Niezależnie od posiłku

Tabletki połykać w całości lub przepołowione, popijając odpowiednią ilością płynu.

Dorośli

Dorośli: w leczeniu ostrych epizodów psychotycznych (objawy pozytywne) zalecana dawka to 400–800 mg amisulprydu na dobę doustnie; w razie potrzeby maksymalnie do 1200 mg na dobę. Dawki do 300 mg można podawać raz na dobę, większe dawki należy stosować dwa razy na dobę.

Charakterystyka Produktu Leczniczego

Dawkowanie

Objawy pozytywne: W leczeniu ostrych epizodów psychotycznych zalecana dawka wynosi 400-800 mg amisulprydu na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę dobową można zwiększyć do 1200 mg amisulprydu. Nie zbadano w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa stosowania dawek większych niż 1200 mg amisulprydu na dobę, w związku z czym nie zaleca się ich stosowania.

Specjalne dawkowanie na początku leczenia produktem leczniczym ApoSuprid nie jest wymagane. Dawki należy dostosowywać w zależności od indywidualnej odpowiedzi.

U pacjentów, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne, dawki leku należy dostosować w taki sposób, aby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych.

Leczenie podtrzymujące należy prowadzić indywidualnie, stosując najmniejszą skuteczną dawkę produktu.

U pacjentów z przewagą objawów negatywnych (ubytkowych): Zalecana dawka to 50-300 mg amisulprydu na dobę. Dawkę należy ustalić indywidualnie.

Produkt leczniczy ApoSuprid może być podawany raz na dobę w dawkach do 300 mg, większe dawki należy stosować dwa razy na dobę.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku powyżej 65 lat: Bezpieczeństwo amisulprydu badano na ograniczonej liczbie pacjentów w podeszłym wieku. Jeżeli leczenie amisulprydem jest absolutnie niezbędne, należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia lub sedacji. Zmniejszenie dawki może być również konieczne z powodu niewydolności nerek.

Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności amisulprydu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dostępne są jedynie ograniczone dane na temat stosowania amisulprydu u młodzieży w schizofrenii. W związku z tym, nie należy stosować amisulprydu u młodzieży od 15 do 18 lat, aż odpowiednie dane będą dostępne. Jeżeli jednak leczenie młodzieży jest absolutnie konieczne, musi być rozpoczynane i kontynuowane przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu schizofrenii w tej grupie wiekowej. Zastosowanie amisulprydu jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia (patrz punkt 4.4).

Zaburzenie czynności nerek Produkt leczniczy ApoSuprid jest wydalany przez nerki. Dawkę dobową należy zmniejszyć do połowy u pacjentów, u których klirens kreatyniny mieści się w zakresie 30-60 mL/min, oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny mieści się w zakresie 10-30 mL/min. Ze względu na brak danych dotyczących pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 mL/min), stosowanie amisulprydu w tej grupie pacjentów jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Zaburzenie czynności wątroby Ponieważ amisulpryd podlega w niewielkim stopniu przemianom metabolicznym, nie ma konieczności zmniejszenia dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby.

Czas trwania leczenia Dostępne dane pochodzące z kontrolowanych badań klinicznych dotyczą jednego roku. Czas trwania leczenia ustala lekarz prowadzący.

Aby uniknąć objawów odstawienia, leczenie należy odstawiać stopniowo (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania Do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości lub przepołowione, popijając odpowiednią ilością płynu. Produkt leczniczy ApoSuprid można przyjmować niezależnie od posiłków.

Jak w przypadku innych neuroleptyków, może wystąpić zagrażający życiu złośliwy zespół neuroleptyczny, z objawami takimi jak hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia świadomości, rabdomioliza oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK). W razie wystąpienia hipertermii, szczególnie, gdy stosowane są duże dawki dobowe, należy przerwać podawanie wszystkich środków przeciwpsychotycznych, w tym produktu leczniczego ApoSuprid. Rabdomiolizę obserwowano również u pacjentów bez złośliwego zespołu neuroleptycznego.

