Fludrokortyzonu octan Novumgen

Każda tabletka zawiera 0,1 mg fludrokortyzonu octanu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 60,9 mg laktozy. Każda tabletka zawiera 0,5 mg sodu benzoesanu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka Biała lub prawie biała, okrągła, obustronnie wypukła, niepowlekana tabletka z linią podziału po jednej stronie i gładka po drugiej stronie, o średnicy około 6,2 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Leczenie:

• Pierwotnej niewydolności kory nadnerczy (choroba Addisona)
• Postaci klasycznej wrodzonego przerostu nadnerczy (zespół nadnerczowo-płciowy z utratą soli).

Dawkowanie

Dorośli

Pierwotna niewydolność kory nadnerczy (choroba Addisona): Jako uzupełnienie octanu kortyzonu (zwykle 12,5 mg 3 razy na dobę dla osób dorosłych) w przypadkach niewystarczająco kontrolowanej równowagi elektrolitowej można stosować dawkę dobową od 0,05 do 0,2 mg, zwykle 0,1 mg (1 tabletka), lub hydrokortyzon (od 15 do 30 mg/m2 powierzchni ciała). U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zwykle zaleca się dawkę dobową 0,05 mg.

Postać klasyczna wrodzonego przerostu nadnerczy (zespół nadnerczowo-płciowy z utratą soli): 0,1 do 0,2 mg na dobę.

Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat: pół tabletki (0,05 mg) do maksymalnie jednej tabletki (0,1 mg) na dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała i ciężkości choroby (patrz punkt 4.4).

Niemowlęta (w pierwszym roku życia): 0,05 do 0,2 mg, w wyjątkowych przypadkach 0,2 do 0,3 mg.

Ogólne zalecenia dotyczące dawkowania Dawkowanie należy ustalić indywidualnie w zależności od ciśnienia krwi, stężenia potasu i sodu w surowicy oraz stopnia aktywności reniny w osoczu, która powinna mieścić się w normie lub w górnej granicy normy (patrz punkt 4.4).

Sposób podania Podanie doustne.

W przypadku osób dorosłych produkt leczniczy należy przyjmować przed jedzeniem/posiłkami, aby uniknąć rozstroju żołądka.

W przypadku dzieci w wieku poniżej 6 lat, tabletkę można rozkruszyć i rozpuścić, najlepiej w soku owocowym lub wodzie o temperaturze pokojowej, następnie wymieszać i natychmiast podać.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Niedociśnienie tętnicze spowodowane organiczną chorobą serca.
• Hipokaliemia.
• Zasadowica metaboliczna.
• Wszystkie choroby, w przypadku których podwyższone ciśnienie krwi lub powstanie obrzęku stanowią zwiększone ryzyko. Obejmuje to m.in. choroby związane ze stwardnieniem naczyń (np. przewlekłe zespoły wieńcowe lub miażdżycę naczyń mózgowych, tętniaka aorty, istotne hemodynamicznie choroby zastawek serca, niewydolność serca, kardiomiopatię przerostową ze zawężeniem drogi odpływu), marskość wątroby, niewydolność nerek, obrzęk płuc, guz chromochłonny.

Octan fludrokortyzonu jest silnym mineralokortykoidem o działaniu glikokortykoidowym i jest stosowany przede wszystkim w terapii zastępczej. Pomimo występowania działań niepożądanych glikokortykosteroidów, nie są one spodziewane w przypadku małych dawek zalecanych dla fludrokortyzonu. Wszelkie działania niepożądane można ograniczyć, stosując możliwie najniższą dawkę.

Ze względu na silne działanie mineralokortykotropowe, nie należy stosować produktu leczniczego Fludrocortisone octan Novumgen w nieswoistej terapii glikokortykoidami. Zaleca się stałą kontrolę elektrolitów i spożycia sodu w celu uniknięcia rozwoju nadciśnienia tętniczego, obrzęków i przyrostu masy ciała. Może być konieczna dieta uboga w sód i dodanie potasu.

