Zegalogue

Każda ampułko-strzykawka zawiera 0,6 mg dasiglukagonu (w postaci chlorowodorku) w 0,6 ml.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań). Przezroczysty, bezbarwny roztwór, pH 6,5 osmolalność 330-490 mOsm/kg.

Produkt leczniczy Zegalogue jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą w leczeniu ciężkiej hipoglikemii u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 6 lat.

Dawkowanie

Dorośli, młodzież i dzieci w wieku od 6 lat Zalecana dawka wynosi 0,6 mg, podawana we wstrzyknięciu podskórnym.

W przypadku braku reakcji pacjenta po 15 minutach, można podać kolejną dawkę leku Zegalogue, korzystając z nowej ampułko-strzykawki.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku Produkt leczniczy Zegalogue można stosować u starszych pacjentów. Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Dane na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku od 65 lat są bardzo ograniczone, a u pacjentów od 75 lat nie są dostępne.

Zaburzenia czynności nerek Produkt leczniczy Zegalogue można stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Zaburzenia czynności wątroby Produkt leczniczy Zegalogue można stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Dzieci (< 6 lat) Nie określono dotychczas bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania produktu leczniczego Zegalogue u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Podanie podskórne.

Produkt leczniczy Zegalogue podaje się we wstrzyknięciu w dolną część brzucha, pośladki, udo lub zewnętrzną górną część ramienia.

Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych ciężkiej hipoglikemii. Ponieważ w przypadku wystąpienia ciężkiej hipoglikemii konieczne jest uzyskanie pomocy od innych osób, pacjentom należy polecić, aby poinformowali osoby ze swojego otoczenia o produkcie leczniczym Zegalogue i dołączonej do niego Ulotce dla pacjenta. Produkt leczniczy Zegalogue powinien zostać podany jak najszybciej po stwierdzeniu ciężkiej hipoglikemii.

Pacjentów i opiekunów należy poinstruować, jak prawidłowo stosować produkt leczniczy Zegalogue oraz zalecić zapoznanie się z Ulotką dla pacjenta. Należy podkreślić następujące zalecenia:

Instrukcje stosowania, ampułko-strzykawka:

1. W przypadku podawania produktu leczniczego Zegalogue w ampułko-strzykawce należy

wprowadzić igłę w skórę i wcisnąć tłoczek całkowicie do końca, aż do opróżnienia strzykawki.

2. Jeżeli po podaniu wstrzyknięcia pacjent jest nieprzytomny, należy przewrócić go na bok, aby

zapobiec jego zadławieniu.

3. Po podaniu dawki opiekun powinien niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe.

4. W przypadku braku reakcji pacjenta po 15 minutach, przed przyjazdem pogotowia można

podać kolejną dawkę leku Zegalogue, korzystając z nowej ampułko-strzykawki.

5. W przypadku reakcji pacjenta na leczenie należy mu podać doustnie węglowodany w celu

przywrócenia zapasu glikogenu w wątrobie i aby zapobiec ponownemu wystąpieniu hipoglikemii.

Każda ampułko-strzykawka zawiera pojedynczą dawkę dasiglukagonu i nie można jej użyć ponownie.

Więcej informacji na temat postępowania z produktem leczniczym przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Guz chromochłonny (patrz punkt 4.4).

Zapasy glikogenu a hipoglikemia

Dasiglukagon jest skuteczny w leczeniu hipoglikemii tylko w przypadku wystarczających zapasów glikogenu w wątrobie. Jeśli pacjent zareagował na leczenie, aby uniknąć ponownego wystąpienia hipoglikemii należy podać pacjentowi doustnie węglowodany, pozwalające przywrócić zapas glikogenu w wątrobie. U pacjentów w stanach głodu, z niewydolnością nadnerczy, przewlekłym nadużywaniem alkoholu lub przewlekłą hipoglikemią może nie występować odpowiedni poziom glikogenu w wątrobie, który pozwoliłby na skuteczne podawanie dasiglukagonu. Pacjenci z tymi schorzeniami powinni być leczeni glukozą.

Guz chromochłonny

Glukagon stymuluje uwalnianie katecholamin. W przypadku guza chromochłonnego produkty z glukagonem mogą powodować uwalnianie przez guz dużych ilości katecholamin, co wywołuje ostre nadciśnienie. Lek Zegalogue jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym (patrz punkt 4.3).

