Benzokaina

Ester kwasu para-aminobenzoesowego; miejscowo znieczulający, stosowany do znieczulenia powierzchniowego, o małej sile działania i małej toksyczności układowej. Działanie miejscowo znieczulające.

Podanie na skórę. Zmienioną chorobowo skórę smaruje się cienką warstwą 3–4 razy na dobę. U dzieci poniżej 12 lat stosowanie wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

Bezwzględne przeciwwskazania: Ostrożnie: - ryzyko odczynów alergicznych przy długotrwałym stosowaniu - ryzyko methemoglobinemii, zwłaszcza u osób nadwrażliwych i u dzieci - kontakt z oczami - wystąpienie reakcji nadwrażliwości (nasilenie świądu, zaczerwienienie) – wymaga odstawienia

Benzokaina hamuje działanie przeciwbakteryjne sulfonamidów oraz oksytetracykliny. Przy jednoczesnym stosowaniu miejscowym z substancjami kationowymi – fenazonem, kamforą, rezorcynolem, glikolami polioksyetylenowymi (maści, czopki) – możliwe zabarwienie. Z substancjami o silnie kwaśnym i zasadowym charakterze oraz w podwyższonej temperaturze może dojść do rozpadu benzokainy.

Reakcje nadwrażliwości: świąd, wysypka, rumień; u osób nadwrażliwych ryzyko nasilonych reakcji – miejscowych odczynów alergicznych, pokrzywki, kontaktowego zapalenia skóry. Methemoglobinemia: ryzyko wystąpienia w wyniku wchłaniania benzokainy przy stosowaniu na rozległych, sączących zmianach skórnych, przy długotrwałym stosowaniu lub u dzieci; obserwowana także po przedawkowaniu kokainy zafałszowanej benzokainą, wskutek jej zawartości. Nadwrażliwość kontaktowa: odsetek dodatnich odczynów w testach płatkowych z benzokainą wynosił od 3,3 do 5,9%.

Brak danych o bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią. Stosowanie w ciąży dopuszczalne wyłącznie, gdy korzyść przewyższa ryzyko.

Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.

Ester kwasu p-aminobenzoesowego. Po wchłonięciu z miejsca podania benzokaina przenika do krwiobiegu i szybko ulega przemianie. Rozkładana szybko do kwasu p-aminobenzoesowego oraz odpowiedniego aminoalkoholu. Produkty rozpadu wydalane przez nerki z moczem. Cechuje się małą siłą działania i małą toksycznością układową.