Monitorowanie Należy okresowo kontrolować stężenie elektrolitów w surowicy, stopień aktywności reniny w osoczu, ciśnienie krwi oraz objawy mogące wskazywać na konieczność skorygowania dawki produktu (zmniejszenia lub zwiększenia) (np. obrzęk, zwiększenie masy ciała, wysokie ciśnienie krwi, biegunka, zwiększona potliwość). Może być konieczne ograniczenie spożycia soli i zmniejszenie dawki fludrokortyzonu.

W przypadku noworodków zaleca się również kontrolę stanu klinicznego i parametrów biologicznych (masa ciała, diureza/stężenie elektrolitów w surowicy).

Oprócz działania mineralokortykotropowego, należy również uwzględnić następujące ostrzeżenia dotyczące stosowania glikokortykoidów w terapii nieswoistej w dawkach większych niż substytucyjne:

Wszystkie kortykosteroidy powodują zwiększone wydalanie wapnia, co może prowadzić do rozwoju lub zaostrzenia osteoporozy.

Podczas stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, w tym bezsenność, depresja (w tym o ciężkim przebiegu), stany euforyczne, wahania nastroju, objawy psychotyczne lub zmiany osobowości. Stosowanie kortykosteroidów może doprowadzić do pogorszenia istniejącej niestabilności emocjonalnej lub skłonności psychotycznych. Leki przeciwdepresyjne nie są skuteczne w leczeniu depresji polekowej wywołanej stosowaniem steroidów i mogą nasilać jej objawy.

Działanie kortykosteroidów może być silniejsze u pacjentów z marskością wątroby i niedoczynnością tarczycy.

Nieswoistą terapię glikokortykoidami należy stosować ostrożnie w przypadku następujących stanów: wrzodziejące zapalenie jelita grubego (z ryzykiem perforacji, ropnia lub innej postaci zakażenia ropnego), zapalenie uchyłków, świeże zespolenie jelitowe, czynna lub utajona choroba wrzodowa (ze względu na ryzyko bezobjawowego nawrotu choroby), niewydolność nerek, ostre lub przewlekłe zapalenie nerek, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, zespół Cushinga, choroba zakrzepowo-zatorowa, zakrzepowe zapalenie żył, wykwity skórne, drgawki, choroba nowotworowa z przerzutami, miastenia, zaburzenia psychiczne, opryszczka oka. W przypadku długotrwałego stosowania kortykosteroidów zaleca się odpowiednią podaż białka ze względu na ryzyko utraty masy ciała lub zwyrodnienia mięśni/osłabienia siły mięśniowej w związku z ujemnym bilansem azotowym.

Kortykosteroidy mogą zmniejszać odporność na zakażenia i zdolność ich lokalizacji. Kortykosteroidy mogą maskować objawy lub aktywować zakażenie. W przypadku wystąpienia zakażenia należy stosować leczenie przyczynowe. U osób nieposiadających odporności, infekcje wirusowe takie jak ospa wietrzna i półpasiec mogą mieć przebieg ciężki lub zagrażający życiu. U pacjentów z chorobą pasożytniczą wywołaną węgorkiem jelitowym (Strongyloides), leczenie kortykosteroidami może prowadzić do rozsiewu, co zwiększa ryzyko zapalenia jelit i sepsy wywołanej bakteriami Gram-ujemnymi. W przypadku aktywnej postaci gruźlicy zaleca się terapię restrykcyjną.

Stosowanie kortykosteroidów w dużych dawkach może zaburzać proces czynnej immunizacji. Szczepionki zawierające żywe organizmy należy stosować pod ścisłym nadzorem lekarskim.

Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do rozwoju zaćmy tylnej podtorebkowej lub jaskry z możliwym uszkodzeniem nerwów wzrokowych. Długotrwałe stosowanie może również sprzyjać rozwojowi zakażeń wtórnych oczu. Należy uważnie stosować kortykosteroidy u pacjentów z opryszczką oczną ze względu na ryzyko perforacji rogówki.

