Qoyvolma

Każda fiolka zawiera 130 mg ustekinumabu w 26 ml roztworu (5 mg/ml). eⁿ z c Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ przezciwko interleukinie (IL)-12/23, wytworzonym w linii komórkowej jajnika chomika s chińskiego (CHO) z wykorzystaniem techniki rekombinacji DNA.

pᵘ

Substancje pomocnicze o znanym działaniu dᵒ a Każde 26 ml roztworu zawiera 10,37 mg polisorbatu 80 (E433), co odpowiada 0,40 mg/ml.

n a Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

ⁱ

eⁿ

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA oˡ w Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

oᶻ

p Roztwór jest przezroczysty do nieznacznie opalizującego, bezbarwny do bladożółtego, a jego pH o wynosi 5,7 ± 0,2. Osmolalność roztworu wynosi 230 - 270 mmol/kg.

eᵍ

z Choroba Crohna u osób dorosłych

bᵉ

Produkt leczniczy Qoyyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby Crohna u osób doroszłyₑch, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, nastąpiła utrata c odpowiedzi T naN lFeαc.zeni lub występuje nietolerancja innych konwencjonalnych terapii lub terapii nⁱ

antagonistą

z c Choroba Creohna u dzieci i młodzieży

l t Produkkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby u u dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg, u których wystąpiła niewystarczająca oCdrophonwaiedź na terapię konwencjonalną lub biologiczną albo nietolerancja tych terapii.

oᵈrzodziejące

PʳW zapalenie jelita grubego

Produkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanego lub ciężkiego czynnego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, nastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancja innych konwencjonalnych terapii lub terapii biologicznych.

Produkt leczniczy Qoyvolma, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarzy posiadających doświadczenie w u t rozpoznawaniu i leczeniu choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Produkt o leczniczy Qoyvolma, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, należy stosować wyłącznie wr celu podania dożylnej dawki rozpoczynającej leczenie.

oᵇ

Dawkowanie

dᵒ

Dorośli e i

Choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego eⁿ pojedynczejz

c Leczenie produktem leczniczym Qoyvolma rozpoczyna się podaniem z dożylnej dawki wyliczonej na podstawie masy ciała. Roztwór do infuzji należy przygotowaćs wtaybkeolrązystując odpowiednią liczbę fiolek produktu leczniczego Qoyvolma 130 mg zgodnie z 1 (przygotowanie pᵘ

roztworu - patrz punkt 6.6).

o d Tabela 1 Początkowe dożylne dawkowanie produktu leczniczego Qoyvolma

Masa ciała pacjenta w czasie podania	a Zalecana dawkaᵃ n a i	Liczba fiolek produktu leczniczego Qoyvolma 130 mg
≤ 55 kg	n 260 mg e	2
> 55 kg do ≤ 85 kg	390 mgl o	3
> 85 kg	w 520 mg	4

a około 6 mg/kg

oᶻ

Pierwszą dawkę podskórną należy podać w óspmym tygodniu po dawce dożylnej. Informacje na temat dalszego schematu dawkowania podskórnegoo znajdują się w punkcie 4.2 ChPL produktu leczniczego Qoyvolma roztwór do wstrzykiwań (fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce lub we wstrzykiwaczu. eᵍ

n ż Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65a lat)

Nie ma konieczności dostosowawnia dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

z Zaburzenia czynności nerek i wątroby

e Nie przeprowadzono badbań ustekinumabu w tych populacjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących dawkowania.

y dzzieci

Dzieci i młodzież c

Choroba Crohnan uⁱ i młodzieży (pacjenci o masie ciała co najmniej 40 kg)

z podstawiec

Leczenie produktem Qoyvolma należy rozpocząć od podania pojedynczej dawki dożylnej obliczonej e na l masy ciała. Roztwór do infuzji należy przygotować wykorzystując odpowiednią liczbę fiolek prto)d.uktu leczniczego Qoyvolma 130 mg zgodnie z tabelą 2 (przygotowanie roztworu - patrz

6.6 Tabuelaᵏ

ᵖᵘdⁿᵏᵗ

• 2 Początkowe dożylne dawkowanie produktu leczniczego Qoyvolma

Masa ciała pacjenta w czasie podania	Zalecana dawkaᵃ	Liczba fiolek produktu leczniczego Qoyvolma 130 mg
≥ 40 kg do ≤ 55 kg	260 mg	2
> 55 kg do ≤ 85 kg	390 mg	3
> 85 kg	520 mg	4

Pʳ

a około 6 mg/kg

Pierwszą dawkę podskórną należy podać w 8. tygodniu po dawce dożylnej. Informacje na temat dalszego schematu dawkowania podskórnego znajdują się w punkcie 4.2 ChPL produktu leczniczego u Qoyvolma roztwór do wstrzykiwań (fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce.

t o Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ustekinumabu w leczeniu r choroby Crohna u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 40 kg lub wrzodziejącego zapalenia jelita oᵇ grubego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

dᵒ

Sposób podawania

ego.

i Produkt leczniczy Qoyvolma 130 mg jest przeznaczony wyłącznie do stosowania dożnylne Należy go podawać przez co najmniej godzinę. Instrukcje dotyczące rozcieńczania produkteu leczniczego z przed podaniem, patrz punkt 6.6.

c z 4.3 Przeciwwskazania s

pᵘ

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. patdrzᵒ

Istotna klinicznie, aktywna postać zakażenia (np. czynna gruźlica; punkt 4.4).

nᵃ

e Identyfikowalność

l o W celu poprawienia identyfikowalności biologicznywch produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktuz leczniczego.

pᵒ

Zakażenia

o g Ustekinumab może zwiększać ryzyko wystąpienia nowych zakażeń oraz reaktywować zakażenia utajone. W trakcie badań klinicznych i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do nᵉ

obrotu u pacjentów z łuszczycą, zaobserwowano ciężkie zakażenia bakteryjne, grzybicze i wirusowe u pacjentów przyjmujących ustekinuamżab (patrz punkt 4.8).

w U pacjentów leczonych ustekinumabem zgłaszano zakażenia oportunistyczne, w tym reaktywację z gruźlicy, inne oportunistyczene zakażenia bakteryjne (w tym atypowe zakażenie prątkami gruźlicy, zapalenie opon mózgowybch wywołane przez pałeczki Listeria, zapalenie płuc wywołane przez pałeczki Legionella oryaz nokardiozę), oportunistyczne zakażenia grzybicze, oportunistyczne zakażenia wirusowe (w tym zapzalenie mózgu wywołane przez wirus opryszczki pospolitej Herpes simplex 2) c oraz zakażenia pasożytnicze (w tym toksoplazmozę oczną).

uwnaⁱgą

z Ze szczególną należy rozważyć kwestię stosowania produktu leczniczego Qoyvolma u pacjentów ze pᶜrzewlekłym zakażeniem lub z nawracającymi infekcjami w wywiadzie (patrz punkt 4.3).

l t Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Qoyvolma należy zbadać pacjenta, czy nie ną wystuępᵏuje u niego infekcja gruźlicza. Produktu leczniczego Qoyvolma nie wolno podawać pacjentom ᶻ aktyw postacią gruźlicy (patrz punkt 4.3). Przed podaniem produktu leczniczego Qoyvolma należy roozᵈpocząć terapię postaci utajonej gruźlicy. Leczenie przeciwgruźlicze należy również rozważyć przed zastosowaniem produktu leczniczego Qoyvolma u pacjentów z utajoną lub aktywną postacią gruźlicy Pʳ

w wywiadzie, u których nie można potwierdzić właściwie przeprowadzonego postępowania leczniczego. Pacjenci, którzy otrzymują produkt leczniczy Qoyvolma, powinni być ściśle monitorowani, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe aktywnej postaci gruźlicy, w czasie oraz po zakończeniu leczenia.

Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych lub podmiotowych, sugerujących istnienie zakażenia. W przypadku wystąpienia u pacjenta ciężkiej infekcji, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a produktu leczniczego Qoyvolma nie należy podawać, aż do momentu ustąpienia objawów infekcji.

u Nowotwory złośliwe oᵗ r Leki immunosupresyjne, takie jak ustekinumab, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów oᵇ złośliwych. U niektórych pacjentów, którzy przyjmowali ustekinumab w trakcie badań klinicznych i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z łuszczycą, pojawiły się dᵒ nowotwory złośliwe skóry lub o innej lokalizacji (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego może być większe u pacjentów z łuszczycą, którzy w trakcie choroby byli leeczeni innymi i lekami biologicznymi.

wywiadeemⁿ Nie przeprowadzono żadnych badań obejmujących pacjentów z dodatnim złośwliw keiegrounku c nowotworów złośliwych lub kontynuujących leczenie po rozwinięciu nowotwozru z w trakcie przyjmowania ustekinumabu. Dlatego należy ze szczególną uwagą rozważyćs zastosowanie produktu leczniczego Qoyvolma u tych pacjentów.

lat, pacjentpówᵘ

Wszystkich pacjentów, w szczególności w wieku powyżej 60 wcześniej poddawanych dᵒ

długotrwałemu leczeniu immunosupresyjnemu lub pacjentów wcześniej poddawanych leczeniu

PUVA, należy monitorować, czy nie występuje u nich rak skóry (patrz punkt 4.8).

nᵃ

a Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości

nⁱ

Układowe e l Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkoie reakcje nadwrażliwości. Niektóre z nich wystąpiły kilka dni po leczeniu. Występowała reakcwja anafilaktyczna i obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lubz innej ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy zastosować odpowiednie leczenie i przerwać podawanie produktu leczniczego Qoyvolma (patrz punkt pᵒ

4.8).

o g Reakcje związane z infuzją

W badaniach klinicznych stwierdzano reakcje związane z infuzją (patrz punkt 4.8). W okresie po przypadknuᵉ

wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje związane z infuzją, w tym reakcje anafilaktyczne na infuzję. W aż wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu reakcji, należy wdrożyć odpowiednie leczenie w i przerwać podawanie ustekinumabu.

z Oddechowe

Po wprowadzeniu ustekinbuemzaapbaule dnoia obrotu zgłaszano przypadki alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych, eozynofilowyeᵢgₐo płuc i niezakaźnego organizującego się zapalenia płuc. Do objawów klinicznychz należały: kaszel, duszność i nacieki śródmiąższowe po podaniu jednej do trzech cę dawek. Ciężkie zdarzen obejmowały niewydolność oddechową i długotrwałą hospitalizację.

i Stwierdzano popnraw po odstawieniu ustekinumabu, a także, w niektórych przypadkach, po podaniu z kortykosteroidów. W przypadku wykluczenia zakażenia i potwierdzenia rozpoznania należy zaprzestać setoᶜsowania ustekinumabu i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

l Zdarzenia sercowo-naczyniowe

kᵗ

ᵂmidę bśᵘandiaaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u pacjentów z łuszczycą noarażonych na działanie ustekinumabu obserwowano zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał sercowego i incydent naczyniowo-mózgowy. Podczas leczenia produktem leczniczym

Pʳ

Qoyvolma należy regularnie oceniać czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Szczepienia

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek wirusowych lub bakteryjnych [takich jak Bacillus Calmette-Guérin (BCG)] jednocześnie z produktem leczniczym Qoyvolma. Nie przeprowadzono szczegółowych badań z udziałem pacjentów, którzy niedawno otrzymali żywą szczepionkę wirusową lub bakteryjną. Brak dostępnych danych dotyczących wtórnego przeniesienia infekcji przez żywe szczepionki u pacjentów otrzymujących ustekinumab. Przed rozpoczęciem szczepienia żywą u szczepionką wirusową lub bakteryjną terapia produktem leczniczym Qoyvolma powinna zostać oᵗ wstrzymana przez okres co najmniej 15 tygodni od podania ostatniej dawki leku i może być

ʳ wznowiona po co najmniej 2 tygodniach po wykonaniu szczepienia. Osoba zlecająca zastosowanie oᵇ leku powinna zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego właściwej szczepionki w celu uzyskania dodatkowych informacji oraz wytycznych na temat podawania leków immunosupresyjnych dᵒ po wykonaniu szczepienia.

e i Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodezeⁿniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (zpatrz punkty 4.5 i c 4.6). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rzozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowsicʸ niemowlęcia jest niewykrywalne.

pᵘ

Pacjenci leczeni produktem leczniczym Qoyvolma mogą przyjmować jednocześnie szczepionki dᵒ

inaktywowane lub zawierające nieżywe drobnoustroje.

nᵃ

Długotrwałe leczenie ustekinumabem nie hamuje humoralnej odpowiedzi immunologicznej na a polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom lub szczepionki przeciwtężcowe (patrz punkt i 5.1).

eⁿ

Jednoczesna terapia immunosupresyjna oˡ w Bezpieczeństwo stosowania i skuteczno bśaćd saknoijaacrhzenia ustekinumabu oraz leków oᶻ

immunosupresyjnych, w tym preparatów biologicznych lub fototerapii nie były przedmiotem badań p klinicznych dotyczących łuszczycy. W klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne stosowanie MTX nie wopływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. W badaniach klinicznych dotyczących choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia e jelita grubego, jednoczesne stosowanie ᵍ immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie nleków wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. Szczególną ostrożność należy zachować przy rozważaniu jednocazeżsnego stosowania innych leków immunosupresyjnych i produktu leczniczego Qoyvolma oraz w pwrzypadku zmiany ze stosowania innych biologicznych preparatów immunosupresyjnych (patrz punkt 4.5).

z

Immunoterapia bᵉ

y Ustekinumab nie byłz badany u pacjentów, u których stosowana była immunoterapia alergii. Nie c wiadomo, czy ustekinumab wpływa na immunoterapię alergii.

i n z Ciężkie zmiany skórne

eᶜ

l Zgłaszano przypadki złuszczającego zapalenia skóry u pacjentów z łuszczycą po zastosowaniu t leczenia ustekinumabem (patrz punkt 4.8). U pacjentów z łuszczycą plackowatą, jako element uᵏ przebiegu choroby, może rozwinąć się łuszczyca erytrodermalna z objawami, które nie nróażtunriaąlsnieęg kolinicznie od złuszczającego zapalenia skóry. Podczas obserwacji pacjenta z łuszczycą loekᵈarz powinien zwracać szczególną uwagę na objawy łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry. W razie wystąpienia tych objawów należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Należy

Pʳ

przerwać podawanie produktu leczniczego Qoyvolma, jeśli podejrzewa się reakcję polekową.

Choroby związane z toczniem

U pacjentów leczonych ustekinumabem zgłaszano przypadki chorób związanych z toczniem, w tym skórnego tocznia rumieniowatego i zespołu toczniopodobnego. Jeśli wystąpią zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub jeśli towarzyszy im ból stawów, pacjent powinien niezwłocznie zwrócić się do lekarza. W przypadku potwierdzenia rozpoznania choroby związanej z toczniem, należy przerwać stosowanie ustekinumabu i rozpocząć u odpowiednie leczenie. oᵗ r Szczególne grupy pacjentów

oᵇ

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

dᵒ U pacjentów w wieku 65 lat i starszych, którzy otrzymywali ustekinumab, generalnie nie stwierdzano różnic w skuteczności i bezpieczeństwie stosowania tego leku w badaniach klinicznych e w i zatwierdzonych wskazaniach w porównaniu z młodszymi pacjentami, jednak liczba pnacjentów w wieku 65 lat i starszych nie była wystarczająca, by stwierdzić, czy reagują oni inaczeejₙnᵢₐiż młodsi pacjenci. Ponieważ zasadniczo u pacjentów w podeszłym wieku częstość występozwa infekcji jest c większa, należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów. z s Zawartość sodu

pᵘ

o Produkt leczniczy Qoyvolma zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce, to znaczy produkt d uznaje się za „wolny od sodu”. Jednak produkt leczniczy Qoyvolma jest rozcieńczany w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu do infuzji. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących nᵃ

zawartość sodu w diecie (patrz punkt 6.6).

a i Polisorbat 80 n e Produkt leczniczy Qoyvolma zawiera 10,37 mg polisoorbˡatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,40 mg/ml. Polisorbatyw mᵢogą powodować reakcje alergiczne.

Nie należy podawać żadnych żywych szczepionek jednocześnie z produktem leczniczym Qoyvolma. gᵒ

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom nᵉ

narażonym w okresie płodowym naż ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinu kmorazbyuśća w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i 4.6). Jeśli istnieje wyraźna w kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne. ᶻ

bᵉ

W przeprowadzonychy populacyjnych analizach farmakokinetycznych badań klinicznych 3. fazy, u pacjentów chorującyzch na łuszczycę oceniano wpływ najczęściej jednocześnie produktów leczniczych c (w tym: paracetamolu, ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego, metforminy, atorwastatyny, i lewotyroksyny) n naₑⱼ właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu. Nie wykazano żadnych interakcji z z jednocześnie stosowanymi wyżej wymienionymi produktami leczniczymi. Podstawą tej analizy był c fakt, że co neajmni 100 pacjentów (> 5% badanej populacji) przyjmowało jednocześnie powyższe l produkty lecznicze przez czas wynoszący co najmniej 90% okresu trwania badania. Na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna kᵗ

wurzodziejącym zapaleniem jelita grubego nie wpływały jednocześnie stosowane: MTX, NLPZ, 6-mˡᵘeᵇrkaptopuryna, azatiopryna i doustne kortykosteroidy, ani wcześniejsza ekspozycja na czynniki aonᵈty-TNFα u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów lub chorobą Crohna lub wcześniejsza ekspozycja na leki biologiczne (np. czynniki anty-TNFα i (lub) wedolizumab) u pacjentów z

Pʳ

wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Wyniki badania in vitro i badania fazy 1. u pacjentów z aktywną chorobą Crohna nie wskazują na konieczność dostosowania dawki u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie substraty CYP450 (patrz punkt 5.2).

W badaniach dotyczących łuszczycy nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ustekinumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym z preparatami biologicznymi lub fototerapią. W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne stosowanie MTX nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. W u badaniach klinicznych dotyczących choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oᵗ jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na

ʳ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu (patrz punkt 4.4).

oᵇ

dᵒ

Kobiety w wieku rozrodczym w e i czasie

n Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjnee leczenia i przez co najmniej 15 tygodni po jego zakończeniu. z c z Ciąża s pᵘ

Dane zebrane prospektywnie z umiarkowanej liczby ciąż po ekspozycji na ustekinumab, ze znanymi o wynikami, w tym ponad 450 ciąż narażonych w pierwszym trymestrze wskazują na dciąży, nie zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych u noworodka.

go

nᵃ

Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośrednie szkodliwego wpływu na a przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).

i ograniczonen.

Dostępne doświadczenie kliniczne jest jednak e Jako środek ostrożności, zaleca się l unikanie stosowania produktu leczniczego Qoyvolma o w czasie ciąży.

w Ustekinumab przenika przez łożysko i był wykrywzany w surowicy niemowląt urodzonych przez pacjentki leczone ustekinumabem w czasie ciąży. Kliniczny wpływ tego faktu nie jest znany, jednak pᵒ

ryzyko zakażenia u niemowląt narażonych w okresie płodowym na ustekinumab może być zwiększone po urodzeniu.

gᵒ

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom nᵉ

narażonym w okresie płodowym naż ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinu kmorazbyuśća w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i 4.5). Jeśli istnieje wyraźna w kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne. ᶻ

bᵉ

Karmienie piersią y

z c Ograniczone dane pochodzące z literatury sugerują, że ustekinumab przenika do mleka ludzkiego w i bardzo małych ilnościach. Nie wiadomo czy ustekinumab jest wchłaniany ogólnoustrojowo po podaniu z doustnym. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ustekinumabu u

ₚₒc

noworodkóew karmionych piersią decyzję o tym, czy przerwać karmienie piersią w czasie leczenia i do l 15 tygodni jego zakończeniu, czy przerwać leczenie produktem leczniczym Qoyvolma należy t podjąć biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze k produktu leczniczego Qoyvolma dla matki.

stodsoᵘwania

Połodność

r P

Nie zbadano wpływu ustekinumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).

Qoyvolma nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

oᵇ

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (> 5%) ustekinumabu u dorosłych dᵒ w kontrolowanych okresach badań klinicznych dotyczących łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, były stany zapalne jeamy nosowo- i gardłowej i ból głowy. Większość z nich była łagodna i nie było konieczne przerwanie leczenia w trakcie badania klinicznego. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które zgłaszeanⁿo po zastosowaniu ustekinumabu, są ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksjaz (patrz punkt 4.4).

c Ogólny profil bezpieczeństwa był podobny u pacjentów z łuszczycą, łuszczycozwym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. s pᵘ

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

dᵒ

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu znajdujące się poniżej odzwierciedlają ekspozycję na ustekinumab u dorosłych podczas 14 badań klinicznych fazy 2. i 3. przeprowadzonych nᵃ

z udziałem 6710 pacjentów (4135 pacjentów z łuszczycą i (lub) łuszczycowym zapaleniem stawów, a 1749 pacjentów z chorobą Crohna i 826 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego).

i Obejmowały one zastosowanie ustekinumabu w kontrolownanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaeleniem stawów, chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego przez co najomˡniej 6 miesięcy (4577 pacjentów) lub co najmniej 1 rok (3648 pacjentów). 2194 pacjentów zw łuszczycą, chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego było narażonych przez czo najmniej 4 lata, podczas gdy 1148 pacjentów z łuszczycą lub chorobą Crohna było narażonych przez co najmniej 5 lat.

pᵒ

Tabela 3 przedstawia listę działań niepożądanych pochodzących z badań klinicznych nad łuszczycą, gᵒ

łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u uporządkowano dorosłych, jak również działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu.

nᵉ

Działania niepożądane ż zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania, stosując następującaą₎k,o rnzawdeknocję: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1w/100 (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy z o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. bᵉ

y Tabela 3 Lista dzziałań niepożądanych

c Klasyfikacja ukiadów ił narządów n z	Częstość występowania: działanie niepożądane
Zakażenia icarażenia zpasożytniceezltkudo	Często: zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie zatok Niezbyt często: zapalenie tkanki łącznej, zakażenia zębów, półpasiec, zakażenie dolnych dróg oddechowych, wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych, grzybicze zakażenie sromu i pochwy
r Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, pokrzywka) Rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy)
Zaburzenia psychiczne	Niezbyt często: depresja

P

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość występowania: działanie niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego	Często: zawroty głowy, bóle głowy Niezbyt często: porażenie nerwu twarzowego t
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	o Często: ból jamy ustnej i gardła r Niezbyt często: przekrwienie jamy nosowej Rzadko: alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofoᵇʷᵉilᵒ zapalenie płuc Bardzo rzadko: organizujące się zapalenie płuc* dᵒ
Zaburzenia żołądka i jelit	Często: biegunka, nudności, wymioty e nⁱ
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często: świąd ekóry, trądzik z Niezbyt często: łuszczyca krostkowa, złuszczacie sn Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, zapalenie naczyń wywołanez nadwrażliwością ny uˢ Bardzo rzadko: pemfigoid pęcherzowy, skór toczeń rumieniowaty oᵖ
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Często: ból pleców, ból mięśni, bóldtawów s Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny niᵃńe
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często: uczucie zmęczenia,aum w miejscu wstrzyknięcia, ból w r i miejscu wstrzyknięcia Niezbyt często: odczyneⁿ miejscu wstrzyknięcia (m.in.:y w krwawienie, krwiak, slwardnienie, obrzęk i świąd), asteniatci

u

• Patrz punkt 4.4 Układowe i oddechowe reakcje nadwrawżliwᵒoś

Opis wybranych działań niepożądanych ᶻ

pᵒ

Zakażenia pacjentów

gᵒ

W badaniach z kontrolą placebo u z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą pacjentónwᵉ

Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania infekcji lub ciężkich infekcji była podobna wśród leczonych ustekinumabem i pacjentów otrzymujących aż placebo. W okresie badań klinicwznych z kontrolą placebo, częstość występowania infekcji wynosiła 1,36 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących z ustekinumab oraz 1,34 w przypadku pacjentów otrzymujących placebo. Ciężkie zakażenia wystąpiły z ustekinumab

częstością 0,03 w przeliczbeᵉniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących (30 przypadków ciężkich infekcji w grupie 930 pacjento-lat obserwacji) y oraz 0,03 w przypadku pacjentów otrzymujących placebo (15 przypadków ciężkich infekcji w grupie z 434 pacjento-lat obcserwacji) (patrz punkt 4.4).

kontrolowanych

nⁱ

W z i niekontrolowanych okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym c zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, stanowiących 15 227 e pacjento-lalt ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata w kᵗ

nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Częstość występowania infekcji wynosiła u w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących b⁰pa,a⁸dcd⁵jaennitaac/hrok uostekinumab, a częstość występowania ciężkich infekcji wyniosła 0,02 w przeliczeniu na jednego obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (289 przypadków

Pʳ

ciężkich infekcji w grupie 15 227 pacjento-lat obserwacji), a odnotowane ciężkie infekcje obejmowały przypadki zapalenia płuc, ropnia odbytu, zapalenia tkanki łącznej, zapalenia uchyłków, zapalenia żołądka i jelit oraz zakażeń wirusowych.

W badaniach klinicznych u pacjentów z postacią gruźlicy utajonej, którzy jednocześnie przyjmowali izoniazyd, nie zaobserwowano rozwoju gruźlicy.

Nowotwory złośliwe

u W kontrolowanych placebo okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem oᵗ stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania bʳ nowotworów złośliwych, z wyjątkiem raka skóry niebędącego czerniakiem, wynosiła 0,11 w o przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (1 przypadek w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,23 w przypadku pacjentów dᵒ przyjmujących placebo (1 przypadek w grupie 434 pacjento-lat obserwacji). Częstość występowania raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,43 w przeliczeniu na 100 pacj peanctjoe-nlatot - olebatserwacji w griupie przypadku pacjentów przyjmujących ustekinumab (4 przypadki w grupie 929 n obserwacji) w porównaniu z 0,46 w przypadku pacjentów przyjmujących placebo (2 przypadki e w 433 pacjento-lat obserwacji). z c z W kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych nad łuszsczycą, łuszczycowym pacjentów, medianauzasu zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, reprezentujących nad

15 205 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 c obserwacji wyniosła oᵖ

1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach chorobą Crohna i 2,3 lata w d badaniach nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Nowotwory złośliwe, z wyjątkiem raków skóry niebędących czerniakiem, zgłoszono u 76 pacjentów z 15 205 pacjento-lat obserwacji (częstość nᵃ

występowania 0,50 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych ustekinumabem). Ta a częstość występowania nowotworów złośliwych odnotowana u pacjentów leczonych ustekinumabem i była porównywalna z częstością spodziewaną w populacji n ogólnej (standardowy wskaźnik zapadalności = 0,94 [95% przedział ufności: 0,73; 1,18],e dostosowany do wieku, płci i rasy).

Najczęściej zgłaszanymi nowotworami złośliwymi, inonyˡmi niż rak skóry niebędący czerniakiem, były raki gruczołu krokowego, czerniak, rak okrężnicy i w odbytnicy i rak piersi. Częstość występowania raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,46 na 1z00 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych ustekinumabem (69 pacjentów w grupie 15 165 pacjento-lat obserwacji). Stosunek liczby pacjentów z pᵒ

rakiem skóry podstawnokomórkowym do liczby pacjentów z rakiem skóry kolczystokomórkowym (3:1) jest porównywalny ze spodziewanym w populacji ogólnej (patrz punkt 4.4).

gᵒ

Reakcje nadwrażliwości i reakcje związane z infuzją

nᵉ

anafilaksji

W badaniach dożylnej indukcji lecazeżnia choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie stwierdzono przypadków w ani innych ciężkich reakcji związanych z infuzją po podaniu pojedynczej dawki dożylnej. W tych badaniach 2,2% z 785 pacjentów otrzymujących placebo i 1,9% z z 790 pacjentów leczo innfyuczhją z,awlecaną dawką ustekinumabu zgłaszało zdarzenia niepożądane występujące podczas lub w ciągu godzbinᵉy od infuzji. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje związane z y tym reakcje anafilaktyczne na infuzję (patrz punkt 4.4).

z c Dzieci i młodzież

i młodzieżn

z Dzieci i w wieku od 6 lat z łuszczycą plackowatą c Bezpieczeńestwo stosowania ustekinumabu oceniano w dwóch badaniach fazy 3. u dzieci i młodzieży z l umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą. Pierwsze badanie przeprowadzono u 110 pacjentów w otd od 12 do 17 lat, leczonych do 60 tygodni, a drugie badanie przeprowadzono u 44 pacjentów w k ʷʷⁱⁱᵉᵉᵏᵏuᵘᵘ 6 do 11 lat, leczonych do 56 tygodni. Zasadniczo, zdarzenia niepożądane stwierdzone w tych dwóch badaniach z danymi dotyczącymi bezpieczeństwa z okresu 1 roku były podobne do zoaoᵈbserwowanych we wcześniejszych badaniach u dorosłych z łuszczycą plackowatą.

Pʳ

Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 40 kg z chorobą Crohna

Bezpieczeństwo stosowania ustekinumabu badano w jednym badaniu fazy 1. i jednym badaniu fazy 3.

u dzieci i młodzieży z chorobą Crohna o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, odpowiednio, do 240. tygodnia i 52. tygodnia. Zasadniczo profil bezpieczeństwa w tej kohorcie (n = 71) był podobny do obserwowanego w poprzednich badaniach u dorosłych z chorobą Crohna.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania u produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać oᵗ wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania

ʳ wymienionego w załączniku V.

oᵇ

dᵒ W badaniach klinicznych stosowano pojedyncze dawki leku do 6 mg/kg, podawane dożyelnie bez wystąpienia toksyczności zmuszającej do ograniczenia dawki. W przypadku przedawkoⁱwania, zaleca się obserwację pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek objawy przedmiotowe i poedmⁿiotowe reakcji niepożądanych, oraz natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego. z c z uˢ

5.1 Farmakodynamika

dᵒ

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibitory interleukin. Kod ATC: L04AC05.

nᵃ

a Qoyvolma jest biopodobnym produktem leczniczym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.eⁱuropa.eu.

eⁿ

l Mechanizm działania

wᵒ

Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ, które wiąże się z wysoką

ᶻ swoistością z dzieloną podjednostką białkową p40 ludzkich cytokin – interleukin: IL-12 i IL-23.

pᵒ

Ustekinumab hamuje bioaktywność ludzkich IL-12 i IL-23 zapobiegając wiązaniu p40 z receptorem białkowym IL-12Rβ1 znajdującym się na s piooęwierzchni komórek układu odpornościowego.

Ustekinumab nie jest w stanie przyłączyć do interleukiny IL-12 ani IL-23, które są już przyłączone eᵍ

do receptorów IL-12Rβ1 na powierzchni komórek. Dlatego ustekinumab nie oddziałuje na aktywność n dopełniacza, ani nie bierze udziału wżzjawisku cytotoksyczności komórek z receptorami IL-12 i (lub) IL-23. Interleukiny IL- p1r2ez oernatzuj IąLc-ea23 są cytokinami heterodimerycznymi wydzielanymi przez aktywowane komórki w antygen, takie jak makrofagi i komórki dendrytyczne, i obie cytokiny biorą udział w odpowiedzi immunologicznej organizmu; IL-12 pobudza komórki NK (ang.

z natural killer) oraz różnicoweanie komórek CD4+ T w kierunku fenotypu T helper 1 (Th1), IL-23 indukuje szlak T helper 1b7 (Th17). Jednak nieprawidłowa regulacja IL-12 i IL-23 wiąże się z chorobami o podłożu iymmunologicznym, takimi jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Crohna i wrzzodziejące zapalenie jelita grubego.

c Wiążąc się z dzinelⁱoną podjednostką p40 interleukin IL-12 i IL-23, ustekinumab może wykazywać z swoje działanie kliniczne w łuszczycy, łuszczycowym zapaleniu stawów, chorobie Crohna i wrzodziejąceyᶜm zapaleniu jelita grubego przez przerwanie szlaków cytokin Th1 i Th17, które są l kluczowe w patologii tych chorób.

ᵗ ᵁ pacjᵏentów z chorobą Crohna leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów reakᵘcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcji, co uotrᵈzymywało się w czasie fazy podtrzymującej. W fazie rozszerzonej badania oceniano stężenie CRP i zmniejszenia stężeń stwierdzone podczas fazy podtrzymującej leczenia utrzymywały się na ogół do

Pʳ

tygodnia 252.

U pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów reakcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcji, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej leczenia i fazie rozszerzonej badania do tygodnia 200.

Immunizacja

u Podczas długoterminowego rozszerzenia badania nad łuszczycą 2 (PHOENIX 2), dorośli pacjenci oᵗ leczeni ustekinumabem przez co najmniej 3,5 roku, wykazali podobną odpowiedź przeciwciał na bʳ zarówno polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom, jak i szczepionki przeciwtężcowe, o podobnie jak pacjenci z grupy kontrolnej z łuszczycą nieleczoną ogólnoustrojowo. U podobnego odsetka dorosłych pacjentów wytworzyły się ochronne stężenia przeciwciał przeciwpneumokokowych dᵒ i przeciwtężcowych, a miana przeciwciał były podobne u pacjentów w grupie leczonej ustekinumabem i w grupie kontrolnej. e i

Skuteczność kliniczna eⁿ z c Choroba Crohna z s Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w trzech randomizowanych, puCDAI

podwójnie zaślepionych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo u osób rozwoju dorosłych z umiarkowaną do ciężkiej czynną chorobą Crohna (z indeksem [ang. Crohn’s dᵒ

Disease Activity Index] wynoszącym ≥ 220 i ≤ 450). Program klinicznego składał się z dwóch 8-tygodniowych badań dożylnej indukcji leczenia (UNITI-1 i UNITI-2), a następnie 44-nᵃ

tygodniowego randomizowanego badania leczenia podtrzymującego dawkami podskórnymi (IM-a UNITI), łącznie 52 tygodnie terapii.

nⁱ

Badania indukcji obejmowały 1409 (UNITI-1, n = 769; UeNITI-2 n = 640) pacjentów.

l Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badanoiach indukcji leczenia był odsetek osób z odpowiedzią kliniczną (definiowaną jako zmniejszewnie wyniku CDAI ≥ 100 punktów) w 6. tygodniu W obu badaniach dane dotyczące skuteczności zbizerano i analizowano przez 8 tygodni. Dopuszczano możliwość jednoczesnego stosowania doustnych kortykosteroidów, leków immunomodulujących, pᵒ

aminosalicylanów i antybiotyków i 75% pacjentów kontynuowało przyjmowanie co najmniej jednego z tych leków. W obu badaniach pacjentów porzydzielono losowo do grup, które otrzymały pojedynczą g dożylną zalecaną stratyfikowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg (patrz tabela 1, punkt 4.2), lub stałą dawkę 130 mg ustekinumabu, lub placebo w 0. tygodniu.

nᵉ

Pacjenci w badaniu UNITI-1 m miiealłiao nżiepowodzenie lub nie tolerowali wcześniejszego leczenia anty-TNFα. Około 48% pacjentów w niepowodzenie 1 wcześniejszej terapii anty-TNFα, a 52% miało niepowodzenie 2 lub 3 wcześniejszych terapii anty-TNFα. W tym badaniu 29,1% pacjentów miało z niewystarczającą odpowiedź na początku (primary non-responders), 69,4% utraciło wstępną odpowiedź (secondary nobn-ᵉresponders), a 36,4% nie tolerowało leczenia anty-TNFα.

y Pacjenci w badaniu UzNITI-2 mieli niepowodzenie co najmniej jednej konwencjonalnej terapii, w tym c kortykosteroidami lub lekami immunomodulującymi i nie otrzymywali wcześniej anty-TNF-α (68,6%) lub otrznymⁱ ywali wcześniej anty-TNFα, lecz nie mieli niepowodzenia tej terapii (31,4%).

zₕ

c W obu badaeniac UNITI-1 i UNITI-2, u znacząco większego odsetka pacjentów uzyskano odpowiedź l kliniczną i remisję w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu do placebo (tabela 4). Odpowiedź t kliniczna i remisja u pacjentów leczonych ustekinumabem były znamienne już w 3. tygodniu i ulegały k u aż do 8. tygodnia. W tych badaniach indukcji leczenia, skuteczność była większa i trwalsza pʷo gprruawpiiee otrzymującej stratyfikowaną dawkę w porównaniu z grupą otrzymującą stałą dawkę 130 mg. Dolᵈatego też zaleca się, by początkowa dawka dożylna była dostosowana do masy ciała.

Pʳ

Tabela 4 Indukcja odpowiedzi klinicznej i remisja w badaniach UNITI-1 i UNITI-2

	UNITI-1*		UNITI-2**
	Placebo N = 247	Zalecana dawka ustekinumabu N = 249	Placebo N = 209	Zalecana dawka ustekinumabu N = 209 oᵗ
Remisja kliniczna, 8. tydzień	18 (7,3%)	52 (20,9%)ᵃ	41 (19,6%)	84 (40,2%)ᵃʳ
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 6. tydzień	53 (21,5%)	84 (33,7%)ᵇ	60 (28,7%)	oᵇ 116 (55,5%)ᵃ dᵒ
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 8. tydzień	50 (20,2%)	94 (37,8%)ᵃ	67 (32,1%)	1e1 (57,9%)ᵃ2
Odpowiedź 70 punktów, 3. tydzień	67 (27,1%)	101 (40,6%)ᵇ	66 (31,6%z)	ⁱ eⁿ 106 (50,7%)ᵃ
Odpowiedź 70 punktów, 6. tydzień	75 (30,4%)	109 (43,8%)ᵇ	c z 81 (38,8%)	135 (64,6%)ᵃ

u

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowanou jaˢko zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej

Odpowiedź 70 punktów definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 70o pᵖunktów

• Niepowodzenia leczenia anty-TNFα d

** Niepowodzenia konwencjonalnego leczenia

a p < 0,001

b p < 0,01

₃₈₈nᵃ

a i W badaniu leczenia podtrzymującego (IM-UNITI), oceniano pacjentów, którzy uzyskali 100 n punktów odpowiedzi klinicznej w 8. tygodniu w badaniaceh indukcji leczenia ustekinumabem UNITI-1 i UNITI-2. Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących schemat podskórnego dawkowania oˡ

podtrzymującego 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, lub 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub w placebo przez 44 tygodnie (informacje na temat zalecanego dawkowania podtrzymującego, patrz punkt 4.2 ChPL produktu leczniczego Qoyvolmao rᶻoztwór do wstrzykiwań (fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce lub we wsptrzykiwaczu).

o U znacząco większego odsetka pacjentów utrzymywała się remisja i odpowiedź kliniczna w grupach otrzymujących ustekinumab w porównaenᵍⁱᵘ do placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 5).

odpowiedzni

ż Tabela 5 Utrzymanie i remisji klinicznej w badaniu IM-UNITI (44. tydzień; 52 a tygodnie od podania dawki początkowej)

w

z bᵉ	Placebo*	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni	90 mg ustekinumabu co 12 tygodni
y	N = 131†	N = 128†	N = 129†
Remisja kliniczna z c	36%	53%ᵃ	49%ᵇ
Odpowiedź klinicznai n	44%	59%ᵇ	58%ᵇ
Remisja klinizzna bez stosowaniac kortykosteroidów eᶜ	30%	47%ᵃ	43%ᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

	Placebo*	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni	90 mg ustekinumabu co 12 tygodni
	N = 131†	N = 128†	N = 129†
Remisja kliniczna u pacjentów:			t o
w remisji na początku terapii podtrzymującej	46% (36/79)	67% (52/78)ᵃ	56% (44/78)r oᵇ
którzy zostali włączeni z badania CRD3002‡	44% (31/70)	63% (45/72)ᶜ	57% (41/72) dᵒ
którzy nie otrzymywali wcześniej anty-TNFα	49% (25/51)	65% (34/52)ᶜ	57% (30/53) e i
którzy zostali włączeni z badania CRD3001§	26% (16/61)	41% (23/56) e z c	39% (22/57) ⁿ

u

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI z o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej

• Grupa placebo składała się z pacjentów z odpowiedzią na ustekinumab, którzy zostali przydzieleni losowo do grupy uˢ

otrzymującej placebo na początku leczenia podtrzymującego.

p

† Pacjenci z odpowiedzią kliniczną 100 punktów na ustekinumab na początku leczenia podtrzymującego

‡ Pacjenci z niepowodzeniem konwencjonalnego leczenia, lecz nie leczenia anty-TNFα dᵒ

§ Pacjenci z nawrotem/nietolerancją terapii anty-TNFα

a p < 0,01

b p < 0,05 nᵃ

c nominalnie istotne (p < 0,05)

a i W badaniu IM-UNITI, 29 ze 129 pacjentów nie da uwtrkzyomwaanłoien odpowiedzi na ustekinumab podczas dawkowania co 12 tygodni i zmieniono u nich e z co 12 tygodni na co 8 tygodni. Utratę remisję odpowiedzi definiowano jako wynik CDAI ≥ 220 punkotˡów oraz zwiększenie o ≥ 100 punktów początkowego wyniku CDAI. U tych pacjentów w kliniczną uzyskano u 41,4% pacjentów po 16 tygodniach od zmiany dawkowania. z pᵒ

Pacjentów, którzy nie uzyskali odpowiedzi klinicznej na indukcję leczenia ustekinumabem w 8. tygodniu w badaniach indukcji UNITI-1 i UoNITI-2 (476 pacjentów), włączono do nierandomizowanej g fazy badania leczenia podtrzymującego (IM-UNITI) i podawano im wtedy podskórnie 90 mg e ustekinumabu. Osiem tygodni później, 50,5% pacjentów osiągnęło odpowiedź kliniczną i n kontynuowało leczenie podtrzymujążce co 8 tygodni; wśród tych pacjentów, którzy kontynuowali leczenie podtrzymujące, o wdsieętkksazmośiać uₒtrzymała odpowiedź (68,1%) i osiągnęła remisję (50,2%) w 44. tygodniu, z podobnymi w d pacjentów, u których na początku uzyskano odpowiedź na indukcję leczenia ustekinumabem.

z ₒ

Spośród 131 pacjentów, kbtóᵉrzy odpowiedzieli na indukcję leczenia ustekinumabem i zostali losowo przydzieleni do grupyy placeb na początku fazy leczenia podtrzymującego, 51 następnie utraciło odpowiedź i otrzymyzweadłźo podskórnie 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni. U większości pacjentów, odcinfuzji którzy utracili odpowi i wznowiono u nich leczenie ustekinumabem, wznowiono to leczenie w i ciągu 24 tygodnin indukującej leczenie. Spośród tych 51 pacjentów, 70,6% osiągnęło z odpowiedź kliniczną, a 39,2% osiągnęło remisję kliniczną w 16 tygodni od otrzymania pierwszej podskórneje dᶜawki ustekinumabu.

l t badaniu IM-UNITI, pacjenci, którzy ukończyli badanie do 44. tygodnia, mogli zostać

ᵂ uᵏ do kontynuacji leczenia w rozszerzonej fazie badania. Wśród 567 pacjentów, którzy zzoakstwalailiwfiłkąocwzeannii i byli leczeni ustekinumabem w fazie rozszerzonej, remisja kliniczna i odpowiedź na loecᵈzenie utrzymywały się na ogół do 252. tygodnia zarówno u pacjentów z niepowodzeniem terapii TNF, jak i u pacjentów z niepowodzeniem terapii konwencjonalnych.

Pʳ

W tym rozszerzonym badaniu, podczas terapii trwającej do 5 lat, nie stwierdzono u pacjentów z chorobą Crohna żadnych nowych kwestii dotyczących bezpieczeństwa.

Endoskopia

Wygląd endoskopowy błony śluzowej oceniano w dodatkowym badaniu u 252 pacjentów spełniających początkowe kryteria endoskopowe aktywności choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana początkowego wyniku w uproszczonej skali zmian endoskopowych i ich nasilenia w chorobie Crohna (ang. Simplified Endoscopic Disease Severity Score for Crohn’s Disease, u SES-CD), skali złożonej z 5 segmentów krętniczo-okrężniczych dotyczących obecności/wielkości oᵗ owrzodzeń, procentowego zajęcia powierzchni błony śluzowej przez owrzodzenia, procentowego

ʳ zajęcia powierzchni błony śluzowej przez jakiekolwiek inne zmiany i obecności/rodzaju zwężeń. W 8. oᵇ tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, zmiana wyniku SES-CD była większa w grupie otrzymującej ustekinumab (n = 155, średnia zmiana = -2,8) niż w grupie otrzymującej placebo (n = 97, dᵒ

średnia zmiana = -0,7; p = 0,012).

e i/₁₅

Odpowiedź dotycząca przetok n

W podgrupie pacjentów z drożnymi przetokami na początku badania (8,8%; n = 26)e, ¹² (80%) pacjentów leczonych ustekinumabem osiągnęło odpowiedź w zakresie przetok pozwyżej 44 tygodni c (definiowaną jako ≥ 50% zmniejszenie liczby drożnych przetok od punktu poczzątkowego badania indukcji leczenia) w porównaniu do 5/11 (45,5%) pacjentów otrzymujących placebo.

uˢ

p Jakość życia związana ze zdrowiem

Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy IBDQ (ang. Inflammatory dᵒ

Bowel Disease Questionnaire) i SF-36. W 8. tygodniu, pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazali znamienne statystycznie, większe i klinicznie istotne poprawy w całkowitej punktacji IBDQ i nᵃ

sumarycznej punktacji komponenty psychicznej SF-36 w obu badaniach UNITI-1 i UNITI-2, oraz a sumarycznej punktacji komponenty fizycznej SF-36 w badaniu UNITI-2, w porównaniu z placebo. Te i poprawy utrzymywały się zasadniczo lepiej u pacjentów lenczkoonśyccih ustekinumabem w badaniu IM-UNITI do 44. tygodnia w porównaniu z placebo. Poprawea ja życia związanej ze zdrowiem utrzymywała się na ogół w czasie fazy rozszerzonej baodˡania do 252. tygodnia.

w Wrzodziejące zapalenie jelita grubego z

pᵒ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w dwóch randomizowanych, podwójnie zaślepionych, kontrolowanych polacebo, wieloośrodkowych badaniach z udziałem dorosłych pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita e grubego (wynik w skali Mayo 6 do 12; ᵍ endoskopii ≥ 2). Program badań klinicznych składał się nʷʸⁿⁱᵏ

z jednego badania oceniającego dożżylną indukcję leczenia (określanego jako UNIFI-I) z leczeniem trwającym do 16 tygodni, po któryam nastąpiło 44-tygodniowe, randomizowane badanie podtrzymujące z zastosowaniemw dawek podskórnych (określane jako UNIFI-M), co odpowiadało co najmniej 52 tygodniom terapii.

eᶻ

Wyniki skuteczności przebdstawione dla badań UNIFI-I i UNIFI-M zostały oparte na centralnym przeglądzie endoskopiyi.

z odseteck

Badanie UNIFI-I obejmowało 961 pacjentów. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania i indukcji był n pacjentów w remisji klinicznej w tygodniu 8. Pacjentów przydzielono losowo do ₁,z ₚᵤₙₖₜ

grupy otrzymującej dożylnie pojedynczą zalecaną, dostosowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg c (patrz tabelea 4.2), stałą dawkę 130 mg ustekinumabu lub placebo w tygodniu 0.

l było jednoczesne przyjmowanie doustnych kortykosteroidów, leków kᵗ

Dozwuolone i aminosalicylanów, a 90% pacjentów nadal otrzymywało co najmniej jeden z iᵗʸmᶜmʰulenkoómwo.d Dulou bjąacdyacnhia kwalifikowano pacjentów, u których nie powiodła się terapia konwencjonalna (okoᵈrtykosteroidy lub leki immunomodulujące) lub co najmniej jedna terapia biologiczna (antagonista TNFα i (lub) wedolizumab). U 49% pacjentów nieskuteczna była terapia konwencjonalna, ale nie

Pʳ

biologiczna (z czego 94% nie miało wcześniej terapii biologicznej). U 51% pacjentów terapia biologiczna była nieskuteczna lub nietolerowana. U około 50% pacjentów nie powiodła się co najmniej 1 wcześniejsza terapia anty-TNFα (z czego 48% pacjentów pierwotnie nie reagowało na leczenie), a u 17% co najmniej 1 terapia anty-TNFα i wedolizumabem.

W badaniu UNIFI-I u znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu z placebo w 8. tygodniu (tabela 6). Już w 2. tygodniu, na najwcześniej zaplanowanej wizycie i przy każdej następnej wizycie, u większego odsetka pacjentów otrzymujących ustekinumab nie występowało krwawienie z odbytu lub częstość stolców była normalna w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Istotne różnice w częściowej ocenie w u skali Mayo i remisji objawów zaobserwowano między ustekinumabem a placebo już w 2. tygodniu. oᵗ

ʳ Skuteczność była większa w grupie, gdzie dostosowywano dawkę (6 mg/kg) w porównaniu z grupą oᵇ otrzymującą dawkę 130 mg w wybranych punktach końcowych, dlatego zaleca się dostosować dożylną dawką indukującą.

dᵒ

Tabela 6: Podsumowanie najważniejszych wyników skuteczności w badaniu UNIeFI-I (tydzień 8.) ⁱ

	Placebo N = 319 z	Zeⁿcana dawkaale z ustekinumabu£ c N = 322
Remisja kliniczna*	5% uˢ	16%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	9% (15/158) ᵖ	19% (29/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	1% (2/d61)1ᵒ	13% (21/166)ᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	0% (0/47) nᵃ	10% (6/58)ᶜ
Odpowiedź kliniczna§	31% a5%	62%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną e	i n 3 (56/158)	67% (104/156)ᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	27% (44/161)	57% (95/166)ᵇ
oˡ U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i w wedolizumabem z	28% (13/47)	52% (30/58)ᶜ
Gojenie błony śluzowej†	14%	27%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią pᵒ konwencjonalną, lecz nie biologiczną o	21% (33/158)	33% (52/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną	7% (11/161)	21% (35/166)ᵇ
Remisja objawów‡ ᵍ	23%	45%ᵇ
Remisja objawów i gojenie błony ślunᵉwej łącznie⸸zo ż	8%	21%ᵇ

£

Podawana w infuzji dawka ustekinumabu z zastosowaniem schematu dawkowania w zależności od masy ciała, określonego w tabeli 1.

wᵃ

• Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali> 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jako zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o

≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czymᶻ albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali krwawienia z odbytnicy ≥b 1ᵉ albo z wynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥

Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab.

y

† Gojenie błony śluzozwej jest zdefiniowane jako wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

‡ Remisję objawówc definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali krwawienia z ondbⁱytnicy równy 0.

⸸

Remisję objazwów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wyncik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej 0 lub 1.

a e

< 0,00l1

b ᵖNominalnie istotne (p < 0,001)

Nokmᵗinalnie istotne (p < 0,05)

ᶜ buadaniu

d W UNIFI-M ocenie podlegało 523 pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź kliniczną po o pojedynczym podaniu dożylnym ustekinumabu w badaniu UNIFI-I. Pacjenci zostali losowo Pʳprzydzieleni do grupy otrzymującej podskórnie dawkę podtrzymującą 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnie (zalecane dawkowanie podtrzymujące, patrz punkt 4.2 ChPL Qoyvolma roztwór do wstrzykiwań (fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce lub we wstrzykiwaczu).

U znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w obu grupach leczonych ustekinumabem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 7).

Tabela 7: Podsumowanie najważniejszych miar skuteczności w badaniu UNIFI-M (tydzień 44.; 52 tygodnie od rozpoczęcia stosowania dawki indukującej) u

	Placebo* N = 175	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 176	90 mg oᵗ ustekinumabu ʳ co 12 tygodni oᵇ N = 172
Remisja kliniczna**	24%	44% a	38% b dᵒ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	31% (27/87)	48% (41/85)ᵈ	4e% (50/102)ᵈ9
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	17% (15/88)	40% (36/91)ᶜeⁿ z	ⁱ 23% (16/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	15% (4/27)	c 33% (7/21)ᵉ z	23% (5/22)ᵉ
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.§	45%	7u% a1 ˢ	68% a
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	51% (44/87)	78% ᵖ (66/85) c dᵒ	77% (78/102)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	39% (34/88) nᵃ	65% (59/91)ᶜ	56% (39/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	41% (11/2a i7) n	67% (14/21)ᵉ	50% (11/22)ᵉ
Gojenie błony śluzowej †	29e%	51% a	44% b
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.£	l 38% (17/45)o w	58% (22/38)	65% (26/40)ᶜ
Remisja kliniczna bez kortykosteroidów€	23%	42% a	38% b
Trwała remisja‖	oᶻ 35%	57% c	48% d
Remisja objawów‡ p	45%	68% c	62% d
Remisja objawów i gojenie błony śluzowejo łącznie⸸ ᵍ	28%	48% c	41% d

• Po odpowiedzi na ustekinumab podany dożylnie.

nᵉ

** Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali > 1.

§ ż

Odpowiedź kliniczną definiuje się jako zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o

≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali wᵃ

krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albo z wynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥

Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab.

† Gojenie błony śluzowej jest zdeᶻfiniowane jako wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

£ bᵉ

Utrzymanie remisji klinicznej do tygodnia 44. zdefiniowano jako odsetek pacjentów w remisji klinicznej do tygodnia 44. wśród pacjentów z remyisją kliniczną na początku terapii podtrzymującej.

€

Remisję kliniczną bezz kortykosteroidów definiuje się jako odsetek pacjentów w remisji klinicznej i nie otrzymujących kortykosteroidów wc tygodniu 44.

‖

Trwała remisja n jesⁱt definiowana jako częściowa remisja wg skali Mayo podczas ≥ 80% wszystkich wizyt przed 44. tygodniemz i częściowa remisja wg skali Mayo podczas ostatniej wizyty (tydzień 44.).

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik podskali eᶜ

krwawielnia z odbytnicy równy 0.

⸸

Remisję objawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 ᵗ oraz wynik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

a p <ᵏ 0,001

b ᵘ

p < 0,05

coᵈ

Nominalnie istotne (p < 0,001)

d Pʳ Nominalnie istotne (p < 0,05)

e Nieistotne statystycznie

Korzystny wpływ ustekinumabu na odpowiedź kliniczną, gojenie błony śluzowej i remisję kliniczną zaobserwowano w fazie indukcji i podczas leczenia podtrzymującego zarówno u pacjentów, u których konwencjonalna terapia okazała się nieskuteczna, ale nie u pacjentów leczonych biologicznie, jak również u tych, u których co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα okazała się nieskuteczna, w tym u pacjentów z pierwotnym brakiem odpowiedzi na leczenie antagonistą TNFα. Korzystny efekt zaobserwowano również w fazie indukcji u pacjentów, u których była nieskuteczna co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα i wedolizumabem, jednak liczba pacjentów w tej podgrupie była za mała, aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat korzystnego działania w tej u grupie podczas leczenia podtrzymującego. oᵗ

bʳ Odpowiedź na indukcję ustekinumabem w tygodniu 16.

o Pacjenci leczeni ustekinumabem, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie w 8. tygodniu badania UNIFI-I, otrzymywali 90 mg ustekinumabu podskórnie w 8. tygodniu (36% pacjentów).

dᵒ

Spośród tych pacjentów, u 9% pacjentów, którzy na początku byli losowo przydzieleni do grupy otrzymującej zalecaną dawkę indukującą, uzyskano remisję kliniczną, natomiast u 58% e wystąpiła odpowiedź kliniczna w 16. tygodniu. nⁱ ew

Pacjenci, u których nie uzyskano odpowiedzi klinicznej na indukcję ustekinumabezmₒ 8. tygodniu c badania UNFI-I, ale wystąpiła odpowiedź w 16. tygodniu (157 pacjentów) weszzli d nierandomizowanej części badania UNIFI-M i nadal otrzymywali dawkę podstrzymującą co 8 tygodni; spośród tych pacjentów u większości (62%) utrzymała się odpowiedź, natomiast u 30% uzyskano pᵘ

remisję w 44. tygodniu.

dᵒ

Rozszerzona faza badania

W badaniu UNIFI, pacjenci, którzy ukończyli badanie w 44. tygodniu, mogli kontynuować leczenie nᵃ

w rozszerzonej fazie badania. Spośród 400 pacjentów, którzy zostali włączeni i byli leczeni aᵢ

ustekinumabem co 12 lub 8 tygodni w fazie rozszerzonej badania, objawowa remisja utrzymywała się i na ogół do tygodnia 200. u pacjentów z niepowodzeniem tenrapi konwencjonalnej (lecz nie biologicznej), a także u pacjentów z niepowodzeni Wemśr tóedreapii biologicznej, w tym z niepowodzeniem zarówno terapii anty-TNF, jak i wedolizumabem. oˡ pacjentów, którzy otrzymywali przez 4 lata terapię ustekinumabem i zostali poddani ocenie za pwomocą pełnej skali Mayo w 200. tygodniu leczenia podtrzymującego, odpowiednio u 74,2% z (69/93) i 68,3% (41/60) pacjentów utrzymało się wygojenie błony śluzowej i remisja kliniczna.pᵒ

Analiza bezpieczeństwa, obejmująca 457 pacjentów (1289,9 osobo-lat) obserwowanych do 220.

gᵒ

tygodnia, wykazała porównywalny profil bezpieczeństwa między 44. a 220. tygodniem, z obserwowanym do 44. tygodnia.

nᵉₜᵢᵢ

Nie stwierdzono żadnych nowycha kwżes dotyczących bezpieczeństwa w tej fazie rozszerzonej badania podczas trwającego do w 4 lat leczenia u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

z Normalizacja endoskopowae

Normalizację endoskopowbą zdefiniowano jako wynik w podskali endoskopowej Mayo wynoszący 0 i stwierdzono ją już w 8y. tygodniu badania UNIFI-I. W 44. tygodniu badania UNIFI-M osiągnęło ją

24% i 29% pacjentówz leczonych ustekinumabem, odpowiednio co 12 lub 8 tygodni, w porównaniu z c 18% pacjentów w grupie otrzymującej placebo.

nⁱ

z Histologiczne i histologiczno-endoskopowe gojenie błony śluzowej nadżerekc, owrzodzeń

Gojenie hisetobloagdiacnzinae (zdefiniowane jako nacieki neutrofilowe w < 5% krypt, brak uszkodzeń krypt i l ᵤ

brak lub ziarninowanie tkanki) oceniono w 8. tygodniu badania UNIFI-I i w t 44. tygodni UNIFI-M. W 8. tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, u istotnie więkuszᵏego odsetka pacjentów w grupie otrzymującej zalecaną dawkę wystąpiło gojenie histologiczne (36%) w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (22%). W 44. tygodniu obserwowano utrzymanie toegᵈo efektu gojenia histologicznego u istotnie większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (54%) i co 8 tygodni (59%) w porównaniu z placebo (33%).

Pʳ

Połączony punkt końcowy histologiczno-endoskopowego gojenia błony śluzowej zdefiniowany jako odsetek osób, u których wystąpiło zarówno gojenie błony śluzowej, jak i gojenie histologiczne oceniano w 8. tygodniu badania UNIFI-I i 44. tygodniu badania UNIFI-M. U pacjentów otrzymujących ustekinumab w zalecanej dawce wykazano znaczącą poprawę w punkcie końcowym gojenia się histologiczno-endoskopowego błony śluzowej w 8. tygodniu w grupie otrzymującej ustekinumab (18%) w porównaniu z grupą placebo (9%). W 44. tygodniu utrzymanie tego efektu gojenia histologiczno-endoskopowego błony śluzowej stwierdzono u znacznie większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (39%) i co 8 tygodni (46%) w porównaniu z placebo (24%). u oᵗ Jakość życia związana ze zdrowiem r Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy: Inflammatory Bowel oᵇ Disease Questionnaire (IBDQ), SF-36 i EuroQoL-5D (EQ-5D).

dᵒ

W 8. tygodniu badania UNIFI-I pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazywali istotnie większą i klinicznie znaczącą poprawę w zakresie całkowitego wyniku IBDQ, EQ-5D i EQ-5D VAeSiz oyrcazznego i sumarycznej punktacji składnika psychicznego SF-36 i sumarycznej punktacji składnnika f

SF-36 w porównaniu do placebo. Poprawy te utrzymywały się u pacjentów leczonyech ustekinumabem w badaniu UNIFI-M do 44. tygodnia. Poprawa jakości życia związanej ze zdrowiezm, wg IBDQ c i SF-36, utrzymywała się zasadniczo w fazie rozszerzonej do tygodnia 200. z s u U pacjentów otrzymujących ustekinumab wystąpiła znacznie większa poprawa wydajności pracy, wyrażona jako większa redukcja ogólnych zakłóceń w pracy i zaburzeń aktywności zgodnie z oceną za pomocą kwestionariusza WPAI-GH niż u pacjentów otrzymujących plᵖacebo.

dᵒ

a Hospitalizacje i zabiegi chirurgiczne związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego n W 8. tygodniu badania UNIFI-I odsetek pacjentów, którzy byli hospitalizowani w związku z zarupą wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego był istotnie niższy w grupie pacjentów otrzymujących i zalecaną dawkę ustekinumabu (1,6%, 5/322) w porównaniun g pacjentów otrzymujących placebo (4,4%, 14/319) i żaden pacjent z grupy otrzymującej usteekinumab w zalecanej dawce indukującej nie miał operacji związanej z wrzodziejącym zapaleniem joelˡita grubego w porównaniu z 0,6% (2/319) pacjentów w grupie placebo. w z W 44. tygodniu badania UNIFI-M zaobserwowano znacznie mniejszą liczbę hospitalizacji związanych pᵒ

z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u pacjentów w połączonej grupie otrzymującej ustekinumab (2,0%, 7/348) w porównaniu z pacjentami z grupy placebo (5,7%, 10/175). Liczebnie gᵒ

mniejsza liczba pacjentów w grupie ustekinumabu (0,6%, 2/348) przeszła operacje związane z e wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (1,7%, 3/175) n do 44. tygodnia.

aż

Immunogenność w

z W czasie leczenia ustekinumabem mogą wytworzyć się przeciwciała przeciw ustekinumabowi i większość z nich ma właśbciekwlioreścnise nmeutralizujące. Powstawanie przeciwciał przeciwko ustekinumabowi wiąże się ze zwiększonyym ustekinumabu u pacjentów z chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita gruzbego. Nie stwierdzono zmniejszenia skuteczności. Nie stwierdzono widocznego cᵢₐ

związku pomiędzy wytworzeniem przeciwciał przeciw ustekinumabowi, a pojawieniem się reakcji w i miejscu wstrzyknnięc leku.

z c Dzieci i młeodzież

Europejskal

kilku

Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań ustekinumabu w jednej kᵗ

u podgrupach populacji dzieci i młodzieży z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem

ˡʲᵘᵉˡᵇⁱᵗᵃ grubego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

oᵈ

Choroba Crohna u dzieci i młodzieży

Pʳ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w analizie pośredniej wieloośrodkowego badania fazy 3. (UNITI-Jr) u 48 dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg z chorobą Crohna o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego [definiowaną na podstawie wskaźnika aktywności choroby Crohna (Paediatric Crohn's Disease Activity Index, PCDAI) >30] przez

52 tygodnie leczenia (8 tygodni leczenia indukcyjnego i 44 tygodnie leczenia podtrzymującego).

Pacjenci włączeni do badania albo nie zareagowali odpowiednio na wcześniejszą terapię biologiczną lub konwencjonalną terapię choroby Crohna, albo jej nie tolerowali. Badanie obejmowało otwarte leczenie indukcyjne pojedynczą dawką ustekinumabu, podawaną dożylnie, wynoszącą około 6 mg/kg (patrz punkt 4.2), a następnie randomizowany, podwójnie zaślepiony schemat podskórnego leczenia podtrzymującego dawką 90 mg ustekinumabu, podawaną co 8 tygodni lub co 12 tygodni. u oᵗ Wyniki skuteczności

bʳ Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była remisja kliniczna w 8. tygodniu indukcji o (zdefiniowana jako wynik PCDAI ≤ 10). Odsetek pacjentów, którzy osiągnęli remisję kliniczną, wyniósł 52,1% (25/48) i jest porównywalny do obserwowanego w badaniach fazy 3. ustekinumabu dᵒ u dorosłych.

eią

i Odpowiedź kliniczną zaobserwowano już w 3. tygodniu. Odsetek pacjentów z odpowniedz kliniczną w 8. tygodniu (zdefiniowaną jako zmniejszenie wyniku PCDAI o > 12,5 punktu w setosunku do wartości wyjściowej, przy całkowitym wyniku PCDAI nieprzekraczającym 30 puznktów) wynosił c 93,8% (45/48). z uˢ

Tabela 8 przedstawia analizy drugorzędowych punktów końcowych do 44. tygodnia leczenia podtrzymującego.

oᵖ

d Tabela 8: Podsumowanie drugorzędowych punktów końcowych do 44. tygodnia leczenia podtrzymującego

nᵃ

	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 23 eⁿ l	90 mg i astekinumabu u co 12 tygodni N = 25	Całkowita liczba pacjentów N = 48
Remisja kliniczna *	43,5% (10/2o)3	60,0% (15/25)	52,1% (25/48)
Remisja kliniczna bez zastosowania kortykosteroidów §	43,5% (10w3)/2 z o	60,0% (15/25)	52,1% (25/48)
Remisja kliniczna u pacjentów, którzy byli w remisji klinicznej w 8. tygodniu indukcji *	64,3p (9/14)% o g	54,5% (6/11)	60,0% (15/25)
Odpowiedź kliniczna † wynik	52,2% (12/23)	60,0% (15/25)	56,3% (27/48)
Odpowiedź endoskopowa £	nᵉ 22,7% (5/22)	28,0% (7/25)	25,5% (12/47)

• Remisję kliniczną definiuje się jako PCDAI ≤10 punktów.

§ ażᵢₑₘ

Remisję bez kortykosteroidów definiuje się jako wynik PCDAI ≤10 punktów i nieotrzymywanie kortykosteroidów w przez co najmniej 90 dni przed tygodn M-44.

† Odpowiedź kliniczną definiujez się jako zmniejszenie wyniku PCDAI o ≥12,5 punktu w stosunku do wartości wyjściowej, przy całkowityem ʷʸⁿⁱᵏᵘ PCDAI nieprzekraczającym 30 punktów.

£

Odpowiedź endoskopowąb definiuje się jako zmniejszenie wyniku SES-CD o ≥50% lub wyniku SES-CD ≤2 u pacjentów z wyjściowym wynikiem SES-CD ≥3.

y z Dostosowanie częsctości dawkowania

wyniku

Pacjenci, którzyn roⁱzpoczęli leczenie podtrzymujące i wystąpiła u nich utrata odpowiedzi (LOR) na podstawie zz PCDAI, kwalifikowali się do dostosowania dawki. Pacjenci albo zostali c przestawieni leczenia co 12 tygodni na leczenie co 8 tygodni, albo kontynuowali leczenie co e 8 tygodni (ldostosowanie pozorowane). U 2 pacjentów dostosowano dawkę do krótszego odstępu dawkami. U tych pacjentów remisję kliniczną osiągnięto u 100% (2/2) pacjentów po kᵗ

tygodniach od dostosowania dawki.

międuzy

⁸ Poroᵈfil bezpieczeństwa schematu dawki indukcyjnej i obu schematów dawki podtrzymującej w populacji dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg jest porównywalny z profilem

Pʳ

bezpieczeństwa ustalonym w populacji dorosłych pacjentów z chorobą Crohna (patrz punkt 4.8).

Biomarkery stanu zapalnego w surowicy i kale

Średnia zmiana stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny w kale w stosunku do wartości wyjściowej w 44. tygodniu leczenia wynosiła, odpowiednio, -11,17 mg/l (24,159) i -538,2 mg/kg (1271,33).

u t Jakość życia związana ze zdrowiem o Całkowite wyniki IMPACT-III i wszystkie poddomeny (objawy jelitowe, objawy ogólno tuysgtorodjnoiwaceh.

ʳ związane ze zmęczeniem i samopoczucie) wykazały klinicznie znaczącą poprawę po 52 oᵇ

5.2 Farmakokinetyka

dᵒ Po podaniu zalecanej dożylnej dawki indukującej leczenie, mediana maksymalnego stężeenia i ustekinumabu w surowicy, badanego w 1 godzinę po infuzji, wynosiła 126,1 µg/ml u pacjentów z chorobą Crohna i 127,0 μg/ml u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubeegⁿo.

z c Dystrybucja z s Mediana objętości dystrybucji w fazie końcowej (Vz) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku pᵘ

pacjentom z łuszczycą wynosiła od 57 do 83 ml/kg.

dᵒ

Metabolizm

nᵃ

Dokładny metabolizm ustekinumabu nie został poznany.

a i Eliminacja

eⁿ

Mediana klirenu ogólnoustrojowego (Cl) po dożylnymo pˡodaniu pojedynczej dawki leku pacjentom z łuszczycą wynosiła od 1,99 do 2,34 ml/dobę/kg. Mewdiana okresu półtrwania (t₁/₂) ustekinumabu u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubzego, chorobą Crohna, łuszczycą i (lub) o łuszczycowym zapaleniem stawów wynosiła około 3 tygodnie, w zakresie od 15 do 32 dni we p wszystkich badaniach nad łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów.

o Liniowość dawki

eᵍ

n Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki wynoszącej od 0,09 mg/kg do 4,5 mg/kg ekspozycja ogólnoustrojowa na ustekinumab (aCż max oraz AUC) zwiększała się w przybliżeniu proporcjonalnie do dawki leku. w

Szczególne grupy pacjentówez

b rmakokinetycznych

Brak dostępnych danyych fa dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynnozści nerek lub wątroby.

wiekuclub

Nie przeprowadzono szczegółowych badań podawanego dożylnie ustekinumabu z udziałem pacjentów i w podeszłym cnhorobą dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 40 kg.

c U pacjentówe zᶻ Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego na zmienność klirensu l ustekinumabu wpływały: masa ciała, stężenie albumin w surowicy, płeć i poziom przeciwciał przeciwko ustekinumabowi; chociaż masa ciała była główną współzmienną wpływającą na objętość kᵗ

tych Ponadto w chorobie Crohna na klirens wpływały: białko C-reaktywne, status dniyedsptᵘroywboudczjie.nia leczenia anty-TNF i rasa (azjatycka w porównaniu do ras innych niż azjatycka) Wpływ oramwestpruółzmiennych był w zakresie ± 20% typowej lub referencyjnej wartości odpowiedniego r pa farmakokinetycznego, dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki dla tych

P

współzmiennych. Jednoczesne stosowanie leków immunomodulujących nie miało istotnego wpływu na biodostępność ustekinumabu.