Podczas leczenia niektórymi atypowymi środkami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem, obserwowano przypadki hiperglikemii. Pacjenci z cukrzycą, lub u których występuje ryzyko cukrzycy, i przyjmujący amisulpryd, powinni regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi.

Produkt leczniczy ApoSuprid jest wydalany z organizmu przez nerki. W razie niewydolności nerek, należy zmniejszyć dawkę lub rozważyć przerwanie leczenia (patrz punkt 4.2).

Podczas stosowania amisulprydu zgłaszano ciężkie uszkodzenie wątroby. Pacjentów należy poinstruować, aby natychmiast zgłaszali lekarzowi objawy, takie jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha lub żółtaczka. Należy natychmiast przeprowadzić badania, w tym badanie kliniczne i biologiczną ocenę czynności wątroby (patrz punkt 4.8).

Produkt leczniczy ApoSuprid może obniżać próg drgawkowy, w związku z czym pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być uważnie obserwowani podczas stosowania produktu leczniczego ApoSuprid.

U pacjentów w podeszłym wieku, produkt leczniczy ApoSuprid, podobnie jak inne neuroleptyki, należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia i sedacji. Zmniejszenie dawki może być również konieczne z powodu niewydolności nerek.

Podobnie jak w przypadku innych leków antydopaminergicznych, należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy ApoSuprid u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdyż lek ten może nasilać objawy choroby. Produkt leczniczy ApoSuprid może być stosowany tylko wówczas, gdy leczenie neuroleptykiem jest niezbędne.

Po nagłym odstawieniu środków przeciwpsychotycznych stosowanych w dużych dawkach rzadko odnotowywano ostre objawy odstawienia, takie jak: nudności, wymioty i bezsenność. Może również nastąpić nawrót objawów psychotycznych, a także pojawianie się ruchów mimowolnych (takich jak akatyzja, dystonia i dyskineza) (patrz punkt 4.8). Z tego względu zaleca się stopniowe odstawianie amisulprydu.

Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność w czasie stosowania amisulprydu u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu krążenia lub rodzinnie występującym wydłużeniem odstępu QT. Amisulpryd powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.8). Działanie to może zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes. Jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, to przed zastosowaniem amisulprydu zaleca się wykluczenie następujących czynników, które mogą sprzyjać wystąpieniu tego typu zaburzeń rytmu serca. Są to:

bradykardia (poniżej 55 uderzeń na minutę)
choroba serca lub nagła śmierć w wywiadzie rodzinnym, lub wydłużenie odstępu QT
zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia
wrodzone wydłużenie odstępu QT
stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (< 55 uderzeń na minutę), hipokaliemię, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5).

Zalecane jest przeprowadzenie badania EKG przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich pacjentów, szczególnie w podeszłym wieku i u pacjentów z chorobami serca w wywiadzie rodzinnym lub w przypadku nieprawidłowych wyników badania klinicznego serca. Podczas terapii należy indywidualnie u każdego pacjenta ocenić konieczność monitorowania EKG (np. przy zwiększaniu dawki). Dawkę amisulprydu należy zmniejszyć, jeżeli jest wydłużony odstęp QT, a stosowanie leku przerwać jeżeli QTc > 500 ms.

Okresowa kontrola elektrolitów jest szczególnie zalecana, jeżeli pacjent przyjmuje leki moczopędne lub choruje jednocześnie na inną chorobę.

Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami przeciwpsychotycznymi (patrz punkt 4.5).

Udar mózgu: W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo prowadzonych u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, leczonych atypowymi produktami przeciwpsychotycznymi, zaobserwowano trzykrotny wzrost ryzyka wystąpienia incydentów naczyniowo-mózgowych. Mechanizm prowadzący do zwiększenia tego ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć takiego zagrożenia podczas stosowania innych leków przeciwpsychotycznych oraz w innych grupach pacjentów. W związku z tym produkt leczniczy ApoSuprid należy stosować z ostrożnością u pacjentów, u których występuje ryzyko incydentów naczyniowo-mózgowych.