Zaburzenia widzenia Zaburzenia widzenia mogą wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (ang. Central Serous Chorioretinopathy, CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów.

Stosowanie u sportowców Stosowanie fludrokortyzonu może być zabronione u uczestników zawodów sportowych. Sportowcy otrzymujący fludrokortyzon w terapii zastępczej powinni zostać poinformowani, że produkt zawiera substancję czynną, która może dawać dodatni wynik w testach antydopingowych.

Dzieci i młodzież Kortykosteroidy mogą wpływać na wytwarzanie endogennych glikokortykosteroidów. Dlatego też dawkę należy utrzymywać na najniższym możliwym poziomie, aby zapewnić odpowiednią substytucję, i regularnie ją rozważać. Podczas stosowania kortykosteroidów w leczeniu przerostu kory nadnerczy u dzieci i młodzieży szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zahamowania wzrostu na skutek nadmiaru hormonów androgenowych. Kortykosteroidy mogą powodować zahamowanie wzrostu. Dlatego należy uważnie oceniać wzrost i rozwój niemowląt, dzieci i młodzieży stosujących kortykosteroidy przez dłuższy czas.

Pacjenci w podeszłym wieku Ogólnoustrojowe stosowanie kortykosteroidów stwarza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, które mogą mieć poważne konsekwencje dla pacjentów w podeszłym wieku, takie jak osteoporoza i nadciśnienie tętnicze. Zaleca się zatem uważną kontrolę stanu klinicznego pacjenta w celu uniknięcia ryzyka stosowania dawek większych niż wymagane do zapewnienia odpowiedniej substytucji.

Zakłócenia w testach serologicznych Możliwe jest uzyskanie fałszywie ujemnego wyniku testu nitroniebieskiego tetrazolu.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ten produkt leczniczy zawiera 0,5 mg soli benzoesanowej w każdej tabletce. Zwiększona bilirubinemia występująca w następstwie wypierania z albuminy może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków, która może rozwinąć się w żółtaczkę jąder podkorowych mózgu (złogi niesprzężonej bilirubiny w tkance mózgowej).

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na każdą tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Amfoterycyna B i leki moczopędne powodujące zwiększone wydalanie wapnia: nasilenie hipokaliemii.

Leki przeciwcukrzycowe: kortykosteroidy mogą powodować hiperglikemię. Możliwa konieczność dostosowania dawkowania.

Doustne leki przeciwzakrzepowe: zwiększone lub zmniejszone zapotrzebowanie na leki przeciwzakrzepowe. Możliwa konieczność dostosowania dawkowania.

Antycholinesteraza: kortykosteroidy mogą osłabiać działanie leków antycholinesterazowych.

Barbiturany i inne leki przeciwdrgawkowe, ryfampicyna: zwiększony metabolizm kortykosteroidów wskutek indukcji enzymów wątrobowych, skutkujący osłabieniem ich działania. Możliwa konieczność dostosowania dawkowania.

Cyklosporyna: może wystąpić nasilone działanie zarówno cyklosporyny, jak i kortykosteroidów.

Inhibitory CYP3A: spodziewane jest, że jednoczesne podawanie inhibitorów CYP3A, w tym produktów zawierających kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać łączenia leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kortykosteroidów; w takim przypadku pacjenta należy obserwować w celu stwierdzenia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów.

Glikozydy naparstnicy: wzrost ryzyka wystąpienia arytmii i toksyczności naparstnicy związanej z hipokaliemią.

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie: kortykosteroidy mogą osłabiać lub nasilać ich działanie.

Izoniazyd: kortykosteroidy mogą powodować zmniejszenie stężenia izoniazydu w surowicy.

Ketokonazol: zmniejszony metabolizm kortykosteroidów i nasilenie ich działania.