Regulacja aktywności enzymów CYP450

Wpływ IL-12 lub IL-23 na regulację aktywności enzymów CYP450 oceniono w badaniu in vitro z zastosowaniem ludzkich hepatocytów, które wykazało, że IL-12 i (lub) IL-23 w stężeniach 10 ng/ml nie zmieniały aktywności ludzkich enzymów CYP450 (CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 2D6 lub 3A4;

patrz punkt 4.5).

u t W celu oceny wpływu ustekinumabu na aktywność cytochromu P450 po podaniu dawek indukcyjnycoh i podtrzymujących u pacjentów z aktywną chorobą Crohna (n=18) przeprowadzono otwarte badanier fazy 1., CNTO1275CRD1003, dotyczące interakcji leków. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych oᵇ zmian w ekspozycji na kofeinę (substrat CYP1A2), warfarynę (substrat CYP2C9), omeprazol (substrat CYP2C19), dekstrometorfan (substrat CYP2D6) lub midazolam (substrat CYP3A) podczas dᵒ jednoczesnego stosowania z ustekinumabem w zatwierdzonym, zalecanym dawkowaniu u pacjentów z chorobą Crohna (patrz punkt 4.5). e nⁱ

Dzieci i młodzież eała

Stężenia ustekinumabu w surowicy u dzieci i młodzieży z chorobą Crohna o masize ci co najmniej c 40 kg, leczonych zalecaną dawką zależną od masy ciała, były na ogół porównyzwalne ze stężeniami w populacji dorosłych z chorobą Crohna, leczonych dawką zależną od masy ciała dorosłych.

uˢ

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

dᵒ

Dane niekliniczne wynikające z badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań a toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie n ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia (np. toksyczności narządowej) dla człowieka. Badania a dotyczące toksycznego wpływu na rozwój i reprodukcję, przeprowadzone u małp Cynomolgus, nie i wykazały występowania działań niepożądanych w stosu Nnkienu do męskich wskaźników płodności ani uszkodzenia płodu lub toksycznego wpływu na rozwój. e stwierdzono żadnych działań niepożądanych w stosunku do żeńskich wskaźników połoˡdności przy zastosowaniu przeciwciał analogicznych do IL-12/23 u myszy. w zaosᶻtosowania

Dawki stosowane w badaniach na zwierzętach były maksymalnie około 45 razy większe niż p największa równoważna dawka planowana do u pacjentów z łuszczycą oraz powodowały maksymalne stężenia w surowoicy małp, które były ponad 100 razy większe niż te obserwowane u ludzi.

eᵍ

n Nie przeprowadzono badań dotyczążcych działania rakotwórczego ustekinumabu ze względu na brak odpowiedniego modelu przeciwciaał, które nie wykazywałyby reakcji krzyżowej z białkiem

IL-12/23 p40 gryzoni. w

z

6.1 Substancje pomocnicze

c i EDTA disodowan sól dwuwodna (E385)

z L-histydyna

c L-histydynye chlorowodorek jednowodny

l L-metionina

t Polisorbat 80 (E433)

uᵏ

Sᵂaᵒchᵈaᵃrdooza wstrzykiwań

oᵈ

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Pʳ

Nie wolno mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. Produkt leczniczy Qoyvolma należy rozcieńczać w roztworze chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Produktu leczniczego Qoyvolma nie należy podawać jednocześnie z innymi produktami leczniczymi w tym samym zestawie do infuzji dożylnych.

6.3 Okres ważności

4 lata.

Nie zamrażać. u t o Poszczególne fiolki można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, w bʳ temperaturze pokojowej do 25°C, maksymalnie przez jeden okres do 31 dni. W miejscu o przewidzianym na opakowaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia fiolki z lodówki. W dowolnym momencie przed upływem tego 31-dniowego okresu przechowywania dᵒ w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówce i przechowywać tam do upływu terminu ważności. Wyrzucić fiolkę, jeśli nie zostanie zużyta w ciągu 31 dni przeechowywania i w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

eⁿ

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność przez 48 godzin w lodówce lub w temzpeₜr,aturze pokojowej c do 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy zużyć natychzmias chyba że sposób rozcieńczenia wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego. Jeśli produkt nsie zostanie zużyty natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za czas i warunki przechowywania.

pᵘ

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.

nᵃ

Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

a W razie potrzeby poszczególne fiolki można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) i (patrz punkt 6.3).

eⁿ

l Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

wᵒ

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

pᵒ

26 ml roztworu w fiolce ze szkła typu I o pojemności 30 ml, zamkniętej gumową zatyczką. Produkt leczniczy Qoyvolma jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę.

gᵒ

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

aż

Fiolki z roztworem produktu lecwzniczego Qoyvolma nie należy wstrząsać. Roztwór przed podaniem należy obejrzeć, czy nie występują obce cząsteczki lub przebarwienia. Roztwór jest przezroczysty do z nieznacznie opalizującego, bezbarwny do bladożółtego. Produktu leczniczego nie należy stosować, jeżeli roztwór zmienił barbwᵉę, jest mętny lub zawiera obce cząstki.

y Rozcieńczanie z

c i Produkt lecznicznyeQzoyvolma koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji musi być rozcieńczony i z przygotowany prz fachowy personel medyczny z zachowaniem zasad aseptyki.

c e l

1. Obliczyć na podstawie masy ciała pacjenta dawkę i liczbę niezbędnych fiolek produktu

t Qoyvolma (patrz punkt 4.2, tabela 1). Każda 26 ml fiolka produktu leczniczego uᵏlQeoczynvioclzmegao zawiera 130 mg ustekinumabu. Należy stosować tylko pełne fiolki produktu d leczniczego Qoyvolma.

2o. Pobrać i usunąć z 250 ml worka infuzyjnego objętość roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) odpowiadającą dodawanej objętości produktu leczniczego Qoyvolma (usunąć 26 ml roztworu

Pʳ

chlorku sodu na każdą fiolkę produktu leczniczego Qoyvolma, dla 2 fiolek usunąć 52 ml, dla 3 fiolek usunąć 78 ml, dla 4 fiolek usunąć 104 ml)

3. Pobrać 26 ml produktu leczniczego Qoyvolma z każdej potrzebnej fiolki i wprowadzić do 250 ml worka infuzyjnego. Końcowa objętość w worku infuzyjnym powinna wynosić 250 ml. Delikatnie wymieszać.

4. Przed podaniem obejrzeć rozcieńczony roztwór. Nie stosować w razie stwierdzenia widocznych nieprzejrzystych cząstek, przebarwień lub obcych cząstek.

5. Podawać rozcieńczony roztwór przez co najmniej godzinę. Infuzja powinna zakończyć się w ciągu czterdziestu ośmiu godzin od rozcieńczenia w worku infuzyjnym.

6. Należy stosować wyłącznie zestaw infuzyjny posiadający jałowy, apirogenny filtr wiążący u t niskocząsteczkowe białka (wielkość porów 0,2 mikrometra). o

7. Każda fiolka jest tylko do jednorazowego użycia i wszelkie niewykorzystane resztki produktu

ʳ leczniczego należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

oᵇ

7. Podmiot odpowiedzialny

e i

Celltrion Healthcare Hungary Kft. eⁿ

1062 Budapest z

c Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony z

Węgry

ˢ

pᵘ

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBRO dᵀᵒᵁ

EU/1/25/1925/003

nᵃ

a 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENnIⁱᴬ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA e l o Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczewnie do obrotu: 02 czerwca 2025 z pᵒ

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKoTU LECZNICZEGO geczniczym

Szczegółowe informacje o tym produkcie l są dostępne na stronie internetowej Europejskiej nᵉ

Agencji Leków https://www.ema.eużropa.eu/.

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.8.

u oᵗ 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

ʳ oᵇ Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce dᵒ Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce e ⁱ

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY eⁿ z c Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań z uˢ

Każda fiolka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu.

ᵖ Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce dᵒ

Każda ampułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu.

nᵃ

a Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

ⁱ

eⁿ

Każda ampułkostrzykawka zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztworu.

l

Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem mwonᵒoklonalnym IgG1κ przeciwko interleukinie (IL)-12/23, wytworzonym w linii komórkowej jajnika chomika chińskiego (CHO) z wykorzystaniem

ᶻ techniki rekombinacji DNA.

pᵒ

o Substancje pomocnicze o znanym działaniu

ᵍ Produkt leczniczy Qoyvolma zawieran 0,ᵉ04 mg (90 mg/1,0 ml) lub 0,02 mg (45 mg/0,5 ml) polisorbatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml.

aż

Pełny wykaz substancji pomocnwiczych, patrz punkt 6.1.

z

3. POSTAĆ FARMAbCᵉEUTYCZNA

y Qoyvolma, 45 mg, rozztwór do wstrzykiwań

c i n Roztwór do wstrzykiwań.

z

Qoyvolma,e 4ᶜ⁵ mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

l t Roztwór do wstrzykiwań.

uᵏ

Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce oᵈ

PʳRoztwór do wstrzykiwań.

Roztwór jest przezroczysty do nieznacznie opalizującego, bezbarwny do bladożółtego, a jego pH wynosi 5,7 ± 0,2. Osmolalność roztworu wynosi 275 – 355 mmol/kg.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Łuszczyca plackowata u oᵗ Produkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich postaci łuszczyrcy plackowatej u osób dorosłych, bez odpowiedzi na leczenie lub występują przeciwwskazania, lub oᵇ występuje nietolerancja na inne terapie ogólnoustrojowe obejmujące leczenie cyklosporyną, metotreksatem (MTX) lub metodą PUVA (psoralen i ultrafiolet A) (patrz punkt 5.1).

dᵒ Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży e i

Produkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkiche pⁿostaci łuszczycy plackowatej u dzieci i młodzieży w wieku od 6 lat, u których leczenie nie jest wysztarczająco skuteczne c lub występuje nietolerancja innych terapii ogólnoustrojowych lub fototerapii (pzatrz punkt 5.1).

s Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. psoriatic arthritis, PsA) pᵘ

o Produkt leczniczy Qoyvolma w monoterapii lub w skojarzeniu z MTX, jest wskazany w leczeniu d czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, gdy odpowiedź na wcześniejszą niebiologiczną terapię lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (ang.

nᵃ

disease-modifying anti-rheumatic drug, DMARD) jest niewystarczająca (patrz punkt 5.1).

a i Choroba Crohna u osób dorosłych

eⁿ

Produkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniuo uˡmiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby Crohna u osób dorosłych, u których odpowiedź na lweczenie nie jest wystarczająca, nastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancjza innych konwencjonalnych terapii lub terapii antagonistą TNFα.

pᵒ

Choroba Crohna u dzieci i młodzieży

gᵒ

Produkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej czynnej choroby nᵉ

Crohna u dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na terapię konwencjonaalżną lub biologiczną albo nietolerancja tych terapii.

w Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

eᶻ

Produkt leczniczy Qoyvoblmₑaₗᵢₜjₐest wskazany w leczeniu umiarkowanego lub ciężkiego czynnego wrzodziejącego zapaleynia j grubego u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, nastąpziła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancja innych c konwencjonalnych terapii lub terapii biologicznych.

i n ᵢₑ

z 4.2 Dawkowan i sposób podawania

c e l Produkt leczniczy Qoyvolma jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą t lekarzy doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, w których wskazane jest posiadających uᵏ produktu leczniczego Qoyvolma.

stosowanie

Doaᵈwkowanie

Pʳ

Łuszczyca plackowata

Zalecanym dawkowaniem produktu leczniczego Qoyvolma jest dawka początkowa wynosząca 45 mg podawana podskórnie, następnie dawka 45 mg po 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni.

Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi klinicznej do 28. tygodnia terapii.

Pacjenci z masą ciała > 100 kg

Dla pacjentów z masą ciała > 100 kg dawka początkowa wynosi 90 mg podawana podskórnie, u t następnie dawka 90 mg po 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni. Udowodniono, że u tych pacjentów,o produkt podany w dawce 45 mg również wykazuje skuteczność. Jednakże w przypadku dawki 90 mrg skuteczność była większa (patrz punkt 5.1, tabela 4).

oᵇ

Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA)

dᵒ Zalecanym dawkowaniem produktu leczniczego Qoyvolma jest dawka początkowa wyneosząca 45 mg i podawana podskórnie, następnie dawka 45 mg po 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni. Alternatywnie można zastosować dawkę 90 mg u pacjentów z masą ciała > 100 kg. eⁿ z c Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazzują odpowiedzi klinicznej do 28. tygodnia leczenia. s wiekpuᵘ

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym (patrz punkt 4.4).

dᵒ

a Zaburzenia czynności nerek i wątroby

n Nie przeprowadzono badań ustekinumabu w tych populacjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących a dawkowania.

nⁱ

Dzieci i młodzież e

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowaniao anˡi skuteczności ustekinumabu u dzieci z łuszczycą w wieku poniżej 6 lat oraz u dzieci i młodwzieży z łuszczycowym zapaleniem stawów w wieku poniżej 18 lat.

oᶻ

p Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży (w wieku 6 lat i starszych)

Qoyvolma

gᵒ

Zalecana dawka produktu leczniczego Qoyvolma zależy od masy ciała, co przedstawiono poniżej (tabele 1 i 2). Produkt leczniczy należy podawać podskórnie w tygodniach: 0. i 4., a nᵉ

następnie co 12 tygodni.

aż

Tabela 1 Zalecana daw ckzaas piweroduktu leczniczego Qoyvolma u dzieci i młodzieży

Masa ciała w z podawania	Zalecana dawka
< 60 kg bᵉ	0,75 mg/kg
≥ 60 kg do ≤ 100 kg y	45 mg
> 100 kg z c	90 mg

i Aby wyliczyć obnjętość do wstrzyknięcia (ml) dla pacjentów o masie ciała < 60 kg, należy użyć z następującego masa ciała (kg) x 0,0083 (ml/kg) lub patrz tabela 2. Wyliczoną objętość należy c wzoru:

zaokrąglić deo najbliższej wartości 0,01 ml i podać za pomocą strzykawki z podziałką co 1 ml.

l Dostępna jest fiolka zawierająca 45 mg dla dzieci i młodzieży, u których konieczne jest podanie dawki t niż 45 mg.

mnieujsᵏzej

ᵀᵃᵇᵉˡᵃ 2 Objętości produktu leczniczego Qoyvolma do wstrzyknięcia u dzieci i młodzieży z oᵈ łuszczycą o masie ciała < 60 kg

Masa ciała w czasie podawania (kg)	Dawka (mg)	Objętość do wstrzyknięcia (ml)
15	11,3	0,12
16	12,0	0,13
17	12,8	0,14
18	13,5	0,15

Pʳ

19	14,3	0,16
20	15,0	0,17
21	15,8	0,17
22	16,5	0,18
23	17,3	0,19
24	18,0	0,20 oᵗ
25	18,8	0,21 ʳ
26	19,5	0,22 oᵇ
27	20,3	0,22
28	21,0	0,23 dᵒ
29	21,8	0,24 e
30	22,5
31	23,3	ⁱ ⁰,e⁵ⁿ⁰,²⁶²
32	24,0	z
33	24,8	c⁰,²⁷⁰,²⁷₀,₂₈₀,₂₉ z
34	25,5
35	26,3	uˢ
36	27,0	0,30
37	27,8	ᵖ 0,31 dᵒ
38	28,5	0,32
39	29,3	0,32 nᵃ
40	30,0	0,33
41	30,8 a	0,34
42	31,5 ⁱ	0,35
43	32,3 eⁿ l	0,36
44	33,0	0,37
45	33,8wᵒ	0,37
46	34,5 ᶻ	0,38
47	35,3 pᵒ	0,39
48	36,0	0,40
49	o 36,8	0,41
50	ᵍ 37,5	0,42
51	nᵉ 38,3	0,42
52	ż 39,0	0,43
53 wᵃ	39,8	0,44
54	40,5	0,45
55 ᶻ	41,3	0,46
56 bᵉ	42,0	0,46
57	42,8	0,47
y z	43,5	0,48
⁵⁸c ⁵⁹i	44,3	0,49

u

28.nygodnia

Należy rozważzyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi klinicznej do t leczenia.

eᶜ

l

kᵗ

Dorouśli

Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego

CWhoroba

oᵈ

schemacie leczenia pierwszą dawkę produktu leczniczego Qoyvolma podaje się dożylnie.

Pʳ

Dawkowanie dożylne przedstawiono w punkcie 4.2 ChPL produktu leczniczego Qoyvolma 130 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Pierwszą dawkę podskórną produktu leczniczego Qoyvolma 90 mg należy podać w ósmym tygodniu po dawce dożylnej. Następnie zaleca się dawkowanie co 12 tygodni.

Pacjenci z niewystarczającą odpowiedzią po 8 tygodniach od pierwszej dawki podskórnej mogą otrzymać wtedy drugą dawkę podskórną (patrz punkt 5.1).

Pacjenci, którzy utracili odpowiedź przy dawkowaniu co 12 tygodni, mogą osiągnąć lepsze wyniki po u zwiększeniu częstości dawkowania na dawkowanie co 8 tygodni (patrz punkt 5.1 i 5.2). oᵗ r Na podstawie oceny klinicznej pacjenci mogą dalej otrzymywać dawki co 8 tygodni lub co 12 tygodni oᵇ (patrz punkt 5.1).

dᵒ

Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów niewykazujących korzyści terapeutycznych po 16 tygodniach od dożylnej dawki indukującej lub po 16 tygodniach od zmiany na dawkowaenⁱᵉ podtrzymujące co 8 tygodni. nⁱ odpowiedzielieleków

Podczas leczenia produktem leczniczym Qoyvolma można kontynuować stosowaznie c immunomodulujących i (lub) kortykosteroidów. U pacjentów, którzy z na leczenie produktem leczniczym Qoyvolma, można zmniejszyć dawkowanie kortykosteroidów lub je odstawić uˢ

zgodnie ze standardami postępowania.

p

W chorobie Crohna lub wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, w razie przerwania leczenia, dᵒ

wznowienie leczenia podskórną dawką podawaną co 8 tygodni jest bezpieczne i skuteczne.

nᵃ

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

a Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

i

Zaburzenia czynności nerek i wątroby eⁿ

Nie przeprowadzono badań ustekinumabu w tych popuolaˡcjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących dawkowania. w z o Dzieci i młodzież

p Choroba Crohna u dzieci i młodzieży (pacjenci o masie ciała co najmniej 40 kg)

gᵒ

W schemacie leczenia pierwszą dawkę produktu Qoyvolma podaje się dożylnie. Dawkowanie e dożylne, patrz punkt 4.2 ChPL produktu Qoyvolma 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do n infuzji.

aż⁹⁰

Pierwsze podskórne podanie dawwki mg produktu Qoyvolma należy wykonać w 8. tygodniu po podaniu dawki dożylnej. Następnie zaleca się dawkowanie co 12 tygodni.

z e Pacjenci, u których wystąbpi utrata odpowiedzi na dawkowanie co 12 tygodni, mogą odnieść korzyść ze zwiększenia częstośyci dawkowania do co 8 tygodni (patrz punkt 5.1, punkt 5.2).

z c Pacjenci mogą następnie otrzymywać dawkę co 8 tygodni lub co 12 tygodni, zgodnie z oceną i kliniczn rąoz (pwaatrżzynć pupnrkzetr5w.1a)n.ie z c Należy e leczenia u pacjentów, u których nie stwierdzono korzyści l terapeutycznych po 16 tygodniach od podania dożylnej dawki indukcyjnej lub po 16 tygodniach od t dostosowania dawki.

uᵏ

Podczas leczenia produktem Qoyvolma można kontynuować stosowanie leków iomᵈmunomodulujących, związków 5-aminosalicylanowych (5-ASA), antybiotyków i (lub) kortykosteroidów. U pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie produktem Qoyvolma,

Pʳ

można zmniejszyć dawkę tych leków lub je odstawić zgodnie ze standardem leczenia.

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ustekinumabu w leczeniu choroby Crohna u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 40 kg lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Qoyvolma 45 mg w fiolkach lub 45 mg i 90 mg w ampułkostrzykawkach podaje się wyłącznie we wstrzyknięciu podskórnym. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać jako miejsc u wstrzyknięć fragmentów skóry objętych łuszczycą. oᵗ r Za zgodą lekarza oraz po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki podskórnego wstrzykiwania oᵇ

leku, pacjenci lub ich opiekunowie mogą wstrzykiwać produkt leczniczy Qoyvolma. Jednak lekarz powinien zapewnić odpowiednią kontrolę pacjenta. Pacjenci lub ich opiekunowie powinni zostać dᵒ poinformowani o konieczności wstrzyknięcia przepisanej ilości produktu leczniczego Qoyvolma, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce dla pacjenta. Wyczerpujące instrukcje dotyczeąᶜᵉ podawania leku zostały zamieszczone w ulotce dla pacjenta. ⁱ eⁿ

W celu zapoznania się z dalszymi instrukcjami dotyczącymi przygotowania leku iz szczególnymi c środkami ostrożności podczas stosowania, patrz punkt 6.6. z s 4.3 Przeciwwskazania

pᵘ

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w patdrzᵒ

punkcie 6.1.

Istotna klinicznie, aktywna postać zakażenia (np. czynna gruźlica; punkt 4.4).

nᵃ

a 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania nⁱ

Identyfikowalność e l o W celu poprawienia identyfikowalności biologicznywch produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktuz leczniczego.

pᵒ

Zakażenia

o g Ustekinumab może zwiększać ryzyko wystąpienia nowych zakażeń oraz reaktywować zakażenia utajone. W trakcie badań klinicznych i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do nᵉ

obrotu u pacjentów z łuszczycą, zaobserwowano ciężkie zakażenia bakteryjne, grzybicze i wirusowe u pacjentów przyjmujących ustekinuamżab (patrz punkt 4.8).

w U pacjentów leczonych ustekinumabem zgłaszano zakażenia oportunistyczne, w tym reaktywację z gruźlicy, inne oportunistyczene zakażenia bakteryjne (w tym atypowe zakażenie prątkami gruźlicy, zapalenie opon mózgowybch wywołane przez pałeczki Listeria, zapalenie płuc wywołane przez pałeczki Legionella oryaz nokardiozę), oportunistyczne zakażenia grzybicze, oportunistyczne zakażenia wirusowe (w tym zapzalenie mózgu wywołane przez wirus opryszczki pospolitej Herpes simplex 2) c oraz zakażenia pasożytnicze (w tym toksoplazmozę oczną).

i n z Ze szczególną uwagą należy rozważyć kwestię stosowania produktu leczniczego Qoyvolma u pacjentów ze pᶜrzewlekłym zakażeniem lub z nawracającymi infekcjami w wywiadzie (patrz punkt 4.3).

l Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Qoyvolma należy zbadać pacjenta, czy nie knᵗą wystuępuje u niego infekcja gruźlicza. Produktu leczniczego Qoyvolma nie wolno podawać pacjentom ᶻ aktyw postacią gruźlicy (patrz punkt 4.3). Przed podaniem produktu leczniczego Qoyvolma należy roozᵈwpyowcziąaćdz tieer,ap uię postaci utajonej gruźlicy. Leczenie przeciwgruźlicze należy również rozważyć przed zastosowaniem produktu leczniczego Qoyvolma u pacjentów z utajoną lub aktywną postacią gruźlicy Pʳ

w których nie można potwierdzić właściwie przeprowadzonego postępowania leczniczego. Pacjenci, którzy otrzymują produkt leczniczy Qoyvolma, powinni być ściśle monitorowani, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe aktywnej postaci gruźlicy w czasie oraz po zakończeniu leczenia.

Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych lub podmiotowych, sugerujących istnienie zakażenia. W przypadku wystąpienia u pacjenta ciężkiej infekcji, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a produktu leczniczego Qoyvolma nie należy podawać, aż do momentu ustąpienia objawów infekcji.

u Nowotwory złośliwe oᵗ r Leki immunosupresyjne, takie jak ustekinumab, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów oᵇ złośliwych. U niektórych pacjentów, którzy przyjmowali ustekinumab w trakcie badań klinicznych i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z łuszczycą, pojawiły się dᵒ nowotwory złośliwe skóry lub o innej lokalizacji (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego może być większe u pacjentów z łuszczycą, którzy w trakcie choroby byli leeczeni innymi i lekami biologicznymi.

wywiadeemⁿ Nie przeprowadzono żadnych badań obejmujących pacjentów z dodatnim złośwliw keiegrounku c nowotworów złośliwych lub kontynuujących leczenie po rozwinięciu nowotwozru z w trakcie przyjmowania ustekinumabu. Dlatego należy ze szczególną uwagą rozważyćs zastosowanie produktu leczniczego Qoyvolma u tych pacjentów.

lat, pacjentpówᵘ

Wszystkich pacjentów, w szczególności w wieku powyżej 60 wcześniej poddawanych dᵒ

długotrwałemu leczeniu immunosupresyjnemu lub pacjentów wcześniej poddawanych leczeniu

PUVA, należy monitorować, czy nie występuje u nich rak skóry (patrz punkt 4.8).

nᵃ

a Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości

nⁱ

Układowe e l Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkoie reakcje nadwrażliwości. Niektóre z nich wystąpiły kilka dni po leczeniu. Występowała reakcwja anafilaktyczna i obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lubz innej ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy zastosować odpowiednie leczenie i przerwać podawanie produktu leczniczego Qoyvolma (patrz punkt pᵒ

4.8).

o g Oddechowe

Po wprowadzeniu ustekinumabu do obrotu zgłaszano przypadki alergicznego zapalenia pęcherzyków n płucnych i eozynofilowego zapalenia płᵉuc i niezakaźnego organizującego się zapalenia płuc. Do objawów klinicznych należały: kaaszżel, duszność i nacieki śródmiąższowe po podaniu jednej do trzech dawek. Ciężkie zdarzenia obejmwowały niewydolność oddechową i długotrwałą hospitalizację. Stwierdzano poprawę po odstawieniu ustekinumabu, a także, w niektórych przypadkach, po podaniu z kortykosteroidów. W przypadku wykluczenia zakażenia i potwierdzenia rozpoznania należy zaprzestać stosowania ustbekᵉinumabu i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

y Zdarzenia sercowo-nzaczyniowe

c i W badaniu obsernwacyjnym po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u pacjentów z łuszczycą z narażonych na działanie ustekinumabu obserwowano zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał mięśnia serecoᶜwego i incydent naczyniowo-mózgowy. Podczas leczenia ustekinumabem należy l regularnie oceniać czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

t

uᵏ

Szczepienia

Noiᵈe zaleca się podawania żywych szczepionek wirusowych lub bakteryjnych [takich jak Bacillus Calmette-Guérin (BCG)] jednocześnie z produktem leczniczym Qoyvolma. Nie przeprowadzono

Pʳ

szczegółowych badań z udziałem pacjentów, którzy niedawno otrzymali żywą szczepionkę wirusową lub bakteryjną. Brak dostępnych danych dotyczących wtórnego przeniesienia infekcji przez żywe szczepionki u pacjentów otrzymujących ustekinumab. Przed rozpoczęciem szczepienia żywą szczepionką wirusową lub bakteryjną terapia produktem leczniczym Qoyvolma powinna zostać wstrzymana przez okres co najmniej 15 tygodni od podania ostatniej dawki leku i może być wznowiona po co najmniej 2 tygodniach po wykonaniu szczepienia. Osoba zlecająca zastosowanie leku powinna zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego właściwej szczepionki w celu uzyskania dodatkowych informacji oraz wytycznych na temat podawania leków immunosupresyjnych po wykonaniu szczepienia.

u Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom oᵗ narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do i bʳ czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.5 o 4.6). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest dᵒ niewykrywalne.

e i Pacjenci leczeni produktem leczniczym Qoyvolma mogą przyjmować jednocześnie szczepionki inaktywowane lub zawierające nieżywe drobnoustroje. eⁿ z we c Długotrwałe leczenie ustekinumabem nie hamuje humoralnej odpowiedzi immzunologicznej na polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom lub szczepionki przeciwstężco (patrz punkt

5.1).

pᵘ

Jednoczesna terapia immunosupresyjna

dᵒ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność skojarzenia ustekinumabu oraz leków nᵃ

immunosupresyjnych, w tym preparatów biologicznych lub fototerapii nie były przedmiotem badań a klinicznych dotyczących łuszczycy. W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia i stawów jednoczesne stosowanie MTX nie wpływało na beznpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. W badaniach klinicznych dotyczących choeroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia l jelita grubego, jednoczesne stosowanie leków immunoosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skutecznwość ustekinumabu. Szczególną ostrożność należy zachować przy rozważaniu jednoczesnego stosowzania innych leków immunosupresyjnych i produktu leczniczego Qoyvolma oraz w przypadku zmiany ze stosowania innych biologicznych preparatów pᵒ

immunosupresyjnych (patrz punkt 4.5).

gᵒ

Immunoterapia

,

nᵉ

Ustekinumab nie był badany u pacjeżntów u których stosowana była immunoterapia alergii. Nie wiadomo, czy ustekinumab wpływa na immunoterapię alergii.

wᵃ

Ciężkie zmiany skórne

eᶻ

Zgłaszano przypadki złusbzczającego zapalenia skóry u pacjentów z łuszczycą po zastosowaniu leczenia ustekinumabeym (patrz punkt 4.8). U pacjentów z łuszczycą plackowatą, jako element naturalnego przebiegzu choroby, może rozwinąć się łuszczyca erytrodermalna z objawami, które nie c różnią się klinicznie od złuszczającego zapalenia skóry. Podczas obserwacji pacjenta z łuszczycą i lekarz pow skinóireyn.n zwracać szczególną uwagę na objawy łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego z zapalenia W razie wystąpienia tych objawów należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Należy przerwać poedᶜawanie produktu leczniczego Qoyvolma, jeśli podejrzewa się reakcję polekową.

l t Choroby związane z toczniem

uᵏ

ᵁ pacjentów leczonych ustekinumabem zgłaszano przypadki chorób związanych z toczniem, w tym sokóᵈrnego tocznia rumieniowatego i zespołu toczniopodobnego. Jeśli wystąpią zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub jeśli towarzyszy im

Pʳ

ból stawów, pacjent powinien niezwłocznie zwrócić się do lekarza. W przypadku potwierdzenia rozpoznania choroby związanej z toczniem, należy przerwać stosowanie ustekinumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

U pacjentów w wieku 65 lat i starszych, którzy otrzymywali ustekinumab, generalnie nie stwierdzano różnic w skuteczności i bezpieczeństwie stosowania tego leku w badaniach klinicznych w u zatwierdzonych wskazaniach w porównaniu z młodszymi pacjentami, jednak liczba pacjentów w oᵗ wieku 65 lat i starszych nie była wystarczająca, by stwierdzić, czy reagują oni inaczej niż młodsi

ʳ pacjenci. Ponieważ zasadniczo u pacjentów w podeszłym wieku częstość występowania infekcji jest oᵇ większa, należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.

dᵒ Polisorbat 80

e i Produkt leczniczy Qovyolma zawiera 0,04 mg (90 mg/1,0 ml) lub 0,02 mg (45 mg/0,5 ml) polisorbatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml. e Poⁿlisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. z c z 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakscʲⁱ

pᵘ

Nie należy podawać żadnych żywych szczepionek jednocześnie z produktem leczniczym Qoyvolma. dᵒ

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do n czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niᵃewykrywalne (patrz punkty 4.4 i a 4.6). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej i szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekninumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne. e oˡ

W przeprowadzonych populacyjnych analizach farmwakokinetycznych badań klinicznych 3. fazy, u pacjentów chorujących na łuszczycę oceniano wpływ najczęściej jednocześnie stosowanych oᶻ

produktów leczniczych (w tym: paracetamolu, ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego, metforminy, p atorwastatyny, lewotyroksyny) na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu. Nie wykazano żadnych interakcji z jednocześnie sto nsaojmwnaineoyjm₁₀i ₀ wyżej wymienionymi produktami leczniczymi.

g Podstawą tej analizy był fakt, że co pacjentów (> 5% badanej populacji) przyjmowało jednocześnie powyższe produkty lecznicze przez czas wynoszący co najmniej 90% okresu trwania nᵉ

badania. Na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna lub wrzoadzżiejącym zapaleniem jelita grubego nie wpływały jednocześnie stosowane: MTX, NLPZ, 6-merwkaptopuryna, azatiopryna i doustne kortykosteroidy, ani wcześniejsza ekspozycja na czynniki anty-TNFα u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów lub chorobą z Crohna lub wcześniejsza ekespozycja na leki biologiczne (np. czynniki anty-TNFα i (lub) wedolizumab) u pacjentóbw z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

y Wyniki badania in viztro i badania fazy 1. u pacjentów z aktywną chorobą Crohna nie wskazują na c konieczność dostosowania dawki u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie substraty CYP450 (patrz punkt 5.2)n. ⁱ

z c fWoto btaedraanpiiaąc.eh dotyczących łuszczycy nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności l ustekinumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym z preparatami biologicznymi lub t W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne uᵏ MTX nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. W bstaodsaonwiaacnhieklinicznych dotyczących choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego joedᵈnoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu (patrz punkt 4.4).

Pʳ

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne w czasie leczenia i przez co najmniej 15 tygodni po jego zakończeniu.

Ciąża

u t Dane zebrane prospektywnie z umiarkowanej liczby ciąż po ekspozycji na ustekinumab, ze znanymio wynikami, w tym ponad 450 ciąż narażonych w pierwszym trymestrze ciąży, nie wskazują na r zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych u noworodka.

oᵇ Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu naₖₜ dᵒ

przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz pun 5.3).

e i Dostępne doświadczenie kliniczne jest jednak ograniczone. Jako środek ostrożności, zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Qoyvolma w czasie ciąży. eⁿ zₑₛₜ

c Ustekinumab przenika przez łożysko i był wykrywany w surowicy niemowląt z urodzonych przez pacjentki leczone ustekinumabem w czasie ciąży. Kliniczny wpływ tego faktsu ⁿⁱᵉ j znany, jednak ryzyko zakażenia u niemowląt narażonych w okresie płodowym na ustekinumab może być pᵘ

zwiększone po urodzeniu.

dᵒ

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do n czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niᵃewykrywalne (patrz punkty 4.4 i a 4.5). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekninⁱumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne. e oˡ

Karmienie piersią w sugerujzą, że

Ograniczone dane pochodzące z literatury ustekinumab przenika do mleka ludzkiego w pᵒ

bardzo małych ilościach. Nie wiadomo czy ustekinumab jest wchłaniany ogólnoustrojowo po podaniu doustnym. Ze względu na możliwoś dće wcyyzsjtęąpienia działań niepożądanych ustekinumabu gᵒ

u noworodków karmionych piersią o tym, czy przerwać karmienie piersią w czasie leczenia i e do 15 tygodni po jego zakończeniu, czy przerwać leczenie produktem leczniczym Qoyvolma należy n podjąć biorąc pod uwagę korzyści wżynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania produktu leczniczego Qoyvolma dla matki.

wᵃ

Płodność

z

Nie zbadano wpływu ustebkᵉinumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).

y 4.7 Wpływ na zdozlność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn c i Qoyvolma nie mna wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i z obsługiwania maszyn.

c e l 4.8 Działania niepożądane

t uᵏ profilu bezpieczeństwa

Podsumowanie

Noaᵈjczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (> 5%) ustekinumabu u dorosłych w kontrolowanych okresach badań klinicznych dotyczących łuszczycy, łuszczycowego zapalenia

Pʳ

stawów, choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, były stany zapalne jamy nosowo-gardłowej i ból głowy. Większość z nich była łagodna i nie było konieczne przerwanie leczenia w trakcie badania klinicznego. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które zgłaszano po zastosowaniu ustekinumabu, są ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (patrz punkt 4.4).

Ogólny profil bezpieczeństwa był podobny u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

u t Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu znajdujące się poniżej odzwierciedlają o ekspozycję na ustekinumab u dorosłych podczas 14 badań klinicznych fazy 2. i 3. przeprowa stdazwoónwyc,h bʳ z udziałem 6710 pacjentów (4135 pacjentów z łuszczycą i (lub) łuszczycowym zapaleniem o 1749 pacjentów z chorobą Crohna i 826 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego). Obejmowały one zastosowanie ustekinumabu w kontrolowanych i niekontrolowanych okre lsuabch badań dᵒ klinicznych u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego przez co najmniej 6 miesięcy (4577 pacjentówe) lub co i najmniej 1 rok (3648 pacjentów). 2194 pacjentów z łuszczycą, chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego było narażonych przez co najmniej 4 lata, podczas gdy 11e4ⁿ8 pacjentów z łuszczycą lub chorobą Crohna było narażonych przez co najmniej 5 lat. z c z Tabela 3 przedstawia listę działań niepożądanych pochodzących z badań klinsicₑzₘnych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleni jelita grubego u pᵘ

dorosłych, jak również działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu.

o Działania niepożądane uporządkowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością d występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nᵃ

nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy a o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą i się ciężkością.

eⁿ

Tabela 3 Lista działań niepożądanych oˡ

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość wystęwwania: działanie niepożądanepo z
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze w	Często: zapᵒenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamykaż nosowo-gardłowej, zapalenie zatok o g często: zapalenie tkanki łącznej, zakażenia zębów, Niezbyt dolnych dróg oddechowych, wirusowe panpᵉsinic, góknychi dróg oddechowych, grzybicze zakażeniezókaae e e zar ażen eł ż i pochwy aˢʳᵒᵐᵘż
Zaburzenia układuzimmunologicznegobᵉyz	Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, pokrzywka) Rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy)
Zaburzenia psychczneic i n z	Niezbyt często: depresja
Zaburzenia ckładu nerwowego u e l t	Często: zawroty głowy, bóle głowy Niezbyt często: porażenie nerwu twarzowego
k układu Zdduczeniago, klatki piersiowejo aberhoweu i śródpiersia oᵈ	Często: ból jamy ustnej i gardła Niezbyt często: przekrwienie jamy nosowej Rzadko: alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc Bardzo rzadko: organizujące się zapalenie płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit	Często: biegunka, nudności, wymioty

Pʳ

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość występowania: działanie niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często: świąd Niezbyt często: łuszczyca krostkowa, złuszczanie skóry, trądzik Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, zapalenie naczyń wywołane nadwrażliwością oᵗ Bardzo rzadko: pemfigoid pęcherzowy, skórny toczeń ʳ rumieniowaty oᵇ
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Często: ból pleców, ból mięśni, ból stawów dᵒ Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny e i
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często: uczucie zmęczenia, rumień w miejscu wsⁿzyknięcia, bóletr w miejscu wstrzyknięcia z c Niezbyt często: odczyny w miejscu wstrzyznięcia (m.in.:k krwawienie, krwiak, stwardnienie, obrzęk i świąd), astenias pᵘ

u

• patrz punkt 4.4 Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości dᵒ

Opis wybranych działań niepożądanych

nᵃ

Zakażenia

a i W badaniach z kontrolą placebo u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstoeśⁿć występowania infekcji lub ciężkich infekcji była podobna wśród pacjentów leczonych usteokˡinumabem i pacjentów otrzymujących placebo. W okresie badań klinicznych z kontrolą plawcebo, częstość występowania infekcji wynosiła 1,36 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserzwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab oraz 1,34 w przypadku pacjentów otrzymujących placebo. Ciężkie zakażenia wystąpiły z pᵒ

częstością 0,03 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (30 przypadkóow ciężkich infekcji w grupie 930 pacjento-lat obserwacji) oraz 0,03 w przypadku pacjentów o ptruznykmtguj.ą4c)y. ch placebo (15 przypadków ciężkich infekcji w grupie niekontrolowanych

434 pacjento-lat obserwacji) (patrz 4

nᵉ

Crohna

W kontrolowanych i aż okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą w i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, stanowiących 15 227 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 z roku; 1,7 roku w badaniach ngaod łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata w badaniach nad wrzodziejąbcᵉym zapaleniem jelita grubego. Częstość występowania infekcji wynosiła 0,85 w przeliczeniu na jedne pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących y ustekinumab, a częstzość występowania ciężkich infekcji wyniosła 0,02 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obse wrwcacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (289 przypadków i ciężkich infekcjin grupie 15 227 pacjento-lat obserwacji), a odnotowane ciężkie infekcje obejmowały przypadki zapazlenia płuc, ropnia odbytu, zapalenia tkanki łącznej, zapalenia uchyłków, zapalenia c żołądka i jelit oraz zakażeń wirusowych.

e l badantiach klinicznych u pacjentów z postacią gruźlicy utajonej, którzy jednocześnie przyjmowali zaobserwowano rozwoju gruźlicy.

ᵂ uᵏ

izoniazyd, nie

Nooᵈwotwory złośliwe

Pʳ

W kontrolowanych placebo okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania nowotworów złośliwych, z wyjątkiem raka skóry niebędącego czerniakiem, wynosiła 0,11 w przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (1 przypadek w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,23 w przypadku pacjentów przyjmujących placebo (1 przypadek w grupie 434 pacjento-lat obserwacji). Częstość występowania raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,43 w przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów przyjmujących ustekinumab (4 przypadki w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,46 w przypadku pacjentów przyjmujących placebo (2 przypadki w grupie 433 pacjento-lat obserwacji). u oᵗ W kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym

ʳ zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, reprezentujących oᵇ 15 205 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata w dᵒ badaniach nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Nowotwory złośliwe, z wyjątkiem raków skóry niebędących czerniakiem, zgłoszono u 76 pacjentów z 15 205 pacjento-lat obserweacji (częstość występowania 0,50 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych ustekinumabⁱem). Ta częstość występowania nowotworów złośliwych odnotowana u pacjentów leczonycehⁿ ustekinumabem była porównywalna z częstością spodziewaną w populacji ogólnej (standardowy wzskaźnik c zapadalności = 0,94 [95% przedział ufności: 0,73; 1,18], dostosowany do wiekzu, płci i rasy).

Najczęściej zgłaszanymi nowotworami złośliwymi, innymi niż rak skóry niebędący czerniakiem, były uˢ

raki gruczołu krokowego, czerniak, rak okrężnicy i odbytnicy i rak piersi. Częstość występowania raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,46 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych

ᵖ ustekinumabem (69 pacjentów w grupie 15 165 pacjento-lat obserwacji). Stosunek liczby pacjentów z dᵒ

rakiem skóry podstawnokomórkowym do liczby pacjentów z rakiem skóry kolczystokomórkowym (3:1) jest porównywalny ze spodziewanym w populacji ogólnej (patrz punkt 4.4).

nᵃ

a Reakcje nadwrażliwości

i

W kontrolowanych okresach badań klinicznych dotycząceycⁿh stosowania ustekinumabu w łuszczycy i łuszczycowym zapaleniu stawów u < 1% pacjentów zaooˡbserwowano wysypkę oraz pokrzywkę (patrz punkt 4.4). w z Dzieci i młodzież

pᵒ

Dzieci i młodzież w wieku od 6 lat z łuszczyocą plackowatą g Bezpieczeństwo stosowania ustekinumabu oceniano w dwóch badaniach fazy 3 u dzieci i młodzieży z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą. Pierwsze badanie przeprowadzono u 110 pacjentów w nᵉ

wieku od 12 do 17 lat, leczonych do 60 tygodni, a drugie badanie przeprowadzono u 44 pacjentów w wieku od 6 do 11 lat, leczonych doa 5ż6 tygodni. Zasadniczo, zdarzenia niepożądane stwierdzone w tych dwóch badaniach z danymi dotywczącymi bezpieczeństwa z okresu 1 roku były podobne do zaobserwowanych we wcześniejszych badaniach u dorosłych z łuszczycą plackowatą.

z stosowania

Dzieci i młodzież o masiebcᵉiała co najmniej 40 kg z chorobą Crohna

Bezpieczeństwo y ustekinumabu badano w jednym badaniu fazy 1. i jednym badaniu fazy 3.

u dzieci i młodzieży z z chorobą Crohna o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, odpowiednio, do c 240. tygodnia i 52. tygodnia. Zasadniczo profil bezpieczeństwa w tej kohorcie (n = 71) był podobny i do obserwowanengo w poprzednich badaniach u dorosłych z chorobą Crohna.

z Zgłaszaniee poᶜdejrzewanych działań niepożądanych

l Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań kᵗ

wszeulkie Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania npireopdoużkątdualneyczcnhi.czego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać oᵈ podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Pʳ

4.9 Przedawkowanie

W badaniach klinicznych stosowano pojedyncze dawki leku do 6 mg/kg, podawane dożylnie bez wystąpienia toksyczności zmuszającej do ograniczenia dawki. W przypadku przedawkowania, zaleca się obserwację pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek objawy przedmiotowe i podmiotowe reakcji niepożądanych, oraz natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE u t o 5.1 Właściwości farmakodynamiczne r

.

oᵇ Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibitory interleukin. Kod ATC: L04AC05 nao d Qoyvolma jest biopodobnym produktem leczniczym. Szczegółowe informacje są dostępne stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu. e i

Mechanizm działania eⁿ z c Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ, którze wiąże się z wysoką swoistością z dzieloną podjednostką białkową p40 ludzkich cytokin – interleuskin: IL-12 i IL-23. Ustekinumab hamuje bioaktywność ludzkich IL-12 i IL-23 zapobiegając wiązaniu p40 z receptorem pᵘ

białkowym IL-12Rβ1 znajdującym się na powierzchni komórek układu odpornościowego.

o Ustekinumab nie jest w stanie przyłączyć się do interleukiny IL-12 ani są już przyłączone dIL-23, które do receptorów IL-12Rβ1 na powierzchni komórek. Dlatego ustekinumab nie oddziałuje na aktywność dopełniacza, ani nie bierze udziału w zjawisku cytotoksyczności komórek z receptorami IL-12 i (lub) nᵃ

IL-23. Interleukiny IL-12 oraz IL-23 są cytokinami heterodimerycznymi wydzielanymi przez a aktywowane komórki prezentujące antygen, takie jak makrofagi i komórki dendrytyczne, i obie i cytokiny biorą udział w odpowiedzi immunologicznej organnizmu; IL-12 pobudza komórki NK (ang. natural killer) oraz różnicowanie komórek CD4+ T w kieerunku fenotypu T helper 1 (Th1), IL-23 indukuje szlak T helper 17 (Th17). Jednak nieprawidłoowˡa regulacja IL-12 i IL-23 wiąże się z chorobami o podłożu immunologicznym, takimi jakw łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita gruzbego.

ₙ

pᵒ

Wiążąc się z dzieloną podjednostką p40 interleuki IL-12 i IL-23, ustekinumab może wykazywać swoje działanie kliniczne w łuszczycy, łuszoczzycowym zapaleniu stawów, chorobie Crohna i g wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego prze przerwanie szlaków cytokin Th1 i Th17, które są kluczowe w patologii tych chorób.

nᵉ

U pacjentów z chorobą Crohna lecazeżnie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów reakcji zapalnej, w tym białka Cw-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcji, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej. W fazie rozszerzonej badania oceniano stężenie CRP i z zmniejszenia stężenia stwierdzone podczas fazy podtrzymującej leczenia utrzymywały się na ogół do tygodnia 252. bᵉ

y U pacjentów z wrzodzziejącym zapaleniem jelita grubego leczenie ustekinumabem prowadziło do c zmniejszenia stężeń markerów reakcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasien iₙⁱnᵢdₐukcji, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej leczenia i fazie z rozszerzonej bada do tygodnia 200.

c e l Immunizacja

t k u długoterminowego rozszerzenia badania nad łuszczycą 2 (PHOENIX 2), dorośli pacjenci Pleocdzceznais ustekinumabem przez co najmniej 3,5 roku, wykazali podobną odpowiedź przeciwciał na zoarᵈówno polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom, jak i szczepionki przeciwtężcowe, podobnie jak pacjenci z grupy kontrolnej z łuszczycą nieleczoną ogólnoustrojowo. U podobnego

Pʳ

odsetka dorosłych pacjentów wytworzyły się ochronne stężenia przeciwciał przeciwpneumokokowych i przeciwtężcowych, a miana przeciwciał były podobne u pacjentów w grupie leczonej ustekinumabem i w grupie kontrolnej.

Skuteczność kliniczna

Łuszczyca plackowata (dorośli)

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w dwóch randomizowanych u t badaniach klinicznych, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby i kontroli placebo, o przeprowadzonych z udziałem 1996 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy r plackowatej, którzy byli kandydatami do fototerapii lub leczenia systemowego. Dodatkowo oᵇ randomizowane badanie z maskowaniem danych dla oceniającego i aktywną kontrolą porównało ustekinumab i etanercept u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy plackowatₐej, u dᵒ

których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na leczenie, nietolerancja lub przeciwwskazani do stosowania cyklosporyny, MTX lub metody PUVA. e i n Badanie 1. nad łuszczycą (PHOENIX 1) przeprowadzono z udziałem 766 pacjentówe. U 53% z nich nie wystąpiła reakcja na leczenie, wystąpiła nietolerancja leku lub występowały pzrzeciwwskazania do c innej terapii systemowej. Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującejz ustekinumab otrzymali dawki 45 mg lub 90 mg w tygodniach: 0. i 4., a następnie tę samą dawkę co 1s2 tygodni. Pacjenci ukę, co przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo w tygodniach: 0. i 4., przeszli na ustekinumab (45 p mg lub 90 mg) w tygodniach: 12. i 16., a następnie przyjmowali tę samą daw 12 tygodni.

ₒ

Pacjenci początkowo przydzieleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumab, którzy uzyskali dᵒ

odpowiedź w postaci wskaźnika zasięgu i ciężkości procesu choroboweg w łuszczycy (PASI Index) 75 (poprawa PASI co najmniej o 75% w stosunku do wartości wyjściowej), zarówno w 28., jak i 40.

nᵃ

tygodniu, zostali powtórnie przydzieleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumab, co 12 tygodni a lub do grupy otrzymującej placebo (tj. odstawienie leku). Pacjenci, którzy w 40. tygodniu zostali i powtórnie przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo, ponownie rozpoczęli przyjmowanie ustekinumabu według swojego początkowego spos woabruto dśaecwiⁿkowania w momencie, gdy utracili co l najmniej 50% uzyskanej w 40. tygodniu poprawy o PASI. Wszyscy pacjenci zostali poddani obserwacji trwającej do 76. tygodnia, licząc od momwentu pierwszego podania badanego leku.

z o Badanie 2. nad łuszczycą (PHOENIX 2) przeprowadzono z udziałem 1230 pacjentów. U 61% z nich p nie wystąpiła reakcja na leczenie, wystąpiła nietolerancja leku lub wystąpiły przeciwwskazania do innej terapii systemowej. Pacjenci przydzieoleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumab otrzymali dawki 45 mg lub 90 mg w tygodniach: 0. i 4. a następnie dodatkową dawkę w 16. tygodniu. Pacjenci eᵍ

przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo w tygodniach: 0. i 4., przeszli na ustekinumab (45 n mg lub 90 mg) w tygodniach: 12. i 16. Wszyscy pacjenci zostali poddani obserwacji trwającej do 52. tygodnia, licząc od momentu rozpaocżzęcia leczenia.

w Badanie 3. nad łuszczycą (ACCEPT) przeprowadzono z udziałem 903 pacjentów z umiarkowaną do z ciężkiej postacią łuszczycy, u których reakcja na leczenie była niewystarczająca, wystąpiła nietolerancja le skkuut leucbz wnoyśbsćtᵉąpiły przeciwwskazania do innej terapii systemowej. W badaniu tym porównywano y ustekinumabu z etanerceptem oraz oceniano bezpieczeństwo stosowania obu leków. Podc gzrausp 1z2-tygodniowej części badania z aktywną kontrolą pacjenci zostali losowo c:

przydzieleni do otrzymujących etanercept (50 mg dwa razy w tygodniu), ustekinumab w dawce i 45 mg w tygodnniach 0. i 4. lub ustekinumab w dawce 90 mg w tygodniach: 0. i 4.

z c Wyjściowae charakterystyka chorobowa pacjentów była generalnie zgodna we wszystkich grupach l terapeutycznych badań 1. i 2. nad łuszczycą przy średniej wartości początkowej PASI wynoszącej od t 17 do 18, średniej wartości wyjściowej powierzchni ciała (ang. Body Surface Area, BSA) ≥ 20, i uᵏ wartości wskaźnika wpływu dolegliwości skórnych na jakość życia (ang. Dermatology Life śQruedalniiteyjIndex, DLQI) wynoszącym od 10 do 12. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. Psoriatic Aorᵈthritis, PsA) wystąpiło u około jednej trzeciej pacjentów (badanie 1. nad łuszczycą) oraz jednej czwartej pacjentów (badanie 2. nad łuszczycą). Podobne nasilenie choroby stwierdzano również w

Pʳ

badaniu 3. nad łuszczycą.

Pierwszorzędowym punktem końcowym w tych badaniach był odsetek pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź PASI 75 w stosunku do wartości początkowej w 12. tygodniu (patrz tabele 4 i 5).

Tabela 4 Podsumowanie uzyskanych odpowiedzi klinicznych w badaniu 1. nad łuszczycą (PHOENIX 1) oraz badaniu 2. nad łuszczycą (PHOENIX 2)

	12. tydzień 2 dawki (0. tydzień i 4. tydzień)			28. tydzień 3 dawki (0. tydzień, 4. tydzień i 16. tydzień)
	Placebo	45 mg	90 mg	45 mg	90 mg oᵗ
Badanie 1 nad łuszczycą					ʳ
Liczba pacjentów przydzielonych losowo	255	255	256	250	oᵇ 243 dᵒ
PASI 50 odpowiedź N (%)	26 (10%)	213 (84%)ᵃ	220 (86%)ᵃ	228 (91%) e	234 (96%)
PASI 75 odpowiedź N (%)	8 (3%)	171 (67%)ᵃ	170 (66%)ᵃ	178 (71%) ⁱ	191 (79%)
PASI 90 odpowiedź N (%)	5 (2%)	106 (42%)ᵃ	94 (37%)ᵃ	123 (4e%)9 ⁿ	135 (56%)
PGAᵇ brak lub minimalne objawy N (%)	10 (4%)	151 (59%)ᵃ	156 (61%)ᵃ	z 146c (58%) z	160 (66%)
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	166	168	164	164 uˢ	153
PASI 75 odpowiedź N (%)	6 (4%)	124 (74%)	107 (65%)	130 (79%)	124 (81%)
Liczba pacjentów > 100 kg	89	87	ᵖ 92 dᵒ	86	90
PASI 75 odpowiedź N (%)	2 (2%)	47 (54%)	63 (68%)	48 (56%)	67 (74%)
			nᵃ
Badanie 2 nad łuszczycą			a
Liczba pacjentów przydzielonych losowo	410	i 409 eⁿ	411	397	400
PASI 50 odpowiedź N (%)	41 (10%)	342 (8oˡ%)a4	367 (89%) a	369 (93%)	380 (95%)
PASI 75 odpowiedź N (%)	15 (4%)	w 273 (67%)ᵃ	311 (76%)ᵃ	276 (70%)	314 (79%)
PASI 90 odpowiedź N (%)	3 (1%)	o73 (42%)ᵃ 1 ᶻ	209 (51%)ᵃ	178 (45%)	217 (54%)
PGAᵇ brak lub minimalne objawy N (%)	18 (4%) o	p 277 (68%)ᵃ	300 (73%)ᵃ	241 (61%)	279 (70%)
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	290 eᵍ	297	289	287	280
PASI 75 odpowiedź N (%)	¹n (₂₀%)² 4	218 (73%)	225 (78%)	217 (76%)	226 (81%)
Liczba pacjentów > 100 kg	aż 1	112	121	110	119
PASI 75 odpowiedź N (%)w	3 (3%)	55 (49%)	86 (71%)	59 (54%)	88 (74%)

u

a p < 0,001 dla ustekinumabu w dawce 45 mg lub 90 mg w porównaniu z placebo

b PGA (ang. Physician Global Assessment) = całościowa ocena lekarska

ᶻ bᵉ

Tabela 5 Podsumowanie uzyskanych odpowiedzi klinicznych w 12. tygodniu w badaniu 3. nad y łuszczycą (ACCEPT)

z

c nⁱ z eᶜ l	Badanie 3 nad łuszczycą
	Etanercept 24 dawki (50 mg dwa razy w tygodniu)	Ustekinumab 2 dawki (0. i 4. tydzień)
		45 mg	90 mg
Liczbkᵗ pacjentów przydzielonycha losowo ᵘ	347	209	347
oᵈ SI 50 odpowiedź N (%)PA	286 (82%)	181 (87%)	320 (92%)ᵃ
PASI 75 odpowiedź N (%)	197 (57%)	141 (67%)ᵇ	256 (74%)ᵃ
PASI 90 odpowiedź N (%)	80 (23%)	76 (36%)ᵃ	155 (45%)ᵃ
PGA brak lub minimalne objawy N (%)	170 (49%)	136 (65%)ᵃ	245 (71%)ᵃ

Pʳ

	Badanie 3 nad łuszczycą
	Etanercept 24 dawki (50 mg dwa razy w tygodniu)	Ustekinumab 2 dawki (0. i 4. tydzień)
		45 mg	90 mg t
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	251	151	o 244 r
PASI 75 odpowiedź N (%)	154 (61%)	109 (72%)	189 (77%) oᵇ
Liczba pacjentów > 100 kg	96	58	103
PASI 75 odpowiedź N (%)	43 (45%)	32 (55%)	67 (dᵒ%)65

u

a p < 0,001 dla ustekinumabu w dawce 45 mg lub 90 mg w porównaniu z etanerceptem e b p = 0,012 dla ustekinumabu w dawce 45 mg w porównaniu z etanerceptem i zaeoⁿbserwowane W badaniu 1. nad łuszczycą stabilność wskaźnika PASI 75 była znacząco wyższa przy ciągłym z leczeniu w porównaniu z odstawieniem leku (p < 0,001). Podobne wyniki zostały w c przypadku każdej z dawek ustekinumabu. Po 1. roku (52. tydzień), 89% p PacAjeSnIzt₇ó₅w powtórnie randomizowanych do leczenia podtrzymującego wykazywało odpowiedź w porównaniu z uˢ

63% pacjentów powtórnie randomizowanych do grupy otrzymującej placebo (odstawienie leku) (p < 0,001). Po 18 miesiącach (76. tydzień), 84% pacjentów powtórnie randoomᵖizowanych do leczenia podtrzymującego wykazywało odpowiedź PASI 75, w porównaniu z d 19% pacjentów powtórnie randomizowanych do grupy otrzymującej placebo (odstawienie leku). Po 3 latach (148. tydzień), 82% pacjentów powtórnie randomizowanych do leczenia podtrzymująncᵃego wykazywało odpowiedź PASI

75. Po 5 latach (244. tydzień), 80% pacjentów ponownie przydzielonych losowo do leczenia a podtrzymującego miało odpowiedź PASI 75.

nⁱ

e Wśród pacjentów powtórnie randomizowanych do grupy otrzymującej placebo, którzy ponownie rozpoczęli leczenie według swojego początkowego spoosˡobu dawkowania ustekinumabu po utracie wało

≥ 50% uzyskanej poprawy wartości PASI, 85% uzysk ponownie odpowiedź PASI 75 w ciągu 12 tygodni od ponownego rozpoczęcia terapii.

oᶻ

p W badaniu 1. nad łuszczycą, w 2. tygodniu i w 12. tygodniu osiągnięcie znacząco większej poprawy w o stosunku do wartości wyjściowej znalazło odzwierciedlenie w wartości DLQI w każdej z grup g leczonych ustekinumabem w porównaniu z placebo. Poprawa utrzymywała się do 28. tygodnia.

e Podobnie, znacząca poprawa została ondnotowana w badaniu 2. nad łuszczycą w tygodniach: 4. i 12., i utrzymywała się do 24. tygodnia. W badaniu 1. nad łuszczycą poprawa osiągnięta w zakresie kontroli aż przebiegu łuszczycy paznokci (wskaźnik ciężkości przebiegu łuszczycy paznokci), w punktacji w dotyczącej parametrów fizykalnych i umysłowych skali SF-36 oraz analogowo-wzrokowej skali świądu (ang. Itch Visual Anazlogue Scale, VAS) była również znacząca w każdej z grup leczonych ustekinumabem, w porównaniu z placebo. W badaniu 2. nad łuszczycą wyniki uzyskane w szpitalnej bᵉ

skali lęku i depresji (ang. Hospital Anxiety and Depression Scale, HADS) oraz w kwestionariuszu ograniczeń zawodow zyych (ang. Work Limitations Questionnaire, WLQ) były również znacząco lepsze z w przypadku każdej grup leczonych ustekinumabem w porównaniu z placebo.

c i n Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA) (dorośli)

z c Wykazano e że ustekinumab łagodzi objawy przedmiotowe i podmiotowe, poprawia sprawność l fizyczną i jakość życia związaną ze stanem zdrowia i zmniejsza postęp uszkodzenia stawów t obwodowych u dorosłych pacjentów z czynnym PsA.

zpuieᵏczeństwo

ᴮᵉ stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano u 927 pacjentów w dwóch oᵈ

randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych z kontrolą placebo u pacjentów z Pʳczynnym PsA (≥ 5 stawów z obrzękiem i ≥ 5 tkliwych stawów) pomimo stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) lub przeciwreumatycznych leków modyfikujących przebieg choroby (ang. disease modifying antirheumatic, DMARD). Pacjenci w tych badaniach mieli rozpoznanie PsA od co najmniej 6 miesięcy. Do badań włączono pacjentów z każdym podtypem PsA, w tym z zapaleniem wielostawowym bez guzków reumatoidalnych (39%), ze spondylozą z zapaleniem stawów obwodowych (28%), z asymetrycznym zapaleniem stawów obwodowych (21%), zajęciem dystalnych stawów międzypaliczkowych (12%) i okaleczającym zapaleniem stawów (0,5%). Na początku obu badań odpowiednio ponad 70% i 40% pacjentów miało zapalenie przyczepów ścięgnistych i paliczków. Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących leczenie ustekinumabem w dawce 45 mg, 90 mg lub placebo, podawanych podskórnie w tygodniach: 0. i 4., a następnie co 12 tygodni (q12w). Około 50% pacjentów kontynuowało przyjmowanie stałych dawek MTX (≤ 25 mg/tydzień). u t o W badaniu 1. PsA (PSUMMIT I) i badaniu 2. PsA (PSUMMIT II), odpowiednio 80% i 86% r pacjentów, było wcześniej leczonych z zastosowaniem DMARD. W badaniu 1. wcześniejsze leczenie oᵇ za pomocą antagonistów czynnika martwicy nowotworów (TNF)α nie było dozwolone. W badaniu 2. większość pacjentów (58%, n = 180) było wcześniej leczonych za pomocą co najmniej jednego dᵒ antagonisty czynnika martwicy nowotworów (TNF)α, z czego ponad 70% przerwało w dowolnym czasie leczenie przeciw-TNFα z powodu braku skuteczności lub nietolerancji. e i

Objawy przedmiotowe i podmiotowe choroebyⁿ

Leczenie ustekinumabem powodowało znaczącą poprawą parametrów oceny z w porównaniu z c placebo w 24. tygodniu. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pzacjentów, u których uzyskano odpowiedź 20 punktów wg ACR (ang. American College of Rheumsatology) w 24. tygodniu. Kluczowe wyniki skuteczności przedstawiono poniżej w tabeli 6.

pᵘ

o Tabela 6 Liczba pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź kliniczną w badaniu 1. (PSUMMIT I) d i badaniu 2. (PSUMMIT II) nad łuszczycowym zapaleniem stawów w 24. tygodniu.

	Badanie 1 nad łuszczycowym zapaleniem stawów			nᵃ Badanie 2 nad łuszczycowym zapaleniem stawów a
	PBO	45 mg	90 mg i	PBO	45 mg	90 mg
Liczba randomizowanych pacjentów	206	205	eⁿ 20l4 o	104	103	105
Odpowiedź ACR 20, N (%)	47 (23%)	87 (42%)ᵃ	w z01 (50%)ᵃ 1 o	21 (20%)	45 (44%)ᵃ	46 (44%)ᵃ
Odpowiedź ACR 50, N (%)	18 (9%)	ₐp 51 (25%)ᵃ o	57 (28%)ᵃ	7 (7%)	18 (17%)ᵇ	24 (23%)ᵃ
Odpowiedź ACR 70, N (%)	5 (2%)	25 (12%) eᵍ	29 (14%)ᵃ	3 (3%)	7 (7%)ᶜ	9 (9%)ᶜ
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	146	n ż 145 a	149	80	80	81
Odpowiedź PASI 75, N (%)	16 (11%w) (3%)z	83 (57%)ᵃ	93 (62%)ᵃ	4 (5%)	41 (51%)ᵃ	45 (56%)ᵃ
Odpowiedź PASI 90, N (%)	4 ᵉb	60 (41%)ᵃ	65 (44%)ᵃ	3 (4%)	24 (30%)ᵃ	36 (44%)ᵃ
Odpowiedź połączona PASI 75 i c ACR 20, N (%) nⁱ	y z 8 (5%)	40 (28%)ᵃ	62 (42%) a	2 (3%)	24 (30%) a	31 (38%) a
z c
Liczba paceentówj ≤ 100 kg l	154	153	154	74	74	73
ACpR wiedźOd to k 20, N (%) u	39 (25%)	67 (44%)	78 (51%)	17 (23%)	32 (43%)	34 (47%)
Liczba pacjentów z oᵈ% BSAᵈ≥ 3	105	105	111	54	58	57
Odpowiedź PASI 75, N (%)	14 (13%)	64 (61%)	73 (66%)	4 (7%)	31 (53%)	32 (56%)

Pʳ

	Badanie 1 nad łuszczycowym zapaleniem stawów			Badanie 2 nad łuszczycowym zapaleniem stawów
	PBO	45 mg	90 mg	PBO	45 mg	90 mg
Liczba pacjentów > 100 kg	52	52	50	30	29	31 t o r
Odpowiedź ACR 20, N (%)	8 (15%)	20 (38%)	23 (46%)	4 (13%)	13 (45%)	12 (39%) oᵇ
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	41	40	38	26	22	24 dᵒ
Odpowiedź PASI 75, N (%)	2 (5%)	19 (48%)	20 (53%)	0	10 (45%) e i n	13 (54%)

u

a p < 0,001

b p < 0,05

e

c p = NS

z c

d Liczba pacjentów z ≥ 3% BSA łuszczycowym zajęciem skóry w punkcie początkowym z s Odpowiedzi ACR wynoszące: 20, 50 i 70, ulegały poprawie lub utrzymywauły się do 52. tygodnia (badanie PsA 1 i 2) oraz do 100. tygodnia (badanie PsA 1). W badaniu PsA 1, odpowiedzi ACR 20 w oᵖ

100. tygodniu uzyskano u odpowiednio 57% i 64% pacjentów przyjmujących dawkę 45 mg i 90 mg.

d W badaniu PsA 2, odpowiedzi ACR 20 w 52. tygodniu uzyskano u, odpowiednio 47% i 48% pacjentów przyjmujących dawkę 45 mg i 90 mg.

nᵃ

Odsetek pacjentów, u których uzyskano zmodyfikowane krytearia odpowiedzi PsA (PsARC) były także i znacząco większe w grupach leczonych ustekinumabem wn porównaniu do placebo w 24. tygodniu. Odpowiedzi PsARC utrzymywały się do tygodni: 52. i 10e0. U większego odsetka pacjentów leczonych ustekinumabem, ze spondylozą z zajęciem sotaˡwów obwodowych jako pierwszej lokalizacji, wykazano 50- i 70-procentową poprawę w punktacjwi BASDAI (ang. Bath Ankylosing Spondylitis Disease Activity Index) w porównaniu do placebo w 24. tygodniu.

oᶻ

p Odpowiedzi stwierdzone w grupach leczonych ustekinumabem były podobne u pacjentów otrzymujących i nieotrzymujących jednocześnie MTX i utrzymywały się do tygodni: 52. i 100.

Pacjenci wcześniej leczeni antagonistamig TᵒNFα, którzy otrzymywali ustekinumab, uzyskali lepsze e odpowiedzi w 24. tygodniu niż pacjenci otrzymujący placebo (odpowiedź ACR 20 w 24. tygodniu dla n 45 mg i 90 mg wyniosła, odpowiednio 37% i 34% w porównaniu do placebo 15%; p < 0,05), i utrzymywały się one do 52. tygodnaiża.

w U pacjentów z zapaleniem przyczepów ścięgnistych i (lub) paliczków w punkcie początkowym, gzrupach stwierdzono w 24. tygodniu badania PsA 1 znaczącą poprawę w przebiegu zapalenia przyczepów e ścięgnistych i paliczków b w stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. W badaniu PsA 2 stwierdzono w 24. tygodniu znaczącą poprawę w przebiegu zapalenia przyczepów ścięgnistych y oraz liczbową poprawzę (nieistotną statystycznie) punktacji zapalenia paliczków w grupie stosującej ustekinumab w dawcce 90 mg w porównaniu do placebo. Poprawy punktacji zapalenia przyczepów ścięgnistych i panlicⁱzków utrzymywały się do tygodni: 52. i 100.

z c Odpowiedź radiograficzna

e Uszkodzenlia strukturalne w rękach i nogach wykazano w zmianie całkowitej punktacji van der (vdH-S), zmodyfikowanej dla PsA przez dodanie dystalnych stawów kᵗ

rąk, w porównaniu do wartości początkowych. Dokonano wcześniejszej Hmeięijdudzey-pSahlaicrpzkowych analizy łączącej dane od 927 osób z obu badań PsA 1 i 2. Ustekinumab wykazał istotne zintegrowanej sotaᵈtystycznie zmniejszenie postępu uszkodzeń strukturalnych w porównaniu do placebo, co zmierzono rjako zmianę od punktu początkowego do tygodnia 24. całkowitej zmodyfikowanej punktacji vdH-S

P

(średni ± SD wynik wyniósł 0,97 ± 3,85 w grupie placebo w porównaniu do, odpowiednio 0,40 ± 2,11 i 0,39 ± 2,40 w grupach stosujących ustekinumab w dawce 45 mg (p < 0,05) i 90 mg (p < 0,001). Działanie to wykazano w badaniu PsA 1. Działanie to uznano za niezależne od jednoczesnego stosowania MTX i utrzymywało się ono do 52. tygodnia (zintegrowana analiza) i 100. tygodnia (badanie PsA 1).

