Podmiot odpowiedzialny: Ever neuro pharma gmbh

Tachyben

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Urapidyl

Sprawdź interakcje

Zamienniki

Opakowania i refundacja

Dawka 100 mg

DCPdożylna

Opakowania i refundacja — dawka 100 mg
Opakowanie
5 amp. 100 mg	Pełna odpłatność

Standardowe dawkowanie

Dorośli

10–50 mg urapidylu powoli dożylnie pod kontrolą ciśnienia tętniczego; w razie potrzeby podanie można powtórzyć. W celu podtrzymania efektu wlew dożylny, średnio 9 mg/godz.

Charakterystyka Produktu Leczniczego

Dawkowanie:

Stany nagłe w przebiegu nadciśnienia tętniczego, np. przełom nadciśnieniowy, ciężkie i bardzo ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne.

Wstrzyknięcie dożylne

10-50 mg urapidylu należy powoli podawać dożylnie, monitorując jednocześnie ciśnienie krwi. Obniżenie ciśnienia występuje zwykle w ciągu 5 minut po wstrzyknięciu. W zależności od reakcji ciśnienia krwi można powtórzyć podanie 10-50 mg urapidylu.

Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu.

Instrukcja rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Maksymalna ilość urapidylu wynosi 4 mg na ml roztworu do infuzji.

Szybkość podawania: Szybkość wlewu zależy od indywidualnych wartości ciśnienia pacjenta. Zalecana początkowa maksymalna szybkość podawania wynosi 2 mg/min.

Dawka podtrzymująca: Średnio 9 mg/godz.: dotyczy to 250 mg urapidylu dodanego do 500 ml roztworu do infuzji co odpowiada 1 mg = 44 krople = 2,2 ml.

Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego w przypadku zwiększenia ciśnienia w trakcie i (lub) po zabiegu operacyjnym.

Infuzja dożylna lub wlew z użyciem pompy infuzyjnej są wykorzystywane w celu utrzymania ciśnienia uzyskanego po pojedynczym wstrzyknięciu produktu.

Schemat dawkowania

Wstrzyknięcie dożylne 25 mg urapidylu (= 5 ml roztworu do wstrzykiwań)	Brak zmniejszenia Zmniejszenie Brak zmniejszenia	Zmniejszenie iś i i iś i i Zmniejszenie iś i i	Utrzymywanie ciśnienia krwi na zamierzonym poziomie poprzez ciągłą infuzję Początkowo podawać do 6 mg w ciągu 12 minut, następnie dawkę zmniejszyć,
Wstrzyknięcie dożylne 25 mg urapidylu (= 5 ml roztworu do wstrzykiwań)
Powolne wstrzyknięcie dożylne 50 mg urapidylu (= 10 ml roztworu do wstrzykiwań)

po 2 min.

Uwaga

Produkt Tachyben jest podawany dożylnie i.v. jako wstrzyknięcie lub infuzja, pacjent powinien być w pozycji leżącej. Dawkę podaje się w postaci jednego lub kilku wstrzyknięć lub wolnej infuzji. Wstrzyknięcia mogą być łączone następnie z wolnym wlewem.

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku leki przeciw nadciśnieniowe muszą być podawane ze szczególną ostrożnością, początkowo w małych dawkach, ze względu na zmienioną wrażliwość tych pacjentów na leki z tej grupy.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki urapidylu.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania urapidylu podawanego dożylnie u dzieci i młodzieży w wieku od 0-18 lat. Brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Czas leczenia

Stwierdzono, że ze względu na bezpieczeństwo toksykologiczne okres leczenia do 7 dni jest bezpieczny. Ogólnie, leków podawanych parenteralnie nie powinno się podawać dłużej. Leczenie pozajelitowe może być powtórzone w przypadku ponownego wzrostu ciśnienia krwi.

Możliwe jest równoległe zastosowanie leku doustnego o działaniu hipotensyjnym w trakcie leczenia pozajelitowego.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W większości przypadków wymienione działania niepożądane były związane ze zbyt szybkim zmniejszeniem ciśnienia krwi, jednakże dotychczasowe doświadczenie wykazuje, że nawet podczas wolnej infuzji ustępują one w ciągu kilku minut, a zatem decyzję o przerwaniu podawania należy podjąć zależnie od ciężkości działania niepożądanego.

Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych

Poniższa tabela została przygotowana zgodnie z podziałem na układy i narządy MedDRA.