Wyspiak trzustki

U pacjentów z wyspiakiem trzustki podanie produktów leczniczych zawierających glukagon może spowodować początkowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Podanie dasiglukagonu może jednak bezpośrednio bądź pośrednio (ze względu na początkowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi) stymulować nadmierne uwalnianie insuliny przez wyspiaka i wywołać hipoglikemię. Pacjentowi, u którego po podaniu dawki dasiglukagonu występują objawy hipoglikemii, należy podać doustnie lub dożylnie glukozę.

Substancje pomocnicze

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej dawce (0,6 ml), co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Lateks

U osób wrażliwych na lateks ten produkt leczniczy może powodować ciężkie reakcje alergiczne.

Dasiglukagon nie hamuje aktywności enzymów CYP ani transporterów leków in vitro w stężeniach istotnych klinicznie.

Insulina

Działa antagonistycznie wobec dasiglukagonu.

Indometacyna

W przypadku stosowania z indometacyną, dasiglukagon może utracić zdolność do zwiększania stężenia glukozy we krwi lub nawet może wywołać hipoglikemię.

Warfaryna

Dasiglukagon może nasilać przeciwzakrzepowe działanie warfaryny.

Beta-adrenolityki

U pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki można spodziewać się większego przyspieszenia tętna i wzrostu ciśnienia krwi podczas przyjmowania dasiglukagonu – jest to efekt przemijający ze względu na krótki okres półtrwania dasiglukagonu. W razie zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi i przyspieszenie tętna u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca może być konieczne leczenie.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania dasiglukagonu, analogu glukagonu, u kobiet w ciąży. Opisywano stosowanie glukagonu u ciężarnych kobiet z cukrzycą i nie stwierdzono szkodliwych skutków w odniesieniu do przebiegu ciąży oraz zdrowia nienarodzonego dziecka i noworodka.

Badania na zwierzętach z zastosowaniem dasiglukagonu wykazały szkodliwy wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Nieleczona hipoglikemia w czasie ciąży może powodować powikłania i prowadzić do zgonu.

Stosowanie leku Zegalogue w ciąży należy rozważyć tylko wtedy, gdy oczekiwane korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Dasiglukagon jest usuwany z krwiobiegu bardzo szybko, a zatem oczekuje się, że jego ilość wydzielana z mlekiem matek karmiących w wyniku leczenia ciężkiej reakcji hipoglikemicznej będzie bardzo niewielka. Ponieważ dasiglukagon ulega rozkładowi w przewodzie pokarmowym i nie może być wchłaniany w niezmienionej postaci, nie będzie on wywoływał żadnych skutków metabolicznych u dziecka. Produkt leczniczy Zegalogue można stosować podczas karmienia piersią.

Płodność

Na podstawie danych pochodzących od zwierząt stwierdzono, że dasiglukagon nie ma wpływu na płodność mężczyzn ani kobiet (patrz punkt 5.3).

Lek Zegalogue nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Zdolność do koncentracji i szybkość reakcji pacjenta mogą ulec zaburzeniu z powodu hipoglikemii, która może utrzymywać się przez krótki okres po leczeniu. Może to stanowić zagrożenie w sytuacjach, w których umiejętności te są szczególnie ważne, takich jak prowadzenie pojazdu lub obsługiwanie maszyn.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są nudności (62,2%), wymioty (31,6%) i ból głowy (9,6%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Działania niepożądane związane z dasiglukagonem uzyskane w badaniach klinicznych przedstawiono w tabeli poniżej. Działania niepożądane związane z dasiglukagonem zostały wymienione według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Kategorie częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z dasiglukagonem

Klasyfikacja układów i narządów	Bardzo często (≥ 1/N0)	Często (≥ NL100⁤o <1/N0)	Niezbyt często (≥ 1/NM00 do <1/NM0)
Zaburzenia układu nerwowego		ból głowy zawroty głowy	stan przedomdleniowy
Zaburzenia serca			kołatanie serca bradykardia
Zaburzenia naczyniowe			niedociśnienie tętnicze nadciśnienie tętnicze uderzenia gorąca
Zaburzenia żołądka i jelit	nudności wómioty	biegunka	ból⁷ nadbrzuszu
waburzenia skó tkanki podskórne	ry i j		nadmierna potliwość
waburzenia ogól stany w miejscu podania	ne⁩	rumień w miejscu wstrzyknięcia	świąd w miejscu wstrzyknięcia ból w miejscu wstrzyknięcia obrzęk w miejscu wstrzyknięcia zmęczenie

Opis wybranych działań niepożądanych

Po podaniu glukagonu we wstrzyknięciach obserwowano reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, zgłaszane jako „bardzo rzadkie” (mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) i będące znanymi działaniami klasy terapeutycznej glukagonu.