Sprawność fizyczna i jakość życia związana ze stanem zdrowia

U pacjentów leczonych ustekinumabem wykazano znaczącą poprawę sprawności fizycznej w tygodniu 24. w ocenie za pomocą kwestionariusza HAQ-DI (ang. Disability Index of the Health Assessment Questionnaire). Odsetek pacjentów, u których uzyskano klinicznie znaczącą poprawę u ≥ 0,3 wyniku HAQ-DI w stosunku do punktu początkowego, był również znacząco większy w oᵗ grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. Poprawa punktacji HAQ-DI w stosunku

ʳ do wartości początkowych utrzymywała się do tygodni: 52. i 100.

oᵇ

Stwierdzono znaczącą poprawę wyników DLQI w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do dᵒ

placebo w 24. tygodniu i utrzymywały się one do tygodni: 52. i 100. W badaniu PsA 2 stwierdzono znaczącą poprawę wyników FACIT-F (ang. Functional Assessment of Chronic ty Igllondenssiu T.eherapy – i Fatigue) w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo w 24. n Odsetek pacjentów, u których uzyskano znaczącą klinicznie poprawę w ocenie zmęczenia (4e punkty w FACIT-F) był także znacząco większy w grupach stosujących ustekinumab w porównaniuz do placebo.

c Poprawy punktacji FACIT utrzymywały się do 52. tygodnia. z

uˢ

Dzieci i młodzież

p

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań ustekinumabu w jednej dᵒ

lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

nᵃ

a Łuszczyca plackowata u dzieci i młodzieży

i Wykazano, że ustekinumab łagodzi objawy przedmio wtioewkue i podmiotowe, poprawia jakość życia związaną ze stanem zdrowia u dzieci i młodzieży w eⁿ⁶ lat i starszych z łuszczycą plackowatą.

oˡ

Młodzież (w wieku 12-17 lat) w

Skuteczność ustekinumabu oceniano u 110 dzieci z i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, pᵒ

kontrolowanym placebo badaniu fazy 3. (CADMUS). Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących placebo (n = 37) lub zaleca =noą ₇ d₎awkę ustekinumabu (patrz punkt 4.2; n = 36), lub g połowę zalecanej dawki ustekinumabu (n 3 we wstrzyknięciu podskórnym w tygodniach: 0. i 4., a następnie co 12 tygodni. W 12. tygodniu pacjenci otrzymujący placebo zostali przestawieni na nᵉ

ustekinumab.

aż

Do badania mogli być włączeniw pacjenci z PASI ≥ 12, PGA ≥ 3 i BSA zajętą w co najmniej 10%, którzy kwalifikowali się do leczenia układowego lub fototerapii. Około 60% pacjentów było z wcześniej leczonych klasycznymi lekami o działaniu ogólnoustrojowym lub fototerapią. Około 11% pacjentów stosowało wczbeśᵉniej leki biologiczne.

y Pierwszorzędowym pzuwnktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy osiągnęli wynik PGA: czysto c (0) lub minimalny (1) 12. tygodniu. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały PASI 75, PASI i 90, zmianę od ponczątku badania indeksu CDLQI (ang. Children’s Dermatology Life Quality Index), z zmianę od początku badania punktacji całkowitej w skali PedsQL (ang. Paediatric Quality of Life c Inventory) e w 12. tygodniu. Osoby leczone ustekinumabem wykazały w 12. tygodniu. znamiennie l większą poprawę objawów łuszczycy i jakości życia związanej ze stanem zdrowia w porównaniu do t placebo (tabela 7).

uᵏ

Wszystkich pacjentów obserwowano pod kątem skuteczności przez 52 tygodnie od pierwszego pooᵈdania badanego leku. Odsetek pacjentów z wynikiem PGA: czysto (0) lub minimalnie (1) i odsetek osiągających PASI 75 zaczął różnić się pomiędzy grupami leczonymi ustekinumabem i

Pʳ

otrzymującymi placebo na pierwszej wizycie w 4. tygodniu, osiągając maksimum w 12. tygodniu. Poprawy wyników PGA, PASI, CDLQI i PedsQL utrzymywały się do 52. tygodnia. (tabela 7).

Tabela 7 Podsumowanie pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych w tygodniach: 12. i 52.

Badanie łuszczycy u dzieci i młodzieży (CADMUS) (w wieku od 12 do 17 lat)
	12. tydzień		52. tydzień
	Placebo	Zalecana dawka ustekinumabu	Zalecana dawka oᵗ ustekinumabu
	N (%)	N (%)	N (%) ʳ oᵇ
Pacjenci randomizowani	37	36	35
PGA dᵒ
PGA: czysto (0) lub minimalne (1)	2 (5,4%)	25 (69,4%)ᵃ	20e57,1%) ( ⁱ
PGA: czysto (0)	1 (2,7%)	17 (47,2%)ᵃ	eⁿ3 (37,1%) 1
z PASI c
odpowiedzi PASI 75	4 (10,8%)	29 (80,6%)ᵃ z	28 (80,0%)
odpowiedzi PASI 90	2 (5,4%)	22 (61,1%)ᵃ uˢ	23 (65,7%)
odpowiedzi PASI 100	1 (2,7%)	14 (38,9%)ᵃ ᵖ	13 (37,1%)
CDLQI dᵒ
CDLQI: 0 lub 1ᵇ	6 (16,2%)	18 (50,0%)ᶜ	20 (57,1%)
nᵃ PedsQL
Zmiana od początku badania średnia (SD)ᵈ	3,35 (10,04)	a 8,03 (10,44)ᵉ ⁱ eⁿ	7,26 (10,92)

u

a p < 0,001

l

b CDLQI: dermatologiczne narzędzie do oceny wpływu choroby skóry na jakość życia związaną ze stanem zdrowia w populacji dzieci i młodzieży. CDLQI 0 lub 1 wskazuje brakw wpᵒływu na jakość życia dziecka.

c p = 0,002

d PedsQL: ogólna skala jakości życia związanej ze stanem zdrowia opracowana do stosowania w populacji dzieci i

ᶻ młodzieży. W grupie placebo w 12. tygodniu., N = 36

pᵒ

e p = 0,028

o Podczas okresu badania z kontrolą placebo do 12. tygodnia, skuteczność zarówno w grupie

ᵍ otrzymującej zalecaną dawkę, jak i grupie otrzymującej połowę zalecanej dawki była generalnie nᵉ

porównywalna w zakresie pierwszorżzędowego punktu końcowego (odpowiednio 69,4% i 67,6%), chociaż stwierdzono wpływ dawki na kryteria skuteczności wyższego rzędu (np. PGA : czysto (0), PASI 90). Po 12. tygodniu skutewczᵃność była generalnie większa i dłużej utrzymywała się w grupie otrzymującej zalecaną dawkę niż jej połowę, w której umiarkowane zmniejszenie skuteczności obserwowano częściej pod koᶻniec każdej 12-tygodniowej przerwy w stosowaniu leku.

Profile bezpieczeństwa zableᵉcanej dawki i połowy zalecanej dawki były porównywalne..

y Dzieci (w wieku 6-11z lat)

Skuteczność ustekicnumabu badano u 44 dzieci w wieku od 6 do 11 lat z łuszczycą plackowatą o i nasileniu od uminarkowanego do ciężkiego w otwartym, jednoramiennym, wieloośrodkowym badaniu z 3. fazy (CADMUS Jr.). Pacjentów leczono zalecaną dawką ustekinumabu (patrz punkt 4.2; n = 44) we c wstrzyknięceiu podskórnym w tygodniach 0 i 4, a następnie co 12 tygodni.

l badania kwalifikowali się pacjenci z PASI ≥ 12, PGA ≥ 3 i zajęciem co najmniej 10% powierzchni

ᵗ byli kandydatami do terapii systemowej lub fototerapii. Około 43% pacjentów było

ᴰᵒ ᵏ

cwicazłaeᵘ,ś kntióejrz pyoddanych konwencjonalnej terapii ogólnoustrojowej lub fototerapii. Około 5% pacjentów moiᵈało wcześniej kontakt z lekami biologicznymi.

Pʳ

Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy osiągnęli wynik PGA czysto (0) lub minimalne (1) w 12. tygodniu. Drugorzędowymi punktami końcowymi były PASI 75, PASI 90 i zmiana w stosunku do wartości wyjściowej indeksu CDLQI w tygodniu 12. W 12. tygodniu pacjenci leczeni ustekinumabem wykazali klinicznie znaczące zmniejszenie nasilenia objawów łuszczycy i poprawę jakości życia związanej ze zdrowiem (tabela 8).

Wszystkich pacjentów obserwowano pod kątem skuteczności przez okres do 52 tygodni po pierwszym podaniu badanego leku. Odsetek pacjentów z wynikiem PGA czysto (0) lub minimalne (1) w 12 tygodniu wynosił 77,3%. Skuteczność (zdefiniowana jako PGA 0 lub 1) obserwowano już podczas pierwszej wizyty w 4. tygodniu po wizycie rozpoczynającej badanie, a odsetek pacjentów, którzy u osiągnęli wynik PGA równy 0 lub 1, wzrósł do 16. tygodnia, a następnie pozostał względnie stabilnyoᵗ do 52. tygodnia. Poprawa wskaźników PGA, PASI i CDLQI utrzymywała się do tygodnia 52.

ʳ (tabela 8).

oᵇ

Tabela 8 Podsumowanie pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych w dᵒ tygodniach 12. i 52.

Badanie łuszczycy u dzieci (CADMUS Jr.) (wiek 6-11 lat) e
	Tydzień 12.	Tydzieńⁱ 52. eⁿ
	Zalecana dawka ustekinumabu	Zalecana dawka ustekinumabuz c z
	N (%)	N (%) uˢ
Włączeni pacjenci	44	41
PGA ᵖ
PGA czysto (0) lub minimalne (1)	34 (77,3%) nᵃ	dᵒ 31 (75,6%)
PGA czysto (0)	17 (38,6%)	23 (56,1%)
a PASI i
odpowiedzi PASI 75	37 (84,1%eⁿ)	36 (87,8%)
odpowiedzi PASI 90	28 (63,6oˡ)%	29 (70,7%)
odpowiedzi PASI 100	15 (3w1%)4,	22 (53,7%)
CDLQIᵃ oᶻ
Pacjenci z CDLQI > 1 na początku badania	p (N=39) o	(N=36)
CDLQI 0 lub 1	24 (61,5%) ᵍ	21 (58,3%)

a CDLQI: dermatologiczne narzędzie do oceny wpływu choroby skóry na jakość życia związaną ze stanem zdrowia w nᵉ

populacji dzieci i młodzieży. CDLQI 0 lub 1 wskazuje na brak wpływu na jakość życia dziecka.

ż

Choroba Crohna

wᵃ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w trzech randomizowanych,

ᶻ podwójnie zaślepionych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo u osób bᵉ

dorosłych z umiarkowaną do ciężkiej czynną chorobą Crohna (z indeksem CDAI [ang. Crohn’s y Disease Activity Index] wynoszącym ≥ 220 i ≤ 450). Program rozwoju klinicznego składał się z z dwóch 8-tygodniowcych badań dożylnej indukcji leczenia (UNITI-1 i UNITI-2), a następnie 44-tygodniowego randomizowanego badania leczenia podtrzymującego dawkami podskórnymi (IM-nⁱ

UNITI), łącznize 52 tygodnie terapii.

eᶜ

Badania inldukcji obejmowały 1409 (UNITI-1, n = 769; UNITI-2 n = 640) pacjentów. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach indukcji leczenia był odsetek osób z odpowieᵗdzią kliniczną (definiowaną jako zmniejszenie wyniku CDAI ≥ 100 punktów) w 6 tygodniu.

ᵏ W obu badaniach dane dotyczące skuteczności zbierano i analizowano przez 8 tygodni. Dopuszczano

ᵘ możliwość jednoczesnego stosowania doustnych kortykosteroidów, leków immunomodulujących, oᵈ

aminosalicylanów i antybiotyków i 75% pacjentów kontynuowało przyjmowanie co najmniej jednego Pʳ

z tych leków. W obu badaniach pacjentów przydzielono losowo do grup, które otrzymały pojedynczą dożylną zalecaną stratyfikowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg (patrz punkt 4.2 w ChPL dla produktu leczniczego Qoyvolma, 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) lub stałą dawkę 130 mg ustekinumabu, lub placebo w 0. tygodniu.

Pacjenci w badaniu UNITI-1 mieli niepowodzenie lub nie tolerowali wcześniejszego leczenia anty-TNFα. Około 48% pacjentów miało niepowodzenie 1. wcześniejszej terapii anty-TNFα, a 52% miało niepowodzenie 2. lub 3. wcześniejszych terapii anty-TNFα. W tym badaniu 29,1% pacjentów miało niewystarczającą odpowiedź na początku (primary non-responders), 69,4% utraciło wstępną odpowiedź (secondary non-responders), a 36,4% nie tolerowało leczenia anty-TNFα. u t o Pacjenci w badaniu UNITI-2 mieli niepowodzenie co najmniej jednej konwencjonalnej terapii, w tyrm (31,4%). kortykosteroidami lub lekami immunomodulującymi i nie otrzymywali wcześniej anty-TNF-α oᵇ (68,6%) lub otrzymywali wcześniej anty-TNFα, lecz nie mieli niepowodzenia tej terapii dᵒ

W obu badaniach UNITI-1 i UNITI-2, u znacząco większego odsetka pacjentów uzyskano odpowiedź kliniczną i remisję w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu do placebo (tabela 9e).

i Odpowiedź kliniczna i remisja u pacjentów leczonych ustekinumabem były znamiennne już w 3. tygodniu i ulegały poprawie aż do 8. tygodnia. W tych badaniach indukcji leczenia,e skuteczność była większa i trwalsza w grupie otrzymującej stratyfikowaną dawkę w porównaniu z gzrupą otrzymującą c stałą dawkę 130 mg. Dlatego też zaleca się, by inicjująca dawka dożylna była dzostosowana do masy ciała. ₋₁ uˢ

Tabela 9 Indukcja odpowiedzi klinicznej i remisja w badaniach UNITI i UNITI-2 oᵖ

	UNITI-1* d		UNITI-2**
	Placebo N = 247	Zalecana nᵃ ustekinumabu ᵈᵃʷa ᵃᵏ ᴺ = 249i n	Placebo N = 209	Zalecana dawka ustekinumabu N = 209
Remisja kliniczna, 8. tydzień	18 (7,3%)	52 (20,9%)ᵃe l	41 (19,6%)	84 (40,2%)ᵃ
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 6. tydzień	53 (21,5%)	o w 84 (33,7%)ᵇ	60 (28,7%)	116 (55,5%)ᵃ
Odpowiedź kliniczna (100 punktów), 8. tydzień	(20,2%z) ₎ 50 pᵒ	94 (37,8%)ᵃ	67 (32,1%)	121 (57,9%)ᵃ
Odpowiedź 70 punktów, 3. tydzień	67 (27,1% o	101 (40,6%)ᵇ	66 (31,6%)	106 (50,7%)ᵃ
Odpowiedź 70 punktów, 6. tydzień	75g 30,4%) ( e	109 (43,8%)ᵇ	81 (38,8%)	135 (64,6%)ᵃ

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI n o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej

Odpowiedź 70 punktów definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 70 punktów aż

• Niepowodzenia leczenia anty-TNFα

** Niepowodzenia konwencjonalnegow leczenia

a p < 0,001

z

b p < 0,01

bᵉ

W badaniu leczenia podtrzymującego (IM-UNITI), oceniano 388 pacjentów, którzy uzyskali 100 y punktów odpowiedzi klinicznej w 8. tygodniu. w badaniach indukcji leczenia ustekinumabem UNITI-z 1 i UNITI-2. Pacjenctów przydzielono losowo do grup otrzymujących schemat podskórnego i dawkowania podtrzymującego 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, lub 90 mg ustekinumabu co 12 n tygodni lub plazcebo przez 44 tygodnie (informacje na temat zalecanego dawkowania podtrzymująccego, patrz punkt 4.2).

e znacząclo

większego odsetka pacjentów utrzymywała się remisja i odpowiedź kliniczna w grupach kᵗ ustekinumab w porównaniu do placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 10).

ᵁ

otrdzyᵘmujących

Tabela 10 Utrzymanie odpowiedzi i remisji klinicznej w badaniu IM-UNITI (44. tydzień; 52 o tygodnie od podania dawki początkowej)

Pʳ

	Placebo* N = 131†	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 128†	90 mg ustekinumabu co 12 tygodni N = 129†
Remisja kliniczna	36%	53%ᵃ	49%ᵇ
Odpowiedź kliniczna	44%	59%ᵇ	58%ᵇ
Remisja kliniczna bez stosowania kortykosteroidów	30%	47%ᵃ	43%ᶜ
Remisja kliniczna u pacjentów:
w remisji na początku terapii podtrzymującej	46% (36/79)	67% (52/78)ᵃ	56% (44/78) oᵗ r
którzy zostali włączeni z badania CRD3002‡	44% (31/70)	63% (45/72)ᶜ	oᵇ 57% (41/72) o
którzy nie otrzymywali wcześniej anty-TNFα	49% (25/51)	65% (34/52)ᶜ	d (30/53) e
którzy zostali włączeni z badania CRD3001§	26% (16/61)	41% (23/56)	i n57% e 39% (22/57)

u

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmzniᵢejszenie wyniku CDAI o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej c

• Grupa placebo składała się z pacjentów z odpowiedzią na ustekinumab, którzy zostali przydzzielen losowo do grupy s otrzymującej placebo na początku leczenia podtrzymującego

† Pacjenci z odpowiedzią kliniczną 100 punktów na ustekinumab na początku leczenia podtrzymującego

‡ Pacjenci z niepowodzeniem konwencjonalnego leczenia, lecz nie leczenia anty-TNFα pᵘ

§ Pacjenci z nawrotem/nietolerancją terapii anty-TNFα

a p < 0,01

dᵒ

b p < 0,05

c nominalnie istotne (p < 0,05)

nᵃ

a W badaniu IM-UNITI, 29 ze 129 pacjentów nie utrzymało odpowiedzi na ustekinumab podczas i dawkowania co 12 tygodni i zmieniono u nich dawkowanien z co 12 tygodni na co 8 tygodni. Utratę e odpowiedzi definiowano jako wynik CDAI ≥ 220 punktów oraz zwiększenie o ≥ 100 punktów l początkowego wyniku CDAI. U tych pacjentów remisoję kliniczną uzyskano u 41,4% pacjentów po 16 tygodniach od zmiany dawkowania. w z o Pacjentów, którzy nie uzyskali odpowiedzi klinicznej na indukcję leczenia ustekinumabem w 8 p tygodniu w badaniach indukcji UNITI-1 i UNITI-2 (476 pacjentów), włączono do nierandomizowanej fazy badania leczenia podtrzymującego (IM-UNITI) i podawano im wtedy podskórnie 90 mg gᵒ

ustekinumabu. Osiem tygodni później, 50,5% pacjentów osiągnęło odpowiedź kliniczną i e kontynuowało leczenie podtrzymujące co 8 tygodni; wśród tych pacjentów, którzy kontynuowali don leczenie podtrzymujące, większość użtrzymała odpowiedź (68,1%) i osiągnęła remisję (50,2%) w 44. tygodniu, z podob unsytmekii ondusmetakbaemmi. pacjentów, u których na początku uzyskano odpowiedź na indukcję leczenia wᵃ

Spośród 131 pacjentów, któerzᶻy odpowiedzieli na indukcję leczenia ustekinumabem i zostali losowo przydzieleni o dtorz gyrmupyyw palłaobcebo na początku fazy leczenia podtrzymującego, 51 następnie utraciło odpowiedź i y podskórnie 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni. Większość pacjentów, którzy utracili odpowziedź i wznowiono u nich leczenie ustekinumabem, wznowiono to leczenie w c ciągu 24 tygodni oid infuzji indukującej leczenie. Spośród tych 51 pacjentów, 70,6% osiągnęło odpowiedź klininczną, a 39,2% osiągnęło remisję kliniczną w 16 tygodni od otrzymania pierwszej z podskórnej dawki ustekinumabu.

c-UNITI, pacjenci, którzy

e l W badaniu IM ukończyli badanie do 44. tygodnia, mogli zostać t zakwalifikowani do kontynuacji leczenia w rozszerzonej fazie badania. Wśród 567 pacjentów, którzy k u włączeni i byli leczeni ustekinumabem w fazie rozszerzonej, remisja kliniczna i odpowiedź na zleocdszteanliie utrzymywały się na ogół do 252. tygodnia zarówno u pacjentów z niepowodzeniem terapii ToNF, jak i u pacjentów z niepowodzeniem terapii konwencjonalnych.

Pʳ

W tym rozszerzonym badaniu, podczas terapii trwającej do 5 lat, nie stwierdzono u pacjentów z chorobą Crohna żadnych nowych kwestii dotyczących bezpieczeństwa.

Endoskopia

Wygląd endoskopowy błony śluzowej oceniano w dodatkowym badaniu u 252 pacjentów spełniających początkowe kryteria endoskopowe aktywności choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana początkowego wyniku w uproszczonej skali zmian endoskopowych i ich nasilenia w chorobie Crohna (ang. Simplified Endoscopic Disease Severity Score for Crohn’s Disease, u SES-CD), skali złożonej z 5 segmentów krętniczo-okrężniczych dotyczących obecności/wielkości oᵗ owrzodzeń, procentowego zajęcia powierzchni błony śluzowej przez owrzodzenia, procentowego

ʳ zajęcia powierzchni błony śluzowej przez jakiekolwiek inne zmiany i obecności/rodzaju zwężeń. W 8. oᵇ tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, zmiana wyniku SES-CD była większa w grupie otrzymującej ustekinumab (n = 155, średnia zmiana = -2,8) niż w grupie otrzymującej placebo (n = 97, dᵒ

średnia zmiana = -0,7; p = 0,012).

e i/₁₅

Odpowiedź dotycząca przetok n

W podgrupie pacjentów z drożnymi przetokami na początku badania (8,8%; n = 26)e, ¹² (80%) pacjentów leczonych ustekinumabem osiągnęło odpowiedź w zakresie przetok pozwyżej 44 tygodni c (definiowaną jako ≥ 50% zmniejszenie liczby drożnych przetok od punktu poczzątkowego badania indukcji leczenia) w porównaniu do 5/11 (45,5%) pacjentów otrzymujących placebo.

uˢ

p Jakość życia związana ze zdrowiem

Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy IBDQ (ang. Inflammatory dᵒ

Bowel Disease Questionnaire) i SF-36. W 8. tygodniu, pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazali znamienne statystycznie, większe i klinicznie istotne poprawy w całkowitej punktacji IBDQ i nᵃ

sumarycznej punktacji komponenty psychicznej SF-36 w obu badaniach UNITI-1 i UNITI-2, oraz a sumarycznej punktacji komponenty fizycznej SF-36 w badaniu UNITI-2, w porównaniu z placebo. Te i poprawy utrzymywały się zasadniczo lepiej u pacjentów lenczkoonśyccih ustekinumabem w badaniu IM-UNITI do 44. tygodnia w porównaniu z placebo. Poprawea ja życia związanej ze zdrowiem utrzymywała się na ogół w czasie fazy rozszerzonej baodˡania do 252. tygodnia.

w Wrzodziejące zapalenie jelita grubego z

pᵒ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w dwóch randomizowanych, podwójnie zaślepionych, kontrolowanych polacebo, wieloośrodkowych badaniach z udziałem dorosłych pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita e grubego (wynik w skali Mayo 6 do 12; ᵍ endoskopii ≥ 2). Program badań klinicznych składał się nʷʸⁿⁱᵏ

z jednego badania oceniającego dożżylną indukcję leczenia (określanego jako UNIFI-I) z leczeniem trwającym do 16 tygodni, po któryam nastąpiło 44-tygodniowe, randomizowane badanie podtrzymujące z zastosowaniemw dawek podskórnych (określane jako UNIFI-M), co odpowiadało co najmniej 52 tygodniom terapii.

eᶻ

Wyniki skuteczności przebdstawione dla badań UNIFI-I i UNIFI-M zostały oparte na centralnym przeglądzie endoskopiyi.

z odseteck

Badanie UNIFI-I obejmowało 961 pacjentów. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania i indukcji był n pacjentów w remisji klinicznej w tygodniu 8. Pacjentów przydzielono losowo do ₁,z ₚᵤₙₖₜ

grupy otrzymującej dożylnie pojedynczą zalecaną, dostosowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg c (patrz tabelea 4.2), stałą dawkę 130 mg ustekinumabu lub placebo w tygodniu 0.

l było jednoczesne przyjmowanie doustnych kortykosteroidów, leków kᵗ

Dozwuolone i aminosalicylanów, a 90% pacjentów nadal otrzymywało co najmniej jeden z iᵗʸmᶜmʰulenkoómwo.d Dulou bjąacdyacnhia kwalifikowano pacjentów, u których nie powiodła się terapia konwencjonalna (okoᵈrtykosteroidy lub leki immunomodulujące) lub co najmniej jedna terapia biologiczna (antagonista TNFα i (lub) wedolizumab). U 49% pacjentów nieskuteczna była terapia konwencjonalna, ale nie

Pʳ

biologiczna (z czego 94% nie miało wcześniej terapii biologicznej). U 51% pacjentów terapia biologiczna była nieskuteczna lub nietolerowana. U około 50% pacjentów nie powiodła się co najmniej 1. wcześniejsza terapia anty-TNFα (z czego 48% pacjentów pierwotnie nie reagowało na leczenie), a u 17% co najmniej 1. terapia anty-TNFα i wedolizumabem.

W badaniu UNIFI-I u znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu z placebo w 8. tygodniu (tabela 11). Już w 2. tygodniu, na najwcześniej zaplanowanej wizycie i przy każdej następnej wizycie, u większego odsetka pacjentów otrzymujących ustekinumab nie występowało krwawienie z odbytu lub częstość stolców była normalna w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Istotne różnice w częściowej ocenie w u skali Mayo i remisji objawów zaobserwowano między ustekinumabem, a placebo już w 2. tygodniu. oᵗ

ʳ Skuteczność była większa w grupie, gdzie dostosowywano dawkę (6 mg/kg) w porównaniu z grupą oᵇ otrzymującą dawkę 130 mg w wybranych punktach końcowych, dlatego zaleca się dostosować dożylną dawką indukującą.

dᵒ

Tabela 11: Podsumowanie najważniejszych wyników skuteczności w badaniu UNIeFI-I (tydzień 8.) ⁱ

	Placebo N = 319 z	Zeⁿcana dawkaale z ustekinumabu£ c N = 322
Remisja kliniczna*	5% uˢ	16%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	9% (15/158) ᵖ	19% (29/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	1% (2/d61)1ᵒ	13% (21/166)ᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	0% (0/47) nᵃ	10% (6/58)ᶜ
Odpowiedź kliniczna§	31% a5%	62%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną e	i n 3 (56/158)	67% (104/156)ᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	27% (44/161)	57% (95/166)ᵇ
oˡ U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i w wedolizumabem z	28% (13/47)	52% (30/58)ᶜ
Gojenie błony śluzowej†	14%	27%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią pᵒ konwencjonalną, lecz nie biologiczną o	21% (33/158)	33% (52/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną	7% (11/161)	21% (35/166)ᵇ
Remisja objawów‡ ᵍ	23%	45%ᵇ
Remisja objawów i gojenie błony ślunᵉwej łącznie⸸zo ż	8%	21%ᵇ

£

Podawana w infuzji dawka ustekinumabu z zastosowaniem schematu dawkowania w zależności od masy ciała, określonego w tabeli 1.

wᵃ

• Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali> 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jako zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o

≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czymᶻ albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali krwawienia z odbytnicy ≥b 1ᵉ albo z wynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥

Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab.

y

† Gojenie błony śluzozwej jest zdefiniowane jako wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

‡ Remisję objawówc definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali krwawienia z ondbⁱytnicy równy 0.

⸸

Remisję objazwów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wyncik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej 0 lub 1.

a e

< 0,00l1

b ᵖNominalnie istotne (p < 0,001)

Nokmᵗinalnie istotne (p < 0,05)

ᶜ buadaniu

d W UNIFI-M ocenie podlegało 523 pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź kliniczną po o pojedynczym podaniu dożylnym ustekinumabu w badaniu UNIFI-I. Pacjenci zostali losowo Pʳprzydzieleni do grupy otrzymującej podskórnie dawkę podtrzymującą 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnie (zalecane dawkowanie podtrzymujące, patrz punkt 4.2 ChPL Qoyvolma roztwór do wstrzykiwań (fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce lub we wstrzykiwaczu).

U znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w obu grupach leczonych ustekinumabem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 12).

Tabela 12: Podsumowanie najważniejszych miar skuteczności w badaniu UNIFI-M (tydzień 44.; 52 tygodnie od rozpoczęcia stosowania dawki indukującej) u

	Placebo* N = 175	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 176	90 mg oᵗ ustekinumabu ʳ co 12 tygodni oᵇ N = 172
Remisja kliniczna**	24%	44% a	38% b dᵒ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	31% (27/87)	48% (41/85)ᵈ	49% (50/102)ᵈ e
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	17% (15/88)	40% (36/91)ᶜ eⁿ z	ⁱ 23% (16/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	15% (4/27)	33% (7/21cᵉ) z	23% (5/22)ᵉ
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.§	45%	71uˢa%	68% a
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	51% (44/87)	ᵖ 78% (66/85)ᶜ dᵒ	77% (78/102)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	39% (34/88) nᵃ	65% (59/91)ᶜ	56% (39/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	41% (11/27)a i	67% (14/21)ᵉ	50% (11/22)ᵉ
Gojenie błony śluzowej †	29% eⁿ	51% a	44% b
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.£	l 38% (17/45)o w	58% (22/38)	65% (26/40)ᶜ
Remisja kliniczna bez kortykosteroidów€	23%	42% a	38% b
Trwała remisja‖	oᶻ 35%	57% c	48% d
Remisja objawów‡ p	45%	68% c	62% d
Remisja objawów i gojenie błony śluzoweoj łącznie⸸	28%	48% c	41% d

• Po odpowiedzi na ustekinumab podany dożylᵍnie.

** Remisję kliniczną definiuje się jako wynnikᵉ w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali > 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jakoż zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o

≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albow z wᵃynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥

Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab.

† Gojenie błony śluzowej jest zdᶻefiniowane jako wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

£

Utrzymanie remisji klinicbznᵉej do tygodnia 44. zdefiniowano jako odsetek pacjentów w remisji klinicznej do tygodnia 44. wśród pacjentów z remisją kliniczną na początku terapii podtrzymującej.

y €

Remisję kliniczną bzez kortykosteroidów definiuje się jako odsetek pacjentów w remisji klinicznej i nie otrzymujących kortykosteroidówc w tygodniu 44.

‖

Trwała remisja jest definiowana jako częściowa remisja wg skali Mayo podczas ≥ 80% wszystkich wizyt przed nⁱ

44. tygodniezm i częściowa remisja wg skali Mayo podczas ostatniej wizyty (tydzień 44.).

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik podskali eᶜ z odbytnicy równy 0.

⸸ l

objawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy krwawienia lub 1 oraz wynik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

R⁰ emᵗisję

ᵃ <ᵏ 0,001

ᵇd ᵘᵖᵖNo <m 0i,n0a5lnie

oc ᵈNominalnie istotne (p < 0,001)

istotne (p < 0,05)

Pʳ

e Nieistotne statystycznie

Korzystny wpływ ustekinumabu na odpowiedź kliniczną, gojenie błony śluzowej i remisję kliniczną zaobserwowano w fazie indukcji i podczas leczenia podtrzymującego zarówno u pacjentów, u których konwencjonalna terapia okazała się nieskuteczna, ale nie u pacjentów leczonych biologicznie, jak również u tych, u których co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα okazała się nieskuteczna, w tym u pacjentów z pierwotnym brakiem odpowiedzi na leczenie antagonistą TNFα. Korzystny efekt zaobserwowano również w fazie indukcji u pacjentów, u których była nieskuteczna co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα i wedolizumabem, jednak liczba pacjentów w tej podgrupie była za mała, aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat korzystnego działania w tej u grupie podczas leczenia podtrzymującego. oᵗ

bʳ Odpowiedź na indukcję ustekinumabem w tygodniu 16.

o Pacjenci leczeni ustekinumabem, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie w 8. tygodniu badania UNIFI-I, otrzymywali 90 mg ustekinumabu podskórnie w 8. tygodniu (36% pacjentów).

dᵒ

Spośród tych pacjentów, u 9% pacjentów, którzy na początku byli losowo przydzieleni do grupy otrzymującej zalecaną dawkę indukującą, uzyskano remisję kliniczną, natomiast u 58% e wystąpiła odpowiedź kliniczna w 16. tygodniu. nⁱ ew

Pacjenci, u których nie uzyskano odpowiedzi klinicznej na indukcję ustekinumabezmₒ 8. tygodniu c badania UNFI-I, ale wystąpiła odpowiedź w 16. tygodniu (157 pacjentów) weszzli d nierandomizowanej części badania UNIFI-M i nadal otrzymywali dawkę podstrzymującą co 8 tygodni; spośród tych pacjentów u większości (62%) utrzymała się odpowiedź, natomiast u 30% uzyskano pᵘ

remisję w 44. tygodniu.

dᵒ

Rozszerzona faza badania

W badaniu UNIFI, pacjenci, którzy ukończyli badanie w 44. tygodniu, mogli kontynuować leczenie nᵃ

w rozszerzonej fazie badania. Spośród 400 pacjentów, którzy zostali włączeni i byli leczeni aᵢ

ustekinumabem co 12 lub 8 tygodni w fazie rozszerzonej badania, objawowa remisja utrzymywała się i na ogół do tygodnia 200. u pacjentów z niepowodzeniem tenrapi konwencjonalnej (lecz nie biologicznej), a także u pacjentów z niepowodzeni Wemśr tóedreapii biologicznej, w tym z niepowodzeniem zarówno terapii anty-TNF, jak i wedolizumabem. oˡ pacjentów, którzy otrzymywali przez 4 lata terapię ustekinumabem i zostali poddani ocenie za pwomocą pełnej skali Mayo w 200. tygodniu leczenia podtrzymującego, odpowiednio u 74,2% z (69/93) i 68,3% (41/60) pacjentów utrzymało się wygojenie błony śluzowej i remisja kliniczna.pᵒ

Analiza bezpieczeństwa, obejmująca 457 pacjentów (1289,9 osobo-lat) obserwowanych do 220.

gᵒ

tygodnia, wykazała porównywalny profil bezpieczeństwa między 44. a 220. tygodniem, z obserwowanym do 44. tygodnia.

nᵉₜᵢᵢ

Nie stwierdzono żadnych nowycha kwżes dotyczących bezpieczeństwa w tej fazie rozszerzonej badania podczas trwającego do w 4 lat leczenia u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

z Normalizacja endoskopowae

Normalizację endoskopowbą zdefiniowano jako wynik w podskali endoskopowej Mayo wynoszący 0 i stwierdzono ją już w 8y. tygodniu badania UNIFI-I. W 44. tygodniu badania UNIFI-M osiągnęło ją

24% i 29% pacjentówz leczonych ustekinumabem, odpowiednio co 12 lub 8 tygodni, w porównaniu z c 18% pacjentów w grupie otrzymującej placebo.

nⁱ

z Histologiczne i histologiczno-endoskopowe gojenie błony śluzowej nadżerekc, owrzodzeń

Gojenie hisetobloagdiacnzinae (zdefiniowane jako nacieki neutrofilowe w < 5% krypt, brak uszkodzeń krypt i l ᵤ

brak lub ziarninowanie tkanki) oceniono w 8. tygodniu badania UNIFI-I i w t 44. tygodni UNIFI-M. W 8. tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, u istotnie więkuszᵏego odsetka pacjentów w grupie otrzymującej zalecaną dawkę wystąpiło gojenie histologiczne (36%) w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (22%). W 44. tygodniu obserwowano utrzymanie toegᵈo efektu gojenia histologicznego u istotnie większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (54%) i co 8 tygodni (59%) w porównaniu z placebo (33%).

Pʳ

Połączony punkt końcowy histologiczno-endoskopowego gojenia błony śluzowej zdefiniowany jako odsetek osób, u których wystąpiło zarówno gojenie błony śluzowej, jak i gojenie histologiczne oceniano w 8. tygodniu badania UNIFI-I i 44. tygodniu badania UNIFI-M. U pacjentów otrzymujących ustekinumab w zalecanej dawce wykazano znaczącą poprawę w punkcie końcowym gojenia się histologiczno-endoskopowego błony śluzowej w 8. tygodniu w grupie otrzymującej ustekinumab (18%) w porównaniu z grupą placebo (9%). W 44. tygodniu utrzymanie tego efektu gojenia histologiczno-endoskopowego błony śluzowej stwierdzono u znacznie większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (39%) i co 8 tygodni (46%) w porównaniu z placebo (24%). u oᵗ Jakość życia związana ze zdrowiem r Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy: Inflammatory Bowel oᵇ Disease Questionnaire (IBDQ), SF-36 i EuroQoL-5D (EQ-5D).

dᵒ

W 8. tygodniu badania UNIFI-I pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazywali istotnie większą i klinicznie znaczącą poprawę w zakresie całkowitego wyniku IBDQ, EQ-5D i EQ-5D VAeSiz oyrcazznego i sumarycznej punktacji składnika psychicznego SF-36 i sumarycznej punktacji składnnika f

SF-36 w porównaniu do placebo. Poprawy te utrzymywały się u pacjentów leczonyech ustekinumabem w badaniu UNIFI-M do 44. tygodnia. Poprawa jakości życia związanej ze zdrowiezm, wg IBDQ c i SF-36, utrzymywała się zasadniczo w fazie rozszerzonej do tygodnia 200. z s u U pacjentów otrzymujących ustekinumab wystąpiła znacznie większa poprawa wydajności pracy, wyrażona jako większa redukcja ogólnych zakłóceń w pracy i zaburzeń aktywności zgodnie z oceną za pomocą kwestionariusza WPAI-GH niż u pacjentów otrzymujących plᵖacebo.

dᵒ

a Hospitalizacje i zabiegi chirurgiczne związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego n W 8. tygodniu badania UNIFI-I odsetek pacjentów, którzy byli hospitalizowani w związku z zarupą wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego był istotnie niższy w grupie pacjentów otrzymujących i zalecaną dawkę ustekinumabu (1,6%, 5/322) w porównaniun g pacjentów otrzymujących placebo (4,4%, 14/319) i żaden pacjent z grupy otrzymującej usteekinumab w zalecanej dawce indukującej nie miał operacji związanej z wrzodziejącym zapaleniem joelˡita grubego w porównaniu z 0,6% (2/319) pacjentów w grupie placebo. w z W 44. tygodniu badania UNIFI-M zaobserwowano znacznie mniejszą liczbę hospitalizacji związanych pᵒ

z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u pacjentów w połączonej grupie otrzymującej ustekinumab (2,0%, 7/348) w porównaniu z pacjentami z grupy placebo (5,7%, 10/175). Liczebnie gᵒ

mniejsza liczba pacjentów w grupie ustekinumabu (0,6%, 2/348) przeszła operacje związane z e wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (1,7%, 3/175) n do 44. tygodnia aż

Immunogenność w

z W czasie leczenia ustekinumabem mogą wytworzyć się przeciwciała przeciw ustekinumabowi i większość z nich ma właśbciekwlioreścnise nmeutralizujące. Powstawanie przeciwciał przeciwko ustekinumabowi wiąże się ze zwiększonyym ustekinumabu u pacjentów z chorobą Crohn’a lub wrzodziejącym zapalzengioem jelita grubego. Nie stwierdzono zmniejszenia skuteczności. Nie c stwierdzono widoczne związku pomiędzy wytworzeniem przeciwciał przeciw ustekinumabowi, a i pojawieniem sięn reakcji w miejscu wstrzyknięcia leku.

z Dzieci i młeodᶜzież

l t Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego uᵏ ustekinumab w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z chorobą zCarwohienraajią wcergzoodziejącym zapaleniem jelita grubego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). oᵈ

Choroba Crohna u dzieci i młodzieży

Pʳ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w analizie pośredniej wieloośrodkowego badania fazy 3. (UNITI-Jr) u 48 dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg z chorobą Crohna o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego (definiowaną na podstawie wskaźnika aktywności choroby Crohna [Paediatric Crohn's Disease Activity Index, PCDAI] > 30) przez 52 tygodnie leczenia (8 tygodni leczenia indukcyjnego i 44 tygodnie leczenia podtrzymującego).

Pacjenci włączeni do badania albo nie zareagowali odpowiednio na wcześniejszą terapię biologiczną lub konwencjonalną terapię choroby Crohna, albo jej nie tolerowali. Badanie obejmowało otwarte leczenie indukcyjne pojedynczą dawką ustekinumabu podawaną dożylnie, wynoszącą około 6 mg/kg (patrz punkt 4.2), a następnie randomizowany, podwójnie zaślepiony, schemat podskórnego leczenia podtrzymującego dawką 90 mg ustekinumabu podawaną co 8 tygodni lub co 12 tygodni. u oᵗ Wyniki skuteczności

bʳ Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była remisja kliniczna w 8. tygodniu indukcji o (zdefiniowana jako wynik PCDAI ≤ 10). Odsetek pacjentów, którzy osiągnęli remisję kliniczną wyniósł 52,1% (25/48) i jest porównywalny do obserwowanego w badaniach fazy 3. ustekinumabu dᵒ u dorosłych.

eią

i Odpowiedź kliniczną zaobserwowano już w 3. tygodniu. Odsetek pacjentów z odpowniedz kliniczną w 8. tygodniu (zdefiniowaną jako zmniejszenie wyniku PCDAI o > 12,5 punktu w setosunku do wartości wyjściowej, przy całkowitym wyniku PCDAI nieprzekraczającym 30 puznktów) wynosił c 93,8% (45/48). z uˢ

Tabela 13 przedstawia analizy drugorzędowych punktów końcowych do 44. tygodnia leczenia podtrzymującego.

oᵖ

d Tabela 13: Podsumowanie drugorzędowych punktów końcowych do 44. tygodnia leczenia podtrzymującego

nᵃ

	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 23 eⁿ l	90 mg i astekinumabu u co 12 tygodni N = 25	Całkowita liczba pacjentów N = 48
Remisja kliniczna *	43,5% (10/2o)3	60,0% (15/25)	52,1% (25/48)
Remisja kliniczna bez zastosowania kortykosteroidów §	43,5% (10w3)/2 z o	60,0% (15/25)	52,1% (25/48)
Remisja kliniczna u pacjentów, którzy byli w remisji klinicznej w 8. tygodniu indukcji *	64,3p (9/14)% o g	54,5% (6/11)	60,0% (15/25)
Odpowiedź kliniczna † wynik	52,2% (12/23)	60,0% (15/25)	56,3% (27/48)
Odpowiedź endoskopowa £	nᵉ 22,7% (5/22)	28,0% (7/25)	25,5% (12/47)

• Remisję kliniczną definiuje się jako PCDAI ≤10 punktów.

§ ażᵢₑₘ

Remisję bez kortykosteroidów definiuje się jako wynik PCDAI ≤10 punktów i nieotrzymywanie kortykosteroidów w przez co najmniej 90 dni przed tygodn M-44.

† Odpowiedź kliniczną definiujez się jako zmniejszenie wyniku PCDAI o ≥12,5 punktu w stosunku do wartości wyjściowej, przy całkowityem ʷʸⁿⁱᵏᵘ PCDAI nieprzekraczającym 30 punktów.

£

Odpowiedź endoskopowąb definiuje się jako zmniejszenie wyniku SES-CD o ≥50% lub wyniku SES-CD ≤2 u pacjentów z wyjściowym wynikiem SES-CD ≥3.

y z Dostosowanie częsctości dawkowania

wyniku

Pacjenci, którzyn roⁱzpoczęli leczenie podtrzymujące i wystąpiła u nich utrata odpowiedzi (LOR) na podstawie zz PCDAI, kwalifikowali się do dostosowania dawki. Pacjenci albo zostali c przestawieni leczenia co 12 tygodni na leczenie co 8 tygodni, albo kontynuowali leczenie co e 8 tygodni (ldostosowanie pozorowane). U 2 pacjentów dostosowano dawkę do krótszego odstępu dawkami. U tych pacjentów remisję kliniczną osiągnięto u 100% (2/2) pacjentów po kᵗ

tygodniach od dostosowania dawki.

międuzy

⁸ Poroᵈfil bezpieczeństwa schematu dawki indukcyjnej i obu schematów dawki podtrzymującej w populacji dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg jest porównywalny z profilem

Pʳ

bezpieczeństwa ustalonym w populacji dorosłych pacjentów z chorobą Crohna (patrz punkt 4.8).

Biomarkery stanu zapalnego w surowicy i kale

Średnia zmiana stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny w kale w stosunku do wartości wyjściowej w 44. tygodniu leczenia wynosiła odpowiednio -11,17 mg/l (24,159) i -538,2 mg/kg (1271,33).

u t Jakość życia związana ze zdrowiem o Całkowite wyniki IMPACT-III i wszystkie poddomeny (objawy jelitowe, objawy ogólnoustrojowe

ʳ związane ze zmęczeniem i samopoczucie) wykazały klinicznie znaczącą poprawę po 52 tygodniach.

oᵇ

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

dᵒ Wchłanianie e i n Mediana czasu potrzebnego do osiągnięcia maksymalnego stężenia w surowicy (tₘₐeₓ) wynosiła 8,5 dni po podskórnym podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 90 mg, zdrowym ochotnizkom. Średnie c wartości tₘₐₓ ustekinumabu po podaniu pojedynczej dawki 45 lub 90 mg drogąz podskórną pacjentom z łuszczycą były porównywalne z wartościami odnotowanymi u zdrowych ocshotników.

pᵘ

Bezwzględna biodostępność ustekinumabu po podskórnym podaniu pojedynczej dawki wynosiła 57,2% u pacjentów z łuszczycą.

dᵒ

Dystrybucja

nᵃ

a Mediana objętości dystrybucji w fazie końcowej (Vz) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku i pacjentom z łuszczycą wynosiła od 57 do 83 ml/kg.

eⁿ

l Metabolizm

wᵒ

Dokładny metabolizm ustekinumabu nie został pozznany.

pᵒ

Eliminacja

o Mediana klirensu ogólnoustrojowego (Cl) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku pacjentom z eᵍ

łuszczycą wynosiła od 1,99 do 2,34 ml/dobę/kg. Mediana okresu półtrwania (t₁/₂) ustekinumabu u n pacjentów z łuszczycą, łuszczycowyżm zapaleniem stawów, chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, wynosiała około 3 tygodnie, w zakresie od 15 do 32 dni we wszystkich badaniach nad łuszczycą i łuszcwzycowym zapaleniem stawów. W populacyjnej analizie farmakokinetycznej pozorny klirens (Cl/F) oraz pozorna objętość dystrybucji (V/F) wynosiły u z pacjentów z łuszczycą, odpowiednio 0,465 l/dobę i 15,7 l. Płeć pacjenta nie miała wpływu na wartość Cl/F ustekinumabu. Przepbroᵉwadzona populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała istnienie tendencji w kierunku wyiększych wartości klirensu ustekinumabu u pacjentów z dodatnimi wynikami testów na obecność pzrzeciwciał przeciwko ustekinumabowi c Liniowość dawkni ⁱ

U pacjentóweᶜzᶻ łuszczycą po podaniu dożylnym pojedynczej dawki wynoszącej od 0,09 mg/kg do l 4,5 mg/kg lub podaniu podskórnym pojedynczej dawki wynoszącej od około 24 do 240 mg t ekspozycja ogólnoustrojowa na ustekinumab (Cₘₐₓ oraz AUC) zwiększała się w przybliżeniu uᵏ do dawki leku.

proporcjonalnie

Pooᵈjedyncza dawka w stosunku do dawek wielokrotnych

Pʳ

Profile stężenie–czas w surowicy dla ustekinumabu po podaniu podskórnym pojedynczej lub wielokrotnej dawki leku były w większości przypadków możliwe do przewidzenia. U pacjentów z łuszczycą stężenia odpowiadające stanowi równowagi dynamicznej ustekinumabu w surowicy zostały osiągnięte do 28. tygodnia terapii po podaniu początkowych dawek podskórnych leku w tygodniach:

0. i 4., a następnie podaniu tej samej dawki co 12 tygodni. Mediana stężenia w stanie stacjonarnym Ctrough wyniosła od 0,21 do 0,26 µg/ml (45 mg) oraz od 0,47 do 0,49 µg/ml (90 mg) Nie stwierdzono widocznej kumulacji ustekinumabu w surowicy w czasie podskórnego podawania leku co 12 tygodni.

U pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego po podaniu dożylnej dawki ~6 mg/kg, od 8. tygodnia rozpoczynano podawanie podskórne podtrzymujących dawek 90 mg u minimalnych ustekinumabu co 8 lub 12 tygodni. Stan stacjonarny stężenia ustekinumabu został osiągnięty z oᵗ

podaniem drugiej dawki podtrzymującej. U pacjentów z chorobą Crohna mediana stężeń ₖᵢ bʳ w stanie stacjonarnym wynosiła od 1,97 µg/ml do 2,24 µg/ml i od 0,61 µg/ml do 0,76 µg/ml dla daw o 90 mg ustekinumabu podawanego odpowiednio co 8 tygodni lub co 12 tygodni. U pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego mediana stężeń minimalnych w stanie stacjonarnym dᵒ

wynosiła od 2,69 μg/ml do 3,09 μg/ml i od 0,92 μg/ml do 1,19 μg/ml dla dawki 90 mg ustekinumabu podawanego, odpowiednio co 8 tygodni lub co 12 tygodni. Minimalne stężenia ustekinuemabu w stanie iₛₜₐₙᵢₑ stacjonarnym uzyskiwane podczas podawania dawki 90 mg co 8 tygodni wiązały się n z większymi odsetkami remisji klinicznej w porównaniu z minimalnymi stężeniami ustekinumabeu w stacjonarnym uzyskiwanymi podczas podawania dawki 90 mg co 12 tygodni. z c z Wpływ masy ciała na właściwości farmakokinetyczne s pᵘ

W przeprowadzonej populacyjnej analizie farmakokinetycznej z zastosowaniem danych od pacjentów o z łuszczycą, masa ciała pacjenta okazała się być najbardziej znaczącym parametrem mającym wpływ d na wartość klirensu ustekinumabu. Mediana wartości Cl/F u pacjentów o masie ciała > 100 kg była o około 55% większa w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≤ 100 kg. Mediana wartości V/F u nᵃ

pacjentów o masie ciała > 100 kg była o około 37% większa w porównaniu z pacjentami o masie ciała a ≤ 100 kg. Mediana najmniejszego stężenia ustekinumabu w surowicy bezpośrednio przed podaniem i kolejnej dawki u pacjentów z większą masą ciała (> 100 kgn) przyjmujących lek w dawce 90 mg była porównywalna z wartościami uzyskanymi u pacjentów ze mniejszą masą ciała (≤ 100 kg) przyjmującymi lek w dawce 45 mg. Podobne wyniki uozyˡskano w potwierdzającej analizie farmakokinetyki populacyjnej z zastosowaniem danwych od pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów oᶻ

p Zmiana częstości dawkowania

o Wśród pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, na podstawie meniᵍejsze obserwowanych danych i analiz farmakokinetyki populacyjnej, randomizowani pacjenci, którzy n utracili odpowiedź na leczenie, mielżi stężenia ustekinumabu w surowicy w czasie w porównaniu z pacjentami, którzy naie tyugtroadcnilii odpowiedzi. W chorobie Crohna zmiana dawkowania z 90 mg co 12 tygodni na 90 mg cwo 8 była związana ze zwiększeniem minimalnych stężeń ustekinumabu w surowicy i towarzyszącym mu zwiększeniem skuteczności. We wrzodziejącym z zapaleniu jelita grubego symulacje oparte na farmakokinetycznych modelach populacyjnych wykazały, że zmiana dawbkoᵉwania z 90 mg co 12 tygodni na co 8 tygodni powinna spowodować 3-krotne zwiększenie miynimalnych stężeń ustekinumabu w stanie stacjonarnym. Dodatkowo, na podstawie danych z bzadań klinicznych u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, c ustalono dodatnią zależność ekspozycja-odpowiedź pomiędzy stężeniem minimalnym, a remisją kliniczną i gojennieⁱm błony śluzowej.

z c Szczególnee grupy pacjentów

l Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania leku u pacjentów z kᵗ

czynności nerek lub wątroby.

Nzaibeuuprrzzeenpiaromwiadzono szczegółowych badań z udziałem pacjentów w podeszłym wieku.

oᵈłaściwości

W farmakokinetyczne ustekinumabu były zasadniczo porównywalne u pacjentów chorych

Pʳ

na łuszczycę i wrzodziejące zapalenie jelita grubego rasy azjatyckiej, jak i pacjentów pozostałych ras.

U pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego na zmienność klirensu ustekinumabu wpływały: masa ciała, stężenie albumin w surowicy, płeć i poziom przeciwciał przeciwko ustekinumabowi; chociaż masa ciała była główną współzmienną wpływającą na objętość dystrybucji. Ponadto w chorobie Crohna na klirens wpływały: białko C-reaktywne, status niepowodzenia leczenia anty-TNF i rasa (azjatycka w porównaniu do ras innych niż azjatycka) Wpływ tych współzmiennych był w zakresie ± 20% typowej lub referencyjnej wartości odpowiedniego parametru farmakokinetycznego, dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki dla tych współzmiennych. Jednoczesne stosowanie leków immunomodulujących nie miało istotnego wpływu u na biodostępność ustekinumabu. oᵗ r W przeprowadzonej populacyjnej analizie farmakokinetycznej nie wykazano wpływu tytoniu ani oᵇ alkoholu na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu.

dᵒ Biodostępność ustekinumabu po podaniu za pomocą strzykawki lub wstrzykiwacza była porównywalna. e i

Stężenia ustekinumabu w surowicy u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z łueszⁿczycą, leczonych zalecaną, zależną od masy ciała dawką, były zwykle porównywalne z ozsiąganymi w c populacji dorosłych z łuszczycą leczonych dawką dla dorosłych. Stężenia ustekzinumabu w surowicy u młodzieży z łuszczycą w wieku 12-17 lat (CADMUS) leczonych połową zalescanej, zależnej od masy chorobą ciała dawki były zwykle mniejsze niż u dorosłych.

pᵘ

ch

Stężenia w surowicy w stanie stacjonarnym u dzieci i młodzieży z Crohna o masie ciała dᵒ

co najmniej 40 kg były porównywalne ze stężeniami w populacji dorosły z chorobą Crohna.

nᵃ

Regulacja aktywności enzymów CYP450

a i Wpływ IL-12 lub IL-23 na regulację aktywności enzymówn CYP450 oceniono w badaniu in vitro z zastosowaniem ludzkich hepatocytów, które wykazało, żee ᴵᴸ⁻¹² i (lub) IL-23 w stężeniach 10 ng/ml nie zmieniały aktywności ludzkich enzymów CYP450o (Cˡ YP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 2D6 lub 3A4;

patrz punkt 4.5). w z o W celu oceny wpływu ustekinumabu na aktywność cytochromu P450 po podaniu dawek indukcyjnych p i podtrzymujących u pacjentów z aktywną chorobą Crohna (n=18) przeprowadzono otwarte badanie fazy 1., CNTO1275CRD1003, dotyczące interakcji leków. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych gᵒ

zmian w ekspozycji na kofeinę (substrat CYP1A2), warfarynę (substrat CYP2C9), omeprazol (substrat e CYP2C19), dekstrometorfan (substrat CYP2D6) lub midazolam (substrat CYP3A) podczas n jednoczesnego stosowania z ustekinumabem w zatwierdzonym, zalecanym dawkowaniu u pacjentów z chorobą Crohna (patrz punkt 4.5).ż wᵃ

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

wynikające

eᶻ

Dane niekliniczn peodaniu bielozkr boatdnayńm farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po y w oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szzczególnego zagrożenia (np. toksyczności narządowej) dla człowieka.

c Badania dotyczące toksycznego wpływu na rozwój i reprodukcję, przeprowadzone u małp i Cynomolgus, nien wykazały występowania działań niepożądanych w stosunku do męskich wskaźników z płodności ani uszkodzenia płodu lub toksycznego wpływu na rozwój. Nie stwierdzono żadnych c działań niepeożądanych w stosunku do żeńskich wskaźników płodności przy zastosowaniu przeciwciał l analogicznych do IL-12/23 u myszy.

t k ᴰᵃʷuᵏⁱ stosowane w badaniach na zwierzętach były maksymalnie około 45 razy większe niż największa równoważna dawka planowana do zastosowania u pacjentów z łuszczycą oraz pooᵈwodowały maksymalne stężenia w surowicy małp, które były ponad 100 razy większe niż te obserwowane u ludzi.

Pʳ

Nie przeprowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego ustekinumabu ze względu na brak odpowiedniego modelu przeciwciał, które nie wykazywałyby reakcji krzyżowej z białkiem IL-12/23 p40 gryzoni.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

u t L-histydyna o L-histydyny chlorowodorek jednowodny r Polisorbat 80 (E433)

oᵇ Sacharoza

Woda do wstrzykiwań

dᵒ 6.2 Niezgodności farmaceutyczne e i

Nie wolno mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieweaⁿż nie wykonywano badań dotyczących zgodności. z c z 6.3 Okres ważności s pᵘ

Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań

dᵒ

2 lata

nᵃ

Poszczególne fiolki można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, a w temperaturze pokojowej do 30°C, maksymalnie przez jeden okres do 15 dni. W miejscu i przewidzianym na opakowaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia fiolki z lodówki i datę usunięcia. Data usunięcia nie może przekreacⁿzać terminu ważności wydrukowanego na ić opakowaniu zewnętrznym. Gdy fiolka była przechowyowˡana w temperaturze pokojowej (do 30°C), nie należy jej ponownie umieszczać w lodówce. Wywrzuc fiolkę, jeśli nie zostanie zużyta w ciągu 15 dni przechowywania w temperaturze pokojowezj, lub po terminie ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

pᵒ

Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

gᵒ

4 lata

nᵉ

Qoyvolma 90 mg roztwór do wstrzayżkiwań w ampułkostrzykawce

w 4 lata

z

Poszczególne ampułkostrbzyᵉkawki można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, w temyperaturze pokojowej do 25°C, maksymalnie przez jeden okres do 31 dni. W miejscu przewidzianzymlod nóaw okpia.kowaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia cemperaturze ampułkostrzykawki z W dowolnym momencie przed upływem tego 31-dniowego okresu i przechowywanian w t pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówce i przzechowywania przechowywać tam do upływu terminu ważności. Wyrzucić strzykawkę, jeśli nie zostanie zużyta w c ciągu 31 dnei w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w zależności od l tego, co nastąpi wcześniej.

uᵏSpᵗecjalne środki ostrożności podczas przechowywania

6.4

Porzᵈechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.

Przechowywać fiolkę lub ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed

Pʳ

światłem.

W razie potrzeby pojedyncze ampułkostrzykawki można przechowywać w temperaturze pokojowej do 25°C, a poszczególne fiolki można przechowywać w temperaturze pokojowej do 30°C (patrz punkt

6.3).

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań

0,5 ml roztworu w fiolce ze szkła typu I o pojemności 3 ml, zamkniętej gumową zatyczką. u t o Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce r ną oᵇ 0,5 ml roztworu w ampułkostrzykawce o pojemności 1 ml, ze szkła typu I, z osadzoną igłą podskór ze stali nierdzewnej oraz z elastyczną osłoną igły wykonaną z gumy styrenowo-butadienoweoj. głę d Ampułkostrzykawka wyposażona jest w osłonę zabezpieczającą, która automatycznie osłania i po podaniu dawki. e i

Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce eⁿ zą

c 1 ml roztworu w ampułkostrzykawce o pojemności 1 ml, ze szkła typu I, z osadzzon igłą podskórną ze stali nierdzewnej oraz z elastyczną osłoną igły wykonaną z gumy styrenowo-sbutadienowej. Ampułkostrzykawka wyposażona jest w osłonę zabezpieczającą, która automatycznie osłania igłę po pᵘ

podaniu dawki.

dᵒ

Produkt leczniczy Qoyvolma jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę lub w opakowaniu zawierającym 1 ampułkostrzykawkę.

nᵃ

a 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania nⁱ e l Fiolki i ampułkostrzykawki z roztworem produktu leczoniczego Qoyvolma nie należy wstrząsać.

Roztwór przed podaniem podskórnym należy obejrzweć, czy nie występują obce cząsteczki lub przebarwienia. Roztwór jest przezroczysty do niezznacznie opalizującego, bezbarwny do bladożółtego i może zawierać niewielką ilość półprzezroczystych lub białych cząsteczek białkowych. Wygląd ten nie pᵒ

jest niczym niezwykłym w przypadku roztworu białkowego. Produktu leczniczego nie należy stosować, jeżeli roztwór zmienił barwę, jest mętny lub zawiera obce cząsteczki. Przed podaniem gᵒ

produkt leczniczy Qoyvolma powinien osiągnąć temperaturę pokojową (przez około pół godziny). Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania znajdują się w ulotce dla pacjenta.

nᵣᵉₐ

Produkt leczniczy Qoyvolma nie zaawżie środków konserwujących; dlatego nie należy zużywać resztki niewykorzystanego prodwuktu leczniczego znajdującego się w fiolce lub ampułkostrzykawce. Produkt leczniczy Qoyvolma występuje w postaci jałowego roztworu w przeznaczonej do z jednorazowego użycia fiolce lub w przeznaczonej do jednorazowego użycia ampułkostrzykawce.

Nie wolno ponownie użybwᵉayć strzykawki igły ani fiolki. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego oydpad należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

korzystaniaz

c Podczas z fiolki jednodawkowej zaleca się stosowanie strzykawki 1 ml z igłą 27 Gauge i (13 mm). n z eᶜ

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

ˡ DO OBROTU

kᵗ

DOPUSZCZENIE

Cedlltᵘrion Healthcare Hungary Kft.

1o062 Budapest

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Pʳ

Węgry

8. Numer pozwolenia

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań

EU/1/25/1925/004 u t o Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce r oᵇ EU/1/25/1925/001

dᵒ Qoyvolma 90 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

e EU/1/25/1925/002 ⁱ eⁿ

z c 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCzZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA s

ₐ

pᵘ

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 02 czerwc 2025 dᵒ

LECZNICZEGO

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU nᵃ

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU

a ₙₑ

i Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są donstęp na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu/. e l wᵒ

ᶻ pᵒ

ᵒ ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.8.

u t o r 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

oᵇ Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu dᵒ

e 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY nⁱ e z Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

c z Każdy wstrzykiwacz zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu.

uˢ

Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

oᵖ

d Każdy wstrzykiwacz zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztworu.

nᵃ

Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ przeciwko interleukinie a (IL)-12/23, wytworzonym w linii komórkowej jajnika chomiika chińskiego (CHO) z wykorzystaniem techniki rekombinacji DNA.

eⁿ

Substancje pomocnicze o znanym działaniu oˡ w Produkt leczniczy Qoyvolma zawiera 0,04 mg (90z mg/1,0 ml) lub 0,02 mg (45 mg/0,5 ml) polisorbatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml.

pᵒ

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

gᵒ

nᵉ

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

aż

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wwstrzykiwań we wstrzykiwaczu

z Roztwór do wstrzykiwań.

mg, roztwbórᵉ

Qoyvolma, 90 y do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu z c Roztwór do wstrzyikiwań.

n z Roztwór jest przezroczysty do nieznacznie opalizującego, bezbarwny do bladożółtego, a jego pH c wynosi 5,7e ± 0,2. Osmolalność roztworu wynosi 275 – 355 mmol/kg.

l t

uᵏ SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4. d

4o.1 Wskazania do stosowania

Pʳ

Łuszczyca plackowata

Produkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich postaci łuszczycy plackowatej u osób dorosłych, bez odpowiedzi na leczenie lub występują przeciwwskazania, lub występuje nietolerancja na inne terapie ogólnoustrojowe obejmujące leczenie cyklosporyną, metotreksatem (MTX) lub metodą PUVA (psoralen i ultrafiolet A) (patrz punkt 5.1).

Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. psoriatic arthritis, PsA) u t Produkt leczniczy Qoyvolma w monoterapii lub w skojarzeniu z MTX, jest wskazany w leczeniu o czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, gdy odpowiedź na wcześniejszą r niebiologiczną terapię lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (ang.

oᵇ disease-modifying anti-rheumatic drug, DMARD) jest niewystarczająca (patrz punkt 5.1).

dᵒ

Choroba Crohna

e i Produkt leczniczy Qoyvolma jest wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej czynnnej choroby Crohna u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, neastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancja innych konwencjonalnych terzapii lub terapii c antagonistą TNFα. z uˢ

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

oᵖ

Produkt leczniczy QOYVOLMA jest wskazany w leczeniu umiarkowanego lub ciężkiego czynnego d wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u osób dorosłych, u których odpowiedź na leczenie nie jest wystarczająca, nastąpiła utrata odpowiedzi na leczenie lub występuje nietolerancja innych nᵃ

konwencjonalnych terapii lub terapii biologicznych.

a i 4.2 Dawkowanie i sposób podawania n e rozpoznawaniu

Produkt leczniczy Qoyvolma jest przeznaczony do stoosoˡwania zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarzy posiadających doświadczenie w w i leczeniu chorób, w których wskazane jest stosowanie produktu leczniczego Qoyvolma. z pᵒ

Dawkowanie

o g Łuszczyca plackowata

nᵉ

Zalecanym dawkowaniem produktu leczniczego Qoyvolma jest dawka początkowa wynosząca 45 mg podawana podskórnie, następnie daawżka 45 mg po 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni.

w Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi z klinicznej do 28. tygodnia terapii.

bᵉ

Pacjenci z masą ciała y > 100 kg

Dla pacjentów z maszągciała > 100 kg dawka początkowa wynosi 90 mg podawana podskórnie, c następnie dawka 90 m po 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni. Udowodniono, że u tych pacjentów, i produkt poda bnyyłan w dawce 45 mg również wykazuje skuteczność. Jednakże w przypadku dawki 90 mg z skuteczność większa (patrz punkt 5.1, tabela 4).

c e l Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA)

t uᵏ dawkowaniem produktu leczniczego Qoyvolma jest dawka początkowa wynosząca 45 mg pZoadleacwananyampodskórnie, następnie dawka 45 mg po 4 tygodniach, a potem co 12 tygodni. Alternatywnie mooᵈżna zastosować dawkę 90 mg u pacjentów z masą ciała > 100 kg.

Pʳ

Należy rozważyć możliwość przerwania leczenia u pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedzi klinicznej do 28. tygodnia leczenia.

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Nie przeprowadzono badań ustekinumabu w tych populacjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących dawkowania.

u Dzieci i młodzież oᵗ Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ustekinumabu u dzieci z bʳ łuszczycą w wieku poniżej 6 lat oraz u dzieci i młodzieży z łuszczycowym zapaleniem stawów w o wieku poniżej 18 lat. Nie badano stosowania wstrzykiwacza w populacji dzieci i młodzieży i nie jest on zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie i sposób podawani laec uz dnziciezceig io dᵒ młodzieży w wieku 6 lat i starszych z łuszczycą, patrz punkt 4.2 ChPL produktu

Qoyvolma roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce. e i n Choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego e sizę dożylnie. leczniczegoc

W schemacie leczenia pierwszą dawkę produktu leczniczego Qoyvolma podajez

Dawkowanie dożylne przedstawiono w punkcie 4.2 ChPL produktu Qoyvolma 130 mg uˢ

koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

oᵖ

Pierwszą dawkę podskórną produktu leczniczego Qoyvolma 90 mg należy podać w ósmym tygodniu d po dawce dożylnej. Następnie zaleca się dawkowanie co 12 tygodni.

nᵃ

Pacjenci z niewystarczającą odpowiedzią po 8 tygodniach od pierwszej dawki podskórnej mogą a otrzymać wtedy drugą dawkę podskórną (patrz punkt 5.1).

1n2 itygodni, mogą

Pacjenci, którzy utracili odpowiedź przy dawkowaniu coe osiągnąć lepsze wyniki po zwiększeniu częstości dawkowania na dawkowanie coo 8ˡ tygodni (patrz punkt 5.1 i 5.2).

w Na podstawie oceny klinicznej pacjenci mogą dalezj otrzymywać dawki co 8 tygodni lub co 12 tygodni (patrz punkt 5.1).

pᵒ

Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjebntów niewykazujących korzyści terapeutycznych po 16 gᵒ

tygodniach od dożylnej dawki indukującej lu po 16 tygodniach od zmiany na dawkowanie podtrzymujące co 8 tygodni.

nᵉ

Podczas leczenia produktem lecznaicżzym Qoyvolma można kontynuować stosowanie leków immunomodulujących i (lub) kowrtykosteroidów. U pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie produktem leczniczym Qoyvolma, można zmniejszyć dawkowanie kortykosteroidów lub je odstawić zgodnie ze standardami postęᶻpowania.

bᵉ

W chorobie Crohna luyb wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, w razie przerwania leczenia, wznowienie p loedcezseznłiyamz podskórną dawką podawaną co 8 tygodni jest bezpieczne i skuteczne.

c Pacjenci w nⁱści wieku (≥ 65 lat)

z Nie ma konieczno dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

c e l Zaburzenia czynności nerek i wątroby

przeprowadzono badań ustekinumabu w tych populacjach pacjentów. Brak zaleceń dotyczących kᵗ

ᴺⁱᵉ

dadwkᵘowania.