Częstość działań niepożądanych była oceniana zgodnie z następującą konwencją:

Bardzo często: ≥1/10

Często: ≥1/100 do <1/10

Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100

Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000

Bardzo rzadko: <1/10 000, w tym pojedyncze przypadki

Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Częstość Klasyfikacja układów i narządów	Często (≥1/100 do <1/10)	Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100)	Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)	Bardzo rzadko (<1/10 000)	Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia serca		kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, uczucie ucisku lub ból za mostkiem (objawy podobne do dławicy piersiowej), duszność
Zaburzenia naczyniowe		spadek ciśnienia tętniczego krwi spowodowany zmianą pozycji ciała (hipotonia ortostatyczna)
Zaburzenia żołądka i jelit	nudności	wymioty
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania		zmęczenie
Badania diagnostyczne		nieregularna częstość pracy serca		małopłytkowo ść*
Zaburzenia układu nerwowego	zawroty głowy, bóle głowy
Zaburzenia psychiczne				niepokój
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi			priapizm
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia			przekrwienie błony śluzowej nosa
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej		pocenie się	skórne reakcje alergiczne (świąd, zaczerwienie nie skóry, wysypka)		obrzęk naczynio-ruchowy, pokrzywka

*Bardzo rzadko, po podaniu urapidylu obserwowano zmniejszenie liczby płytek krwi. Nie potwierdzono związku przyczynowo-skutkowego z leczeniem urapidylem – na przykład badaniami immunohematologicznymi.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C , 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: leki adrenergiczne działające obwodowo, antagoniści receptora adrenergicznego alfa.

Kod ATC: C02CA06

Urapidyl prowadzi do równoczesnego obniżenia skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego przez zmniejszenie oporu obwodowego

Tętno przeważnie pozostaje niezmienione.

Rzut minutowy serca nie ulega zmianie. Rzut minutowy może zwiększyć się w przypadku, gdy był zmniejszony w wyniku zwiększonego obciążenia następczego.

Mechanizm działania

Urapidyl działa zarówno ośrodkowo i obwodowo.

Obwodowo: urapidyl blokuje głównie postsynaptyczne receptory alfa-1 i w ten sposób hamuje zwężające naczynia działanie katecholamin.
Ośrodkowo: Urapidyl wykazuje działanie ośrodkowe. Moduluje aktywność ośrodków regulacji krążenia. W ten sposób zapobiega odruchowemu pobudzeniu lub hamowaniu układu współczulnego.

5.2 Farmakokinetyka

Wchłanianie

Po podaniu dożylnym 25 mg urapidylu obserwuje się dwie fazy zmian stężenia produktu we krwi (faza początkowa - dystrybucja, faza końcowa - eliminacja).

Dystrybucja

Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 35 minut. Objętość dystrybucji wynosi

0,8 (0,6 - 1,2) l/kg.

Metabolizm

Urapidyl metabolizowany jest przede wszystkim w wątrobie. Głównym metabolitem jest hydroksylowa pochodna urapidylu w pozycji 4 pierścienia fenylowego, która nie wykazuje działania hipotensyjnego. Metabolit powstający w wyniku O-demetylacji urapidylu wykazuje taką samą aktywność jak substancja wyjściowa, występuje on jednak w małych ilościach.

Eliminacja

Urapidyl oraz jego metabolity są eliminowane przez nerki w 50 – 70%, z czego 15% podanej dawki jest wydalane w postaci aktywnego urapidylu, a pozostała ilość w postaci metabolitów, głównie jako p-hydroksy-urapidyl, wydalana jest z kałem, które nie działają hipotensyjnie.

Okres półtrwania urapidylu w osoczu po szybkim podaniu dożylnym wynosi 2,7 (1,8-3,9) godz.. Wiązanie urapidylu z białkami (osocza ludzkiego) in vitro wynosi 80%. Względnie słabe wiązanie urapidylu z białkami osocza może tłumaczyć, dlaczego nie są znane dotychczas interakcje urapidylu z lekami silnie wiążącymi białka osocza.

Inne specjalne grupy pacjentów

U pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby i (lub) nerek oraz u osób w podeszłym wieku objętość dystrybucji i klirens urapidylu są zmniejszone, zaś okres półtrwania w osoczu jest dłuższy. Urapidyl przechodzi przez barierę krew-mózg i przenika przez łożysko.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra

Ostrą toksyczność chlorowodorku urapidylu badano na myszach i szczurach. Wartość LD50 (w przeliczeniu na urapidyl) wynosiła 508 do 750 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym i 140 do 260 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym.

Główne objawy toksyczne to uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszona ruchliwość, utrata odruchów obronnych, zmniejszenie temperatury ciała, duszność, sinica, drżenie i drgawki, a następnie zgon.

Toksyczność przewlekła i Toksyczność podprzewlekła

Przewlekłą toksyczność badano na szczurach, którym podawano doustnie z karmą urapidyl w dawkach do 250 mg/kg masy ciała na dobę przez 6 i 12 miesięcy. Obserwowano następujące objawy: uspokojenie polekowe, opadanie powiek, zmniejszony przyrost masy ciała, przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy.

Toksyczność przewlekłą badano na psach, którym przez 6 do 12 miesięcy podawano urapidyl w dawkach do 64 mg/kg masy ciała. Dawki powyżej 30 mg/kg masy ciała na dobę powodowały uspokojenie polekowe, nadmierne ślinienie się i drżenie. U psów nie obserwowano zmian klinicznych lub histopatologicznych.

Działanie mutagenne oraz rakotwórcze

Urapidyl nie wykazywał właściwości mutagennych w badaniach przeprowadzanych na bakteriach (test Amesa, „host-mediated assay”), na ludzkich limfocytach i w teście metafazy szpiku kostnego u myszy. Wynik testu naprawy DNA w hepatocytach szczura był negatywny.