Mifamurtyd: ryzyko zmniejszonej skuteczności. Ponieważ mifamurtyd działa poprzez stymulację układu odpornościowego, podczas leczenia mifamurtydem należy unikać przewlekłego lub rutynowego stosowania kortykosteroidów.

Niesterydowe leki przeciwzapalne/kwas acetylosalicylowy: zwiększone ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Osłabienie działania farmakologicznego kwasu acetylosalicylowego. Przerwanie stosowania kortykosteroidów może prowadzić do wzrostu stężenia salicylanów. U pacjentów z hipoprotrombinemią należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego i kortykosteroidów.

Somatotropina: kortykosteroidy mogą osłabiać działanie somatotropiny.

Leki stosowane w zaburzeniach czynności tarczycy: zwiększony metabolizm kortykosteroidów u pacjentów z nadczynnością tarczycy i zmniejszony metabolizm u pacjentów z niedoczynnością tarczycy.

Szczepionki: ryzyko wystąpienia powikłań neurologicznych i osłabienia odpowiedzi immunologicznej w przypadku szczepienia pacjentów leczonych kortykosteroidami. Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia tej interakcji w przypadku stosowania małych dawek fludrokortyzonu.

Estrogen/leki antykoncepcyjne: możliwe wydłużenie okresu półtrwania i stężenia kortykosteroidów.

Ciąża W badaniach na zwierzętach wykazano, że kortykosteroidy mogą powodować wady rozwojowe (rozszczep podniebienia, zniekształcenia szkieletu). Wydaje się jednak, że badania te nie są istotne z punktu widzenia stosowania kortykosteroidów u ludzi. Stwierdzono, że długotrwałe stosowanie kortykosteroidów u ludzi i zwierząt może skutkować zmniejszeniem masy łożyska i masy urodzeniowej. Długotrwałe leczenie niesie również ryzyko zahamowania czynności kory nadnerczy u noworodka. Z tego względu stosowanie kortykosteroidów u kobiet w ciąży wymaga dokładnego rozważenia korzyści i ryzyka.

Karmienie piersią Brak wystarczających danych dotyczących przenikania fludrokortyzonu do mleka matki.

Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu fludrokortyzonu na płodność u ludzi.

Wpływ fludrokortyzonu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie jest znany.

Większość działań niepożądanych jest związana z działaniem mineralokortykotropowym fludrokortyzonu. Podczas stosowania Fludrokortyzonu octan Novumgen w zalecanych dawkach zazwyczaj nie obserwuje się działań niepożądanych. Fludrokortyzonu octan Novumgen jest jednak zwykle stosowany w skojarzeniu z glikokortykoidami, np. kortyzonem.

Poniższa lista zawiera wykaz działań niepożądanych zgłaszanych w związku z leczeniem fludrokortyzonem.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: zasadowica hipokaliemiczna, utrata apetytu

Zaburzenia układu nerwowego: bóle głowy, omamy, drgawki, omdlenia, zaburzenia smaku

Zaburzenia oka: nieostre widzenie (patrz także punkt 4.4)

Zaburzenia serca: niewydolność serca, przerost serca

Zaburzenia naczyniowe: nadciśnienie tętnicze

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osłabienie mięśni, zanik mięśni

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: obrzęk

Badania diagnostyczne: hipokaliemia

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Zgłaszano przypadki przedawkowania octanu fludrokortyzonu.

Przewlekłe Objawy: nadciśnienie tętnicze, obrzęk, hipokaliemia, wyraźne zwiększenie masy ciała, osłabienie mięśni, powiększenie serca.

Leczenie: należy przerwać stosowanie produktu leczniczego. Po ustąpieniu objawów można wznowić podawanie produktu z zastosowaniem mniejszych dawek. Można rozważyć stosowanie suplementacji potasu.

Ostre Leczenie: w przypadku przyjęcia jednorazowo dużej dawki produktu postępowanie polega na podaży dużej ilości płynów. W przypadku większych dawek stosuje się płukanie żołądka lub prowokowanie wymiotów. W przeciwnym razie leczenie objawowe.