Dozₑieci i młodzież

Ni określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego

Pʳ

ustekinumabu w leczeniu choroby Crohna u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 40 kg lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Nie badano stosowania wstrzykiwacza w populacji dzieci i młodzieży i nie zaleca się jego stosowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie i sposób podawania u dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg z chorobą Crohna, patrz punkt 4.2 ChPL produktu Qoyvolma w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji i w ampułkostrzykawce.

Sposób podawania u t o Produkt leczniczy Qoyvolma 45 mg i 90 mg we wstrzykiwaczu podaje się wyłącznie we r wstrzyknięciu podskórnym. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać jako miejsc wstrzyknięć fragmentów oᵇ skóry objętych łuszczycą.

dᵒ

Za zgodą lekarza oraz po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki podskórnego wstrzykiwania leku, pacjenci lub ich opiekunowie mogą wstrzykiwać produkt leczniczy Qoyvolma. Jedenᵢak lekarz i powinien zapewnić odpowiednią kontrolę pacjenta. Pacjenci lub ich opiekunowie powninn zostać poinformowani o konieczności wstrzyknięcia przepisanej ilości produktu leczniczegeo Qoyvolma, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce dla pacjenta. Wyczerpujące instrukcje z dotyczące c podawania leku zostały zamieszczone w ulotce dla pacjenta. z sₖᵤ

W celu zapoznania się z dalszymi instrukcjami dotyczącymi przygotowania le i szczególnymi pᵘ

środkami ostrożności podczas stosowania, patrz punkt 6.6.

dᵒ

4.3 Przeciwwskazania

nᵃ

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w a punkcie 6.1.

i Istotna klinicznie, aktywna postać zakażenia (np. czynna gruźlica; patrz punkt 4.4).

eⁿ

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotoyˡczące stosowania w Identyfikowalność z pᵒ

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu leczniczego.

gᵒ

Zakażenia

nᵉ

klinicznych

Ustekinumab może zwiększać ryzaykżo wystąpienia nowych zakażeń oraz reaktywować zakażenia utajone. W trakcie badań w i w badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z łuszczycą, zaobserwowano ciężkie zakażenia bakteryjne, grzybicze i wirusowe u pacjentów przyjmujących ustᶻekinumab (patrz punkt 4.8).

bᵉ

U pacjentów leczonycyh ustekinumabem zgłaszano zakażenia oportunistyczne, w tym reaktywację gruźlicy, inne oportuznistyczne zakażenia bakteryjne (w tym atypowe zakażenie prątkami gruźlicy, c zapalenie opon mózgowych wywołane przez pałeczki Listeria, zapalenie płuc wywołane przez pałeczki Legionenllizaaopraalezn nieokardiozę), oportunistyczne zakażenia grzybicze, oportunistyczne zakażenia z wirusowe (w tym mózgu wywołane przez wirus opryszczki pospolitej Herpes simplex 2) oraz zakażeenᶜia pasożytnicze (w tym toksoplazmozę oczną).

l Ze szczególną uwagą należy rozważyć kwestię stosowania produktu leczniczego Qoyvolma u kᵗ

u z przewlekłym zakażeniem lub z nawracającymi infekcjami w wywiadzie (patrz punkt 4.3). pacjentów

Porzᵈed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Qoyvolma należy zbadać pacjenta, czy nie występuje u niego infekcja gruźlicza. Produktu leczniczego Qoyvolma nie wolno podawać pacjentom Pʳ

z aktywną postacią gruźlicy (patrz punkt 4.3). Przed podaniem produktu leczniczego Qoyvolma należy rozpocząć terapię postaci utajonej gruźlicy. Leczenie przeciwgruźlicze należy również rozważyć przed zastosowaniem produktu leczniczego Qoyvolma u pacjentów z utajoną lub aktywną postacią gruźlicy w wywiadzie, u których nie można potwierdzić właściwie przeprowadzonego postępowania leczniczego. Pacjenci, którzy otrzymują produkt leczniczy Qoyvolma, powinni być ściśle monitorowani, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe aktywnej postaci gruźlicy w czasie oraz po zakończeniu leczenia.

Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych lub podmiotowych, sugerujących istnienie zakażenia. W przypadku u t wystąpienia u pacjenta ciężkiej infekcji, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a produktu o leczniczego Qoyvolma nie należy podawać, aż do momentu ustąpienia objawów infekcji. r oᵇ Nowotwory złośliwe

dᵒ Leki immunosupresyjne, takie jak ustekinumab, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych. U niektórych pacjentów, którzy przyjmowali ustekinumab w trakc łiuesz bcazdyacńą k,elpionjiacwzniyłych i w i badaniu obserwacyjnym po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z byli się nowotwory złośliwe skóry lub o innej lokalizacji (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpieenⁿia nowotworu złośliwego może być większe u pacjentów z łuszczycą, którzy w trakcie choroby z leczeni innymi c lekami biologicznymi. z s Nie przeprowadzono żadnych badań obejmujących pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku pyᵘć nowotworów złośliwych lub kontynuujących leczenie po rozwinięciu nowotworu złośliwego w trakcie przyjmowania ustekinumabu. Dlatego należy ze szczególną uwagą rozważ zastosowanie produktu dᵒ

leczniczego Qoyvolma u tych pacjentów.

a n Wszystkich pacjentów, w szczególności w wieku powyżej 60 lat, pacjentów wcześniej poddawanych ay długotrwałemu leczeniu immunosupresyjnemu lub pacjentów wcześniej poddawanych leczeniu i PUVA, należy monitorować, czy nie występuje u nich rak skór (patrz punkt 4.8).

eⁿ

l Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości

wᵒ

Układowe

oᶻ

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości. Niektóre z nich p wystąpiły kilka dni po leczeniu. Występowała reakcja anafilaktyczna i obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub innej ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy gᵒ

zastosować odpowiednie leczenie i przerwać podawanie produktu leczniczego Qoyvolma (patrz punkt 4.8).

nᵉ

do

Oddechowe aż

Po wprowadzeniu ustekinumabuw obrotu zgłaszano przypadki alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych i eozynofilowego zapalenia płuc i niezakaźnego organizującego się zapalenia płuc. Do objawów klinicznych należeałᶻy: kaszel, duszność i nacieki śródmiąższowe po podaniu jednej do trzech dawek. Ciężkie zdarze pnoiab obejmowały niewydolność oddechową i długotrwałą hospitalizację. Stwierdzano poprawę y odstawieniu ustekinumabu, a także, w niektórych przypadkach, po podaniu kortykosteroidów. Wz przypadku wykluczenia zakażenia i potwierdzenia rozpoznania należy c zaprzestać stosowania ustekinumabu i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

nⁱ

z Zdarzenia sercowo-naczyniowe

obcserwacyjnym

e l W badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u pacjentów z łuszczycą narażonych na działanie ustekinumabu obserwowano zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał kᵗ

u sercowego i incydent naczyniowo-mózgowy. Podczas leczenia produktem leczniczym mQoięyśvnoialma należy regularnie oceniać czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

oᵈczepienia

Sz

Pʳ

Nie zaleca się podawania żywych szczepionek wirusowych lub bakteryjnych [takich jak Bacillus Calmette-Guérin (BCG)] jednocześnie z produktem leczniczym Qoyvolma. Nie przeprowadzono szczegółowych badań z udziałem pacjentów, którzy niedawno otrzymali żywą szczepionkę wirusową lub bakteryjną. Brak dostępnych danych dotyczących wtórnego przeniesienia infekcji przez żywe szczepionki u pacjentów otrzymujących ustekinumab. Przed rozpoczęciem szczepienia żywą szczepionką wirusową lub bakteryjną terapia produktem leczniczym Qoyvolma powinna zostać wstrzymana przez okres co najmniej 15 tygodni od podania ostatniej dawki leku i może być wznowiona po co najmniej 2 tygodniach po wykonaniu szczepienia. Osoba zlecająca zastosowanie leku powinna zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego właściwej szczepionki w celu u uzyskania dodatkowych informacji oraz wytycznych na temat podawania leków immunosupresyjnycoh ᵗ po wykonaniu szczepienia. r oᵇ Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwanaście miesięcy po urodzeniu lub do dᵒ

czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląt będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.5 i 4.6). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danego niemowlęcia, można rozważyće podanie żywej i szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężenie ustekinumabu w surowicy niemnowlęcia jest niewykrywalne. ezczepionki jednocześnzie c Pacjenci leczeni produktem leczniczym Qoyvolma mogą przyjmować z s inaktywowane lub zawierające nieżywe drobnoustroje.

uˢ

p Długotrwałe leczenie ustekinumabem nie hamuje humoralnej odpowiedzi immunologicznej na polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom lub szczepionki przeciwtężcowe (patrz punkt dᵒ

5.1).

a n Jednoczesna terapia immunosupresyjna

a i Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność skojarzenia us ltuebnkinumabu oraz leków immunosupresyjnych, w tym preparatów biologicznych e fototerapii nie były przedmiotem badań klinicznych dotyczących łuszczycy. W badaniach klinoicˡznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne stosowanie MTX nie wpływałow na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. W badaniach klinicznych dotyczączych choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia o jelita grubego, jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie p wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. Szczególną ostrożność należy zachować przy rozważaniu jednoczesnego stosowania innych leków immunosupresyjnych i produktu gᵒ

leczniczego Qoyvolma oraz w przypadku zmiany ze stosowania innych biologicznych preparatów immunosupresyjnych (patrz punkt 4.5).

nᵉ

ż Immunoterapia

wᵃ

Ustekinumab nie był badany u pacjentów, u których stosowana była immunoterapia alergii. Nie wiadomo, czy ustekinumabe wᶻpływa na immunoterapię alergii.

b Ciężkie zmiany skórney

przypadkiz

cbem

Zgłaszano złuszczającego zapalenia skóry u pacjentów z łuszczycą po zastosowaniu leczenia ustekinunmⁱ a (patrz punkt 4.8). U pacjentów z łuszczycą plackowatą, jako element z naturalnego przebiegu choroby, może rozwinąć się łuszczyca erytrodermalna z objawami, które nie c różnią się kelinicznie od złuszczającego zapalenia skóry. Podczas obserwacji pacjenta z łuszczycą l lekarz powinien zwracać szczególną uwagę na objawy łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry. W razie wystąpienia tych objawów należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Należy kᵗ

Chouroby podawanie produktu leczniczego Qoyvolma, jeśli podejrzewa się reakcję polekową.

przerwać

oᵈpacjent zówwiązane z toczniem

Pʳ

U leczonych ustekinumabem zgłaszano przypadki chorób związanych z toczniem, w tym skórnego tocznia rumieniowatego i zespołu toczniopodobnego. Jeśli wystąpią zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub jeśli towarzyszy im ból stawów, pacjent powinien niezwłocznie zwrócić się do lekarza. W przypadku potwierdzenia rozpoznania choroby związanej z toczniem, należy przerwać stosowanie ustekinumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Szczególne grupy pacjentów

u t Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) o U pacjentów w wieku 65 lat i starszych, którzy otrzymywali ustekinumab, generalnie nie stwierdzanro różnic w skuteczności i bezpieczeństwie stosowania tego leku w badaniach klinicznych w oᵇ zatwierdzonych wskazaniach w porównaniu z młodszymi pacjentami, jednak liczba pacjentów w wieku 65 lat i starszych nie była wystarczająca, by stwierdzić, czy reagują oni inaczej niż młodsi dᵒ

pacjenci. Ponieważ zasadniczo u pacjentów w podeszłym wieku częstość występowania infekcji jest większa, należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów. e i

Polisorbat 80 eⁿ z c Produkt leczniczy Qoyvolma zawiera 0,04 mg (90 mg/1,0 ml) lub 0,02 mg (45z mg/0,5 ml) polisorbatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 msg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

pᵘ

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji dᵒ

Nie należy podawać żadnych żywych szczepionek jednocześnie z leczniczym Qoyvolma. nᵃproduktem a Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak szczepionka BCG) niemowlętom i narażonym w okresie płodowym na ustekinumab przez dwnanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy niemowląte będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i l 4.6). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danegoo niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężeniwe ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne.

oᶻ

p W przeprowadzonych populacyjnych analizach farmakokinetycznych badań klinicznych 3. fazy, u pacjentów chorujących na łuszczycę oceniano wpływ najczęściej jednocześnie stosowanych gᵒ

produktów leczniczych (w tym: paracetamolu, ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego, metforminy, atorwastatyny, lewotyroksyny) na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu. Nie wykazano nᵉ

żadnych interakcji z jednocześnie stżosowanymi wyżej wymienionymi produktami leczniczymi. Podstawą tej analizy był fakt, że cao najmniej 100 pacjentów (> 5% badanej populacji) przyjmowało jednocześnie powyższe produktwy lecznicze przez czas wynoszący co najmniej 90% okresu trwania badania. Na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem z stawów, chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego nie wpływały jednocześnie stosowane: MTX, NLPZ,b 6ᵉ-merkaptopuryna, azatiopryna i doustne kortykosteroidy, ani wcześniejsza ekspozycja na czynnikyi anty-TNFα u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów lub chorobą Crohna lub wcześniezjsza ekspozycja na leki biologiczne (np. czynniki anty-TNFα i (lub) c wedolizumab) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

i badanian

dozstosowania

Wyniki in vitro i badania fazy 1. u pacjentów z aktywną chorobą Crohna nie wskazują na c koniecznośeć dawki u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie substraty CYP450 l (patrz punkt 5.2).

t ᵂ buadᵏaniach dotyczących łuszczycy nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ustekinumabu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym z preparatami biologicznymi lub footᵈoterapią. W badaniach klinicznych dotyczących łuszczycowego zapalenia stawów jednoczesne r stosowanie MTX nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu. W

P

badaniach klinicznych dotyczących choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jednoczesne stosowanie leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu (patrz punkt 4.4).

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne w czasie u leczenia i przez co najmniej 15 tygodni po jego zakończeniu. oᵗ r Ciąża

oᵇ

Dane zebrane prospektywnie z umiarkowanej liczby ciąż po ekspozycji na ustekinumab, ze n zananymi dᵒ wynikami, w tym ponad 450 ciąż narażonych w pierwszym trymestrze ciąży, nie wskazują zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych u noworodka. e i n Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwegoe wppałtyrzwu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowzy ( punkt 5.3).

c z Dostępne doświadczenie kliniczne jest jednak ograniczone. Jako środek ostrosżności, zaleca się

ₜ

unikanie stosowania produktu leczniczego Qoyvolma w czasie ciąży.

pᵘ

tego

Ustekinumab przenika przez łożysko i był wykrywany w surowicy niemowlą urodzonych przez dᵒ

pacjentki leczone ustekinumabem w czasie ciąży. Kliniczny wpływ faktu nie jest znany, jednak a ryzyko zakażenia u niemowląt narażonych w okresie płodowym na ustekinumab może być n zwiększone po urodzeniu.

a Nie zaleca się podawania żywych szczepionek (takich jak snzcⁱzepionka BCG) niemowlętom narażonym w okresie płodowym na ustekinum nabie pmrozewzlą dtewanaście miesięcy po urodzeniu lub do czasu, gdy stężenie ustekinumabu w surowicy oˡ będzie niewykrywalne (patrz punkty 4.4 i 4.5). Jeśli istnieje wyraźna korzyść kliniczna dla danwego niemowlęcia, można rozważyć podanie żywej szczepionki we wcześniejszym okresie, jeśli stężeznie ustekinumabu w surowicy niemowlęcia jest niewykrywalne.

pᵒ

Karmienie piersią o

eᵍ

Ograniczone dane pochodzące z literatury sugerują, że ustekinumab przenika do mleka ludzkiego w możliwośćn ystąpienia bardzo małych ilościach. Nie wiadomż o czy ustekinumab jest wchłaniany ogólnoustrojowo po podaniu doustnym. Ze względu na piersiąa w działań niepożądanych ustekinumabu u noworodków karmionych w decyzję o tym, czy przerwać karmienie piersią w czasie leczenia i do 15 tygodni po jego zakończeniu, czy przerwać leczenie produktem leczniczym Qoyvolma należy z podjąć biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania produktu leczbniᵉczego Qoyvolma dla matki.

y Płodność z

c i Nie zbadano wₙpnłyzwduolunsoteśkćinumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).

zₐ

c

4.7 Wpłyew prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

l t nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i Qoyuvoᵏlma maszyn.

obdsługiwania

4o.8 Działania niepożądane

Pʳ

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (> 5%) ustekinumabu u dorosłych w kontrolowanych okresach badań klinicznych dotyczących łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, były stany zapalne jamy nosowo-gardłowej i ból głowy. Większość z nich była łagodna i nie było konieczne przerwanie leczenia w trakcie badania klinicznego. Najcięższymi działaniami niepożądanymi, które zgłaszano po zastosowaniu ustekinumabu, są ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (patrz punkt 4.4). Ogólny profil bezpieczeństwa był podobny u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. u oᵗ Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

bʳ

o Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu znajdujące się poniżej odzwierciedlają ekspozycję na ustekinumab u dorosłych podczas 14 badań klinicznych fazy 2. i 3. przeprowadzonych dᵒ z udziałem 6710 pacjentów (4135 pacjentów z łuszczycą i (lub) łuszczycowym zapaleniem stawów, 1749 pacjentów z chorobą Crohna i 826 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita gerubego).

i Obejmowały one zastosowanie ustekinumabu w kontrolowanych i niekontrolowanychn okresach badań klinicznych u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Cerohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego przez co najmniej 6 miesięcy (4577 pa luczbjentów) lub co gdyc₁₁₄₈

najmniej 1 rok (3648 pacjentów). 2194 pacjentów z łuszczycą, chorobą Crohnaz wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego było narażonych przez co najmniej 4 lata, podczas pacjentów z uˢ

łuszczycą lub chorobą Crohna było narażonych przez co najmniej 5 lat.

badań

oᵖ

Tabela 1 przedstawia listę działań niepożądanych pochodzących z klinicznych nad łuszczycą, d łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u ów dorosłych, jak również działań niepożądanych zgłoszonych po wprowadzeniu produktu do obrotu.

nᵃ

Działania niepożądane uporządkowano zgodnie z klasyfikacją układ i narządów oraz częstością a1/1000), bardzo występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), i niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 dno < rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawiee dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożąodˡᵃⁿᵉ są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. w z Tabela 1 Lista działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów	pᵒ Częstość występowania: działanie niepożądane Często:oakażenie
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze w z bᵉ	eᵍ z górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy Nonobyt-gardłowej, zapalenie zatok n iezwos ż często: zapalenie tkanki łącznej, zakażenia zębów, a półpasiec, zakażenie dolnych dróg oddechowych, wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych, grzybicze zakażenie sromu i pochwy
Zaburzenia układuyimmunologicznegozcnⁱc	Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, pokrzywka) Rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy)
Zaburzeniepsyaducznea ukł chiᶻ l t	Niezbyt często: depresja
nerwowego Zabuᵏ eniarz dᵘ o	Często: zawroty głowy, bóle głowy Niezbyt często: porażenie nerwu twarzowego
r Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Często: ból jamy ustnej i gardła Niezbyt często: przekrwienie jamy nosowej Rzadko: alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc Bardzo rzadko: organizujące się zapalenie płuc*

P

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość występowania: działanie niepożądane
Zaburzenia żołądka i jelit	Często: biegunka, nudności, wymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często: świąd t o Niezbyt często: łuszczyca krostkowa, złuszczanie skóry, trądzikr Rzadko: złuszczające zapalenie skóry, zapalenie naczyń wywołane nadwrażliwością oᵇ Bardzo rzadko: pemfigoid pęcherzowy, skórny toczeń rumieniowaty dᵒ e
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	i Często: ból pleców, ból mięśni, ból stawów Bardzo rzadko: zespół toczniopodobny eⁿ z c
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często: uczucie zmęczenia, rumień w miejzcu wstrzyknięcia, bóls w miejscu wstrzyknięcia s Niezbyt często: odczyny w miejscu wstrzyknięcia (m.in.: pᵘ krwawienie, krwiak, stwardnienie, obrzęk i świąd), astenia dᵒ

u

• patrz punkt 4.4 Układowe i oddechowe reakcje nadwrażliwości nᵃ

Opis wybranych działań niepożądanych

a i Zakażenia

eⁿ

W badaniach z kontrolą placebo u pacjentów z łuszczyocˡą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w częstość występowania infekcji lub ciężkich z infekcji była podobna wśród pacjentów leczonych ustekinumabem i pacjentów otrzymujących o placebo. W okresie badań klinicznych z kontrolą placebo, częstość występowania infekcji wynosiła p 1,36 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących o ustekinumab oraz 1,34 w przypadku pacjentów otrzymujących placebo. Ciężkie zakażenia wystąpiły z g częstością 0,03 w przeliczeniu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (30 przypnaᵉdków ciężkich infekcji w grupie 930 pacjento-lat obserwacji) oraz 0,03 w przypadku pacjentów otrzymujących placebo (15 przypadków ciężkich infekcji w grupie 434 pacjento-lat obserwacji) (patrza pżunkt 4.4).

w W kontrolowanych i niekontrzolowanych okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobącChrohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, stanowiących bᵉ

15 227 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 roku; 1,7 roku w byadania nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohna i 2,3 lata w badaniach nad wrzodzziejącym zapaleniem jelita grubego. Częstość występowania infekcji wynosiła c 0,85 w przeliczeniiu na jednego pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących infekcjin ustekinumab, a częstość występowania ciężkich infekcji wyniosła 0,02 w przeliczeniu na jednego z pacjenta/rok obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (289 przypadków ciężkich eᶜ w grupie 15 227 pacjento-lat obserwacji), a odnotowane ciężkie infekcje obejmowały l przypadki zapalenia płuc, ropnia odbytu, zapalenia tkanki łącznej, zapalenia uchyłków, zapalenia t żołądka i jelit oraz zakażeń wirusowych.

uᵏ

ᵂ badaniach klinicznych u pacjentów z postacią gruźlicy utajonej, którzy jednocześnie przyjmowali oᵈ

izoniazyd, nie zaobserwowano rozwoju gruźlicy.

Pʳ

Nowotwory złośliwe

W kontrolowanych placebo okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego częstość występowania nowotworów złośliwych, z wyjątkiem raka skóry niebędącego czerniakiem, wynosiła 0,11 w przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów otrzymujących ustekinumab (1 przypadek w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) w porównaniu z 0,23 w przypadku pacjentów przyjmujących placebo (1 przypadek w grupie 434 pacjento-lat obserwacji). Częstość występowania raka skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,43 w przeliczeniu na 100 pacjento-lat obserwacji w przypadku pacjentów przyjmujących ustekinumab (4 przypadki w grupie 929 pacjento-lat obserwacji) u w porównaniu z 0,46 w przypadku pacjentów przyjmujących placebo (2 przypadki w grupie 433 oᵗ pacjento-lat obserwacji).

ʳ oᵇ W kontrolowanych i niekontrolowanych okresach badań klinicznych nad łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, reprezentujących dᵒ

15 205 pacjento-lat ekspozycji na ustekinumab u 6710 pacjentów, mediana czasu obserwacji wyniosła 1,2 roku; 1,7 roku w badaniach nad łuszczycą, 0,6 roku w badaniach nad chorobą Crohnea i 2,3 lata w badaniach nad wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Nowotwory złośliwe, z wyjątⁱkiem raków skóry niebędących czerniakiem, zgłoszono u 76 pacjentów z 15 205 pacjento-lat obeseⁿrwacji (częstość występowania 0,50 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych ustekinzumabem). Ta c częstość występowania nowotworów złośliwych odnotowana u pacjentów leczzonych ustekinumabem była porównywalna z częstością spodziewaną w populacji ogólnej (standardowy wskaźnik uˢ

zapadalności = 0,94 [95% przedział ufności: 0,73; 1,18], dostosowany do wieku, płci i rasy).

Najczęściej zgłaszanymi nowotworami złośliwymi, innymi niż rak skóry niebędący czerniakiem, były

ᵖ raki gruczołu krokowego, czerniak, rak okrężnicy i odbytnicy i rak piersi. Częstość występowania raka dᵒ

skóry niebędącego czerniakiem wynosiła 0,46 na 100 pacjento-lat obserwacji u pacjentów leczonych ustekinumabem (69 pacjentów w grupie 15 165 pacjento-lat obserwacji). Stosunek liczby pacjentów z nᵃ

rakiem skóry podstawnokomórkowym do liczby pacjentów z rakiem skóry kolczystokomórkowym a (3:1) jest porównywalny ze spodziewanym w populacji ogólnej (patrz punkt 4.4).

ⁱ

Reakcje nadwrażliwości eⁿ l

W kontrolowanych okresach badań klinicznych dotywczᵒących stosowania ustekinumabu w łuszczycy i łuszczycowym zapaleniu stawów u < 1% pacjentów zaobserwowano wysypkę oraz pokrzywkę (patrz

ᶻ punkt 4.4).

pᵒ

Dzieci i młodzież o

ᵍ Dzieci i młodzież w wieku od 6 lat z łuszczycą plackowatą nᵉ

Bezpieczeństwo stosowania ustekinużmabu oceniano w dwóch badaniach fazy 3 u dzieci i młodzieży z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą. Pierwsze badanie przeprowadzono u 110 pacjentów w wieku od 12 do 17 lat, leczonycwh dᵃo 60 tygodni, a drugie badanie przeprowadzono u 44 pacjentów w wieku od 6 do 11 lat, leczonych do 56 tygodni. Zasadniczo, zdarzenia niepożądane stwierdzone w tych dwóch badaniach z danymi dᶻotyczącymi bezpieczeństwa z okresu 1 roku były podobne do zaobserwowanych we wcbzeᵉśniejszych badaniach u dorosłych z łuszczycą plackowatą.

y Zgłaszanie podejrzewzanych działań niepożądanych

c i Po dopuszczeniun pmroodżulikwtuialeczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań z niepożądanych. U to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania c produktu leeczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać l wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania t w załączniku V.

k wymuienionego

4W.9 Przedawkowanie

oᵈ

badaniach klinicznych stosowano pojedyncze dawki leku do 6 mg/kg, podawane dożylnie bez

Pʳ

wystąpienia toksyczności zmuszającej do ograniczenia dawki. W przypadku przedawkowania, zaleca się obserwację pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek objawy przedmiotowe i podmiotowe reakcji niepożądanych, oraz natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibitory interleukin. Kod ATC: L04AC05. u oᵗ Qoyvolma jest biopodobnym produktem leczniczym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie

ʳ internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

oᵇ

Mechanizm działania

dᵒ Ustekinumab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ, które wiąże seię z wysoką swoistością z dzieloną podjednostką białkową p40 ludzkich cytokin – interleukin: IL-12ⁱ i IL-23. Ustekinumab hamuje bioaktywność ludzkich IL-12 i IL-23 zapobiegając wiązaniu pe4ⁿ0 z receptorem z białkowym IL-12Rβ1 znajdującym się na powierzchni komórek układu odpornościowego.

c Ustekinumab nie jest w stanie przyłączyć się do interleukiny IL-12 ani IL-23, kztóre są już przyłączone do receptorów IL-12Rβ1 na powierzchni komórek. Dlatego ustekinumab nie oddziałuje na aktywność uˢ

dopełniacza, ani nie bierze udziału w zjawisku cytotoksyczności komórek z receptorami IL-12 i (lub) IL-23. Interleukiny IL-12 oraz IL-23 są cytokinami heterodimerycznymi wydzielanymi przez

ᵖ aktywowane komórki prezentujące antygen, takie jak makrofagi i komdóᵒrki dendrytyczne, i obie cytokiny biorą udział w odpowiedzi immunologicznej organizmu; IL-12 pobudza komórki NK (ang. natural killer) oraz różnicowanie komórek CD4+ T w kierunku fenotypu T helper 1 (Th1), IL-23 nᵃ

indukuje szlak T helper 17 (Th17). Jednak nieprawidłowa regulacja IL 12 i IL 23 wiąże się a z chorobami o podłożu immunologicznym, takimi jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grunbⁱego.

IL-12eᵢ

l Wiążąc się z dzieloną podjednostką p40 interleukin oapal IeLn-i2u3, ustekinumab może wykazywać swoje działanie kliniczne w łuszczycy, łuszczycowywm z stawów, chorobie Crohna i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego przez przzerwanie szlaków cytokin Th1 i Th17, które są kluczowe w patologii tych chorób.

pᵒ

U pacjentów z chorobą Crohna leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markerów gᵒ

reakcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcji, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej. W fazie rozszerzonej badania oceniano stężenie CRP nᵉ

i zmniejszenia stężenia stwierdzoneż podczas fazy podtrzymującej leczenia utrzymywały się na ogół do tygodnia 252.

wᵃ

U pacjentów z wrzodziejącymz zapaleniem jelita grubego leczenie ustekinumabem prowadziło do zmniejszenia stężeń markereów reakcji zapalnej, w tym białka C-reaktywnego (CRP) i kalprotektyny kałowej w czasie indukcjbi, co utrzymywało się w czasie fazy podtrzymującej leczenia i fazie rozszerzonej badania dyo tygodnia 200.

z c Immunizacja i

n z Podczas długoterminowego rozszerzenia badania nad łuszczycą 2 (PHOENIX 2), dorośli pacjenci prczeciwciał leczeni prodeuktem leczniczym ustekinumabem przez co najmniej 3,5 roku, wykazali podobną l odpowiedź na zarówno polisacharydowe szczepionki przeciw pneumokokom, jak i t szczepkionki przeciwtężcowe, podobnie jak pacjenci z grupy kontrolnej z łuszczycą nieleczoną u U podobnego odsetka dorosłych pacjentów wytworzyły się ochronne stężenia porgzóelcniowucsitaroł j porwzeoc.iwpneumokokowych i przeciwtężcowych, a miana przeciwciał były podobne u poaᵈcjentów w grupie leczonej ustekinumabem i w grupie kontrolnej.

Pʳ

Skuteczność kliniczna

Łuszczyca plackowata (dorośli)

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach klinicznych, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby i kontroli placebo, przeprowadzonych z udziałem 1996 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy plackowatej, którzy byli kandydatami do fototerapii lub leczenia systemowego.

Dodatkowo randomizowane badanie z maskowaniem danych dla oceniającego i aktywną kontrolą u porównało ustekinumab i etanercept u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy oᵗ plackowatej, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na leczenie, nietolerancja lub

ʳ przeciwwskazania do stosowania cyklosporyny, MTX lub metody PUVA.

oᵇ

Badanie 1. nad łuszczycą (PHOENIX 1) przeprowadzono z udziałem 766 pacjentów. U 53% z nich dᵒ nie wystąpiła reakcja na leczenie, wystąpiła nietolerancja leku lub występowały przeciwwskazania do innej terapii systemowej. Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumeab otrzymali dawki 45 mg lub 90 mg w tygodniach: 0. i 4., a następnie tę samą dawkę co 12 tygodniⁱ.

Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo w tygodniach: 0. i 4., e prⁿzeszli na ustekinumab (45 mg lub 90 mg) w tygodniach: 12. i 16., a następnie przyjmowaliz tę samą dawkę, co c 12 tygodni. Pacjenci początkowo przydzieleni losowo do grupy otrzymującej uzstekinumab, którzy uzyskali odpowiedź w postaci wskaźnika zasięgu i ciężkości procesu chorobowego w łuszczycy (PASI uˢ

Index) 75 (poprawa PASI co najmniej o 75% w stosunku do wartości wyjściowej), zarówno w 28., jak i 40. tygodniu, zostali powtórnie przydzieleni losowo do grupy otrzymującej ustekinumab, co

ᵖ 12 tygodni lub do grupy otrzymującej placebo (tj. odstawienie leku). Pacjenci, którzy w 40. tygodniu dᵒ

zostali powtórnie przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo, ponownie rozpoczęli przyjmowanie ustekinumabu według swojego początkowego sposobu dawkowania w momencie, gdy nᵃ

utracili co najmniej 50% uzyskanej w 40. tygodniu poprawy wartości PASI. Wszyscy pacjenci zostali a poddani obserwacji trwającej do 76. tygodnia, licząc od momentu pierwszego podania badanego leku.

ⁱ

Badanie 2. nad łuszczycą (PHOENIX 2) przeprowadzonoe zⁿ udziałem 1230 pacjentów. U 61% z nich l nie wystąpiła reakcja na leczenie, wystąpiła nietolerancja leku lub wystąpiły przeciwwskazania do innej terapii systemowej. Pacjenci przydzieleni losowwoᵒ do grupy otrzymującej ustekinumab otrzymali dawki 45 mg lub 90 mg w tygodniach: 0. i 4. a następnie dodatkową dawkę w 16. tygodniu.

ᶻ Pacjenci przydzieleni losowo do grupy otrzymującej placebo w tygodniach: 0. i 4., przeszli na pᵒ

ustekinumab (45 mg lub 90 mg) w tygodniach: 12. i 16. Wszyscy pacjenci zostali poddani obserwacji trwającej do 52. tygodnia, licząc od momenotu rozpoczęcia leczenia.

ᵍ Badanie 3. nad łuszczycą (ACCEPT) przeprowadzono z udziałem 903 pacjentów z umiarkowaną do nᵉ

ciężkiej postacią łuszczycy, u którycżh reakcja na leczenie była niewystarczająca, wystąpiła nietolerancja leku lub wystąpiły przeciwwskazania do innej terapii systemowej. W badaniu tym porównywano skuteczność ustewkinᵃumabu z etanerceptem oraz oceniano bezpieczeństwo stosowania obu leków. Podczas 12-tygodniowej części badania z aktywną kontrolą pacjenci zostali losowo przydzieleni do grup otrzymuᶻjących etanercept (50 mg dwa razy w tygodniu), ustekinumab w dawce 45 mg w tygodniach: 0. ib 4.ᵉ lub ustekinumab w dawce 90 mg w tygodniach: 0. i 4.

y Wyjściowa charakterzystyka chorobowa pacjentów była generalnie zgodna we wszystkich grupach c terapeutycznych badań 1. i 2. nad łuszczycą przy średniej wartości początkowej PASI wynoszącej od 17 do 18, średnienjⁱ wartości wyjściowej powierzchni ciała (ang. Body Surface Area, BSA) ≥ 20, z i średniej wartości wskaźnika wpływu dolegliwości skórnych na jakość życia (ang. Dermatology Life Quality Indeexᶜ, DLQI) wynoszącym od 10 do 12. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. Psoriatic l Arthritis, PsA) wystąpiło u około jednej trzeciej pacjentów (badanie 1. nad łuszczycą) oraz jednej czwartej pacjentów (badanie 2. nad łuszczycą). Podobne nasilenie choroby stwierdzano również

ᵗ ʷ baudaᵏniu 3. nad łuszczycą.

Poieᵈrwszorzędowym punktem końcowym w tych badaniach był odsetek pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź PASI 75 w stosunku do wartości początkowej w 12. tygodniu (patrz tabele 2 i 3).

Pʳ

Tabela 2 Podsumowanie uzyskanych odpowiedzi klinicznych w badaniu 1. nad łuszczycą (PHOENIX 1) oraz badaniu 2. nad łuszczycą (PHOENIX 2)

	12. tydzień 2 dawki (0. tydzień i 4. tydzień)			28. tydzień 3 dawki (0. tydzień, 4. tydzień i 16. tydzień)
	Placebo	45 mg	90 mg	45 mg	90 mg oᵗ
Badanie 1 nad łuszczycą					ʳ
Liczba pacjentów przydzielonych losowo	255	255	256	250	243 oᵇ
PASI 50 odpowiedź N (%)	26 (10%)	213 (84%)ᵃ	220 (86%) a	228 (91%)	234 (96%) dᵒ
PASI 75 odpowiedź N (%)	8 (3%)	171 (67%)ᵃ	170 (66%)ᵃ	178 (71%)	e 191 (79%)
PASI 90 odpowiedź N (%)	5 (2%)	106 (42%)ᵃ	94 (37%)ᵃ	ⁱ 123 (49%)ⁿe z	135 (56%)
PGAᵇ brak lub minimalne objawy N (%)	10 (4%)	151 (59%)ᵃ	156 (61%)ᵃ	c 146 (58%) z	160 (66%)
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	166	168	164	164 uˢ	153
PASI 75 odpowiedź N (%)	6 (4%)	124 (74%)	107 (65%)	130 (79%)	124 (81%)
Liczba pacjentów > 100 kg	89	87	92 ᵖ	86	90
PASI 75 odpowiedź N (%)	2 (2%)	47 (54%)	63 (68%dᵒ)	48 (56%)	67 (74%)
Badanie 2 nad łuszczycą			nᵃ
Liczba pacjentów przydzielonych losowo	410	409	a i 411 n₃₁₁	397	400
PASI 50 odpowiedź N (%)	41 (10%)	342 (84%)eᵃ	367 (89%)ᵃ	369 (93%)	380 (95%)
PASI 75 odpowiedź N (%)	15 (4%)	273 (67%lᵃ) o	(76%)ᵃ	276 (70%)	314 (79%)
PASI 90 odpowiedź N (%)	3 (1%)	(w%)ᵃ42%)	209 (51%)ᵃ	178 (45%)	217 (54%)
PGAᵇ brak lub minimalne objawy N (%)	18 (4%)	¹⁷³ (68 a ²⁷oᶻ⁷	300 (73%)ᵃ	241 (61%)	279 (70%)
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	290	p972	289	287	280
PASI 75 odpowiedź N (%)	12 (4%)	218 (73%)	225 (78%)	217 (76%)	226 (81%)
Liczba pacjentów > 100 kg	gᵒ	112	121	110	119
PASI 75 odpowiedź N (%)	(3%) Assessm²ntnᵉ¹ e⁰ )³	55 (49%)	86 (71%)	59 (54%)	88 (74%)

u

a p < 0,001 dla ustekinumabu w dawce 45 mg lub 90 mg w porównaniu z placebo

b PGA (ang. Physician Global = całościowa ocena lekarska aż

w Tabela 3 Podsumowanie uzyskanych odpowiedzi klinicznych w 12. tygodniu w badaniu 3. nad z łuszczycą (ACCEPT)

bᵉyzcinosowo	Badanie 3 nad łuszczycą
	Etanercept 24 dawki (50 mg dwa razy w tygodniu)	Ustekinumab 2 dawki (0. i 4. tydzień)
		45 mg	90 mg
przybai plonenzówLiczdz eacjycth c l e	347	209	347
PASI 50 l dpowiedź N (%) o	286 (82%)	181 (87%)	320 (92%)ᵃ
7t odpowiedź N (%)5 k	197 (57%)	141 (67%)ᵇ	256 (74%)ᵃ
90 odpowiedź N (%) PASIPASI	80 (23%)	76 (36%)ᵃ	155 (45%)ᵃ
Pdᵘ brak lub minimalneGA objawy N (%)o	170 (49%)	136 (65%)ᵃ	245 (71%)ᵃ
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	251	151	244
PASI 75 odpowiedź N (%)	154 (61%)	109 (72%)	189 (77%)
Liczba pacjentów > 100 kg	96	58	103
PASI 75 odpowiedź N (%)	43 (45%)	32 (55%)	67 (65%)

Pʳ

a p < 0,001 dla ustekinumabu w dawce 45 mg lub 90 mg w porównaniu z etanerceptem b p = 0,012 dla ustekinumabu w dawce 45 mg w porównaniu z etanerceptem

W badaniu 1. nad łuszczycą stabilność wskaźnika PASI 75 była znacząco wyższa przy ciągłym leczeniu w porównaniu z odstawieniem leku (p < 0,001). Podobne wyniki zostały zaobserwowane w przypadku każdej z dawek ustekinumabu. Po 1. roku (52. tydzień), 89% pacjentów powtórnie randomizowanych do leczenia podtrzymującego wykazywało odpowiedź PASI 75 w porównaniu u z 63% pacjentów powtórnie randomizowanych do grupy otrzymującej placebo (odstawienie leku) oᵗ (p < 0,001). Po 18 miesiącach (76. tydzień), 84% pacjentów powtórnie randomizowanych do leczenia

ʳ podtrzymującego wykazywało odpowiedź PASI 75, w porównaniu z 19% pacjentów powtórnie oᵇ randomizowanych do grupy otrzymującej placebo (odstawienie leku). Po 3 latach (148. tydzień), 82% pacjentów powtórnie randomizowanych do leczenia podtrzymującego wykazywało odpowiedź dᵒ

PASI 75. Po 5 latach (244. tydzień), 80% pacjentów ponownie przydzielonych losowo do leczenia podtrzymującego miało odpowiedź PASI 75. e i n Wśród pacjentów powtórnie randomizowanych do grupy otrzymującej placebo, któerzy ponownie rozpoczęli leczenie według swojego początkowego sposobu dawkowania ustekinuzmabu po utracie c ≥ 50% uzyskanej poprawy wartości PASI, 85% uzyskało ponownie odpowiedźz PASI 75 w ciągu 12 tygodni od ponownego rozpoczęcia terapii.

uˢ

wartoścpi

W badaniu 1. nad łuszczycą, w 2. tygodniu i w 12. tygodniu osiągnięcie znacząco większej poprawy w stosunku do wartości wyjściowej znalazło odzwierciedlenie w DLQI w każdej z grup dᵒ

leczonych ustekinumabem w porównaniu z placebo. Poprawa utrzymywała się do 28. tygodnia.

a Podobnie, znacząca poprawa została odnotowana w badaniu 2. nad łuszczycą w tygodniach: 4. i 12., n i utrzymywała się do 24. tygodnia. W badaniu 1. nad łuszczycą poprawa osiągnięta w zakresie kontroli SF-36aoraz przebiegu łuszczycy paznokci (wskaźnik ciężkości przebiegu łuszczycy paznokci), w punktacji dotyczącej parametrów fizykalnych i umysłowych skali nⁱ analogowo-wzrokowej skali świądu (ang. Itch Visual Analogue Scale, VAS) była rówenież znacząca w każdej z grup leczonych l ustekinumabem, w porównaniu z placebo. W badaniu o 2. nad łuszczycą wyniki uzyskane w szpitalnej skali lęku i depresji (ang. Hospital Anxiety and Depwression Scale, HADS) oraz w kwestionariuszu ograniczeń zawodowych (ang. Work Limitations Qzuestionnaire, WLQ) były również znacząco lepsze w przypadku każdej z grup leczonych ustekinumabem w porównaniu z placebo.

pᵒ

Łuszczycowe zapalenie stawów (Ps oAb)ja (wdoyrośli)

goprzedmiotowe

ₘ

Wykazano że ustekinumab łagodzi i podmiotowe, poprawia sprawność nᵉ

fizyczną i jakość życia związaną ze ż stane zdrowia i zmniejsza postęp uszkodzenia stawów obwodowych u dorosłych pacjentów z czynnym PsA.

wᵃ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano u 927 pacjentów w dwóch z randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych z kontrolą placebo u pacjentów z czynnym PsA (≥ 5 stawbówᵉ z obrzękiem i ≥ 5 tkliwych stawów) pomimo stosowania niesteroidowych lekówy przeciwzapalnych (NLPZ) lub przeciwreumatycznych leków modyfikujących przebieg choroby (anzg. disease modifying antirheumatic, DMARD). Pacjenci w tych badaniach mieli cwielostawowym rozpoznanie PsA od co najmniej 6 miesięcy. Do badań włączono pacjentów z każdym podtypem PsA, i w tym z zapalenniem bez guzków reumatoidalnych (39%), ze spondylozą z z zapaleniem stawów obwodowych (28%), z asymetrycznym zapaleniem stawów obwodowych (21%), c zajęciem dyestalnych stawów międzypaliczkowych (12%) i okaleczającym zapaleniem stawów (0,5%).

l Na początku obu badań odpowiednio ponad 70% i 40% pacjentów miało zapalenie przyczepów t ścięgnistych i paliczków. Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących leczenie uᵏ w dawce 45 mg, 90 mg lub placebo, podawanych podskórnie w tygodniach: 0. i 4., ᵃus nteakstięnpunmieabceom 12 tygodni (q12w). Około 50% pacjentów kontynuowało przyjmowanie stałych dawek MoTᵈX (≤ 25 mg/tydzień).

Pʳ

W badaniu 1. PsA (PSUMMIT I) i badaniu 2. PsA (PSUMMIT II), odpowiednio 80% i 86% pacjentów, było wcześniej leczonych z zastosowaniem DMARD. W badaniu 1. wcześniejsze leczenie za pomocą antagonistów czynnika martwicy nowotworów (TNF)α nie było dozwolone. W badaniu 2. większość pacjentów (58%, n = 180) było wcześniej leczonych za pomocą co najmniej jednego antagonisty czynnika martwicy nowotworów (TNF)α, z czego ponad 70% przerwało w dowolnym czasie leczenie przeciw-TNFα z powodu braku skuteczności lub nietolerancji.

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

Leczenie ustekinumabem powodowało znaczącą poprawą parametrów oceny choroby w porównaniu u z placebo w 24. tygodniu. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, u którychoᵗ uzyskano odpowiedź 20 punktów wg ACR (ang. American College of Rheumatology) w 24. tygodniu.

ʳ Kluczowe wyniki skuteczności przedstawiono poniżej w tabeli 4.

oᵇ

Tabela 4 Liczba pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź kliniczną w badaniu 1. (PSUMMIT I) dᵒ i badaniu 2. (PSUMMIT II) nad łuszczycowym zapaleniem stawów w 24. tygodniu.

	Badanie 1 nad łuszczycowym zapaleniem stawów			Badanie 2 nad e łuszczycowymⁱ zapaleniem stawów eⁿ
	PBO	45 mg	90 mg	PBO c	z 5 mg 4	90 mg
Liczba randomizowanych pacjentów	206	205	204	z 104 uˢ	103	105
Odpowiedź ACR 20, N (%)	47 (23%)	87 (42%)ᵃ	101 (50%) a	21 (20%)	45 (44%)ᵃ	46 (44%)ᵃ
Odpowiedź ACR 50, N (%)	18 (9%)	51 (25%)ᵃ	57 (28%) a	7 (ᵖ%)7	18 (17%) b	24 (23%)ᵃ
Odpowiedź ACR 70, N (%)	5 (2%)	25 (12%)ᵃ	29 (14%)ᵃ	d 3 (3%)ᵒ	7 (7%)ᶜ	9 (9%)ᶜ
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	146	145	149	80	80	81
Odpowiedź PASI 75, N (%)	16 (11%)	83 (57%)ᵃ	93 (62nᵃ%) a	4 (5%)	41 (51%)ᵃ	45 (56%)ᵃ
Odpowiedź PASI 90, N (%)	4 (3%)	60 (41%)ᵃ	65 (44%)ᵃ a	3 (4%)	24 (30%)ᵃ	36 (44%)ᵃ
Odpowiedź połączona PASI 75 i ACR 20, N (%)	8 (5%)	40 (28%)ᵃ	62ⁱ (42%)ᵃ eⁿ	2 (3%)	24 (30%)ᵃ	31 (38%)ᵃ
		oˡ
Liczba pacjentów ≤ 100 kg	154	153 w	154	74	74	73
Odpowiedź ACR 20, N (%)	39 (25%)	67 (44%) z	78 (51%)	17 (23%)	32 (43%)	34 (47%)
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	105	105	111	54	58	57
Odpowiedź PASI 75, N (%)	14 (13%)	64ᵒ61%)p (	73 (66%)	4 (7%)	31 (53%)	32 (56%)
Liczba pacjentów > 100 kg	52	52	50	30	29	31
Odpowiedź ACR 20, N (%)	8 (15%gᵒ)	20 (38%)	23 (46%)	4 (13%)	13 (45%)	12 (39%)
Liczba pacjentów z ≥ 3% BSAᵈ	41	40	38	26	22	24
Odpowiedź PASI 75, N (%)	nᵉ 2 (5%)	19 (48%)	20 (53%)	0	10 (45%)	13 (54%)

a p < 0,001 aż

b p < 0,05

w

c p = NS

d Liczba pacjentów z ≥ 3% BSzA łuszczycowym zajęciem skóry w punkcie początkowym bᵉ

Odpowiedzi ACR wynoszące: 20, 50 i 70, ulegały poprawie lub utrzymywały się do 52. tygodnia (badanie PsA 1 i 2) orayz do 100. tygodnia (badanie PsA 1). W badaniu PsA 1, odpowiedzi ACR 20 w 100. tygodniu uzyzskano u odpowiednio 57% i 64% pacjentów przyjmujących dawkę 45 mg i 90 mg. c W badaniu PsA 2,i odpowiedzi ACR 20 w 52. tygodniu uzyskano u, odpowiednio 47% i 48% n pacjentów przyjmujących dawkę 45 mg i 90 mg.

zów,

Odsetek paecjᶜent u których uzyskano zmodyfikowane kryteria odpowiedzi PsA (PsARC) były także l znacząco większe w grupach leczonych ustekinumabem w porównaniu do placebo w 24. tygodniu.

t PsARC utrzymywały się do tygodni: 52. i 100. U większego odsetka pacjentów Odpuowᵏiedzuistekinumabem, ze spondylozą z zajęciem stawów obwodowych jako pierwszej lokalizacji, lweycdzkoanzayncoh 50- i 70-procentową poprawę w punktacji BASDAI (ang. Bath Ankylosing Spondylitis o Disease Activity Index) w porównaniu do placebo w 24. tygodniu.

Pʳ

Odpowiedzi stwierdzone w grupach leczonych ustekinumabem były podobne u pacjentów otrzymujących i nieotrzymujących jednocześnie MTX i utrzymywały się do tygodni: 52. i 100.

Pacjenci wcześniej leczeni antagonistami TNFα, którzy otrzymywali ustekinumab, uzyskali lepsze odpowiedzi w 24. tygodniu niż pacjenci otrzymujący placebo (odpowiedź ACR 20 w 24.

tygodniu dla 45 mg i 90 mg wyniosła, odpowiednio 37% i 34% w porównaniu do placebo 15%;

p < 0,05), i utrzymywały się one do 52. tygodnia.

U pacjentów z zapaleniem przyczepów ścięgnistych i (lub) paliczków w punkcie początkowym, stwierdzono w 24. tygodniu badania PsA 1 znaczącą poprawę w przebiegu zapalenia przyczepów u ścięgnistych i paliczków w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. W badaniu oᵗ PsA 2 stwierdzono w 24. tygodniu znaczącą poprawę w przebiegu zapalenia przyczepów ścięgnistych

ʳ oraz liczbową poprawę (nieistotną statystycznie) punktacji zapalenia paliczków w grupie stosującej oᵇ ustekinumab w dawce 90 mg w porównaniu do placebo. Poprawy punktacji zapalenia przyczepów ścięgnistych i paliczków utrzymywały się do tygodni: 52. i 100.

dᵒ Odpowiedź radiograficzna e

Uszkodzenia strukturalne w rękach i nogach wykazano w zmianie całkowitej punktacjiⁱ van der Heijde-Sharp (vdH-S), zmodyfikowanej dla PsA przez dodanie dystalnych stawów eⁿ międzypaliczkowych rąk, w porównaniu do wartości początkowych. Dokonano wzcześniejszej c zintegrowanej analizy łączącej dane od 927 osób z obu badań PsA 1 i 2. Ustekzinumab wykazał istotne statystycznie zmniejszenie postępu uszkodzeń strukturalnych w porównaniu do placebo, co zmierzono uˢ

jako zmianę od punktu początkowego do tygodnia 24. całkowitej zmodyfikowanej punktacji vdH-S (średni ± SD wynik wyniósł 0,97 ± 3,85 w grupie placebo w porównaniu do, odpowiednio 0,40 ± 2,11

ᵖ i 0,39 ± 2,40 w grupach stosujących ustekinumab w dawce 45 mg (p < 0,05) i 90 mg (p < 0,001).

dᵒ

Działanie to wykazano w badaniu PsA 1. Działanie to uznano za niezależne od jednoczesnego stosowania MTX i utrzymywało się ono do 52. tygodnia (zintegrowana analiza) i 100. tygodnia nᵃ

(badanie PsA 1).

a Sprawność fizyczna i jakość życia związana ze stanem zdrowⁱia

U pacjentów leczonych ustekinumabem wykazano znaczeącⁿą poprawę sprawności fizycznej w l tygodniu 24. w ocenie za pomocą kwestionariusza HAQ-DI (ang. Disability Index of the Health Assessment Questionnaire). Odsetek pacjentów, u kwtórᵒych uzyskano klinicznie znaczącą poprawę

≥ 0,3 wyniku HAQ-DI w stosunku do punktu początkowego, był również znacząco większy w

ᶻ grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. Poprawa punktacji HAQ-DI w stosunku pᵒ

do wartości początkowych utrzymywała się do tygodni: 52. i 100.

o Stwierdzono znaczącą poprawę wyników DLQI w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do ᵍ placebo w 24. tygodniu i utrzymywały się one do tygodni: 52. i 100. W badaniu PsA 2 stwierdzono nᵉ

znaczącą poprawę wyników FACITż-F (ang. Functional Assessment of Chronic Illness Therapy – Fatigue) w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo w 24. tygodniu. Odsetek pacjentów, u których uzyskano w znᵃaczącą klinicznie poprawę w ocenie zmęczenia (4 punkty w

FACIT-F) był także znacząco większy w grupach stosujących ustekinumab w porównaniu do placebo. Poprawy punktacji FACIT utᶻrzymywały się do 52. tygodnia.

bᵉ

Dzieci i młodzież y

z c Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań ustekinumabu w jednej lub kilku podgrunpaⁱch populacji dzieci i młodzieży z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem z stawów. Nie badano stosowania wstrzykiwacza w populacji dzieci i młodzieży z łuszczycą i nie jest on zalecanye dᶜo stosowania u tych pacjentów.

l t Choroba Crohna

k u Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ustekinumabu oceniano w trzech randomizowanych, pooᵈdwójnie zaślepionych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo u osób dorosłych z umiarkowaną do ciężkiej czynną chorobą Crohna (z indeksem CDAI [ang. Crohn’s

Pʳ

Disease Activity Index] wynoszącym ≥ 220 i ≤ 450). Program rozwoju klinicznego składał się z dwóch 8-tygodniowych badań dożylnej indukcji leczenia (UNITI-1 i UNITI-2), a następnie 44-tygodniowego randomizowanego badania leczenia podtrzymującego dawkami podskórnymi (IM-UNITI), łącznie 52 tygodnie terapii.

Badania indukcji obejmowały 1409 (UNITI-1, n = 769; UNITI-2 n = 640) pacjentów. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach indukcji leczenia był odsetek osób z odpowiedzią kliniczną (definiowaną jako zmniejszenie wyniku CDAI ≥ 100 punktów) w

6. tygodniu. W obu badaniach dane dotyczące skuteczności zbierano i analizowano przez 8 tygodni. Dopuszczano możliwość jednoczesnego stosowania doustnych kortykosteroidów, leków u immunomodulujących, aminosalicylanów i antybiotyków i 75% pacjentów kontynuowało oᵗ przyjmowanie co najmniej jednego z tych leków. W obu badaniach pacjentów przydzielono losowo do

ʳ grup, które otrzymały pojedynczą dożylną zalecaną stratyfikowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg oᵇ (patrz punkt 4.2 w ChPL dla produktu leczniczego QOYVOLMA, 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) lub stałą dawkę 130 mg ustekinumabu, lub placebo w 0. tygodniu. dᵒ

Pacjenci w badaniu UNITI-1 mieli niepowodzenie lub nie tolerowali wcześn ainejtsyz-eTgNoF lαec,ezₐenia anty-TNFα. Około 48% pacjentów miało niepowodzenie 1. wcześniejszej terapii nⁱ 52% miało niepowodzenie 2. lub 3. wcześniejszych terapii anty-TNFα. W tym badaniu 29,1% peacjentów miało z α.

niewystarczającą odpowiedź na początku (primary non-responders), 69,4% utraciło wstępną c odpowiedź (secondary non-responders), a 36,4% nie tolerowało leczenia anty-zTNF s Pacjenci w badaniu UNITI-2 mieli niepowodzenie co najmniej jednej konwencjonalnej terapii, w tym pₙᵘᵢₐ

kortykosteroidami lub lekami immunomodulującymi i nie otrzymywali wcześniej anty-TNF-α (68,6%) lub otrzymywali wcześniej anty-TNFα, lecz nie mieli niepowdoᵒdze tej terapii (31,4%).

W obu badaniach UNITI-1 i UNITI-2, u znacząco większego odsetka pacjentów uzyskano odpowiedź nᵃ

kliniczną i remisję w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu do placebo (tabela 5). Odpowiedź a kliniczna i remisja u pacjentów leczonych ustekinumabem były znamienne już w 3. tygodniu i ulegały i poprawie aż do 8. tygodnia. W tych badaniach indukcji lecnzenia, skuteczność była większa i trwalsza była e w grupie otrzymującej stratyfikowaną dawkę w porównaniu z grupą otrzymującą stałą dawkę 130 mg. Dlatego też zaleca się, by inicjująca dawka dożylna oˡ dostosowana do masy ciała.

w Tabela 5 Indukcja odpowiedzi klinicznej i rezmisja w badaniach UNITI-1 i UNITI 2

	o UNITI-1* p		UNITI-2**
n	Plao b7N =c 24oe g e	Zalecana dawka ustekinumabu N = 249	Placebo N = 209	Zalecana dawka ustekinumabu N = 209
Remisja kliniczna, 8. tydzień ż	18 (7,3%)	52 (20,9%)ᵃ	41 (19,6%)	84 (40,2%)ᵃ
Odpowiedź kliniczna a (100 punktów), 6. tydzień w	53 (21,5%)	84 (33,7%)ᵇ	60 (28,7%)	116 (55,5%)ᵃ
Odpowiedź kliniczna z (100 punktów), 8. tydzień	50 (20,2%)	94 (37,8%)ᵃ	67 (32,1%)	121 (57,9%)ᵃ
bᵉ Odpowiedź 70 punktów, 3. tydzień	67 (27,1%)	101 (40,6%)ᵇ	66 (31,6%)	106 (50,7%)ᵃ
Odpowiedź 70 punktyw, 6. tydzieńó najmniejz	75 (30,4%)	109 (43,8%)ᵇ	81 (38,8%)	135 (64,6%)ᵃ

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmniejszenie wyniku c CDAI o co i 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej

Odpowiedź 70 punnktów definiowano jako zmniejszenie wyniku CDAI o co najmniej 70 punktów

• Niepowodzeznia leczenia anty-TNFα

** Niepowodczenia konwencjonalnego leczenia

e

a p < 0,001

l

b p < 0,01

ᵢᵤ

kᵗ

ᵂ buadan leczenia podtrzymującego (IM-UNITI), oceniano 388 pacjentów, którzy uzyskali ¹⁰⁰ punktów odpowiedzi klinicznej w 8. tygodniu. w badaniach indukcji leczenia ustekinumabem UoNᵈITI-1 i UNITI-2. Pacjentów przydzielono losowo do grup otrzymujących schemat podskórnego Pʳdawkowania podtrzymującego 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, lub 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnie (informacje na temat zalecanego dawkowania podtrzymującego, patrz punkt 4.2).

U znacząco większego odsetka pacjentów utrzymywała się remisja i odpowiedź kliniczna w grupach otrzymujących ustekinumab w porównaniu do placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 6).

Tabela 6 Utrzymanie odpowiedzi i remisji klinicznej w badaniu IM-UNITI (44. tydzień;

52 tygodnie od podania dawki początkowej)

	Placebo* N = 131†	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 128†	90 mg ustekinumabu co 12 tygodnioᵗ N = 129† ʳ
Remisja kliniczna	36%	53%ᵃ	49%ᵇ oᵇ
Odpowiedź kliniczna	44%	59%ᵇ	58%ᵇ
Remisja kliniczna bez stosowania kortykosteroidów	30%	47%ᵃ	43%dᵒᶜ
Remisja kliniczna u pacjentów:			e
w remisji na początku terapii podtrzymującej	46% (36/79)	67% (52/78)ᵃ	56% (44/78)ⁱ
którzy zostali włączeni z badania CRD3002‡	44% (31/70)	63% (45/72)ᶜ e z	ⁿ 7% (41/72) 5
którzy nie otrzymywali wcześniej anty-TNFα	49% (25/51)	65% (34/52c)ᶜ	57% (30/53)
którzy zostali włączeni z badania CRD3001§	26% (16/61)	41% (23/5z)6 s	39% (22/57)

u

Remisję kliniczną definiowano jako wynik CDAI < 150; Odpowiedź kliniczną definiowano jako zmniejszenie wyniku zostali uzydzieleni

CDAI o co najmniej 100 punktów lub utrzymanie remisji klinicznej leczenia

• Grupa placebo składała się z pacjentów z odpowiedzią na ustekinumab, którzy pr losowo do grupy oᵖ

otrzymującej placebo na początku leczenia podtrzymującego

d

† Pacjenci z odpowiedzią kliniczną 100 punktów na ustekinumab na początku podtrzymującego

‡ Pacjenci z niepowodzeniem konwencjonalnego leczenia, lecz nie leczenia anty-TNFα

§ Pacjenci z nawrotem/nietolerancją terapii anty-TNFα nᵃ

a p < 0,01

b p < 0,05 a i

c nominalnie istotne (p < 0,05)

utrzymało

eⁿ

W badaniu IM-UNITI, 29 ze 129 pacjentów nie odpowiedzi na ustekinumab podczas

₂o₂₀ˡ

dawkowania co 12 tygodni i zmieniono u nich dawkowanie z co 12 tygodni na co 8 tygodni.

w Utratę odpowiedzi definiowano jako wynik CDAI ≥ punktów oraz zwiększenie o ≥ 100 punktów z początkowego wyniku CDAI. U tych pacjentów remisję kliniczną uzyskano u 41,4% pacjentów po 16 tygodniach od zmiany dawkowania. pᵒ

o Pacjentów, którzy nie uzyskali odpowiedzi klinicznej na indukcję leczenia ustekinumabem w 8. tygodniu w badaniach indukcji UNITeI-ᵍ1 i UNITI-2 (476 pacjentów), włączono do n nierandomizowanej fazy badania leczenia podtrzymującego (IM-UNITI) i podawano im wtedy ż podskórnie 90 mg ustekinumabu. Osiem tygodni później, 50,5% pacjentów osiągnęło odpowiedź a kliniczną i kontynuowało leczenie podtrzymujące co 8 tygodni; wśród tych pacjentów, którzy w kontynuowali leczenie podtrzymujące, większość utrzymała odpowiedź (68,1%) i osiągnęła remisję z (50,2%) w 44. tygodniu, z podobnymi odsetkami do pacjentów, u których na początku uzyskano odpowiedź na indukcję leczenia ustekinumabem.

bᵉ

ylacebo

Spośród 131 pacjentów, którzy odpowiedzieli na indukcję leczenia ustekinumabem i zostali losowo z przydzieleni do grucpy p na początku fazy leczenia podtrzymującego, 51 następnie utraciło i odpowiedź i otrzymywało podskórnie 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni. Większość pacjentów, n którzy utracili z oddpnoi wiedź i wznowiono u nich leczenie ustekinumabem, wznowiono to leczenie w ciągu 24 tygo od infuzji indukującej leczenie. Spośród tych 51 pacjentów, 70,6% osiągnęło e opdopdoskwóirendeźlj klᶜiniczną, a 39,2% osiągnęło remisję kliniczną w 16 tygodni od otrzymania pierwszej ᵢᵤ dawki ustekinumabu.

kᵗ

u badan IM-UNITI, pacjenci, którzy ukończyli badanie do 44. tygodnia, mogli zostać

ᵂ

zakwalifikowani do kontynuacji leczenia w rozszerzonej fazie badania. Wśród 567 pacjentów, którzy oᵈ

zostali włączeni i byli leczeni ustekinumabem w fazie rozszerzonej, remisja kliniczna i odpowiedź na Pʳ

leczenie utrzymywały się na ogół do 252. tygodnia zarówno u pacjentów z niepowodzeniem terapii TNF, jak i u pacjentów z niepowodzeniem terapii konwencjonalnych.

W tym rozszerzonym badaniu, podczas terapii trwającej do 5 lat, nie stwierdzono u pacjentów z chorobą Crohna żadnych nowych kwestii dotyczących bezpieczeństwa.

Endoskopia

Wygląd endoskopowy błony śluzowej oceniano w dodatkowym badaniu u 252 pacjentów spełniających początkowe kryteria endoskopowe aktywności choroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana początkowego wyniku w uproszczonej skali zmian endoskopowych i ich u nasilenia w chorobie Crohna (ang. Simplified Endoscopic Disease Severity Score for Crohn’s Diseaseo,ᵗ SES-CD), skali złożonej z 5 segmentów krętniczo-okrężniczych dotyczących obecności/wielkości

ʳ owrzodzeń, procentowego zajęcia powierzchni błony śluzowej przez owrzodzenia, procentowego oᵇ zajęcia powierzchni błony śluzowej przez jakiekolwiek inne zmiany i obecności/rodzaju zwężeń.

W 8. tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, zmiana wyniku SES-CD była większa dᵒ

w grupie otrzymującej ustekinumab (n = 155, średnia zmiana = -2,8) niż w grupie otrzymującej placebo (n = 97, średnia zmiana = -0,7; p = 0,012). e i

Odpowiedź dotycząca przetok 26)e, ⁿ¹²/¹⁵

W podgrupie pacjentów z drożnymi przetokami na początku badania (8,8%; n = z (80%) c pacjentów leczonych ustekinumabem osiągnęło odpowiedź w zakresie przetokz powyżej 44 tygodni (definiowaną jako ≥ 50% zmniejszenie liczby drożnych przetok od punktu posczątkowego badania indukcji leczenia) w porównaniu do 5/11 (45,5%) pacjentów otrzymujących placebo.

pᵘ

Jakość życia związana ze zdrowiem

dᵒ

Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy IBDQ (ang. Inflammatory a Bowel Disease Questionnaire) i SF-36. W 8. tygodniu, pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazali n znamienne statystycznie, większe i klinicznie istotne poprawy w całkowitej punktacji IBDQ i a sumarycznej punktacji komponenty psychicznej SF-36 w obu badaniach UNITI-1 i UNITI-2, oraz i sumarycznej punktacji komponenty fizycznej SF-36 w badnaniu UNITI-2, w porównaniu z placebo. Te poprawy utrzymywały się zasadniczo lepiej u pacjentów e leczonych ustekinumabem w badaniu IM-UNITI do 44. tygodnia w porównaniu z placebo. Poproawˡ a jakości życia związanej ze zdrowiem utrzymywała się na ogół w czasie fazy rozszerzonejw badania do 252. tygodnia.

z Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

pᵒ

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność uostekinumabu oceniano w dwóch randomizowanych, g podwójnie zaślepionych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badaniach z udziałem dorosłych pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita nᵉ

grubego (wynik w skali Mayo 6 do 12; wynik endoskopii ≥ 2). Program badań klinicznych składał się z jednego badania oceniającego doażżylną indukcję leczenia (określanego jako UNIFI-I) z leczeniem trwającym do 16 tygodni, po któwrym nastąpiło 44-tygodniowe, randomizowane badanie podtrzymujące z zastosowaniem dawek podskórnych (określane jako UNIFI-M), co odpowiadało co najmniej 52 tygodniom terapᶻii.

bᵉ

Wyniki skuteczności pyrzedstawione dla badań UNIFI-I i UNIFI-M zostały oparte na centralnym przeglądzie endoskopzii.

c i Badanie UNIFI-nI obejmowało 961 pacjentów. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania z indukcji był odsetek pacjentów w remisji klinicznej w tygodniu 8. Pacjentów przydzielono losowo do c grupy otrzyemującej dożylnie pojedynczą zalecaną, dostosowaną dawkę wynoszącą około 6 mg/kg l (patrz tabela 1, punkt 4.2), stałą dawkę 130 mg ustekinumabu lub placebo w tygodniu 0.

kᵗ

Dozwuolone było jednoczesne przyjmowanie doustnych kortykosteroidów, leków immunomodulujących i aminosalicylanów, a 90% pacjentów nadal otrzymywało co najmniej jeden zo tᵈych leków. Do badania kwalifikowano pacjentów, u których nie powiodła się terapia r konwencjonalna (kortykosteroidy lub leki immunomodulujące) lub co najmniej jedna terapia

P

biologiczna (antagonista TNFα i (lub) wedolizumab). U 49% pacjentów nieskuteczna była terapia konwencjonalna, ale nie biologiczna (z czego 94% nie miało wcześniej terapii biologicznej). U 51% pacjentów terapia biologiczna była nieskuteczna lub nietolerowana. U około 50% pacjentów nie powiodła się co najmniej 1. wcześniejsza terapia anty-TNFα (z czego 48% pacjentów pierwotnie nie reagowało na leczenie), a u 17% co najmniej 1. terapia anty-TNFα i wedolizumabem.

W badaniu UNIFI-I u znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w grupie leczonej ustekinumabem w porównaniu z placebo w 8. tygodniu (tabela 7). Już w 2. tygodniu, na najwcześniej zaplanowanej wizycie i przy każdej następnej wizycie, u większego odsetka pacjentów otrzymujących ustekinumab nie występowało krwawienie z odbytu lub częstość stolców była u normalna w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Istotne różnice w częściowej ocenie woᵗ skali Mayo i remisji objawów zaobserwowano między ustekinumabem, a placebo już w 2. tygodniu.