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem: Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją leczeni lekami przeciwpsychotycznymi są narażeni na zwiększone ryzyko zgonu. Analizy siedemnastu badań kontrolowanych placebo (średni czas trwania 10 tygodni), głównie u pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, ujawniły od 1,6 do 1,7 razy większe ryzyko zgonu u pacjentów leczonych lekami niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo. W trakcie typowego trwającego 10 tygodni kontrolowanego badania, współczynnik zgonów u pacjentów leczonych badanymi lekami wynosił około 4,5% i około 2,6% w grupie placebo. Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych ze stosowaniem atypowych leków przeciwpsychotycznych były zróżnicowane, większość zgonów wydawała się spowodowana przyczynami ze strony układu krążenia (np. niewydolność serca, nagła śmierć sercowa) lub chorobami infekcyjnymi (np. zapalenie płuc). Wyniki badań obserwacyjnych sugerują, że podobnie jak stosowanie atypowych leków przeciwpsychotycznych, leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może zwiększać śmiertelność.

Nie wiadomo, w jakim stopniu obserwowaną zwiększoną śmiertelność można przypisać lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim niektórym cechom pacjentów.

Produkt leczniczy ApoSuprid nie jest przeznaczony do leczenia otępienia związanego z zaburzeniami zachowania.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa: Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowo zatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym, z tego względu przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia produktem leczniczym ApoSuprid należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze.

Nowotwór piersi: Produkt leczniczy ApoSuprid może zwiększać stężenie prolaktyny. W związku z tym należy zachować ostrożność, a pacjenci z rakiem piersi w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym podczas terapii produktem leczniczym ApoSuprid powinni być ściśle monitorowani. Amisulpryd jest przeciwwskazany u pacjentek z nowotworem piersi (patrz punkt 4.3 i 4.8).

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym produktu leczniczego ApoSuprid, występowała leukopenia, neutropenia i agranulocytoza. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą wskazywać na nieprawidłowy skład krwi (patrz punkt 4.8) i wymagają natychmiastowego dochodzenia hematologicznego.

Łagodny guz przysadki: Amisulpryd może zwiększać stężenie prolaktyny. Podczas leczenia amisulprydem obserwowano przypadki łagodnych guzów przysadki, takich jak prolactinoma (patrz punkt 4.8). W przypadku bardzo wysokiego stężenia prolaktyny lub klinicznych objawów guza przysadki (takich jak ubytek pola widzenia i ból głowy) należy wykonać badanie obrazowe przysadki. W przypadku potwierdzenia rozpoznania guza przysadki należy przerwać leczenie amisulprydem (patrz punkt 4.3).

Substancje pomocnicze:

Produkt leczniczy ApoSuprid zawiera laktozę: Tego produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkt leczniczy ApoSuprid zawiera sód: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Skojarzenia leków przeciwwskazane

Leki, które mogą powodować wystąpienie torsade de pointes:
leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dyzopiramid;
leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol;
inne leki takie jak beprydyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna, azolowe leki przeciwgrzybicze.
Lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Amisulpryd może działać przeciwnie do agonistów dopaminy takich jak bromokryptyna, ropinirol.

Skojarzenia leków niewskazane

Skojarzenie z produktami leczniczymi, które mogą zwiększać ryzyko torsade de pointes lub wydłużenia odstępu QT: o produktami powodującymi bradykardię, takimi jak leki β-adrenolityczne, niektórymi antagonistami kanału wapniowego (np. diltiazemem lub werapamilem), klonidyną, guanfacyną i glikozydami naparstnicy o produktami leczniczymi powodującymi hipokaliemię lub zaburzającymi równowagę elektrolitową: produktami zmniejszającymi stężenie potasu we krwi, takimi jak diuretyki, środki przeczyszczające, podawana dożylnie amfoterycyna B (dożylnie), glikokortykosteroidy i tetrakozaktyd. Hipokaliemię należy odpowiednio leczyć. o neuroleptykami, takimi jak pimozyd i haloperydol o imipraminą, lekiem przeciwdepresyjnym o litem o niektórymi lekami przeciwhistaminowymi (np. astemizolem, terfenadyną) o meflochiną
Produkt leczniczy ApoSuprid może nasilać działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, w związku z czym podczas stosowania leku nie należy spożywać alkoholu.

