Hymekromon

Pochodna kumaryny; należy do grupy leków stosowanych w chorobach dróg żółciowych. Wykazuje działanie żółciopędne oraz rozkurczowe na drogi żółciowe. Działa spazmolitycznie na mięśniówkę gładką dróg żółciowych i zwieracza Oddiego; zwiększa wydzielanie żółci i przyspiesza jej odpływ przez drogi żółciowe. Efektem jest zmniejszenie zastoju żółci i związanych z nim dolegliwości oraz utrudnienie powstawania złogów cholesterolowych i kamieni żółciowych.

Pomocniczo w objawowym leczeniu stanów skurczowych dróg żółciowych, dyskinez oraz zaburzeń dyspeptycznych. Czynnościowe zaburzenia dróg żółciowych u pacjentów z niepowikłaną kamicą żółciową. Stany po zabiegach na pęcherzyku żółciowym i drogach żółciowych. Ponadto brak łaknienia, nudności i zaparcia związane ze zmniejszonym wydzielaniem żółci.

Podanie doustne. Dorośli: od 200 do 400 mg (od 1 do 2 tabletek) pół godziny przed posiłkiem trzy razy na dobę – przez tydzień albo przez dwa tygodnie. Tabletki nie należy dzielić.

Bezwzględne przeciwwskazania: - niedrożność dróg żółciowych - ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek - wrzodziejące zapalenie okrężnicy - choroba Crohna Ostrożnie: - konieczność odstawienia w razie wystąpienia objawów niewydolności wątroby i/lub nerek

Morfina osłabia działanie hymekromonu. Jednoczesne stosowanie z metoklopramidem prowadzi do wzajemnego osłabienia działania obu substancji.

Ogólnie dobrze tolerowany. Rzadko: biegunka, uczucie pełności lub ucisku w jamie brzusznej. Rzadko: reakcje nadwrażliwości. Rzadko: wysypka lub inne skórne reakcje alergiczne.

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży; dla ostrożności zaleca się unikanie w okresie ciąży. Dopuszczalne jedynie, gdy korzyść z leczenia u matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Płodność: w badaniach przedklinicznych nie obserwowano wpływu na płodność. Laktacja: brak danych o przenikaniu do mleka matki; nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub odstawieniu hymekromonu podejmuje się, uwzględniając korzyści z karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu żołądkowo-jelitowego; maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 2–3 godz. okres półtrwania w osoczu ok. 1 godz. Wiąże się z białkami osocza. Średnia objętość dystrybucji przedziału środkowego ok. 20,8 ± 11,4 l. Metabolizowany głównie w wątrobie do glukuronidu oraz metabolitów siarczanowych. Wydalanie z moczem: 93% w postaci glukuronidu, 1,4% w postaci sulfonianu, 0,3% w postaci niezmienionej. Brak danych dotyczących przenikania do mleka kobiecego i przez łożysko.