ʳ oᵇ Skuteczność była większa w grupie, gdzie dostosowywano dawkę (6 mg/kg) w porównaniu z grupą otrzymującą dawkę 130 mg w wybranych punktach końcowych, dlatego zaleca się dostosować dᵒ

dożylną dawką indukującą.

e Tabela 7: Podsumowanie najważniejszych wyników skuteczności w badaniu UNⁱIFI-I (tydzień 8.) eⁿ

	Placebo N = 319 z	Zz lecana dawkaa c ustekinumabu£ N = 322
Remisja kliniczna*	uˢ 5%	16%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	9% (15/158) ᵖ dᵒ	19% (29/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	1% (2/161) a	13% (21/166)ᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	(0/47)n 0%a	10% (6/58)ᶜ
Odpowiedź kliniczna§	3i %31%5	62%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, e lecz nie biologiczną l	n (56/158)	67% (104/156)ᵇ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥ o	27% (44/161)	57% (95/166)ᵇ
w U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i z wedolizumabem	28% (13/47)	52% (30/58)ᶜ
Gojenie błony śluzowej† pᵒ	14%	27%ᵃ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, o lecz nie biologiczną	21% (33/158)	33% (52/156)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologicznąᵍ	7% (11/161)	21% (35/166)ᵇ
Remisja objawów‡ nᵉ	23%	45%ᵇ
ż Remisja objawów i gojenie błony śluzowej łącznie⸸	8%	21%ᵇ

£ Podawana w infuzji dawka ustekinumabu z zastosowaniem schematu dawkowania w zależności od masy ciała, wᵃ

określonego w tabeli 1.

• Remisję kliniczną definiuje się jako wynik w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali> 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiujeᶻ się jako zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o ≥ 30% i ≥ 3 punkty, przbyᵉ czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albo z wynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

y ¥ Antagonista TNFα iz (lub) wedolizumab.

† Gojenie błony śluczowej jest zdefiniowane jako wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik w podskali nⁱ

krwawienia z odbytnicy równy 0.

z ⸸ Remisję obcjawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali częstości stolców równy 0 lub 1 oraz weynik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej 0 lub 1.

a < 0,00l1

ᵖNominalnie istotne (p < 0,001)

Nokmᵗinalnie istotne (p < 0,05)

ᵇᶜ u

W badaniu UNIFI-M ocenie podlegało 523 pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź kliniczną po oᵈ

pojedynczym podaniu dożylnym ustekinumabu w badaniu UNIFI-I. Pacjenci zostali losowo Pʳprzydzieleni do grupy otrzymującej podskórnie dawkę podtrzymującą 90 mg ustekinumabu co 8 tygodni, 90 mg ustekinumabu co 12 tygodni lub placebo przez 44 tygodnie (zalecane dawkowanie podtrzymujące, patrz punkt 4.2 ChPL QOYVOLMA roztwór do wstrzykiwań (fiolka) i roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce lub we wstrzykiwaczu).

U znacznie większego odsetka pacjentów uzyskano remisję kliniczną w obu grupach leczonych ustekinumabem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w 44. tygodniu (patrz tabela 8).

Tabela 8: Podsumowanie najważniejszych miar skuteczności w badaniu UNIFI-M (tydzień 44.; 52 tygodnie od rozpoczęcia stosowania dawki indukującej) u

	Placebo* N = 175	90 mg ustekinumabu co 8 tygodni N = 176	90 mg oᵗ ustekinumabu ʳ co 12 tygodni oᵇ N = 172
Remisja kliniczna**	24%	44% a	38% b dᵒ
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	31% (27/87)	48% (41/85)ᵈ	49% (50/102)ᵈ e
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	17% (15/88)	40% (36/91)ᶜ eⁿ z	ⁱ 23% (16/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	15% (4/27)	33% (7/21)ᵉc z	23% (5/22)ᵉ
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.§	45%	71% ᵃ uˢ	68% a
U pacjentów z nieskuteczną terapią konwencjonalną, lecz nie biologiczną	51% (44/87)	ᵖ 78% (66/85)ᶜ dᵒ	77% (78/102)ᶜ
U pacjentów z nieskuteczną terapią biologiczną ¥	39% (34/88) nᵃ	65% (59/91)ᶜ	56% (39/70)ᵈ
U pacjentów z nieskuteczną terapią TNF i wedolizumabem	41% (11/27)a i	67% (14/21)ᵉ	50% (11/22)ᵉ
Gojenie błony śluzowej †	29% eⁿ	51% a	44% b
Utrzymanie odpowiedzi klinicznej do tygodnia 44.£	(oˡ /45)17 38%w	58% (22/38)	65% (26/40)ᶜ
Remisja kliniczna bez kortykosteroidów€	23% z	42% a	38% b
Trwała remisja‖	o5% 3	57% c	48% d
Remisja objawów‡ p	45%	68% c	62% d
Remisja objawów i gojenie błony śluzoweoj łącznie⸸	28%	48% c	41% d

• Po odpowiedzi na ustekinumab podany dożylᵍnie.

** Remisję kliniczną definiuje się jako wynnikᵉ w skali Mayo ≤ 2 punkty, bez indywidualnego wyniku w podskali > 1.

§ Odpowiedź kliniczną definiuje się jakoż zmniejszenie w stosunku do wartości początkowej wyniku w skali Mayo o ≥ 30% i ≥ 3 punkty, przy czym albo ze zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej wyniku w podskali wᵃ

krwawienia z odbytnicy ≥ 1 albo z wynikiem w podskali krwawienia z odbytnicy 0 lub 1.

¥ Antagonista TNFα i (lub) wedolizumab.

† Gojenie błony śluzowej jest zdᶻefiniowane jako wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

£ Utrzymanie remisji klinicbznᵉej do tygodnia 44. zdefiniowano jako odsetek pacjentów w remisji klinicznej do tygodnia 44. wśród pacjentów z remisją kliniczną na początku terapii podtrzymującej.

€ Remisję kliniczną bezy kortykosteroidów definiuje się jako odsetek pacjentów w remisji klinicznej i nie otrzymujących z kortykosteroidów w tygodniu 44.

c ‖ Trwała remisja jest definiowana jako częściowa remisja wg skali Mayo podczas ≥ 80% wszystkich wizyt przed 44. tygodniemn i cⁱzęściowa remisja wg skali Mayo podczas ostatniej wizyty (tydzień 44.).

z

‡ Remisję objawów definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy 0 lub 1 oraz wynik podskali krwawienia z odbytnicy równy 0.

eᶜ

⸸ Remisjęl objawów i gojenie błony śluzowej łącznie definiuje się jako wynik w podskali Mayo częstości stolców równy lub 1 oraz wynik w podskali krwawienia z odbytnicy równy 0 i wynik w podskali endoskopowej Mayo 0 lub 1.

⁰ p < 0ᵗ,001

ᵃᵇ p <ᵏ 0,05

ᶜₑ ᵘ Nominalnie istotne (p < 0,001)

odᵈ Nominalnie istotne (p < 0,05)

Nieistotne statystycznie

Pʳ

Korzystny wpływ ustekinumabu na odpowiedź kliniczną, gojenie błony śluzowej i remisję kliniczną zaobserwowano w fazie indukcji i podczas leczenia podtrzymującego zarówno u pacjentów, u których konwencjonalna terapia okazała się nieskuteczna, ale nie u pacjentów leczonych biologicznie, jak również u tych, u których co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα okazała się nieskuteczna, w tym u pacjentów z pierwotnym brakiem odpowiedzi na leczenie antagonistą TNFα.

Korzystny efekt zaobserwowano również w fazie indukcji u pacjentów, u których była nieskuteczna co najmniej jedna wcześniejsza terapia antagonistą TNFα i wedolizumabem, jednak liczba pacjentów w tej podgrupie była za mała, aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat korzystnego działania w tej grupie podczas leczenia podtrzymującego.

u Odpowiedź na indukcję ustekinumabem w tygodniu 16. oᵗ Pacjenci leczeni ustekinumabem, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie w 8. tygodniu bʳ badania UNIFI-I, otrzymywali 90 mg ustekinumabu podskórnie w 8. tygodniu (36% pacjentów).

o Spośród tych pacjentów, u 9% pacjentów, którzy na początku byli losowo przydzieleni do grupy otrzymującej zalecaną dawkę indukującą, uzyskano remisję kliniczną, natomiast u 58% wystąpiła dᵒ odpowiedź kliniczna w 16. tygodniu.

e tygodniu i Pacjenci, u których nie uzyskano odpowiedzi klinicznej na indukcję ustekinumabem wn 8.

badania UNFI-I, ale wystąpiła odpowiedź w 16. tygodniu (157 pacjentów) weszli deo nierandomizowanej części badania UNIFI-M i nadal otrzymywali dawkę podtrzymzującą co 8 tygodni;

c spośród tych pacjentów u większości (62%) utrzymała się odpowiedź, natomiazst u 30% uzyskano remisję w 44. tygodniu. s u Rozszerzona faza badania

o W badaniu UNIFI, pacjenci, którzy ukończyli badanie w 44. tygodniu, ᵖ kontynuować leczenie obdjawᵐoᵒwᵍˡaⁱ

w rozszerzonej fazie badania. Spośród 400 pacjentów, którzy zostali włączeni i byli leczeni ustekinumabem co 12 lub 8 tygodni w fazie rozszerzonej badania, remisja utrzymywała się n na ogół do tygodnia 200. u pacjentów z niepowodzeniem terapii koᵃnwencjonalnej (lecz nie a biologicznej), a także u pacjentów z niepowodzeniem terapii biologicznej, w tym z niepowodzeniem i zarówno terapii anty-TNF, jak i wedolizumabem. Wśród pnacejełnnetójw, którzy otrzymywali przez 4 lata terapię ustekinumabem i zostali poddani ocenie za pomoceą p skali Mayo w 200. tygodniu leczenia podtrzymującego, odpowiednio u 74,2% (69/9o3ˡ) i 68,3% (41/60) pacjentów utrzymało się wygojenie błony śluzowej i remisja kliniczna. w z o Analiza bezpieczeństwa, obejmująca 457 pacjentów (1289,9 osobo-lat) obserwowanych do 220.

p tygodnia, wykazała porównywalny profil bezpieczeństwa między 44. a 220. tygodniem, z obserwowanym do 44. tygodnia. o kwestiig e Nie stwierdzono żadnych nowych dotyczących bezpieczeństwa w tej fazie rozszerzonej n badania podczas trwającego do 4 lat leczenia u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. aż

Normalizacja endoskopowa w

Normalizację endoskopową zdefiniowano jako wynik w podskali endoskopowej Mayo wynoszący 0 z i stwierdzono ją już w 8. tygodniu badania UNIFI-I. W 44. tygodniu badania UNIFI-M osiągnęło ją 24% i 29% pacjentów gru lepcibzeoeontyrzcyhm uusjtąeckeinj umabem, odpowiednio co 12 lub 8 tygodni, w porównaniu z 18% pacjentów w y placebo.

z cₑ

Histologiczne i histologiczno-endoskopowe gojenie błony śluzowej i Gojeni nea hdiżsetorelokg,niczn (zdefiniowane jako nacieki neutrofilowe w < 5% krypt, brak uszkodzeń krypt z i brak owrzodzeń lub ziarninowanie tkanki) oceniono w 8. tygodniu badania UNIFI-I c i w 44. tygoedniu badania UNIFI-M. W 8. tygodniu, po pojedynczej dożylnej dawce indukującej, l u istotnie większego odsetka pacjentów w grupie otrzymującej zalecaną dawkę wystąpiło gojenie t histologiczne (36%) w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (22%). W 44. tygodniu ch uᵏ utrzymanie tego efektu gojenia histologicznego u istotnie większej liczby pacjentów oʷb gserurwpaowaontorzymujących ustekinumab co 12 tygodni (54%) i co 8 tygodni (59%) w porównaniu zopᵈlacebo (33%).

Pʳ

Połączony punkt końcowy histologiczno-endoskopowego gojenia błony śluzowej zdefiniowany jako odsetek osób, u których wystąpiło zarówno gojenie błony śluzowej, jak i gojenie histologiczne oceniano w 8. tygodniu badania UNIFI-I i 44. tygodniu badania UNIFI-M. U pacjentów otrzymujących ustekinumab w zalecanej dawce wykazano znaczącą poprawę w punkcie końcowym gojenia się histologiczno-endoskopowego błony śluzowej w 8. tygodniu w grupie otrzymującej ustekinumab (18%) w porównaniu z grupą placebo (9%). W 44. tygodniu utrzymanie tego efektu gojenia histologiczno-endoskopowego błony śluzowej stwierdzono u znacznie większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących ustekinumab co 12 tygodni (39%) i co 8 tygodni (46%) w porównaniu z placebo (24%).

u t Jakość życia związana ze zdrowiem o Jakość życia związaną ze zdrowiem oceniano za pomocą kwestionariuszy: Inflammatory Bowel r Disease Questionnaire (IBDQ), SF-36 i EuroQoL-5D (EQ-5D).

oᵇ

W 8. tygodniu badania UNIFI-I pacjenci otrzymujący ustekinumab wykazywali istotnie większą dᵒ i klinicznie znaczącą poprawę w zakresie całkowitego wyniku IBDQ, EQ-5D i EQ-5D VAS oraz sumarycznej punktacji składnika psychicznego SF-36 i sumarycznej punktacji składnikae fizycznego i SF-36 w porównaniu do placebo. Poprawy te utrzymywały się u pacjentów leczonych ustekinumabem w badaniu UNIFI-M do 44. tygodnia. Poprawa jakości życia związanej ze zdrowieme,ⁿ wg IBDQ i SF-36, utrzymywała się zasadniczo w fazie rozszerzonej do tygodnia 200. z c z U pacjentów otrzymujących ustekinumab wystąpiła znacznie większa poprawsa wydajności pracy, wyrażona jako większa redukcja ogólnych zakłóceń w pracy i zaburzeń aktywności zgodnie z oceną pᵘ

za pomocą kwestionariusza WPAI-GH niż u pacjentów otrzymujących placebo.

ₑₘ

dᵒ

Hospitalizacje i zabiegi chirurgiczne związane z wrzodziejącym zapaleni jelita grubego a W 8. tygodniu badania UNIFI-I odsetek pacjentów, którzy byli hospitalizowani w związku n z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego był istotnie niższy w grupie pacjentów otrzymujących a ab zalecaną dawkę ustekinumabu (1,6%, 5/322) w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących placebo i (4,4%, 14/319) i żaden pacjent z grupy otrzymującej ustekinnum w zalecanej dawce indukującej nie miał operacji związanej z wrzodziejącym zapaleniem jelieta grubego w porównaniu z 0,6% (2/319) pacjentów w grupie placebo. oˡ w W 44. tygodniu badania UNIFI-M zaobserwowanoz znacznie mniejszą liczbę hospitalizacji związanych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego u pacjentów w połączonej grupie otrzymującej pᵒ

ustekinumab (2,0%, 7/348) w porównaniu z pacjentami z grupy placebo (5,7%, 10/175). Liczebnie mniejsza liczba pacjentów w grupie ustekinoumabu (0,6%, 2/348) przeszła operacje związane g z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (1,7%, 3/175) do 44. tygodnia.

nᵉ

Immunogenność aż

w W czasie leczenia ustekinumabem mogą wytworzyć się przeciwciała przeciw ustekinumabowi z i większość z nich ma właśeciwości neutralizujące. Powstawanie przeciwciał przeciwko ustekinumabowi wiąże sibę ᶻᵉ zwiększonym klirensem ustekinumabu u pacjentów z chorobą Crohn’a lub wrzodziejącym zapyaleniem jelita grubego. Nie stwierdzono zmniejszenia skuteczności. Nie stwierdzono widocznzego związku pomiędzy wytworzeniem przeciwciał przeciw ustekinumabowi, c a pojawieniem się reakcji w miejscu wstrzyknięcia leku.

nⁱ

z Dzieci i młodz

cież

e l Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego zawierającego ustekinumab w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z chorobą kᵗ

u i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Nie badano stosowania wstrzykiwacza

ʷCr poohpnualacji dzieci i młodzieży i nie jest on zalecany do stosowania u tych pacjentów.

oᵈ

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Pʳ

Wchłanianie

Mediana czasu potrzebnego do osiągnięcia maksymalnego stężenia w surowicy (tₘₐₓ) wynosi 8,5 dni po podskórnym podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 90 mg, zdrowym ochotnikom. Średnie wartości tₘₐₓ ustekinumabu po podaniu pojedynczej dawki 45 lub 90 mg drogą podskórną pacjentom z łuszczycą były porównywalne z wartościami odnotowanymi u zdrowych ochotników.

Bezwzględna biodostępność ustekinumabu po podskórnym podaniu pojedynczej dawki wynosiła 57,2% u pacjentów z łuszczycą. u oᵗ Dystrybucja

bʳ

o Mediana objętości dystrybucji w fazie końcowej (Vz) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku pacjentom z łuszczycą wynosiła od 57 do 83 ml/kg.

dᵒ Metabolizm e i

Dokładny metabolizm ustekinumabu nie został poznany. eⁿ z c Eliminacja z s uₐ

Mediana klirensu ogólnoustrojowego (Cl) po dożylnym podaniu pojedynczej dawki leku pacjentom z łuszczycą wynosiła od 1,99 do 2,34 ml/dobę/kg. Mediana okresu półtrwani (t₁/₂) ustekinumabu oᵖ

u pacjentów z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, chorobą Crohna lub wrzodziejącym d zapaleniem jelita grubego, wynosiła około 3 tygodnie, w zakresie od 15 do 32 dni we wszystkich a badaniach nad łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów. W populacyjnej analizie n farmakokinetycznej pozorny klirens (Cl/F) oraz pozorna objętość dystrybucji (V/F) wynosiły a u pacjentów z łuszczycą, odpowiednio 0,465 l/dobę i 15,7 l. Płeć pacjenta nie miała wpływu na i wartość Cl/F ustekinumabu. Przeprowadzona populacyjna n analiza farmakokinetyczna wykazała istnienie tendencji w kierunku większych wartości klirenesu ustekinumabu u pacjentów z dodatnimi l wynikami testów na obecność przeciwciał przeciwko ustekinumabowi.

wᵒ

Liniowość dawki

oᶻ

p U pacjentów z łuszczycą po podaniu dożylnym pojedynczej dawki wynoszącej od 0,09 mg/kg do 4,5 mg/kg lub podaniu podskórnym pojedynoczej dawki wynoszącej od około 24 do 240 mg g ekspozycja ogólnoustrojowa na ustekinumab (Cₘₐₓ oraz AUC) zwiększała się w przybliżeniu proporcjonalnie do dawki leku.

nᵉ

Pojedyncza dawka w stosunku do a dażwek wielokrotnych w Profile stężenie–czas w surowicy dla ustekinumabu po podaniu podskórnym pojedynczej lub z wielokrotnej dawki leku byeły w większości przypadków możliwe do przewidzenia. U pacjentów z łuszczycą stężenia odpobwgiaoddanjiąace stanowi równowagi dynamicznej ustekinumabu w surowicy zostały osiągnięte do 2y8. ty terapii po podaniu początkowych dawek podskórnych leku w tygodniach: 0. i 4.z, a następnie podaniu tej samej dawki co 12 tygodni. Mediana stężenia w stanie c stacjonarnym Ctrough wyniosła od 0,21 do 0,26 μg/ml (45 mg) oraz od 0,47 do 0,49 μg/ml (90 mg).

Nie stwierdzonon wⁱidocznej kumulacji ustekinumabu w surowicy w czasie podskórnego podawania z leku co 12 tygodni.

c e mg/kg,lod

U pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego po podaniu dożylnej dawki ~6 8. tygodnia rozpoczynano podawanie podskórne podtrzymujących dawek 90 mg kᵢᵗₑₘ

miniumalnych co 8 lub 12 tygodni. Stan stacjonarny stężenia ustekinumabu został osiągnięty ᶻuspteokdiannumabdurugiej dawki podtrzymującej. U pacjentów z chorobą Crohna mediana stężeń oᵈpacjentów w stanie stacjonarnym wynosiła od 1,97 μg/ml do 2,24 μg/ml i od 0,61 μg/ml do 0,76 μg/ml dla dawki 90 mg ustekinumabu podawanego odpowiednio co 8 tygodni lub co 12 tygodni. Pʳ

U z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego mediana stężeń minimalnych w stanie stacjonarnym wynosiła od 2,69 μg/ml do 3,09 μg/ml i od 0,92 μg/ml do 1,19 μg/ml dla dawki 90 mg ustekinumabu podawanego, odpowiednio co 8 tygodni lub co 12 tygodni. Minimalne stężenia ustekinumabu w stanie stacjonarnym uzyskiwane podczas podawania dawki 90 mg co 8 tygodni wiązały się z większymi odsetkami remisji klinicznej w porównaniu z minimalnymi stężeniami ustekinumabu w stanie stacjonarnym uzyskiwanymi podczas podawania dawki 90 mg co 12 tygodni.

Wpływ masy ciała na właściwości farmakokinetyczne

u t W przeprowadzonej populacyjnej analizie farmakokinetycznej z zastosowaniem danych od pacjentówo z łuszczycą, masa ciała pacjenta okazała się być najbardziej znaczącym parametrem mającym w bypłłayw bʳ na wartość klirensu ustekinumabu. Mediana wartości Cl/F u pacjentów o masie ciała > 100 kg o o około 55% większa w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≤ 100 kg. Mediana wartości V/F u pacjentów o masie ciała > 100 kg była o około 37% większa w porównaniu z pacjentami o masie dᵒ

ciała ≤ 100 kg. Mediana najmniejszego stężenia ustekinumabu w surowicy bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki u pacjentów z większą masą ciała (> 100 kg) przyjmującyc chia lłeeak( w≤ dawce i 90 mg była porównywalna z wartościami uzyskanymi u pacjentów z mn łiuesjszzcązy mcoaswąym 100 kg) przyjmującymi lek w dawce 45 mg. Podobne wyniki uzyskano w potwierdzającej aenaⁿlizie farmakokinetyki populacyjnej z zastosowaniem danych od pacjentów z z zapaleniem c stawów. z s ubuego, na

Zmiana częstości dawkowania

o Wśród pacjentów z chorobą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita ᵖ podstawie d ᵍʳ

obserwowanych danych i analiz farmakokinetyki populacyjnej, randomizowani pacjenci, którzy a utracili odpowiedź na leczenie, mieli mniejsze stężenia ustekinumabu w surowicy w czasie n w porównaniu z pacjentami, którzy nie utracili odpowiedzi. W chorobie Crohna zmiana dawkowania a z 90 mg co 12 tygodni na 90 mg co 8 tygodni była związana ze zwiększeniem minimalnych stężeń ustekinumabu w surowicy i towarzyszącym mu zwiększenniemⁱ skuteczności. We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego symulacje oparte na farmakokineetycznych modelach populacyjnych l wykazały, że zmiana dawkowania z 90 mg co 12 tygodoni na co 8 tygodni powinna spowodować 3-krotne zwiększenie minimalnych stężeń ustekinumawbu w stanie stacjonarnym. Dodatkowo, na podstawie danych z badań klinicznych u pacjentówzᶻ wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, o ustalono dodatnią zależność ekspozycja-odpowiedź pomiędzy stężeniem minimalnym, a remisją p kliniczną i gojeniem błony śluzowej.

gᵒ

Szczególne grupy pacjentów

nᵉ

Brak dostępnych danych farmakokinżetycznych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek luab wątroby.

Nie przeprowadzono szczegółowwych badań z udziałem pacjentów w podeszłym wieku.

z Właściwości farmakokinetyeczne ustekinumabu były zasadniczo porównywalne u pacjentów chorych na łuszczycę i wrzodziejąbce zapalenie jelita grubego rasy azjatyckiej, jak i pacjentów pozostałych ras.

y U pacjentów z chorozbą Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego na zmienność klirensu c ustekinumabu wpływały: masa ciała, stężenie albumin w surowicy, płeć i poziom przeciwciał

ₜₒ

przeciwko ustekninⁱumabowi; chociaż masa ciała była główną współzmienną wpływającą na objętość z eczenia dystrybucji. Ponad w chorobie Crohna na klirens wpływały: białko C-reaktywne, status c niepowodzeenia l anty-TNF i rasa (azjatycka w porównaniu do ras innych niż azjatycka).

l Wpływ tych współzmiennych był w zakresie ± 20% typowej lub referencyjnej wartości odpowiedniego parametru farmakokinetycznego, dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki dla kᵗ

u współzmiennych. Jednoczesne stosowanie leków immunomodulujących nie miało istotnego ᵗwʸpᶜłʰywu na biodostępność ustekinumabu.

oᵈ

r W przeprowadzonej populacyjnej analizie farmakokinetycznej nie wykazano wpływu tytoniu ani

P

alkoholu na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu.

Biodostępność ustekinumabu po podaniu za pomocą strzykawki lub wstrzykiwacza była porównywalna.

Nie badano stosowania wstrzykiwacza w populacji dzieci i młodzieży i nie jest on zalecany do stosowania u tych pacjentów.

Regulacja aktywności enzymów CYP450

u Wpływ IL-12 lub IL-23 na regulację aktywności enzymów CYP450 oceniono w badaniu in vitro oᵗ z zastosowaniem ludzkich hepatocytów, które wykazało, że IL-12 i (lub) IL-23 w stężeniach 10 ng/rml nie zmieniały aktywności ludzkich enzymów CYP450 (CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 2D6 lub 3A4;

oᵇ patrz punkt 4.5).

dᵒ

W celu oceny wpływu ustekinumabu na aktywność cytochromu P450 po podaniu dawek indukcyjnych i podtrzymujących u pacjentów z aktywną chorobą Crohna (n=18) przeprowadzono otwearte badanie i fazy 1., CNTO1275CRD1003, dotyczące interakcji leków. Nie zaobserwowano klinicnznie istotnych zmian w ekspozycji na kofeinę (substrat CYP1A2), warfarynę (substrat CYP2C9), oemeprazol (substrat CYP2C19), dekstrometorfan (substrat CYP2D6) lub midazolam (substrat CYP3Az) podczas c jednoczesnego stosowania z ustekinumabem w zatwierdzonym zalecanym dawzkowaniu u pacjentów z chorobą Crohna (patrz punkt 4.5). s pᵘ 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie dᵒ

Dane niekliniczne wynikające z badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań a toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie n ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia (np. toksyczności narządowej) dla człowieka.

a Badania dotyczące toksycznego wpływu na rozwój i reprodukcję, przeprowadzone u małp i Cynomolgus, nie wykazały występowania działań w nipełpyowżąudnanych w stosunku do męskich wskaźników płodności ani uszkodzenia płodu lub toksycznego e na rozwój. Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych w stosunku do żeńskich wskaźoniˡków płodności przy zastosowaniu przeciwciał analogicznych do IL-12/23 u myszy. byływaksymalnie z Dawki stosowane w badaniach na zwierzętach m około 45 razy większe niż p największa równoważna dawka planowana do zaᵒstosowania u pacjentów z łuszczycą oraz powodowały maksymalne stężenia w surowoicy małp, które były ponad 100 razy większe niż te obserwowane u ludzi.

eᵍ

n Nie przeprowadzono badań dotyczążcych działania rakotwórczego ustekinumabu ze względu na brak odpowiedniego modelu przeciwciaał, które nie wykazywałyby reakcji krzyżowej z białkiem IL-12/23 p40 gryzoni. w z

6. DANE FARMACbEUᵉTYCZNE

y 6.1 Wykaz substazncji pomocniczych

c i L-histydyna n

z L-histydyny chlorowodorek jednowodny

c Polisorbat 8e0 (E433)

l Sacharoza

do wstrzykiwań

kᵗ

ᵂᵒᵈuᵃ

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

oᵈₑ

Ni wolno mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie

Pʳ

wykonywano badań dotyczących zgodności.

6.3 Okres ważności

Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

4 lata

Qoyvolma 90 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

u 4 lata oᵗ r ᵤ Poszczególne wstrzykiwacze można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed oᵇ światłem, w temperaturze pokojowej do 25°C, maksymalnie przez jeden okres do 31 dni. W miejsc przewidzianym na opakowaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia dᵒ wstrzykiwacza z lodówki. Produkt można w dowolnym momencie przed upływem tego 31 dniowego okresu w temperaturze pokojowej ponownie umieścić w lodówce i przechowywać tam deo upływu i pierwotnego terminu ważności. Wyrzucić wstrzykiwacz, jeśli nie zostanie zużyty w cniągu 31 dni przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w zależnoścei ᵒᵈ tego, co nastąpi wcześniej. z c z 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania uˢ

Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.

oᵖ

Przechowywać wstrzykiwacz w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

d W razie potrzeby pojedyncze wstrzykiwacze można przechowywać w temperaturze pokojowej do 25°C (patrz punkt 6.3).

nᵃ

a 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

nⁱ

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiweaczu

oˡ

0,5 ml roztworu w strzykawce ze szkła typu I, o pojwemności 1 ml z zamocowaną igłą ze stali nierdzewnej do wstrzyknięć podskórnych, umieszczonej we wstrzykiwaczu.

oᶻ

p Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

o g 0,5 ml roztworu w strzykawce ze szkła typu I, o pojemności 1 ml z zamocowaną igłą ze stali nierdzewnej do wstrzyknięć podskórnych, umieszczonej we wstrzykiwaczu.

nᵉ

Produkt leczniczy Qoyvolma jest daożstępny w opakowaniu zawierającym 1 wstrzykiwacz.

w 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do z stosowania

bᵉ

Wstrzykiwacz z roztwyorem produktu leczniczego Qoyvolma nie powinien być wstrząsany. Roztwór przed podaniem podszkórnym należy obejrzeć, czy nie występują obce cząsteczki lub przebarwienia.

c Roztwór jest przezroczysty do nieznacznie opalizującego, bezbarwny do bladożółtego i może zawierać i niewielką ilość pnółprzezroczystych lub białych cząsteczek białkowych. Wygląd ten nie jest niczym zmienizł niezwykłym w przypadku roztworu białkowego. Produktu leczniczego nie należy stosować, jeżeli c roztwór e barwę, jest mętny lub zawiera obce cząsteczki. Przed podaniem produkt leczniczy l Qoyvolma powinien osiągnąć temperaturę pokojową (przez około pół godziny). Szczegółowe t instrukcje dotyczące podawania znajdują się w ulotce dla pacjenta.

uᵏ

Proddukt leczniczy Qoyvolma nie zawiera środków konserwujących; dlatego nie należy zużywać roesztek niewykorzystanego produktu leczniczego znajdujących się we wstrzykiwaczu. Produkt leczniczy Qoyvolma występuje w postaci jałowego roztworu w przeznaczonym do jednorazowego

Pʳ

użycia wstrzykiwaczu. Nie wolno ponownie używać wstrzykiwacza. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest u t Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony o Węgry

ʳ oᵇ

8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU dᵒ Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu e i

EU/1/25/1925/005 eⁿ z c Qoyvolma 90 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu z s EU/1/25/1925/006

pᵘ

dᵒ

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

nᵃ

a Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 02 czerwca 2025

ⁱ

eⁿ

10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu

ₘ

oᶻ

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczy są dostępne na stronie internetowej Europejskiej p Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

ᵒ ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a ANEKS II ⁱ

eⁿ

l A. WYTWÓRCA BIOLOGICZNEJ SUBSTANCJI CZYNNEJ

ORAZ WYTWÓRCA ODPOWwIᵒEDZIALNY ZA

ZWOLNIENIE SERII z

pᵒ

B. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE

ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA

gᵒ

e C. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE n DOPUSZCZ LEUNBIA DO OBROTU

aż

D. WARUNKIw OGRANICZENIA DOTYCZĄCE

BEZPIECZNEGO I SKUTECZNEGO STOSOWANIA z PRODUKTU LECZNICZEGO

bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

A. WYTWÓRCA BIOLOGICZNEJ SUBSTANCJI CZYNNEJ ORAZ WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA ZWOLNIENIE SERII

Nazwa i adres wytwórcy biologicznej substancji czynnej

u CELLTRION INC. oᵗ

20 Academy-ro 51 beon-gil

ʳ Yeonsu-gu

oᵇ

22014 Incheon

Republika Korei

dᵒ

Nazwa i adres wytwórcy odpowiedzialnego za zwolnienie serii e

ⁱ

Nuvisan France SARL eⁿ

2400, Route des Colles z c 06410, Biot z

Francja

uˢ

MIDAS Pharma GmbH

ᵖ Rheinstrasse 49

dᵒ

55218 West Ingelheim Am Rhein

Rhineland-Palatinate

nᵃ

Niemcy

a i Kymos S.L.

Ronda de Can Fatjó 7B eⁿ

Parc Tecnològic del Vallès oˡ

08290 Cerdanyola Del Valles w

Barcelona z

Hiszpania

pᵒ

Wydrukowana ulotka dla pacjenta musi zawierać nazwę i adres wytwórcy odpowiedzialnego za gᵒ

zwolnienie danej serii produktu leczniczego.

nᵉ

ż B. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA wᵃ

Produkt leczniczy wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania (patrz aneks I: Charakterystyka z Produktu Leczniczego, punkt 4.2).

bᵉ

y C. INNE WARUzNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOPUSZCZENIA DO OBROTU c i

• Okresowen raporty o bezpieczeństwie stosowania (ang. Periodic safety update reports, z PSURs) eᶜ l Wymagania do przedłożenia okresowych raportów o bezpieczeństwie stosowania tego produktu 107ctust.

leczniczego są określone w wykazie unijnych dat referencyjnych (wykaz EURD), o którym mowa w knternetowej u 7 dyrektywy 2001/83/WE i jego kolejnych aktualizacjach ogłaszanych na europejskiej satrrto. nie i dotyczącej leków.

oᵈ

Pʳ

D. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO I

SKUTECZNEGO STOSOWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO

• Plan zarządzania ryzykiem (ang. Risk Management Plan, RMP) u Podmiot odpowiedzialny podejmie wymagane działania i interwencje z zakresu nadzoru nad oᵗ bezpieczeństwem farmakoterapii wyszczególnione w RMP, przedstawionym w module 1.8.2

ʳ dokumentacji do pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, i wszelkich jego kolejnych aktualizacjach.

oᵇ

Uaktualniony RMP należy przedstawiać:

dᵒ

• na żądanie Europejskiej Agencji Leków,
• w razie zmiany systemu zarządzania ryzykiem, zwłaszcza w wyniku uzyskania noewych informacji, które mogą istotnie wpłynąć na stosunek ryzyka do korzyści, lub w wⁱyniku uzyskania istotnych informacji, dotyczących bezpieczeństwa stosowania prodeuⁿktu leczniczego lub odnoszących się do minimalizacji ryzyka. z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

ANEKS III

a OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ I ULOⁱTKA DLA PACJENTA eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

A. OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE (130 mg)

u t 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO o r

Qoyvolma 130 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji oᵇ ustekinumab

dᵒ

e 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ i

eⁿ

Każda fiolka zawiera 130 mg ustekinumabu w 26 ml roztworu. z c z s 3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH huistydyny o Substancje pomocnicze: EDTA disodowa sól dwuwodna, L-histydyna, ᵖ chlorowodorek d ᴸ⁻

jednowodny, L-metionina, polisorbat 80, sacharoza, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

eⁿ

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

130 mg/26 ml oˡ

1 fiolka w z

pᵒ

5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

o

Nie wstrząsać. eᵍ

Należy zapoznać się z treścią u ulżoytkciia p.nrzed zastosowaniem leku.

ż Wyłącznie do jednorazowego

Podanie dożylne po rozcieńczeniu

wa.

z 6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO bᵉ

W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI wy

z Lek przechowywaćc miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

nⁱ

z 7. INN OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE eᶜ

lᴱ

t uᵏ TERMIN WAŻNOŚCI

Toeᵈrmin ważności (EXP):

PʳZapisać datę wyjęcia z lodówki:___________________

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

u Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie przez jeden okres do oᵗ 31 dni, ale tylko do upływu terminu ważności.

ʳ oᵇ

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO dᵒ PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI e WŁAŚCIWE

ⁱ

eⁿ

z 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO c z s Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest pᵘ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

dᵒ

Węgry

nᵃ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DOa OBROTU i

EU/1/25/1925/003 eⁿ l

wᵒ

13. NUMER SERII z

pᵒ

Numer serii (Lot):

gᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOnSᵉTĘPNOŚCI

aż

w 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

z

bᵉ

16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A y z Zaakceptowano uzacsadnienie braku informacji systemem Braille’a.

nⁱ

z

17. NIEPeOᶜWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

l t kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

Obejumᵏuje

d o 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

Pʳ

PC

SN

NN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA FIOLKI (130 mg)

u oᵗ 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA

ʳ oᵇ Qoyvolma 130 mg jałowy koncentrat

ustekinumab dᵒ e ⁱ

2. SPOSÓB PODAWANIA

eⁿ

z Podanie dożylne po rozcieńczeniu. c z Nie wstrząsać.

uˢ

ᵖ 3. TERMIN WAŻNOŚCI

dᵒ

EXP

nᵃ

a i 4. NUMER SERII

eⁿ

l Lot

wᵒ

z 5. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z POpDᵒANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK

o

130	mg/26 ml ᵍ nᵉ ż
6.	INNE wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE Z FIOLKĄ (45 mg)

u t 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO o r

Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań oᵇ ustekinumab

dᵒ

e 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ i

eⁿ

Każda fiolka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu. z c z s 3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH pᵘₑₖ

Substancje pomocnicze: sacharoza, L-histydyna, L-histydyny chlorowodor jednowodny, dᵒ

polisorbat 80, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

Roztwór do wstrzykiwań	eⁿ
45 mg/0,5 ml	oˡ
1 fiolka	w z pᵒ
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA	o

Nie wstrząsać. eᵍ

Należy zapoznać się z treścią u ulżoytkciia p.nrzed zastosowaniem leku.

ż Wyłącznie do jednorazowego

Podanie podskórne.

wᵃ

z 6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO bᵉ

W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI wy

z Lek przechowywaćc miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

nⁱ

z 7. INN OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE eᶜ

lᴱ

kᵗ

u 8. TERMIN WAŻNOŚCI

oᵈ

PʳTermin ważności (EXP):

Data usunięcia, jeśli przechowywano w temperaturze pokojowej:

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

u Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 30°C) przez pojedynczy okres do 15 dni, ale oᵗ nie dłużej niż do końca terminu ważności.

ʳ oᵇ

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO dᵒ PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI e WŁAŚCIWE

ⁱ

eⁿ

z 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO c z s Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest pᵘ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

dᵒ

Węgry

nᵃ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DOa OBROTU i

EU/1/25/1925/004 eⁿ l

wᵒ

13. NUMER SERII z

pᵒ

Numer serii (Lot):

gᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOnSᵉTĘPNOŚCI

aż

w 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

z

bᵉ

16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A y z Qoyvolma 45 mg c

nⁱ

z

17. NIEPeOᶜWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

l t kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

Obejumᵏuje

d o 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

Pʳ

PC

SN

NN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA FIOLKI (45 mg)

u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA	oᵗ PODANIA ʳ
	oᵇ
Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań
ustekinumab sc.	dᵒ e ⁱ eⁿ
2. SPOSÓB PODAWANIA	z

c z

3.	uˢ TERMIN WAŻNOŚCI ᵖ
	dᵒ
EXP	nᵃ
	a
4.	NUMER SERII
	ⁱ eⁿ
Lot	l wᵒ
5.	ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY ᶻ JEDNOSTEK pᵒ
	o
45	mg/0,5 ml ᵍ nᵉ
	ż
6.	INNE

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE Z AMPUŁKOSTRZYKAWKĄ (45 mg) u t o 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

ʳ oᵇ Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce ustekinumab dᵒ e i 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ

eⁿ

z Każda ampułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu. c z

uˢ

ₑₖ

3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH oᵖ

d Substancje pomocnicze: sacharoza, L-histydyna, L-histydyny chlorowodor jednowodny, polisorbat 80, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a i 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA eⁿ

Roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce oˡ

45 mg/0,5 ml w

1 ampułkostrzykawka z osłoną igły

ᶻ pᵒ

5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

gᵒ

Nie wstrząsać. nᵉ

ulotki

Podanie podskórne.

aż

Należy zapoznać się z treścią przed zastosowaniem leku.

w z 6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO bᵉ

W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI wy

z Lek przechowywaćc miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

nⁱ

z 7. INN OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE eᶜ

lᴱ

t uᵏ TERMIN WAŻNOŚCI

Toeᵈrmin ważności (EXP):

PʳZapisać datę wyjęcia z lodówki: _____________________________________________ 9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

u Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) przez pojedynczy okres do 31 dni, ale nioeᵗ dłużej niż do terminu ważności.

ʳ oᵇ

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO dᵒ PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI e WŁAŚCIWE

ⁱ

eⁿ

z 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO c z s Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest pᵘ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

dᵒ

Węgry

nᵃ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DOa OBROTU i

EU/1/25/1925/001 eⁿ l

wᵒ

13. NUMER SERII z

pᵒ

Numer serii (Lot):

gᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOnSᵉTĘPNOŚCI

aż

w 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

z

bᵉ

16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A y z Qoyvolma 45 mg c

nⁱ

z

17. NIEPeOᶜWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

l t kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

Obejumᵏuje

d o 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

Pʳ

PC

SN

NN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA AMPUŁKOSTRZYKAWKI (45 mg) u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA	oᵗ ʳ
	oᵇ
Qoyvolma 45 mg do wstrzykiwań
ustekinumab sc.	dᵒ e ⁱ eⁿ
2. SPOSÓB PODAWANIA	z

c z

3.	TERMIN WAŻNOŚCI uˢ
	ᵖ
EXP	dᵒ nᵃ
4.	NUMER SERII a
Lot	ⁱ eⁿ l
	wᵒ
5.	ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK ᶻ
	pᵒ
45	mg/0,5 ml o ᵍ
6.	INNE nᵉ ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE Z AMPUŁKOSTRZYKAWKĄ (90 mg)

u t 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO o r

Qoyvolma 90 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce oᵇ ustekinumab

dᵒ

e 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ i

eⁿ

Każda ampułkostrzykawka zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztworu. z c z s 3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH pᵘₑₖ

Substancje pomocnicze: sacharoza, L-histydyna, L-histydyny chlorowodor jednowodny, dᵒ

polisorbat 80, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

eⁿ

Roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

90 mg/1 ml oˡ

1 ampułkostrzykawka z osłoną igły w z

pᵒ

5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

gᵒ

Nie wstrząsać.

Podanie podskórne. nᵉed

ż Należy zapoznać się z treścią ulotki prz zastosowaniem leku.

wᵃ

6. OSTRZEŻENIE DOTzYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI mibejᵉscu

Lek	y przechowywać w niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. z c i n
7.	INNE OzSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE c

e l t 8. TERMIN WAŻNOŚCI

uᵏ

ᵀᵉʳᵐⁱⁿ ważności (EXP):

Zoaᵈpisać datę wyjęcia z lodówki: ___________________________________________

Pʳ

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

u Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) przez pojedynczy okres do 31 dni, ale nioeᵗ dłużej niż do terminu ważności.

ʳ oᵇ

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO dᵒ PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI e WŁAŚCIWE

ⁱ

eⁿ

z 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO c z s Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest pᵘ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

dᵒ

Węgry

nᵃ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DOa OBROTU i

EU/1/25/1925/002 eⁿ l

wᵒ

13. NUMER SERII z

pᵒ

Numer serii (Lot):

gᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOnSᵉTĘPNOŚCI

aż

w 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

z

bᵉ

16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A y z Qoyvolma 90 mg c

nⁱ

z

17. NIEPeOᶜWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

l t kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

Obejumᵏuje

d o 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

Pʳ

PC

SN

NN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA AMPUŁKOSTRZYKAWKI (90 mg) u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA	oᵗ ʳ
	oᵇ
Qoyvolma 90 mg do wstrzykiwań
ustekinumab sc.	dᵒ e ⁱ eⁿ
2. SPOSÓB PODAWANIA	z

c z

3.	TERMIN WAŻNOŚCI uˢ
	ᵖ
EXP	dᵒ nᵃ
4.	NUMER SERII a
Lot	ⁱ eⁿ l
	wᵒ
5.	ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK ᶻ
	pᵒ
90	mg/1 ml o ᵍ
6.	INNE nᵉ ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE ZE WSTRZYKIWACZEM (45 mg)

u t 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO o r

Qoyvolma 45 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu oᵇ ustekinumab

dᵒ

e 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ i

eⁿ

Każdy wstrzykiwacz zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu. z c z s 3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH pᵘₑₖ

Substancje pomocnicze: sacharoza, L-histydyna, L-histydyny chlorowodor jednowodny, polisorbat dᵒ

80, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu	eⁿ
45 mg/0,5 ml	oˡ
1 wstrzykiwacz	w z pᵒ
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

gᵒ

Nie wstrząsać.

Podanie podskórne. nᵉed

ż Należy zapoznać się z treścią ulotki prz zastosowaniem leku.

wᵃ

6. OSTRZEŻENIE DOTzYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI mibejᵉscu

Lek	y przechowywać w niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. z c i n
7.	INNE OzSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE c

e l t 8. TERMIN WAŻNOŚCI

uᵏ

ᵀᵉʳᵐⁱⁿ ważności (EXP):

Zoaᵈpisać datę wyjęcia z lodówki: _____________________________________________

Pʳ

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

u Przechowywać wstrzykiwacz w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) przez pojedynczy okres do 31 dni, ale oᵗ nie dłużej niż do terminu ważności.

ʳ oᵇ

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO dᵒ PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI e WŁAŚCIWE

ⁱ

eⁿ

z 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO c z s Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest pᵘ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

dᵒ

Węgry

nᵃ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DOa OBROTU i

EU/1/25/1925/005 eⁿ l

wᵒ

13. NUMER SERII z

pᵒ

Numer serii (Lot):

gᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOnSᵉTĘPNOŚCI

aż

w 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

z

bᵉ

16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A y z Qoyvolma 45 mg c

nⁱ

z

17. NIEPeOᶜWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

l t kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

Obejumᵏuje

d o 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

Pʳ

PC

SN

NN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA WSTRZYKIWACZA (45 mg)

u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA	oᵗ ʳ
	oᵇ
Qoyvolma 45 mg do wstrzykiwań
ustekinumab sc.	dᵒ e ⁱ eⁿ
2. SPOSÓB PODAWANIA	z

c z

3.	TERMIN WAŻNOŚCI uˢ
	ᵖ
EXP	dᵒ nᵃ
4.	NUMER SERII a
Lot	ⁱ eⁿ l
	wᵒ
5.	ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK ᶻ
	pᵒ
45	mg/0,5 ml o ᵍ
6.	INNE nᵉ ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE ZE WSTRZYKIWACZEM (90 mg)

u t 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO o r

Qoyvolma 90 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu oᵇ ustekinumab

dᵒ

e 2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ i

eⁿ

Każdy wstrzykiwacz zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztworu. z c z s 3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH pᵘₑₖ

Substancje pomocnicze: sacharoza, L-histydyna, L-histydyny chlorowodor jednowodny, polisorbat dᵒ

80, woda do wstrzykiwań.

nᵃ

a 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA i

Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu	eⁿ
90 mg/1 ml	oˡ
1 wstrzykiwacz	w z pᵒ
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA

gᵒ

Nie wstrząsać.

Podanie podskórne. nᵉed

ż Należy zapoznać się z treścią ulotki prz zastosowaniem leku.

wᵃ

6. OSTRZEŻENIE DOTzYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI mibejᵉscu

Lek	y przechowywać w niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. z c i n
7.	INNE OzSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE c

e l t 8. TERMIN WAŻNOŚCI

uᵏ

ᵀᵉʳᵐⁱⁿ ważności (EXP):

Zoaᵈpisać datę wyjęcia z lodówki: _____________________________________________

Pʳ

9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Przechowywać w lodówce.

Nie zamrażać.

u Przechowywać wstrzykiwacz w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) przez pojedynczy okres do 31 dni, ale oᵗ nie dłużej niż do terminu ważności.

ʳ oᵇ

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO dᵒ PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI e WŁAŚCIWE

ⁱ

eⁿ

z 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO c z s Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest pᵘ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

dᵒ

Węgry

nᵃ

12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DOa OBROTU i

EU/1/25/1925/006 eⁿ l

wᵒ

13. NUMER SERII z

pᵒ

Numer serii (Lot):

gᵒ

14. OGÓLNA KATEGORIA DOnSᵉTĘPNOŚCI

aż

w 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

z

bᵉ

16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A y z Qoyvolma 90 mg c

nⁱ

z

17. NIEPeOᶜWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D

l t kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

Obejumᵏuje

d o 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

Pʳ

PC

SN

NN

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA WSTRZYKIWACZA (90 mg)

u

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA	oᵗ ʳ
	oᵇ
Qoyvolma 90 mg do wstrzykiwań
ustekinumab sc.	dᵒ e ⁱ eⁿ
2. SPOSÓB PODAWANIA	z

c z

3.	TERMIN WAŻNOŚCI uˢ
	ᵖ
EXP	dᵒ nᵃ
4.	NUMER SERII a
Lot	ⁱ eⁿ l
	wᵒ
5.	ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK ᶻ
	pᵒ
90	mg/1 ml o ᵍ
6.	INNE nᵉ ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a B. ULOTKA DLA PACJⁱENTA

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Qoyvolma, 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji ustekinumab u t Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie o r zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, oᵇ jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

dᵒ

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. e nⁱ

Tę ulotkę napisano dla osoby przyjmującej lek. e z c

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczzytać..
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

uˢ

• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy p niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4. dᵒ

Spis treści ulotki

nᵃ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go stosuje a

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qoyvolmiᵃ

3. Jak stosować lek Qoyvolma

eⁿ

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma oˡ

6. Zawartość opakowania i inne informacje w z

pᵒ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go stosuje o czynnąg

Co to jest lek Qoyvolma

Lek Qoyvolma zawiera substancję nᵉ ustekinumab – przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne są białkami, które rozżpoznają i łączą się specyficznie z pewnymi białkami w organizmie człowieka.

wᵃ

Lek Qoyvolma należy do grupy leków nazywanych „immunosupresyjnymi”. Leki te osłabiają część układu odpornościowego. eᶻ

bₑₖ

W jakim celu stosujey się l Qoyvolma

Lek Qoyvolma jest sztosowany w leczeniu następujących chorób zapalnych:

c

• ch mołroodbzyie Cżyroiₒhna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u osób dorosłych oraz dzieci n i masie ciała co najmniej 40 kg z
• wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u osób eᶜ l dorosłych.

kᵗ Crohna

ChoroybaCrohna jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z chorobą Crohna jest najpierw leczony innymi Clehkdoamᵘroib.aJeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, może być poodan lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

Pʳ

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, może być podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qoyvolma u t Kiedy nie stosować leku Qoyvolma o

• jeśli pacjent ma uczulenie na ustekinumab lub którykolwiek z pozostałych składników tegro leku (wymienionych w punkcie 6) oᵇ
• jeśli pacjent ma czynne zakażenie, które według lekarza jest istotne klinicznie.

dᵒ W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Qoyvolmea.

i n Ostrzeżenia i środki ostrożności e

Przed rozpoczęciem stosowania leku Qoyvolma należy omówić to z lekarzem lubz farmaceutą. Lekarz c oceni stan zdrowia pacjenta przed każdym leczeniem. Pacjent powinien upewnzić się, że przed każdym leczeniem poinformował lekarza o wszystkich swoich dolegliwościach. Należy także powiedzieć uˢ

lekarzowi, jeśli pacjent ostatnio przebywał w otoczeniu osoby, która mogła mieć gruźlicę. Przed p rozpoczęciem stosowania leku Qoyvolma lekarz zbada pacjenta oraz zleci wykonanie testów wykrywających gruźlicę. Jeżeli lekarz stwierdzi u pacjenta istnienie ryzyka gruźlicy, pacjent otrzyma dᵒ

leki przeciwgruźlicze.

a n Uwaga na ciężkie działania niepożądane

aₗₑₖᵤ

Lek Qoyvolma może powodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zakażenia.

i Należy zwracać uwagę na pewne objawy w trakcie stosowania Qoyvolma. Pełna lista tych działań niepożądanych znajduje się w punkcie 4 „Ciężkiee dⁿziałania niepożądane”.

y

oˡ

Przed rozpoczęciem stosowania leku Qoyvolma nwależ powiedzieć lekarzowi:

• jeśli pacjent miał kiedykolwiek reakcję alzergiczną na ustekinumab. Należy zapytać lekarza, o jeśli pacjent nie jest pewien p

• o wszelkiego rodzaju przebytych chorobach nowotworowych – gdyż leki immunosupresyjne, takie jak lek Qoyvolma, zmniejszają aktywność układu odpornościowego. powodugołuszczycy

  Może to zwiększyć ryzyko raka e

• jeśli pacjent był leczony z innymi lekami biologicznymi (lek wytwarzany n ze źródła biologicznego i zwykle podawany w postaci wstrzyknięcia) - ryzyko wystąpienia nowotworu może być więksazeż.

• jeśli pacjent ma lub miawł ostatnio zakażenie, lub ma jakiekolwiek patologiczne otwory w skórze (przetoki) z

• jeśli pojawią się nowe zmiany lub nastąpią zmiany istniejących miejsc łuszczycowych lub na zdrowej skórze bᵉ

• o stosowaniu wyszelkich innych rodzajów leczenia łuszczycy i (lub) łuszczycowego zapalenia stawzów – takich jak inny lek immunosupresyjny lub fototerapia (leczenie za pomocą c światła ultrafioletowego (UV)). Te terapie również mogą zmniejszać aktywność układu odpornoścnioⁱwego pacjenta. Jednoczesne stosowanie tych terapii z ustekinumabem nie zostało z zbadane. Jednakże może to zwiększać ryzyko chorób związanych z osłabieniem układu c odpoernościowego.

l

• pacjent leczy lub kiedykolwiek leczył alergię zastrzykami odczulającymi – nie jetśli ustekinumab wpływa na ten rodzaj terapii

k jweiśaldi o pmacoj,e cnzty ma 65 lat i więcej – istnieje większe prawdopodobieństwo zakażeń.

• dᵘ

Wo razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem leku Qoyvolma należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pʳ

U niektórych pacjentów podczas leczenia ustekinumabem wystąpiły reakcje toczniopodobne, w tym toczeń skórny lub zespół toczniopodobny. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka, czasami z ciemniejszą obwódką, w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub z bólami stawów.

Zawał serca i udar mózgu

W badaniu u pacjentów z łuszczycą leczonych ustekinumabem zaobserwowano zawał serca i udar mózgu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał czynniki ryzyka chorób serca i udaru, aby zapewnić ich odpowiednie leczenie. Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi ból w u klatce piersiowej, osłabienie lub nieprawidłowe odczuwanie po jednej stronie ciała, opadnięcie twarzoy,ᵗ zaburzenia mowy lub widzenia. r oᵇ Dzieci i młodzież

Nie zaleca się podawania leku Qoyvolma dzieciom i młodzieży o masie ciała poniżej 40 kg z chorobą dᵒ

Crohna lub u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, ponieważ nie badano jego działania w tej grupie wiekowej. e i n Lek Qoyvolma a inne leki, szczepionki e

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o: z c

• wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, az także o lekach, które pacjent planuje stosować ᵢₐ uˢ
• zastosowanym ostatnio lub planowanym szczepieniu. Podczas stosowan leku Qoyvolma nie p należy podawać niektórych rodzajów szczepionek (żywych szczepionek)
• Jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, należy powiedzieć lekarzowi dᵒ dziecka o leczeniu lekiem Qoyvolma, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę, w tym a szczepionki żywe, takie jak szczepionka BCG (stosowana w zapobieganiu gruźlicy). Nie zaleca n się podawania żywych szczepionek dziecku w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po a urodzeniu, jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka i zaleci inaczej.

eⁿ

Ciąża i karmienie piersią oˡ

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że mwoże być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowzaadniem tego leku.
• Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka w wrodzonych u dzieci narażonych na działanie pᵒ ustekinumabu w życiu płodowym. Doświadczenie w stosowaniu ustekinumabu u kobiet w ciąży jest jednak ograniczone. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku Qoyvolma gᵒ u kobiet w ciąży.

e

• Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna unikać zajścia w ciążę i musi stosować n odpowiednią antykoncepcję w czasie stosowania leku Qoyvolma oraz przez co najmniej 15 tygodni po ostatnim p prozdenanikiuaać lżeku Qoyvolma.
• Ustekinumab może w przez łożysko do nienarodzonego dziecka. Jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, dziecko może być bardziej narażone na zakażenia.
• Ważne jest, aby poweieᶻdzieć lekarzom dziecka i innym pracownikom ochrony zdrowia o przyjm sozwczaenpiiuon lekkiu,bₜ Qₐₖoᵢyₑvolma w czasie ciąży, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę. Żywe lekyQoyvol jmaka szczepionka BCG (stosowana w celu zapobiegania gruźlicy) nie są zalecane dla dzziecka w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeśli pacjentka cmoże otrzymywała w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej.

i

• p Uasctejeknintkuąmnab przenikać do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościach. Jeśli pacjentka z karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza. Lekarz wspólnie z eᶜ zdecyduje, czy pacjentka powinna karmić piersią, czy stosować lek Qoyvolma.

l Nie należy stosować tego leku i karmić piersią.

t Qkoyvolma

u pojazdów i obsługiwanie maszyn

Pᴸrᵉoᵏwadzenie nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i oobᵈsługiwania maszyn.

Pʳ

Lek Qoyvolma zawiera sód

Lek Qoyvolma zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jednakże lek Qoyvolma przed podaniem rozcieńcza się roztworem zawierającym sód.

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjent stosuje dietę o małej zawartości sodu.

Lek Qoyvolma zawiera polisorbat 80

Lek Qoyvolma zawiera 10,37 mg polisorbatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,40 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek znane alergie.

u t o 3. Jak stosować lek Qoyvolma r

oᵇ Lek Qoyvolma jest przeznaczony do stosowania według zaleceń i pod nadzorem lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita dᵒ

grubego.

podawaney

i Lek Qoyvolma 130 mg, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, będzie n przez lekarza prowadzącego w kroplówce (dożylnej infuzji) do ramienia, przez co najmnieej godzinę. Należy uzgodnić z lekarzem terminy wstrzyknięć leku oraz kolejnych wizyt kontrolnych.z c z Jaką dawkę leku Qoyvolma należy przyjmować pacjentasⱼₐₖ

Lekarz zdecyduje, jaka dawka leku Qoyvolma jest odpowiednia dla i długo ma on pᵘ

przyjmować lek.

dᵒ

Dorośli w wieku co najmniej 18 lat

a

• Lekarz prowadzący określi zalecaną dawkę w dożylnej infuzji na podstawie masy ciała n pacjenta.

a i

Masa ciała pacjenta eⁿ	Dawka
≤ 55 kg oˡ	260 mg
> 55 kg do ≤ 85 kg w	390 mg
> 85 kg oᶻ	520 mg

p

• Po początkowej dawce dożylnej pacjent otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma we wstrzyknięciu pod powoierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórnie), a następnie g co 12 tygodni.

ciała

nᵉ

Dzieci z chorobą Crohna o masie co najmniej 40 kg

• Lekarz określi zalecaną dawakżę w dożylnej infuzji na podstawie masy ciała pacjenta.

w

ᴹᵃˢz ciała pacjentaᵃ	Dawka
≥ 40 do ≤ 55 kge	260 mg
> ₈₅ kg do ≤ 85 kgb 55	390 mg
> kg	520 mg

y z c

• Po początkowej dawce dożylnej pacjent otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku nⁱ

  Qoyvolma we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórnie), a następnie z co 12 tcygodni.

e l Jak należy podawać lek Qoyvolma

t

• k Pierwsza dawka leku Qoyvolma w leczeniu choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita u grubego jest podawana przez lekarza w postaci kroplówki do ramienia (dożylnej infuzji).

Należy poinformować lekarza w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku oᵈ

Qoyvolma.

Pʳ

Pominięcie zastosowania leku Qoyvolma

Jeśli pacjent zapomni przyjść na wizytę, na której miał otrzymać dawkę leku, należy skontaktować się z lekarzem, by umówić się na kolejną wizytę.

Przerwanie stosowania leku Qoyvolma

Przerwanie stosowania leku Qoyvolma nie jest niebezpieczne. Jednakże w przypadku przerwania stosowania leku objawy mogą powrócić.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się u do lekarza lub farmaceuty. oᵗ r oᵇ 4. Możliwe działania niepożądane

dᵒ Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

e i Ciężkie działania niepożądane n

U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie objawy niepożądane wymagające neatychmiastowego leczenia. z c z Reakcje alergiczne – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast uˢ

skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub pogotowiem ratunkowym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów.

oᵖ

• Ciężkie reakcje alergiczne („anafilaktyczne”) występują rzadko u osób stosujących d ustekinumab (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób). Objawami są:

o trudności w oddychaniu lub połykaniu nᵃ

o niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować zawroty głowy lub stan a zamroczenia i o obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub ganrdła.

• Częste objawy reakcji alergicznej obejmująe wysypkę skórną i pokrzywkę (mogą one wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osóbo). ˡ w Reakcje związane z infuzją - Jeś gliru pbacejgeon,t jest leczony z powodu choroby Crohna lub oᶻ

wrzodziejącego zapalenia jelita pierwsza dawka leku Qoyvolma jest podawana p we wlewie kroplowym do żyły (infuzja dożylna). U niektórych pacjentów wystąpiły ciężkie reakcje alergiczne podczas infuzji.o gtów

płuc.

W rzadkich przypadkach u pacjen otrzymujących ustekinumab zgłaszano alergiczne nᵉ

reakcje płucne i zapalenie Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli wystąpaiąż objawy, takie jak: kaszel, duszność i gorączka.

w Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, lekarz prowadzący może zdecydować, że nie z należy ponownie rozepoczynać stosowania leku Qoyvolma.

b Za nkaastżęepnuiają –cy mchoygoąbwjaywmóawg.ać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast skontaktowaćz się z lekarzem prowadzącym, jeśli zauważy się którykolwiek c

z i

• Zaknażenia nosa lub gardła oraz przeziębienie występują często (mogą wystąpić z częściej niż u 1 na 10 osób).

c

• e ZZⁿⁱaaᵉkpaażleenniiea dolnych dróg oddechowych występują niezbyt często (mogą wystąpić

l nie częściej niż u 1 na 100 osób).

t tkanki podskórnej występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 k u • na 100 osób).

• Półpasiec (rodzaj bolesnej wysypki z pęcherzami) występuje niezbyt często (może

oᵈ wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób).

Pʳ

Lek Qoyvolma może osłabiać zdolność zwalczania zakażeń. Niektóre zakażenia mogą być ciężkie i mogą obejmować zakażenia wywołane przez wirusy, grzyby, bakterie (w tym gruźlicę) lub pasożyty, w tym zakażenia występujące głównie u osób z osłabionym układem odpornościowym (zakażenia oportunistyczne). U pacjentów otrzymujących leczenie ustekinumabem zgłaszano oportunistyczne zakażenia mózgu (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych), płuc i oka.

Należy zwracać uwagę na objawy zakażenia podczas stosowania leku Qoyvolma. Należą do nich: u t

• gorączka, objawy jak w grypie, nocne poty, utrata masy ciała o
• uczucie zmęczenia lub duszność; nieprzemijający kaszel r
• ucieplona, zaczerwieniona i bolesna skóra lub bolesna wysypka na skórze z pęcherzami oᵇ
• uczucie pieczenia w czasie oddawania moczu
• biegunka dᵒ
• zaburzenia widzenia lub utrata wzroku
• ból głowy, sztywność karku, wrażliwość na światło, nudności lub dezorienteacja.

i

Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeś zliak ua pżaecńj,e tnatkaic wehyⁿʲsᵃtᵏąpi którykolwiek z tych objawów zakażenia. Mogą to być objawy z zakażenia c dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry, półpasiec, lub zakażeń opozrtunistycznych, które mogą mieć ciężkie powikłania. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u psacjenta występuje uakże jakiekolwiek zakażenie, które nie ustępuje lub nawraca. Lekarz może zdecydować o p niestosowaniu leku Qoyvolma do czasu ustąpienia zakażenia. Należy t powiedzieć lekarzowi o otwartych ranach lub owrzodzeniach, które mogą być zakażone.

dᵒ

lub

Złuszczanie skóry – zwiększone zaczerwienienie i złuszczanie skóry na dużej powierzchni nᵃ

ciała mogą być objawami łuszczycy erytrodermalnej złuszczającego zapalenia skóry, a które są ciężkimi zmianami skórnymi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych i objawów, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

eⁿ

Inne działania niepożądane oˡ w Częste działania niepożądane (mogą wystząpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

• biegunka pᵒ
• nudności
• wymioty o g
• uczucie zmęczenia e
• zawroty głowy n
• ból głowy ż
• świąd a b
• ból pleców, mięśwni lu stawów
• ból gardła z
• zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia
• zakażenie b zaᵉtok.

y Niezbyt częstez działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

c

• zakażenia zęba
• drnożⁱdżakowe zakażenie pochwy zczucie
• depresja

c

• e u zatkania lub niedrożność nosa

l krwawienia, zasinienie, stwardnienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia

• t
• osłabienie

k u • opadanie powieki i mięśni po jednej stronie twarzy (porażenie nerwu twarzowego lub porażenie „Bell’a”), które jest zwykle przemijające oᵈ • zmiana obrazu łuszczycy z zaczerwienieniem oraz nowe drobne, żółte lub białe pęcherze na skórze, czasami z towarzyszącą gorączką (łuszczyca krostkowa)

Pʳ

• złuszczanie skóry
• trądzik.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

• zaczerwienienie i złuszczenie skóry na dużej powierzchni ciała, które może swędzieć lub boleć (złuszczające zapalenie skóry). Podobne objawy mogą czasem pojawić się jako naturalne zmiany rodzaju objawów łuszczycy (łuszczyca erytrodermalna)
• zapalenie małych naczyń krwionośnych, które może prowadzić do wysypki skórnej z u małymi, czerwonymi lub fioletowymi guzkami, gorączki lub bólu stawów (zapalenie oᵗ naczyń). r

oᵇ Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób):

• pęcherze na skórze, które mogą być czerwone, swędzące i bolesne (pemfigoid dᵒ pęcherzowy)
• toczeń skórny lub zespół toczniopodobny (czerwon sał,o unneicezsnioyncah,, ł euwszecnztuącaaln seiieę wysypka na i obszarach skóry narażonych na działanie promieni z bólami stawów). eⁿ z c Zgłaszanie działań niepożądanych z

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niespożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można pᵘ

zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat dᵒ

bezpieczeństwa stosowania leku.

nᵃ

a 5. Jak przechowywać lek Qoyvolma

i sporządzania n

• Lek Qoyvolma 130 mg, koncentrat do e roztworu do infuzji, jest podawany w szpitalu lub klinice i pacjenci nie muszą go przeochˡowywać ani przygotowywać do podania.
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidowcznym i niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zzamrażać.

o

• Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

p

• W razie potrzeby poszczególne fiolki można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, w temperatuorze pokojowej do 25°C, maksymalnie przez jeden okres g do 31 dni. W miejscu przewidzianym na opakowaniu zewnętrznym należy zanotować datę e pierwszego wyjęcia fiolki z lodówki. W dowolnym momencie przed upływem tego n 31-dniowego okresu przechowżywania w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówce i c pirązgeucaho₁wywać tam do upływu terminu ważności. Wyrzucić fiolkę, jeśli nie zostanie zużyta w w 3 dni przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

z

• Fiolek z lekiem Qoyvolma nie należy wstrząsać. Długie, energiczne wstrząsanie może doprowadzić do usbzkᵉodzenia leku.

y Kiedy nie należy stozsować tego leku

c

• Po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie oraz pudełku po: „EXP”. Termin i ważno pścłyinn oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

z

• Jeżeli zmienił barwę, jest mętny lub można dostrzec obce cząstki pływające w roztworze c (patrez punkt 6 „Jak wygląda lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie”).

l

• Jeżeli pacjent wie lub podejrzewa, że lek został poddany działaniu ekstremalnych temperatur t zamrożeniu lub przegrzaniu).

k u J(peżrzeylipoapdakkoowweamnuie z lekiem zostało energicznie wstrząśnięte.