Skojarzenia leków wymagające zachowania środków ostrożności Jednoczesne stosowanie z następującymi produktami może nasilać ich działanie:

Produkty działające na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak narkotyki, środki znieczulające, leki przeciwhistaminowe (antagoniści receptorów H1) o działaniu uspokajającym, barbiturany. benzodiazepiny i inne produkty anksjolityczne oraz klonidyna i jej pochodne.
Produkty przeciwnadciśnieniowe i inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi
Klozapina: jednoczesne podawanie amisulprydu i klozapiny może prowadzić do zwiększenia stężenia amisulprydu w osoczu.
Sole litu: Jednoczesne podawanie amisulprydu z solami litu może prowadzić do wystąpienia objawów pozapiramidowych.
Sukralfat: Jednoczesne podawanie amisulprydu z sukralfatem może zmniejszać stężenie amisulprydu w osoczu, co może powodować zmniejszenie lub utratę działania terapeutycznego.
Leki zobojętniające sok żołądkowy: Jednoczesne podawanie amisulprydu z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy zawierającymi sole magnezu lub glinu może powodować zmniejszenie stężenia amisulprydu w osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia lub utraty działania terapeutycznego.

są opisane zgodnie z następującą konwencją dotyczącą częstości występowania: Bardzo często (≥ 1/10); Często (≥ 1/100 do < 1/10); Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); Bardzo rzadko (< 1/10 000); Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Niezbyt często: leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4) Rzadko: Agranulocytoza (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia układu immunologicznego: Niezbyt często: reakcja alergiczna

Zaburzenia endokrynologiczne: Często: Amisulpryd powoduje wzrost stężenia prolaktyny w osoczu, który jest odwracalny po odstawieniu leku. Może to spowodować mlekotok, brak miesiączki lub zaburzenia miesiączkowania, ginekomastię, ból lub powiększenie piersi (patrz punkt 4.3) oraz zaburzenia erekcji. Rzadko: łagodny guz przysadki, taki jak prolaktynoma (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Niezbyt często: Hiperglikemia (patrz punkt 4.4), hipertriglicerydemia i hipercholesterolemia. Rzadko: Hiponatremia, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).

Zaburzenia psychiczne: Często: bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu. Niezbyt często: splątanie.

Zaburzenia układu nerwowego: Bardzo często: Mogą wystąpić objawy pozapiramidowe: drżenie, sztywność, hipokineza, nadmierne ślinienie się, akatyzja, dyskineza. Objawy te są na ogół łagodne przy optymalnych dawkach i częściowo przemijające bez odstawienia amisulprydu po podaniu leków przeciwparkinsonowskich. Częstość występowania objawów pozapiramidowych, która jest zależna od dawki, pozostaje bardzo niska w leczeniu pacjentów z przewagą objawów negatywnych dawkami 50-300 mg/dobę. Często: może wystąpić ostra dystonia (kurczowy kręcz szyi, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, szczękościsk). Objawy te są odwracalne bez odstawienia amisulprydu po leczeniu lekiem przeciwparkinsonowskim. Senność. Niezbyt często: Zgłaszano późne dyskinezy charakteryzujące się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami głównie języka i (lub) twarzy, zwykle po długotrwałym podawaniu. Nie należy stosować leków przeciwparkinsonowskich, ponieważ są nieskuteczne lub mogą powodować nasilenie objawów. Napady padaczkowe. Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Częstość nieznana: zespół niespokojnych nóg.