Dzieci i młodzież

Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ograniczonej grupie dzieci i młodzieży, obejmującej 20 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, były zgodne z profilem bezpieczeństwa stosowania u osób dorosłych, z wyjątkiem nudności (65%) i wymiotów (50%), które występowały rzadziej u osób dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

W przypadku przedawkowania u pacjenta mogą występować nudności, wymioty, zahamowanie aktywności motorycznej przewodu pokarmowego, wzrost ciśnienia tętniczego krwi i przyspieszenie tętna. W przypadku podejrzenia przedawkowania może dojść do spadku stężenia potasu w surowicy, co należy monitorować i korygować wedle potrzeb. Jeśli u pacjenta wystąpi nagły wzrost ciśnienia tętniczego krwi, wykazano, że zastosowanie nieselektywnego alfa-blokera skutecznie i krótkotrwale, w okresie, w którym konieczna jest kontrola ciśnienia, obniża ciśnienie tętnicze krwi.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: Hormony trzustki, hormony glikogenolityczne, kod ATC: H04AA02.

Mechanizm działania

Dasiglukagon jest analogiem agonisty receptora glukagonu, który zwiększa stężenie glukozy we krwi poprzez aktywację receptorów glukagonu w wątrobie, stymulując w ten sposób rozpad glikogenu i uwalnianie glukozy z wątroby. Gromadzony w wątrobie glikogen jest niezbędny do tego, by dasiglukagon wykazywał działanie przeciwhipoglikemiczne (patrz punkt 4.4).

Działanie farmakodynamiczne

Płeć pacjenta i miejsce wstrzyknięcia nie miały istotnego klinicznie wpływu na farmakodynamikę dasiglukagonu.

Po podaniu dasiglukagonu u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 1 (badanie nr 16137) wykazano, że średnie zwiększenie stężenia glukozy w czasie między punktem wyjściowym a upływem 90 minut wyniosło 9,3 mmol/l (168 mg/dL) (rysunek 1).

Rysunek 1 Średnia wartość stężenia glukozy w osoczu w czasie u osób dorosłych z cukrzycą typu 1, którym podano dasiglukagon w dawce 0,6 mg w badaniu 16137

) l d / g m

) u l z / w c w l e i y e o n z o i y n o z u e m ż e o z k s ę ż k c m u t l ę u o t l s S g o S g o (

Po podaniu dawki (min)

U dzieci i młodzieży (w wieku od 7 do 17 lat) z cukrzycą typu 1 (badanie 17086) wykazano, że średnie zwiększenie stężenia glukozy po 60 minutach od podania dasiglukagonu w tej grupie wynosi 9,0 mmol/l (162 mg/dl) (rysunek 2).

Rysunek 2 Średnia wartość stężenia glukozy w osoczu w czasie u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1, którym podano dasiglukagon w dawce 0,6 mg w badaniu 17086

y z o k u gl e u ) i z l n c /l e o o ż s m ę o t w m S (	y z o k u gl e u i z n c )l e o d ż s / ę o g t w m S (

P

6 11 l

12-17 lat

Immunogenność Przeciwciała przeciwlekowe (ang. anti-drug antibodies, ADA) były wykrywane sporadycznie. Nie stwierdzono wpływu ADA na farmakokinetykę, skuteczność i bezpieczeństwo stosowania, jednak dane są nadal ograniczone.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Przeprowadzono trzy randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, wieloośrodkowe badania z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 1. W dwóch badaniach (badanie 16137 i badanie 17145) wzięły udział osoby dorosłe, a w jednym (badanie 17086) dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat. We wszystkich trzech badaniach pacjentów przydzielono drogą randomizacji do grupy leczonej dasiglukagonem w dawce 0,6 mg, placebo lub (w badaniach nr 16137 i 17086) glukagonem do wstrzykiwań w dawce 1,0 mg. Dasiglukagon i produkty porównawcze podawano w pojedynczych wstrzyknięciach podskórnych po kontrolowanym wywołaniu hipoglikemii z użyciem insuliny podawanej dożylnie. W trakcie tej procedury docelowe stężenie glukozy w osoczu wynosiło < 60 mg/dl w badaniach nr 16137 i 17145, natomiast w badaniu nr 17086 wartość docelowa wynosiła < 80 mg/dl. We wszystkich trzech badaniach pierwszorzędowym punktem końcowym w ocenie skuteczności był czas do uzyskania poprawy stężenia glukozy w osoczu (skuteczność leczenia), definiowanej jako zwiększenie stężenia glukozy we krwi wynoszące ≥ 20 mg/dl od momentu podania, bez żadnej dodatkowej interwencji w ciągu 45 minut. Test pierwotnej hipotezy zakładał przewagę dasiglukagonu w porównaniu z placebo. Nie przeprowadzono formalnego testu hipotezy dotyczącego dasiglukagonu w porównaniu z glukagonem do wstrzykiwań.