• • d Jeżeli zabezpieczenie opakowania zostało zniszczone.

o Lek Qoyvolma przeznaczony jest tylko do jednorazowego użycia. Niewykorzystany rozcieńczony

Pʳ

roztwór do infuzji lub resztki leku znajdujące się w fiolkach lub strzykawkach należy wyrzucić zgodnie z lokalnymi przepisami.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Qoyvolma

• Substancją czynną leku jest ustekinumab. Każda fiolka zawiera 130 mg ustekinumabu w 26 ml roztworu. u
• Pozostałe składniki to: EDTA disodowa sól dwuwodna (E385), L-histydyna, L-histydyny oᵗ chlorowodorek jednowodny, L-metionina, polisorbat 80 (E433), sacharoza i woda do ʳ wstrzykiwań.

oᵇ

Jak wygląda lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie dᵒ Lek Qoyvolma jest przezroczystym do nieznacznie opalizującego, bezbarwnym do bladożółtego koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. Lek jest dostarczany w tekturowym oepakowaniu zawierającym pojedynczą dawkę leku w szklanej fiolce o pojemności 30 ml. Każda fiolⁱka zawiera 130 mg ustekinumabu w 26 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. eⁿ z c Podmiot odpowiedzialny z

Celltrion Healthcare Hungary Kft.

uˢ

1062 Budapest

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

ᵖ Węgry

dᵒ

Wytwórca

nᵃ

Nuvisan France SARL

a 2400, Route des Colles

06410, Biot ⁱ

Francja eⁿ l

MIDAS Pharma GmbH wᵒ

Rheinstrasse 49

ᶻ

55218 West Ingelheim Am Rhein

pᵒ

Rhineland-Palatinate

Niemcy

gᵒ

Kymos S.L.

nᵉ

Ronda de Can Fatjó 7B

Parc Tecnològic del Vallès aż

08290 Cerdanyola Del Valles w

Barcelona

z Hiszpania

beszczegółowych

W celu uzyskania bardyziej informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstzawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

c i

België/Belgiqne/Belgienu	Lietuva
₃₂z
Celltrion Healthcare Belgium BVBAc	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tél/Tel: e 1528 7418 + l	Tel.: +36 1 231 0493
BEikfᵗ @celltrionhc.comn o
БъlлгаonияCe ltri рu	Luxembourg/Luxemburg
Healthcare Hungary Kft. oᵈ	Celltrion Healthcare Belgium BVBA
Teл.: + 36 1 231 0493	Tél/Tel: + 32 1528 7418 [email protected]

Pʳ

Česká republika	Magyarország
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tel: + 36 1 231 0493	Tel.: + 36 1 231 0493
Danmark	Malta t
Celltrion Healthcare Denmark ApS	Mint Health Ltd o
Tlf.: +45 3535 2989 [email protected]	Tel: +356 2093 9800 ʳ oᵇ o
Deutschland	Nederland d
Celltrion Healthcare Deutschland GmbH	Celltrion Healthcare Netherlands B.V. e
Tel: +49 (0)30 346494150 [email protected]	Tel: + 31 20 888 7300 i [email protected] eⁿ Norwayz
Eesti	Norge c z
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare s AS
Tel: +36 1 231 0493 [email protected]	[email protected] pᵘ dᵒ
España	Österreich a
Kern Pharma, S.L.	Astro-Pharma GmbH n
Tel: +34 93 700 2525	Tel: +43 1 97 99 860 a i
Ελλάδα	n ᴾᵒˡˢeᵃᵏ
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Τηλ: +30 210 8009111 z	Toˡ: + 36 1 231 0493el. wortugal
France	P
Celltrion Healthcare France SAS pᵒ	CELLTRION PORTUGAL, UNIPESSOAL LDA
Tél.: +33 (0)1 71 25 27 00 o	Tel: +351 21 936 8542 [email protected]
ᵍ
Hrvatska nᵉ ż	România
Oktal Pharma d.o.o.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tel: +385 1 6595 777 wᵃ	Tel: + 36 1 231 0493
Ireland ᶻ	Slovenija
Celltrion Healthcare Irband Limitedelᵉ	OPH Oktal Pharma d.o.o.
Tel: +353 1 223 4026 y enquiry_ie@celltrz nhc.comio c i	Tel.: +386 1 519 29 22
Ísland n	Slovenská republika
₁z
Celltrion Healthcare Hungary Kft.c	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Sími: +3e 231 04936 l [email protected] kᵗ	Tel: +36 1 231 0493
ᴵᵗelltᵃionCuⁱ rᵃˡ	Suomi/Finland
Healthcare Italy S.R.L. oᵈ	Celltrion Healthcare Finland Oy.
Tel: +39 0247927040 [email protected]	Puh/Tel: +358 29 170 7755 [email protected]

u Pʳ

Κύπρος	Sverige
C.A. Papaellinas Ltd	Celltrion Sweden AB
Τηλ: +357 22741741	Tel: +46 8 80 11 77 [email protected] t
Latvija	o r
Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tālr.: +36 1 231 0493	oᵇ

u

Data ostatniej aktualizacji ulotki: MM/RRRR dᵒ e i Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków eⁿ https://www.ema.europa.eu/.

z c z --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- sₑₗᵤ

Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla fachowego peprsᵘon medycznego:

Identyfikowalność: dᵒ a W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktónw leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu leczniczego.

a i Instrukcje rozcieńczania:

eⁿ

sporządzania

oˡ

Produkt leczniczy Qoyvolma koncentrat do roztworu do infuzji musi być rozcieńczony, w przygotowany i podany w infuzji przez fachowy personel medyczny z zachowaniem zasad aseptyki.

oᶻ

1. Wyliczyć, na podstawie masy ciała pacjpenta, dawkę i liczbę niezbędnych fiolek produktu leczniczego Qoyvolma (patrz tabela 1 i tabela 2 w punkcie 3). Każda 26 ml fiolka produktu o leczniczego Qoyvolma zawiera 130 mg ustekinumabu.

g

2. Pobrać i usunąć z 250 ml worka infuzyjnego objętość roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) odpowiadającą dodawanej objęntoᵉści produktu leczniczego Qoyvolma (usunąć 26 ml roztworu

ₖ

chlorku sodu na każdą fiolkę produktu leczniczego Qoyvolma, dla 2 fiolek usunąć 52 ml, dla 3 aż fiolek usunąć 78 ml, dla 4 fiole usunąć 104 ml).

w

3. Pobrać 26 ml produktu leczniczego Qoyvolma z każdej potrzebnej fiolki i wprowadzić do

250 ml wor wkaym inifeuszzyajćn.zego. Końcowa objętość w worku infuzyjnym powinna wynosić 250 ml. Delikatnie bᵉ

4. Przed podaniem obejrzeć rozcieńczony roztwór. Nie stosować w razie stwierdzenia widocznych nieprzejrzystychy cząsteczek, przebarwień lub obcych cząstek.

z ₜᵤ

5. Podawać rozcieńczony roztwór przez co najmniej godzinę. Infuzja powinna zakończyć się w c ciągu czterdizies ośmiu godzin od rozcieńczenia w worku infuzyjnym.

n

6. Należy sztosować wyłącznie zestaw infuzyjny posiadający jałowy, apirogenny filtr wiążący

Kniasżkdoaccząsteczkowe białka (wielkość porów 0,2 mikrometra).

e 7. fiolka jest tylko do jednorazowego użycia i wszelkie niewykorzystane resztki produktu l należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

leczniczego

kᵗ

uᵢₑ

Przechowywanie

W raz potrzeby rozcieńczony roztwór do infuzji można przechowywać w temperaturze pokojowej oᵈ

do 25°C. Infuzja powinna zakończyć się w ciągu 48 godzin od rozcieńczenia w worku infuzyjnym. PʳNie zamrażać.

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań ustekinumab

u t Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie o r zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, oᵇ jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

dᵒ

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. e i n Tę ulotkę napisano dla osoby przyjmującej lek. Jeśli lek Qoyvolma będzie podaewany dziecku z rodzic lub opiekun powinien uważnie zapoznać się z tymi informacjami.

c z

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

uˢ

• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

e.

• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może oᵖ zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takied sam
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy a niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

n Patrz punkt 4.

a i Spis treści ulotki stosuje eⁿ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qooyˡvolma

3. Jak stosować lek Qoyvolma w

4. Możliwe działania niepożądane z

o

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma

p

6. Zawartość opakowania i inne informacje

o

eᵍ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jankim celu się go stosuje ż Co to jest lek Qoyvolma a

Lek Qoyvolma za bwiaiełkraam suib, s kttaónrwcejęoczzpyonznnąaj uąstekinumab – przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne są r i łączą się specyficznie z pewnymi białkami w organizmie człowieka. eᶻ

brupy

Lek Qoyvolma należyy do g leków nazywanych „immunosupresyjnymi”. Leki te osłabiają część układu odpornościowzego.

cⱼₑ

nⁱ

W jakim celu stosu się lek Qoyvolma

z Lek Qoyvolma jest stosowany w leczeniu następujących chorób zapalnych:

c

• łuszcezycy plackowatej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych l
• łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych ₒt
• choroby Crohna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży uᵏ masie ciała co najmniej 40 kg
• wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych. oᵈ

PʳŁuszczyca plackowata

Łuszczyca plackowata jest chorobą skóry powodującą stan zapalny skóry i paznokci. Lek Qoyvolma zmniejsza stan zapalny oraz inne objawy choroby.

Lek Qoyvolma jest stosowany u dorosłych pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą, którzy nie mogą stosować cyklosporyny, metotreksatu lub fototerapii lub u których takie leczenie nie jest skuteczne.

Lek Qoyvolma jest stosowany u dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych z umiarkowaną do u t ciężkiej łuszczycą plackowatą, które nie mogą stosować fototerapii lub innych leków działających o ogólnoustrojowo lub u których takie leczenie nie jest skuteczne. r oᵇ Łuszczycowe zapalenie stawów

Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba zapalna stawów, zwykle związana z łuszczycą. Pacyjenci z dᵒ aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów są wcześniej leczeni innymi lekami. Dopiero gd odpowiedź na to leczenie jest niewystarczająca, pacjent może otrzymać lek Qoyvolma we celu:

i

• zmniejszenia objawów choroby
• poprawy sprawności fizycznej eⁿ
• spowolnienia postępu uszkodzenia stawów. z c zrw

Choroba Crohna s

Choroba Crohna jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z chorobą Crohna jest najpie leczony innymi pᵘ

lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, może być o podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

d

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

n Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zapalną chorobą jelit. Pᵃacjent z wrzodziejącym zapaleniem aₐ

jelita grubego jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub i pacjent nie toleruje tych leków, może być podany lek Qoyvolm w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby. eⁿ oˡ

w 2. Informacje ważne przed zastosowaniem lzeku Qoyvolma

pᵒ

Kiedy nie stosować leku Qoyvolma

• jeśli pacjent ma uczulenie na ustekoinumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego zakażenieg, które leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli pacjent ma czynne według lekarza jest istotne klinicznie.

ncᵉi,

W przypadku jakichkolwie lkek waąrztpelmaiwżoś czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować się z w lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Qoyvolma.

z Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosobwᵉania leku Qoyvolma należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz oceni stan zdrowia pacyjenta przed rozpoczęciem każdego leczenia. Pacjent powinien upewnić się, że przed rozpoczę Pcriezmedz kaożzdpeogcozę lceicezmenia poinformował lekarza o wszystkich swoich dolegliwościach.

c Należy także powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent ostatnio przebywał w otoczeniu osoby, która mogła mieć gruźlic teęs.tónwⁱ r stosowania leku Qoyvolma lekarz zbada pacjenta oraz zleci zₜ

wykonanie wykrywających gruźlicę. Jeżeli lekarz stwierdzi u pacjenta istnienie ryzyka c gruźlicy, paecjen otrzyma leki przeciwgruźlicze.

l t ciężkie działania niepożądane

kⁿᵃ

ᵁʷᵃu Qᵍᵃoyvolma może powodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zakażenia. ᴸNᵉaᵏleży zwracać uwagę na pewne objawy w trakcie stosowania leku Qoyvolma. Pełna lista tych dozᵈiałań niepożądanych znajduje się w punkcie 4 „Ciężkie działania niepożądane”.

Pʳ

Przed rozpoczęciem stosowania leku Qoyvolma należy powiedzieć lekarzowi:

• jeśli pacjent miał kiedykolwiek reakcję alergiczną na ustekinumab. Należy zapytać lekarza, jeśli pacjent nie jest pewien

• o wszelkiego rodzaju przebytych chorobach nowotworowych – gdyż leki immunosupresyjne, takie jak lek Qoyvolma, zmniejszają aktywność układu odpornościowego. Może to zwiększyć ryzyko raka

• jeśli pacjent był leczony z powodu łuszczycy innymi lekami biologicznymi (lek wytwarzany ze źródła biologicznego i zwykle podawany w postaci wstrzyknięcia) - ryzyko wystąpienia u t nowotworu może być większe. o

• jeśli pacjent ma lub miał ostatnio zakażenie r

• jeśli pojawią się nowe zmiany lub nastąpią zmiany istniejących miejsc łuszczycowych lub na oᵇ zdrowej skórze

• o stosowaniu wszelkich innych rodzajów leczenia łuszczycy i (lub) łuszczycowego dᵒ zapalenia stawów – takich jak inny lek immunosupresyjny lub fototerapia (leczenie za pomocą światła ultrafioletowego (UV)). Te terapie również mogą zmniejszać aktywność uekładu odpornościowego pacjenta. Jednoczesne stosowanie tych terapii z ustekinumabemⁱ nie zostało zbadane. Jednakże może to zwiększać ryzyko chorób związanych z osłabienieemⁿ układu odpornościowego z c

• jeśli pacjent leczy lub kiedykolwiek leczył alergię zastrzykami odczuzlającymi – nie wiadomo, czy ustekinumab wpływa na ten rodzaj terapii s

• jeśli pacjent ma 65 lat i więcej – istnieje większe prawdopodobieństwo zakażeń.

pᵘ

o W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy zastosowaniem dpacjenta, przed leku Qoyvolma należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

nᵃ

U niektórych pacjentów podczas leczenia ustekinumabem wystąpiły reakcje toczniopodobne, w tym wysypka, czasamia toczeń skórny lub zespół toczniopodobny. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli i wystąpi czerwona, uniesiona, łuszcząca się z z ciemniejszą obwódką, w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lubeⁿ bólami stawów.

oˡ

Zawał serca i udar mózgu w

W badaniu pacjentów z łuszczycą leczonych ustekzinumabem zaobserwowano zawał serca i udar mózgu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał czynniki ryzyka chorób serca i udaru, aby pᵒ

zapewnić ich odpowiednie leczenie. Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi ból w klatce piersiowej, osłabienie lub nieprawidłoowe odczuwanie po jednej stronie ciała, opadnięcie twarzy, zaburzenia mowy lub widzenia.

eᵍ

n Dzieci i młodzież ż

Nie zaleca się podawania leku Qoyavolma dzieciom z łuszczycą w wieku poniżej 6 lat, dzieciom i młodzieży o masie ciała poniżwej 40 kg z chorobą Crohna ani dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z łuszczycowym zapaleniem stawów lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, ponieważ z nie badano jego działania w tej grupie wiekowej.

bᵉ

Lek Qoyvolma a inney leki, szczepionki

Należy powiedzieć lezkcahrzowi lub farmaceucie o:

cₑ

• wszystkich leka przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które i pacjent plnanyumj stosować z
• zastosowan ostatnio lub planowanym szczepieniu. Podczas stosowania leku Qoyvolma nie c należey podawać niektórych rodzajów szczepionek (żywych szczepionek) l
• pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, należy powiedzieć lekarzowi dziecka je tśli

leczeniu lekiem Qoyvolma, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę, w tym uᵏusᵒzrcozdezpeinoinuk, i je żśyliwe, takie jak szczepionka BCG (stosowana w zapobieganiu gruźlicy). Nie zaleca d się podawania żywych szczepionek dziecku w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po

• pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej.

Pʳ

Ciąża i karmienie piersią

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

• Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci narażonych na działanie ustekinumabu w życiu płodowym. Doświadczenie w stosowaniu ustekinumabu u kobiet w ciąży jest jednak ograniczone. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku Qoyvolma u kobiet w ciąży.

• Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna unikać zajścia w ciążę i musi stosować u odpowiednią antykoncepcję w czasie stosowania leku Qoyvolma oraz przez co najmniej oᵗ 15 tygodni po ostatnim podaniu leku Qoyvolma. r

• Ustekinumab może przenikać przez łożysko do nienarodzonego dziecka. Jeśli pacjentka oᵇ otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, dziecko może być bardziej narażone na zakażenia.

• Ważne jest, aby powiedzieć lekarzom dziecka i innym pracownikom ochrony zdrowia o dᵒ przyjmowaniu leku Qoyvolma w czasie ciąży, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę. Żywe szczepionki, takie jak szczepionka BCG (stosowana w celu zapobiegania greuźlicy) nie są zalecane dla dziecka w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeślni pⁱ acjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci ineaczej.

• Ustekinumab może przenikać do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościaczh. Jeśli pacjentka c karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza. Lzekarz wspólnie z pacjentką zdecyduje, czy pacjentka powinna karmić piersią, czy stosować lek Qoyvolma.

uˢ

Nie należy stosować tego leku i karmić piersią.

proowᵖadzenia

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

d Lek Qoyvolma nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność pojazdów i obsługiwania maszyn.

nᵃ

a Lek Qoyvolma zawiera polisorbat 80

i Lek Qoyvolma zawiera 0,02 mg polisorbatu 80 (E433) w każed.ej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergieczⁿn Należy poinformować lekarza, jeśli l u pacjenta występują jakiekolwiek znane alergie.

wᵒ

z 3. Jak stosować lek Qoyvolma

pᵒ

Lek Qoyvolma jest przeznaczony do s ktotósroewania według zaleceń i pod nadzorem lekarza mającego gᵒ

doświadczenie w leczeniu chorób, na stosuje się lek Qoyvolma.

nᵉ

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Należy uzgodnić z a leżkarzem terminy wstrzyknięć leku oraz kolejnych wizyt kontrolnych. w z Jaką dawkę leku Qoyvolma należy przyjmować

Lekarz zdecyduje, jaka dabwᵉka leku Qoyvolma jest odpowiednia dla pacjenta i jak długo ma on przyjmować lek. y zajmniej c Dorośli w wieku co n 18 lat

i Łuszczyca lub łnuszczycowe zapalenie stawów

z

• Zalecana dawka początkowa leku Qoyvolma wynosi 45 mg. Pacjenci o masie ciała większej niż ₐ 100 keilᶜogramów (kg) mogą rozpocząć leczenie od dawki 90 mg zamiast dawki 45 mg.

l

• Następn dawka podawana jest po okresie 4 tygodni od dawki początkowej, kolejne t 12 tygodni. Kolejne dawki są zwykle takie same jak dawka początkowa.

uᵏᶜᵒ

Chdoroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego

• o Pierwsza dawka leku Qoyvolma, wynosząca około 6 mg/kg, będzie podawana przez lekarza prowadzącego w kroplówce do żyły ramienia (dożylnej infuzji). Po początkowej dawce pacjent Pʳ otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne), a następnie co 12 tygodni podskórnie.
• U niektórych pacjentów, po pierwszej wstrzykniętej podskórnie dawce 90 mg, lek Qoyvolma może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje, kiedy pacjent powinien otrzymać następną dawkę.

Dzieci i młodzież w wieku co najmniej 6 lat

Łuszczyca

• Lekarz określi odpowiednią dawkę dla pacjenta, w tym objętość leku Qoyvolma, którą należy u t wstrzyknąć. Właściwa dawka zależy od masy ciała pacjenta w czasie podawania każdej dawkio.
• Jeśli pacjent waży mniej niż 60 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 0,75 mg na kg masy bʳ ciała.

o

• Jeśli pacjent waży od 60 kg do 100 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 45 mg.
• Jeśli pacjent waży więcej niż 100 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 90 mg.

dᵒ

• Po podaniu dawki początkowej, pacjent otrzyma następną dawkę po 4 tygodniach, a następnie będzie je otrzymywać co 12 tygodni. e i n Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 40 kg e

Choroba Crohna z c

• Podczas leczenia, pierwsza dawka leku Qoyvolma, około 6 mg/kg, będzzie podawana przez lekarza prowadzącego, w kroplówce do żyły ramienia (infuzji dożylnesj).ₐ, Po początkowej dawce pacjent otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma następnie co pᵘ 12 tygodni we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne).
• U niektórych pacjentów, po pierwszej wstrzykniętej podskórnie dawce 90 mg, lek Qoyvolma dᵒ może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien otrzymać następną dawkę.

nᵃ

wstrzyknięcia a

Jak należy podawać lek Qoyvolma

i

• Lek Qoyvolma jest podawany w postaci pod powierzchnię skóry (podskórnie).

Na początku leczenia lek Qoyvolma może być podeawⁿany przez lekarza lub pielęgniarkę.

• Jednakże lekarz może zdecydować, że pacjent boędˡzie samodzielnie dokonywał wstrzyknięć leku Qoyvolma. W tej sytuacji pacjent zostanie przweszkolony, w jaki sposób wykonywać wstrzyknięcia leku Qoyvolma. z ”
• W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat sposobu wstrzykiwania leku Qoyvolma, pᵒ patrz „Instrukcje dotyczące podawania leku na końcu tej ulotki.

oakichkolwiek

g Należy poinformować lekarza w przypadku j wątpliwości dotyczących samodzielnego podawania leku.

zalecananᵉ

Zastosowanie większej niż aż dawki leku Qoyvolma

Jeżeli pacjent wstrzyknął lub zowstała mu podana zbyt duża dawka leku Qoyvolma, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy zawsze mieć przy sobie opakowanie zewnętrzne leku, nawet jeślei ᶻʲᵉˢᵗ ono puste.

zastosowaniba ₗₑₖᵤ

Pominięcie y Qoyvolma

W przypadku pominzięcia dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy c stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

nⁱ

z Przerwanie stosowania leku Qoyvolma

c Przerwaniee stosowania leku Qoyvolma nie jest niebezpieczne. Jednakże w przypadku przerwania l stosowania leku objawy mogą powrócić.

razietakichkolwiek

za

ᵂ uᵏ j dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się ᵈᵒ lekar lub farmaceuty.

oᵈ

Pʳ

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie objawy niepożądane wymagające natychmiastowego leczenia.

Reakcje alergiczne – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast u t skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub pogotowiem ratunkowym, jeśli zauważy o się którykolwiek z następujących objawów. r

• Ciężkie reakcje alergiczne („anafilaktyczne”) występują rzadko u osób stosujących oᵇ ustekinumab (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób). Objawami są:
  • trudności w oddychaniu lub połykaniu luboₜₐₙ d
  • niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować zawroty głowy s zamroczenia e i
  • obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła.
• Częste objawy reakcji alergicznej obejmują wysypkę skórną i pokrzywekⁿę (mogą one wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób). z c z W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymującyc shko unstteakkitnouwmaćasbięzgłaszano alergiczne kaszel, duszność

reakcje płucne i zapalenie płuc. Należy natychmiast s z lekarzem pᵘ

prowadzącym, jeśli wystąpią objawy, takie jak: i gorączka.

dᵒ

Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, lekarz prowadzący może zdecydować, że nie należy ponownie rozpoczynać stosowania leku Qoyvolma.

nᵃ

a Zakażenia – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast i skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów. eⁿ

ₑ

oˡ

• Zakażenia nosa lub gardł oad odreaczh porwzeyzcihęwbieynsitępwuyjąstępują często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób). z o
• Zakażenia dolnych dróg w niezbyt często (mogą wystąpić p nie częściej niż u 1 na 100 osób).
• Zapalenie tkanki podskórnej występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 gᵒ na 100 osób).
• Półpasiec (rodzaj bolesnej wysypki z pęcherzami) występuje niezbyt często (może n wystąpić nie częściej niż uᵉ 1 na 100 osób).

ażość

Lek Qoyvolma może osłabiać zwdoln zwalczania zakażeń. Niektóre zakażenia mogą być ciężkie i mogą obejmować zakażenia wywołane przez wirusy, grzyby, bakterie (w tym gruźlicę) lub pasożyty, z w tym zakażenia w (zyasptęapleunjiąece głównie u osób z osłabionym układem odpornościowym (zakażenia oportunistyczne). U pacjebnᵉtów otrzymujących leczenie ustekinumabem zgłaszano oportunistyczne zakażenia mózgu y mózgu, zapalenie opon mózgowych), płuc i oka.

uwazgę

c Należy zwracać na objawy zakażenia podczas stosowania leku Qoyvolma. Należą do nich:

i

• g uocireąpclzoknaa,n, ozbajcazweyrwjaiekn wion garypie, nocne poty, utrata masy ciała z
• uczucie zmęczenia lub duszność; nieprzemijający kaszel uczucie
• eᶜ i bolesna skóra lub bolesna wysypka na skórze z pęcherzami l
• pieczenia w czasie oddawania moczu

t

• biegunka k u zaburzenia widzenia lub utrata wzroku
• • ból głowy, sztywność karku, wrażliwość na światło, nudności lub dezorientacja.

oᵈ

Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z

Pʳ

tych objawów zakażenia. Mogą to być objawy zakażeń, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry, półpasiec, lub zakażeń oportunistycznych, które mogą mieć ciężkie powikłania. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje jakiekolwiek zakażenie, które nie ustępuje lub nawraca. Lekarz może zdecydować o niestosowaniu leku Qoyvolma do czasu ustąpienia zakażenia. Należy także powiedzieć lekarzowi o otwartych ranach lub owrzodzeniach, które mogą być zakażone.

Złuszczanie skóry – zwiększone zaczerwienienie i złuszczanie skóry na dużej powierzchni ciała mogą być objawami łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry, które są u ciężkimi zmianami skórnymi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy oᵗ natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

ʳ oᵇ Inne działania niepożądane

dᵒ

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

• biegunka e
• nudności ⁱ
• wymioty eⁿ
• uczucie zmęczenia z c
• zawroty głowy z
• ból głowy uˢ
• świąd
• ból pleców, mięśni lub stawów ᵖ
• ból gardła dᵒ
• zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia
• zakażenie zatok.

nᵃ

a Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• zakażenia zęba ⁱ
• drożdżakowe zakażenie pochwy eⁿ l
• depresja
• uczucie zatkania lub niedrożność nosa wᵒ
• krwawienia, zasinienie, stwardnienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia ᶻ
• osłabienie pᵒ
• opadanie powieki i mięśni po jednej stronie twarzy (porażenie nerwu twarzowego lub porażenie „Bell’a”), które jest o zwykle przemijające
• zmiana obrazu łuszczycy z zaczerwienieniem oraz nowe drobne, żółte lub białe pęcherze ᵍ na skórze, czasami z towarzyszącą gorączką (łuszczyca krostkowa) nᵉ
• złuszczanie skóry ż
• trądzik.

wᵃ

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

• zaczerwienienieᶻ i złuszczenie skóry na dużej powierzchni ciała, które może swędzieć lub boleć (złuszcbzᵉające zapalenie skóry). Podobne objawy mogą czasem pojawić się jako naturalney zmiany rodzaju objawów łuszczycy (łuszczyca erytrodermalna)
• zapalenzie małych naczyń krwionośnych, które może prowadzić do wysypki skórnej z

c lub fioletowymi guzkami, gorączki lub bólu stawów (zapalenie mnaacłnzyymⁱńi),. czerwonymi zzadkie c e r działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób): ᴮᵃʳ lᵈᶻᵒ pęcherze na skórze, które mogą być czerwone, swędzące i bolesne (pemfigoid

• t pęcherzowy)

uᵏ• toczeń skórny lub zespół toczniopodobny (czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych, ewentualnie z bólami oᵈ stawów).

Pʳ

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma u oᵗ

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

ʳ

• Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.

oᵇ

• Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
• W razie potrzeby, poszczególne fiolki leku Qoyvolma można przechowywać w oryginalnym dᵒ pudełku w celu ochrony przed światłem, w temperaturze pokojowej do 30°C, maksymalnie przez jeden okres do 15 dni. W miejscu przewidzianym na opakowaniu zewnętrzneym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia fiolki z lodówki i datę usunięcia. Data usuniⁱęcia nie może przekraczać terminu ważności wydrukowanego na opakowaniu zewnętrznyme. ⁿ Gdy fiolka była przechowywana w temperaturze pokojowej (do 30°C), nie należy jej ponowznie umieszczać w c lodówce. Wyrzucić fiolkę, jeśli nie zostanie zużyta w ciągu 15 dni przeczhowywania w temperaturze pokojowej lub po terminie ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. uˢ
• Fiolek z lekiem Qoyvolma nie należy wstrząsać. Długie, energiczne wstrząsanie może doprowadzić do uszkodzenia leku.

ᵖ dᵒ

Kiedy nie należy stosować tego leku

a

• Po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie oraz pudełku po: „EXP”. Termin n ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

ᵢaₒ

• Jeżeli płyn zmienił barwę, jest mętny lub można dostrzec obce cząsteczki pływające w i roztworze (patrz punkt 6 „Jak wygląda lek Qoyvolmna c zawiera opakowanie”).
• Jeżeli pacjent wie lub podejrzewa, że lek został poeddany działaniu ekstremalnych temperatur l (przypadkowemu zamrożeniu lub przegrzaniu).o
• Jeżeli opakowanie z lekiem zostało energicznwie wstrząśnięte.
• Jeżeli zabezpieczenie opakowania zostało zniszczone.

oᶻ

p Lek Qoyvolma jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki leku znajdujące się w fiolkach lub strzykawkach należy wyrzucić.

gᵒ

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać e farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić n środowisko.

aż

w 6. Zawartość opakowania i inne informacje

z e Co zawiera lek Q cozyyvnonląmba

• Substancją y leku jest ustekinumab. Każda fiolka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu. z c
• Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 i (E433), sancharoza i woda do wstrzykiwań.

z c Jak wyglądea lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie l Lek Qoyvolma jest przezroczystym do nieznacznie opalizującego (o perłowym połysku), bezbarwnym t do bladożółtego roztworem do wstrzykiwań. Lek jest dostarczany w tekturowym opakowaniu mgkstekinumabu u pojedynczą dawkę leku w szklanej fiolce o pojemności 3 ml. Każda fiolka zawiera z⁴a⁵wieraującym w 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań.

oᵈ

r Podmiot odpowiedzialny

P

Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Węgry

Wytwórca

Nuvisan France SARL

2400, Route des Colles

06410, Biot

Francja u t o MIDAS Pharma GmbH r Rheinstrasse 49

oᵇ

55218 West Ingelheim Am Rhein

Rhineland-Palatinate

dᵒ

Niemcy

e i Kymos S.L.

Ronda de Can Fatjó 7B eⁿ

Parc Tecnològic del Vallès z c

08290 Cerdanyola Del Valles z

Barcelona s

Hiszpania

pᵘ

o W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do d miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

a n

België/Belgique/Belgien	Lietuva a
Celltrion Healthcare Belgium BVBA	Celltr +on Healthcare Hungary Kft.i 3i6
Tél/Tel: + 32 1528 7418	Tel.: 1 231 0493
[email protected]	eⁿ oˡ
	w
България z	Luxembourg/Luxemburg
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Belgium BVBA
Teл.: + 36 1 231 0493 pᵒ o g	Tél/Tel: + 32 1528 7418 [email protected]
Česká republika e	Magyarország
Celltrion Healthcare Hungary Kft. n	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tel: + 36 1 231 0493 aż w	Tel.: + 36 1 231 0493
Danmark z Celltrion Healthcare Denmark ApS Tlf.: +45 3535 2989 bᵉ [email protected] y	Malta Mint Health Ltd Tel: +356 2093 9800
Deutschland z Celltrion Healthcare Deutschland GmbHc Tel: +49 (0)30n 346494150ⁱ z [email protected] c e	Nederland Celltrion Healthcare Netherlands B.V. Tel: + 31 20 888 7300 [email protected]
l t	Norge
ᴱᵉllkion Healthcare Hungary Kft.Ceˢᵗⁱrt	Celltrion Healthcare Norway AS
Teu: +36 1 231 0493l oᵈontañta [email protected] sp ac _E	[email protected]
	Österreich
Kern Pharma, S.L.	Astro-Pharma GmbH
Tel: +34 93 700 2525	Tel: +43 1 97 99 860

r P

Ελλάδα	Polska
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Τηλ: +30 210 8009111	Tel.: + 36 1 231 0493
France	Portugal t
Celltrion Healthcare France SAS	CELLTRION PORTUGAL, UNIPESSOAL LDoA r
Tél.: +33 (0)1 71 25 27 00	Tel: +351 21 936 8542 [email protected] oᵇ
Hrvatska	România dᵒ
Oktal Pharma d.o.o.	Celltrion Healthcare Hungary Kft. e
Tel: +385 1 6595 777	Tel: + 36 1 231 0493 i eⁿ
Ireland	Slovenija z
Celltrion Healthcare Ireland Limited	OPH Oktal Pharma d.o.o. c z
Tel: +353 1 223 4026 [email protected]	Tel.: +386 1 519 29 22 ˢ pᵘ
Ísland	Slovenská republᵒadik
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Sími: +36 1 231 0493 [email protected]	Tel: +36 1 231 0493 nᵃ a i
Italia	n
Celltrion Healthcare Italy S.R.L.	SullmioFi Hleantd care Finland Oy.Ceotri /n n al h
Tel: +39 0247927040 [email protected] z	Poh/ᵉ el: +358 29 170 7755u ˡ T [email protected]
Κύπρος pᵒ	Sverige
C.A. Papaellinas Ltd o	Celltrion Sweden AB
Τηλ: +357 22741741	Tel: +46 8 80 11 77
ᵍ nᵉ ż	[email protected]
Latvija Celltrion Healthcare Hungarywᵃ. Kft Tālr.: +36 1 231 0493

u

ᶻ Data ostatniej aktualizabcjᵉi ulotki: MM/RRRR

y z Szczegółowe informcacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.eman.eⁱuropa.eu/.

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Instrukcja podawania

Niniejsza instrukcja podawania zawiera informacje dotyczące sposobu wstrzykiwania leku Qoyvolma pobieranego z fiolki.

u t Przed zastosowaniem leku Qoyvolma należy zapoznać się z instrukcją podawania. Nie należy o wstrzykiwać sobie ani innej osobie leku Qoyvolma do czasu przeszkolenia na temat sposobu r wstrzykiwania leku Qoyvolma pobieranego z fiolki. Fachowy personel medyczny pokaże oᵇ pacjentowi lub jego opiekunowi sposób przygotowania, odmierzenia dawki oraz wykona wstrzyknięcie leku Qoyvolma w prawidłowy sposób, zanim pacjent wykona je samodzielnie po raz dᵒ

pierwszy. Należy zachować instrukcje podawania. W przypadku pytań należy skontaktować się z fachowym personelem medycznym. e i

Lek Qoyvolma jest stosowany u osób dorosłych oraz dzieci w wieku 6 lat i starsezⁿych.

z c Fiolka leku Qoyvolma jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia.z Zawiera ona 45 mg leku Qoyvolma do wstrzykiwań podskórnych. s pᵘ

Ważne informacje

dᵒ

• Przed zastosowaniem leku Qoyvolma należy dokładnie przeczytać wszystkie instrukcje.
• Należy zapytać fachowy personel medyczny, jak często pacjent powinien wstrzykiwać lek.

nᵃ

• Przed rozpoczęciem należy sprawdzić opakowanie, aby upewnić się, że pacjent ma prawidłową a dawkę. i
  • Jeśli dawka wynosi 45 mg lub mniej, pacjent otrzyma jedną fiolkę 45 mg.

e

• Jeśli dawka wynosi 90 mg, pacjent otrzymam dwⁿ. ie fiolki po 45 mg i będzie musiał sobie oˡ podać dwa wstrzyknięcia, jedno po drugi podwₑⱼ
• W przypadku dzieci oraz młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat) zaleca się, aby lek Qoyvolma z podawała osoba dorosła lub podawano go j nadzorem.

o

• Dzieci i młodzież z łuszczycą o masie cpała mniejszej niż 60 kg, wymagają dawki mniejszej niż 45 mg.

o

• Zawsze należy stosować strzykawkę dostarczoną przez farmaceutę, aby upewnić się, że g odmierzono prawidłową ilość lekeu Qoyvolma.
• Należy sprawdzić termin wa jżenjonścoiso nwa faićo.lce oraz na tekturowym opakowaniu. Jeśli upłynął termin ważności, nie należy st Jeśli upłynął termin ważności, należy skontaktować aż się z lekarzem lub farmaceutą w celu uzyskania pomocy.

w

• Należy sprawdzić fiolkę, czy nie zawiera cząsteczek lub czy roztwór nie zmienił barwy.

z Zawartość fiolki powinna być przezroczysta do lekko opalizującej oraz bezbarwna do e bladożółtej z niewielką liczbą białych cząsteczek.

b

• Nie stosować leku Qoyvolma, jeśli został on zamrożony, zmienił barwę, jest mętny lub zawiera y duże cząsteczki. W takim przypadku potrzebna jest nowa fiolka.

z

• Aby uniknąćc zranienia igłą, nie należy ponownie nakładać nasadki na igłę.

i

• Zużytą strnzykawkę oraz igłę(y) należy zutylizować niezwłocznie po użyciu.
• Nie stoszowciauć fiolki z lekiem Qoyvolma więcej niż jeden raz, nawet jeśli w fiolce pozostał lek.

c przebi gumowego korka, lek Qoyvolma może ulec zanieczyszczeniu szkodliwymi e ᴾᵒ l mogą spowodować zakażenie w przypadku ponownego użycia fiolki.

batk ztweriiąazmkiu, k zt póorewyższym, po wykonaniu wstrzyknięcia należy wyrzucić niewykorzystany lek uᵏQᵂoyvolma.

• d Po użyciu należy w sposób bezpieczny pozbyć się fiolek po leku Qoyvolma.
• o Lek Qoyvolma jest przeznaczony wyłącznie do stosowania podskórnego. Nie wstrzykiwać leku Qoyvolma do żyły.

Pʳ

• Nie mieszać leku Qoyvolma z innymi płynami do wstrzykiwań.

Przechowywanie leku Qoyvolma

• Niewykorzystaną fiolkę z lekiem Qoyvolma należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C.

u - W razie potrzeby, poszczególne fiolki można przechowywać w temperaturze pokojowej do 30°C nie dłużej niż 15 dni, w oryginalnym opakowaniu tekturowym chroniącym przeodᵗ światłem. Jeśli fiolka nie została zużyta w ciągu 15 dni przechowywania w temperaturze

ʳ pokojowej, należy ją wyrzucić. oᵇ

• Lek Qoyvolma należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

dᵒ

• Nie wyjmować fiolki z lekiem Qoyvolma z oryginalnego opakowania tekturowego w trakcie e przechowywania.

ⁱ

• Nie potrząsać fiolką z lekiem Qoyvolma.

eⁿ

• Potrząsanie fiolką może uszkodzić lek Qoyvolma. Jeśli fiolką potrząsano, nie należy jej z stosować. W takim przypadku potrzebna jest nowa fiolka. c z
• Nie ogrzewać fiolki z lekiem Qoyvolma.
• Nie zamrażać fiolki z lekiem Qoyvolma. uˢ
• Nie wystawiać fiolki z lekiem Qoyvolma na bezpośredniem działanie światła słonecznego.
• Fiolkę z lekiem Qoyvolma należy przechowywać w miejscu niewᵖidocznym i niedostępnym dᵒ dla dzieci. Zawiera niewielkie cząsteczki.

Wyjaśnienie terminologii (patrzy rysunek A) nᵃ a Fiolka ⁱ

eⁿ

l Wieczko

wᵒ

Roztwór

ᶻ pᵒ

Strzykawka z igłą

o (nie jest dodawana do opakowania z

fiolką)

ᵍ nᵉ

ż Tłok Korpus strzykawki Nasadka igły

wᵃ

Rysunek A

ᶻ Przygotowanie wstrzyknięcia leku Qoyvolma

bᵉ

y 1. Najpierw nalezży zebrać wszystkie produkty potrzebne do wykonania wstrzyknięcia.

c a. Prznygⁱotować czystą, płaską powierzchnię, np. stół lub blat w dobrze oświetlonym z c b. Z lodówki wyjąć opakowanie zawierające fiolkę z lekiem Qoyvolma potrzebną do emiejscu.

l podania przepisanej dawki.

t Należy upewnić się, że dostępne są następujące produkty (patrz rysunek B):

• Opakowanie zawierające fiolkę z lekiem Qoyvolma uᵏc.

oᵈ Niedostępne w opakowaniu:

• Strzykawka z igłą

Pʳ

• 2 waciki nasączone alkoholem

• Wacik bawełniany lub gaza

• Plaster z przylepcem

• Pojemnik do utylizacji ostrych odpadów

Uwaga: W celu uzyskania w aptece zestawu składającego się ze strzykawki z igłą pacjent może potrzebować recepty wystawionej przez fachowy personel medyczny .

Opakowanie u zawierające fiolkę

z lekiem

oᵗ Qoyvolma

ʳ Strzykawka z igłą

oᵇ

dᵒ

N

A

A

L

W

K

S

H

AĄYO

CCIZ

L

KO

EM

N 2

wa

a c n i t k y i septyczne

e ⁱ

Wacik

bawełniany eⁿ lub gaza z c Plaster z z przylepcem

uˢ

Pojemnik do

ᵖ utylizacji ostrych

odpadów dᵒ

Rysunek B nᵃ a 2. Należy sprawdzić termin ważności na opakowaniu (patrz rysunek C).

ⁱ

eⁿ

• Nie stosować leku po upływie terminu ważlności. Jeśli upłynął termin ważności, zwrócić całe opakowanie do apteki.

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

Rysunek C y

z c 3. Zaczekać 30 minut.

nⁱ

z a. Opakowanie zawierające fiolkę z lekiem Qoyvolma wyjąć z lodówki.

e O₃ᶜ₀pakowanie pozostawić w temperaturze pokojowej wynoszącej od 20°C do 25°C przez l minut, aby się ogrzało (patrz rysunek D).

b.t

• Nie ogrzewać fiolki przy pomocy gorącej wody czy mikrofalówki.

ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

• Jeśli fiolka nie osiągnie temperatury pokojowej, może spowodować to dyskomfort podczas wstrzykiwania i utrudnić wstrzyknięcie.

u 30 minut

oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e i n EXP: MM/RRRR

e z Rysunek D c z

4. Sprawdzić fiolkę z lekiem Qoyvolma. uˢ prawidłowypₗₑₖ

a. Obejrzeć fiolkę i upewnić, że znajduje się w niej o (lek Qoyvolma) oraz d dawka.

b. Obejrzeć fiolkę i upewnić się, że nie jest pęknięt zao asntaiał uaszkodzona.

nrysunek

• Nie stosować leku Qoyvolma, jeśli fiolka upuszczona lub uszkodzona.

c. Sprawdzić termin ważności na etykiecie fiolki (paatrz E).

i

• Nie stosować leku Qoyvolma po upływie terminu ważności.

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

MM/RRRR

gᵒ

nᵉ

EXP: MM/RRRR ż

wᵃ

Rysunek E

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

5. Sprawdzić lek.

a. Należy obejrzeć znajdujący się w fiolce lek i sprawdzić, czy płyn jest przejrzysty do lekko opalizującego oraz bezbarwny do bladożółteego (patrz rysunek F).

u

• Nie stosować leku Qoyvolma, jeśli płyn zmienił barwę lub jest mętny, lub zawiera widoczne płatki lub cząsteczki. oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

p Rysunek F

dᵒ

6. Wybrać odpowiednie miejsce wstrzyknięcia (patrz rysunek G).

nᵃ

a. Wstrzyknięcie można podać w: a

• górną część uda, nⁱ

• dolną część brzucha, z wyjątkiem odleegłości 5 cm wokół pępka, l - zewnętrzną część ramienia, w przyopadku, gdy wstrzyknięcie wykonuje opiekun.

• Nie wstrzykiwać w pieprzyki, bliznwy, siniaki lub obszary, gdzie skóra jest wrażliwa, zaczerwieniona, twarda lub przerwzana jest ciągłość skóry (zranienia). Jeśli to możliwe, nie wykorzystywać obszarów skóry, na których widoczne są oznaki pᵒ łuszczycy.

• Nie podawać wstrzyknięcia przez ubranie.

gᵒ

najmniej

b. Wybrać inne miejsce wstrzyknięcia dla każdego nowego wstrzyknięcia, powinno ono nᵉ

znajdować się co 2,5 cm od miejsca podania ostatniego wstrzyknięcia.

aż

w

	=	WYŁĄCZNIE opiekun
	=	Samodzielne wstrzyknięcie oraz wstrzyknięcie wykonane przez opiekuna bᵉ
Przódyzcnⁱzeᶜltₖuᵏ

z

Rysune G

oᵈ

Pʳ

7. Umyć ręce.

a. Ręce umyć wodą z mydłem i dokładnie osuszyć (patrz rysunek F).

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z Rysunek H

uˢ

8. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia.

oᵖ

d a. Oczyścić skórę wacikiem nasączonym alkoholem, wykonując ruchy koliste w miejscu, którym pacjent chce wykonać wstrzyknięcie (patrz rysunek I).

nᵃ

• Pozostawić skórę do wyschnięcia przed wstrzyknięciem. Nie dmuchać ani nie dotykać ponownie miejsca wstrzyknięcaia przed podaniem wstrzyknięcia.

ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

aż

w Rysunek I

z 9. Zdjąć wieczko z fiolki.

bᵉ

Niey

a. Zdjąć wieczko ochronne z fiolki z lekiem Qoyvolma (patrz rysunek J).

z c usuwać gumowego korka.

• nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Rysunek J

10. Oczyścić gumowy korek.

a. Wytrzeć gumowy korek fiolki wacikiem nasączonym alkoholem i pozostawić do wyschnięcia.

u

• Po wytarciu nie dotykać gumowego korka.

b. Umieścić fiolkę na płaskiej powierzchni. oᵗ

ʳ 11. Zdjąć nasadkę ze strzykawki.

oᵇ

a. Strzykawkę należy chwycić i trzymać za korpus, igłą kierowaną w kierunku od pacjenta, dᵒ a następnie zdjąć osłonkę igły.

e b. Osłonkę należy natychmiast wyrzucić do pojemnika do utylizacji ostrych odpadów (patrz krok 19. Utylizacja leku Qoyvolma). ⁱ eⁿ

• Nie zakładać ponownie osłonki na strzykawkę.

z

• Nie dotykać igły ani nie dotykać niczego samą igłą. Poniewacż można doprowadzić do zranienia igłą. z
• Nie stosować strzykawki, jeśli została upuszczona bez założonej osłonki. W takim uˢ przypadku należy skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub fachowym personelem medycznym w celu uzyskania dalszych inᵖstrukcji.

dᵒ

12. Pobranie prawidłowej dawki.

nᵃ

a. Przekłuć igłą gumowy korek fiolki.

a b. Pozostawić igłę we fiolce i obrócić strzykawkę oraz fiolkę do góry dnem (fiolka na

ⁱ

górze).

eⁿ

c. Mocno trzymać strzykawkę oraz fiolkę jednlą ręką. Należy upewnić się, że końcówka igły znajduje się w płynie.

wᵒ

• Ważne, aby końcówka igły zawsze była w płynie. Zapobiega to tworzeniu się pęcherzyków powietrza w strzyᶻkawce.

d. Drugą ręką pociągnąć za tłok, abyp nᵒapełnić strzykawkę ilością płynu przepisaną przez lekarza (patrz rysunek K). o

• Napełnić strzykawkę aż czarna końcówka tłoka zrówna się z oznaczeniem, które odpowiada przepisaneᵍj dawce.

nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ Rysuunᵏek K

d o 13. Sprawdzić, czy nie ma pęcherzyków powietrza.

Pʳ

• Nie wyjmować igły z fiolki.

a. Przytrzymać strzykawkę z igłą skierowaną ku górze, aby sprawdzić, czy znajdują się w niej jakieś pęcherzyki powietrza.

b. Jeśli są pęcherzyki powietrza, delikatnie stuknąć w bok strzykawki, aż pęcherzyki powietrza przesuną się w górę strzykawki (patrz rysunek L).

c. Naciskać tłok aż do usunięcia wszystkich pęcherzyków powietrza (ale nie płynu).

• Nie odkładać strzykawki ani nie pozwolić, aby igła dotknęła czegokolwiek.

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z Rysunek L

uˢ

Wstrzyknięcie leku Qoyvolma ᵖ dᵒ

14. Wbić igłę w miejsce wstrzyknięcia.

nᵃ

a. Przytrzymać korpus strzykawki jedną ręką pomięadzy kciukiem a palcem wskazującym (patrz rysunek M).

ⁱ

Drugą ręką delikatnie chwycić czysty fałd skóry poemⁿiędzy kciuk a palec wskazujący.

l Nie ściskać jej mocno. Uwaga: Chwytanie fałdu skóry pomaga uzyskać pewność, że wstrzyknięcie podano pod skórę (do tkanki tłuszczowej), a nie głębiej (do mięśnia).

wᵒ

b. Szybkim ruchem wprowadzić całkowicie igłę w fałd skórny pod kątem 45 stopni (patrz Rysunek M). ᶻ

pᵒ

• W żadnym momencie nie pociągać za tłok.

o

45° ᵍ

nᵉ

ż

wᵃ

z

45b° ᵉ

LUB

y z c nⁱ

z

eᶜ

l t M

Rysuunᵏek

oᵈ

Pʳ

15. Podanie wstrzyknięcia.

a. Po wprowadzeniu igły, powoli i równomiernie naciskać kciukiem tłok w dół korpusu strzykawki. Należy delikatnie trzymać fałd skórny.

u

• Należy sprawdzić, czy wstrzyknięto cały płyn Qoyvolma (patrz rysunek N).

oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

Rysunek N

ᵖ dᵒ

16. Usuwanie strzykawki z miejsca wstrzyknięcia.

nᵃ

a. Gdy strzykawka jest pusta, należy puścić fałd skórny i powoli wysunąć igłę z miejsca wstrzyknięcia (patrz rysunek O). a

• Nie zakładać ponownie osłonki na igłę. Pⁱonowne zakładanie osłonki na igłę może spowodować zranienie igłą. eⁿ l
• Nie stosować ponownie strzykawki.
• Nie pocierać miejsca wstrzyknięwciaᵒ.

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y Rysunek O

z c i Po wstrzyknięciu

n z 17. Pielęgnacja miejsca wstrzyknięcia.

eᶜ

l

• t Delikatnie docisnąć wacik nasączony alkoholem w miejscu wstrzyknięcia i przytrzymać k przez kilka sekund po wstrzyknięciu. W miejscu wstrzyknięcia może pojawić się u Jeśli niewielka ilość krwi lub płynu. Jest to prawidłowe.

oᵈ wystąpi krwawienie, można docisnąć bawełniany wacik lub gazę w miejscu wstrzyknięcia i przytrzymać przez 10 sekund.

Pʳ

Jeśli to konieczne, miejsce wstrzyknięcia można zakleić małym plastrem z przylepcem.

18. Jeśli dawka wymaga 2 wstrzyknięć, NATYCHMIAST podać drugie wstrzyknięcie.

• Jeśli dawka wynosi 90 mg, pacjent otrzyma dwie fiolki po 45 mg. Zaraz po pierwszym wstrzyknięciu pacjent będzie musiał wykonać drugie wstrzyknięcie.

u a. W przypadku drugiego wstrzyknięcia należy powtórzyć kroki 5-17 i używając nowej strzykawki. oᵗ

• Do drugiego wstrzyknięcia wybrać inne miejsce.

ʳ oᵇ 19. Utylizacja leku Qoyvolma.

dᵒ a. Zużytą strzykawkę umieścić w pojemniku do utylizacji ostrych odpadów natychmiast po e użyciu (patrz rysunek P).

• Nie wyrzucać strzykawki do odpadów domowych. Jeśli nie ma pojemnikaⁱ do utylizacji eⁿ ostrych odpadów, można wykorzystać domowy pojemnik, który jest zamykany i odporny z na przebicie. c
• Dla bezpieczeństwa i zdrowia własnego i innych, nigdy nie należyz ponownie używać igieł ani strzykawek. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego uˢ odpady należy usunąć zgodnie z obowiązującymi przepisami.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych poᵖjemników na odpadki.

Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się jdużᵒ nie używa. Takie postępowanie pomaga chronić środowisko.

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

Rysunek P ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce ustekinumab

u t Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie o r zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, oᵇ jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

dᵒ

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. e i n Tę ulotkę napisano dla osoby przyjmującej lek. Jeśli lek Qoyvolma będzie podaewany dziecku z rodzic lub opiekun powinien uważnie zapoznać się z tymi informacjami.

c z

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

uˢ

• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

e.

• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może oᵖ zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takied sam
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy a niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

n Patrz punkt 4.

a i Spis treści ulotki stosuje eⁿ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qooyˡvolma

3. Jak stosować lek Qoyvolma w

4. Możliwe działania niepożądane z

o

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma

p

6. Zawartość opakowania i inne informacje

o

eᵍ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jankim celu się go stosuje ż Co to jest lek Qoyvolma a

Lek Qoyvolma za bwiaiełkraam suib, s kttaónrwcejęoczzpyonznnąaj uąstekinumab – przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne są r i łączą się specyficznie z pewnymi białkami w organizmie człowieka. eᶻ

brupy

Lek Qoyvolma należyy do g leków nazywanych „immunosupresyjnymi”. Leki te osłabiają część układu odpornościowzego.

cⱼₑ

nⁱ

W jakim celu stosu się lek Qoyvolma

z Lek Qoyvolma jest stosowany w leczeniu następujących chorób zapalnych:

c

• łuszcezycy plackowatej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych l
• łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych ₒt
• choroby Crohna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży uᵏ masie ciała co najmniej 40 kg
• wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych. oᵈ

PʳŁuszczyca plackowata

Łuszczyca plackowata jest chorobą skóry powodującą stan zapalny skóry i paznokci. Lek Qoyvolma zmniejsza stan zapalny oraz inne objawy choroby.

Lek Qoyvolma jest stosowany u dorosłych pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą, którzy nie mogą stosować cyklosporyny, metotreksatu lub fototerapii, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne.

Lek Qoyvolma jest stosowany u dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych z umiarkowaną do u t ciężkiej łuszczycą plackowatą, które nie mogą stosować fototerapii lub innych leków działających o ogólnoustrojowo, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne. r oᵇ Łuszczycowe zapalenie stawów

Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba zapalna stawów, zwykle związana z łuszczycą. Pacyjenci z dᵒ aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów są wcześniej leczeni innymi lekami. Dopiero gd odpowiedź na to leczenie jest niewystarczająca, pacjent może otrzymać lek Qoyvolma we celu:

i

• zmniejszenia objawów choroby
• poprawy sprawności fizycznej eⁿ
• spowolnienia postępu uszkodzenia stawów. z c zrw

Choroba Crohna s

Choroba Crohna jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z chorobą Crohna jest najpie leczony innymi pᵘ

lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, może być o podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

d

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

n Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zapalną chorobą jelit. Pᵃacjent z wrzodziejącym zapaleniem aₐ

jelita grubego jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub i pacjent nie toleruje tych leków, może być podany lek Qoyvolm w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby. eⁿ oˡ

w 2. Informacje ważne przed zastosowaniem lzeku Qoyvolma

pᵒ

Kiedy nie stosować leku Qoyvolma

• jeśli pacjent ma uczulenie na ustekoinumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego zakażenieg, które leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli pacjent ma czynne według lekarza jest istotne klinicznie.

ncᵉi,

W przypadku jakichkolwie lkek waąrztpelmaiwżoś czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować się z w lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Qoyvolma.

z Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosobwᵉania leku Qoyvolma należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz oceni stan zdrowia pacyjenta przed rozpoczęciem każdego leczenia. Pacjent powinien upewnić się, że przed rozpoczę Pcriezmedz kaożzdpeogcozę lceicezmenia poinformował lekarza o wszystkich swoich dolegliwościach.

c Należy także powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent ostatnio przebywał w otoczeniu osoby, która mogła mieć gruźlic teęs.tónwⁱ r stosowania leku Qoyvolma lekarz zbada pacjenta oraz zleci zₜ

wykonanie wykrywających gruźlicę. Jeżeli lekarz stwierdzi u pacjenta istnienie ryzyka c gruźlicy, paecjen otrzyma leki przeciwgruźlicze.

l t ciężkie działania niepożądane

kⁿᵃ

ᵁʷᵃu Qᵍᵃoyvolma może powodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zakażenia. ᴸNᵉaᵏleży zwracać uwagę na pewne objawy w trakcie stosowania leku Qoyvolma. Pełna lista tych dozᵈiałań niepożądanych znajduje się w punkcie 4 „Ciężkie działania niepożądane”.

Pʳ

Przed rozpoczęciem stosowania leku Qoyvolma należy powiedzieć lekarzowi:

• jeśli pacjent miał kiedykolwiek reakcję alergiczną na ustekinumab. Należy zapytać lekarza, jeśli pacjent nie jest pewien

• o wszelkiego rodzaju przebytych chorobach nowotworowych – gdyż leki immunosupresyjne, takie jak lek Qoyvolma, zmniejszają aktywność układu odpornościowego. Może to zwiększyć ryzyko raka

• jeśli pacjent był leczony z powodu łuszczycy innymi lekami biologicznymi (lek wytwarzany ze źródła biologicznego i zwykle podawany w postaci wstrzyknięcia) - ryzyko wystąpienia u t nowotworu może być większe. o

• jeśli pacjent ma lub miał ostatnio zakażenie r

• jeśli pojawią się nowe zmiany lub nastąpią zmiany istniejących miejsc łuszczycowych lub na oᵇ zdrowej skórze

• o stosowaniu wszelkich innych rodzajów leczenia łuszczycy i (lub) łuszczycowego dᵒ zapalenia stawów – takich jak inny lek immunosupresyjny lub fototerapia (leczenie za pomocą światła ultrafioletowego (UV)). Te terapie również mogą zmniejszać aktywność uekładu odpornościowego pacjenta. Jednoczesne stosowanie tych terapii z ustekinumabemⁱ nie zostało zbadane. Jednakże może to zwiększać ryzyko chorób związanych z osłabienieemⁿ układu odpornościowego z c

• jeśli pacjent leczy lub kiedykolwiek leczył alergię zastrzykami odczuzlającymi – nie wiadomo, czy ustekinumab wpływa na ten rodzaj terapii s

• jeśli pacjent ma 65 lat i więcej – istnieje większe prawdopodobieństwo zakażeń.

pᵘ

o W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy zastosowaniem dpacjenta, przed leku Qoyvolma należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

nᵃ

U niektórych pacjentów podczas leczenia ustekinumabem wystąpiły reakcje toczniopodobne, w tym wysypka, czasamia toczeń skórny lub zespół toczniopodobny. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli i wystąpi czerwona, uniesiona, łuszcząca się z z ciemniejszą obwódką, w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lubeⁿ bólami stawów.

oˡ

Zawał serca i udar mózgu w

W badaniu u pacjentów z łuszczycą leczonych ustzekinumabem zaobserwowano zawał serca i udar mózgu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał czynniki ryzyka chorób serca i udaru, aby pᵒ

zapewnić ich odpowiednie leczenie. Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi ból w klatce piersiowej, osłabienie lub nieprawidłoowe odczuwanie po jednej stronie ciała, opadnięcie twarzy, zaburzenia mowy lub widzenia.

eᵍ

n Dzieci i młodzież ż

Nie zaleca się podawania leku Qoyavolma dzieciom z łuszczycą w wieku poniżej 6 lat, dzieciom i młodzieży o masie ciała poniżwej 40 kg z chorobą Crohna lub dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z łuszczycowym zapaleniem stawów lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, ponieważ z nie badano jego działania w tej grupie wiekowej.

bᵉ

Lek Qoyvolma a inney leki, szczepionki

Należy powiedzieć lezkcahrzowi lub farmaceucie o:

cₑ

• wszystkich leka przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które i pacjent plnanyumj stosować z
• zastosowan ostatnio lub planowanym szczepieniu. Podczas stosowania leku Qoyvolma nie c należey podawać niektórych rodzajów szczepionek (żywych szczepionek) l
• pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, należy powiedzieć lekarzowi

Jetśli

o leczeniu lekiem Qoyvolma, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę, w tym uᵏudszrzcoiezdcezkpeainoinuk, i je żśyliwe, takie jak szczepionka BCG (stosowana w zapobieganiu gruźlicy). Nie zaleca d się podawania żywych szczepionek dziecku w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po

• pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej.

Pʳ

Ciąża i karmienie piersią

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

• Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci narażonych na działanie ustekinumabu w życiu płodowym. Doświadczenie w stosowaniu ustekinumabu u kobiet w ciąży jest jednak ograniczone. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku Qoyvolma u kobiet w ciąży.

• Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna unikać zajścia w ciążę i musi stosować u odpowiednią antykoncepcję w czasie stosowania leku Qoyvolma oraz przez co najmniej 15 oᵗ tygodni po ostatnim podaniu leku Qoyvolma. r

• Ustekinumab może przenikać przez łożysko do nienarodzonego dziecka. Jeśli pacjentka oᵇ otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, dziecko może być bardziej narażone na zakażenia.

• Ważne jest, aby powiedzieć lekarzom dziecka i innym pracownikom ochrony zdrowia o dᵒ przyjmowaniu leku Qoyvolma w czasie ciąży, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę. Żywe szczepionki, takie jak szczepionka BCG (stosowana w celu zapobiegania greuźlicy) nie są zalecane dla dziecka w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeślni pⁱ acjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci ineaczej.

• Ustekinumab może przenikać do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościaczh. Jeśli pacjentka c karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza. Lzekarz wspólnie z pacjentką zdecyduje, czy pacjentka powinna karmić piersią, czy stosować lek Qoyvolma.

uˢ

Nie należy stosować tego leku i karmić piersią.

proowᵖadzenia

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

d Lek Qoyvolma nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność pojazdów i obsługiwania maszyn.

nᵃ

a Lek Qoyvolma zawiera polisorbat 80

i Lek Qoyvolma zawiera 0,02 mg polisorbatu 80 (E433) w każed.ej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergieczⁿn Należy poinformować lekarza, jeśli l u pacjenta występują jakiekolwiek znane alergie.

wᵒ

z 3. Jak stosować lek Qoyvolma

pᵒ

Lek Qoyvolma jest przeznaczony do stosowania według zaleceń i pod nadzorem lekarza gᵒ

doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, na które stosuje się lek Qoyvolma.

nᵉ

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Należy uzgodnić z a leżkarzem terminy wstrzyknięć leku oraz kolejnych wizyt kontrolnych. w z Jaką dawkę leku Qoyvolma należy przyjmować

Lekarz zdecyduje, jaka dabwᵉka leku Qoyvolma jest odpowiednia dla pacjenta i jak długo ma on przyjmować lek. y zajmniej c Dorośli w wieku co n 18 lat

i Łuszczyca lub łnuszczycowe zapalenie stawów

z

• Zalecana dawka początkowa leku Qoyvolma wynosi 45 mg. Pacjenci o masie ciała większej niż ₐ 100 keilᶜogramów (kg) mogą rozpocząć leczenie od dawki 90 mg zamiast dawki 45 mg.

l

• Następn dawka podawana jest po okresie 4 tygodni od dawki początkowej, kolejne co 12 t Kolejne dawki są zwykle takie same jak dawka początkowa.

uᵏtygodni.

Chdoroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego

• o Pierwsza dawka leku Qoyvolma, wynosząca około 6 mg/kg, będzie podawana przez lekarza prowadzącego w kroplówce do ramienia (dożylnej infuzji). Po początkowej dawce pacjent

Pʳ

otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne), a następnie co 12 tygodni podskórnie.

• U niektórych pacjentów, po pierwszej podskórnej dawce 90 mg, lek Qoyvolma może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien otrzymać następną dawkę.

Dzieci i młodzież w wieku co najmniej 6 lat

Łuszczyca

• Lekarz określi odpowiednią dawkę dla pacjenta, w tym objętość leku Qoyvolma, którą należy u t wstrzyknąć. Właściwa dawka zależy od masy ciała pacjenta w czasie podawania każdej dawkio.
• Dostępna jest fiolka o mocy 45 mg, jeśli pacjent powinien otrzymać dawkę mniejszą niż 45 mrg.
• Jeśli pacjent waży mniej niż 60 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 0,75 mg na kg masy oᵇ ciała.
• Jeśli pacjent waży od 60 kg do 100 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 45 mg.

dᵒ

• Jeśli pacjent waży więcej niż 100 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 90 mg.
• Po podaniu dawki początkowej, pacjent otrzyma następną dawkę po 4 tygodniache, a następnie będzie je otrzymywać co 12 tygodni. nⁱ e Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 40 kg z c Choroba Crohna z
• Podczas leczenia, pierwsza dawka leku Qoyvolma, około 6 mg/kg, będszie podawana przez u lekarza prowadzącego, w kroplówce do ramienia (infuzji dożylnej). Po początkowej dawce pacjent otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma, a następnie co oᵖ 12 tygodni we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne).

d

• U niektórych pacjentów, po pierwszej wstrzykniętej podskórnie dawce 90 mg, lek Qoyvolma może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien nᵃ otrzymać następną dawkę.

a i Jak należy podawać lek Qoyvolma n

• Lek Qoyvolma jest podawany w postaci wstrzyknieęcia pod powierzchnię skóry (podskórnie).

Na początku leczenia lek Qoyvolma może być pooˡdawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

• Jednakże lekarz może zdecydować, że pacjenwt będzie samodzielnie dokonywał wstrzyknięć leku Qoyvolma. W tej sytuacji pacjent zostanie pzrzeszkolony, w jaki sposób wykonywać ⱼᵢ wstrzyknięcia leku Qoyvolma.

pᵒ

• W celu uzyskania szczegółowych informac na temat sposobu wstrzykiwania leku Qoyvolma, patrz „Instrukcje dotyczące podawania leku” na końcu tej ulotki.

gᵒ

Należy poinformować lekarza w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących samodzielnego nᵉ

podawania leku.

aż

Zastosowanie większej niż zalwecana dawki leku Qoyvolma

Jeżeli pacjent wstrzyknął lub została mu podana zbyt duża dawka leku Qoyvolma, powinien z natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy zawsze mieć przy sobie opakowanie zewnętrzne leku, nawet jebśˡᵉⁱ jest ono puste.

y Pominięcie zastosowzania leku Qoyvolma

c W przypadku pominięcia dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy stosować dawkin poⁱdwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

z c Przerwaniee stosowania leku Qoyvolma

l Przerwanie stosowania leku Qoyvolma nie jest niebezpieczne. Jednakże w przypadku przerwania t stosowania leku objawy mogą powrócić.

uᵏ

ᵂd razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się doo lekarza lub farmaceuty.

Pʳ

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie objawy niepożądane wymagające natychmiastowego leczenia.

Reakcje alergiczne – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast u t skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub pogotowiem ratunkowym, jeśli zauważy o się którykolwiek z następujących objawów. r

• Ciężkie reakcje alergiczne („anafilaktyczne”) występują rzadko u osób stosujących oᵇ ustekinumab (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób). Objawami są:
  • trudności w oddychaniu lub połykaniu luboₜₐₙ d
  • niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować zawroty głowy s zamroczenia e i
  • obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła.
• Częste objawy reakcji alergicznej obejmują wysypkę skórną i pokrzywekⁿę (mogą one wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób). z c z W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymującyc shko unstteakkitnouwmaćasbięzgłaszano alergiczne kaszel, duszność

reakcje płucne i zapalenie płuc. Należy natychmiast s z lekarzem pᵘ

prowadzącym, jeśli wystąpią objawy, takie jak: i gorączka.

dᵒ

Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, lekarz prowadzący może zdecydować, że nie należy ponownie rozpoczynać stosowania leku Qoyvolma.

nᵃ

a Zakażenia – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast i skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów. eⁿ

ₑ

oˡ

• Zakażenia nosa lub gardł oad odreaczh porwzeyzcihęwbieynsitępwuyjąstępują często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób). z o
• Zakażenia dolnych dróg w niezbyt często (mogą wystąpić p nie częściej niż u 1 na 100 osób).
• •Zapalenie tkanki podskórnej występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż gᵒ u 1 na 100 osób).
• Półpasiec (rodzaj bolesnej wysypki z pęcherzami) występuje niezbyt często (może n wystąpić nie częściej niż uᵉ 1 na 100 osób).

ażość

Lek Qoyvolma może osłabiać zwdoln zwalczania zakażeń. Niektóre zakażenia mogą być ciężkie i mogą obejmować zakażenia wywołane przez wirusy, grzyby, bakterie (w tym gruźlicę) lub pasożyty, z w tym zakażenia w (zyasptęapleunjiąece głównie u osób z osłabionym układem odpornościowym (zakażenia oportunistyczne). U pacjebnᵉtów otrzymujących leczenie ustekinumabem zgłaszano oportunistyczne zakażenia mózgu y mózgu, zapalenie opon mózgowych), płuc i oka.

uwazgę

c Należy zwracać na objawy zakażenia podczas stosowania leku Qoyvolma. Należą do nich:

i

• g uocireąpclzoknaa,n, ozbajcazweyrwjaiekn wion garypie, nocne poty, utrata masy ciała z
• uczucie zmęczenia lub duszność; nieprzemijający kaszel uczucie
• eᶜ i bolesna skóra lub bolesna wysypka na skórze z pęcherzami l
• pieczenia w czasie oddawania moczu

t

• biegunka k u zaburzenia widzenia lub utrata wzroku
• • ból głowy, sztywność karku, wrażliwość na światło, nudności lub dezorientacja.

oᵈ

Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z

Pʳ

tych objawów zakażenia. Mogą to być objawy zakażeń, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry, półpasiec, lub zakażeń oportunistycznych, które mogą mieć ciężkie powikłania. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje jakiekolwiek zakażenie, które nie ustępuje lub nawraca. Lekarz może zdecydować o niestosowaniu leku Qoyvolma do czasu ustąpienia zakażenia. Należy także powiedzieć lekarzowi o otwartych ranach lub owrzodzeniach, które mogą być zakażone.

Złuszczanie skóry – zwiększone zaczerwienienie i złuszczanie skóry na dużej powierzchni ciała mogą być objawami łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry, które są u ciężkimi zmianami skórnymi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy oᵗ natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

ʳ oᵇ Inne działania niepożądane

dᵒ

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

• biegunka e
• nudności ⁱ
• wymioty eⁿ
• uczucie zmęczenia z c
• zawroty głowy z
• ból głowy uˢ
• świąd
• ból pleców, mięśni lub stawów ᵖ
• ból gardła dᵒ
• zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia
• zakażenie zatok.

nᵃ

a Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• zakażenia zęba ⁱ
• drożdżakowe zakażenie pochwy eⁿ l
• depresja
• uczucie zatkania lub niedrożność nosa wᵒ
• krwawienia, zasinienie, stwardnienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia ᶻ
• osłabienie pᵒ
• opadanie powieki i mięśni po jednej stronie twarzy (porażenie nerwu twarzowego lub porażenie „Bell’a”), które jest o zwykle przemijające
• zmiana obrazu łuszczycy z zaczerwienieniem oraz nowe drobne, żółte lub białe pęcherze ᵍ na skórze, czasami z towarzyszącą gorączką (łuszczyca krostkowa) nᵉ
• złuszczanie skóry ż
• trądzik.

wᵃ

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

• zaczerwienienieᶻ i złuszczenie skóry na dużej powierzchni ciała, które może swędzieć lub boleć (złuszcbzᵉające zapalenie skóry). Podobne objawy mogą czasem pojawić się jako naturalney zmiany rodzaju objawów łuszczycy (łuszczyca erytrodermalna)
• zapalenzie małych naczyń krwionośnych, które może prowadzić do wysypki skórnej z

c lub fioletowymi guzkami, gorączki lub bólu stawów (zapalenie mnaacłnzyymⁱńi),. czerwonymi zzadkie c e r działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób): ᴮᵃʳ lᵈᶻᵒ pęcherze na skórze, które mogą być czerwone, swędzące i bolesne (pemfigoid

• t pęcherzowy)

uᵏ• toczeń skórny lub zespół toczniopodobny (czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych, ewentualnie z bólami oᵈ stawów).