Zaburzenia oka: Często: niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.7).

Zaburzenia serca: Niezbyt często: bradykardia Rzadko: wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, które mogą powodować migotanie komór lub zatrzymanie akcji serca, nagły zgon (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia naczyniowe: Często: niedociśnienie tętnicze Niezbyt często: wzrost ciśnienia krwi Rzadko: Po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym przypadki zatorowości płucnej, czasami zakończone zgonem, oraz przypadki zakrzepicy żył głębokich (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często: przekrwienie błony śluzowej nosa, zachłystowe zapalenie płuc (głównie w połączeniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi i lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy).

Zaburzenia żołądka i jelit: Często: zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, niestrawność

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Niezbyt często: uszkodzenie komórek wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka Częstość nieznana: reakcja nadwrażliwości na światło

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Niezbyt często: osteopenia, osteoporoza Częstość nieznana: rabdomioliza

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zatrzymanie moczu

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: noworodkowy zespół odstawienia leku (patrz punkt 4.6)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Rzadko: Ostre objawy odstawienia, w tym nudności, wymioty i bezsenność po nagłym odstawieniu dużych dawek, a także nawrót objawów psychotycznych, pojawienie się mimowolnych zaburzeń ruchowych (takich jak akatyzja, dystonia i dyskineza) (patrz punkt 4.4).

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: Częstość nieznana: upadki w wyniku działań niepożądanych naruszających równowagę ciała.

Badania diagnostyczne: Często: przyrost masy ciała Niezbyt często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, głównie aminotransferaz Częstość nieznana: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi. Obserwowano również: skłonność do dreszczy o małym nasileniu, duszności o małym nasileniu, bóle mięśniowe.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki neuroleptyczne, Kod ATC: N05AL05

Amisulpryd wiąże się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi podtypu D2 i D3 u ludzi, wykazując duże powinowactwo do tych receptorów. Nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D1, D4 i D5.

W przeciwieństwie do klasycznych i atypowych leków neuroleptycznych, amisulpryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1 ani cholinergicznych. Ponadto amisulpryd nie wiąże się z receptorami sigma.

W badaniach na zwierzętach amisulpryd podawany w dużych dawkach silniej blokuje postsynaptyczne receptory D2 w strukturach układu limbicznego niż w prążkowiu.

Lek stosowany w małych dawkach preferencyjnie blokuje presynaptyczne receptory D2 i D3, czego skutkiem jest uwalnianie dopaminy i zjawisko „odhamowania”.

Wymienione powyżej nietypowe właściwości farmakologiczne mogą tłumaczyć skuteczność kliniczną amisulprydu w odniesieniu do objawów schizofrenii zarówno pozytywnych, jak i negatywnych.

Długoterminowa skuteczność amisulprydu w zapobieganiu nawrotom nie została wykazana w zaślepionych badaniach. Istnieją dane z otwartych badań, w których amisulpryd był skuteczny w utrzymaniu poprawy klinicznej u pacjentów, którzy wykazali początkową odpowiedź na leczenie.

5.2 Farmakokinetyka

Wchłanianie U ludzi amisulpryd, po podaniu doustnym, wykazuje dwa maksymalne poziomy wchłaniania: pierwszy następuje szybko (po około 1 godzinie od podania leku), drugi – między trzecią a czwartą godziną po podaniu. Stężenia leku w osoczu wynoszą wtedy odpowiednio 39±3 oraz 54±4 ng/mL po podaniu dawki 50 mg. Całkowita biodostępność wynosi 48%.

Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi 5,8 L/kg mc., stopień wiązania z białkami jest niewielki (16%), a interakcje z lekami nieznane.

Metabolizm Amisulpryd tylko w niewielkim stopniu podlega przemianom metabolicznym: zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity stanowiące około 4% podanej dawki leku. Amisulpryd nie kumuluje się w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje niezmieniona po wielokrotnym podaniu.