W przypadku przedawkowania mogą również wystąpić działania niepożądane związane z działaniem glikokortykosteroidów (patrz punkt 4.4).

Zaleca się kontrolę ciśnienia krwi oraz monitorowanie czynności życiowych przez co najmniej 48 godzin.

W przypadku stosowania dawek wyższych niż zalecane mogą również wystąpić następujące działania niepożądane: Powikłania zakrzepicy, zaburzenia psychiczne (w tym objawy afektywne), nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, zahamowanie czynności kory nadnerczy, objawy podobne do zespołu Cushinga, ujemny bilans albumin, zatrzymanie sodu w organizmie, zahamowanie wzrostu u dzieci, ujawnienie utajonej cukrzycy, osteoporoza, zanik skóry, jaskra, zaćma podtorebkowa tylna, osłabienie odporności na zakażenia, aktywacja utajonego zakażenia, np. gruźlicy, wtórne infekcje oka, zaburzenia gojenia ran, bezsenność, zaburzenia miesiączkowania i niestrawność/choroba wrzodowa.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: Mineralokortykosteroidy, kod ATC: H02AA02

Mechanizm działania Fludrokortyzon jest pochodną hydrokortyzonu o bardzo silnym działaniu mineralokortykotropowym i silnym działaniu glikokortykotropowym. Działanie glikokortykotropowe jest 10-15 razy silniejsze, a działanie mineralokortykotropowe ponad 100 razy silniejsze niż hydrokortyzonu. Mechanizm działania nie został dotychczas w pełni poznany. Małe dawki fludrokortyzonu powodują znaczną retencję sodu, zwiększone wydalanie potasu i wodoru w moczu oraz podwyższone ciśnienie krwi. W dużych dawkach dochodzi do zahamowania endogennego wydzielania z nadnerczy, aktywności grasicy i wydzielania kortykotropiny z przysadki mózgowej. Fludrokortyzon w skojarzeniu z kortyzonem jest stosowany w terapii zastępczej w chorobie Addisona. W przypadku przerostu nadnerczy nie wywołanego guzem obserwuje się spadek poziomu fludrokortyzonu równy nadmiarowi 17-ketosteroidów. Fludrokortyzon umożliwia diagnozowanie zespołu Cushinga, ponieważ jego końcowe produkty metaboliczne różnią się od hydrokortyzonu.

5.2 Farmakokinetyka

Wchłanianie Fludrokortyzon jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po 1,7 godziny.

Dystrybucja Fludrokortyzon wiąże się z białkami osocza w mniejszym stopniu niż hydrokortyzon.

Metabolizm Fludrokortyzon jest metabolizowany głównie w wątrobie i częściowo w nerkach.

Eliminacja Okres półtrwania w osoczu wynosi około 3,5 godziny. Biologiczny okres półtrwania wynosi 18-36 godzin. Czas działania wynosi 24-48 godzin. Lek jest wydalany z moczem, głównie w postaci nieaktywnych metabolitów.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek Brak dostępnych danych.

Zaburzenia czynności wątroby Brak dostępnych danych.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak dodatkowych danych nieklinicznych istotnych dla lekarza przepisującego poza omówionymi w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego.

6.1 Substancje pomocnicze

Laktoza bezwodna Laktoza jednowodna Wapnia wodorofosforan dwuwodny Sodu benzoesan (E 211) Skrobia kukurydziana Talk (E 553b) Magnezu stearynian (E 572)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

Opakowanie blistrowe: 2 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium, z blistrami zawartymi w pudełku tekturowym wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. Fludrokortyzonu octan Novumgen, 0,1 mg, tabletki są sprzedawane w opakowaniach po 20, 30 i 60 tabletek.

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7. Podmiot odpowiedzialny

Novumgen Limited Office 2, 12a Lower Main Street K78 X5P8 Lucan, Dublin Irlandia