Pʳ

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma u oᵗ

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

ʳ

• Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.

oᵇ

• Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

dᵒ

• W razie potrzeby, poszczególne ampułkostrzykawki leku Qoyvolma można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, w temperaturze pokojowej e do 25°C, maksymalnie przez jeden okres do 31 dni. W miejscu przewidzianym na opakowⁱaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia ampułkostrzykawkie zⁿ lodówki.

W dowolnym momencie przed upływem tego 31-dniowego okresu przechozwywania c w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówcze i przechowywać tam do upływu terminu ważności. Wyrzucić strzykawkę, jeśli nie zostanie zużyta w ciągu 31 dni uˢ

przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

ᵖ

• Ampułkostrzykawek z lekiem Qoyvolma nie należy wstrząsać. Długie, energiczne wstrząsanie dᵒ może doprowadzić do uszkodzenia leku.

nᵃ

Kiedy nie należy stosować tego leku

a

• Po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie oraz pudełku po: „EXP”. Termin i ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. nzec
• Jeżeli płyn zmienił barwę, jest mętny lub można doestr obce cząsteczki pływające w l roztworze (patrz punkt 6 „Jak wygląda lek Qoyvoolma i co zawiera opakowanie”).
• Jeżeli pacjent wie lub podejrzewa, że lek zostwał poddany działaniu ekstremalnych temperatur (przypadkowemu zamrożeniu lub przegrzanziu).
• Jeżeli opakowanie z lekiem zostało energicznie wstrząśnięte.

pᵒ

Lek Qoyvolma jest przeznacz sotnrzyy wkaywłąkcazcnhie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane

ₙₐgᵒ

resztki leku znajdujące się w należy wyrzucić. Leków nie należy wyrzucać do e kanalizacji ani domowych pojemników odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, n których się już nie używa. Takie posżtępowanie pomoże chronić środowisko.

wᵃ

6. Zawartość opakowania i inne informacje

z e Co zawiera lek Q cozyyvnonląmba

• Substancją y leku jest ustekinumab. Każda ampułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabuz w 0,5 ml roztworu.

c

• Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 i (E433), sancharoza i woda do wstrzykiwań.

z c Jak wyglądea lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie l Lek Qoyvolma jest przezroczystym do nieznacznie opalizującego (o perłowym połysku), bezbarwnym t do bladożółtego roztworem do wstrzykiwań. Roztwór może zawierać niewielką ilość małych, uᵏ lub białych cząsteczek białek. Lek jest dostarczany w tekturowym opakowaniu pzaówłpirezreazjąrocyczmysptoyjcehdynczą dawkę leku w szklanej ampułkostrzykawce o pojemności 1 ml. Każda aomᵈpułkostrzykawka zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań.

Pʳ

Podmiot odpowiedzialny

Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Węgry

Wytwórca

Nuvisan France SARL

2400, Route des Colles

06410, Biot u Francja oᵗ r MIDAS Pharma GmbH

oᵇ Rheinstrasse 49

55218 West Ingelheim Am Rhein

dᵒ Rhineland-Palatinate

Niemcy e i

Kymos S.L. eⁿ

Ronda de Can Fatjó 7B z c Parc Tecnològic del Vallès z

08290 Cerdanyola Del Valles s

Barcelona

pᵘ

Hiszpania

dᵒ

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

nᵃ

	a
België/Belgique/Belgien	Leettuvon Ci ll ri ai
Celltrion Healthcare Belgium BVBA	₆ Healthcare Hungary Kft.
Tél/Tel: + 32 1528 7418	Tel.:e +ⁿ 1 231 04933
[email protected]	oˡ w
z
България	Luxembourg/Luxemburg
Celltrion Healthcare Hungary Kft. pᵒ	Celltrion Healthcare Belgium BVBA
Teл.: + 36 1 231 0493	Tél/Tel: + 32 1528 7418 [email protected]
ᵒ eᵍ
Česká republika n ż	Magyarország
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tel: + 36 1 231 0493 wᵃ	Tel.: + 36 1 231 0493
Danmark eᶻ Celltrion Healthcare Db mark ApSen Tlf.: +45 3535 2989 y [email protected]	Malta Mint Health Ltd Tel: +356 2093 9800
Deutschland i c ᵣₑ Celltrion ( H)30n ca Deutschland GmbH0ealth z Tel: +49 346494150 infoDE@cᶜlltrionhc.come e l t	Nederland Celltrion Healthcare Netherlands B.V. Tel: + 31 20 888 7300 [email protected]
ᴱᵉˢkᵗⁱ	Norge
Celltrion Healthcare Hungary Kft.u d +36 1 231 0493 oTon: [email protected] el t	Celltrion Healthcare Norway AS [email protected]
España	Österreich
Kern Pharma, S.L.	Astro-Pharma GmbH
Tel: +34 93 700 2525	Tel: +43 1 97 99 860

Pʳ

Ελλάδα	Polska
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Τηλ: +30 210 8009111	Tel.: + 36 1 231 0493
France	Portugal t
Celltrion Healthcare France SAS	CELLTRION PORTUGAL, UNIPESSOAL LDoA r
Tél.: +33 (0)1 71 25 27 00	Tel: +351 21 936 8542 [email protected] oᵇ
Hrvatska	România dᵒ
Oktal Pharma d.o.o.	Celltrion Healthcare Hungary Kft. e
Tel: +385 1 6595 777	Tel: + 36 1 231 0493 i eⁿ
Ireland	Slovenija z
Celltrion Healthcare Ireland Limited	OPH Oktal Pharma d.o.o. c z
Tel: +353 1 223 4026 [email protected]	Tel.: +386 1 519 29 22 ˢ pᵘ
Ísland	Slovenská republᵒadik
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Sími: +36 1 231 0493 [email protected]	Tel: +36 1 231 0493 nᵃ a i
Italia	n
Celltrion Healthcare Italy S.R.L.	SullmioFi Hleantd care Finland Oy.Ceotri /n n al h
Tel: +39 0247927040 [email protected] z	Poh/ᵉ el: +358 29 170 7755u ˡ T [email protected]
Κύπρος pᵒ	Sverige
C.A. Papaellinas Ltd o	Celltrion Sweden AB
Τηλ: +357 22741741	Tel: +46 8 80 11 77
ᵍ nᵉ ż	[email protected]
Latvija Celltrion Healthcare Hungarywᵃ. Kft Tālr.: +36 1 231 0493

u

ᶻ Data ostatniej aktualizabcjᵉi ulotki: MM/RRRR

y z Szczegółowe informcacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.eman.eⁱuropa.eu/.

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Instrukcje dotyczące podawania leku

Na początku leczenia lekarz pomoże pacjentowi w wykonaniu pierwszego wstrzyknięcia. Jednakże lekarz może zdecydować razem z pacjentem, że pacjent może sobie wstrzykiwać Qoyvolma samodzielnie. W takiej sytuacji pacjent zostanie przeszkolony w wykonywaniu wstrzyknięć leku u Qoyvolma. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących samodzielnego podawania wstrzyknięcia należoyᵗ porozmawiać z lekarzem. r oᵇ Istotne informacje

• Nie otwierać zamkniętego pudełka, dopóki wszystko nie będzie gotowe do użycia dᵒ ampułkostrzykawki.
• Nie zdejmować zatyczki do momentu wstrzyknięcia. e i
• Nie mieszać leku Qoyvolma z innymi płynami do wstrzykiwań.
• Ampułkostrzykawki nie można użyć ponownie. Bezpośrednio po użyciu usuneąnUć suwanie ampułkostrzykawkę do pojemnika na ostre odpady medyczne (patrz Krok 1z4. leku c Qoyvolma). z s Przechowywanie leku Qoyvolma pᵘ
• Ampułkostrzykawkę należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ampułkostrzykawka zawiera drobne części.

dᵒ

• Przechowywać ampułkostrzykawkę w lodówce, w temperaturze od 2°C do 8°C. Nie zamrażać.

a

• Przechowywać ten lek zamknięty w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem.

n

• W razie potrzeby pojedyncze ampułkostrzykawki leku Qoyvolma można przechowywać w a temperaturze pokojowej (do 25°C) przez maksymalny pojedynczy okres nieprzekraczający 31 dni, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony n prⁱᶻᵉᵈ światłem.
• Należy zapisać datę pierwszego wyjęcia ampułkosetrzykawki z lodówki w miejscu przewidzianym do tego celu na opakowaniu zewonˡętrznym.
• W dowolnym momencie przed końcem okreswu przechowywania w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówzce jeden raz i przechowywać w niej do upływu terminu ważności.

pᵒ

• Nie wstrząsać ampułkostrzykawek z lekiem Qoyvolma. Energiczne wstrząsanie może doprowadzić do zniszczenia leku.

gᵒ

• Nie stosować tego leku, jeśli był energicznie wstrząsany.
• Nie używać ampułkostrzykawki, jeśli upadła na podłoże.

nᵉ

Elementy ampułkostrzykawki (paażᵗʳᶻ rys. A)

w

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Przed użyciem		Po użyciu
	Trzpień tłoka	zczuˢᵖdᵒ
	Kołnierz na palce
	Okienko podglądu
	Osłona igły Igła
	Zatyczka

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ Lek Igłae

ⁱ

eⁿ

Rysunek A

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Przygotowywanie do wstrzyknięcia

CAHLUKOSTHZEOCLZEKMAPudełko zawierające Wacik lub gazikampułkostrzykawkę i chusteczka zalkoholemPlaster Pojemnik na ostre zopatrunkiem odpadyRysunek B	1. Zgromadzić materiały potrzebne do wstrzyknięcia a. Przygotować czystą, płaską powierzchnię, taką jak blat stołu lub szafki, w dobrze oświetlonym miejscu. b. Wyjąć z lodówki pudełko(-a) z ampułkostrzykawką(-ami) potrzebne do podania dawki przepisanej przez lekarza. oᵗ c. Upewnić się, że przygotowane są następujące materiały (patrz ʳ rys. B): oᵇ - Pudełko zawierające ampułkostrzykawkę dᵒ Niedołączone do opakowania: - Wacik lub gazik e - Plaster z opatrunkiem ⁱ - Pojemnik na ostre odpady medyczne eⁿ - Chusteczka z alkoholem z c
EXP: MM RRRR Rysunek C	2. Sprawdzić termin ważności podany naz udełku (patrz p rys. C). uˢ • Nie stosować leku, jeśli termin ważności już upłynął. Jeśli upłynął termin ważności, należy zwrócić całe ᵖ opakowanie do apteki. dᵒ nᵃ a ⁱ eⁿ l wᵒ
3. Odczekać 30 minut. a. Otworzyć puᶻełko. Trzymając ampułkostrzykawkę za korpus,d 30 wyjąć jąpᵒudełka. z p minut b. Pozostawić ampułkostrzykawkę poza pudełkiem na około o 30 minut w temperaturze pokojowej (20°C do 25°C), aby ᵍ jej ogrzanie (patrz rys. D). n Uomfoiwiwoj doprowadzenie płynu do temperaturyᵉmożlrto tek ż• możliwić•u do wstrzyknięcia (temperatury pokojowej). Nie ogrzewać ampułkostrzykawki przy użyciu źródeł ciepła, wᵃ takich jak gorąca woda czy kuchenka mikrofalowa. z • Nie trzymać ampułkostrzykawki za trzpień tłoka ani za zatyczkę. Rysunek ᴰbᵉ • Nie ciągnąć w tył trzpienia tłoka w żadnym momencie.
yzcnⁱzeᶜlEXP.: MM RRRRkᵗᵘoᵈRysunek E	4. Skontrolować ampułkostrzykawkę. a. Obejrzeć ampułkostrzykawkę i upewnić się, że zawiera właściwy lek (Qoyvolma) i dawkę. b. Sprawdzić ampułkostrzykawkę(-i) i upewnić się, że liczba ampułkostrzykawek i ich dawka są prawidłowe: • Jeśli przepisana dawka to 45 mg, należy użyć jednej ampułkostrzykawki zawierającej 45 mg leku Qoyvolma. • Jeśli przepisana dawka to 90mg, należy użyć dwóch ampułkostrzykawek zawierających po 45 mg leku Qoyvolma i podać sobie dwa wstrzyknięcia. Wybrać dwa różne miejsca na te wstrzyknięcia (na przykład jedno wstrzyknięcie w prawe udo, a drugie w lewe udo) i podać wstrzyknięcia jedno po drugim. c. Obejrzeć ampułkostrzykawkę i upewnić się, że nie jest pęknięta ani uszkodzona. d. Sprawdzić termin ważności na etykiecie ampułkostrzykawki (patrz rys. E).

u Pʳ

• Nie stosować leku, jeśli termin ważności już upłynął. • Nie wstrząsać ampułkostrzykawką.
Rysunek F	5. Skontrolować lek. a. Obejrzeć lek i upewnić się, że roztwór jest przezroczysty do nieznacznie opalizującego oraz bezbarwny do bladożółtego (patrz rys. F). oᵗ • Nie używać ampułkostrzykawki, jeśli roztwór zmienił barwę ʳ lub jest mętny. oᵇ • W roztworze mogą być widoczne pęcherzyki powietrza. Jest to całkowicie normalne. dᵒ e ⁱ eⁿ z
= TYLKO opiekun = Wstrzyknięcie przez pacjenta lub opiekuna Rysunek G	6. Wybrać odpowiednie miejsce wstrzyknięcic (patrz rys. G).a z a. Lek można wstrzykiwać w: - Górną przednią część ud. uˢ - Dolną część brzucha z wyjątkiem obszaru w promieniu 5 cm od pępka. oᵖ - Zewnętrzną powierzchniędamienia (tylko wstrzyknięcia r wykonywane przez opiekuna pacjenta). • Nie wstrzykiwać leku w znᵃmiona skórne, blizny, siniaki anina w miejsca, w których a óra jest tkliwa, zaczerwieniona, sk twarda ani w miejscaiwdtrzy wiwoczne są pęknięcia skóry. W, g szie kid ać miarę możliwościeⁿ leku w obszary skóry ze nie zmianami kuwać ycowymi. wstrzy ł iszcz oˡ • Nie przez ubranie. cow b. Wybrać nowe miejsce do każdego nowego wstrzyknięcia, z oddalone o najmniej 2,5 cm od miejsca poprzedniego wstrzyknpᵒia.ięc o
bᵉyzRysunekcin H	7. Umyć ręce. a. Umᵍ ręce mydłem i wodą i osuszyć je dokładnie (patrzeyć n sunek H).ry ż wᵃ ᶻ
zceltkᵘoᵈRysunek I	8. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia. a. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia chusteczką nasączoną alkoholem, wykonując okrężne ruchy (patrz rys. I). b. Przed wstrzyknięciem odczekać aż skóra wyschnie. • Nie dmuchać na miejsce wstrzyknięcia ani nie dotykać go przed podaniem wstrzyknięcia.

u Pʳ

Podanie wstrzyknięcia.

Rysunek J	9. Zdjąć zatyczkę. a. Zdjąć zatyczkę osłaniającą igłę bezpośrednio przed wstrzyknięciem leku Qoyvolma, trzymając korpus ampułkostrzykawki jedną ręką, pomiędzy kciukiem a palcem oᵗ wskazującym (patrz rys. J). ʳ • Nie trzymać za trzpień tłoka podczas zdejmowania zatyczki z oᵇ igły. • Mogą być widoczne pęcherzyki powietrza w dᵒ ampułkostrzykawce lub kilka kropelek płynu na końcówce igły. Jest to całkowicie normalne. e b. Natychmiast wyrzucić zatyczkę do pojemnika na ⁱ stre odpady o medyczne (patrz krok 14 i rys. J). eⁿ • Nie używać ampułkostrzykawki, która upazła bez zatyczkid c założonej na igłę. Jeśli do tego dojdzie,z ależy skontaktować n się ze swoim lekarzem lub farmaceutą. uˢ • Wstrzyknąć dawkę leku bezpośrednio po zdjęciu zatyczki z igły. ᵖ • Nie nakładać ponownie zatyczdiᵒ a igłę ampułkostrzykawki.k n • Nie dotykać igły. Może to doprowadzić do urazu (zakłucia) a igłą. n
LUB z Rysunek K	10. Zbliżyć ampułkostrzykawkę do miejsca wstrzyknięcia. a a. Uchwycić korpus ampułkostrzykawki pomiędzy kciuk i paleci wskazujący jednej dłoni. b. Przy użyciu drugiejeⁿ ni ucisnąć delikatnie oczyszczony dło obszar skóry, twoeˡ ąc fałd pomiędzy kciukiem a palcem Nozi r wskazującym.w ściskać skóry zbyt mocno. Uwaga: Ściśzięcie i utworzenie fałdu skóry jest ważne, bon pozwala upewnić się, że lek zostanie wstrzyknięty pod skórę (w p tłuszczu), ale nie głębiej (w mięsień).ᵒ c. Szybkom i zdecydowanym ruchem wkłuć całą długość igły wi warstwę fałd skóry pod kątem 45 stopni (patrz rys. K). utworzonyᵍ n W żadnym momencie nie odciągać trzpienia tłoka.ᵉ ż• wᵃ
bᵉyzcnⁱzeᶜlᵗuᵏoᵈ Rysunek L	11. Wykonać wstrzyknięcie. a. Po wkłuciu igły zwolnić ucisk fałdu skóry. b. Powoli wepchnąć do końca trzpień tłoka, aż cała dawka leku zostanie wstrzyknięta, a ampułkostrzykawka zostanie opróżniona (patrz rys. L). • Nie zmieniać położenia ampułkostrzykawki po rozpoczęciu wstrzykiwania. • Jeśli trzpień tłoka nie zostanie wciśnięty do końca, osłona igły nie wysunie się, żeby zakryć igłę po jej wyciągnięciu ze skóry.

u Pʳ

12. Usunąć ampułkostrzykawkę z miejsca wstrzyknięcia.

a. Po opróżnieniu ampułkostrzykawki, w miarę wyciągania igły ze skóry, powoli unieść kciuk z trzpienia tłoka, co pozwoli na wysunięcie i całkowite zakrycie igły przez osłonę igły (patrz rys. M). u

• Jeśli igła nie zostanie osłonięta, należy zachować ostrożność, oᵗ usuwając ampułkostrzykawkę (patrz krok 14 Usuwanie leku ʳ Qoyvolma).

oᵇ

• Nie używać ponownie ampułkostrzykawki.
• Nie masować miejsca wstrzyknięcia.

dᵒ

e Rysunek M

nⁱ

e Po wstrzyknięciu

z 13. Pielęgnacja miejsca wstrzyknięcia. c₎ z a. W razie wystąpienia krwawienia należy delikatnie docisnąć (nie masować wacik lub gazik do miejsca wstrzyknięcia i w razie potrzeby przykleić plaster z opaturuˢnkiem.

14. Usuwanie leku Qoyvolma.

a. Bezpośrednio po użyciu wyrzucićo zuᵖżytą ampułkostrzykawkę d do pojemnika na ostre odpady medyczne (patrz rys. N).

b. Nie usuwać (wyrzucać) ampułkostrzykawki do pojemnika na odpady domowe. nᵃgo

• W razie braku odpowieadnie pojemnika na ostre odpady medyczne można użyć zamykanego i odpornego na przebicie nⁱ pojemnika dostępnego w gospodarstwie domowym.

e

• Ze względu na belzpieczeństwo i zdrowie pacjenta i innych o osób nigdy nie ponownie używać zużytych strzykawek w ʷᵒˡⁿᵒ ani igieł. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu z leczniczeogo lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

Rysunek N

lokalnypmₑi przepisami.

• Leków ni należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych oć pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak uesuᵍną leki, których się już nie używa. Takie postępowanie npomoże chronić środowisko.

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce ustekinumab

u t Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie o r zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, oᵇ jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

dᵒ

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. e i n Tę ulotkę napisano dla osoby przyjmującej lek. Jeśli lek Qoyvolma będzie podaewany dziecku z rodzic lub opiekun powinien uważnie zapoznać się z tymi informacjami.

c z

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

uˢ

• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

e.

• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może oᵖ zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takied sam
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy a niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

n Patrz punkt 4.

a i Spis treści ulotki stosuje eⁿ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qooyˡvolma

3. Jak stosować lek Qoyvolma w

4. Możliwe działania niepożądane z

o

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma

p

6. Zawartość opakowania i inne informacje

o

eᵍ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jankim celu się go stosuje ż Co to jest lek Qoyvolma a

Lek Qoyvolma za bwiaiełkraam suib, s kttaónrwcejęoczzpyonznnąaj uąstekinumab – przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne są r i łączą się specyficznie z pewnymi białkami w organizmie człowieka. eᶻ

brupy

Lek Qoyvolma należyy do g leków nazywanych „immunosupresyjnymi”. Leki te osłabiają część układu odpornościowzego.

cⱼₑ

nⁱ

W jakim celu stosu się lek Qoyvolma

z Lek Qoyvolma jest stosowany w leczeniu następujących chorób zapalnych:

c

• łuszcezycy plackowatej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych l
• łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych ₒt
• choroby Crohna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży uᵏ masie ciała co najmniej 40 kg
• wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych. oᵈ

PʳŁuszczyca plackowata

Łuszczyca plackowata jest chorobą skóry powodującą stan zapalny skóry i paznokci. Lek Qoyvolma zmniejsza stan zapalny oraz inne objawy choroby.

Lek Qoyvolma jest stosowany u dorosłych pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą, którzy nie mogą stosować cyklosporyny, metotreksatu lub fototerapii, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne.

Lek Qoyvolma jest stosowany u dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych z umiarkowaną do u t ciężkiej łuszczycą plackowatą, które nie mogą stosować fototerapii lub innych leków działających o ogólnoustrojowo, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne. r oᵇ Łuszczycowe zapalenie stawów

Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba zapalna stawów, zwykle związana z łuszczycą. Pacyjenci z dᵒ aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów są wcześniej leczeni innymi lekami. Dopiero gd odpowiedź na to leczenie jest niewystarczająca, pacjent może otrzymać lek Qoyvolma we celu:

i

• zmniejszenia objawów choroby
• poprawy sprawności fizycznej eⁿ
• spowolnienia postępu uszkodzenia stawów. z c zrw

Choroba Crohna s

Choroba Crohna jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z chorobą Crohna jest najpie leczony innymi pᵘ

lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, może być o podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

d

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

n Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zapalną chorobą jelit. Pᵃacjent z wrzodziejącym zapaleniem aₐ

jelita grubego jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub i pacjent nie toleruje tych leków, może być podany lek Qoyvolm w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby. eⁿ oˡ

w 2. Informacje ważne przed zastosowaniem lzeku Qoyvolma

pᵒ

Kiedy nie stosować leku Qoyvolma

• jeśli pacjent ma uczulenie na ustekoinumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego zakażenieg, które leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli pacjent ma czynne według lekarza jest istotne klinicznie.

ncᵉi,

W przypadku jakichkolwie lkek waąrztpelmaiwżoś czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować się z w lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Qoyvolma.

z Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosobwᵉania leku Qoyvolma należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz oceni stan zdrowia pacyjenta przed rozpoczęciem każdego leczenia. Pacjent powinien upewnić się, że przed rozpoczę Pcriezmedz kaożzdpeogcozę lceicezmenia poinformował lekarza o wszystkich swoich dolegliwościach.

c Należy także powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent ostatnio przebywał w otoczeniu osoby, która mogła mieć gruźlic teęs.tónwⁱ r stosowania leku Qoyvolma lekarz zbada pacjenta oraz zleci zₜ

wykonanie wykrywających gruźlicę. Jeżeli lekarz stwierdzi u pacjenta istnienie ryzyka c gruźlicy, paecjen otrzyma leki przeciwgruźlicze.

l t ciężkie działania niepożądane

kⁿᵃ

ᵁʷᵃu Qᵍᵃoyvolma może powodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zakażenia. ᴸNᵉaᵏleży zwracać uwagę na pewne objawy w trakcie stosowania leku Qoyvolma. Pełna lista tych dozᵈiałań niepożądanych znajduje się w punkcie 4 „Ciężkie działania niepożądane”.

Pʳ

Przed rozpoczęciem stosowania leku Qoyvolma należy powiedzieć lekarzowi:

• jeśli pacjent miał kiedykolwiek reakcję alergiczną na ustekinumab. Należy zapytać lekarza, jeśli pacjent nie jest pewien

• o wszelkiego rodzaju przebytych chorobach nowotworowych – gdyż leki immunosupresyjne, takie jak lek Qoyvolma, zmniejszają aktywność układu odpornościowego. Może to zwiększyć ryzyko raka

• jeśli pacjent był leczony z powodu łuszczycy innymi lekami biologicznymi (lek wytwarzany ze źródła biologicznego i zwykle podawany w postaci wstrzyknięcia) - ryzyko wystąpienia u t nowotworu może być większe. o

• jeśli pacjent ma lub miał ostatnio zakażenie r

• jeśli pojawią się nowe zmiany lub nastąpią zmiany istniejących miejsc łuszczycowych lub na oᵇ zdrowej skórze

• o stosowaniu wszelkich innych rodzajów leczenia łuszczycy i (lub) łuszczycowego dᵒ zapalenia stawów – takich jak inny lek immunosupresyjny lub fototerapia (leczenie za pomocą światła ultrafioletowego (UV)). Te terapie również mogą zmniejszać aktywność uekładu odpornościowego pacjenta. Jednoczesne stosowanie tych terapii z ustekinumabemⁱ nie zostało zbadane. Jednakże może to zwiększać ryzyko chorób związanych z osłabienieemⁿ układu odpornościowego z c

• jeśli pacjent leczy lub kiedykolwiek leczył alergię zastrzykami odczuzlającymi – nie wiadomo, czy ustekinumab wpływa na ten rodzaj terapii s

• jeśli pacjent ma 65 lat i więcej – istnieje większe prawdopodobieństwo zakażeń.

pᵘ

o W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy zastosowaniem dpacjenta, przed leku Qoyvolma należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

nᵃ

U niektórych pacjentów podczas leczenia ustekinumabem wystąpiły reakcje toczniopodobne, w tym wysypka, czasamia toczeń skórny lub zespół toczniopodobny. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli i wystąpi czerwona, uniesiona, łuszcząca się z z ciemniejszą obwódką, w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lubeⁿ bólami stawów.

oˡ

Zawał serca i udar mózgu w

W badaniu u pacjentów z łuszczycą leczonych ustzekinumabem zaobserwowano zawał serca i udar mózgu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał czynniki ryzyka chorób serca i udaru, aby pᵒ

zapewnić ich odpowiednie leczenie. Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi ból w klatce piersiowej, osłabienie lub nieprawidłoowe odczuwanie po jednej stronie ciała, opadnięcie twarzy, zaburzenia mowy lub widzenia.

eᵍ

n Dzieci i młodzież ż

Nie zaleca się podawania leku Qoyavolma dzieciom z łuszczycą w wieku poniżej 6 lat, dzieciom i młodzieży o masie ciała poniżwej 40 kg z chorobą Crohna lub dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z łuszczycowym zapaleniem stawów lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, ponieważ z nie badano jego działania w tej grupie wiekowej.

bᵉ

Lek Qoyvolma a inney leki, szczepionki

Należy powiedzieć lezkcahrzowi lub farmaceucie o:

cₑ

• wszystkich leka przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które i pacjent plnanyumj stosować z
• zastosowan ostatnio lub planowanym szczepieniu. Podczas stosowania leku Qoyvolma nie c należey podawać niektórych rodzajów szczepionek (żywych szczepionek) l
• pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, należy powiedzieć lekarzowi

Jetśli

o leczeniu lekiem Qoyvolma, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę, w tym uᵏudszrzcoiezdcezkpeainoinuk, i je żśyliwe, takie jak szczepionka BCG (stosowana w zapobieganiu gruźlicy). Nie zaleca d się podawania żywych szczepionek dziecku w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po

• pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej.

Pʳ

Ciąża i karmienie piersią

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

• Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci narażonych na działanie ustekinumabu w życiu płodowym. Doświadczenie w stosowaniu ustekinumabu u kobiet w ciąży jest jednak ograniczone. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku Qoyvolma u kobiet w ciąży.

• Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna unikać zajścia w ciążę i musi stosować u odpowiednią antykoncepcję w czasie stosowania leku Qoyvolma oraz przez co najmniej 15 oᵗ tygodni po ostatnim podaniu leku Qoyvolma. r

• Ustekinumab może przenikać przez łożysko do nienarodzonego dziecka. Jeśli pacjentka oᵇ otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, dziecko może być bardziej narażone na zakażenia.

• Ważne jest, aby powiedzieć lekarzom dziecka i innym pracownikom ochrony zdrowia o dᵒ przyjmowaniu leku Qoyvolma w czasie ciąży, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę. Żywe szczepionki, takie jak szczepionka BCG (stosowana w celu zapobiegania greuźlicy) nie są zalecane dla dziecka w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeślni pⁱ acjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci ineaczej.

• Ustekinumab może przenikać do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościaczh. Jeśli pacjentka c karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza. Lzekarz wspólnie z pacjentką zdecyduje, czy pacjentka powinna karmić piersią, czy stosować lek Qoyvolma.

uˢ

Nie należy stosować tego leku i karmić piersią.

proowᵖadzenia

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

d Lek Qoyvolma nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność pojazdów i obsługiwania maszyn.

nᵃ

a Lek Qoyvolma zawiera polisorbat 80

i Lek Qoyvolma zawiera 0,04 mg polisorbatu 80 (E433) w każed.ej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergieczⁿn Należy poinformować lekarza, jeśli l u pacjenta występują jakiekolwiek znane alergie.

wᵒ

z 3. Jak stosować lek Qoyvolma

pᵒ

Lek Qoyvolma jest przeznaczony do stosowania według zaleceń i pod nadzorem lekarza gᵒ

doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, na które stosuje się lek Qoyvolma.

nᵉ

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Należy uzgodnić z a leżkarzem terminy wstrzyknięć leku oraz kolejnych wizyt kontrolnych. w z Jaką dawkę leku Qoyvolma należy przyjmować

Lekarz zdecyduje, jaka dabwᵉka leku Qoyvolma jest odpowiednia dla pacjenta i jak długo ma on przyjmować lek. y zajmniej c Dorośli w wieku co n 18 lat

i Łuszczyca lub łnuszczycowe zapalenie stawów

z

• Zalecana dawka początkowa leku Qoyvolma wynosi 45 mg. Pacjenci o masie ciała większej niż ₐ 100 keilᶜogramów (kg) mogą rozpocząć leczenie od dawki 90 mg zamiast dawki 45 mg.

l

• Następn dawka podawana jest po okresie 4 tygodni od dawki początkowej, kolejne co t tygodni. Kolejne dawki są zwykle takie same jak dawka początkowa.

uᵏ¹²

Chdoroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego

• o Pierwsza dawka leku Qoyvolma, wynosząca około 6 mg/kg, będzie podawana przez lekarza prowadzącego w kroplówce do ramienia (dożylnej infuzji). Po początkowej dawce pacjent

Pʳ

otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne), a następnie co 12 tygodni podskórnie.

• U niektórych pacjentów, po pierwszej podskórnej dawce 90 mg, lek Qoyvolma może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien otrzymać następną dawkę.

Dzieci i młodzież w wieku co najmniej 6 lat

Łuszczyca

• Lekarz określi odpowiednią dawkę dla pacjenta, w tym objętość leku Qoyvolma, którą należy wstrzyknąć. Właściwa dawka zależy od masy ciała pacjenta w czasie podawania każdej dawki. u
• Dostępna jest fiolka o mocy 45 mg, jeśli pacjent powinien otrzymać dawkę mniejszą niż 45 mgo.ᵗ
• Jeśli pacjent waży mniej niż 60 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 0,75 mg na kg masy ʳ ciała.

oᵇ

• Jeśli pacjent waży od 60 kg do 100 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 45 mg.
• Jeśli pacjent waży więcej niż 100 kg, zalecana dawka leku Qoyvolma wynosi 90 mg.

dᵒ

• Po podaniu dawki początkowej, pacjent otrzyma następną dawkę po 4 tygodniach, a następnie będzie je otrzymywać co 12 tygodni. e i n Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 40 kg e

Choroba Crohna z c

• Podczas leczenia, pierwsza dawka leku Qoyvolma, około 6 mg/kg, będzzie podawana przez lekarza prowadzącego, w kroplówce do ramienia (infuzji dożylnej). Pos pₐ,oczątkowej dawce pacjent otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma następnie co pᵘ 12 tygodni we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne).
• U niektórych pacjentów, po pierwszej wstrzykniętej podskórnie dawce 90 mg, lek Qoyvolma dᵒ może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien otrzymać następną dawkę.

nᵃ

wstrzyknięcia a

Jak należy podawać lek Qoyvolma

i

• Lek Qoyvolma jest podawany w postaci pod powierzchnię skóry (podskórnie).

Na początku leczenia lek Qoyvolma może być podeawⁿany przez lekarza lub pielęgniarkę.

• Jednakże lekarz może zdecydować, że pacjent boędˡzie samodzielnie dokonywał wstrzyknięć leku Qoyvolma. W tej sytuacji pacjent zostanie przweszkolony, w jaki sposób wykonywać wstrzyknięcia leku Qoyvolma. z ”
• W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat sposobu wstrzykiwania leku Qoyvolma, pᵒ patrz „Instrukcje dotyczące podawania leku na końcu tej ulotki.

Należy poinformować lekarza w przypadkuo jakichkolwiek wątpliwości dotyczących samodzielnego podawania leku.

eᵍ

n Zastosowanie większej niż zalecanża dawki leku Qoyvolma

Jeżeli pacjent wstrzyknął lub zostaała mu podana zbyt duża dawka leku Qoyvolma, powinien natychmiast skontaktować się zw lekarzem lub farmaceutą. Należy zawsze mieć przy sobie opakowanie zewnętrzne leku, nawet jeśli jest ono puste.

eᶻ

Pominięcie za psotomsionwięacniaiba laewkkuiQoyvolma

W przypadku y d leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy stosować dawki podwzójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

c i Przerwanie le sktousnobwjaawniya leku Qoyvolma

z Przerwanie stosowania leku Qoyvolma nie jest niebezpieczne. Jednakże w przypadku przerwania stosowaniaeᶜ o mogą powrócić.

l t razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się ᵂ leukᵏarza lub farmaceuty.

ᵈᵒ

oᵈ

4. Możliwe działania niepożądane

Pʳ

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie objawy niepożądane wymagające natychmiastowego leczenia.

Reakcje alergiczne – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast u t skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub pogotowiem ratunkowym, jeśli zauważy o się którykolwiek z następujących objawów. r

• Ciężkie reakcje alergiczne („anafilaktyczne”) występują rzadko u osób stosujących oᵇ ustekinumab (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób). Objawami są:

o trudności w oddychaniu lub połykaniu luboₜₐₙ d

o niskie ciśnienie tętnicze krwi, które może powodować zawroty głowy s zamroczenia e i o obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła.

• Częste objawy reakcji alergicznej obejmują wysypkę skórną i pokrzywekⁿę (mogą one wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób). z c z W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymującyc shko unstteakkitnouwmaćasbięzgłaszano alergiczne kaszel, duszność

reakcje płucne i zapalenie płuc. Należy natychmiast s z lekarzem pᵘ

prowadzącym, jeśli wystąpią objawy, takie jak: i gorączka.

dᵒ

Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, lekarz prowadzący może zdecydować, że nie należy ponownie rozpoczynać stosowania leku Qoyvolma.

nᵃ

a Zakażenia – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast i skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów. eⁿ

• Zakażenia nosa lub gardła oraz przeziębieonˡⁱᵉ występują często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób). w
• Zakażenia dolnych dróg oddechowyczh występują niezbyt często (mogą wystąpić nie o częściej niż u 1 na 100 osób).

p

• Zapalenie tkanki podskórnej występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób).

gᵒ

• Półpasiec (rodzaj bolesnej wysypki z pęcherzami) występuje niezbyt często (może e wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób).

n ż Lek Qoyvolma może osłabiaać zdolność zwalczania zakażeń. Niektóre zakażenia mogą być ciężkie i mogą obejmowawć zakażenia wywołane przez wirusy, grzyby, bakterie (w tym gruźlicę) lub pasożyty, w tym zakażenia występujące głównie u osób z osłabionym układem

ₙₒ

odpornościowym (zaekaᶻżenia oportunistyczne). U pacjentów otrzymujących leczenie musótezkgionwumycahb)e,m płu zcgbła oszkaa. oportunistyczne zakażenia mózgu (zapalenie mózgu, zapalenie opon y i z c Należy zwracać uwagę na objawy zakażenia podczas stosowania leku Qoyvolma. Należą do nich: nⁱ

z

• gorączka, objawy jak w grypie, nocne poty, utrata masy ciała c
• e uczucie zmęczenia lub duszność; nieprzemijający kaszel

l ucieplona, zaczerwieniona i bolesna skóra lub bolesna wysypka na skórze z pęcherzami

uczucie pieczenia w czasie oddawania moczu

kᵗ

• • biegunka

ᵘ • zaburzenia widzenia lub utrata wzroku

oᵈ • ból głowy, sztywność karku, wrażliwość na światło, nudności lub dezorientacja.

Pʳ

Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów zakażenia. Mogą to być objawy zakażeń, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry, półpasiec, lub zakażeń oportunistycznych, które mogą mieć ciężkie powikłania. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje jakiekolwiek zakażenie, które nie ustępuje lub nawraca. Lekarz może zdecydować o niestosowaniu leku Qoyvolma do czasu ustąpienia zakażenia. Należy także powiedzieć lekarzowi o otwartych ranach lub owrzodzeniach, które mogą być zakażone.

Złuszczanie skóry – zwiększone zaczerwienienie i złuszczanie skóry na dużej powierzchni ciała mogą być objawami łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry, u które są ciężkimi zmianami skórnymi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych oᵗ objawów, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

ʳ oᵇ Inne działania niepożądane

dᵒ

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

• biegunka e
• nudności ⁱ
• wymioty eⁿ
• uczucie zmęczenia z c
• zawroty głowy z
• ból głowy uˢ
• świąd
• ból pleców, mięśni lub stawów ᵖ
• ból gardła dᵒ
• zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia
• zakażenie zatok.

nᵃ

a Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• zakażenia zęba ⁱ
• drożdżakowe zakażenie pochwy eⁿ l
• depresja
• uczucie zatkania lub niedrożność nosa wᵒ
• krwawienia, zasinienie, stwardnienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia ᶻ
• osłabienie pᵒ
• opadanie powieki i mięśni po jednej stronie twarzy (porażenie nerwu twarzowego lub porażenie „Bell’a”), które jest o zwykle przemijające
• zmiana obrazu łuszczycy z zaczerwienieniem oraz nowe drobne, żółte lub białe pęcherze ᵍ na skórze, czasami z towarzyszącą gorączką (łuszczyca krostkowa) nᵉ
• złuszczanie skóry ż
• trądzik.

wᵃ

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

• zaczerwienienieᶻ i złuszczenie skóry na dużej powierzchni ciała, które może swędzieć lub boleć (złuszcbzᵉające zapalenie skóry). Podobne objawy mogą czasem pojawić się jako naturalney zmiany rodzaju objawów łuszczycy (łuszczyca erytrodermalna)
• zapalenzie małych naczyń krwionośnych, które może prowadzić do wysypki skórnej z

c lub fioletowymi guzkami, gorączki lub bólu stawów (zapalenie mnaacłnzyymⁱńi), czerwonymi zzadkie c e r działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób): ᴮᵃʳ lᵈᶻᵒ pęcherze na skórze, które mogą być czerwone, swędzące i bolesne (pemfigoid

• t pęcherzowy)

uᵏ• toczeń skórny lub zespół toczniopodobny (czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych, ewentualnie z bólami oᵈ stawów).

Pʳ

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma u oᵗ

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

ʳ

• Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.

oᵇ

• Przechowywać ampułkostrzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

dᵒ

• W razie potrzeby, poszczególne ampułkostrzykawki leku Qoyvolma można przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem, w temperaturze pokojowej e do 25°C, maksymalnie przez jeden okres do 31 dni. W miejscu przewidzianym na opakowⁱaniu zewnętrznym należy zanotować datę pierwszego wyjęcia ampułkostrzykawkie zⁿ lodówki.

W dowolnym momencie przed upływem tego 31-dniowego okresu przechozwywania c w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówcze i przechowywać tam do upływu terminu ważności. Wyrzucić strzykawkę, jeśli nie zostanie zużyta w ciągu 31 dni uˢ

przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

ᵖ

• Ampułkostrzykawek z lekiem Qoyvolma nie należy wstrząsać. Długie, energiczne wstrząsanie dᵒ może doprowadzić do uszkodzenia leku.

nᵃ

Kiedy nie należy stosować tego leku

a

• Po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie oraz pudełku po: „EXP”. Termin i ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. nzec
• Jeżeli płyn zmienił barwę, jest mętny lub można doestr obce cząsteczki pływające w l roztworze (patrz punkt 6 „Jak wygląda lek Qoyvoolma i co zawiera opakowanie”).
• Jeżeli pacjent wie lub podejrzewa, że lek zostwał poddany działaniu ekstremalnych temperatur (przypadkowemu zamrożeniu lub przegrzanziu).
• Jeżeli opakowanie z lekiem zostało energicznie wstrząśnięte.

pᵒ

Lek Qoyvolma jest przeznacz sotnrzyy wkaywłakcazcnhie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane

ₙₐgᵒ

resztki leku znajdujące się w należy wyrzucić. Leków nie należy wyrzucać do e kanalizacji ani domowych pojemników odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, n których się już nie używa. Takie posżtępowanie pomoże chronić środowisko.

wᵃ

6. Zawartość opakowania i inne informacje

z e Co zawiera lek Q cozyyvnonląmba

• Substancją y leku jest ustekinumab. Każda ampułkostrzykawka zawiera 90 mg ustekinumabuz w 1 ml roztworu.

c

• Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 i (E433), sancharoza i woda do wstrzykiwań.

z c Jak wyglądea lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie l Lek Qoyvolma jest przezroczystym do nieznacznie opalizującego (o perłowym połysku), bezbarwnym t do bladożółtego roztworem do wstrzykiwań. Roztwór może zawierać niewielką ilość małych, uᵏ lub białych cząsteczek białek. Lek jest dostarczany w tekturowym opakowaniu pzaówłpirezreazjąrocyczmysptoyjcehdynczą dawkę leku w szklanej ampułkostrzykawce o pojemności 1 ml. Każda aomᵈpułkostrzykawka zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztworu do wstrzykiwań.

Pʳ

Podmiot odpowiedzialny

Celltrion Healthcare Hungary Kft.

1062 Budapest

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Węgry

Wytwórca

Nuvisan France SARL

2400, Route des Colles

06410, Biot u Francja oᵗ r MIDAS Pharma GmbH

oᵇ Rheinstrasse 49

55218 West Ingelheim Am Rhein

dᵒ Rhineland-Palatinate

Niemcy e i

Kymos S.L. eⁿ

Ronda de Can Fatjó 7B z c Parc Tecnològic del Vallès z

08290 Cerdanyola Del Valles s

Barcelona

pᵘ

Hiszpania

dᵒ

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

nᵃ

	a
België/Belgique/Belgien	Leettuvon Ci ll ri ai
Celltrion Healthcare Belgium BVBA	₆ Healthcare Hungary Kft.
Tél/Tel: + 32 1528 7418	Tel.:e +ⁿ 1 231 04933
[email protected]	oˡ w
z
България	Luxembourg/Luxemburg
Celltrion Healthcare Hungary Kft. pᵒ	Celltrion Healthcare Belgium BVBA
Teл.: + 36 1 231 0493	Tél/Tel: + 32 1528 7418 [email protected]
ᵒ eᵍ
Česká republika n ż	Magyarország
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tel: + 36 1 231 0493 wᵃ	Tel.: + 36 1 231 0493
Danmark eᶻ Celltrion Healthcare Db mark ApSen Tlf.: +45 3535 2989 y [email protected]	Malta Mint Health Ltd Tel: +356 2093 9800
Deutschland i c ᵣₑ Celltrion ( H)30n ca Deutschland GmbH0ealth z Tel: +49 346494150 infoDE@cᶜlltrionhc.come e l t	Nederland Celltrion Healthcare Netherlands B.V. Tel: + 31 20 888 7300 [email protected]
ᴱᵉˢkᵗⁱ	Norge
Celltrion Healthcare Hungary Kft.u d +36 1 231 0493 oTon: [email protected] el t	Celltrion Healthcare Norway AS [email protected]
España	Österreich
Kern Pharma, S.L.	Astro-Pharma GmbH
Tel: +34 93 700 2525	Tel: +43 1 97 99 860

Pʳ

Ελλάδα	Polska
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Τηλ: +30 210 8009111	Tel.: + 36 1 231 0493
France	Portugal t
Celltrion Healthcare France SAS	CELLTRION PORTUGAL, UNIPESSOAL LDoA r
Tél.: +33 (0)1 71 25 27 00	Tel: +351 21 936 8542 [email protected] oᵇ
Hrvatska	România dᵒ
Oktal Pharma d.o.o.	Celltrion Healthcare Hungary Kft. e
Tel: +385 1 6595 777	Tel: + 36 1 231 0493 i eⁿ
Ireland	Slovenija z
Celltrion Healthcare Ireland Limited	OPH Oktal Pharma d.o.o. c z
Tel: +353 1 223 4026 [email protected]	Tel.: +386 1 519 29 22 ˢ pᵘ
Ísland	Slovenská republᵒadik
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Sími: +36 1 231 0493 [email protected]	Tel: +36 1 231 0493 nᵃ a i
Italia	n
Celltrion Healthcare Italy S.R.L.	SullmioFi Hleantd care Finland Oy.Ceotri /n n al h
Tel: +39 0247927040 [email protected] z	Poh/ᵉ el: +358 29 170 7755u ˡ T [email protected]
Κύπρος pᵒ	Sverige
C.A. Papaellinas Ltd o	Celltrion Sweden AB
Τηλ: +357 22741741	Tel: +46 8 80 11 77
ᵍ nᵉ ż	[email protected]
Latvija Celltrion Healthcare Hungarywᵃ. Kft Tālr.: +36 1 231 0493

u

ᶻ Data ostatniej aktualizabcjᵉi ulotki: MM/RRRR

y z Szczegółowe informcacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.eman.eⁱuropa.eu/.

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Instrukcje dotyczące podawania leku

Na początku leczenia lekarz pomoże pacjentowi w wykonaniu pierwszego wstrzyknięcia. Jednakże lekarz może zdecydować razem z pacjentem, że pacjent może sobie wstrzykiwać Qoyvolma samodzielnie. W takiej sytuacji pacjent zostanie przeszkolony w wykonywaniu wstrzyknięć leku u Qoyvolma. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących samodzielnego podawania wstrzyknięcia należoyᵗ porozmawiać z lekarzem. r oᵇ Istotne informacje

• Nie otwierać zamkniętego pudełka, dopóki wszystko nie będzie gotowe do użycia dᵒ ampułkostrzykawki.
• Nie zdejmować zatyczki do momentu wstrzyknięcia. e i
• Nie mieszać leku Qoyvolma z innymi płynami do wstrzykiwań.
• Ampułkostrzykawki nie można użyć ponownie. Bezpośrednio po uż Uycsiuuw uasnuineeąⁿć ampułkostrzykawkę do pojemnika na ostre odpady (patrz Krok 14. z leku c Qoyvolma). z s Przechowywanie leku Qoyvolma pᵘ
• Ampułkostrzykawkę należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ampułkostrzykawka zawiera drobne części.

dᵒ

• Przechowywać ampułkostrzykawkę w lodówce, w temperaturze 2°C do 8°C. Nie zamrażać.

a

• Przechowywać ten lek zamknięty w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem.

n

• W razie potrzeby pojedyncze ampułkostrzykawki leku Qoyvolma można przechowywać w a temperaturze pokojowej (do 25°C) przez maksymalny pojedynczy okres nieprzekraczający 31 dni, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony n prⁱᶻᵉᵈ światłem.
• Należy zapisać datę pierwszego wyjęcia ampułkosetrzykawki z lodówki w miejscu przewidzianym do tego celu na opakowaniu zewonˡętrznym.
• W dowolnym momencie przed końcem okreswu przechowywania w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówzce jeden raz i przechowywać w niej do upływu terminu ważności.

pᵒ

• Nie wstrząsać ampułkostrzykawek z lekiem Qoyvolma. Energiczne wstrząsanie może doprowadzić do zniszczenia leku.

gᵒ

• Nie stosować tego leku, jeśli był energicznie wstrząsany.
• Nie używać ampułkostrzykawki, jeśli upadła na podłoże.

nᵉ

Elementy ampułkostrzykawki (paażᵗʳᶻ rys. A)

w

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Przed użyciem		Po użyciu
	Trzpień tłoka	eⁱeⁿzczuˢᵖdᵒnᵃ
	Kołnierz na palce
	Okienko podglądu
	Osłona igły
	Igła
	Zatyczka
	a

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

Igła

Lek

i Rysunek A

eⁿ

l Przygotowywanie do wstrzyknięcia

wᵒ1. Zgromadzić materiały potrzebne do wstrzyknięciaCAHLUKOSTHZEOCLZEKMA a. Przygotowaćᶻ czystą, płaską powierzchnię, taką jak blat stołulub szafkpᵒ dobrze oświetlonym miejscu.i, wb. Wyjąć z lodówki pudełko(-a) z ampułkostrzykawką(-ami)Paumdpeułkłkoosztarwzyiekraawjąkcęe Wi cahcuisktelucbzkgaazzikodo podania dawki przepisanej przez lekarza.alkoholem c. poteᵍnine się, że przygotowane są następujące materiały (patrz Uprzeb ćwnᵉ B):- ys. Pudełko zawierające ampułkostrzykawkęrażwPlaster Pojemnik na ostre z Niedołączone do opakowania:opatrunkiem odpady z - Wacik lub gazik- Plaster z opatrunkiemRysunek Bbᵉ- Pojemnik na ostre odpady medyczney - Chusteczka z alkoholemz

c nⁱ zP: c e EX MM RRRR l kᵗ ᵘ oᵈ Rysunek C

2. Sprawdzić termin ważności podany na pudełku (patrz rys. C). • Nie stosować leku, jeśli termin ważności już upłynął. Jeśli upłynął termin ważności, należy zwrócić całe opakowanie do apteki.

Pʳ

30 minut Rysunek D	3. Odczekać 30 minut. a. Otworzyć pudełko. Trzymając ampułkostrzykawkę za korpus, wyjąć ją z pudelka. b. Pozostawić ampułkostrzykawkę poza pudełkiem na około 30 minut w temperaturze pokojowej (20°C do 25°C), aby umożliwić jej ogrzanie (patrz rys. D). oᵗ • Umożliwi to doprowadzenie płynu do temperatury ʳ komfortowej do wstrzyknięcia (temperatury pokojowej). oᵇ • Nie ogrzewać ampułkostrzykawki perzy użyciu źródeł ciepła, takich jak gorąca woda czy kuchenka mikrofalowa. dᵒ • Nie trzymać ampułkostrzykawki za trzpień tłoka ani za zatyczkę. e • W żadnym momencie nie odciągać trzpienia tłoka.ⁱ
EXP.: MM RRRR Rysunek E	4. Skontrolować ampułkostrzykawkę. eⁿ a. Obejrzeć ampułkostrzykawkę i upewnić się,ze zawiera ż c właściwy lek (Qoyvolma) i dawkę. z b. Sprawdzić ampułkostrzykawkę(-i) i upewnić się, że liczba uˢ ampułkostrzykawek i ich dawka są prawidłowe: • Jeśli przepisana dawka to 90 mg, należy użyć jednej ᵖ ampułkostrzykawki zawierajądᵒ 90 mg leku Qoyvolma.cej c. Obejrzeć ampułkostrzykawkę i upewnić się, że nie jest pęknięta a ani uszkodzona. n d. Sprawdzić termin ważności na etykiecie ampułkostrzykawki aₜₑᵣₘᵢₙ (patrz rys. E). i • Nie stosować leku, jeśli ważności już upłynął. • Nie wstrząsać ampuⁿ ostrzykawką.e łk l
F eᶻ Rysunek opiekunb	5. Skontrolować lek. o a. Obejrzeć lek iw ewnić się, że roztwór jest przezroczysty do up nieznacznie opalizującego oraz bezbarwny do bladożółtego o (patrz rys. Fᶻ). p • Nie używać ampułkostrzykawki, jeśli roztwór zmienił barwę ost mętny. je ˡᵘᵇ W roztworze mogą być widoczne pęcherzyki powietrza. Jest • ᵍ nᵗᵉ całkowicie normalne.ᵒ ż wᵃ
= TYLKO yz= Wstrzyknięciecprzez pacjentalub opinkunae ⁱzceltkuoᵈRysunek G	6. Wybrać odpowiednie miejsce wstrzyknięcia (patrz rys. G). a. Lek można wstrzykiwać w: - Górną przednią część ud. - Dolną część brzucha z wyjątkiem obszaru w promieniu 5 cm od pępka. - Zewnętrzną powierzchnię ramienia (tylko wstrzyknięcia wykonywane przez opiekuna pacjenta). • Nie wstrzykiwać leku w znamiona skórne, blizny, siniaki ani w miejsca, w których skóra jest tkliwa, zaczerwieniona, twarda ani w miejsca, gdzie widoczne są pęknięcia skóry. W miarę możliwości nie wstrzykiwać leku w obszary skóry ze zmianami łuszczycowymi. • Nie wstrzykiwać przez ubranie. b. Wybrać nowe miejsce do każdego nowego wstrzyknięcia, oddalone o co najmniej 2,5 cm od miejsca poprzedniego wstrzyknięcia.

u Pʳ

Rysunek H	7. Umyć ręce. a. Umyć ręce mydłem i wodą i osuszyć je dokładnie (patrz rysunek H). oᵗ ʳ oᵇ dᵒ e i
Rysunek I	8. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia. eⁿ a. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia chusteczką nasączonąz alkoholem, wykonując okrężne ruchy (patrc rys. I).z b. Przed wstrzyknięciem odczekać aż skóraz yschnie. w s • Nie dmuchać na miejsce wstrzyknięcia ani nie dotykać go przed podaniem wstrzyknięcia. ᵘ ᵖ dᵒ nᵃ a ⁱ eⁿ

u Podanie wstrzyknięcia.

9. Zdjąć zatyczkę. oˡ a. Zdjąć zatyczkąwsłₖᵤiającą igłę bezpośrednio przed oₑ an wstrzyknięciem l Qoyvolma trzymając korpusz ampułkostrzykawki jedną ręką, pomiędzy kciukiem a palcem pᵒ (patrz rys. J). Nie to ymać za trzpień tłoka podczas zdejmowania zatyczki zrz wskazującymą igły. • eᵍ • n Moy. być widoczne pęcherzyki powietrza wgł g ż ampułkostrzykawce lub kilka kropelek płynu na końcówce a i Jest to całkowicie normalne. bw Natychmiast usunąć zatyczkę do pojemnika na ostre odpady. (patrz krok 14 i rys. J). Rysunek ᶻ • Nie używać ampułkostrzykawki, która upadłą bez zatyczki bᴶ założonej na igłę. Jeśli do tego dojdzie, należy skontaktowaćᵉ y się ze swoim lekarzem lub farmaceutą. z • Wstrzyknąć dawkę leku bezpośrednio po zdjęciu zatyczki z c igły. nⁱ • Nie nakładać ponownie zatyczki na igłę ampułkostrzykawki. z • Nie dotykać igły. Może to doprowadzić do urazu (zakłucia) eᶜ igłą. l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

45° LUB 45° Rysunek K	10. Zbliżyć ampułkostrzykawkę do miejsca wstrzyknięcia. a. Uchwycić korpus ampułkostrzykawki pomiędzy kciuk i palec wskazujący jednej dłoni. b. Przy użyciu drugiej dłoni ucisnąć delikatnie oczyszczony obszar skóry, tworząc fałd pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym Nie ściskać skóry mocno. oᵗ Uwaga: Ściśnięcie i utworzenie fałdu skóry jest ważne, bo r pozwala upewnić się, że lek zostanie wstrzyknięty pod skórę (w oᵇ warstwę tłuszczu), ale nie głębiej (w mięsień). c. Szybkim i zdecydowanym ruchem wkłuć całą długość igły w dᵒ utworzony fałd skóry pod kątem 45 stopni (patrz rys. K). • Nie ciągnąć w tył trzpienia tłoka w żadnym moe encie.m nⁱ e z c z
Rysunek L	11. Wykonać wstrzyknięcie. uˢ a. Po wkłuciu igły zwolnić ucisk fałdu skóry. oᵖ b. Powoli wepchnąć do końca trzpień tłoka, aż cała dawka leku d zostanie wstrzyknięta, a ampułkostrzykawka zostanie opróżniona (patrz rys. L). a n • Nie zmieniać położenia ampułkostrzykawki po rozpoczęciu wstrzykiwania. a i • Jeśli trzpień tłoka nie zostanie wciśnięty do końca, osłona igły nie wysunie się, żeⁿ zakryć igłę po jej wyciągnięciu zeeby l skóry. wᵒ oᶻ p
bᵉ y z c M Rysuneki	12. Usunąć ampułkostrzykawkę z miejsca wstrzyknięcia. a. Po opróżnieniu ampułkostrzykawki, w miarę wyciągania igły ze gᵒ skó. y, powoli unieść kciuk z trzpienia tłoka, co pozwoli naryesr wysunięcie i całkowicie zakrycie igły przez osłonę igły (patrzn M). aż• Jeśli igła nie zostanie osłonięta, należy zachować ostrożność w usuwając ampułkostrzykawkę (patrz krok 14 Usuwanie leku z Qoyvolma). • Nie używać ponownie ampułkostrzykawki. • Nie masować miejsca wstrzyknięcia.

u

nⱼₐ

Po wstrzyknięzciu

13. Pielęgnac miejsca wstrzyknięcia.ₑ eᶜ a. Wl rmzejswystąpienia krwawienia, należy delikatnie docisnąć (nie masować) wacik lub gazikaii ca t wstrzyknięcia i w razie potrzeby przykleić plaster z opatrunkiem. ᵈᵒ

ᵈᵒ

ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

14. Usuwanie leku Qoyvolma.

a. Bezpośrednio po użyciu usunąć zużytą ampułkostrzykawkę do pojemnika na ostre odpady (patrz rys. N).

b. Nie usuwać (wyrzucać) ampułkostrzykawki do pojemnika na odpady domowe. u

• W razie braku odpowiedniego pojemnika na ostre odpady oᵗ można użyć zamykanego i odpornego na przebicie pojemnika ʳ dostępnego w gospodarstwie domowym.

oᵇ

• Ze względu na bezpieczeństwo i zdrowie pacjenta i innych osób nie wolno nigdy ponownie używać zużytych strzykawek dᵒ ani igieł. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodneie z

Rysunek N

lokalnymi przepisami. ⁱ

• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji aneiⁿ domowych z pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak c usunąć leki, których się już nie używa. Tzakie postępowanie pomoże chronić środowisko.

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Qoyvolma, 45 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu ustekinumab

u t Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie o r zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, oᵇ jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

dᵒ

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. e nⁱ

Tę ulotkę napisano dla osoby przyjmującej lek. e z c

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczzytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

uˢ

• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

oᵖ

• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, wd tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

nᵃ

a Spis treści ulotki i

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go stosuje eⁿ

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qoyvolma

3. Jak stosować lek Qoyvolma oˡ

4. Możliwe działania niepożądane w

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma z

6. Zawartość opakowania i inne informacje

pᵒ

gᵒ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go stosuje nᵉ

Co to jest lek Qoyvolma

Lek Qoyvolma zawiera substancjęa cżzynną ustekinumab – przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne są białkami, którwe rozpoznają i łączą się specyficznie z pewnymi białkami w organizmie człowieka.

eᶻ

Lek Qo oydvpoolmrnao nścailoewżyeg doob. grupy leków nazywanych „immunosupresyjnymi”. Leki te osłabiają część układu y z c W jakim celu stosuje się lek Qoyvolma

nⁱ

Lek Qoyvolma podawany za pomocą wstrzykiwacza jest stosowany w leczeniu następujących chorób z zapalnych:

c

• łuszcezycy plackowatej u dorosłych l
• łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych t
• choroby Crohna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych ᵏ wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych.
• dᵘ

Łouszczyca plackowata

PʳŁuszczyca plackowata jest chorobą skóry powodującą stan zapalny skóry i paznokci. Lek Qoyvolma zmniejsza stan zapalny oraz inne objawy choroby.

Lek Qoyvolma podawany za pomocą wstrzykiwacza jest stosowany u dorosłych pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą, którzy nie mogą stosować cyklosporyny, metotreksatu lub fototerapii, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne.

Łuszczycowe zapalenie stawów

Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba zapalna stawów, zwykle związana z łuszczycą. Pacjenci z aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów są wcześniej leczeni innymi lekami. Dopiero gdy odpowiedź na to leczenie jest niewystarczająca, pacjent może otrzymać lek Qoyvolma w celu: u

• zmniejszenia objawów choroby oᵗ
• poprawy sprawności fizycznej ʳ
• spowolnienia postępu uszkodzenia stawów.

oᵇ

Choroba Crohna

dᵒ

Choroba Crohna jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z chorobą Crohna jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, meoże być i podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

eⁿ

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego z c Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z wrzzodziejącym zapaleniem jelita grubego jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jests niewystarczająca lub u pacjent nie toleruje tych leków, może być podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

ᵖ dᵒ

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qoyvolma nᵃ

a Kiedy nie stosować leku Qoyvolma

• jeśli pacjent ma uczulenie na ustekinumab lub któnryⁱkolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) wedługe
• jeśli pacjent ma czynne zakażenie, które oˡ lekarza jest istotne klinicznie.

farmaceutąwzed

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, czy którzakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować się z lekarzem lub pr zastosowaniem leku Qoyvolma.

pᵒ

Ostrzeżenia i środki ostrożności oₘₐ

g Przed rozpoczęciem stosowania leku Qoyvol należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz e oceni stan zdrowia pacjenta przed rozpoczęciem każdego leczenia. Pacjent powinien upewnić się, że n przed rozpoczęciem każdego leczenżia poinformował lekarza o wszystkich swoich dolegliwościach. Należy także powiedzieć lekarzowai, jeśli pacjent ostatnio przebywał w otoczeniu osoby, która mogła mieć gruźlicę. Przed rozpoczęciwem stosowania leku Qoyvolma lekarz zbada pacjenta oraz zleci wykonanie testów wykrywających gruźlicę. Jeżeli lekarz stwierdzi u pacjenta istnienie ryzyka z gruźlicy, pacjent otrzyma leki przeciwgruźlicze.

bᵢᵉₐ

Uwaga na ciężkie dziyałan niepożądane

Lek Qoyvolma możez pęowodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zakażenia. c Należy zwracać uwag na pewne objawy w trakcie stosowania leku Qoyvolma. Pełna lista tych działań niepożądnanⁱ ych znajduje się w punkcie 4 „Ciężkie działania niepożądane”.

z c Przed rozpeoczęciem stosowania leku Qoyvolma należy powiedzieć lekarzowi:

l

• pacjent miał kiedykolwiek reakcję alergiczną na ustekinumab. Należy zapytać lekarza, jetśli pacjent nie jest pewien

k ojeśwliszelkiego rodzaju przebytych chorobach nowotworowych – gdyż leki

• dᵘ immunosupresyjne, takie jak lek Qoyvolma, zmniejszają aktywność układu odpornościowego.
• Może to zwiększyć ryzyko raka

r

• jeśli pacjent był leczony z powodu łuszczycy innymi lekami biologicznymi (lek wytwarzany P ze źródła biologicznego i zwykle podawany w postaci wstrzyknięcia) - ryzyko wystąpienia nowotworu może być większe.

• jeśli pacjent ma lub miał ostatnio zakażenie

• jeśli pojawią się nowe zmiany lub nastąpią zmiany istniejących miejsc łuszczycowych lub na zdrowej skórze

• o stosowaniu wszelkich innych rodzajów leczenia łuszczycy i (lub) łuszczycowego zapalenia stawów – takich jak inny lek immunosupresyjny lub fototerapia (leczenie za pomocą światła ultrafioletowego (UV)). Te terapie również mogą zmniejszać aktywność układu odpornościowego pacjenta. Jednoczesne stosowanie tych terapii z ustekinumabem nie zostało zbadane. Jednakże może to zwiększać ryzyko chorób związanych z osłabieniem układu u t odpornościowego o

• jeśli pacjent leczy lub kiedykolwiek leczył alergię zastrzykami odczulającymi – nie r wiadomo, czy ustekinumab wpływa na ten rodzaj terapii oᵇ

• jeśli pacjent ma 65 lat i więcej – istnieje większe prawdopodobieństwo zakażeń.

dᵒ

W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem leku Qoyvolma należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. e i n U niektórych pacjentów podczas leczenia ustekinumabem wystąpiły reakcje toczn zioepodobne, w tym toczeń skórny lub zespół toczniopodobny. Należy niezwłocznie skontaktować sięz lekarzem, jeśli c wystąpi czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka, czasami z ciemniejszą obzwódką, w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub z bólami stawów. s

ₙₒ

pᵘ

Zawał serca i udar mózgu

W badaniu u pacjentów z łuszczycą leczonych ustekinumabem zaobserwowa zawał serca i udar dᵒ

mózgu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał czynniki ryzyka chorób serca i udaru, aby a zapewnić ich odpowiednie leczenie. Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi ból w n klatce piersiowej, osłabienie lub nieprawidłowe odczuwanie po jednej stronie ciała, opadnięcie twarzy, a zaburzenia mowy lub widzenia.

nⁱ

Dzieci i młodzież e

Nie zaleca się podawania leku Qoyvolma we wstrzykiowˡaczu dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z łuszczycą lub chorobą Crohna, ponieważ niwe badano jego działania w tej grupie wiekowej.

U dzieci w wieku 6 lat i starszych oraz młodzieżyz z łuszczycą należy stosować lek w infuzji, ampułkostrzykawkę ampułkostrzykawce lub fiolce. U dzieci o masie ciała co najmniej 40 kg z chorobą Crohna należy pᵒ

stosować roztwór do lub fiolkę.

wgrzᵒodziejącym

Nie zaleca się podawania leku Qoyvolma dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z e łuszczycowym zapaleniem stawów lub zapaleniem jelita grubego, ani dzieciom z n chorobą Crohna o masie ciała poniżeżj 40 kg, ponieważ nie badano jego działania w tej grupie wiekowej.

wᵃ

Lek Qoyvolma a inne leki, szczepionki

z Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o:

• wszystkich lekach b prᵉzyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje y stosować
• zastosowanymz ostatnio lub planowanym szczepieniu. Podczas stosowania leku Qoyvolma nie c należy podawać niektórych rodzajów szczepionek (żywych szczepionek) i
• jeśli pacjenntₑkₖaᵢₑoₘtrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, należy powiedzieć lekarzowi dziecka z o leczeniu l Qoyvolma, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę, w tym c szczeepionki żywe, takie jak szczepionka BCG (stosowana w zapobieganiu gruźlicy). Nie zaleca l podawania żywych szczepionek dziecku w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po sitę jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka k zuaroledczieinniauc,zej.

dᵘ

Coiąża i karmienie piersią

r

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,

P

powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

• Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci narażonych na działanie ustekinumabu w życiu płodowym. Doświadczenie w stosowaniu ustekinumabu u kobiet w ciąży jest jednak ograniczone. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku Qoyvolma u kobiet w ciąży.

• Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna unikać zajścia w ciążę i musi stosować odpowiednią antykoncepcję w czasie stosowania leku Qoyvolma oraz przez co najmniej 15 tygodni po ostatnim podaniu leku Qoyvolma.

• Ustekinumab może przenikać przez łożysko do nienarodzonego dziecka. Jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, dziecko może być bardziej narażone na zakażenia. u

• Ważne jest, aby powiedzieć lekarzom dziecka i innym pracownikom ochrony zdrowia o oᵗ przyjmowaniu leku Qoyvolma w czasie ciąży, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę.

ʳ Żywe szczepionki, takie jak szczepionka BCG (stosowana w celu zapobiegania gruźlicy) nie są oᵇ zalecane dla dziecka w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej.

dᵒ

• Ustekinumab może przenikać do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościach. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza. Lekarz wsepólnie z pacjentką zdecyduje, czy pacjentka powinna karmić piersią, czy stosować lek Qoⁱyvolma.

Nie należy stosować tego leku i karmić piersią. eⁿ z c Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn z

Lek Qoyvolma nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadszenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

pᵘ

Lek Qoyvolma zawiera polisorbat 80

dᵒ

Lek Qoyvolma zawiera 0,02 mg polisorbatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli nᵃ

u pacjenta występują jakiekolwiek znane alergie.

a nⁱ

3. Jak stosować lek Qoyvolma e oˡ

Lek Qoyvolma jest przeznaczony do stosowania wewdług zaleceń i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu chorób, na które stosujez się lek Qoyvolma.

pᵒ

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Należy uzgodnić z lekarzemo terminy wstrzyknięć leku oraz kolejnych wizyt kontrolnych.

eᵍ

n Jaką dawkę leku Qoyvolma należy przyjmować

Lekarz zdecyduje, jaka dawka lekua Qżoyvolma jest odpowiednia dla pacjenta i jak długo ma on przyjmować lek. w z Dorośli w wieku co najmniej 18 lat

Łuszczyca lub łuszczycobwᵉe zapalenie stawów

• Zalecana dawkay początkowa leku Qoyvolma wynosi 45 mg. Pacjenci o masie ciała większej niż 100 kilogramózw (kg) mogą rozpocząć leczenie od dawki 90 mg zamiast dawki 45 mg.

c

• Następna dawka podawana jest po okresie 4 tygodni od dawki początkowej, kolejne co 12 i tygodni. Knolejne dawki są zwykle takie same jak dawka początkowa.

z c Choroba Cerohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego l

• Podczas leczenia, pierwsza dawka leku Qoyvolma, około 6 mg/kg, będzie podawana przez patcjent prowadzącego, w kroplówce do ramienia (infuzji dożylnej). Po początkowej dawce uᵏlekarza otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma, a następnie co d 12 tygodni we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne).
• o U niektórych pacjentów, po pierwszej wstrzykniętej podskórnie dawce 90 mg, lek Qoyvolma może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien

Pʳ

otrzymać następną dawkę.

