Lutropina alfa

Rekombinowany ludzki hormon luteinizujący (r-hLH); gonadotropina, hormon płciowy i modulator układu płciowego (ATC G03GA07). LH wydzielany jest wraz z FSH przez przedni płat przysadki; obie gonadotropiny pobudzają prawidłowe funkcjonowanie gonad i wydzielanie hormonów płciowych u kobiet i mężczyzn. Wydzielanie zachodzi w odpowiedzi na hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH); LH i FSH odgrywają rolę uzupełniającą w rozwoju pęcherzyka i owulacji. U kobiet: LH pobudza wydzielanie androgenów w komórkach osłonki pęcherzyka Graafa, które są przekazywane do komórek warstwy ziarnistej w celu przekształcenia w estradiol przez aromatazę. FSH pobudza rozwój pęcherzyków jajnikowych, natomiast LH odgrywa rolę w rozwoju pęcherzyka jajnikowego, steroidogenezie i dojrzewaniu. FSH stymuluje rozwój i dojrzewanie pęcherzyków oraz komórek jajowych; dojrzewający pęcherzyk wytwarza narastające ilości estrogenu, który w połowie cyklu wyzwala uwolnienie LH, co powoduje pęknięcie pęcherzyka z owulacją i przekształcenie go w ciałko żółte wydzielające progesteron. U mężczyzn: LH pobudza komórki śródmiąższowe jądra do wydzielania testosteronu, który wywiera bezpośredni wpływ na kanaliki nasienne. Działanie farmakodynamiczne: zależne od dawki zwiększenie wydzielania estradiolu, nasilające wpływ FSH na wzrost pęcherzyka jajnikowego.

Ciężki niedobór hormonu luteinizującego (LH) i folikulotropowego (FSH) u dorosłych kobiet – w skojarzeniu z preparatem FSH, w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego.

Podawana podskórnie; wyłącznie drogą podskórną. Podawana jako cykl codziennych wstrzyknięć, jednocześnie z FSH. U kobiet z niedoborem LH i FSH – terapia lutropiną alfa łącznie z FSH ma na celu pobudzenie rozwoju pęcherzyka jajnikowego i jego końcowego dojrzewania po podaniu hCG. Podawana jednocześnie z folitropiną alfa. U kobiet niemiesiączkujących, z niskim stężeniem endogennych estrogenów, leczenie można rozpocząć w dowolnym momencie. Schemat: początkowo 75 j.m. lutropiny alfa na dobę, z 75 j.m.–150 j.m. FSH. Leczenie dostosowuje się do odpowiedzi terapeutycznej, ocenianej na podstawie wielkości pęcherzyka w USG oraz odpowiedzi estrogenowej. W razie konieczności zwiększenia dawki FSH najlepiej zwiększać ją w odstępach 7–14-dniowych o 37,5 j.m.–75 j.m. Czas stymulacji można wydłużyć maksymalnie do 5 tygodni w każdym cyklu. Wyzwolenie owulacji: po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi podaje się pojedyncze wstrzyknięcie 250 mikrogramów r-hCG lub 5 000 j.m. do 10 000 j.m. hCG w ciągu 24–48 godzin od ostatnich wstrzyknięć lutropiny alfa i FSH. W razie nadmiernej odpowiedzi jajników leczenie i podanie hCG należy wstrzymać, a w kolejnym cyklu zmniejszyć dawkę FSH. Populacje szczególne: stosowanie u pacjentek w podeszłym wieku nie jest właściwe. Stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.

