Chlorchinaldol

Pochodna 8-hydroksychinoliny (chinoliny) o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwgrzybiczym i przeciwpierwotniakowym; halogenowa pochodna hydroksychinoliny o właściwościach zbliżonych do klioochinolu. Mechanizm polega na chelatowaniu jonów metali – głównie żelaza – obecnych na powierzchni patogennych drobnoustrojów, co prowadzi do ich zniszczenia. Spektrum: działanie bakteriobójcze na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, m.in. z rodzaju Salmonella, Shigella, Proteus vulgaris, Escherichia coli, a także na Corynebacterium diphtheriae, Streptococcus pyogenes i Staphylococcus aureus; ponadto wrażliwe m.in. Pseudomonas pyogenes, Pseudomonas aeruginosa, Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis. Działanie grzybostatyczne na Candida albicans oraz pierwotniakobójcze.

Zakażenia drobnoustrojami wrażliwymi na chlorochinaldol. Skóra i błona śluzowa nosa: miejscowe leczenie ropnych bakteryjnych stanów zapalnych skóry oraz zapalenia błony śluzowej nosa. Jama ustna i gardło: miejscowo w zakażeniach bakteryjnych jamy ustnej i dziąseł, w pleśniawkach oraz w zakażeniach grzybiczych jamy ustnej i gardła po leczeniu antybiotykami.

Podanie miejscowe na skórę: na miejsca chorobowo zmienione nanoszony w cienkiej warstwie 2–3 razy na dobę, w razie potrzeby pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie stosować u dzieci w wieku do 12 lat. Podanie doustne (tabletki do ssania): 1 tabletka ssana co 1–2 godziny. Maksymalnie 20 mg chlorochinaldolu na dobę (tj. 10 tabletek do ssania). Tabletek nie rozgryzać; nie stosować podczas posiłku.

Bezwzględne przeciwwskazania: - nadwrażliwość na pochodne chlorochinaldolu, np. kliochinol - I trymestr ciąży - wiek do 12 lat - żylakowate owrzodzenia podudzi - zakaz stosowania zapobiegawczego - zakaz stosowania długotrwałego Ostrożnie: - unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi poza błoną śluzową nosa - odstawienie w razie objawów nadwrażliwości - odstawienie w razie objawów neurologicznych lub zaburzeń widzenia - zmiana leczenia, gdy objawy nie ustępują po kilku dniach - mało prawdopodobne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami ogólne działania niepożądane chlorochinaldolu: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zapalenie wielonerwowe - rzadka dziedziczna nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy

Związki metali oraz jodu osłabiają działanie chlorochinaldolu. Jednoczesne stosowanie miejscowe z innymi produktami zawierającymi jod lub metale o podobnym mechanizmie działania zmniejsza skuteczność leczenia. Stosowany łącznie z czwartorzędowymi zasadami amoniowymi może powodować uczulenia.

Częstość nieznana. Przy stosowaniu miejscowym na skórę: przemijające podrażnienie skóry, wysuszenie, zaczerwienienie, uczucie swędzenia lub pieczenia, kontaktowe zapalenie skóry; odczyny uczuleniowe. Przy podaniu na błony śluzowe (postać do ssania): podrażnienie błony śluzowej, świąd, objawy alergiczne. U osób nadwrażliwych objawy alergiczne (wysypka lub pokrzywka). Częstość wymienionych działań niepożądanych jest nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Przeciwwskazany w I trymestrze ciąży; w późniejszym okresie ciąży stosowanie dopuszczalne wyłącznie po rozważeniu, czy korzyść przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu, z uwagi na brak danych. Ogólnie nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające, a potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. W badaniach doświadczalnych na zwierzętach nie odnotowano działania teratogennego i embriotoksycznego chlorochinaldolu. Odnotowano natomiast okołourodzeniowe zmniejszenie masy ciała u wszystkich badanych gatunków zwierząt doświadczalnych. Laktacja: przeciwwskazany – nie stosować w okresie karmienia piersią, gdyż nie określono bezpieczeństwa stosowania.

Nie wpływa lub wpływa w sposób nieistotny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Chlorochinaldol prawie nie wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu miejscowym w postaci maści brak danych, które określają farmakokinetykę po podaniu miejscowym. Eliminacja: w badaniach na zwierzętach, po podaniu dożylnym, część niewchłonięta jest wydalana razem z kałem, część wchłonięta, po sprzęgnięciu z kwasem glukuronowym, jest wydalana z moczem.