Jak należy podawać lek Qoyvolma

• Lek Qoyvolma jest podawany w postaci wstrzyknięcia pod powierzchnię skóry (podskórnie).

Na początku leczenia lek Qoyvolma może być podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

• Jednakże lekarz może zdecydować, że pacjent będzie samodzielnie dokonywał wstrzyknięć leku Qoyvolma. W tej sytuacji pacjent zostanie przeszkolony, w jaki sposób wykonywać wstrzyknięcia leku Qoyvolma.
• W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat sposobu wstrzykiwania leku Qoyvolma, patrz „Instrukcje dotyczące podawania leku” na końcu tej ulotki. u t o Należy poinformować lekarza w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących samodzielnegor podawania leku.

oᵇ

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Qoyvolma dᵒ

Jeżeli pacjent wstrzyknął lub została mu podana zbyt duża dawka leku Qoyvolma, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy zawsze mieć przy sobiee opakowanie zewnętrzne leku, nawet jeśli jest ono puste. ⁱ eⁿ

Pominięcie zastosowania leku Qoyvolma z c W przypadku pominięcia dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub fzarmaceutą. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. s pᵘ

Przerwanie stosowania leku Qoyvolma

o Przerwanie stosowania leku Qoyvolma nie jest niebezpieczne. Jednakże w przypadku przerwania d stosowania leku objawy mogą powrócić.

nᵃ

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się a do lekarza lub farmaceuty.

ⁱ

eⁿ

l 4. Możliwe działania niepożądane

wᵒ

Jak każdy lek, lek ten może powodować działaniaz niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

pᵒ

Ciężkie działania niepożądane

U niektórych pacjentów mogą wystąpić cięożkie objawy niepożądane wymagające natychmiastowego g leczenia.

nᵉ

Reakcje alergiczne – mogą wżymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzeam prowadzącym lub pogotowiem ratunkowym, jeśli zauważy się którykolwiek z nastęwpujących objawów.

• Ciężkie reakcje alergiczne („anafilaktyczne”) występują rzadko u osób stosujących z ustekinumab (emogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób). Objawami są:
  • trudnobściśin wie ondiedychaniu lub połykaniu
  • nisykięekc tętnicze krwi, które może powodować zawroty głowy lub stan zazmroczenia c obrz twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła.

i

• ᵒ Czyęsnstątepioćbjawy reakcji alergicznej obejmują wysypkę skórną i pokrzywkę (mogą one z nie częściej niż u 1 na 100 osób).

c eʷ

l W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących ustekinumab zgłaszano alergiczne prtowadzącym, jeśli

reakcje płucne i zapalenie płuc. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem uᵏ wystąpią objawy, takie jak: kaszel, duszność i gorączka.

oᵈ Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, lekarz prowadzący może zdecydować, że nie należy ponownie rozpoczynać stosowania leku Qoyvolma.

Pʳ

Zakażenia – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów.

• Zakażenia nosa lub gardła oraz przeziębienie występują często (mogą wystąpić u nie częściej niż u 1 na 10 osób). oᵗ
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych występują niezbyt często (mogą wystąpić bʳ nie częściej niż u 1 na 100 osób).

o

• •Zapalenie tkanki podskórnej występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób).

dᵒ

• Półpasiec (rodzaj bolesnej wysypki z pęcherzami) występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób). e i n Lek Qoyvolma może osłabiać zdolność zwalczania zakażeń. Niektóre zakażenia moegₘą być ciężkie i mogą obejmować zakażenia wywołane przez wirusy, grzyby, bakterie (w tym gruzźlicę) lub pasożyty, c w tym zakażenia występujące głównie u osób z osłabionym układem odpornośzciowy (zakażenia oportunistyczne). U pacjentów otrzymujących leczenie ustekinumabem z ogkłaas.zano oportunistyczne uˢ

zakażenia mózgu (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych), płuc i oᵖ

Należy zwracać uwagę na objawy zakażenia podczas stosowania leku Qoyvolma. Należą do nich:

d

• gorączka, objawy jak w grypie, nocne poty, utrata masy ciała a
• uczucie zmęczenia lub duszność; nieprzemijający kaszel n
• ucieplona, zaczerwieniona i bolesna skóra lub bolesna wysypka na skórze z pęcherzami a
• uczucie pieczenia w czasie oddawania moczu
• biegunka nⁱ
• zaburzenia widzenia lub utrata wzroku e
• ból głowy, sztywność karku, wrażliwość na świoatˡło, nudności lub dezorientacja.

wń,

Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi prowazdzącemu, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z o tych objawów zakażenia. Mogą to być objawy zakaże takich jak zakażenia dolnych dróg p oddechowych, zakażenia skóry, półpasiec, lub zakażeń oportunistycznych, które mogą mieć ciężkie powikłania. Należy powiedzieć lekarzowi, o jeśli u pacjenta występuje jakiekolwiek zakażenie, które nie g ustępuje lub nawraca. Lekarz może zdecydować o niestosowaniu leku Qoyvolma do czasu ustąpienia e zakażenia. Należy także powiedzieć lekarzowi o otwartych ranach lub owrzodzeniach, które mogą być n zakażone. ż a Złuszczanie skóry – zwiększonwe zaczerwienienie i złuszczanie skóry na dużej powierzchni ciała mogą być objawami łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry, które są z ciężkimi zmianami skórnyemi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiedziećb o tym lekarzowi.

y Inne działania niepozżądane

c i Częste dzniałania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

z

• biegunka c
• e nucuzduncoiśeci

l wymioty

• t zmęczenia

uᵏ••• zawroty głowy

d • ból głowy

o świąd

r • ból pleców, mięśni lub stawów

P

• ból gardła
• zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia
• zakażenie zatok.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• zakażenia zęba
• drożdżakowe zakażenie pochwy
• depresja
• uczucie zatkania lub niedrożność nosa u
• krwawienia, zasinienie, stwardnienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia oᵗ
• osłabienie ʳ
• opadanie powieki i mięśni po jednej stronie twarzy (porażenie nerwu twarzowego lub oᵇ porażenie „Bell’a”), które jest zwykle przemijające
• zmiana obrazu łuszczycy z zaczerwienieniem oraz nowe drobne, żółte lub białe pęcherze dᵒ na skórze, czasami z towarzyszącą gorączką (łuszczyca krostkowa)
• złuszczanie skóry e
• trądzik. nⁱ 1000e

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na z osób):

c

• zaczerwienienie i złuszczenie skóry na dużej powierzchni ciała, kztóre może swędzieć lub boleć (złuszczające zapalenie skóry). Podobne objawy mogą czassᵉᵐ pojawić się jako prowadziuć do naturalne zmiany rodzaju objawów łuszczycy (łuszczyca erytrodermalna) p
• zapalenie małych naczyń krwionośnych, które może wysypki skórnej z małymi, czerwonymi lub fioletowymi guzkami, gorączki lub bólu stawów (zapalenie dᵒ naczyń).

n Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić niᵃe częściej niż u 1 na 10 000 osób):

a

• pęcherze na skórze, które mogą być czerwone, swędzące i bolesne (pemfigoid i pęcherzowy)
• toczeń skórny lub zespół toczniopodobny (cezeⁿrwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka na obszarach skóry narażonych na działanieo prˡomieni słonecznych, ewentualnie z bólami stawów). w z o Zgłaszanie działań niepożądanych p Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarozowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można niepożądanychg

zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

e Dzięki zgłaszaniu działań można będzie zgromadzić więcej informacji na temat n bezpieczeństwa stosowania leku. ż wᵃ

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma

z

• Lek należy przechobwᵉywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać y w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.
• Przechowywaćzwstrzykiwacz w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

c ₑ

• W razie potrzeby pojedyncze wstrzykiwacze leku Qoyvolma można przechowywać i w te dmnip, e wranturz pokojowej (do 25°C) przez maksymalny pojedynczy okres nieprzekraczający z 31 oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Należy zapisać datę c pierweszego wyjęcia wstrzykiwaczy z lodówki w miejscu przewidzianym do tego celu na

l zewnętrznym. W dowolnym momencie przed upływem tego 31-dniowego okresu opakowaniu w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówce i uᵏpzparrᵗzzleeeżccnhhooośwwciyywwaaćni taam do upływu terminu ważności. Wyrzucić wstrzykiwacz, jeśli nie zostanie d użyty w ciągu 31 dni przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w o od tego, co nastąpi wcześniej.

• Wstrzykiwaczy z lekiem Qoyvolma nie należy wstrząsać. Długie, energiczne wstrząsanie może Pʳ doprowadzić do uszkodzenia leku.

Kiedy nie należy stosować tego leku

• Po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie oraz pudełku po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

• Jeżeli płyn zmienił barwę, jest mętny lub można dostrzec obce cząsteczki pływające w roztworze (patrz punkt 6 „Jak wygląda lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie”).

• Jeżeli pacjent wie lub podejrzewa, że lek został poddany działaniu ekstremalnych temperatur (przypadkowemu zamrożeniu lub przegrzaniu).

• Jeżeli opakowanie z lekiem zostało energicznie wstrząśnięte. u t o Lek Qoyvolma jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane bʳ resztki leku znajdujące się we wstrzykiwaczu należy wyrzucić. Leków nie należy wyrzucać do o kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

dᵒ

e 6. Zawartość opakowania i inne informacje nⁱ e Co zawiera lek Qoyvolma z c

• Substancją czynną leku jest ustekinumab. Każdy wstrzykiwacz zawiera z 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml roztworu. s
• Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 pᵘ (E433), sacharoza i woda do wstrzykiwań.

dᵒ

Jak wygląda lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie a Lek Qoyvolma jest przezroczystym do nieznacznie opalizującego perłowym połysku), bezbarwnym n⁽ᵒ

do bladożółtego roztworem do wstrzykiwań. Roztwór może zawierać niewielką ilość małych, a półprzezroczystych lub białych cząsteczek białek. Lek jest dostarczany w tekturowym opakowaniu i zawierającym pojedynczą dawkę leku w szklanym wstrzykniwaczu o pojemności 1 ml. Każdy wstrzykiwacz zawiera 45 mg ustekinumabu w 0,5 ml rozetworu do wstrzykiwań.

oˡ

Podmiot odpowiedzialny w

Celltrion Healthcare Hungary Kft. z

1062 Budapest

pᵒ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Węgry

gᵒ

Wytwórca

nᵉ

Nuvisan France SARL

2400, Route des Colles aż

06410, Biot w

Francja

z

MIDAS Pharma GmbH bᵉ

Rheinstrasse 49 y

55218 West Ingelheizm Am Rhein

c Rhineland-Palatina

iᵗᵉ

Niemcy n

z c Kymos S.Le.

l Ronda de Can Fatjó 7B

t Parc Tecnològic del Vallès

k Cerdanyola Del Valles

B⁰⁸ad²rc⁹ᵘe⁰lona

Hoiszpania

Pʳ

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien	Lietuva
Celltrion Healthcare Belgium BVBA	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tél/Tel: + 32 1528 7418	Tel.: +36 1 231 0493 oᵗ
[email protected]	ʳ oᵇ
България	Luxembourg/Luxemburg o
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Belgium BVBA d
Teл.: + 36 1 231 0493	Tél/Tel: + 32 1528 7418 e [email protected] i eⁿ
Česká republika	Magyarország z
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungacy Kft.r z
Tel: + 36 1 231 0493	Tel.: + 36 1 231 0493 s
Danmark Celltrion Healthcare Denmark ApS Tlf.: +45 3535 2989 [email protected]	Malta pᵘ Mint Health Ltd dᵒ Tel: +356 2093 9800 a
Deutschland Celltrion Healthcare Deutschland GmbH Tel: +49 (0)30 346494150 [email protected]	n Nederland Celltriona ealthcare Netherlands B.V. H i + 31 20 888 7300 Tel:eⁿ@celltrionhc.comNLinfo Norgel
Eesti	wᵒ
Celltrion Healthcare Hungary Kft. z Celltrion Healthcare Norway AS
Tel: +36 1 231 0493 pᵒ [email protected] o	[email protected]
España ᵍ	Österreich
Kern Pharma, S.L. nᵉ	Astro-Pharma GmbH
Tel: +34 93 700 2525 ż wᵃ	Tel: +43 1 97 99 860
Ελλάδα	Polska
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
ᶻ
Τηλ: +30 210 8009111bᵉ y	Tel.: + 36 1 231 0493
France z	Portugal
Celltrion Healthcaʳᵉ France SASc	CELLTRION PORTUGAL, UNIPESSOAL LDA
Tél.: +33 (0)1nⁱ 25 27 00 7¹ z c e	Tel: +351 21 936 8542 [email protected]
l t	România
HᵏvktPkarma d.o.o.ᴼrᵗᵃa shaˡ	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tel: +385 1 6595 777	Tel: + 36 1 231 0493
ᵘ
oᵈ
Ireland	Slovenija
Celltrion Healthcare Ireland Limited	OPH Oktal Pharma d.o.o.
Tel: +353 1 223 4026 [email protected]	Tel.: +386 1 519 29 22

u Pʳ

Ísland	Slovenská republika
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Sími: +36 1 231 0493 [email protected]	Tel: +36 1 231 0493
Italia	Suomi/Finland oᵗ
Celltrion Healthcare Italy S.R.L.	Celltrion Healthcare Finland Oy. ʳ
Tel: +39 0247927040 [email protected]	Puh/Tel: +358 29 170 7755 oᵇ [email protected] dᵒ
Κύπρος	Sverige e
C.A. Papaellinas Ltd	Celltrion Sweden AB ⁱ
Τηλ: +357 22741741	Tel: +46 8 80 11 77 eⁿ [email protected] c z
Latvija Celltrion Healthcare Hungary Kft. Tālr.: +36 1 231 0493	uˢ ᵖ

u

dᵒ

Data ostatniej aktualizacji ulotki: MM/RRRR

nᵃ

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie inaternetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu/. ⁱ eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Instrukcje dotyczące podawania leku

Na początku leczenia lekarz pomoże pacjentowi w wykonaniu pierwszego wstrzyknięcia. Jednakże lekarz może zdecydować razem z pacjentem, że pacjent może sobie wstrzykiwać Qoyvolma samodzielnie. W takiej sytuacji pacjent zostanie przeszkolony w wykonywaniu wstrzyknięć leku u Qoyvolma. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących samodzielnego podawania wstrzyknięcia należoyᵗ porozmawiać z lekarzem.

ʳ oᵇ Istotne informacje

• Wstrzykiwacz należy używać tylko wtedy, gdy lekarz przeszkoli pacjenta w zakresie dᵒ prawidłowego przygotowania i wykonywania wstrzyknięć. Nie wolno próbować samodzielnie e wykonywać wstrzyknięć, dopóki pacjent nie zostanie przeszkolony przez lekarza.
• Nie używać ponownie wstrzykiwacza. ⁱ eⁿ
• Nie otwierać zamkniętego pudełka, dopóki wszystko nie będzie gotowe do użycia z wstrzykiwacza. c
• Nie zdejmować zatyczki do momentu wstrzyknięcia. z
• Nie mieszać leku Qoyvolma z innymi płynami do wstrzykiwań.

uˢ

• Nie stosować, jeśli napełniony wstrzykiwacz jest pęknięty lub uszkodzony.
• Nie stosować leku, jeśli upłynął jego termin ważności. ᵖ dᵒ
• Nie udostępniać nikomu wstrzykiwacza.
• Wstrzykiwacza nie można użyć ponownie. Bezpośrednio po użyciu usunąć wstrzykiwacz do nᵃ pojemnika na ostre odpady medyczne (patrz Krok 15. Usuwanie wstrzykiwacza).

a Przechowywanie wstrzykiwacza

ⁱ

• Wstrzykiwacz należy przechowywać w miejscue niⁿewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

l Ten produkt zawiera drobne części.

• Wstrzykiwacz należy przechowywać w lodówwceᵒ, w temperaturze od 2°C do 8°C.
• Nie zamrażać wstrzykiwacza.

ᶻ

• W razie potrzeby pojedyncze wstrzykiwacze leku Qoyvolma można przechowywać pᵒ w temperaturze pokojowej (do 25°C) przez maksymalny pojedynczy okres nieprzekraczający 31 dni, w oryginalnym opakowaniu woᵢ cₐelu ochrony przed światłem.
• Należy zapisać datę pierwszego wyjęc wstrzykiwaczy z lodówki w miejscu przewidzianym do eᵍ tego celu na opakowaniu zewnętrznym.

n

• W dowolnym momencie przed końcem okresu przechowywania w temperaturze pokojowej aż produkt można ponownie umieścić w lodówce jeden raz i przechowywać w niej do upływu w pierwotnego terminu ważności.
• Lek należy przechowyzwać szczelnie zamknięty w opakowaniu, aby chronić go przed światłem.
• Nie stosować wstrzykiwacza, jeśli był on wystawiony na bezpośrednie działanie promieni bᵉ słonecznych.
• Nie wstrząsać wystrzykiwaczy z lekiem Qoyvolma. Energiczne wstrząsanie może doprowadzić z do zniszczenia leku.

c

• Nie stosować tego leku, jeśli był wstrząsany.

nⁱ

• Nie stoszować wstrzykiwacza, jeśli upadł na twarde podłoże.
• Wstrzykiwacz należy zawsze przechowywać w suchym miejscu.

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Elementy wstrzykiwacza z lekiem Qoyvolma (patrz rysunek A)

Osłona igły (z igłą w Zatyczk środku) Korek Lek Okienko Trzpień tłoka Korpus Przed użyciem Po użyciu

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

Rysunek A nᵃ a Przygotowanie do wstrzyknięcia

ⁱ

eⁿ

1. Zgromadzić materiały potrzebne do wstrzyknięclia.

a. Przygotować czystą, płaską powierzchnię, taką jak blat stołu lub szafki, w dobrze oświetlonym wᵒ

miejscu.

b. Wyjąć z lodówki pudełko(-a) ze wstrzykiwaczem.

ᶻ

• W zależności od dawki przepisanejp pᵒacjentowi przez lekarza może być konieczne przygotowanie jednego lub więcej wstrzykiwaczy i wstrzyknięcie ich zawartości.

o c. Upewnić się, że przygotowane są następujące materiały (patrz rysunek B):

• Pudełko zawierające wstrzykᵍiwacz

Niedołączone do opakowania: nᵉ

• Wacik lub gazik ż
• Wacik nasączony alkoholem wᵃ
• Plaster z opatrunkiem
• Pojemnik na ostre odpady medyczne ᶻ bᵉ

yzcWacitnkⁱchuskcubⁱazike lz a gPudełko zawierające z alkoholemwstrzykiwacz zeᶜltkPlaster z opatrunkiem Pojemnik na ostreodpadyᵘoᵈ

Rysunek B

Pʳ

2. Sprawdzić termin ważności podany na pudełku (patrz rysunek C).

• Nie stosować leku, jeśli termin ważności już upłynął. Jeśli upłynął termin ważności, należy zwrócić całe opakowanie do apteki.

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e Rysunek C i

eⁿ

3. Odczekać 30 minut. z a. Otworzyć pudełko i wyjąć wstrzykiwacz. c z b. Pozostawić wstrzykiwacz w temperaturze pokojowej (20°C do 25°C) na około 30 minut, aby s umożliwić jego ogrzanie (patrz rysunek D). u

• Umożliwi to doprowadzenie płynu do temperatury komfortowⱼₐej do wstrzyknięcia oₖₚ (temperatury pokojowej).

d

• Nie ogrzewać wstrzykiwacza przy użyciu źródeł ciepła, takich gorąca woda czy kuchenka mikrofalowa nᵃ a i 30 minut eⁿ l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

Rysunek D

aż

w 4. Skontrolować wstrzykiwacz.

a. Obejrzeć wstrzykiwacz i upewnić się, że zawiera właściwy lek (Qoyvolma) i dawkę.

deawᶻka

b. Sprawdzić wstrzykiwacz(e) i upewnić się, że ich liczba jest prawidłowa:

b

• jeśli przepisana to 45 mg, należy użyć jednego wstrzykiwacza zawierającego 45 mg leku Qoyvolmya.

z

• jeśli przepisana dawka to 90 mg, należy użyć dwóch wstrzykiwaczy zawierających po c 45 mg leiku Qoyvolma i podać sobie dwa wstrzyknięcia. Wybrać dwa różne miejsca na te n (na przykład jedno wstrzyknięcie w prawe udo, a drugie w lewe udo) i podać z wwssttcrrzzyykknniięęcciiaa jedno po drugim.

e c. Obejrzeć wstrzykiwacz i upewnić się, że nie jest pęknięty ani uszkodzony.

l Sprawdzić termin ważności na etykiecie wstrzykiwacza (patrz rysunek E).

t d•. k Nie wstrząsać wstrzykiwaczem.

u Nie stosować wstrzykiwacza, jeśli:

• został upuszczony na twardą powierzchnię;

oᵈ

r - jest pęknięty lub uszkodzony;

P

• upłynął termin ważności leku.

u t o

EXP: MM RRRR ʳ oᵇ

dᵒ

e Rysunek E

nⁱ

e 5. Skontrolować lek. z a. Obejrzeć lek i upewnić się, że roztwór jest przezroczysty do nieznacznie ocpalizującego, z bezbarwny do bladożółtego (patrz rysunek F).

s

• Nie stosować wstrzykiwacza, jeśli roztwór zmienił barwę, jest mętnuy lub pojawiły się w nim duże cząsteczki. Jestpₒ
  • W roztworze mogą być widoczne pęcherzyki powietrza. t całkowicie normalne.

dᵒ

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

Rysunek F eᵍ

n 6. Wybrać miejsce wstrzyknięcia (patrz rysunek G).

aż

a. Lek można wstrzykiwać w:

w

• górną przednią część ud.
• dolną część brzuchza z wyjątkiem obszaru w promieniu 5 cm od pępka.
• zewnętrzną powierzchnię ramienia (tylko wstrzyknięcia wykonywane przez opiekuna bᵉ pacjenta).
• Nie wstrzykiwyać leku w znamiona skórne, blizny, siniaki ani w miejsca, w których skóra jest z tkliwa, zaczerwieniona, twarda ani w miejsca, gdzie widoczne są pęknięcia skóry. W miarę c możliwości nie wstrzykiwać leku w obszary skóry ze zmianami łuszczycowymi.

nⁱ

• Nie wsztrzykiwać przez ubranie.

b. Wybracć nowe miejsce do każdego nowego wstrzyknięcia, oddalone o co najmniej 2,5 cm od e poprzedniego wstrzyknięcia.

miejlsca

t

ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e i TYLKO opiekun

Wstrzyknięcie przez

eⁿ

pacjenta lub opiekuna

z c z Rysunek G s

pᵘ

7. Umyć ręce.

o a. Umyć ręce mydłem i wodą i osuszyć je dokładnie (patrz rysunek H).

d

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

Rysunek H ᵍ

nᵉ

ₐ

8. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia.

aż

c. Oczyścić miejsce wstrzyknięci wacikiem nasączonym alkoholem, wykonując okrężne ruchy w (patrz rysunek I).

d. Przed wstrzyknię mciieemjscz oedczekać aż skóra wyschnie.

• Nie dmuchać na wstrzyknięcia ani nie dotykać go przed podaniem wstrzyknięcia.

bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Rysunek I

Podanie wstrzyknięcia

9. Zdjąć zatyczkę.

a. Trzymać korpus wstrzykiwacza jedną ręką z zatyczką na górze. Ostrożnie zdjąć zatyczkę drugą ręką (patrz rysunek J).

• Nie zdejmować zatyczki do czasu przygotowania do wstrzyknięcia.
  • Na końcówce igły może pojawić się kilka kropelek leku. Jest to całkowicie normalne.

u

• Nie dotykać igły ani osłony igły. Może to spowodować ukłucie igłą, ponieważ igła znajduje się wewnątrz osłony igły. oᵗ
  • Wstrzyknąć lek QOYVOLMA w ciągu 5 minut od zdjęcia zatyczki.

ʳ

• Nie nakładać ponownie zatyczki na wstrzykiwacz. oᵇ b. Natychmiast wyrzucić zatyczkę do pojemnika na ostre odpady medyczne (patrz krok 15 i rysunek J).

dᵒ

e

Osłona igły

ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

Rysunek J a

ⁱ

10. Zbliżyć wstrzykiwacz do miejsca wstrzyknięcia. eⁿ l a. Chwycić wstrzykiwacz w taki sposób, aby było widać okienko.

b. Bez ściskania lub rozciągania skóry umieścićw wᵒstrzykiwacz nad miejscem wstrzyknięcia pod kątem 90 stopni (patrz rysunek K)

ᶻ pᵒ

LUB
y z c

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

Rysunek K nⁱ

z

11. Wykoenaᶜć wstrzyknięcie.

a. Moclno przycisnąć wstrzykiwacz do skóry. Kiedy rozpocznie się wstrzyknięcie, będzie słychać pierwsze kliknięcie, a trzpień tłoka w kolorze jasnofioletowym zacznie wypełniać okienko

ᵗ ᵏ(patrz rysunek L).

bᵘ. Trzymać wstrzykiwacz mocno przyciśnięty do skóry i poczekać na drugie kliknięcie (patrz oᵈ rysunek L).

• Nie zmieniać pozycji wstrzykiwacza po rozpoczęciu wstrzykiwania.

Pʳ

c. Po usłyszeniu drugiego kliknięcia nadal trzymać wstrzykiwacz mocno przyciśnięty do skóry i liczyć powoli do 5, aby upewnić się, że cała dawka została wstrzyknięta.

Rozpoczęcie wstrzykiwania

u 1. kliknięcie

oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

Wstrzyknięcie w toku

e 10 ⁱ sek. eⁿ z

2. kliknięcie

c z

uˢ

ᵖ dᵒ

5 sek.

nᵃ

Liczyć powoli a do 5

ⁱ

eⁿ

l

Koniec wstrzyknięcia wᵒ

Rysunek L z

pᵒ

12. Usunąć wstrzykiwacz z miejsca wstrzyknięcia.

a. Spojrzeć na wstrzykiwacz i upewnić się, że jasnofioletowy trzpień tłoka z szarym korkiem gnᵒy całkowicie wypełnia okienko.

• Szary korek może być wnidᵉocz w okienku – jest to normalne.
• Jeśli okienko nie zmieniłₑo koloru na jasnofioletowy lub jeśli lek nadal jest wstrzykiwany, aż oznacza to, że pacjent ni otrzymał pełnej dawki. Należy natychmiast skontaktować się w z lekarzem.

b. Usunąć wstrzykiwacz z ze skóry (patrz rysunek M).

• Po usunięciu wesNtr)z.ykiwacza z miejsca wstrzyknięcia igła zostanie automatycznie zakryta b (patrz rysunek Nie należy ponownie zakładać zatyczki na wstrzykiwacz.
• Nie stosowayć ponownie wstrzykiwacza.

z

• Nie masować miejsca wstrzyknięcia.

c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Rysunek M

u oᵗ r Osłona

oᵇ

igły

dᵒ

e Rysunek N i

eⁿ

13. Jeśli dawka wymaga 2 wstrzyknięć, należy wstrzyknąć drugą dawkę. z a. Jeśli pacjent otrzymał dwa wstrzykiwacze 45 mg dla dawki 90 mg, należyc natychmiast z powtórzyć kroki 5-12.

s

• Wstrzyknięcia należy wykonać jedno po drugim.
• Należy wybrać inne miejsce dla drugiego wstrzyknięcia. pᵘ

dᵒ

Po wstrzyknięciu

nᵃ

14. Pielęgnacja miejsca wstrzyknięcia.

a. W razie wystąpienia krwawienia należy delikatnie dociasnąć (nie masować) wacik lub gazik do i miejsca wstrzyknięcia i w razie potrzeby przykleić plaster z opatrunkiem.

eⁿ

15. Usuwanie wstrzykiwacza. ₙₐoˡ

• Nie zakładać zatyczki na wstrzykiwacz. w

a. Wyrzucić zużyty wstrzykiwacz do pojemnikza ostre odpady, zgodnie z instrukcjami lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty (patrz rysunek O).

pᵒ

b. Wacik z alkoholem i opakowanie można wyrzucić do odpadów gospodarstwa domowego.

• Nie wyrzucać (utylizować) wstrzykiwacza do odpadów gospodarstwa domowego.

gᵒym,

• W razie braku odpowiedniego pojemnika na ostre odpady medyczne można użyć pojemnika ₒ dostępnego w gospodarstwie domow który:

nᵉ

• jest wykonany z wytrzymałeg plastiku,
• można szczelnie zamknaążć pokrywką odporną na przekłucie, bez możliwości wydostania się ostrych elementów nwa zewnątrz,
• stoi w pozycji pionowej i jest stabilny podczas użytkowania,
• jest odporny na e wᶻycieki oraz
• jest dokładnieb oznaczony z ostrzeżeniem o niebezpiecznych odpadach wewnątrz pojemnika.y z c nⁱ z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Rysunek O

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Qoyvolma, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu ustekinumab

u t Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie o r zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Użytkownik leku też może w tym pomóc, zgłaszając wszelkie działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu leku. Aby dowiedzieć się, oᵇ jak zgłaszać działania niepożądane – patrz punkt 4.

dᵒ

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. e nⁱ

Tę ulotkę napisano dla osoby przyjmującej lek. e z c

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczzytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

uˢ

• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

oᵖ

• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, wd tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

nᵃ

a Spis treści ulotki i

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go stosuje eⁿ

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qoyvolma

3. Jak stosować lek Qoyvolma oˡ

4. Możliwe działania niepożądane w

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma z

6. Zawartość opakowania i inne informacje

pᵒ

gᵒ

1. Co to jest lek Qoyvolma i w jakim celu się go stosuje nᵉ

Co to jest lek Qoyvolma

Lek Qoyvolma zawiera substancjęa cżzynną ustekinumab – przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne są białkami, którwe rozpoznają i łączą się specyficznie z pewnymi białkami w organizmie człowieka.

eᶻ

Lek Qo oydvpoolmrnao nścailoewżyeg doob. grupy leków nazywanych „immunosupresyjnymi”. Leki te osłabiają część układu y z c W jakim celu stosuje się lek Qoyvolma

nⁱ

Lek Qoyvolma podawany za pomocą wstrzykiwacza jest stosowany w leczeniu następujących chorób z zapalnych:

c

• łuszcezycy plackowatej u dorosłych l
• łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych t
• choroby Crohna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych ᵏ wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych.
• dᵘ

Łouszczyca plackowata

PʳŁuszczyca plackowata jest chorobą skóry powodującą stan zapalny skóry i paznokci. Lek Qoyvolma zmniejsza stan zapalny oraz inne objawy choroby.

Lek Qoyvolma podawany za pomocą wstrzykiwacza jest stosowany u dorosłych pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą plackowatą, którzy nie mogą stosować cyklosporyny, metotreksatu lub fototerapii, lub u których takie leczenie nie jest skuteczne.

Łuszczycowe zapalenie stawów

Łuszczycowe zapalenie stawów to choroba zapalna stawów, zwykle związana z łuszczycą. Pacjenci z aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów są wcześniej leczeni innymi lekami. Dopiero gdy odpowiedź na to leczenie jest niewystarczająca, pacjent może otrzymać lek Qoyvolma w celu: u

• zmniejszenia objawów choroby oᵗ
• poprawy sprawności fizycznej ʳ
• spowolnienia postępu uszkodzenia stawów.

oᵇ

Choroba Crohna

dᵒ

Choroba Crohna jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z chorobą Crohna jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jest niewystarczająca lub pacjent nie toleruje tych leków, meoże być i podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

eⁿ

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego z c Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zapalną chorobą jelit. Pacjent z wrzzodziejącym zapaleniem jelita grubego jest najpierw leczony innymi lekami. Jeśli ich skuteczność jests niewystarczająca lub u pacjent nie toleruje tych leków, może być podany lek Qoyvolma w celu zmniejszenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby.

ᵖ dᵒ

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Qoyvolma nᵃ

a Kiedy nie stosować leku Qoyvolma

• jeśli pacjent ma uczulenie na ustekinumab lub któnryⁱkolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) wedługe
• jeśli pacjent ma czynne zakażenie, które oˡ lekarza jest istotne klinicznie.

farmaceutąwzed

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, czy którzakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy skontaktować się z lekarzem lub pr zastosowaniem leku Qoyvolma.

pᵒ

Ostrzeżenia i środki ostrożności oₘₐ

g Przed rozpoczęciem stosowania leku Qoyvol należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz e oceni stan zdrowia pacjenta przed rozpoczęciem każdego leczenia. Pacjent powinien upewnić się, że n przed rozpoczęciem każdego leczenżia poinformował lekarza o wszystkich swoich dolegliwościach. Należy także powiedzieć lekarzowai, jeśli pacjent ostatnio przebywał w otoczeniu osoby, która mogła mieć gruźlicę. Przed rozpoczęciwem stosowania leku Qoyvolma lekarz zbada pacjenta oraz zleci wykonanie testów wykrywających gruźlicę. Jeżeli lekarz stwierdzi u pacjenta istnienie ryzyka z gruźlicy, pacjent otrzyma leki przeciwgruźlicze.

bᵢᵉₐ

Uwaga na ciężkie dziyałan niepożądane

Lek Qoyvolma możez pęowodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i zakażenia. c Należy zwracać uwag na pewne objawy w trakcie stosowania leku Qoyvolma. Pełna lista tych działań niepożądnanⁱ ych znajduje się w punkcie 4 „Ciężkie działania niepożądane”.

z c Przed rozpeoczęciem stosowania leku Qoyvolma należy powiedzieć lekarzowi:

l

• pacjent miał kiedykolwiek reakcję alergiczną na ustekinumab. Należy zapytać lekarza, jetśli pacjent nie jest pewien

k ojeśwliszelkiego rodzaju przebytych chorobach nowotworowych – gdyż leki

• dᵘ immunosupresyjne, takie jak lek Qoyvolma, zmniejszają aktywność układu odpornościowego.
• Może to zwiększyć ryzyko raka

r

• jeśli pacjent był leczony z powodu łuszczycy innymi lekami biologicznymi (lek wytwarzany P ze źródła biologicznego i zwykle podawany w postaci wstrzyknięcia) - ryzyko wystąpienia nowotworu może być większe.

• jeśli pacjent ma lub miał ostatnio zakażenie

• jeśli pojawią się nowe zmiany lub nastąpią zmiany istniejących miejsc łuszczycowych lub na zdrowej skórze

• o stosowaniu wszelkich innych rodzajów leczenia łuszczycy i (lub) łuszczycowego zapalenia stawów – takich jak inny lek immunosupresyjny lub fototerapia (leczenie za pomocą światła ultrafioletowego (UV)). Te terapie również mogą zmniejszać aktywność układu odpornościowego pacjenta. Jednoczesne stosowanie tych terapii z ustekinumabem nie zostało zbadane. Jednakże może to zwiększać ryzyko chorób związanych z osłabieniem układu u t odpornościowego o

• jeśli pacjent leczy lub kiedykolwiek leczył alergię zastrzykami odczulającymi – nie r wiadomo, czy ustekinumab wpływa na ten rodzaj terapii oᵇ

• jeśli pacjent ma 65 lat i więcej – istnieje większe prawdopodobieństwo zakażeń.

dᵒ

W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem leku Qoyvolma należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. e i n U niektórych pacjentów podczas leczenia ustekinumabem wystąpiły reakcje toczn zioepodobne, w tym toczeń skórny lub zespół toczniopodobny. Należy niezwłocznie skontaktować sięz lekarzem, jeśli c wystąpi czerwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka, czasami z ciemniejszą obzwódką, w miejscach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych lub z bólami stawów. s

ₙₒ

pᵘ

Zawał serca i udar mózgu

W badaniu u pacjentów z łuszczycą leczonych ustekinumabem zaobserwowa zawał serca i udar dᵒ

mózgu. Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał czynniki ryzyka chorób serca i udaru, aby a zapewnić ich odpowiednie leczenie. Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi ból w n klatce piersiowej, osłabienie lub nieprawidłowe odczuwanie po jednej stronie ciała, opadnięcie twarzy, a zaburzenia mowy lub widzenia.

nⁱ

Dzieci i młodzież e badano

Nie zaleca się podawania leku Qoyvolma we wstrzykiowˡaczu dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z łuszczycą lub chorobą Crohna, ponieważ nie wco jego działania w tej grupie wiekowej. U dzieci w wieku 6 lat i starszych oraz młodzieży z łzułsazczycą należy stosować lek w infuzji, ampułkostrzykawkę ampułkostrzykawce lub fiolce. U dzieci o masie cia najmniej 40 kg z chorobą Crohna należy pᵒ

stosować roztwór do lub fiolkę.

wgrzᵒodziejącym

Nie zaleca się podawania leku Qoyvolma dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z e łuszczycowym zapaleniem stawów lub zapaleniem jelita grubego, ani dzieciom z n chorobą Crohna o masie ciała poniżeżj 40 kg, ponieważ nie badano jego działania w tej grupie wiekowej.

wᵃ

Lek Qoyvolma a inne leki, szczepionki

z Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o:

• wszystkich lekach b prᵉzyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje y stosować
• zastosowanymz ostatnio lub planowanym szczepieniu. Podczas stosowania leku Qoyvolma nie c należy podawać niektórych rodzajów szczepionek (żywych szczepionek) i
• jeśli pacjenntₑkₖaᵢₑoₘtrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, należy powiedzieć lekarzowi dziecka z o leczeniu l Qoyvolma, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę, w tym c szczeepionki żywe, takie jak szczepionka BCG (stosowana w zapobieganiu gruźlicy). Nie zaleca l podawania żywych szczepionek dziecku w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po sitę jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka k zuaroledczieinniauc,zej.

dᵘ

Coiąża i karmienie piersią

r

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,

P

powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

• Nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci narażonych na działanie ustekinumabu w życiu płodowym. Doświadczenie w stosowaniu ustekinumabu u kobiet w ciąży jest jednak ograniczone. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania leku Qoyvolma u kobiet w ciąży.

• Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym, powinna unikać zajścia w ciążę i musi stosować odpowiednią antykoncepcję w czasie stosowania leku Qoyvolma oraz przez co najmniej 15 tygodni po ostatnim podaniu leku Qoyvolma.

• Ustekinumab może przenikać przez łożysko do nienarodzonego dziecka. Jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, dziecko może być bardziej narażone na zakażenia. u

• Ważne jest, aby powiedzieć lekarzom dziecka i innym pracownikom ochrony zdrowia o oᵗ przyjmowaniu leku Qoyvolma w czasie ciąży, zanim dziecko otrzyma jakąkolwiek szczepionkę.

ʳ Żywe szczepionki, takie jak szczepionka BCG (stosowana w celu zapobiegania gruźlicy) nie są oᵇ zalecane dla dziecka w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy po urodzeniu, jeśli pacjentka otrzymywała lek Qoyvolma w czasie ciąży, chyba że lekarz dziecka zaleci inaczej.

dᵒ

• Ustekinumab może przenikać do mleka ludzkiego w bardzo małych ilościach. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza. Lekarz wsepólnie z pacjentką zdecyduje, czy pacjentka powinna karmić piersią, czy stosować lek Qoⁱyvolma.

Nie należy stosować tego leku i karmić piersią. eⁿ z c Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn z

Lek Qoyvolma nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadszenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

pᵘ

Lek Qoyvolma zawiera polisorbat 80

dᵒ

Lek Qoyvolma zawiera 0,04 mg polisorbatu 80 (E433) w każdej jednostce dawkowania, co odpowiada 0,04 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli nᵃ

u pacjenta występują jakiekolwiek znane alergie.

a nⁱ

3. Jak stosować lek Qoyvolma e oˡ

Lek Qoyvolma jest przeznaczony do stosowania wewdług zaleceń i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu chorób, na które stosujez się lek Qoyvolma.

pᵒ

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Należy uzgodnić z lekarzemo terminy wstrzyknięć leku oraz kolejnych wizyt kontrolnych.

eᵍ

n Jaką dawkę leku Qoyvolma należy przyjmować

Lekarz zdecyduje, jaka dawka lekua Qżoyvolma jest odpowiednia dla pacjenta i jak długo ma on przyjmować lek. w z Dorośli w wieku co najmniej 18 lat

Łuszczyca lub łuszczycobwᵉe zapalenie stawów

• Zalecana dawkay początkowa leku Qoyvolma wynosi 45 mg. Pacjenci o masie ciała większej niż 100 kilogramózw (kg) mogą rozpocząć leczenie od dawki 90 mg zamiast dawki 45 mg.

c

• Następna dawka podawana jest po okresie 4 tygodni od dawki początkowej, kolejne co 12 i tygodni. Knolejne dawki są zwykle takie same jak dawka początkowa.

z c Choroba Cerohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego l

• Podczas leczenia, pierwsza dawka leku Qoyvolma, około 6 mg/kg, będzie podawana przez patcjent prowadzącego, w kroplówce do ramienia (infuzji dożylnej). Po początkowej dawce uᵏlekarza otrzyma po 8 tygodniach następną dawkę 90 mg leku Qoyvolma, a następnie co d 12 tygodni we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry (wstrzyknięcie podskórne).
• o U niektórych pacjentów, po pierwszej wstrzykniętej podskórnie dawce 90 mg, lek Qoyvolma może być podawany co 8 tygodni. Lekarz prowadzący zdecyduje kiedy pacjent powinien

Pʳ

otrzymać następną dawkę.

Jak należy podawać lek Qoyvolma

• Lek Qoyvolma jest podawany w postaci wstrzyknięcia pod powierzchnię skóry (podskórnie).

Na początku leczenia lek Qoyvolma może być podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

• Jednakże lekarz może zdecydować, że pacjent będzie samodzielnie dokonywał wstrzyknięć leku Qoyvolma. W tej sytuacji pacjent zostanie przeszkolony, w jaki sposób wykonywać wstrzyknięcia leku Qoyvolma.
• W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat sposobu wstrzykiwania leku Qoyvolma, patrz „Instrukcje dotyczące podawania leku” na końcu tej ulotki. u t o Należy poinformować lekarza w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących samodzielnegor podawania leku.

oᵇ

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Qoyvolma dᵒ

Jeżeli pacjent wstrzyknął lub została mu podana zbyt duża dawka leku Qoyvolma, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy zawsze mieć przy sobiee opakowanie zewnętrzne leku, nawet jeśli jest ono puste. ⁱ eⁿ

Pominięcie zastosowania leku Qoyvolma z c W przypadku pominięcia dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub fzarmaceutą. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. s pᵘ

Przerwanie stosowania leku Qoyvolma

o Przerwanie stosowania leku Qoyvolma nie jest niebezpieczne. Jednakże w przypadku przerwania d stosowania leku objawy mogą powrócić.

nᵃ

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się a do lekarza lub farmaceuty.

ⁱ

eⁿ

l 4. Możliwe działania niepożądane

wᵒ

Jak każdy lek, lek ten może powodować działaniaz niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

pᵒ

Ciężkie działania niepożądane

U niektórych pacjentów mogą wystąpić cięożkie objawy niepożądane wymagające natychmiastowego g leczenia.

nᵉ

Reakcje alergiczne – mogą wżymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzeam prowadzącym lub pogotowiem ratunkowym, jeśli zauważy się którykolwiek z nastęwpujących objawów.

• Ciężkie reakcje alergiczne („anafilaktyczne”) występują rzadko u osób stosujących z ustekinumab (emogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób). Objawami są:
  • trudnobściśin wie ondiedychaniu lub połykaniu
  • nisykięekc tętnicze krwi, które może powodować zawroty głowy lub stan zazmroczenia c obrz twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła.

i

• ᵒ Czyęsnstątepioćbjawy reakcji alergicznej obejmują wysypkę skórną i pokrzywkę (mogą one z nie częściej niż u 1 na 100 osób).

c eʷ

l W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących ustekinumab zgłaszano alergiczne prtowadzącym, jeśli

reakcje płucne i zapalenie płuc. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem uᵏ wystąpią objawy, takie jak: kaszel, duszność i gorączka.

oᵈ Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, lekarz prowadzący może zdecydować, że nie należy ponownie rozpoczynać stosowania leku Qoyvolma.

Pʳ

Zakażenia – mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli zauważy się którykolwiek z następujących objawów.

• Zakażenia nosa lub gardła oraz przeziębienie występują często (mogą wystąpić u nie częściej niż u 1 na 10 osób). oᵗ
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych występują niezbyt często (mogą wystąpić bʳ nie częściej niż u 1 na 100 osób).

o

• •Zapalenie tkanki podskórnej występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób).

dᵒ

• Półpasiec (rodzaj bolesnej wysypki z pęcherzami) występuje niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób). e i n Lek Qoyvolma może osłabiać zdolność zwalczania zakażeń. Niektóre zakażenia moegₘą być ciężkie i mogą obejmować zakażenia wywołane przez wirusy, grzyby, bakterie (w tym gruzźlicę) lub pasożyty, c w tym zakażenia występujące głównie u osób z osłabionym układem odpornośzciowy (zakażenia oportunistyczne). U pacjentów otrzymujących leczenie ustekinumabem z ogkłaas.zano oportunistyczne uˢ

zakażenia mózgu (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych), płuc i oᵖ

Należy zwracać uwagę na objawy zakażenia podczas stosowania leku Qoyvolma. Należą do nich:

d

• gorączka, objawy jak w grypie, nocne poty, utrata masy ciała a
• uczucie zmęczenia lub duszność; nieprzemijający kaszel n
• ucieplona, zaczerwieniona i bolesna skóra lub bolesna wysypka na skórze z pęcherzami a
• uczucie pieczenia w czasie oddawania moczu
• biegunka nⁱ
• zaburzenia widzenia lub utrata wzroku e
• ból głowy, sztywność karku, wrażliwość na świoatˡło, nudności lub dezorientacja.

wń,

Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi prowazdzącemu, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z o tych objawów zakażenia. Mogą to być objawy zakaże takich jak zakażenia dolnych dróg p oddechowych, zakażenia skóry, półpasiec, lub zakażeń oportunistycznych, które mogą mieć ciężkie powikłania. Należy powiedzieć lekarzowi, o jeśli u pacjenta występuje jakiekolwiek zakażenie, które nie g ustępuje lub nawraca. Lekarz może zdecydować o niestosowaniu leku Qoyvolma do czasu ustąpienia e zakażenia. Należy także powiedzieć lekarzowi o otwartych ranach lub owrzodzeniach, które mogą być n zakażone. ż a Złuszczanie skóry – zwiększonwe zaczerwienienie i złuszczanie skóry na dużej powierzchni ciała mogą być objawami łuszczycy erytrodermalnej lub złuszczającego zapalenia skóry, które są z ciężkimi zmianami skórnyemi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiedziećb o tym lekarzowi.

y Inne działania niepozżądane

c i Częste dzniałania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

z

• biegunka c
• e nucuzduncoiśeci

l wymioty

• t zmęczenia

uᵏ••• zawroty głowy

d • ból głowy

o świąd

r • ból pleców, mięśni lub stawów

P

• ból gardła
• zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia
• zakażenie zatok.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• zakażenia zęba
• drożdżakowe zakażenie pochwy
• depresja
• uczucie zatkania lub niedrożność nosa u
• krwawienia, zasinienie, stwardnienie, obrzęk i świąd w miejscu wstrzyknięcia oᵗ
• osłabienie ʳ
• opadanie powieki i mięśni po jednej stronie twarzy (porażenie nerwu twarzowego lub oᵇ porażenie „Bell’a”), które jest zwykle przemijające
• zmiana obrazu łuszczycy z zaczerwienieniem oraz nowe drobne, żółte lub białe pęcherze dᵒ na skórze, czasami z towarzyszącą gorączką (łuszczyca krostkowa)
• złuszczanie skóry e
• trądzik. nⁱ 1000e

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na z osób):

c

• zaczerwienienie i złuszczenie skóry na dużej powierzchni ciała, kztóre może swędzieć lub boleć (złuszczające zapalenie skóry). Podobne objawy mogą czassᵉᵐ pojawić się jako prowadziuć do naturalne zmiany rodzaju objawów łuszczycy (łuszczyca erytrodermalna) p
• zapalenie małych naczyń krwionośnych, które może wysypki skórnej z małymi, czerwonymi lub fioletowymi guzkami, gorączki lub bólu stawów (zapalenie dᵒ naczyń).

n Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić niᵃe częściej niż u 1 na 10 000 osób):

a

• pęcherze na skórze, które mogą być czerwone, swędzące i bolesne (pemfigoid i pęcherzowy)
• toczeń skórny lub zespół toczniopodobny (cezeⁿrwona, uniesiona, łuszcząca się wysypka na obszarach skóry narażonych na działanieo prˡomieni słonecznych, ewentualnie z bólami stawów). w z o Zgłaszanie działań niepożądanych p Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarozowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można niepożądanychg

zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

e Dzięki zgłaszaniu działań można będzie zgromadzić więcej informacji na temat n bezpieczeństwa stosowania leku. ż wᵃ

5. Jak przechowywać lek Qoyvolma

z

• Lek należy przechobwᵉywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać y w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać.
• Przechowywaćzwstrzykiwacz w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

c

• W razie potrzeby pojedyncze wstrzykiwacze leku Qoyvolma można przechowywać w i temperatunrze pokojowej (do 25°C) przez maksymalny pojedynczy okres nieprzekraczający 31 z dni, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Należy zapisać datę c pierweszego wyjęcia wstrzykiwaczy z lodówki w miejscu przewidzianym do tego celu na

l zewnętrznym. W dowolnym momencie przed upływem tego 31-dniowego okresu opakowaniu w temperaturze pokojowej produkt można ponownie umieścić w lodówce i uᵏpzparrᵗzzleeeżccnhhooośwwciyywwaaćni taam do upływu terminu ważności. Wyrzucić wstrzykiwacz, jeśli nie zostanie d użyty w ciągu 31 dni przechowywania w temperaturze pokojowej, lub po terminie ważności, w o od tego, co nastąpi wcześniej.

• Wstrzykiwaczy z lekiem Qoyvolma nie należy wstrząsać. Długie, energiczne wstrząsanie może Pʳ doprowadzić do uszkodzenia leku.

Kiedy nie należy stosować tego leku

• Po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie oraz pudełku po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

• Jeżeli płyn zmienił barwę, jest mętny lub można dostrzec obce cząsteczki pływające w roztworze (patrz punkt 6 „Jak wygląda lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie”).

• Jeżeli pacjent wie lub podejrzewa, że lek został poddany działaniu ekstremalnych temperatur (przypadkowemu zamrożeniu lub przegrzaniu).

• Jeżeli opakowanie z lekiem zostało energicznie wstrząśnięte. u t o Lek Qoyvolma jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane bʳ resztki leku znajdujące się we wstrzykiwaczu należy wyrzucić. Leków nie należy wyrzucać do o kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

dᵒ

e 6. Zawartość opakowania i inne informacje nⁱ e Co zawiera lek Qoyvolma z c

• Substancją czynną leku jest ustekinumab. Każdy wstrzykiwacz zawiera z 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztworu. s
• Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, polisorbat 80 pᵘ (E433), sacharoza i woda do wstrzykiwań.

dᵒ

Jak wygląda lek Qoyvolma i co zawiera opakowanie a Lek Qoyvolma jest przezroczystym do nieznacznie opalizującego perłowym połysku), bezbarwnym n⁽ᵒ

do bladożółtego roztworem do wstrzykiwań. Roztwór może zawierać niewielką ilość małych, a półprzezroczystych lub białych cząsteczek białek. Lek jest dostarczany w tekturowym opakowaniu i zawierającym pojedynczą dawkę leku w szklanym wstrzykniwaczu o pojemności 1 ml. Każdy wstrzykiwacz zawiera 90 mg ustekinumabu w 1 ml roztweoru do wstrzykiwań.

oˡ

Podmiot odpowiedzialny w

Celltrion Healthcare Hungary Kft. z

1062 Budapest

pᵒ

Váci út 1-3. WestEnd Office Building B torony

Węgry

gᵒ

Wytwórca

nᵉ

Nuvisan France SARL

2400, Route des Colles aż

06410, Biot w

Francja

z

MIDAS Pharma GmbH bᵉ

Rheinstrasse 49 y

55218 West Ingelheizm Am Rhein

c Rhineland-Palatina

iᵗᵉ

Niemcy n

z c Kymos S.Le.

l Ronda de Can Fatjó 7B

t Parc Tecnològic del Vallès

k Cerdanyola Del Valles

B⁰⁸ad²rc⁹ᵘe⁰lona

Hoiszpania

Pʳ

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien	Lietuva
Celltrion Healthcare Belgium BVBA	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tél/Tel: + 32 1528 7418	Tel.: +36 1 231 0493 oᵗ
[email protected]	ʳ oᵇ
България	Luxembourg/Luxemburg o
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Belgium BVBA d
Teл.: + 36 1 231 0493	Tél/Tel: + 32 1528 7418 e [email protected] i eⁿ
Česká republika	Magyarország z
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungacy Kft.r z
Tel: + 36 1 231 0493	Tel.: + 36 1 231 0493 s
Danmark Celltrion Healthcare Denmark ApS Tlf.: +45 3535 2989 [email protected]	Malta pᵘ Mint Health Ltd dᵒ Tel: +356 2093 9800 a
Deutschland Celltrion Healthcare Deutschland GmbH Tel: +49 (0)30 346494150 [email protected]	n Nederland Celltriona ealthcare Netherlands B.V. H i + 31 20 888 7300 Tel:eⁿ@celltrionhc.comNLinfo Norgel
Eesti	wᵒ
Celltrion Healthcare Hungary Kft. z Celltrion Healthcare Norway AS
Tel: +36 1 231 0493 pᵒ [email protected] o	[email protected]
España ᵍ	Österreich
Kern Pharma, S.L. nᵉ	Astro-Pharma GmbH
Tel: +34 93 700 2525 ż wᵃ	Tel: +43 1 97 99 860
Ελλάδα	Polska
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
ᶻ
Τηλ: +30 210 8009111bᵉ y	Tel.: + 36 1 231 0493
France z	Portugal
Celltrion Healthcaʳᵉ France SASc	CELLTRION PORTUGAL, UNIPESSOAL LDA
Tél.: +33 (0)1nⁱ 25 27 00 7¹ z c e	Tel: +351 21 936 8542 [email protected]
l t	România
HᵏvktPkarma d.o.o.ᴼrᵗᵃa shaˡ	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Tel: +385 1 6595 777	Tel: + 36 1 231 0493
ᵘ
oᵈ
Ireland	Slovenija
Celltrion Healthcare Ireland Limited	OPH Oktal Pharma d.o.o.
Tel: +353 1 223 4026 [email protected]	Tel.: +386 1 519 29 22

u Pʳ

Ísland	Slovenská republika
Celltrion Healthcare Hungary Kft.	Celltrion Healthcare Hungary Kft.
Sími: +36 1 231 0493 [email protected]	Tel: +36 1 231 0493
Italia	Suomi/Finland oᵗ
Celltrion Healthcare Italy S.R.L.	Celltrion Healthcare Finland Oy. ʳ
Tel: +39 0247927040 [email protected]	Puh/Tel: +358 29 170 7755 oᵇ [email protected] dᵒ
Κύπρος	Sverige e
C.A. Papaellinas Ltd	Celltrion Sweden AB ⁱ
Τηλ: +357 22741741	Tel: +46 8 80 11 77 eⁿ [email protected] c z
Latvija Celltrion Healthcare Hungary Kft. Tālr.: +36 1 231 0493	uˢ ᵖ

u

dᵒ

Data ostatniej aktualizacji ulotki: MM/RRRR

nᵃ

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie inaternetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu/. ⁱ eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Instrukcje dotyczące podawania leku

Na początku leczenia lekarz pomoże pacjentowi w wykonaniu pierwszego wstrzyknięcia. Jednakże lekarz może zdecydować razem z pacjentem, że pacjent może sobie wstrzykiwać Qoyvolma samodzielnie. W takiej sytuacji pacjent zostanie przeszkolony w wykonywaniu wstrzyknięć leku u Qoyvolma. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących samodzielnego podawania wstrzyknięcia należoyᵗ porozmawiać z lekarzem.

ʳ oᵇ Istotne informacje

• Wstrzykiwacz należy używać tylko wtedy, gdy lekarz przeszkoli pacjenta w zakresie dᵒ prawidłowego przygotowania i wykonywania wstrzyknięć. Nie wolno próbować samodzielnie e wykonywać wstrzyknięć, dopóki pacjent nie zostanie przeszkolony przez lekarza.
• Nie używać ponownie wstrzykiwacza. ⁱ eⁿ
• Nie otwierać zamkniętego pudełka, dopóki wszystko nie będzie gotowe do użycia z wstrzykiwacza. c
• Nie zdejmować zatyczki do momentu wstrzyknięcia. z
• Nie mieszać leku Qoyvolma z innymi płynami do wstrzykiwań.

uˢ

• Nie stosować, jeśli napełniony wstrzykiwacz jest pęknięty lub uszkodzony.
• Nie stosować leku, jeśli upłynął jego termin ważności. ᵖ dᵒ
• Nie udostępniać nikomu wstrzykiwacza.
• Wstrzykiwacza nie można użyć ponownie. Bezpośrednio po użyciu usunąć wstrzykiwacz do nᵃ pojemnika na ostre odpady medyczne (patrz Krok 14. Usuwanie wstrzykiwacza).

a Przechowywanie wstrzykiwacza

ⁱ

• Wstrzykiwacz należy przechowywać w miejscue niⁿewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

l Ten produkt zawiera drobne części.

• Wstrzykiwacz należy przechowywać w lodówwceᵒ, w temperaturze od 2°C do 8°C.
• Nie zamrażać wstrzykiwacza.

ᶻ

• W razie potrzeby pojedyncze wstrzykiwacze leku Qoyvolma można przechowywać pᵒ w temperaturze pokojowej (do 25°C) przez maksymalny pojedynczy okres nieprzekraczający 31 dni, w oryginalnym opakowaniu woᵢ cₐelu ochrony przed światłem.
• Należy zapisać datę pierwszego wyjęc wstrzykiwaczy z lodówki w miejscu przewidzianym do eᵍ tego celu na opakowaniu zewnętrznym.

n

• W dowolnym momencie przed końcem okresu przechowywania w temperaturze pokojowej aż produkt można ponownie umieścić w lodówce jeden raz i przechowywać w niej do upływu w pierwotnego terminu ważności.
• Lek należy przechowyzwać szczelnie zamknięty w opakowaniu, aby chronić go przed światłem.
• Nie stosować wstrzykiwacza, jeśli był on wystawiony na bezpośrednie działanie promieni bᵉ słonecznych.
• Nie wstrząsać wystrzykiwaczy z lekiem Qoyvolma. Energiczne wstrząsanie może doprowadzić z do zniszczenia leku.

c

• Nie stosować tego leku, jeśli był wstrząsany.

nⁱ

• Nie stoszować wstrzykiwacza, jeśli upadł na twarde podłoże.
• Wstrzykiwacz należy zawsze przechowywać w suchym miejscu.

eᶜ

l

ᵗ ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

Elementy wstrzykiwacza z lekiem Qoyvolma (patrz rysunek A)

Osłona igły (z igłą w Zatyczka środku) Lek Korek Okienko Trzpień tłoka Korpus Przed użyciem Po użyciu

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

RysunekA nᵃ a Przygotowanie do wstrzyknięcia

ⁱ

eⁿ

1. Zgromadzić materiały potrzebne do wstrzyknięclia.

a. Przygotować czystą, płaską powierzchnię, taką jak blat stołu lub szafki, w dobrze oświetlonym wᵒ

miejscu.

b. Wyjąć z lodówki 1 pudełko ze wstrzykiwacᶻzem.

c. Upewnić się, że przygotowane są następpuᵒjące materiały (patrz rysunek B):

• Pudełko zawierające wstrzykiwacz o Niedołączone do opakowania:
• Wacik lub gazik ᵍ
• Wacik nasączony alkohonleᵉm ż
• Plaster z opatrunkiem
• Pojemnik na ostre odpady medyczne wᵃ

byPudełko zawierająceWchaucsitkecluzbkagazzaikzlkioholemwstrzykiwacz cnⁱzopatrunkiem celPlaster z Pojemnik na ostreodpadykᵗu

ᶻ ᵉ

Rysunek B

oᵈ

2. Sprawdzić termin ważności podany na pudełku (patrz rysunek C).

Pʳ

• Nie stosować leku, jeśli termin ważności już upłynął. Jeśli upłynął termin ważności, należy zwrócić całe opakowanie do apteki.

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e Rysunek C i

eⁿ

3. Odczekać 30 minut. z a. Otworzyć pudełko i wyjąć wstrzykiwacz. c z b. Pozostawić wstrzykiwacz w temperaturze pokojowej (20°C do 25°C) na około 30 minut, aby do umożliwić jego ogrzanie (patrz rysunek D). uˢ

• Umożliwi to doprowadzenie płynu do temperatury komfortowej wstrzyknięcia oᵖ (temperatury pokojowej).

d

• Nie ogrzewać wstrzykiwacza przy użyciu źródeł ciepła, takich jak gorąca woda czy kuchenka mikrofalowa nᵃ a i 30 minut eⁿ l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

ᵍ nᵉ

Rysunek D

aż

w 4. Skontrolować wstrzykiwacz.

a. Obejrzeć wstrzykiwacz i upewnić się, że zawiera właściwy lek (Qoyvolma) i dawkę:

eᶻ

• jeśli przepisana dawka to 90 mg, należy użyć jednego wstrzykiwacza zawierającego 90 mg b leku Qoyvolma.

b. Obejrzeć w tsetrrmzyyikniwacz i upewnić się, że nie jest pęknięty ani uszkodzony.

wstrząsaćz

c. Sprawdzić ważności na etykiecie wstrzykiwacza (patrz rysunek E).

c

• Nie ć wstrzykiwaczem.

nⁱ

• Nie stoszowa wstrzykiwacza, jeśli:

⁻c został upuszczony na twardą powierzchnię;

e l - jest pęknięty lub uszkodzony;

t - upłynął termin ważności leku.

ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u t o

EXP: MM RRRR ʳ oᵇ

dᵒ

e Rysunek E i

eⁿ 5. Skontrolować lek. z a. Obejrzeć lek i upewnić się, że roztwór jest przezroczysty do nieznacznie ocpalizującego, lubzpojawiły bezbarwny do bladożółtego (patrz rysunek F).

• Nie stosować wstrzykiwacza, jeśli roztwór zmienił barwę, jest mętnyuˢ się w nim duże cząsteczki. top
  • W roztworze mogą być widoczne pęcherzyki powietrza. Jest całkowicie normalne.

dᵒ

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

Rysunek F eᵍ

n 6. Wybrać miejsce wstrzyknięcia (patrz rysunek G).

aż

a. Lek można wstrzykiwać w:

w

• górną przednią część ud.
• dolną część brzuchza z wyjątkiem obszaru w promieniu 5 cm od pępka.
• zewnętrzną powierzchnię ramienia (tylko wstrzyknięcia wykonywane przez opiekuna bᵉ pacjenta).
• Nie wstrzykiwayć leku w znamiona skórne, blizny, siniaki ani w miejsca, w których skóra jest nize wstrzykiwać tkliwa, zaczerwieniona, twarda ani w miejsca, gdzie widoczne są pęknięcia skóry. W miarę c możliwości leku w obszary skóry ze zmianami łuszczycowymi.

nⁱ

• Nie wstrzzykiwać przez ubranie.

b. Wybracć nowe miejsce do każdego nowego wstrzyknięcia, oddalone o co najmniej 2,5 cm od e poprzedniego wstrzyknięcia.

miejlsca

t

ᵏ ᵘ oᵈ

Pʳ

u oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

e i TYLKO opiekun

Wstrzyknięcie przez

eⁿ

pacjenta lub opiekuna

z c z Rysunek G s

pᵘ

7. Umyć ręce.

o a. Umyć ręce mydłem i wodą i osuszyć je dokładnie (patrz rysunek H).

d

nᵃ

a ⁱ

eⁿ

l

wᵒ

ᶻ pᵒ

o

Rysunek H ᵍ

nᵉ

ₐ

8. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia.

aż

a. Oczyścić miejsce wstrzyknięci wacikiem nasączonym alkoholem, wykonując okrężne ruchy w (patrz rysunek I).

b. Przed wstrzyknię mciieemjscz oedczekać aż skóra wyschnie.

• Nie dmuchać na wstrzyknięcia ani nie dotykać go przed podaniem wstrzyknięcia.

bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l

kᵗ

ᵘ oᵈ

Pʳ

Rysunek I

Podanie wstrzyknięcia

9. Zdjąć zatyczkę

a. Trzymać korpus wstrzykiwacza jedną ręką z zatyczką na górze. Ostrożnie zdjąć zatyczkę drugą ręką (patrz rysunek J).

• Nie zdejmować zatyczki do czasu przygotowania do wstrzyknięcia.
  • Na końcówce igły może pojawić się kilka kropelek leku. Jest to całkowicie normalne.

u

• Nie dotykać igły ani osłony igły. Może to spowodować ukłucie igłą, ponieważ igła znajduje się wewnątrz osłony igły. oᵗ
  • Wstrzyknąć lek Qoyvolma w ciągu 5 minut od zdjęcia zatyczki.

ʳ

• Nie nakładać ponownie zatyczki na wstrzykiwacz. oᵇ b. Natychmiast wyrzucić zatyczkę do pojemnika na ostre odpady medyczne (patrz krok 14 i rysunek J).

dᵒ

e

Osłona igły

ⁱ

eⁿ

z c z

uˢ

ᵖ dᵒ

nᵃ

Rysunek J a

ⁱ

10. Zbliżyć wstrzykiwacz do miejsca wstrzyknięcia. eⁿ l a. Chwycić wstrzykiwacz w taki sposób, aby było widać okienko.

b. Bez ściskania lub rozciągania skóry umieścićw wᵒstrzykiwacz nad miejscem wstrzyknięcia pod kątem 90 stopni (patrz rysunek K)

ᶻ pᵒ

LUB
y z c

o

ᵍ nᵉ

ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

Rysunek K nⁱ

z

11. Wykoenaᶜć wstrzyknięcie.

a. Moclno przycisnąć wstrzykiwacz do skóry. Kiedy rozpocznie się wstrzyknięcie, będzie słychać pierwsze kliknięcie, a trzpień tłoka w kolorze jasnofioletowym zacznie wypełniać okienko

ᵗ ᵏ(patrz rysunek L).

bᵘ. Trzymać wstrzykiwacz mocno przyciśnięty do skóry i poczekać na drugie kliknięcie (patrz oᵈ rysunek L).

• Nie zmieniać pozycji wstrzykiwacza po rozpoczęciu wstrzykiwania.

Pʳ

c. Po usłyszeniu drugiego kliknięcia nadal trzymać wstrzykiwacz mocno przyciśnięty do skóry i liczyć powoli do 5, aby upewnić się, że cała dawka została wstrzyknięta.

Rozpoczęcie wstrzykiwania

u

1. kliknięcie

oᵗ

ʳ oᵇ

dᵒ

Wstrzyknięcie w toku

e 10 ⁱ sek. eⁿ z

2. kliknięcie

c z

uˢ

ᵖ dᵒ

5 sek.

nᵃ

Liczyć powoli do 5

a ⁱ

eⁿ

l

Koniec wstrzyknięcia

wᵒ

Rysunek L z

pᵒ

12. Usunąć wstrzykiwacz z miejsca wstrzyknięcia.

a. Spojrzeć na wstrzykiwacz i upewnić się, że jasnofioletowy trzpień tłoka z szarym korkiem widocznygᵒ

całkowicie wypełnia okienko.

• Szary korek może być nᵉ w okienku – jest to normalne.
• Jeśli okienko nie zmieniło koloru na jasnofioletowy lub jeśli lek nadal jest wstrzykiwany, aż oznacza to, że pacjent nie otrzymał pełnej dawki. Należy natychmiast skontaktować się w z lekarzem.

b. Usunąć wstrzykiwacz z ze skóry (patrz rysunek M).

• Po usunięciu wstrzykiwacza z miejsca wstrzyknięcia igła zostanie automatycznie zakryta bᵉ (patrz rysunek N). Nie należy ponownie zakładać zatyczki na wstrzykiwacz.
• Nie stosować pyonownie wstrzykiwacza.

z

• Nie masować miejsca wstrzyknięcia.

c nⁱ

zeᶜlkᵗᵘoᵈ

Pʳ

Rysunek M

u oᵗ r Osłona

oᵇ

igły

dᵒ

e Rysunek N

nⁱ

e Po wstrzyknięciu z c z 13. Pielęgnacja miejsca wstrzyknięcia.

a. W razie wystąpienia krwawienia należy delikatnie docisnąć (nie masuowˢać) wacik lub gazik do miejsca wstrzyknięcia i w razie potrzeby przykleić plaster z opatrunkiem.

oᵖ

d 14. Usuwanie wstrzykiwacza.

• Nie zakładać zatyczki na wstrzykiwacz.

nᵃ

a. Wyrzucić zużyty wstrzykiwacz do pojemnika na ostre odpady, zgodnie z instrukcjami lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty (patrz rysunek O). a i b. Wacik z alkoholem i opakowanie można wyrzucić dno odpadów gospodarstwa domowego.

• Nie wyrzucać (utylizować) wstrzykiwacza do odpaedów gospodarstwa domowego.

l

• W razie braku odpowiedniego pojemnika na ostore odpady medyczne można użyć pojemnika dostępnego w gospodarstwie domowym, którwy:
  • jest wykonany z wytrzymałego plastiku,z
  • można szczelnie zamknąć pokrywką odporną na przekłucie, bez możliwości wydostania się pᵒ ostrych elementów na zewnątrz,
  • stoi w pozycji pionowej i jest stabilny podczas użytkowania,
  • jest odporny na wycieki oraz gᵒ
  • jest dokładnie oznaczony z ostrzeżeniem o niebezpiecznych odpadach wewnątrz pojemnika. nᵉ ż

wᵃ

ᶻ bᵉ

y z c nⁱ

z

eᶜ

l O

kᵗ

Rysunek

ᵘ oᵈ

Pʳ