Etakrydyna

Pochodna akrydyny; środek antyseptyczny i dezynfekujący z grupy pochodnych akrydyny. Żółty barwnik akrydynowy działający w środowisku zasadowym jako kation, bakteriobójczo na drobnoustroje Gram(+) i Gram(-). Mechanizm polega na reakcji z kwasami nukleinowymi, prowadzącej do zahamowania syntezy białek drobnoustrojów. Spektrum: działanie przeciwbakteryjne na paciorkowce, gronkowce i inne bakterie Gram-dodatnie; w roztworze jednopromilowym działa przeciwbakteryjnie, głównie na bakterie Gram-dodatnie, oraz wykazuje działanie przeciwpierwotniakowe. Nie działa na formy przetrwalnikowe. Stosowany miejscowo – po zastosowaniu na skórę 0,1% roztwór działa odkażająco; skuteczny antyseptyk w leczeniu zainfekowanych ran oraz błon śluzowych, w chirurgii w postaci przymoczek na trudno gojące się rany.

Odkażanie skóry i błon śluzowych oraz powierzchownych uszkodzeń powłok ciała, w tym otarć naskórka. Wspomagająco w leczeniu zakażeń skóry wywołanych głównie bakteriami Gram-dodatnimi (czyraki, czyraki mnogie, ropnie) oraz mieszanych zapaleń skóry (bakteryjnych i grzybiczych). W miejscach po ukąszeniach owadów.

Stosowanie miejscowe na skórę lub błony śluzowe. Na zmienioną chorobowo skórę lub błony śluzowe 2–3 razy na dobę, w razie konieczności częściej. Nakładany cienką warstwą; może być stosowany pod opatrunek. Postać roztworu 0,1%: do stosowania miejscowego na skórę; przemywanie zmienionych chorobowo miejsc kilka razy na dobę lub w postaci okładów, przymoczek bądź płukań. Czas trwania: zależny od rodzaju choroby i nasilenia zmian; przy braku skuteczności lub nasileniu objawów zaleca się zmianę sposobu leczenia. Dzieci i młodzież: ze względu na brak danych klinicznych nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia. Dla postaci roztworu 0,1%: stosowanie u dzieci wyłącznie na zlecenie lekarza.

Bezwzględne przeciwwskazania: - nadwrażliwość na inne pochodne akrydynowe - podanie doustne oraz do oczu - zakaz stosowania na błonę śluzową jamy ustnej - stosowanie na duże powierzchnie uszkodzonej skóry - nanoszenie na otwarte rany lub duże powierzchnie zranionej lub uszkodzonej skóry (np. oparzonej) bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą Ostrożnie: - długotrwałe stosowanie ze względu na ryzyko odczynów alergicznych, zwłaszcza u osób nadwrażliwych - konieczność przerwania stosowania w razie objawów uczulenia - unikanie kontaktu z oczami, a po przedostaniu się do oczu obfite przepłukanie wodą

Zaleca się unikanie równoczesnego stosowania z innymi środkami podawanymi miejscowo. Ze względu na ryzyko inaktywacji nie należy łączyć ze środkami o działaniu utleniającym (nadmanganian potasu, nadtlenek wodoru), z garbnikami (tanina), substancjami o charakterze anionowym (glikol polietylenowy) oraz z roztworami boranu sodu, kwasu salicylowego i chlorku sodu. Działanie synergiczne obserwuje się w połączeniu z chlorowodorkiem tetracykliny.

Stosowana miejscowo; mogą wystąpić reakcje alergiczne, głównie miejscowe. Skóra i tkanka podskórna – rzadko: podrażnienia skóry (rumień, świąd, pieczenie, wysypka), miejscowe odczyny alergiczne. Reakcje alergiczne mogą obejmować zaczerwienienie, świąd, pieczenie skóry; bardzo rzadko: kontaktowe zapalenie skóry.

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią. Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania etakrydyny mleczanu u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży i w okresie laktacji, ze względu na brak badań klinicznych. Dopuszczalne wyłącznie w razie zdecydowanej konieczności – gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego dziecka.

Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ani na obsługę urządzeń mechanicznych w ruchu.

Działa miejscowo; nie wykazuje działania ogólnego. Wchłanianie z błon śluzowych przewodu pokarmowego wynosi ok. 1% podanej dawki. Brak danych farmakokinetycznych dotyczących wchłaniania przez skórę. Po zastosowaniu miejscowym niewielkie ilości wchłaniają się do okolicznych tkanek, zwłaszcza z powierzchni ran i skóry zmienionej zapalnie oraz z błon śluzowych. Eliminacja w postaci niezmienionej: wydalanie przez nerki i wątrobę. Po podaniu dożylnym u psów obserwowano dwufazową eliminację z osocza – dla fazy wolnej okres półtrwania wynosił ok. 15 godzin.