Bezwzględne przeciwwskazania: - guzy podwzgórza lub przysadki mózgowej - powiększenie jajników lub torbiel jajnika o nieznanej etiologii, niezwiązane z zespołem policystycznych jajników - krwotoki z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie - nowotwory jajnika, macicy lub sutka - pierwotna niewydolność jajników - wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające zajście w ciążę - mięśniaki macicy uniemożliwiające zajście w ciążę Ostrożnie: - porfiria lub porfiria w wywiadzie rodzinnym, z ryzykiem wywołania ostrego napadu - niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy oraz hiperprolaktynemia wymagające wcześniejszej diagnostyki i leczenia - zespół policystycznych jajników, z częstszym powiększeniem jajników - czynna lub niedawna choroba zakrzepowo-zatorowa, trombofilia oraz otyłość znaczna (BMI >30 kg/m2), ze zwiększonym ryzykiem incydentów zakrzepowo-zatorowych - choroba jajowodów w wywiadzie, z ryzykiem ciąży pozamacicznej - wcześniejsza operacja jamy brzusznej, skręcenie jajnika w przeszłości oraz przebyte lub obecne torbiele jajnika, ze zwiększonym ryzykiem skręcenia jajnika

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie należy podawać w mieszaninie z innymi lekami w tym samym wstrzyknięciu. Wyjątek stanowi folitropina alfa – łączne podawanie nie zmienia znacząco aktywności, stabilności ani właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych substancji czynnej.

Stosowana w połączeniu z folitropiną alfa w celu stymulacji rozwoju pęcherzyka jajnikowego, co utrudnia przypisanie działań niepożądanych którejkolwiek ze stosowanych substancji. Zespół nadmiernej stymulacji jajników: często łagodny lub umiarkowany zespół OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami), torbiel jajnika, ból piersi, ból w podbrzuszu. OHSS obserwowano u mniej niż 6% pacjentek; nie zgłoszono żadnego ciężkiego OHSS. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: często ból brzucha, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, nudności, wymioty, biegunka. Ze strony układu nerwowego: często ból głowy. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia: często ból, zaczerwienienie, krwiak, obrzęk i/lub podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Łagodne i umiarkowane reakcje miejscowe (zasinienie, ból, zaczerwienienie, świąd lub obrzęk) obserwowano odpowiednio w 7,4% i 0,9% wstrzyknięć. Nie zgłaszano żadnych ciężkich reakcji w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje nadwrażliwości: bardzo rzadko reakcje o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs. Incydenty zakrzepowo-zatorowe: bardzo rzadko, zwykle związane z ciężkim zespołem OHSS. Inne: możliwe wystąpienie skrętu przydatków (powikłanie powiększenia jajników) oraz krwiaka otrzewnej – działań opisywanych w rzadkich przypadkach w związku z leczeniem ludzką gonadotropiną menopauzalną, których wprawdzie nie obserwowano, lecz istnieje możliwość ich wystąpienia. Może również wystąpić ciąża pozamaciczna, zwłaszcza u kobiet z przebytą chorobą jajowodów w wywiadzie.

Brak wskazań w ciąży. Ograniczone dane z ciąż narażonych w przebiegu kontrolowanej stymulacji jajników nie wskazują na niekorzystny wpływ gonadotropiny na ciążę, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu ani rozwój pourodzeniowy. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego. Dostępne dane kliniczne są jednak niewystarczające, by wykluczyć działanie teratogenne w razie ekspozycji w ciąży. Nie stosuje się w okresie laktacji – brak wskazań podczas karmienia piersią.

Bez wpływu lub o nieistotnym wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Profil farmakokinetyczny lutropiny alfa zbliżony do profilu endogennego LH. Kinetyka liniowa – wartości AUC wprost proporcjonalne do podanej dawki. Dystrybucja: po podaniu dożylnym szybka dystrybucja; okres półtrwania fazy początkowej ok. 1 h, faza końcowa ok. 9–11 h. Objętość dystrybucji w stanie równowagi 5–14 l. Biodostępność: po podaniu podskórnym bezwzględna biodostępność 56%, pozorny okres półtrwania fazy końcowej 8–21 h; proporcjonalność dawki wykazana do 450 j.m. Kinetyka po podaniu jednorazowym i wielokrotnym porównywalna, kumulacja minimalna. Eliminacja: całkowity klirens ok. 1,8 l/h; z moczem wydalane <5% dawki. Brak farmakokinetycznych interakcji z folitropiną alfa przy jednoczesnym podaniu.