Eliminacja Okres półtrwania amisulprydu wynosi około 12 godzin po podaniu doustnym. Amisulpryd wydalany jest z moczem w postaci niezmienionej. 50% dawki podanej dożylnie wydalane jest z moczem, z czego 90% wydalane jest w ciągu pierwszej doby. Klirens nerkowy wynosi 20 L/godz. lub 330 mL/min.

Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejszają wartość AUC, T max i C max amisulprydu, natomiast nie stwierdzano żadnych zmian po posiłkach bogatych w tłuszcze. Jednakże znaczenie tych obserwacji w rutynowym stosowaniu klinicznym nie jest znane.

Zaburzenia czynności wątroby: ponieważ amisulpryd jest słabo metabolizowany, nie jest konieczne zmniejszenie dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Zaburzenia czynności nerek: okres półtrwania wydłuża się u pacjentów z niewydolnością nerek, natomiast klirens nerkowy zmniejsza się 2,5 do 3 razy. Wartość AUC dla amisulprydu w łagodnej niewydolności nerek zwiększa się niemal dwukrotnie i prawie dziesięciokrotnie w umiarkowanej niewydolności nerek (patrz punkt 4.2). Doświadczenie w tym zakresie jest jednak ograniczone i brak danych o dawkach większych niż 50 mg.

Amisulpryd tylko w bardzo niewielkim stopniu można usunąć z organizmu drogą hemodializy.

Pacjenci w podeszłym wieku Ograniczone dane farmakokinetyczne dotyczące osób w podeszłym wieku (>65 lat) wykazują, że występuje 10-30% wzrost wartości Cmax, T1/2 i AUC po podaniu pojedynczej doustnej dawki 50 mg. Brak danych po powtórnym podaniu.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ogólny przegląd zakończonych badań bezpieczeństwa wskazuje, że stosowanie amisulprydu nie pociąga za sobą ryzyka ogólnego, specyficznego dla narządów działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego. Zmiany obserwowane u szczurów i psów w dawkach poniżej maksymalnej tolerowanej dawki są albo efektami farmakologicznymi, albo pozbawione są istotnego znaczenia toksykologicznego w tych warunkach. W porównaniu z maksymalnymi zalecanymi dawkami u ludzi, maksymalnie tolerowane dawki są odpowiednio 2 do 7 razy większe u szczurów (200 mg/kg mc./dobę) i psów (120 mg/kg mc./dobę), względem wartości AUC. Nie stwierdzono, mającego znaczenie dla ludzi, ryzyka działania rakotwórczego u szczurów, gdy wartości AUC były 1,5 do 4,5 krotnie większe od spodziewanej u ludzi wartości AUC.

Przeprowadzono badanie działania rakotwórczego u myszy (dla dawki 120 mg/kg mc./dobę) i badania reprodukcyjne (dla dawek 160, 300 i 500 mg/kg mc./dobę, odpowiednio u szczurów, królików i myszy). Nie oceniano ekspozycji zwierząt na amisulpryd podczas tych ostatnich badań.

W badaniach na zwierzętach amisulpryd wywoływał wpływ na wzrost i rozwój płodu w dawkach odpowiadających ludzkiej dawce równoważnej 2000 mg/dobę i większej dla pacjenta o wadze 50 kg. Nie było dowodów na teratogenny potencjał amisulprydu. Nie przeprowadzono badań nad wpływem amisulprydu na zachowanie potomstwa.

Dokumenty

Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) Ulotka dla pacjenta

Opakowania i refundacja

Dawka 400 mg

Standardowe dawkowanie

Charakterystyka Produktu Leczniczego

2 Skład jakościowy i ilościowy

3 Postać farmaceutyczna

4.1 Wskazania do stosowania

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

4.3 Przeciwwskazania

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi

4.6 Płodność, ciąża i laktacja

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

4.8 Działania niepożądane

4.9 Przedawkowanie

5 Właściwości farmakologiczne

6 Dane farmaceutyczne

7–10 Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu

Dokumenty