W badaniu 16137, łącznie 170 pacjentów przydzielono drogą randomizacji do leczenia dasiglukagonem, placebo i glukagonem do wstrzykiwań, w stosunku 2:1:1. Średni wiek pacjentów wynosił 39,1 roku (96% miało < 65 lat), a średni czas trwania cukrzycy wynosił 20,0 lat. 63% pacjentów stanowili mężczyźni, 92% to osoby rasy białej. Średnie początkowe stężenie glukozy w osoczu wynosiło 58,8 mg/dl. Mediana czasu do uzyskania poprawy stężenia glukozy w osoczu była statystycznie istotnie krótsza w przypadku dasiglukagonu (10 minut) w porównaniu z placebo (40 minut) (tabela 2). Mediana czasu do uzyskania poprawy stężenia glukozy w osoczu była liczbowo podobna dla dasiglukagonu (10 minut) i glukagonu przeznaczonego do wstrzykiwań (12 minut).

W badaniu 17145, 45 pacjentów przydzielono drogą randomizacji do leczenia dasiglukagonem i placebo, w stosunku 3:1. Średni wiek pacjentów wynosił 41,0 lat (95% miało < 65 lat), a średni czas trwania cukrzycy wynosił 22,5 roku. 57% pacjentów stanowili mężczyźni, 93% to osoby rasy białej. Średnie początkowe stężenie glukozy w osoczu wynosiło 55,0 mg/dl. Mediana czasu do uzyskania poprawy stężenia glukozy w osoczu była statystycznie istotnie krótsza w przypadku dasiglukagonu (10 minut) w porównaniu z placebo (35 minut) (tabela 2).

Tabela 2 Poprawa stężenia glukozy w osoczu u osób dorosłych

	Badanie 16137		Badanie 17145
	Dasiglukagon N=82	Placebo N=43	Dasiglukagon N=34	Placebo N=10
Mediana czasu do uzyskania poprawy [95% CIa]	10 min [10; 10]b	40 min [30; 40]	10 min [8; 12]b	35 min [20; -)
N to liczba pacjentów zrandomizowanych i leczonych aprzedział ufności log-log bP < 0,001 w porównaniu z placebo (test logarytmiczny rang ze stratyfikacją według miejsc wstrzyknięcia)

Dzieci i młodzież

W badaniu 17086, łącznie 42 pacjentów przydzielono drogą randomizacji do leczenia dasiglukagonem, placebo i glukagonem do wstrzykiwań, w stosunku 2:1:1. Stratyfikację pacjentów prowadzono według wieku (6–11 lat i 12–17 lat). Średni wiek pacjentów wynosił 12,5 roku (zakres od 7 do 17 lat), a średni czas trwania cukrzycy wynosił 5,9 roku. 56% stanowili mężczyźni, 95% to osoby rasy białej. Średnie początkowe stężenie glukozy w osoczu wynosiło 72,0 mg/dl. Mediana czasu do uzyskania poprawy stężenia glukozy w osoczu była statystycznie istotnie krótsza w przypadku dasiglukagonu (10 minut) w porównaniu z placebo (30 minut) (tabela 3). Mediana czasu do uzyskania poprawy stężenia glukozy w osoczu była liczbowo podobna dla dasiglukagonu (10 minut) i glukagonu przeznaczonego do wstrzykiwań (10 minut).

Tabela 3 Poprawa stężenia glukozy w osoczu u dzieci i młodzieży

	Badanie 17086
	Dasiglukagon N=20	Placebo N=11
Mediana czasu do uzyskania poprawy [95% CIa]	10 min [8; 12]b	30 min [20; -)
N to liczba pacjentów zrandomizowanych i leczonych. aprzedział ufności log-log bP < 0,001 w porównaniu z placebo (test logarytmiczny rang ze stratyfikacją według miejsc wstrzyknięcia i grupy wiekowej)

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Zegalogue w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu ciężkiej hipoglikemii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2 Farmakokinetyka

Wchłanianie

Wchłanianie dasiglukagonu po wstrzyknięciu podskórnym w dawce 0,6 mg u osób dorosłych powodowało średnie maksymalne stężenie w osoczu wynoszące 1 510 pmol/l po około 35 minutach.