Badania rakotwórczości u myszy i szczurów przez ponad 18 i 24 miesiące nie dostarczyły żadnych istotnych informacji dotyczących możliwości działania rakotwórczego u ludzi. Specjalne badania na szczurach i myszach wykazały, że urapidyl zwiększa stężenie prolaktyny. U gryzoni zwiększone stężenie prolaktyny pobudza rozrost tkanki gruczołu mlecznego. Na podstawie dostępnych informacji na temat mechanizmu tego działania nie należy się spodziewać, by występowało ono u ludzi po podawaniu dawek terapeutycznych. Nie obserwowano go także w badaniach klinicznych.

Wpływ na reprodukcję

Badania wpływu na reprodukcję u szczurów, myszy i królików nie wskazują na teratogenne działanie urapidylu.

Badania nad wpływem na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach wyzkazały toksyczny wpływ urapidylu. Działania polegały na zmniejszeniu ilości ciąż u szczurów, zmniejszeniu przyrostu masy ciała i przyjmowaniu pokarmu oraz wody przez ciężarne samice królika, zmniejszeniu przeżycia płodów u królików, a także zmniejszeniu przeżycia okołoporodowego i przyrostu masy ciała u nowonarodzonych szczurów.

W badaniach nad wpływem na reprodukcję, także w badaniach nad toksycznością przewlekłą obserwowano przedłużenie cyklu rujowego u samic szczura. Uważa się, że przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy zależne jest od zwiększonego stężenia prolaktyny, występującego u gryzoni po podawaniu urapidylu. Płodność samic szczurów nie była zmniejszona.

Ze względu na znaczne różnice międzygatunkowe, nie ma dowodów na to, że przedstawione wyniki badań mają jakiekolwiek odniesienie do ludzi. W długookresowych badaniach klinicznych nie obserwowano wpływu na układ przysadka-gruczoły płciowe u kobiet.

6.1 Substancje pomocnicze

Glikol propylenowy

Sodu diwodorofosforan dwuwodny

Kwas solny (37 % w/w)

Disodu fosforan dwuwodny

Kwas solny (3,7 % w/w)

Sodu wodorotlenek (4 % w/w)

Woda do wstrzykiwań

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Nie należy podawać jednocześnie następujących substancji czynnych (lub roztworów do rozpuszczania/rozcieńczania):

roztwory do wstrzykiwań i roztwory infuzyjne o odczynie zasadowym.

Może to wywołać zmętnienie lub wytrącenie osadu.

6.3 Okres ważności

3 lata.

Po pierwszym otwarciu i (lub) rozcieńczeniu:

Wykazano, że roztwór do infuzji jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 50 godz. w temperaturze 15-25°C.

Aby zachować czystość mikrobiologiczną, roztwór powinien być wykorzystany bezpośrednio po przygotowaniu.

Jeśli roztwór nie został podany bezpośrednio po przygotowaniu, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada personel medyczny i zazwyczaj nie powinno się przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że roztwór przygotowano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu patrz punkt 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułki z bezbarwnego szkła (typ I wg. Ph. Eur.)

Wielkość opakowania: 5 ampułek.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Ampułkę 100 mg można użyć wyłącznie do stabilizacji ciśnienia w postaci infuzji.

Do rozpoczęcia leczenia dostępne są ampułki zawierające 25 mg i 50 mg urapidylu. Te dawki, po rozcieńczeniu można także stosować w postaci infuzji.

Rozcieńczenie należy wykonać w warunkach aseptycznych.

Przed podaniem należy sprawdzić zabarwienie roztworu i czy nie zawiera zanieczyszczeń. Można podać tylko przezroczysty i bezbarwny roztwór.

Przygotowanie roztworu:

Wstrzyknięcie dożylne:

Do 500 ml jednego z podanych roztworów należy dodać 250 mg urapidylu (2 ampułki zawierające 100 mg urapidylu + 1 ampułkę zawierającą 50 mg urapidylu).

Pompa strzykawkowa:

100 mg urapidylu należy nabrać do strzykawki i rozcieńczyć do objętości 50 ml jednym z podanych roztworów.

Roztwory do rozcieńczenia:

roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %)
roztwór glukozy 50 mg/ml (5 %)
roztwór glukozy 100 mg/ml (10 %)

Wyłącznie do jednokrotnego podania.

Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu i opakowania należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dokumenty

Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) Ulotka dla pacjenta

Opakowania i refundacja

Dawka 100 mg

Standardowe dawkowanie

Charakterystyka Produktu Leczniczego

2 Skład jakościowy i ilościowy

3 Postać farmaceutyczna

4.1 Wskazania do stosowania

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

4.3 Przeciwwskazania

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi

4.6 Płodność, ciąża i laktacja

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

4.8 Działania niepożądane

4.9 Przedawkowanie

5 Właściwości farmakologiczne

6 Dane farmaceutyczne

7–10 Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu

Dokumenty