Dystrybucja

Średnia pozorna objętość dystrybucji po podaniu podskórnym wynosiła 47-57 l.

Metabolizm

Dane dotyczące metabolizmu wskazują, że dasiglukagon jest usuwany jak naturalny glukagon w wyniku rozpadu z udziałem enzymów proteolitycznych we krwi, w wątrobie i nerkach.

Eliminacja

Okres półtrwania dasiglukagonu wynosił około 30 minut.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono żadnych oficjalnych badań w celu oceny zaburzeń czynności wątroby.

Dzieci i młodzież

Dane z jednego badania (badanie 17086) przeprowadzonego u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat z cukrzycą typu 1 wykazały, że po podaniu dasiglukagonu średnie maksymalne stężenie w osoczu wynoszące 1 160 pmol/l pojawiło się po około 21 minutach.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

U szczurów, którym codziennie podawano podskórnie dasiglukagon przez 12 dni, zaobserwowano toksyczny wpływ na matki w postaci zmniejszonego przyrostu masy ciała, mniejszej masy ciała płodu i opóźnionego kostnienia, przy dawce ≥ 10 mg/kg mc. na dobę [≥ 475 razy większej od dawki stosowanej u ludzi na podstawie pola pod krzywą (ang. Area Under the Curve, AUC)].

U królików, którym codziennie podawano podskórnie dasiglukagon przez 14 dni, obserwowano mniejszą masę ciała płodu i opóźnienie kostnienia przy dawce 1 mg/kg mc. na dobę (100-krotność dawki stosowanej u ludzi na podstawie AUC) – dawki, która również wywoływała toksyczny wpływ na matki w postaci zmniejszonego przyrostu masy ciała. Po podaniu dawki ≥ 0,3 mg/kg mc. na dobę (≥ 20-krotnie większej od dawki stosowanej u ludzi na podstawie AUC) dasiglukagon powodował szkieletowe i narządowe wady rozwojowe płodu, przy czym nie zaobserwowano toksycznego wpływu na matkę.

6.1 Substancje pomocnicze

Trometamol Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań Kwas chlorowodorowy (do regulacji pH) Sodu wodorotlenek (do regulacji pH)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata w przypadku przechowywania w lodówce (2°C–8°C).

W okresie ważności produkt leczniczy można przechowywać w temperaturze poniżej 25°C przez jeden okres nie dłuższy niż 1 rok i nieprzekraczający pierwotnej daty ważności (EXP). Jeżeli produkt był przechowywany poza lodówką, nie można go ponownie przechowywać w lodówce. Po wyjęciu produktu leczniczego z lodówki na etykiecie obudowy ochronnej należy zapisać nową datę ważności, a produkt leczniczy należy zużyć lub wyrzucić przed upływem nowej daty ważności. Pierwotną datę ważności należy przekreślić.

Specjalne środki ostrożności dotyczące przechowywania, patrz punkt 6.4.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnej obudowie ochronnej w celu ochrony przed światłem.

Dodatkowe warunki przechowywania w temperaturze poniżej 25°C, patrz punkt 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Zegalogue 0,6 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

Szklana (typu I) ampułko-strzykawka zawierająca igłę ze stali nierdzewnej, sztywną osłonę igły lub szarą osłonkę igły, tłoczek z gumy bromobutylowej i czerwoną nasadkę tłoczka (polipropylen). Każda ampułko-strzykawka zawiera 0,6 ml roztworu do wstrzykiwań i jest zapakowana osobno w obudowę ochronną.

Wielkości opakowań: 1 lub 2 ampułko-strzykawki zawierające pojedynczą dawkę produktu leczniczego.

Nie wszystkie wielkości opakowań lub postaci leku muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Instrukcje stosowania

Produkt leczniczy gotowy do użycia. Przeznaczony do jednorazowego użytku. Ampułko-strzykawka zawiera wyłącznie pojedynczą dawkę produktu. Należy dokładnie przestrzegać instrukcji stosowania produktu leczniczego podanych w Ulotce dla pacjenta. Jeżeli roztwór jest odbarwiony lub zawiera cząstki stałe, nie należy stosować produktu leczniczego.

Usuwanie

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.

7. Podmiot odpowiedzialny

Zealand Pharma A/S Sydmarken 11

2860 Søborg

Dania

8. Numer pozwolenia

EU/1/24/1829/003 EU/1/24/1829/004

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 24 lipca 2024 r

10. Data zatwierdzenia lub aktualizacji tekstu

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.